Relaties
alle pijlers
zooo passief
maandag 27 december 2010 om 11:19
De laatste tijd is mijn man zo vreselijk passief. Ik word er echt een beetje kriegel van!
Hij werkt door de weeks vrij veel, veel overwerk enzo dus is in het weekend best moe. Dat begrijp ik. Ik heb dan nu wel verlof, maar 2 kleine kindjes verzorgen/ opvoeden, nog 2 nachtvoedingen geven en elke morgen ook om op z'n laatst 7 uur naast mijn bed staan, maakt mij ook moe.
Alleen ik heb zoiets van 'hup, we gaan er weer een gezellige dag van maken. Hij heeft dat dus niet. Dit weekend heb ik hem dan ook beide dagen laten slapen tot 10 uur (normaal staan we beide 1 dag op) hij maakte geen aanstalte om op te staan zondag dus ben ik eruit gegaan (om 5:30!!) ik had geen zin in discussie om die tijd namelijk. Maar dan NOG is hij niet vooruit te branden, hangt een beetje achter de laptop... Als ik terug kom van boven, van ons kinderen naar bed brengen, is niet eens even de afwas weg ofzo. Dan denk ik Bah, bah bah!! Ga alsjeblieft weer te werk maandag, dan weet ik tenminste dat ik het allemaal alleen moet doen en valt het ook niet tegen.
Aan de ene kant wil ik hem een schop onder zijn kont geven, maar daar komt ruzie van weet ik nu al. Aan de andere kant ben ik toch zijn moeder niet!? Hij kan toch zelf ook wel inzien dat er dingen moeten gebeuren, dat hij mij iets uit handen kan nemen, dat hij mij daar blij mee maakt??
Pfff sorry ik moest het even kwijt hoor. Herknbaar voor iemand? Iemand misschien tips??
Hij werkt door de weeks vrij veel, veel overwerk enzo dus is in het weekend best moe. Dat begrijp ik. Ik heb dan nu wel verlof, maar 2 kleine kindjes verzorgen/ opvoeden, nog 2 nachtvoedingen geven en elke morgen ook om op z'n laatst 7 uur naast mijn bed staan, maakt mij ook moe.
Alleen ik heb zoiets van 'hup, we gaan er weer een gezellige dag van maken. Hij heeft dat dus niet. Dit weekend heb ik hem dan ook beide dagen laten slapen tot 10 uur (normaal staan we beide 1 dag op) hij maakte geen aanstalte om op te staan zondag dus ben ik eruit gegaan (om 5:30!!) ik had geen zin in discussie om die tijd namelijk. Maar dan NOG is hij niet vooruit te branden, hangt een beetje achter de laptop... Als ik terug kom van boven, van ons kinderen naar bed brengen, is niet eens even de afwas weg ofzo. Dan denk ik Bah, bah bah!! Ga alsjeblieft weer te werk maandag, dan weet ik tenminste dat ik het allemaal alleen moet doen en valt het ook niet tegen.
Aan de ene kant wil ik hem een schop onder zijn kont geven, maar daar komt ruzie van weet ik nu al. Aan de andere kant ben ik toch zijn moeder niet!? Hij kan toch zelf ook wel inzien dat er dingen moeten gebeuren, dat hij mij iets uit handen kan nemen, dat hij mij daar blij mee maakt??
Pfff sorry ik moest het even kwijt hoor. Herknbaar voor iemand? Iemand misschien tips??
maandag 27 december 2010 om 13:19
Hier ook een man die het niet "ziet". Toen we nog geen kinderen hadden heb ik een keer drie weken niet gewassen, boodschap was toen duidelijk;-) En nu met kinderen heb ik een keer opgeschreven hoe een week ervoor mij uitzag (met werk en zieke kinderen) en daarbij dan ook de rotzooi opmoeten ruimen van manlief.
Ik heb precies opgeschreven wat ik verwacht van de tafel afvegen na het eten, luiers in de luieremmer tot de was in de wasmand etc...
Moet zeggen dat dit goed heeft geholpen. Op zaterdagochtend vraagt man altijd wat er moet gebeuren. En verder heb ik toegezegd minder kritisch te zijn en niet gelijk overal bovenop te zitten. Man doet sommige anders dan ik, maar dat zegt niet dat het beter of slechter is.
Tot nu toe zijn we beide tevreden met deze compromis.
Ik heb precies opgeschreven wat ik verwacht van de tafel afvegen na het eten, luiers in de luieremmer tot de was in de wasmand etc...
Moet zeggen dat dit goed heeft geholpen. Op zaterdagochtend vraagt man altijd wat er moet gebeuren. En verder heb ik toegezegd minder kritisch te zijn en niet gelijk overal bovenop te zitten. Man doet sommige anders dan ik, maar dat zegt niet dat het beter of slechter is.
