Ziek van twijfels

Na heel lang twijfelen wil ik toch mn ei kwijt en hopen op andere inzichten.

Sinds half augustus heb ik contact met een hele leuke man, we hebben elkaar 5x gezien en dat was echt heel gezellig en leuk. We appen ook iedere dag en stuurden veel lieve berichtjes naar elkaar. Ik schrijf idd stuurden want er is iets voorgevallen 2 weken terug en sindsdien is alles heel koud en kil geworden.

Voor het voorval was alles heel leuk, hij vond mij heel leuk en lief en wilde graag bij me zijn (zijn woorden), ook miste hij mij soms en hoopte dan dat ie me snel weer zou zien. Hij deed echt moeite om tijd voor me vrij te maken. De laatste keer dat we elkaar gezien hebben is nu zo’n 4 weken terug, hij maakte zelfs tijd in zn agenda vrij om bij mij te blijven eten. Door de dingen die hij zei ook irl en de dingen die hij deed dacht ik dus echt dat hij verliefd op mij was. Maar helaas vertelde hij mij 2 weken terug in een heftige discussie dat dit nog niet zo was maar dat het nog wel kon komen want bij hem duurt het gewoon wat langer. Toen ik hem vertelde dat ik wel verliefd op hem ben schrok hij er zelfs een beetje van, hij had het niet verwacht.

Maar sinds ik weet dat hij niet verliefd is blijven er toch wat dingen in mn hoofd spoken. Vooral veel waarom vragen. Bijvoorbeeld, waarom wil hij exclusiviteit als hij niet verliefd is (we zijn na date 3 en 4 met elkaar naar bed geweest en vroeg hij mij dat), waarom doet hij dingen voor mij die een partner zou doen als hij niet verliefd is, waarom zegt hij mij te missen als hij niet verliefd is., waarom vertelt hij dat hij een leuke vrouw date aan zn beste vrienden én zn zus als ie niet verliefd is (ik heb het nog helemaal niemand vertelt omdat ik het eerst aan wilde kijken hoe serieus hij is)... Het leek er echt op dat we de goede kant op gingen, maar nu heb ik steeds het idee dat het een schijnvertoning is. Hij wil graag verder blijven daten en wil ook wel tijd vrijmaken maar door zn drukke agenda lukt het op het moment niet. Hij zou een paar dagen geleden komen, maar vroeg op de dag zelf of het verschoven kon worden naar de dag erna, ik stemde ermee in en de volgende dag meldde hij alsnog af.

Ik merk ook dat ik eigenlijk nog weinig zin heb om met hem te daten, want ik (ja het zit tussen mn oren) kan niet met hem zoenen, knuffelen, vrijen met in mn achterhoofd dat hij niet verliefd is op mij. Dat ik eigenlijk op een wachtbankje zit tot hij eindelijk weet wat ie wil. En hij zegt dat hij ook niet weet of het nog gaat komen. Ik zie dan een heel akward date voor me waarbij we elkaar zoveel mogelijk lichamelijk proberen te vermijden om maar geen verkeerde signalen af te geven. Hij zegt dat het wel mee zal vallen. Op het moment voel ik alleen maar boosheid naar hem toe, voel ik me diep gekwetst door hem en heb ik een muurtje opgetrokken om mn hart. Ik heb hem gezegd dat ik hem zo snel mogelijk wil zien zodat ik mijn keus kan maken of ik echt nog met hem door moet gaan of niet. Hij zou kijken wat hij kon doen, alleen hoor ik er nu niets meer over. Aan de ene kant wil ik hem die kans geven, aan de andere kant wil ik hem vergeten en verder gaan. Ik heb sinds 2 weken (sinds zijn biecht) echt een molensteen in mn maag en slaap ik behoorlijk slecht. Ik ben zo in twijfel dat ik niet meer weet wat ik moet doen. Wie weet raad in deze...