Relaties
alle pijlers
Weet het niet meer...
zaterdag 22 december 2018 om 17:33
Hallo iedereen..
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
zondag 23 december 2018 om 10:12
Hij mag het denken, vinden, noem het op. Maar ik zeg zelf alleen dat ik meer ben dan dat.Ana_Isabel** schreef: ↑23-12-2018 10:01Maar daar vergis je je dus in. Als hij je ziet, ziet hij misschien wel Slippertje in neonlicht op je voorhoofd staan. Kun je heel hard roepen dat je dat niet bent, maar voor nu associeert hij jou er wel mee.
Zolang jullie elkaar niet compleet begrijpen zal er niks veranderen.
Dus dat geldt ook voor hem.
zondag 23 december 2018 om 10:15
Ik lees geloof ik weer eens een heel ander topic dan de rest. Man werkt fulltime, vrouw werkt 3 dagen en mag in haar eentje opdraaien voor kind én huishouden. Man blijft ook nog eens vaak op werk hangen en drinkt teveel. Vrouw geeft aan dat ze erg onzeker is, ik lees ook herhaaldelijk dat ze geen grenzen kan stellen. Logisch, want ienand die een beetje om zichzelf geeft zorgt er wel voor dat ze niet in zo'n totaal ongelijkwaardige relatie terecht komt. Nu heeft vrouw met een andere man gezoend en wentelt ze zich in schuldgevoel. Ergens klinkt wel een stemmetje dat het een logisch gevolg is van haar eenzaamheid, maar de angst en onzekerheid nemen het toch weer over. Wat nou als hij straks weg is? Wat nou als ik hem push?
Ik denk dat jullie relatie alleen te redden is als jij voor jezelf op durft te komen en niet meer bang bent om te zeggen wat je wilt. Want nu draai je constant om de hete brij heen. Deze zoenactie gaat zo de ongelijkwaardigheid tussen jullie alleen maar vergroten..
Ik denk dat jullie relatie alleen te redden is als jij voor jezelf op durft te komen en niet meer bang bent om te zeggen wat je wilt. Want nu draai je constant om de hete brij heen. Deze zoenactie gaat zo de ongelijkwaardigheid tussen jullie alleen maar vergroten..
zondag 23 december 2018 om 10:18
Dat ben je natuurlijk ook. Het punt wat ik wil maken is, dat jullie BEIDEN de ander compleet moeten begrijpen en dat gevoel ook geven aan de ander, anders komen jullie er niet.Idontknow1992 schreef: ↑23-12-2018 10:12Hij mag het denken, vinden, noem het op. Maar ik zeg zelf alleen dat ik meer ben dan dat.
Jij zegt BV heel vaak na het uiten van begrip richting jouw man "maar"... en dan komt er weer een heel stuk over jouw gevoel en jouw redenen waarom. Dan laat je niet echt zien dat je het echt begrijpt.
zondag 23 december 2018 om 10:32
Pindakaasjes schreef: ↑22-12-2018 21:25Hij verwaarloosde jou dus.. jouw man. Het liefst had je die aandacht gewoon 'van hem' gekregen. Dit bedoel ik niet om het goed te praten, maar het maakt het wel iets begrijpelijker.
Je kunt je namelijk in een relatie/huwelijk 100 keer eenzamer voelen, dan wanneer je single bent..
Geloof me, ik ben enorm pro monogamie.. maar ik weet dat heel veel mensen vreemd gaan, en eigenlijk diep in hun hart, alleen maar hun eigen partner vreselijk missen.
Slechte communicatie, elkaar uit het oog verloren zijn, zijn vaak de aanstichters.
Zou je dit kunnen uitleggen aan je man? middels een brief misschien?
Edit: bij een slippertje denk ik wel echt aan seks.. flirten en zoenen vind ik ook vreemdgaan.. maar ik vind het wel ver gaan om ervoor te gaan scheiden.
Aanhakende op bovenstaande, quote ik mezelf maar even..
