Relaties
alle pijlers
Zo verlegen met mannen
donderdag 15 juli 2010 om 12:25
Ik krijg er soms zo genoeg van dat ik zo verlegen ben/wordt zodra er een leuke man in de buurt kom. Ik krijg een rood hoofd en weet niet wat ik moet zeggen. Zo zit er op mijn werk bij de receptie een hele leuke bewaker en mijn collega's maken me gek dat ik een praaatje moet gaan maken. Dat durf ik dus echt niet. Ten eerste weet ik niet wat ik zou moeten zeggen, ten tweede denk ik dat hij het vreemd zou vinden als ik opeens een praatje met hem aanga en ten derde denk ik meestal dat mannen niet op mij zitten te wachten.
Misschien heb ik lichtelijk last van een minderwaardigheidscomplex en bovendien zie ik er een stuk jonger uit dan mijn 29 jaar. Ik zou zo graag spontaan, lacherig en flirterig willen zijn.
Meestal heb ik er niet zo'n last van, maar ik ben nu alweer een tijdje single en ik zou best wel weer eens willen daten etc.
Misschien heb ik lichtelijk last van een minderwaardigheidscomplex en bovendien zie ik er een stuk jonger uit dan mijn 29 jaar. Ik zou zo graag spontaan, lacherig en flirterig willen zijn.
Meestal heb ik er niet zo'n last van, maar ik ben nu alweer een tijdje single en ik zou best wel weer eens willen daten etc.
donderdag 17 februari 2011 om 18:41
Hmm... herkenbaar en erg frustrerend. Zo heb ik een aantal leuke mannen 'misgelopen' in het verleden omdat mijn verlegenheid mij in de weg zat. Inmiddels ben ik 31 en het gaat mij nog steeds niet makkelijk van af. Ik heb in de afgelopen jaren wel meer aandacht besteed aan mijn uiterlijk (beetje make-up, leuke kleding en sporten). Hierdoor heb ik meer zelfvertrouwen gekregen maar de 'angst' om vooral die ene leuke man aan te spreken of zelfs aan te kijken blijft in stand.
Als ik op straat loop ben ik vaak in mijzelf gekeerd. Soms probeer ik oogcontact te maken, maar dan krijg ik een norse blik terug. Daar schrik ik weer van terug. De grap is dat bekenden mij een heel leuk spontaan mens vinden. Ik benijd mensen die onbevangen met anderen kunnen flirten. Ok, ik voel hem al aankomen: je kunt het leren. Het is gewoon niet eenvoudig om bepaalde gewoontes af te leren.
Als ik op straat loop ben ik vaak in mijzelf gekeerd. Soms probeer ik oogcontact te maken, maar dan krijg ik een norse blik terug. Daar schrik ik weer van terug. De grap is dat bekenden mij een heel leuk spontaan mens vinden. Ik benijd mensen die onbevangen met anderen kunnen flirten. Ok, ik voel hem al aankomen: je kunt het leren. Het is gewoon niet eenvoudig om bepaalde gewoontes af te leren.
donderdag 17 februari 2011 om 20:26
quote:bittermoon schreef op 15 juli 2010 @ 16:28:
ik heb nog nooit maar dan ook nooit een vervelende reactie van een man gehad als ik hem aansprak. en ik ben niet bepaald type supermodel of zo.
lijkt me erger als je een man bent en een vrouw wil aanspreken Een vreemde vrouw aanspreken durf ik niet zo goed. Maar aangesproken worden door een vreemde vrouw vind ik erg leuk. Ben het daarom heel erg met Dave eens.
ik heb nog nooit maar dan ook nooit een vervelende reactie van een man gehad als ik hem aansprak. en ik ben niet bepaald type supermodel of zo.
lijkt me erger als je een man bent en een vrouw wil aanspreken Een vreemde vrouw aanspreken durf ik niet zo goed. Maar aangesproken worden door een vreemde vrouw vind ik erg leuk. Ben het daarom heel erg met Dave eens.
World of Warcraft: Legion
donderdag 17 februari 2011 om 23:11
Haha dat herken ik wel. Ik, ben echt niet op mijn mondje gevallen, sta soms met de wildvreemdste mensen te praten. (Ze beginnen ook vaak spontaan tegen mij te praten, bv in een lift, of met de hond uit laten). Maar ook mannen, totaal geen moeite mee, maar............. als ik hem echt leuk vind, tja dan ligt het anders, dan klap ik dicht.
Maar dat hoor ik vaker, dat als mijn vriendinnen een man echt heel leuk vinden, dan weten ze opeens niet meer wat ze moeten zeggen, net zoals ik dus. Ik laat eigenlijk altijd het intiatief aan de man.
Is misschien niet goed, maar ja misschien een stukje onzekerheid,
Kun je echt niets bedenken voor een opening tot een gesprekje? Iets dat met het werk te maken heeft, of bv Fijn weekend of zoiets.
Maar dat hoor ik vaker, dat als mijn vriendinnen een man echt heel leuk vinden, dan weten ze opeens niet meer wat ze moeten zeggen, net zoals ik dus. Ik laat eigenlijk altijd het intiatief aan de man.
Is misschien niet goed, maar ja misschien een stukje onzekerheid,
Kun je echt niets bedenken voor een opening tot een gesprekje? Iets dat met het werk te maken heeft, of bv Fijn weekend of zoiets.
vrijdag 18 februari 2011 om 12:41
Ik was vroeger ook verlegen. Als ik een ding geleerd heb, is dat forceren geen zin heeft. Volgens mij moet je niks doen wat niet goed voelt, maar proberen te werken aan je zelfvertrouwen. Makkelijker gezegd dan gedaan...
... wat leuke mannen betreft, mij heeft het geholpen om te proberen om een situatie te creeren waarin je op een spontane manier contact kunt leggen, bv als je samen iets doet, ipv een 'praatje aanknopen'...
Succes!
... wat leuke mannen betreft, mij heeft het geholpen om te proberen om een situatie te creeren waarin je op een spontane manier contact kunt leggen, bv als je samen iets doet, ipv een 'praatje aanknopen'...
Succes!