Tot nu toe zijn we beide tevreden met deze compromis.
maandag 27 december 2010 om 13:21
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 13:18:
mjdh, mee eens, als je je niet goed voelt ZEG het dan. Al zou hij zeggen "ik ben zo vreselijk moe, is het goed dat ik dit weekend uitslaap?" dan ben ik de laatste die nee zegt. Maar dat passieve, niks doen irriteerd me.
Maar ik moet wel toegeven dat ik het ook niet aangeef als het me teveel wordt. Alleen ga ik door met wat er moet gebeuren en kakt hij in. We moeten beide echt meer gaan praten.Misschien denkt hij wel dat jij ook gedachtenlezen kunt en het WEET als hij zich niet goed voelt. Dat werkt zo ongeveer even goed als dat hij moet gedachtenlezen om te "zien" wat jij wilt dat hij doet.
mjdh, mee eens, als je je niet goed voelt ZEG het dan. Al zou hij zeggen "ik ben zo vreselijk moe, is het goed dat ik dit weekend uitslaap?" dan ben ik de laatste die nee zegt. Maar dat passieve, niks doen irriteerd me.
Maar ik moet wel toegeven dat ik het ook niet aangeef als het me teveel wordt. Alleen ga ik door met wat er moet gebeuren en kakt hij in. We moeten beide echt meer gaan praten.Misschien denkt hij wel dat jij ook gedachtenlezen kunt en het WEET als hij zich niet goed voelt. Dat werkt zo ongeveer even goed als dat hij moet gedachtenlezen om te "zien" wat jij wilt dat hij doet.
maandag 27 december 2010 om 13:24
quote:Ikbenanoniem schreef op 27 december 2010 @ 13:15:
[...]
Kom eens van de kast af.
De realiteit is dat hier om de haverklap topics geopend worden over zg. passieve mannen en dat sommige vrouwen liever zeuren en zeiken dan dat ze simpelweg met hun man gaan praten en afspraken maken (zie ook de post van Dreamer). Of hun verwachtingen loslaten en eens van het ideale plaatje afwijken. Er gaat heus niemand dood als er een dag niet gestofzogen wordt.
Gelukkig niet
Bij ons is het ook echt zo dat we bepaalde afspraken gemaakt hebben. Maar het lukt van beide kanten niet altijd ons daaraan te houden. Wat iemand anders ook al schreef: verwachtingen bijstellen. Kwaad worden, omdat jij weer degene bent die het doet, kost óók energie. En is ook slecht voor je relatie.
[...]
Kom eens van de kast af.
De realiteit is dat hier om de haverklap topics geopend worden over zg. passieve mannen en dat sommige vrouwen liever zeuren en zeiken dan dat ze simpelweg met hun man gaan praten en afspraken maken (zie ook de post van Dreamer). Of hun verwachtingen loslaten en eens van het ideale plaatje afwijken. Er gaat heus niemand dood als er een dag niet gestofzogen wordt.
Gelukkig niet
Bij ons is het ook echt zo dat we bepaalde afspraken gemaakt hebben. Maar het lukt van beide kanten niet altijd ons daaraan te houden. Wat iemand anders ook al schreef: verwachtingen bijstellen. Kwaad worden, omdat jij weer degene bent die het doet, kost óók energie. En is ook slecht voor je relatie.
Later is nu
maandag 27 december 2010 om 13:24
Ik vind het niet zo raar als hij veel werkt en overwerkt, dat hij daar moe van is.
Maakt het voor jou niet minder vervelend, maar hij kan er ook niks aan doen dat zijn energie op een gegeven moment op is.
Kan hij op het werk geen grenzen gaan stellen zodat hij alleen nog de gewone uren werkt?
En voor thuis naar een (tijdelijke) oplossing kijken, zoals een werkster.
Maakt het voor jou niet minder vervelend, maar hij kan er ook niks aan doen dat zijn energie op een gegeven moment op is.
Kan hij op het werk geen grenzen gaan stellen zodat hij alleen nog de gewone uren werkt?
En voor thuis naar een (tijdelijke) oplossing kijken, zoals een werkster.
maandag 27 december 2010 om 13:27
quote:EVO schreef op 27 december 2010 @ 13:19:
Hier ook een man die het niet "ziet". Toen we nog geen kinderen hadden heb ik een keer drie weken niet gewassen, boodschap was toen duidelijk;-) En nu met kinderen heb ik een keer opgeschreven hoe een week ervoor mij uitzag (met werk en zieke kinderen) en daarbij dan ook de rotzooi opmoeten ruimen van manlief.
Ik heb precies opgeschreven wat ik verwacht van de tafel afvegen na het eten, luiers in de luieremmer tot de was in de wasmand etc...
Moet zeggen dat dit goed heeft geholpen. Op zaterdagochtend vraagt man altijd wat er moet gebeuren. En verder heb ik toegezegd minder kritisch te zijn en niet gelijk overal bovenop te zitten. Man doet sommige anders dan ik, maar dat zegt niet dat het beter of slechter is.