Gewoon om aan te geven dat ik de man van TO beslist niet als het grootste of enigste slachtoffer zie..
zondag 23 december 2018 om 10:54
Dat vind ik ook.
Alsof deze zoen en de pikante berichtjes, alle jaren van egoisme en verwaarlozing van zijn kant, in het niets doen vallen!
Ik heb een vriendin die jaren lang werd genegeerd door haar partner.
Je zag haar altijd in haar eentje op feestjes en verjaardagen..hij had nooit zin!
De kinderen, alles thuis.. zij deed het alleen.
Ook slapen deed ze alleen, hij vond de bank beter liggen!
Zelfs als ze naakt voor hem ging staan, vroeg hij haar even aan de kant te gaan.. want ze stond voor zijn beeld.. de film was net zo spannend! "val me nou niet lastig!"
Toen zij via internet uiteindelijk in contact kwam met een man die haar 'wel' zag staan.. was ze natuurlijk als was in zijn handen.
Haar partner ontdekte het en nagelde haar aan de schandpaal als 'die bedriegster, die overspelige sloerie!'
Hij was slachtoffer en zij de dader!
Het was zo oneerlijk, zo gemeen zelfs! Na al die jaren dat zij altijd maar in de steek gelaten werd, als een hond naar haar plek gestuurd werd wanneer ze om een beetje tijd en aandacht bedelden.
Je kunt iemand letterlijk in de armen van een ander drijven..
zondag 23 december 2018 om 11:19
Ik vind geen enkele reden geoorloofd om vreemd te gaan. Je kunt ook je spullen pakken en vertrekken.Pindakaasjes schreef: ↑23-12-2018 10:54
Je kunt iemand letterlijk in de armen van een ander drijven..
zondag 23 december 2018 om 11:32
Je hebt alleen gezoend, bleek dat ook uit die berichten? Je man twijfelt vast of er niet meer is gebeurd en of je wel te vertrouwen bent in wat je daarover hebt verteld.
En dat maakt het natuurlijk meer dan gewoon een zoentje.
Ik vind het terecht dat je wil praten met hem over jullie relatie en wat daarin beter had gekund/kan. Alleen, voor alles is een tijd en een plaats en ik hoop dat je daar niet metéén op bent gaan pushen en hem even wat ruimte hebt gegeven.
Hij lijkt zich geen raad met zijn emoties te weten. Niet gek, maar jammer dat jullie nu nog steeds niet lukt om tot een constructief gesprek te komen..dat zou het wel wat makkelijker maken om elkaar weer te vinden. Of hij wil scheiden of niet, lijkt nog twee kanten op te kunnen gaan. Ik hoop dat het jullie lukt om er uit te komen.
En dat maakt het natuurlijk meer dan gewoon een zoentje.
Ik vind het terecht dat je wil praten met hem over jullie relatie en wat daarin beter had gekund/kan. Alleen, voor alles is een tijd en een plaats en ik hoop dat je daar niet metéén op bent gaan pushen en hem even wat ruimte hebt gegeven.
Hij lijkt zich geen raad met zijn emoties te weten. Niet gek, maar jammer dat jullie nu nog steeds niet lukt om tot een constructief gesprek te komen..dat zou het wel wat makkelijker maken om elkaar weer te vinden. Of hij wil scheiden of niet, lijkt nog twee kanten op te kunnen gaan. Ik hoop dat het jullie lukt om er uit te komen.
zondag 23 december 2018 om 11:41
Ik beweer ook niet dat het geoorloofd is.. of dat er door omstandigheden iets als 'veroorloofd vreemdgaan' bestaat.Ana_Isabel** schreef: ↑23-12-2018 11:19Ik vind geen enkele reden geoorloofd om vreemd te gaan. Je kunt ook je spullen pakken en vertrekken.
Krom blijft krom..
Maar het geeft wel aan dat alles (of het meeste) wel ergens vandaan komt, het er meestal niet opeens was van maandag op dinsdag.
