Relaties
alle pijlers
zooo passief
maandag 27 december 2010 om 11:19
De laatste tijd is mijn man zo vreselijk passief. Ik word er echt een beetje kriegel van!
Hij werkt door de weeks vrij veel, veel overwerk enzo dus is in het weekend best moe. Dat begrijp ik. Ik heb dan nu wel verlof, maar 2 kleine kindjes verzorgen/ opvoeden, nog 2 nachtvoedingen geven en elke morgen ook om op z'n laatst 7 uur naast mijn bed staan, maakt mij ook moe.
Alleen ik heb zoiets van 'hup, we gaan er weer een gezellige dag van maken. Hij heeft dat dus niet. Dit weekend heb ik hem dan ook beide dagen laten slapen tot 10 uur (normaal staan we beide 1 dag op) hij maakte geen aanstalte om op te staan zondag dus ben ik eruit gegaan (om 5:30!!) ik had geen zin in discussie om die tijd namelijk. Maar dan NOG is hij niet vooruit te branden, hangt een beetje achter de laptop... Als ik terug kom van boven, van ons kinderen naar bed brengen, is niet eens even de afwas weg ofzo. Dan denk ik Bah, bah bah!! Ga alsjeblieft weer te werk maandag, dan weet ik tenminste dat ik het allemaal alleen moet doen en valt het ook niet tegen.
Aan de ene kant wil ik hem een schop onder zijn kont geven, maar daar komt ruzie van weet ik nu al. Aan de andere kant ben ik toch zijn moeder niet!? Hij kan toch zelf ook wel inzien dat er dingen moeten gebeuren, dat hij mij iets uit handen kan nemen, dat hij mij daar blij mee maakt??
Pfff sorry ik moest het even kwijt hoor. Herknbaar voor iemand? Iemand misschien tips??
Hij werkt door de weeks vrij veel, veel overwerk enzo dus is in het weekend best moe. Dat begrijp ik. Ik heb dan nu wel verlof, maar 2 kleine kindjes verzorgen/ opvoeden, nog 2 nachtvoedingen geven en elke morgen ook om op z'n laatst 7 uur naast mijn bed staan, maakt mij ook moe.
Alleen ik heb zoiets van 'hup, we gaan er weer een gezellige dag van maken. Hij heeft dat dus niet. Dit weekend heb ik hem dan ook beide dagen laten slapen tot 10 uur (normaal staan we beide 1 dag op) hij maakte geen aanstalte om op te staan zondag dus ben ik eruit gegaan (om 5:30!!) ik had geen zin in discussie om die tijd namelijk. Maar dan NOG is hij niet vooruit te branden, hangt een beetje achter de laptop... Als ik terug kom van boven, van ons kinderen naar bed brengen, is niet eens even de afwas weg ofzo. Dan denk ik Bah, bah bah!! Ga alsjeblieft weer te werk maandag, dan weet ik tenminste dat ik het allemaal alleen moet doen en valt het ook niet tegen.
Aan de ene kant wil ik hem een schop onder zijn kont geven, maar daar komt ruzie van weet ik nu al. Aan de andere kant ben ik toch zijn moeder niet!? Hij kan toch zelf ook wel inzien dat er dingen moeten gebeuren, dat hij mij iets uit handen kan nemen, dat hij mij daar blij mee maakt??
Pfff sorry ik moest het even kwijt hoor. Herknbaar voor iemand? Iemand misschien tips??
maandag 27 december 2010 om 12:28
quote:Solveig schreef op 27 december 2010 @ 11:36:
De tip van Elninjoo: kindere de deur uit, dat lost alles op.
Nien, hij heeft zélf die kinderen verwekt, als hij rust wil moet hij dat bespreken, als hij een burnout heeft moet hij dat aankaarten of laten uitzoeken, als hij het niet meer trekt moet hij dat aangeven. Dan is het niet de oplossing om de kinderen maar even de deur uit te doen zodat de arme man even bij kan komen.
Verder eens met BGB, als je het niet bespreekt kun je ook niets verwachten.
Zoals ik de tip van EN las, was het meer dat de kinderen even de deur uitgingen om sámen tot rust en tot elkaar te komen. En dat vind ik een toptip! Juist met kleine kinderen loop je langs elkaar heen, door de drukte en word je moeder van man én kinderen, als je niet oppast.
Verder is blijven praten natuurlijk de oplossing. Of een (heel kinderachtig) schema maken wie wanneer wat doet. Laat hem de kinderen op bed brengen, en jij ruimt op. Of doe dit om de beurt.
kan goed dat je man toch (stiekem) denkt dat jij 'vrij' bent, want je hebt nog verlof. Het 'gevaar' kan dan zijn dat hij deze passieve houding behoudt, wanneer jij weer aan 't werk bent.
Succes
De tip van Elninjoo: kindere de deur uit, dat lost alles op.
Nien, hij heeft zélf die kinderen verwekt, als hij rust wil moet hij dat bespreken, als hij een burnout heeft moet hij dat aankaarten of laten uitzoeken, als hij het niet meer trekt moet hij dat aangeven. Dan is het niet de oplossing om de kinderen maar even de deur uit te doen zodat de arme man even bij kan komen.
Verder eens met BGB, als je het niet bespreekt kun je ook niets verwachten.
Zoals ik de tip van EN las, was het meer dat de kinderen even de deur uitgingen om sámen tot rust en tot elkaar te komen. En dat vind ik een toptip! Juist met kleine kinderen loop je langs elkaar heen, door de drukte en word je moeder van man én kinderen, als je niet oppast.
Verder is blijven praten natuurlijk de oplossing. Of een (heel kinderachtig) schema maken wie wanneer wat doet. Laat hem de kinderen op bed brengen, en jij ruimt op. Of doe dit om de beurt.
kan goed dat je man toch (stiekem) denkt dat jij 'vrij' bent, want je hebt nog verlof. Het 'gevaar' kan dan zijn dat hij deze passieve houding behoudt, wanneer jij weer aan 't werk bent.
Succes
Later is nu
maandag 27 december 2010 om 12:31
Heb ook een man die niet zo snel ziet wat er moet gebeuren. Daarnaast is het een enorme sloddervos
Maar wat ik altijd doe ( het is al eerder genoemd) en wat het enige is wat werkt: Ik ga iets doen (bv de kinderen op bed leggen) en vraag hem vriendelijk of hij dan even wat anders wil doen. Zo dus: ik ga de jongste op bed leggen, wil jij dan vast even beginnen met de afwas?Kunnen we daarna lekker samen zitten!