Tot nu toe zijn we beide tevreden met deze compromis.zo slecht is mijn motto niet
Hier ook een man die het niet "ziet". Toen we nog geen kinderen hadden heb ik een keer drie weken niet gewassen, boodschap was toen duidelijk;-) En nu met kinderen heb ik een keer opgeschreven hoe een week ervoor mij uitzag (met werk en zieke kinderen) en daarbij dan ook de rotzooi opmoeten ruimen van manlief.
Ik heb precies opgeschreven wat ik verwacht van de tafel afvegen na het eten, luiers in de luieremmer tot de was in de wasmand etc...
Moet zeggen dat dit goed heeft geholpen. Op zaterdagochtend vraagt man altijd wat er moet gebeuren. En verder heb ik toegezegd minder kritisch te zijn en niet gelijk overal bovenop te zitten. Man doet sommige anders dan ik, maar dat zegt niet dat het beter of slechter is.
Tot nu toe zijn we beide tevreden met deze compromis.zo slecht is mijn motto niet
Later is nu
maandag 27 december 2010 om 13:29
quote:Moonlight82 schreef op 27 december 2010 @ 13:24:
Ik vind het niet zo raar als hij veel werkt en overwerkt, dat hij daar moe van is.
Maakt het voor jou niet minder vervelend, maar hij kan er ook niks aan doen dat zijn energie op een gegeven moment op is.
Kan hij op het werk geen grenzen gaan stellen zodat hij alleen nog de gewone uren werkt?
Misschien zou hij er meer bij gebaat zijn nog 'n extra uurtje over te werken. Nu komt ie vermoeid thuis op 't moment dat 't nog spitsuur is met kinderen die nog niet in bed liggen. Thuiskomen als thuis rustig is, doet 'm misschien wel goed waardoor ie niet nog gestresster wordt.
quote:En voor thuis naar een (tijdelijke) oplossing kijken, zoals een werkster.Dat zal allicht schelen in de huiselijke spanningen als er wekelijks iemand de boel komt schoonmaken. Dan hoef je elkaar ook niet meer achter de vodden te zitten.
Ik vind het niet zo raar als hij veel werkt en overwerkt, dat hij daar moe van is.
Maakt het voor jou niet minder vervelend, maar hij kan er ook niks aan doen dat zijn energie op een gegeven moment op is.
Kan hij op het werk geen grenzen gaan stellen zodat hij alleen nog de gewone uren werkt?
Misschien zou hij er meer bij gebaat zijn nog 'n extra uurtje over te werken. Nu komt ie vermoeid thuis op 't moment dat 't nog spitsuur is met kinderen die nog niet in bed liggen. Thuiskomen als thuis rustig is, doet 'm misschien wel goed waardoor ie niet nog gestresster wordt.
quote:En voor thuis naar een (tijdelijke) oplossing kijken, zoals een werkster.Dat zal allicht schelen in de huiselijke spanningen als er wekelijks iemand de boel komt schoonmaken. Dan hoef je elkaar ook niet meer achter de vodden te zitten.
maandag 27 december 2010 om 13:44
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
maandag 27 december 2010 om 13:45
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 13:44:
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Ik denk dat je verkeerd leest als je die conclusie trekt. Er wordt meer gezegd over communiceren, je verwachtingen bijstellen en afspraken maken.
Als jij ervoor kiest jezelf zielig te blijven vinden, dan denk ik dat je dat in je relatie terug gaat zien. Die slachtofferrol is zo onaantrekkelijk.
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Ik denk dat je verkeerd leest als je die conclusie trekt. Er wordt meer gezegd over communiceren, je verwachtingen bijstellen en afspraken maken.
Als jij ervoor kiest jezelf zielig te blijven vinden, dan denk ik dat je dat in je relatie terug gaat zien. Die slachtofferrol is zo onaantrekkelijk.
maandag 27 december 2010 om 13:48
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 13:44:
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Kun je je kinderen niet een paar dagen naar de opvang doen en zelf gaan werken? Dan heb je ook wat meer rust dan 24/7 in de drukte te moeten zitten. Ik heb hier al moeders gelezen die juist tot rust komen op hun werk, dus een gezin runnen onderschat ik zeker niet qua stress/zwaarte.
Hoe belangrijk vindt jouw man 't de kids te zien op het moment dat hij rust wil na zijn werk en de kids misschien juist niet op hun best zijn als ze moe en dreinerig zijn? In 't weekend kan hij er misschien meer van genieten?
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Kun je je kinderen niet een paar dagen naar de opvang doen en zelf gaan werken? Dan heb je ook wat meer rust dan 24/7 in de drukte te moeten zitten. Ik heb hier al moeders gelezen die juist tot rust komen op hun werk, dus een gezin runnen onderschat ik zeker niet qua stress/zwaarte.