En je spullen pakken en vertrekken? Alsof je dat zo maar even geregeld kunt hebben?, je binnen 1 maand een nieuw huisje hebt?
En TO wilde daarbij helemaal niet opstappen of met een ander verder..
zondag 23 december 2018 om 11:48
Maar de balans tussen twee mensen in een relatie, daar ben je wél zelf bij. Sommige mensen zijn zó onzeker dat ze-vaak onbewust- constant in de pleaserol zitten uit angst om die ander maar te verliezen. Of uit angst om een fout te maken. Dat lees ik bij TO ook heel duidelijk in haar berichten. Zij voelt wel al prima aan waar het voor haar fout zit, maar ze durft er nog niet voor te gaan staan. Ze schiet steeds weer terug in die angst. Als die houding verdwijnt zie je, er vanuitgaande dat de partner ook welwillend is en geen egoistische zak, dat de ander zich ook anders gaat gedragen. Je kunt ook prima iemand erkennen in zijn gevoel en tegelijkertijd je eigen grenzen op een niet aanvallende manier aangeven. Maar TO zal dat wel moeten doen. Helaas ziet haar man blijkbaar niet uit zichzelf dat hij haar flink benadeeld. Of hij zit er niet mee, want zij regelt alles en dat is blijkbaar voor hem ideaal. TO is niet afgeknapt op dit type man en wil met hem verder, dus dan is het zaak voor haar om hem duidelijk te maken wat zij prettig zou vinden zonder onzekerheden. Dan heeft het best kans van slagen, maar dan moet je wel écht eerlijk durven te zijn en niet gaan schipperen uit angst. En dat is voor veel mensen heel, heel erg moeilijk.Pindakaasjes schreef: ↑23-12-2018 10:54Dat vind ik ook.
Alsof deze zoen en de pikante berichtjes, alle jaren van egoisme en verwaarlozing van zijn kant, in het niets doen vallen!
Ik heb een vriendin die jaren lang werd genegeerd door haar partner.
Je zag haar altijd in haar eentje op feestjes en verjaardagen..hij had nooit zin!
De kinderen, alles thuis.. zij deed het alleen.
Ook slapen deed ze alleen, hij vond de bank beter liggen!
Zelfs als ze naakt voor hem ging staan, vroeg hij haar even aan de kant te gaan.. want ze stond voor zijn beeld.. de film was net zo spannend! "val me nou niet lastig!"
Toen zij via internet uiteindelijk in contact kwam met een man die haar 'wel' zag staan.. was ze natuurlijk als was in zijn handen.
Haar partner ontdekte het en nagelde haar aan de schandpaal als 'die bedriegster, die overspelige sloerie!'
Hij was slachtoffer en zij de dader!
Het was zo oneerlijk, zo gemeen zelfs! Na al die jaren dat zij altijd maar in de steek gelaten werd, als een hond naar haar plek gestuurd werd wanneer ze om een beetje tijd en aandacht bedelden.
Je kunt iemand letterlijk in de armen van een ander drijven..
zondag 23 december 2018 om 11:50
Bij iemand blijven uit angst dat je het financieel niet redt of niks kunt vinden om te wonen, is toch net zo erg?Pindakaasjes schreef: ↑23-12-2018 11:41
Ik beweer ook niet dat het geoorloofd is.. of dat er door omstandigheden iets als 'veroorloofd vreemdgaan' bestaat.
Krom blijft krom..
Maar het geeft wel aan dat alles (of het meeste) wel ergens vandaan komt, het er meestal niet opeens was van maandag op dinsdag.
En je spullen pakken en vertrekken? Alsof je dat zo maar even geregeld kunt hebben?, je binnen 1 maand een nieuw huisje hebt?
En TO wilde daarbij helemaal niet opstappen of met een ander verder..