Hij vind het juist fijn dat ik aangeef wat er nog moet gebeuren, want het komt gewoon simpelweg niet in hem op. Mannen willen graag duidelijkheid. Gesprekken waarin je aangeeft dat je verwacht dat ie meer doet werken niet, is veel te vaag
Maar wat ik altijd doe ( het is al eerder genoemd) en wat het enige is wat werkt: Ik ga iets doen (bv de kinderen op bed leggen) en vraag hem vriendelijk of hij dan even wat anders wil doen. Zo dus: ik ga de jongste op bed leggen, wil jij dan vast even beginnen met de afwas?Kunnen we daarna lekker samen zitten!
Hij vind het juist fijn dat ik aangeef wat er nog moet gebeuren, want het komt gewoon simpelweg niet in hem op. Mannen willen graag duidelijkheid. Gesprekken waarin je aangeeft dat je verwacht dat ie meer doet werken niet, is veel te vaag
maandag 27 december 2010 om 12:33
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 12:26:
Waar wil je eigenlijk 'n relatie voor als je 'n man de les moet lezen over zijn taken? Of nemen daar alleen vrouwen genoegen mee die 'n kind willen?
Pardon?? Wat is dit voor idiote opmerking? In een relatie heb je ups en downs en wij zitten nu misschien in een dip, maar dat wil niet zeggen dat ik niet van hem hou?
Beetje een botte conclusie waar ik verder ook geen zin heb om op in te gaan.
Waar wil je eigenlijk 'n relatie voor als je 'n man de les moet lezen over zijn taken? Of nemen daar alleen vrouwen genoegen mee die 'n kind willen?
Pardon?? Wat is dit voor idiote opmerking? In een relatie heb je ups en downs en wij zitten nu misschien in een dip, maar dat wil niet zeggen dat ik niet van hem hou?
Beetje een botte conclusie waar ik verder ook geen zin heb om op in te gaan.
maandag 27 december 2010 om 12:38
quote:Nastik schreef op 27 december 2010 @ 12:15:
Herkenbaar.
Er is geen andere manier. Blijkbaar werkt het mannenbrein zo. En ons brein werkt op een manier dat we willen dat de man alles ziet en aanvoelt zonder dat we erom vragen. Dus dan maar zo.
(heeft hier heel lang over gedaan om tot deze conclusie te komen, maar het is de enige manier)
Ik (vrouw) "zie" ook nooit de troep op de trap of dat de wasmaschine moet worden uitgeladen etc.
Ik mis denk ik een soort schoonmaak- of opruimgen. Mijn moeder heeft het ook, die is nog erger dan ik. Gelukkig ben ik met een man getrouwd die het "gen" wel heeft. Hij vertelt mij dus wat ik moet doen
Herkenbaar.
Er is geen andere manier. Blijkbaar werkt het mannenbrein zo. En ons brein werkt op een manier dat we willen dat de man alles ziet en aanvoelt zonder dat we erom vragen. Dus dan maar zo.
(heeft hier heel lang over gedaan om tot deze conclusie te komen, maar het is de enige manier)
Ik (vrouw) "zie" ook nooit de troep op de trap of dat de wasmaschine moet worden uitgeladen etc.
Ik mis denk ik een soort schoonmaak- of opruimgen. Mijn moeder heeft het ook, die is nog erger dan ik. Gelukkig ben ik met een man getrouwd die het "gen" wel heeft. Hij vertelt mij dus wat ik moet doen
maandag 27 december 2010 om 12:39
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 12:14:
[...]
Samen weg is uiteraard een goed idee, alleen gaat dat voorlopig nog even niet ivm de kleinste. Ik heb al vaak geopperd samen even ergens wat te eten, maar ik heb echt het gevoel dat alles uit mij moet komen. Dat ik de draaiende moter ben in het gezin en de boel op gang moet blijven houden.
En ook mijn koek is een keer op, ook ik heb wel eens na een drukke week zoiets van "pffff ff niets" het verschil is dat hij eraan toe kan geven en ik niet.
Ik zou hier toch echt eens met hem over praten. Want als hij niet altijd zo is geweest, dan kan er best wel eens wat aan de hand zijn. En dan is een goed gesprek misschien wel de helft van de oplossing.
Een idee kan ook zijn om ook de vrije tijd in schema te zetten. Klinkt misschien raar, maar als je altijd wat te doen hebt, heb je dus nooit vrij. Hij niet en jij ook niet. Gewoon vrije tijd in de agenda zetten "Nu hoef ik neits te doen, alleen wat leuks voor mezelf/met het gezin" is dan ook écht vrije tijd. En dan de ene week hij alleen, de week erna jij alleen (ook weggaan, laat hem maar die kinderen doen.. pas als je er de hele dag mee zit, weet je hoeveel werk dat is) en dan eens samen.. hoeft geen weekend.
maar bespreek met hem waar HIJ behoefte aan heeft, vertel waar JIJ behoefte aan hebt en kijk of en hoe dit in te passen is.
Wanneer jij weer werkt, zal er toch ook e.e.a. geregeld moeten zijn, toch?
[...]
Samen weg is uiteraard een goed idee, alleen gaat dat voorlopig nog even niet ivm de kleinste. Ik heb al vaak geopperd samen even ergens wat te eten, maar ik heb echt het gevoel dat alles uit mij moet komen. Dat ik de draaiende moter ben in het gezin en de boel op gang moet blijven houden.
En ook mijn koek is een keer op, ook ik heb wel eens na een drukke week zoiets van "pffff ff niets" het verschil is dat hij eraan toe kan geven en ik niet.
Ik zou hier toch echt eens met hem over praten. Want als hij niet altijd zo is geweest, dan kan er best wel eens wat aan de hand zijn. En dan is een goed gesprek misschien wel de helft van de oplossing.
Een idee kan ook zijn om ook de vrije tijd in schema te zetten. Klinkt misschien raar, maar als je altijd wat te doen hebt, heb je dus nooit vrij. Hij niet en jij ook niet. Gewoon vrije tijd in de agenda zetten "Nu hoef ik neits te doen, alleen wat leuks voor mezelf/met het gezin" is dan ook écht vrije tijd. En dan de ene week hij alleen, de week erna jij alleen (ook weggaan, laat hem maar die kinderen doen.. pas als je er de hele dag mee zit, weet je hoeveel werk dat is) en dan eens samen.. hoeft geen weekend.
maar bespreek met hem waar HIJ behoefte aan heeft, vertel waar JIJ behoefte aan hebt en kijk of en hoe dit in te passen is.