Hoe belangrijk vindt jouw man 't de kids te zien op het moment dat hij rust wil na zijn werk en de kids misschien juist niet op hun best zijn als ze moe en dreinerig zijn? In 't weekend kan hij er misschien meer van genieten?
maandag 27 december 2010 om 13:49
Ik vind niet dat je hem moet ontzien hoor. Ik vind wel dat je met hem moet praten op een rustig moment vanuit jezelf.
Ik weet niet of je borst- of flesvoeding geeft maar is het anders een idee dat jij op zaterdagmiddag desnoods tussen twee voedingen in, even gaat shoppen met een vriendin.
Geef je een lijstje aan je man wat er moet gebeuren. Kan hij ook eens ervaren hoe het is met twee kinderen alleen.
Ik weet niet of je borst- of flesvoeding geeft maar is het anders een idee dat jij op zaterdagmiddag desnoods tussen twee voedingen in, even gaat shoppen met een vriendin.
Geef je een lijstje aan je man wat er moet gebeuren. Kan hij ook eens ervaren hoe het is met twee kinderen alleen.
maandag 27 december 2010 om 14:02
quote:EVO schreef op 27 december 2010 @ 13:49:
Ik vind niet dat je hem moet ontzien hoor. Ik vind wel dat je met hem moet praten op een rustig moment vanuit jezelf.
Ik weet niet of je borst- of flesvoeding geeft maar is het anders een idee dat jij op zaterdagmiddag desnoods tussen twee voedingen in, even gaat shoppen met een vriendin.
Geef je een lijstje aan je man wat er moet gebeuren. Kan hij ook eens ervaren hoe het is met twee kinderen alleen.
elninjoo, in januari moet ik weer werken en ik kijk er erg naar uit! Dus ik herken dat gevoel zeker dat je op je werk tot rust komt, mijn taken zijn er duidelijk en het staat gewoon wat verder van je af, en heel iets kleins maar pauze = pauze bijvoorbeeld, en dan hoef je dus echt ff niks.
EVO, dat moet ik idd echt een keer gaan plannen, even de deur uit zonder kinderen en mijn man laten ervaren hoe zo'n dag(-deel) eruit ziet.
Ikbenanoniem,Als ik in de slachtofferrol zou willen blijven hangen zou ik hier niet om tips vragen. Ik vind mezelf niet zielig, ik ben gewoon moe. Net zo moe als hij waarschijnlijk. En dan steekt het wel eens dat hij in het weekend lekker kan uitslapen en een dagje achter de computer kan hangen en dat er bij mij niet inzit. Ik ZIE dat hij moe is en laat het om die reden vaak z'n gang gaan (uitslapen, computer hangen), helaas werkt dat omgekeerd dus niet zo.
Ik vind niet dat je hem moet ontzien hoor. Ik vind wel dat je met hem moet praten op een rustig moment vanuit jezelf.
Ik weet niet of je borst- of flesvoeding geeft maar is het anders een idee dat jij op zaterdagmiddag desnoods tussen twee voedingen in, even gaat shoppen met een vriendin.
Geef je een lijstje aan je man wat er moet gebeuren. Kan hij ook eens ervaren hoe het is met twee kinderen alleen.
elninjoo, in januari moet ik weer werken en ik kijk er erg naar uit! Dus ik herken dat gevoel zeker dat je op je werk tot rust komt, mijn taken zijn er duidelijk en het staat gewoon wat verder van je af, en heel iets kleins maar pauze = pauze bijvoorbeeld, en dan hoef je dus echt ff niks.
EVO, dat moet ik idd echt een keer gaan plannen, even de deur uit zonder kinderen en mijn man laten ervaren hoe zo'n dag(-deel) eruit ziet.
Ikbenanoniem,Als ik in de slachtofferrol zou willen blijven hangen zou ik hier niet om tips vragen. Ik vind mezelf niet zielig, ik ben gewoon moe. Net zo moe als hij waarschijnlijk. En dan steekt het wel eens dat hij in het weekend lekker kan uitslapen en een dagje achter de computer kan hangen en dat er bij mij niet inzit. Ik ZIE dat hij moe is en laat het om die reden vaak z'n gang gaan (uitslapen, computer hangen), helaas werkt dat omgekeerd dus niet zo.
maandag 27 december 2010 om 14:07
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 14:02:
Ikbenanoniem,Als ik in de slachtofferrol zou willen blijven hangen zou ik hier niet om tips vragen. Ik vind mezelf niet zielig, ik ben gewoon moe. Net zo moe als hij waarschijnlijk. En dan steekt het wel eens dat hij in het weekend lekker kan uitslapen en een dagje achter de computer kan hangen en dat er bij mij niet inzit. Ik ZIE dat hij moe is en laat het om die reden vaak z'n gang gaan (uitslapen, computer hangen), helaas werkt dat omgekeerd dus niet zo.En heb je dit met hem besproken? Is er een manier om beiden wat meer rust te krijgen?