In geval van TO snap ik niet waarom ze wil blijven. Man was al geen lot uit de loterij voor het vreemdgaan en daarna ook niet.
zondag 23 december 2018 om 11:51
Mooie en rake post.DeKenau schreef: ↑23-12-2018 11:48Maar de balans tussen twee mensen in een relatie, daar ben je wél zelf bij. Sommige mensen zijn zó onzeker dat ze-vaak onbewust- constant in de pleaserol zitten uit angst om die ander maar te verliezen. Of uit angst om een fout te maken. Dat lees ik bij TO ook heel duidelijk in haar berichten. Zij voelt wel al prima aan waar het voor haar fout zit, maar ze durft er nog niet voor te gaan staan. Ze schiet steeds weer terug in die angst. Als die houding verdwijnt zie je, er vanuitgaande dat de partner ook welwillend is en geen egoistische zak, dat de ander zich ook anders gaat gedragen. Je kunt ook prima iemand erkennen in zijn gevoel en tegelijkertijd je eigen grenzen op een niet aanvallende manier aangeven. Maar TO zal dat wel moeten doen. Helaas ziet haar man blijkbaar niet uit zichzelf dat hij haar flink benadeeld. Of hij zit er niet mee, want zij regelt alles en dat is blijkbaar voor hem ideaal. TO is niet afgeknapt op dit type man en wil met hem verder, dus dan is het zaak voor haar om hem duidelijk te maken wat zij prettig zou vinden zonder onzekerheden. Dan heeft het best kans van slagen, maar dan moet je wel écht eerlijk durven te zijn en niet gaan schipperen uit angst. En dat is voor veel mensen heel, heel erg moeilijk.
zondag 23 december 2018 om 12:11
True that!DeKenau schreef: ↑23-12-2018 11:48Maar de balans tussen twee mensen in een relatie, daar ben je wél zelf bij. Sommige mensen zijn zó onzeker dat ze-vaak onbewust- constant in de pleaserol zitten uit angst om die ander maar te verliezen. Of uit angst om een fout te maken. Dat lees ik bij TO ook heel duidelijk in haar berichten. Zij voelt wel al prima aan waar het voor haar fout zit, maar ze durft er nog niet voor te gaan staan. Ze schiet steeds weer terug in die angst. Als die houding verdwijnt zie je, er vanuitgaande dat de partner ook welwillend is en geen egoistische zak, dat de ander zich ook anders gaat gedragen. Je kunt ook prima iemand erkennen in zijn gevoel en tegelijkertijd je eigen grenzen op een niet aanvallende manier aangeven. Maar TO zal dat wel moeten doen. Helaas ziet haar man blijkbaar niet uit zichzelf dat hij haar flink benadeeld. Of hij zit er niet mee, want zij regelt alles en dat is blijkbaar voor hem ideaal. TO is niet afgeknapt op dit type man en wil met hem verder, dus dan is het zaak voor haar om hem duidelijk te maken wat zij prettig zou vinden zonder onzekerheden. Dan heeft het best kans van slagen, maar dan moet je wel écht eerlijk durven te zijn en niet gaan schipperen uit angst. En dat is voor veel mensen heel, heel erg moeilijk.
TO, koop het boek 'liefdesbang' van Hannah Cuppen. Vandaag nog bestellen. Heb je in 2 dagen uit en gaat je veel inzichten opleveren.
Zoals ik het lees zit je nu in de 'verlatingsangst-hoek'. En gedraag je je daar ook naar. En daar reageert en acteert je man op.
Reageer eens anders dan anders, ook als het ver buiten je comfortzone ligt. "OK, als je er bij blijft dat je wil scheiden, let's do it! Ik wil het niet, maar heb geen zin meer in de rollercoaster van onzekerheid. Mediator of advocaat, zeg het maar! Gaan we die morgen, SAMEN (!) zoeken!"
Niet dat je het dan ook meteen allemaal moet gaan doen, maar je zal zien dat je man dan ineens anders gaat reageren. Je stelt je nl niet meer afhankelijk op waardoor hij ook uit zijn comfortzone moet komen.