Wanneer jij weer werkt, zal er toch ook e.e.a. geregeld moeten zijn, toch?
Later is nu
maandag 27 december 2010 om 12:43
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 12:33:
[...]
Pardon?? Wat is dit voor idiote opmerking? In een relatie heb je ups en downs en wij zitten nu misschien in een dip, maar dat wil niet zeggen dat ik niet van hem hou?
Beetje een botte conclusie waar ik verder ook geen zin heb om op in te gaan.Het gaat hier niet over ups en downs, maar in 'n serieus verschil in hoe je het huis wil onderhouden. Zelf ben ik ook 'n redelijke slordevos, dus zou niet gelukkig worden van 'n relatie waarbij ik de hele tijd op m'n tenen moet lopen en mijn partner me als 'n klein kind op mijn taken wijst. Je kunt dan beter blijven latten als je je eigen normen en waarden respecteert.
[...]
Pardon?? Wat is dit voor idiote opmerking? In een relatie heb je ups en downs en wij zitten nu misschien in een dip, maar dat wil niet zeggen dat ik niet van hem hou?
Beetje een botte conclusie waar ik verder ook geen zin heb om op in te gaan.Het gaat hier niet over ups en downs, maar in 'n serieus verschil in hoe je het huis wil onderhouden. Zelf ben ik ook 'n redelijke slordevos, dus zou niet gelukkig worden van 'n relatie waarbij ik de hele tijd op m'n tenen moet lopen en mijn partner me als 'n klein kind op mijn taken wijst. Je kunt dan beter blijven latten als je je eigen normen en waarden respecteert.
maandag 27 december 2010 om 12:45
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 11:34:
Misschien heeft ie 'n burnout, hij heeft nergens rust: werk is druk en thuis komt ie nog in 'n drukke heksenketel terecht. En met de wetenschap dat dat nog jaren zo doorgaat is het niet gek dat iemand passief wordt en probeert zich geestelijk af te sluiten voor alles om hem heen. Probeer die kids 'ns uit te besteden en ga samen met je man op vakantie of desnoods 'n lang weekend. Wellicht kan ie zich zo weer 'n beetje opladen. Anders is het 'n kwestie van afwachten hoe lang 't nog duurt voor ie bij jullie gezin weg gaat.
Die kinderen zijn her probleem niet hoor, die hoef je niet het huis uit te flikkeren en dan te denken dat het klaar is.
Toen wij nog geen kind hadden was manlief net zo. Hadden we vakantie, stond ik nog te koken, af te wassen etc etc etc. Toen we voor een kindje gingen heb ik wel gezegd dat het geen kwestie is van papa 'past' op het kind en mama zorgt ervoor.
Af en toe een fikse woordenwisseling, en alles wat jij in je post zegt tegen hem zeggen, helpt hier wel. Al was het alleen maar om hem weer even te laten merken dat het niet allemaal alleen van mij afhangt.
M.
Misschien heeft ie 'n burnout, hij heeft nergens rust: werk is druk en thuis komt ie nog in 'n drukke heksenketel terecht. En met de wetenschap dat dat nog jaren zo doorgaat is het niet gek dat iemand passief wordt en probeert zich geestelijk af te sluiten voor alles om hem heen. Probeer die kids 'ns uit te besteden en ga samen met je man op vakantie of desnoods 'n lang weekend. Wellicht kan ie zich zo weer 'n beetje opladen. Anders is het 'n kwestie van afwachten hoe lang 't nog duurt voor ie bij jullie gezin weg gaat.
Die kinderen zijn her probleem niet hoor, die hoef je niet het huis uit te flikkeren en dan te denken dat het klaar is.
Toen wij nog geen kind hadden was manlief net zo. Hadden we vakantie, stond ik nog te koken, af te wassen etc etc etc. Toen we voor een kindje gingen heb ik wel gezegd dat het geen kwestie is van papa 'past' op het kind en mama zorgt ervoor.
Af en toe een fikse woordenwisseling, en alles wat jij in je post zegt tegen hem zeggen, helpt hier wel. Al was het alleen maar om hem weer even te laten merken dat het niet allemaal alleen van mij afhangt.
M.
maandag 27 december 2010 om 12:48
Nou ik begrijp het helaas heel goed, zeer herkenbaar. Vooral dat gedeelte dat je het gevoel hebt dat de boel draaiende houden volkomen op je schouders terecht komt. Ik ben hele dagen thuis en zorg daarbij voor 4 kinderen. Ik doe het hele huishouden natuurlijk en de kinderen, de boodschappen (op de fiets), maar ook alle extra dingen zoals lekkende dakgoten, monteurs regelen voor kapotte vaatwasser, de tuin bijhouden, lampen die kapot gaan, vuilnis buiten zetten, extra schoolactiviteiten, verjaardagen en sinterklaas, muren verven etc. etc. etc.
Op zich helpt hij wel wat mee, maar laat elk taakje na een tijdje versloffen zodat ik er toch nog achteraan moet. Gooit hij bijv. een vuilnis weg, dan stopt hij geen nieuwe zak in de pedaal, ruimt hij de tafel af na het eten, moet ik daarna de afwasmachine aanzetten, de aanrecht schoonmaken en onder de tafel vegen (en ja, dat is nodig nadat 4 kinderen hebben gegeten). s'Avonds moet ik eraan denken dat de deuren op slot zitten, want anders tref ik ze s'morgens open aan en als hij een keer iets moet regelen, moet ik hem er tien keer aan herinneren, waardoor hij uiteindelijk vind dat ik zeur. Ik word zo moe dat ik altijd achter zijn broek aan moet zitten. En ja, dan 'communiceer' ik mijn klachten, waarna het een week iets beter is, maar daarna versloft het weer. Ik heb inderdaad het gevoel dat ik soms 5 kinderen heb en daar baal ik ongelooflijk van. Ik kan ook niet achter zijn broek aanzitten, maar meestal zijn het dingen waarvan ik dan weer de nadelen ondervind. Als de afwasmachine niet aangezet wordt, zit ik als ik ga koken met een vuile vaat. Ik zit nu serieus te overwegen een keer 'te vergeten' zijn sokken en kleding te wassen. Ik weet het, heel kinderachtig, maar ben ik om zijn moeder te zijn? Zou graag als gelijkwaardige volwassen een huis runnen.