Ikbenanoniem,Als ik in de slachtofferrol zou willen blijven hangen zou ik hier niet om tips vragen. Ik vind mezelf niet zielig, ik ben gewoon moe. Net zo moe als hij waarschijnlijk. En dan steekt het wel eens dat hij in het weekend lekker kan uitslapen en een dagje achter de computer kan hangen en dat er bij mij niet inzit. Ik ZIE dat hij moe is en laat het om die reden vaak z'n gang gaan (uitslapen, computer hangen), helaas werkt dat omgekeerd dus niet zo.En heb je dit met hem besproken? Is er een manier om beiden wat meer rust te krijgen?
maandag 27 december 2010 om 14:10
quote:EVO schreef op 27 december 2010 @ 13:49:
Ik weet niet of je borst- of flesvoeding geeft maar is het anders een idee dat jij op zaterdagmiddag desnoods tussen twee voedingen in, even gaat shoppen met een vriendin.
Geef je een lijstje aan je man wat er moet gebeuren. Kan hij ook eens ervaren hoe het is met twee kinderen alleen.
Goed idee. En laat haar zijn werk eens doen, compleet met overwerken. Kan ze ervaren hoe dat is.
Sorry hoor, maar dat is toch een vreemde suggestie? Die man zal echt wel weten dat 2 kinderen een handvol zijn, want hij is er in het weekend ook bij. Ze zijn beide moe maar communiceren niet over taken. TO heeft bepaalde verwachtingen en daar voldoet haar man nu niet aan. Dat gaat meteen paar uurtjes winkelen niet opgelost worden.
Ik weet niet of je borst- of flesvoeding geeft maar is het anders een idee dat jij op zaterdagmiddag desnoods tussen twee voedingen in, even gaat shoppen met een vriendin.
Geef je een lijstje aan je man wat er moet gebeuren. Kan hij ook eens ervaren hoe het is met twee kinderen alleen.
Goed idee. En laat haar zijn werk eens doen, compleet met overwerken. Kan ze ervaren hoe dat is.
Sorry hoor, maar dat is toch een vreemde suggestie? Die man zal echt wel weten dat 2 kinderen een handvol zijn, want hij is er in het weekend ook bij. Ze zijn beide moe maar communiceren niet over taken. TO heeft bepaalde verwachtingen en daar voldoet haar man nu niet aan. Dat gaat meteen paar uurtjes winkelen niet opgelost worden.
maandag 27 december 2010 om 14:20
quote:Ruza schreef op 27 december 2010 @ 11:37:
Veel mannen hebben geen voelsprieten. Als jij wilt dat hij afwast, vraag het hem dan gewoon.
Ik vind dit echt onzin.
Dat is generaliseren.
Draai het eens om, als ik een pijler open met
de tekst:
Mijn vrouw peilt nooit de olie van de auto en
zal nooit eens spontaan de fietsen nalopen op
bandenspanning.
Veel mannen hebben geen voelsprieten. Als jij wilt dat hij afwast, vraag het hem dan gewoon.
Ik vind dit echt onzin.
Dat is generaliseren.
Draai het eens om, als ik een pijler open met
de tekst:
Mijn vrouw peilt nooit de olie van de auto en
zal nooit eens spontaan de fietsen nalopen op
bandenspanning.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 27 december 2010 om 14:22
@IBA Uit de houding van echtgenoot blijkt eerder dat hij vindt dat TO hij het niet zo moeilijk heeft. In de week zelf kan ik me nog iets voorstellen dat je dan niet veel bij springt maar dat hij dan in het weekend beide dagen tot tien uur uitslaapt en daarna achter de laptop gaat zitten, terwijl TO al van 5.30 uur in de weer is, vind ik gewoon asociaal.
Daarnaast vind ik dat echtgenoot aardig de ruimte krijgt om bij te komen (hoeft er niet s'nachts uit, mag uitslapen, krijgt zijn natje en zijn droogje). Het gaat echt opbreken als je al maanden gebroken nachten hebt! Dus mag TO ook weleens een middagje ontspannen. Kan ze daarna misschien gelijk weer helder tegen het probleem aankijken,.
Daarnaast vind ik dat echtgenoot aardig de ruimte krijgt om bij te komen (hoeft er niet s'nachts uit, mag uitslapen, krijgt zijn natje en zijn droogje). Het gaat echt opbreken als je al maanden gebroken nachten hebt! Dus mag TO ook weleens een middagje ontspannen. Kan ze daarna misschien gelijk weer helder tegen het probleem aankijken,.
maandag 27 december 2010 om 14:24
quote:peecee schreef op 27 december 2010 @ 11:53:
. Belonen is een goede tip en wat jij schrijft bgw moet ik ook misschien wat meer doen
Dit meen je niet!!! Een volwassen kerel belonen????
