Relaties
alle pijlers
Weet het niet meer...
zaterdag 22 december 2018 om 17:33
Hallo iedereen..
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
zaterdag 22 december 2018 om 20:31
Ik snap je zeker.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:28Dat doe ik. Alleen krijg ik dan de reactie dat ik dit doe om hem over te halen. Snap je nu hoe lastig dit is?
Ik de k dat jouw man zich minderwaardig/onaantrekkelijk voelt en niet kan geloven dat jij deze dingen ook meent die je zegt.
zaterdag 22 december 2018 om 20:33
Dat besef ik me heel goed. Hij beseft dat misschien wel, of niet.. dat weet ik niet. Ik leef weer helemaal op na zoiets kleins. Ik zeg daar dan eenmalig iets over en dan laat ik het met rust, xzodat hij het zich beseft, maar niet gepusht voelt door mijn emoties. Toch weet ik verder gewoon niet meer wat ik wel ej niet kan en ma g zeg g n, zonder het gevoel te geven dat ik hem wil overhalen.Ana_Isabel** schreef: ↑22-12-2018 20:28Ik snap je. Seks zorgt voor de verbinding die jij weer wilt voelen tussen jullie beiden. Als hij daarna weer zegt dat hij weg wil, zet dat je inderdaad op het verkeerde been.
Hij wil waarschijnlijk ook die verbinding met jou voelen, maar is daarna weer kwaad als jullie uit die "tijdelijke roes" zijn.
Hij zit in de knoop met zichzelf.
zaterdag 22 december 2018 om 20:33
Dit.JollyRider schreef: ↑22-12-2018 19:59Mijn 2 centen: niet zelf op scheiding aansturen als je dat niet wil. Wel de positieve dingen, waaronder sex, als je dat tenminste wil. En de lastige dingen, de ruzies, etc, op de koop toe nemen. Al huilend en vechtend de weg terug zoeken naar samen, liefde, vertrouwen. Je eigen grens bewaken maar zo ver leggen als je kan, hem de ruimte geven voor de chaos in zijn hoofd, weinig eisen en veel hopen.
Jij bent niet “slecht”, hij is niet slecht, jullie bebben beiden stomme dingen gedaan en jullie hebben beiden restanten van liefde. Vergeef jezelf, vergeef hem, vraag hem jou te vergeven, en worstel zonder duidelijk pad maar wel in de goede richting.
En misschien kun je hem vragen wat je kan doen in te helpen zijn vertrouwen terug te winnen?
Misschien helpt het ook om jullie uit jullie dynamiek te halen als jullie jullie kind een nachtje of weekend naar opa&oma brengen zodat jullie samen even ergens naar toe kunnen gaan waar jullie tot rust komen en de ruimte voelen om met elkaar te praten, over wat jullie van elkaar nodig hebben om jullie huwelijk te kunnen laten werken (dan hoeft hij ook niet over gevoelens te praten).
En misschien kunnen jullie samen kijken op welke manier jullie liefde toonden aan elkaar? Google maar eens op 5 love languages. Soms matcht dat niet, wat voor grote problemen kan zorgen.
Voor de rest: geef hem dd ruimte en tijd die hij nodig heeft. Als je echt nog van hem houdt, geef hem dan die ruimte.
Vwb de seks: sommige mannen (en sommige vrouwen ook) kunnen gewoon seksen omdat ze geil zijn, ookal vinden ze de vrouw in kwestie een k*twijf en voelen ze niets voor haar.
Veel wijsheid en kracht toegewenst en stel je open, hoe moeilijk dat ook is.
zaterdag 22 december 2018 om 20:35
Toch is het zo. Maarja, hoe herstel je na zoiets dat vertrouwen weer..Ana_Isabel** schreef: ↑22-12-2018 20:31Ik snap je zeker.
Ik de k dat jouw man zich minderwaardig/onaantrekkelijk voelt en niet kan geloven dat jij deze dingen ook meent die je zegt.
zaterdag 22 december 2018 om 20:36
Ik zeg dat de situatie blijft zoals hij nu is als jij geen stap zet. Als dat is wat je wil, dan zou ik die stap dus niet zetten.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:29Dus wat je hiermee zegt is dat ik dan maar de stap moet zettej die iknjiet wil en niet durf te zetten? Of begrijp ik je niet?