Wat een klaagzang zeg, maar ik voel me er ook diep ontevreden over.
Op zich helpt hij wel wat mee, maar laat elk taakje na een tijdje versloffen zodat ik er toch nog achteraan moet. Gooit hij bijv. een vuilnis weg, dan stopt hij geen nieuwe zak in de pedaal, ruimt hij de tafel af na het eten, moet ik daarna de afwasmachine aanzetten, de aanrecht schoonmaken en onder de tafel vegen (en ja, dat is nodig nadat 4 kinderen hebben gegeten). s'Avonds moet ik eraan denken dat de deuren op slot zitten, want anders tref ik ze s'morgens open aan en als hij een keer iets moet regelen, moet ik hem er tien keer aan herinneren, waardoor hij uiteindelijk vind dat ik zeur. Ik word zo moe dat ik altijd achter zijn broek aan moet zitten. En ja, dan 'communiceer' ik mijn klachten, waarna het een week iets beter is, maar daarna versloft het weer. Ik heb inderdaad het gevoel dat ik soms 5 kinderen heb en daar baal ik ongelooflijk van. Ik kan ook niet achter zijn broek aanzitten, maar meestal zijn het dingen waarvan ik dan weer de nadelen ondervind. Als de afwasmachine niet aangezet wordt, zit ik als ik ga koken met een vuile vaat. Ik zit nu serieus te overwegen een keer 'te vergeten' zijn sokken en kleding te wassen. Ik weet het, heel kinderachtig, maar ben ik om zijn moeder te zijn? Zou graag als gelijkwaardige volwassen een huis runnen.
Wat een klaagzang zeg, maar ik voel me er ook diep ontevreden over.
maandag 27 december 2010 om 12:48
Wellicht is 'tie overwerkt, burn-out of whatever. Maar dat kan hij dan ook zeggen, i.p.v. als een zak hooi op de bank te blijven zitten. Die kinderen zijn ook van hem! Of is dat alleen zo als er leuke dingen gedaan worden?
Ik heb echt een hekel aan passieve mensen. PRAAT er dan over, dan kun je er ook wat aan doen.
M.
Ik heb echt een hekel aan passieve mensen. PRAAT er dan over, dan kun je er ook wat aan doen.
M.
maandag 27 december 2010 om 12:51
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 12:26:
Waar wil je eigenlijk 'n relatie voor als je 'n man de les moet lezen over zijn taken? Of nemen daar alleen vrouwen genoegen mee die 'n kind willen?
Doe toch eens niet zo stom. Wat een rare gedachtegang heb jij soms. Maar ja, je kan ook niets anders verwachten van iemand die kinderen niet moet. Probeer je eens in te leven, i.p.v. altijd die eeuwige, beetje saai wordende kont tegen de krib kwakken als het om kinderen gaat. We weten het nu wel hoor.
M.
Waar wil je eigenlijk 'n relatie voor als je 'n man de les moet lezen over zijn taken? Of nemen daar alleen vrouwen genoegen mee die 'n kind willen?
Doe toch eens niet zo stom. Wat een rare gedachtegang heb jij soms. Maar ja, je kan ook niets anders verwachten van iemand die kinderen niet moet. Probeer je eens in te leven, i.p.v. altijd die eeuwige, beetje saai wordende kont tegen de krib kwakken als het om kinderen gaat. We weten het nu wel hoor.
M.
maandag 27 december 2010 om 12:56
quote:mjdh schreef op 27 december 2010 @ 12:51:
[...]
Doe toch eens niet zo stom. Wat een rare gedachtegang heb jij soms. Maar ja, je kan ook niets anders verwachten van iemand die kinderen niet moet. Probeer je eens in te leven, i.p.v. altijd die eeuwige, beetje saai wordende kont tegen de krib kwakken als het om kinderen gaat. We weten het nu wel hoor.
M.Het gaat mij niet eens om 'n relatie waarin men 'n kind heeft, maar uberhaupt in 'n relatie. Vrouwen die vinden dat man dingen moet doen of andersom. Als je duidelijk niet met elkaar overeenkomt hoe het huishouden gedaan moet worden, dan is samen gaan/blijven wonen toch niet haalbaar? Dus vandaar mijn vraag of je daar genoegen mee neemt omdat er 'n kind is, want als er geen kind is, waarom dan samen wonen als je ook kan latten als je huishoudelijk inzicht zo ver uiteen loopt?
[...]
Doe toch eens niet zo stom. Wat een rare gedachtegang heb jij soms. Maar ja, je kan ook niets anders verwachten van iemand die kinderen niet moet. Probeer je eens in te leven, i.p.v. altijd die eeuwige, beetje saai wordende kont tegen de krib kwakken als het om kinderen gaat. We weten het nu wel hoor.
M.Het gaat mij niet eens om 'n relatie waarin men 'n kind heeft, maar uberhaupt in 'n relatie. Vrouwen die vinden dat man dingen moet doen of andersom. Als je duidelijk niet met elkaar overeenkomt hoe het huishouden gedaan moet worden, dan is samen gaan/blijven wonen toch niet haalbaar? Dus vandaar mijn vraag of je daar genoegen mee neemt omdat er 'n kind is, want als er geen kind is, waarom dan samen wonen als je ook kan latten als je huishoudelijk inzicht zo ver uiteen loopt?
maandag 27 december 2010 om 12:59
Waarom wordt er gelijk op Elninjoo gehakt als ze relationele problemen op háár manier belicht? Het gaat hier toch niet om wel/geen kinderen. Wat zij zegt, vind ik persoonlijk helemaal zo gek nog niet. (en ik heb 2 kinderen) Je wordt behandeld, zoals je je laat behandelen.
Dus.. volhouden wat je zegt, niet iets maar 'even snel doen' omdat hij het wéér niet gedaan heeft en dan mopperen. Afspraken maken en zorgen dat een ieder zich daaraan houdt werkt beter dan boos gaan zitten mokken, omdat hij niets uit zichzelf doet.
Ook duidelijk maken dat JIJ ook moe bent.