Is dit op de spits drijven? Je kan het zo zien. Ik zie het zelf maar als een wake-up call geven aan je man, zelf uit de slachtofferrol stappen en aangeven dat jij ook nog een mening hebt. En een wil. En niet je voegt naar zijn nukken. Want dat is het wel natuurlijk: willen scheiden, maar wel intimiteit en seks zoeken. Als hij echt klaar met je is, wil hij je niet eens aanraken.
Dus, wat is de echte achterliggende oorzaak dat hij nu roept dat hij wil scheiden?
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
zondag 23 december 2018 om 12:13
zondag 23 december 2018 om 12:54
Vind ik ook.. alsof iedereen er weer eens niets van snapt, op 1 iemand na!
Terwijl de meeste ook gewoon hun eigen ervaringen door de jaren heen hebben opgedaan.
zondag 23 december 2018 om 13:00
Ok, ok, ik lees er meer inderdaad. Ik vond alleen het topic iets teveel naar 'hoe kan TO het weer goedmaken met haar man' neigen. En dat vond ik te kort door de bocht, omdat ze daarmee haar onzekerheid alleen maar voedt. En daarmee haar huwelijk niet redt. Ik druk me dus wat sterk uit omdat ik TO wil bereiken, niet omdat ik me beter voel dan andere forummers.Pindakaasjes schreef: ↑23-12-2018 12:54Vind ik ook.. alsof iedereen er weer eens niets van snapt, op 1 iemand na!
Terwijl de meeste ook gewoon hun eigen ervaringen door de jaren heen hebben opgedaan.
zondag 23 december 2018 om 13:23
Zo kom he echt niet over hoor. Vond je post juist heel duidelijk en beide partners aanspreken.DeKenau schreef: ↑23-12-2018 13:00Ok, ok, ik lees er meer inderdaad. Ik vond alleen het topic iets teveel naar 'hoe kan TO het weer goedmaken met haar man' neigen. En dat vond ik te kort door de bocht, omdat ze daarmee haar onzekerheid alleen maar voedt. En daarmee haar huwelijk niet redt. Ik druk me dus wat sterk uit omdat ik TO wil bereiken, niet omdat ik me beter voel dan andere forummers.
zondag 23 december 2018 om 14:28
Je ervaring is totaal anders dan die van TO en haar partner. Lees gewoon i.p.v. je eigen verhaal te projecterenSenseo schreef: ↑23-12-2018 13:20Ik ben het verhaal jouw man en mijn aanstaande ex-partner ben jij. Hij heeft mij in 13 jaar op een vreselijke manier bedrogen, voorgelogen enz. Steeds weer een stapje verder, nog erger, nog extremer. En ik heb het aangekeken en steeds weer gedacht, de kinderen, financiële positie enz en gebleven. Op een dag was het genoeg en heb ik gezegd we stoppen ermee. Hij is boos, net als jij. Hij wilde er nu wel voor vechten, waarom niet voordat hij steeds over de schreef ging. Een bedrieger is nou eenmaal nooit meer volledig te vertrouwen. Er is iets stuk en dat beseft jouw man ook, en daarom wil hij nu toch scheiden. Dat neemt niet weg dat hij nog sexuele behoeftes heeft, bij een man staat dat los van houden van. Het is aan jou of je daar nog in mee wilt gaan, als je maar beseft dat jullie toch gaan scheiden.
Ik kan alleen zeggen sterkte de komende tijd. Als het straks over het verdelen van het geld gaat wordt het nog ongezelliger daarom is snel afhandelen ook het beste, dan is dat maar achter de rug. Uiteindelijk ben jij ook niet gelukkig met deze man, je hebt in ieder geval genoeg op hem aan te merken. Daarom is het goed dat jouw man voor jullie besloten heeft. Voor therapie is het te laat, je man is er klaar mee.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zo las ik het iig niet hoor.
zondag 23 december 2018 om 14:30
Eens. Dit is niet te vergelijken.JollyRider schreef: ↑23-12-2018 14:28Je ervaring is totaal anders dan die van TO en haar partner. Lees gewoon i.p.v. je eigen verhaal te projecteren