Maar als je wil dat er linksom of rechtsom iets gaat veranderen, dan zul je daar wel zelf voor in actie moeten komen, want hij zal dat niet doen.
Je kunt hem en hoe hij in deze relatie staat niet veranderen. Je kunt wel veranderen hoe je zelf in deze relatie staat.
Ik zou het zelf op de spits drijven. Ik zou hem vertellen dat - nu hij er een eind aan wil - hij voortaan in het logeerbed (of op de bank) kan slapen. Dat hij zelf zijn kleding kan wassen en eten kan koken. En dat hij op zoek kan naar een ander huis. Daarmee forceer je namelijk een keuze.
Als hij er in mee gaat, dan is het maar beter dat hij zsm vertrekt, want deze situatie doet niemand goed.
En stel dat hij toch nog een toekomst ziet, dan zal dit hem flink aan het denken zetten, en zal hij het tij misschien nog willen keren. Maar met een man die uitspreekt dat hij niet van je houdt en dat ook nooit heeft gedaan, zou ik daar mijn hoop niet op vestigen.
zaterdag 22 december 2018 om 20:36
Maar hóe stel ik me open? Ik heb al zoveel voorgesteld... man wil er niets van horen.Cleidy36 schreef: ↑22-12-2018 20:33Dit.
En misschien kun je hem vragen wat je kan doen in te helpen zijn vertrouwen terug te winnen?
Misschien helpt het ook om jullie uit jullie dynamiek te halen als jullie jullie kind een nachtje of weekend naar opa&oma brengen zodat jullie samen even ergens naar toe kunnen gaan waar jullie tot rust komen en de ruimte voelen om met elkaar te praten, over wat jullie van elkaar nodig hebben om jullie huwelijk te kunnen laten werken (dan hoeft hij ook niet over gevoelens te praten).
En misschien kunnen jullie samen kijken op welke manier jullie liefde toonden aan elkaar? Google maar eens op 5 love languages. Soms matcht dat niet, wat voor grote problemen kan zorgen.
Voor de rest: geef hem dd ruimte en tijd die hij nodig heeft. Als je echt nog van hem houdt, geef hem dan die ruimte.
Vwb de seks: sommige mannen (en sommige vrouwen ook) kunnen gewoon seksen omdat ze geil zijn, ookal vinden ze de vrouw in kwestie een k*twijf en voelen ze niets voor haar.
Veel wijsheid en kracht toegewenst en stel je open, hoe moeilijk dat ook is.
zaterdag 22 december 2018 om 20:37
Ana_Isabel** schreef: ↑22-12-2018 20:28Ik snap je. Seks zorgt voor de verbinding die jij weer wilt voelen tussen jullie beiden. Als hij daarna weer zegt dat hij weg wil, zet dat je inderdaad op het verkeerde been.
Hij wil waarschijnlijk ook die verbinding met jou voelen, maar is daarna weer kwaad als jullie uit die "tijdelijke roes" zijn.
Hij zit in de knoop met zichzelf.
Heel erg goed omschreven.
Ik denk dat je hiermee de spijker op zijn kop slaat.
zaterdag 22 december 2018 om 20:40
Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:36Maar hóe stel ik me open? Ik heb al zoveel voorgesteld... man wil er niets van horen.
Soms kan gewoon even helemaal niets doen, vragen of willen, heel rustgevend/helend werken. Laat hem even...
Relatie therapie is ook geen wondermiddel en onder dwang ook volstrekt zinloos.
zaterdag 22 december 2018 om 20:42
Tijd. Heel veel tijd en geduld.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:35Toch is het zo. Maarja, hoe herstel je na zoiets dat vertrouwen weer..
Jouw man zijn ego is geknakt.
Hij moet er weer op leren vertrouwen dat jij zegt wat je doet en je doet wat je zegt.
En daar moet je wel de kans voor krijgen als hij besluit om met je verder te gaan.
zaterdag 22 december 2018 om 20:42
Daar had ik het dus niet over.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:25Ik vind het niet moeilijk om seks te hebben met hem, want mijn gevoel is niet weg. Ik weet niet waar ik verstandig aan doe, omdat mijn emoties ook meespelen.