En waarom dacht je dat wij een vaatwasser hadden? Juist met kinderen heel handig, in-/uitpakken is een stuk minder werk dan afwassen zelf. Bovendien heb je gedurende de dag je aanrecht redelijk schoon.
Dus.. volhouden wat je zegt, niet iets maar 'even snel doen' omdat hij het wéér niet gedaan heeft en dan mopperen. Afspraken maken en zorgen dat een ieder zich daaraan houdt werkt beter dan boos gaan zitten mokken, omdat hij niets uit zichzelf doet.
Ook duidelijk maken dat JIJ ook moe bent.
En waarom dacht je dat wij een vaatwasser hadden? Juist met kinderen heel handig, in-/uitpakken is een stuk minder werk dan afwassen zelf. Bovendien heb je gedurende de dag je aanrecht redelijk schoon.
Later is nu
maandag 27 december 2010 om 13:01
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 12:56:
[...]
Het gaat mij niet eens om 'n relatie waarin men 'n kind heeft, maar uberhaupt in 'n relatie. Vrouwen die vinden dat man dingen moet doen of andersom. Als je duidelijk niet met elkaar overeenkomt hoe het huishouden gedaan moet worden, dan is samen gaan/blijven wonen toch niet haalbaar? Dus vandaar mijn vraag of je daar genoegen mee neemt omdat er 'n kind is, want als er geen kind is, waarom dan samen wonen als je ook kan latten als je huishoudelijk inzicht zo ver uiteen loopt?
Over dat soort dingen kun je toch praten? Of gaan daarom zoveel stellen zo snel en ogenschijnlijk gemakkelijk weer uit elkaar? Omdat je het effe niet eens bent over bepaalde huishoudelijke taken of een verschil van inzicht? Jezus zeg, wat een idioterie. Ik mag toch hopen dat het merendeel van de mensen wel van plan is wat energie en aandacht te steken in hun relatie. Je kunt overigens de verschillen in je relatie ook accepteren en je richten op de dingen die wel goed lopen. Uiteindelijk gaat het toch nooit helemaal zoals jij het wil. Zorg ervoor dat je praat en dat je de zaken helder hebt. Het zijn uiteindelijk 'maar' huishoudelijke taken'.
M.
[...]
Het gaat mij niet eens om 'n relatie waarin men 'n kind heeft, maar uberhaupt in 'n relatie. Vrouwen die vinden dat man dingen moet doen of andersom. Als je duidelijk niet met elkaar overeenkomt hoe het huishouden gedaan moet worden, dan is samen gaan/blijven wonen toch niet haalbaar? Dus vandaar mijn vraag of je daar genoegen mee neemt omdat er 'n kind is, want als er geen kind is, waarom dan samen wonen als je ook kan latten als je huishoudelijk inzicht zo ver uiteen loopt?
Over dat soort dingen kun je toch praten? Of gaan daarom zoveel stellen zo snel en ogenschijnlijk gemakkelijk weer uit elkaar? Omdat je het effe niet eens bent over bepaalde huishoudelijke taken of een verschil van inzicht? Jezus zeg, wat een idioterie. Ik mag toch hopen dat het merendeel van de mensen wel van plan is wat energie en aandacht te steken in hun relatie. Je kunt overigens de verschillen in je relatie ook accepteren en je richten op de dingen die wel goed lopen. Uiteindelijk gaat het toch nooit helemaal zoals jij het wil. Zorg ervoor dat je praat en dat je de zaken helder hebt. Het zijn uiteindelijk 'maar' huishoudelijke taken'.
M.
maandag 27 december 2010 om 13:05
quote:heleen1234 schreef op 27 december 2010 @ 12:38:
[...]
Ik (vrouw) "zie" ook nooit de troep op de trap of dat de wasmaschine moet worden uitgeladen etc.
Ik mis denk ik een soort schoonmaak- of opruimgen. Mijn moeder heeft het ook, die is nog erger dan ik. Gelukkig ben ik met een man getrouwd die het "gen" wel heeft. Hij vertelt mij dus wat ik moet doen
Ik heb dat gen niet... en mijn vriend heeft het ook niet... wij laten de boel dus regelmatig de boel en hebben om die reden ook een schoonmaakster...
Voordeel van een schoonmaakster is dan weer dat je de boel zelf wat netter houdt...
Ik zou er superkriebelig van worden als mijn vriend elke keer zou vragen "Yraatje, doe jij dit even terwijl ik dat doe?" Dan denk ik letterlijk "Flikker toch op!"
Dat zou dus niet werken... Gelukkig doet ie dat zelden (hij kent me ondertussen...)
[...]
Ik (vrouw) "zie" ook nooit de troep op de trap of dat de wasmaschine moet worden uitgeladen etc.
Ik mis denk ik een soort schoonmaak- of opruimgen. Mijn moeder heeft het ook, die is nog erger dan ik. Gelukkig ben ik met een man getrouwd die het "gen" wel heeft. Hij vertelt mij dus wat ik moet doen
Ik heb dat gen niet... en mijn vriend heeft het ook niet... wij laten de boel dus regelmatig de boel en hebben om die reden ook een schoonmaakster...
Voordeel van een schoonmaakster is dan weer dat je de boel zelf wat netter houdt...
Ik zou er superkriebelig van worden als mijn vriend elke keer zou vragen "Yraatje, doe jij dit even terwijl ik dat doe?" Dan denk ik letterlijk "Flikker toch op!"
Dat zou dus niet werken... Gelukkig doet ie dat zelden (hij kent me ondertussen...)
maandag 27 december 2010 om 13:06
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 12:43:
[...]
Het gaat hier niet over ups en downs, maar in 'n serieus verschil in hoe je het huis wil onderhouden. Zelf ben ik ook 'n redelijke slordevos, dus zou niet gelukkig worden van 'n relatie waarbij ik de hele tijd op m'n tenen moet lopen en mijn partner me als 'n klein kind op mijn taken wijst. Je kunt dan beter blijven latten als je je eigen normen en waarden respecteert.Helemaal mee eens...
[...]
Het gaat hier niet over ups en downs, maar in 'n serieus verschil in hoe je het huis wil onderhouden. Zelf ben ik ook 'n redelijke slordevos, dus zou niet gelukkig worden van 'n relatie waarbij ik de hele tijd op m'n tenen moet lopen en mijn partner me als 'n klein kind op mijn taken wijst. Je kunt dan beter blijven latten als je je eigen normen en waarden respecteert.Helemaal mee eens...
maandag 27 december 2010 om 13:08
Of gewoon je verwachtingen bijstellen.