Wat ben ik blij met mijn mannetje die gewoon uit zichzelf de afwas doet of de was doet.. Gisteren stond er super veel afwas. Hij ging vroeg uit bed en zei tegen mij: slaap maar lekker uit. Ik kwam beneden en alle afwas was weg.
Zo kan het ook
. Belonen is een goede tip en wat jij schrijft bgw moet ik ook misschien wat meer doen
Dit meen je niet!!! Een volwassen kerel belonen????
Wat ben ik blij met mijn mannetje die gewoon uit zichzelf de afwas doet of de was doet.. Gisteren stond er super veel afwas. Hij ging vroeg uit bed en zei tegen mij: slaap maar lekker uit. Ik kwam beneden en alle afwas was weg.
Zo kan het ook
maandag 27 december 2010 om 14:26
quote:EVO schreef op 27 december 2010 @ 14:22:
@IBA Uit de houding van echtgenoot blijkt eerder dat hij vindt dat TO hij het niet zo moeilijk heeft. In de week zelf kan ik me nog iets voorstellen dat je dan niet veel bij springt maar dat hij dan in het weekend beide dagen tot tien uur uitslaapt en daarna achter de laptop gaat zitten, terwijl TO al van 5.30 uur in de weer is, vind ik gewoon asociaal.
Daarnaast vind ik dat echtgenoot aardig de ruimte krijgt om bij te komen (hoeft er niet s'nachts uit, mag uitslapen, krijgt zijn natje en zijn droogje). Het gaat echt opbreken als je al maanden gebroken nachten hebt! Dus mag TO ook weleens een middagje ontspannen. Kan ze daarna misschien gelijk weer helder tegen het probleem aankijken,.In dat geval kan TO beter 'n weekendje weg gaan met 'n vriendin en haar man aan z'n lot overlaten met de kids. Dan moet ie wel wat doen als ze gaan janken omdat ze honger hebben of in hun broek gepoept hebben lijkt me.
@IBA Uit de houding van echtgenoot blijkt eerder dat hij vindt dat TO hij het niet zo moeilijk heeft. In de week zelf kan ik me nog iets voorstellen dat je dan niet veel bij springt maar dat hij dan in het weekend beide dagen tot tien uur uitslaapt en daarna achter de laptop gaat zitten, terwijl TO al van 5.30 uur in de weer is, vind ik gewoon asociaal.
Daarnaast vind ik dat echtgenoot aardig de ruimte krijgt om bij te komen (hoeft er niet s'nachts uit, mag uitslapen, krijgt zijn natje en zijn droogje). Het gaat echt opbreken als je al maanden gebroken nachten hebt! Dus mag TO ook weleens een middagje ontspannen. Kan ze daarna misschien gelijk weer helder tegen het probleem aankijken,.In dat geval kan TO beter 'n weekendje weg gaan met 'n vriendin en haar man aan z'n lot overlaten met de kids. Dan moet ie wel wat doen als ze gaan janken omdat ze honger hebben of in hun broek gepoept hebben lijkt me.
maandag 27 december 2010 om 14:28
quote:elninjoo schreef op 27 december 2010 @ 12:15:
[...]
Afwassen zou sowieso niet nodig moeten zijn, laat staan binnen 'n druk gezin, daar zijn vaatwasmachines voor uitgevonden.En als je een vaatwasser hebt hoef je dus niks meer te doen? Het komt echt niet vanzelf in dat ding terecht hoor en je moet zo'n ding toch ook uitruimen?
[...]
Afwassen zou sowieso niet nodig moeten zijn, laat staan binnen 'n druk gezin, daar zijn vaatwasmachines voor uitgevonden.En als je een vaatwasser hebt hoef je dus niks meer te doen? Het komt echt niet vanzelf in dat ding terecht hoor en je moet zo'n ding toch ook uitruimen?
maandag 27 december 2010 om 14:47
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 13:44:
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Zeven dag per week bezig zijn met huishouden lijkt me sowieso niet nodig.
Kun je niet na 20.00 uur zelf voor ontspanning zorgen, totdat de avond/nachtvoeding weer moet?
Ik was de eerste 5 maanden toen de tweede is geboren doodop, en elke keer dat ik denk: Een derde kindje zou wel leuk zijn, hoef ik alleen maar aan die periode te denken om te zeggen: Neeeeeeeeeee, twee kinderen is genoeg.
Wat ik ermee wil zeggen, ja het is zwaar, maar in feite heb je zelf voor kinderen gekozen. En ook voor een man die 5 dagen werkt en overwerkt.
