Welbellennietbellen?

Dames en heren, ik plaats hierbij een verzoek tot meedenken, tips en ideen voor een situatie waar ik me geen raad mee weet, en dat komt me niet vaak voor.



De achtergrond; Ik ben 34, gescheiden, twee kinderen. Tip gekregen van een vriendin; deze man is echt heel erg leuk, na 18 jaar weer terug in het land, single, goed geslaagd in het leven. Geen kinderen, 39, mooie kop en jouw gevoel voor humor. Doorsturen? Ja graag.



Na 1 dag kreeg ik een friend request via facebook. We zouden wat gaan drinken, uiteindelijk kwam hij savonds bij mij langs (kinderen waren bij hun vader) en hebben we een fles wijn gehalveerd. We hebben vreselijk gelachen, gepraat, tarot kaarten gelegd, gevoosd, en hij is weer naar huis gegaan.



Het was leuk, heel leuk, verrassend leuk. De volgende dag stuurde hij een sms om te vragen hoe een afspraak was gegaan die ik had en sinds dien; radiostilte.



Via de vriendin weet ik dat hij het geweldig vond.



En ik? Ik kijk de hele dag naar mijn telefoon, check op facebook of hij wel of niet online is, I'm a mess Heb ik wat gemist/ Iets niet goed begrepen, word ik geacht toch zelf te bellen, of moet ik het laten gaan?



Toosje Hopeloosje

Even de 'gezellige' opmerking negerend wil ik wel even meedelen dat het erg, erg fijn was. Dit is een blijvertje wat mij betreft, helemaal geweldig. Die belt morgenochtend wel weer op weg naar de laatste repetities voor zijn concert, en anders bel ik gewoon zelf