Vind je dat hij grensoverschrijdend gedrag vertoond?
Of erger je je alleen maar.
Je kan natuurlijk er ook voor kiezen je er niet aan te ergeren, ookal is dat moeilijk nu je moe en ook een beetje er doorheen zit.
Ik kan soms heerlijk passief zijn en als mijn partner dan aan mij sjort dat ik iets moet doen kan ik mij daar juist aan ergeren.
Hij werkt geloof ik meer dan fulltime, dus in het weekend even lekker niks doen is dan heel fijn, toch heeft hij wel verantwoordelijkheden en daar moet hij toch mee aan de slag en daar over moet je met hem praten, de kinderen zijn van jullie beide, kijk hoe ver je komt qua huishoudelijke taken, mijn man doet werkelijk niets, oh ja hij strijkt zijn eigen overhemden.
Hij vind ons huis gewoon niet vies als ik het wel vies vind, ik heb de keus gemaakt dat ik mij daar aan erger als het vies, dus ruim ik op.
Wel vraag ik hem om mij met de kinderen te helpen, als ik bijv. even de was ga doen, dat moet ik vragen want zelf ziet hij het niet, daar heb ik mij bij neergelegt en dat scheelt mij een hele hoop boosheid en frustratie, wat ik wil zeggen is dat je dus eigenlijk je verwachtingspatroon wat betreft je man bij moet stellen, niet zoveel verwachten en als je iets wil gewoon zeggen of vragen.
Vind je dat hij grensoverschrijdend gedrag vertoond?
Of erger je je alleen maar.
Je kan natuurlijk er ook voor kiezen je er niet aan te ergeren, ookal is dat moeilijk nu je moe en ook een beetje er doorheen zit.
Ik kan soms heerlijk passief zijn en als mijn partner dan aan mij sjort dat ik iets moet doen kan ik mij daar juist aan ergeren.
Hij werkt geloof ik meer dan fulltime, dus in het weekend even lekker niks doen is dan heel fijn, toch heeft hij wel verantwoordelijkheden en daar moet hij toch mee aan de slag en daar over moet je met hem praten, de kinderen zijn van jullie beide, kijk hoe ver je komt qua huishoudelijke taken, mijn man doet werkelijk niets, oh ja hij strijkt zijn eigen overhemden.
Hij vind ons huis gewoon niet vies als ik het wel vies vind, ik heb de keus gemaakt dat ik mij daar aan erger als het vies, dus ruim ik op.
Wel vraag ik hem om mij met de kinderen te helpen, als ik bijv. even de was ga doen, dat moet ik vragen want zelf ziet hij het niet, daar heb ik mij bij neergelegt en dat scheelt mij een hele hoop boosheid en frustratie, wat ik wil zeggen is dat je dus eigenlijk je verwachtingspatroon wat betreft je man bij moet stellen, niet zoveel verwachten en als je iets wil gewoon zeggen of vragen.
maandag 27 december 2010 om 13:10
quote:mjdh schreef op 27 december 2010 @ 13:01:
[...]
Over dat soort dingen kun je toch praten? Of gaan daarom zoveel stellen zo snel en ogenschijnlijk gemakkelijk weer uit elkaar? Omdat je het effe niet eens bent over bepaalde huishoudelijke taken of een verschil van inzicht? Jezus zeg, wat een idioterie. Ik mag toch hopen dat het merendeel van de mensen wel van plan is wat energie en aandacht te steken in hun relatie. Je kunt overigens de verschillen in je relatie ook accepteren en je richten op de dingen die wel goed lopen. Uiteindelijk gaat het toch nooit helemaal zoals jij het wil. Zorg ervoor dat je praat en dat je de zaken helder hebt. Het zijn uiteindelijk 'maar' huishoudelijke taken'.
M.Praten kan altijd natuurlijk, maar ik stofzuig gemiddeld 1 keer per 3 weken, dus als m'n partner graag 1 keer per week wil stofzuigen dan mag ie van mij z'n gang gaan, maar kan niet verwachten dat ik het voor 'm doe als het nog niet zo vuil is dat ik mij geroepen voel en dat wordt 't dus ook niet als het elke keer al ruim voor die 3 weken om zijn gedaan wordt. Denk dat dat toch strubbelingen gaat geven als zo'n veel huishoudelijker ingestelde partner verwacht dat jij je naar zijn wens gaat aanpassen.
[...]
Over dat soort dingen kun je toch praten? Of gaan daarom zoveel stellen zo snel en ogenschijnlijk gemakkelijk weer uit elkaar? Omdat je het effe niet eens bent over bepaalde huishoudelijke taken of een verschil van inzicht? Jezus zeg, wat een idioterie. Ik mag toch hopen dat het merendeel van de mensen wel van plan is wat energie en aandacht te steken in hun relatie. Je kunt overigens de verschillen in je relatie ook accepteren en je richten op de dingen die wel goed lopen. Uiteindelijk gaat het toch nooit helemaal zoals jij het wil. Zorg ervoor dat je praat en dat je de zaken helder hebt. Het zijn uiteindelijk 'maar' huishoudelijke taken'.
M.Praten kan altijd natuurlijk, maar ik stofzuig gemiddeld 1 keer per 3 weken, dus als m'n partner graag 1 keer per week wil stofzuigen dan mag ie van mij z'n gang gaan, maar kan niet verwachten dat ik het voor 'm doe als het nog niet zo vuil is dat ik mij geroepen voel en dat wordt 't dus ook niet als het elke keer al ruim voor die 3 weken om zijn gedaan wordt. Denk dat dat toch strubbelingen gaat geven als zo'n veel huishoudelijker ingestelde partner verwacht dat jij je naar zijn wens gaat aanpassen.
maandag 27 december 2010 om 13:12
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 12:56:
[...]
Het gaat mij niet eens om 'n relatie waarin men 'n kind heeft, maar uberhaupt in 'n relatie. Vrouwen die vinden dat man dingen moet doen of andersom. Als je duidelijk niet met elkaar overeenkomt hoe het huishouden gedaan moet worden, dan is samen gaan/blijven wonen toch niet haalbaar? Dus vandaar mijn vraag of je daar genoegen mee neemt omdat er 'n kind is, want als er geen kind is, waarom dan samen wonen als je ook kan latten als je huishoudelijk inzicht zo ver uiteen loopt?