Je hebt moeite met zijn gedrag er om heen. Hij wil wel seks maar wil ook scheiden en is nog boos. Waarom gewoon even niet stoppen met die seks? Je hebt last van die gemixte signalen zeg je?
Jij kan zelf toch beslissen dat je daar geen behoefte aan hebt nu?
Waarom blijf jij dingen verwachten van hem die hij je nooit gaat geven?
anoniem_370013 wijzigde dit bericht op 22-12-2018 20:44
7.42% gewijzigd
zaterdag 22 december 2018 om 20:44
Pindakaasjes schreef: ↑22-12-2018 20:40Soms kan gewoon even helemaal niets doen, vragen of willen, heel rustgevend/helend werken. Laat hem even...
Relatie therapie is ook geen wondermiddel en onder dwang ook volstrekt zinloos.
Wat ik me bijvoorbeeld afvraag. Van de week moest hij wat later beginnen op werk, ik ben kind naar mn ouders wezen brengen en ben daarna wat voor mezelf gaan doen. Die avond zei hij na de sex dat hij me had gemist heel de dag. Ik wil er geen waarde aan hechten, maar doe het dus wel.. hoe zie jij dit dan?
zaterdag 22 december 2018 om 20:46
Ik begrijp wat je zegt. Maar ook ik heb gevoelens natuurlijk. Enerzijds wil ik, anderzijds niet. De sex dan. Maar die verbondenheid is wat ik wil. Misschien ontken ik wel wat de realiteit gaat zijn.. of is.. ik weet t zelf ook niet meer.Lucifer2018 schreef: ↑22-12-2018 20:42Daar had ik het dus niet over.
Je hebt moeite met zijn gedrag er om heen. Hij wil wel seks maar wil ook scheiden en is nog boos. Waarom gewoon even niet stoppen met die seks? Je hebt last van die gemixte signalen zeg je?
Jij kan zelf toch beslissen dat je daar geen behoefte meer aan hebt?
Waarom blijf jij dingen verwachten van hem die hij je nooit gaat geven?
zaterdag 22 december 2018 om 20:49
Hij kan jou prima heel de dag missen en topseks met je hebben om daarna weer kwaad op je te zijn.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:44Wat ik me bijvoorbeeld afvraag. Van de week moest hij wat later beginnen op werk, ik ben kind naar mn ouders wezen brengen en ben daarna wat voor mezelf gaan doen. Die avond zei hij na de sex dat hij me had gemist heel de dag. Ik wil er geen waarde aan hechten, maar doe het dus wel.. hoe zie jij dit dan?
Ergens in zijn hoofd speelt soms een scenario af van jou die virtueel vreemd gaat en wat hij zichzelf wijs maakt daarover. Hij heeft het niet verwerkt. Kan ook niet. Het is te kort geleden en de vrouw die hij mist en met wie hijseks wil is ook degene die hem dagelijks herinnert aan de pijn.
Dat is gewoon een mindfuck.
zaterdag 22 december 2018 om 20:52
Je open stellen voor je partner gaat in mijn beleving over intimiteit.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:36Maar hóe stel ik me open? Ik heb al zoveel voorgesteld... man wil er niets van horen.
Het gaat niet alleen om dingen voorstellen maar dat je intiemer wordt met hem; en dan bedoel ik niet alleen seks.
Je binnenwereld delen, waarin je heel kwetsbaar bent maar dit toch met je partner deelt, omdat je hem vertrouwt.
En dan niet gelijk emotioneel de deur dichtgooien als hij boos/stom/shit reageert als je je openstelt en hij dat misschien niet (gelijk) evenveel doet als jij: dus openheid (=vertrouwen) geven zonder te verwachten dat je direct met gelijke munt wordt terug betaald.
En verder: probeer hem ook vooral erkenning te geven voor alle dingen die hij wél goed doet of heeft gedaan.
Verleg je focus naar de positieve aspecten en benoem ze, hoe klein ze ook zijn. Bijvoorbeeld:”Wat fijn dat jij altijd zo goed voor ons zorgt, zodat wij niets tekort komen”. Begreep dat hij fulltime werkt (en dus kostwinner is). Erkenning geven voor alle positieve dingen betekent heel veel: vooral als je dat nooit of zelden van iemand krijgt.