Plan tijd voor jezelf in, en zorg dat in die tijd iemand anders op de kinderen kan letten/ ervoor kan zorgen. En in het weekend kan je man dat doen, maar dat zul je dan wel moeten commnuniceren.
de tendens lijkt hier een beetje te zijn dan ik niet moet zeuren en hij ontzien moet worden omdat hij gestresst is of misschien wel een burn-out krijgt.
Als hij thuis komt als de kinderen al slapen dan ziet hij ten eerste de hele week zijn kinderen niet en ten tweede houdt dat in dat ik het de hele dag van 7:00 tot 20:00 maar zelf moet rooien met het huishouden en 2 kinderen (7 dagen per week!). Met daarnaast tussen 20:00 en 7:00 nog 3 avond/nachtvoedingen. Dan kan je je afvragen wie de burn-out krijgt.
Zeven dag per week bezig zijn met huishouden lijkt me sowieso niet nodig.
Kun je niet na 20.00 uur zelf voor ontspanning zorgen, totdat de avond/nachtvoeding weer moet?
Ik was de eerste 5 maanden toen de tweede is geboren doodop, en elke keer dat ik denk: Een derde kindje zou wel leuk zijn, hoef ik alleen maar aan die periode te denken om te zeggen: Neeeeeeeeeee, twee kinderen is genoeg.
Wat ik ermee wil zeggen, ja het is zwaar, maar in feite heb je zelf voor kinderen gekozen. En ook voor een man die 5 dagen werkt en overwerkt.
Plan tijd voor jezelf in, en zorg dat in die tijd iemand anders op de kinderen kan letten/ ervoor kan zorgen. En in het weekend kan je man dat doen, maar dat zul je dan wel moeten commnuniceren.
maandag 27 december 2010 om 14:48
quote:EVO schreef op 27 december 2010 @ 14:22:
@IBA Uit de houding van echtgenoot blijkt eerder dat hij vindt dat TO hij het niet zo moeilijk heeft. In de week zelf kan ik me nog iets voorstellen dat je dan niet veel bij springt maar dat hij dan in het weekend beide dagen tot tien uur uitslaapt en daarna achter de laptop gaat zitten, terwijl TO al van 5.30 uur in de weer is, vind ik gewoon asociaal.
Daarnaast vind ik dat echtgenoot aardig de ruimte krijgt om bij te komen (hoeft er niet s'nachts uit, mag uitslapen, krijgt zijn natje en zijn droogje). Het gaat echt opbreken als je al maanden gebroken nachten hebt! Dus mag TO ook weleens een middagje ontspannen. Kan ze daarna misschien gelijk weer helder tegen het probleem aankijken,.
En uit wiens oogpunt wordt hier het gedrag van man beschreven? Juist, dat van TO. Hoe gekleurd is dat, denk je?
Nogmaals, ze moeten communiceren en er samen proberen uit te komen. Doen ze dat niet, dan barst de bom vanzelf. En dan maakt het helemaal niet uit wie er gelijk heeft of denkt te hebben.
@IBA Uit de houding van echtgenoot blijkt eerder dat hij vindt dat TO hij het niet zo moeilijk heeft. In de week zelf kan ik me nog iets voorstellen dat je dan niet veel bij springt maar dat hij dan in het weekend beide dagen tot tien uur uitslaapt en daarna achter de laptop gaat zitten, terwijl TO al van 5.30 uur in de weer is, vind ik gewoon asociaal.
Daarnaast vind ik dat echtgenoot aardig de ruimte krijgt om bij te komen (hoeft er niet s'nachts uit, mag uitslapen, krijgt zijn natje en zijn droogje). Het gaat echt opbreken als je al maanden gebroken nachten hebt! Dus mag TO ook weleens een middagje ontspannen. Kan ze daarna misschien gelijk weer helder tegen het probleem aankijken,.
En uit wiens oogpunt wordt hier het gedrag van man beschreven? Juist, dat van TO. Hoe gekleurd is dat, denk je?
Nogmaals, ze moeten communiceren en er samen proberen uit te komen. Doen ze dat niet, dan barst de bom vanzelf. En dan maakt het helemaal niet uit wie er gelijk heeft of denkt te hebben.
maandag 27 december 2010 om 15:06
quote:Dave890 schreef op 27 december 2010 @ 11:58:
Ze had gelijk. We hebben het nu zo afgesproken dat zij een aantal klusjes/klussen op een briefje zet en die werk ik dan af.
Het mag misschien wel heel kinderachtig klinken maar bij ons werkt het geweldig goed. Iedereen tevreden en we zijn ongeveer samen klaar en hebben tijd voor andere leuke dingen samen.Dit doe ik ook. Als mijn vriend een dag vrij is vraagt hij tegenwoordig zelfs aan me of er nog iets moet gebeuren en of ik het op wil schrijven. Ik vond het eigenlijk te bizar voor woorden, want als ik het zeg kun je het toch gewoon doen? Maar zo werkt het kennelijk niet.