Tja, ik ben het feitelijk wel met Nien eens, even puur gekeken naar de relatie en de kinderen buiten beschouwing latend. Ik heb wel een man die me bedankt voor het doen van de afwas, net zoals ik hem bedank als hij dat gedaan heeft. En dat is geen kwestie van belonen, maar lief voor elkaar zijn in een relatie. Elkaar een kopje koffie brengen of verrassen met de opgevouwen was.
Veel vrouwen leggen de lat erg hoog (het moet my way or the highway), willen alles gedaan hebben en denken dat partners gedachten kunnen lezen en hetzelfde denken over het huishouden als zij. En in de praktijk gaat dat gewoon niet werken.
Dan kun je verschillende dingen doen:
- genoegen nemen met minder
- accepteren dat je om dingen moet vragen
- afspraken maken
Communicatie is wel degelijk het sleutelwoord.
[...]
Het gaat mij niet eens om 'n relatie waarin men 'n kind heeft, maar uberhaupt in 'n relatie. Vrouwen die vinden dat man dingen moet doen of andersom. Als je duidelijk niet met elkaar overeenkomt hoe het huishouden gedaan moet worden, dan is samen gaan/blijven wonen toch niet haalbaar? Dus vandaar mijn vraag of je daar genoegen mee neemt omdat er 'n kind is, want als er geen kind is, waarom dan samen wonen als je ook kan latten als je huishoudelijk inzicht zo ver uiteen loopt?
Tja, ik ben het feitelijk wel met Nien eens, even puur gekeken naar de relatie en de kinderen buiten beschouwing latend. Ik heb wel een man die me bedankt voor het doen van de afwas, net zoals ik hem bedank als hij dat gedaan heeft. En dat is geen kwestie van belonen, maar lief voor elkaar zijn in een relatie. Elkaar een kopje koffie brengen of verrassen met de opgevouwen was.
Veel vrouwen leggen de lat erg hoog (het moet my way or the highway), willen alles gedaan hebben en denken dat partners gedachten kunnen lezen en hetzelfde denken over het huishouden als zij. En in de praktijk gaat dat gewoon niet werken.
Dan kun je verschillende dingen doen:
- genoegen nemen met minder
- accepteren dat je om dingen moet vragen
- afspraken maken
Communicatie is wel degelijk het sleutelwoord.
maandag 27 december 2010 om 13:12
quote:zusenzoo schreef op 27 december 2010 @ 13:08:
Of gewoon je verwachtingen bijstellen.
Vind je dat hij grensoverschrijdend gedrag vertoond?
Of erger je je alleen maar.
Je kan natuurlijk er ook voor kiezen je er niet aan te ergeren, ookal is dat moeilijk nu je moe en ook een beetje er doorheen zit.
Ik kan soms heerlijk passief zijn en als mijn partner dan aan mij sjort dat ik iets moet doen kan ik mij daar juist aan ergeren.
Herken ik prima... Ik ben overigens sowieso de passievere in onze relatie... ik kan mij helemaal verliezen in een boek of een film, terwijl hij altijd dingen wil dóen.
Hij werkt geloof ik meer dan fulltime, dus in het weekend even lekker niks doen is dan heel fijn, toch heeft hij wel verantwoordelijkheden en daar moet hij toch mee aan de slag en daar over moet je met hem praten, de kinderen zijn van jullie beide, kijk hoe ver je komt qua huishoudelijke taken, mijn man doet werkelijk niets, oh ja hij strijkt zijn eigen overhemden.
Hij vind ons huis gewoon niet vies als ik het wel vies vind, ik heb de keus gemaakt dat ik mij daar aan erger als het vies, dus ruim ik op.
Die afspraak heb ik ook met mijn vriend. Als we ons ergens aan storen lossen we het zelf op...
Wel vraag ik hem om mij met de kinderen te helpen, als ik bijv. even de was ga doen, dat moet ik vragen want zelf ziet hij het niet, daar heb ik mij bij neergelegt en dat scheelt mij een hele hoop boosheid en frustratie, wat ik wil zeggen is dat je dus eigenlijk je verwachtingspatroon wat betreft je man bij moet stellen, niet zoveel verwachten en als je iets wil gewoon zeggen of vragen.
Of gewoon je verwachtingen bijstellen.
Vind je dat hij grensoverschrijdend gedrag vertoond?
Of erger je je alleen maar.
Je kan natuurlijk er ook voor kiezen je er niet aan te ergeren, ookal is dat moeilijk nu je moe en ook een beetje er doorheen zit.
Ik kan soms heerlijk passief zijn en als mijn partner dan aan mij sjort dat ik iets moet doen kan ik mij daar juist aan ergeren.
Herken ik prima... Ik ben overigens sowieso de passievere in onze relatie... ik kan mij helemaal verliezen in een boek of een film, terwijl hij altijd dingen wil dóen.
Hij werkt geloof ik meer dan fulltime, dus in het weekend even lekker niks doen is dan heel fijn, toch heeft hij wel verantwoordelijkheden en daar moet hij toch mee aan de slag en daar over moet je met hem praten, de kinderen zijn van jullie beide, kijk hoe ver je komt qua huishoudelijke taken, mijn man doet werkelijk niets, oh ja hij strijkt zijn eigen overhemden.
Hij vind ons huis gewoon niet vies als ik het wel vies vind, ik heb de keus gemaakt dat ik mij daar aan erger als het vies, dus ruim ik op.
Die afspraak heb ik ook met mijn vriend. Als we ons ergens aan storen lossen we het zelf op...
Wel vraag ik hem om mij met de kinderen te helpen, als ik bijv. even de was ga doen, dat moet ik vragen want zelf ziet hij het niet, daar heb ik mij bij neergelegt en dat scheelt mij een hele hoop boosheid en frustratie, wat ik wil zeggen is dat je dus eigenlijk je verwachtingspatroon wat betreft je man bij moet stellen, niet zoveel verwachten en als je iets wil gewoon zeggen of vragen.
maandag 27 december 2010 om 13:13
quote:peecee schreef op 27 december 2010 @ 11:53:
. Belonen is een goede tip en wat jij schrijft bgw moet ik ook misschien wat meer doen
Dit meen je niet!!! Een volwassen kerel belonen????