En door het te geven, verleg je zonder al te veel moeite de focus van jullie allebei naar het positieve.
En niet gelijk opgeven als je niet gelijk resultaat ziet!
zaterdag 22 december 2018 om 20:53
Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:01Ook IK heb gevoel. Nee mijn slippertje is niet correct. Ook IK mag toch zeker wel boos zijn? Of gekwetst? Ik ben verschrikkelijk boos op mezelf. Ik neem het hém alleen kwalijk dat hij VERDER, dus los van dit slippertje, mij het idee heeft gegeven nooit te willen investeren in onze relatie.
Na geboorte van kind is het er niet beter op geworden. Terwijl ik zelf ergens dacht dat dit wel eens een keerpunt zou kunnen zijn. Nee, niet dat ik op slinkse wijze zwanger ben geraakt van hem, laat dat ff duidelijk zijn. We hebben beide gekozen om haar te laten komen. En beiden om voor haar te zorgen. Dus, ik zag het positief in.
Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:25Waar ik allen wel kwaad op ben is dat ik daarvoor en nu ook nog, het gevoel heb gehad al die tijd er in mn eentje voor te hebben gestaan!
Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:33Ben ik gedeeltelijk met je eens. Zoals ij al aangaf, sta ik het grote gedeelte van de relatie er ergens altijd toch al wel alleen voor. Hij is er vaker niet dan wel, geeft niet thuis bij belangrijke zaken en vind telefoon en werk belangrijker dan zijn relatie. Althans, dat gevoel heeft hij mij al die tijd gegeven. Als ik dan aankaarte dat iets niet lekker zat, wuifde hij het weg. Of we kregen ruzie, hadden we t ff k*t en dan was t weer over en gingen we weer door. Ook ik wuifde sommige dingen wel eens weg of begon er maar niet meer over. Soms had ik ook het.gevoel aan een dood paard te trekken. Maar goed, dat doet er verder niet toe. Ik had misschien inderdaad torn moeten zeggen dit werkt nietnmeer ik wil weg. Maar dat wilde ik eigenlijk helemaal niet! Kind verdiend papa en mama samen in eej huis, met liefde en blijdschap. En die wilde ik geven. Misschien geen realistisch iets in deze situatie, maar ik had er alles voor gedaan. En uiteindelijk toch de verkeerde keuze gemaakt. Neemt niet weg dat ik in mijn hoofd een heel ander soort toekomst voor me zag.
En dan tóch een kind in zo'n relatie brengen... ik zal het wel nooit begrijpen.
Het was altijd al zo (of in elk geval na de beginperiode) en je vond het moeilijk, ruzies erover en dan denken dat een kind dat wel op gaat lossen.
s-groot wijzigde dit bericht op 22-12-2018 20:55
3.34% gewijzigd
zaterdag 22 december 2018 om 20:53
Ik gooi niet alles op mijn man. In tegendeel. Ik heb mijn aandeel meerdere malen benoemd en neem mijn verantwoordelijkheid daar ook voor. Ik schets nu alleen ook compleet plaatje. Los van mijn slippertje. En daar heeft mijn man net zoveel schuld aan als ik.huurvrouwtje schreef: ↑22-12-2018 20:49Dus je vergat even het welzijn van je kind toen je een scheven schaats reed? Je hebt meer schade aangericht dan jezelf denkt en alles maar op je man gooien bah walgelijk!
zaterdag 22 december 2018 om 20:54
Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:44Wat ik me bijvoorbeeld afvraag. Van de week moest hij wat later beginnen op werk, ik ben kind naar mn ouders wezen brengen en ben daarna wat voor mezelf gaan doen. Die avond zei hij na de sex dat hij me had gemist heel de dag. Ik wil er geen waarde aan hechten, maar doe het dus wel.. hoe zie jij dit dan?
Ik denk dat hij van jou houd, maar wat je gedaan (hem aangedaan) hebt, dat haat hij aan je.
Het steeds roepen dat hij bij je weg wilt lijkt mij eeder het willen uiten van zijn pijn en jou willen raken, dan dat hij dit 'echt' van plan is.