Ze had gelijk. We hebben het nu zo afgesproken dat zij een aantal klusjes/klussen op een briefje zet en die werk ik dan af.
Het mag misschien wel heel kinderachtig klinken maar bij ons werkt het geweldig goed. Iedereen tevreden en we zijn ongeveer samen klaar en hebben tijd voor andere leuke dingen samen.Dit doe ik ook. Als mijn vriend een dag vrij is vraagt hij tegenwoordig zelfs aan me of er nog iets moet gebeuren en of ik het op wil schrijven. Ik vond het eigenlijk te bizar voor woorden, want als ik het zeg kun je het toch gewoon doen? Maar zo werkt het kennelijk niet.
maandag 27 december 2010 om 18:03
quote:Safiya schreef op 27 december 2010 @ 12:14:
[...]
Laatst vroeg ik hem de was in de machine te doen en dat is dan ook wat hij letterlijk doet, dus de was in de machine en verder niet aanzetten.
Misschien probeert hij je wel op een (op een mannenforum bedachte manier) duidelijk te maken dat je echt wat beter met hem moet gaan communiceren.
Samen weg is uiteraard een goed idee, alleen gaat dat voorlopig nog even niet ivm de kleinste. Ik heb al vaak geopperd samen even ergens wat te eten, maar ik heb echt het gevoel dat alles uit mij moet komen. Dat ik de draaiende moter ben in het gezin en de boel op gang moet blijven houden. Maakt dat jou gezellig om mee weg te gaan? Ik bedoel hiermee te zeggen dat je de manier waarop je dit oppert ook van invloed is op de slagingskans. Straal jij uit dat je helemaal enthousiast bent om samen energie op te doen, of dat het een pittige avond met eventueel zwaar gesprek zou kunnen worden?
En ook mijn koek is een keer op, ook ik heb wel eens na een drukke week zoiets van "pffff ff niets" het verschil is dat hij eraan toe kan geven en ik niet.
Jij kunt ook die afwas wel een keer laten staan, als jij dat nodig hebt om bij te tanken moet je dat ook gewoon eens doen. Je hoeft niet altijd alles spik en span te hebben voordat je kunt uitrusten. Misschien ervaar je meteen wat hij daar nou zo fijn aan vindt en dan kun je dat mooi benoemen als je het er een keer met hem over hebt.
In ieder geval zou ik wel als tip willen geven dat je heel bewust het moment uitkiest waarop je op een constructieve manier hierover met hem wil praten. Als je er geïrriteerd instapt denk ik dat het niet leuk gaat zijn.
Je instelling is zo belangrijk hierbij, en ook in de oplossing. Ik begrijp echt dat je het druk vindt, maar je hebt het zo druk als je vindt dat je het hebt. En tijd, tja.. tijd máák je. Kwestie van prioriteiten stellen.
[...]
Laatst vroeg ik hem de was in de machine te doen en dat is dan ook wat hij letterlijk doet, dus de was in de machine en verder niet aanzetten.
Misschien probeert hij je wel op een (op een mannenforum bedachte manier) duidelijk te maken dat je echt wat beter met hem moet gaan communiceren.
Samen weg is uiteraard een goed idee, alleen gaat dat voorlopig nog even niet ivm de kleinste. Ik heb al vaak geopperd samen even ergens wat te eten, maar ik heb echt het gevoel dat alles uit mij moet komen. Dat ik de draaiende moter ben in het gezin en de boel op gang moet blijven houden. Maakt dat jou gezellig om mee weg te gaan? Ik bedoel hiermee te zeggen dat je de manier waarop je dit oppert ook van invloed is op de slagingskans. Straal jij uit dat je helemaal enthousiast bent om samen energie op te doen, of dat het een pittige avond met eventueel zwaar gesprek zou kunnen worden?
En ook mijn koek is een keer op, ook ik heb wel eens na een drukke week zoiets van "pffff ff niets" het verschil is dat hij eraan toe kan geven en ik niet.
Jij kunt ook die afwas wel een keer laten staan, als jij dat nodig hebt om bij te tanken moet je dat ook gewoon eens doen. Je hoeft niet altijd alles spik en span te hebben voordat je kunt uitrusten. Misschien ervaar je meteen wat hij daar nou zo fijn aan vindt en dan kun je dat mooi benoemen als je het er een keer met hem over hebt.
In ieder geval zou ik wel als tip willen geven dat je heel bewust het moment uitkiest waarop je op een constructieve manier hierover met hem wil praten. Als je er geïrriteerd instapt denk ik dat het niet leuk gaat zijn.
Je instelling is zo belangrijk hierbij, en ook in de oplossing. Ik begrijp echt dat je het druk vindt, maar je hebt het zo druk als je vindt dat je het hebt. En tijd, tja.. tijd máák je. Kwestie van prioriteiten stellen.