Als hij iets goed doet, geef je hem een koekje en een aai over z'n bol. En met een kinderlijk stemmetje zeg je dan: Wat is 'ie braaaaf!
. Belonen is een goede tip en wat jij schrijft bgw moet ik ook misschien wat meer doen
Dit meen je niet!!! Een volwassen kerel belonen????
Als hij iets goed doet, geef je hem een koekje en een aai over z'n bol. En met een kinderlijk stemmetje zeg je dan: Wat is 'ie braaaaf!
maandag 27 december 2010 om 13:15
quote:mjdh schreef op 27 december 2010 @ 13:01:
[...]
Over dat soort dingen kun je toch praten? Of gaan daarom zoveel stellen zo snel en ogenschijnlijk gemakkelijk weer uit elkaar? Omdat je het effe niet eens bent over bepaalde huishoudelijke taken of een verschil van inzicht? Jezus zeg, wat een idioterie. Ik mag toch hopen dat het merendeel van de mensen wel van plan is wat energie en aandacht te steken in hun relatie. Je kunt overigens de verschillen in je relatie ook accepteren en je richten op de dingen die wel goed lopen. Uiteindelijk gaat het toch nooit helemaal zoals jij het wil. Zorg ervoor dat je praat en dat je de zaken helder hebt. Het zijn uiteindelijk 'maar' huishoudelijke taken'.
Kom eens van de kast af.
De realiteit is dat hier om de haverklap topics geopend worden over zg. passieve mannen en dat sommige vrouwen liever zeuren en zeiken dan dat ze simpelweg met hun man gaan praten en afspraken maken (zie ook de post van Dreamer). Of hun verwachtingen loslaten en eens van het ideale plaatje afwijken. Er gaat heus niemand dood als er een dag niet gestofzogen wordt.
[...]
Over dat soort dingen kun je toch praten? Of gaan daarom zoveel stellen zo snel en ogenschijnlijk gemakkelijk weer uit elkaar? Omdat je het effe niet eens bent over bepaalde huishoudelijke taken of een verschil van inzicht? Jezus zeg, wat een idioterie. Ik mag toch hopen dat het merendeel van de mensen wel van plan is wat energie en aandacht te steken in hun relatie. Je kunt overigens de verschillen in je relatie ook accepteren en je richten op de dingen die wel goed lopen. Uiteindelijk gaat het toch nooit helemaal zoals jij het wil. Zorg ervoor dat je praat en dat je de zaken helder hebt. Het zijn uiteindelijk 'maar' huishoudelijke taken'.
Kom eens van de kast af.
De realiteit is dat hier om de haverklap topics geopend worden over zg. passieve mannen en dat sommige vrouwen liever zeuren en zeiken dan dat ze simpelweg met hun man gaan praten en afspraken maken (zie ook de post van Dreamer). Of hun verwachtingen loslaten en eens van het ideale plaatje afwijken. Er gaat heus niemand dood als er een dag niet gestofzogen wordt.
maandag 27 december 2010 om 13:18
Venusss, dat is inderdaad zo, zeggen dat ik graag heb dat we het huishouden meer samen doen is te algemeen. Maar gewoon zeggen op het moment dat het moet gebeuren.
We hebben trouwens wel een keer ontzettend gelachen want ik had hem gevraagd het oud papier buiten te zetten en de dozen ook in zijn looppad gezet naar buiten, maar hij is er gewoon overheen gestapt! Hij belde 10 min later heel schuldbewust vanuit de auto, hij had het echt niet gezien!!
Heleen, bij jullie dus de rollen omgedraaid!
Dreamer, dat is zeker een goed idee om je vrije tijd vooruit te plannen. Anders is er altijd wel iets wat je nog moet doen en dan komt echte vrije tijd er nooit van!
elninjo, het gaat niet om een verschil in hoe we het huis willen onderhouden want hij houdt net als mij van een net en opgeruimd huis. Het gaat erom dat je je gezin samen runt en daarbij hoort toevallig ook het huishouuden.
Ivy, ik heb ook wel eens overwogen zijn werkkleding niet te wassen. Het is allemaal zo normaal dat het huis aan kant is, kinderen gedoucht en gegeten in bed liggen, eten op tafel staat en de kleren gewassen zijn. Dat het compleet aan ze voorbij gaat hoeveel werk dat allemaal is.
mjdh, mee eens, als je je niet goed voelt ZEG het dan. Al zou hij zeggen "ik ben zo vreselijk moe, is het goed dat ik dit weekend uitslaap?" dan ben ik de laatste die nee zegt. Maar dat passieve, niks doen irriteerd me.
Maar ik moet wel toegeven dat ik het ook niet aangeef als het me teveel wordt. Alleen ga ik door met wat er moet gebeuren en kakt hij in. We moeten beide echt meer gaan praten.
We hebben trouwens wel een keer ontzettend gelachen want ik had hem gevraagd het oud papier buiten te zetten en de dozen ook in zijn looppad gezet naar buiten, maar hij is er gewoon overheen gestapt! Hij belde 10 min later heel schuldbewust vanuit de auto, hij had het echt niet gezien!!
Heleen, bij jullie dus de rollen omgedraaid!
Dreamer, dat is zeker een goed idee om je vrije tijd vooruit te plannen. Anders is er altijd wel iets wat je nog moet doen en dan komt echte vrije tijd er nooit van!
elninjo, het gaat niet om een verschil in hoe we het huis willen onderhouden want hij houdt net als mij van een net en opgeruimd huis. Het gaat erom dat je je gezin samen runt en daarbij hoort toevallig ook het huishouuden.
Ivy, ik heb ook wel eens overwogen zijn werkkleding niet te wassen. Het is allemaal zo normaal dat het huis aan kant is, kinderen gedoucht en gegeten in bed liggen, eten op tafel staat en de kleren gewassen zijn. Dat het compleet aan ze voorbij gaat hoeveel werk dat allemaal is.
mjdh, mee eens, als je je niet goed voelt ZEG het dan. Al zou hij zeggen "ik ben zo vreselijk moe, is het goed dat ik dit weekend uitslaap?" dan ben ik de laatste die nee zegt. Maar dat passieve, niks doen irriteerd me.
Maar ik moet wel toegeven dat ik het ook niet aangeef als het me teveel wordt. Alleen ga ik door met wat er moet gebeuren en kakt hij in. We moeten beide echt meer gaan praten.