Ik denk dat je nog lang deze boosheid zult moeten aanvaarden.. het verdwijnd niet zomaar.
zaterdag 22 december 2018 om 20:55
Van wie?Pindakaasjes schreef: ↑22-12-2018 20:54Ik denk dat hij van jou houd, maar wat je gedaan (hem aangedaan) hebt, dat haat hij aan je.
Het steeds roepen dat hij bij je weg wilt lijkt mij eeder het willen uiten van zijn pijn en jou willen raken, dan dat hij dit 'echt' van plan is.
Ik denk dat je nog lang deze boosheid zult moeten aanvaarden.. het verdwijnd niet zomaar.
zaterdag 22 december 2018 om 20:56
zaterdag 22 december 2018 om 20:58
Dit mag hij ook haten. Maar ik BEN niet het slippertje, snap je ? Ik weet alleen soms niet meer hoe ik zelf het best met zijn boosheid kan omgaan. Daar vraag ik advies over.Pindakaasjes schreef: ↑22-12-2018 20:54Ik denk dat hij van jou houd, maar wat je gedaan (hem aangedaan) hebt, dat haat hij aan je.
Het steeds roepen dat hij bij je weg wilt lijkt mij eeder het willen uiten van zijn pijn en jou willen raken, dan dat hij dit 'echt' van plan is.
Ik denk dat je nog lang deze boosheid zult moeten aanvaarden.. het verdwijnd niet zomaar.
zaterdag 22 december 2018 om 21:01
Waarom zeg je dat dan niet gewoon? Net zoals je in je OP zo vaag doet over wat je vreemdgaan inhield: noem gewoon man en paard en draai er niet zo omheen met rare/vage termen. Communiceer je altijd zo? Het is heel onduidelijk en ik kan me goed voorstellen dat dat op communicatief vlak problemen geeft in een relatie. Want jij doet vaag en de ander moet maar begrijpen wat je bedoelt (en dat verwacht je ook en je neemt het de ander kwalijk als die het niet goed begrepen heeft).
zaterdag 22 december 2018 om 21:02
Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:58Dit mag hij ook haten. Maar ik BEN niet het slippertje, snap je ? Ik weet alleen soms niet meer hoe ik zelf het best met zijn boosheid kan omgaan. Daar vraag ik advies over.
Tja.. hem de ruimte geven om boos te zijn?
Niet meteen alles willen fixen, om vertrouwen vragen en in therapie met hem willen.
zaterdag 22 december 2018 om 21:03
Ik ben zeker geen ster in communiceren. Daarvoor heb ik al meer dan eens hulp gehad. Daar ben ik elke dag mee bezig ook. Ik besef me ook heel goed dat ik soms wat vaag kan overkomen. Dit probeer ik zo min mogelijk te doen. Dat ik drank in dit geval sappies doen heb genoemd, komt omdat ik dat eigenlijk al jaren zo noem. "Effe een sappie doen". Iedereen, inclusief man, weet wat ik hiermee bedoel en maakt daar ook geen probleem van. Als het gaat om echt serieuze zaken, ben ik eigenlijk heel duidelijk.S-Groot schreef: ↑22-12-2018 21:01Waarom zeg je dat dan niet gewoon? Net zoals je in je OP zo vaag doet over wat je vreemdgaan inhield: noem gewoon man en paard en draai er niet zo omheen met rare/vage termen. Communiceer je altijd zo? Het is heel onduidelijk en ik kan me goed voorstellen dat dat op communicatief vlak problemen geeft in een relatie. Want jij doet vaag en de ander moet maar begrijpen wat je bedoelt (en dat verwacht je ook en je neemt het de ander kwalijk als die het niet goed begrepen heeft).
zaterdag 22 december 2018 om 21:05
Zo simpel als jij het schetst, is het niet. In ieder geval niet voor mij. Ik weet dat hij boos is, dat mag ook. Zeker.Pindakaasjes schreef: ↑22-12-2018 21:02Tja.. hem de ruimte geven om boos te zijn?
Niet meteen alles willen fixen, om vertrouwen vragen en in therapie met hem willen.
Maar, hoe geef ik hem die ruimte, zonder mijzelf nog verder te verliezen in de emoties die ik zelf voel? Snap je dat?
Ik ben mezelf in deze situatie ook aan het verliezen.