Relaties
alle pijlers
zooo passief
maandag 27 december 2010 om 11:19
De laatste tijd is mijn man zo vreselijk passief. Ik word er echt een beetje kriegel van!
Hij werkt door de weeks vrij veel, veel overwerk enzo dus is in het weekend best moe. Dat begrijp ik. Ik heb dan nu wel verlof, maar 2 kleine kindjes verzorgen/ opvoeden, nog 2 nachtvoedingen geven en elke morgen ook om op z'n laatst 7 uur naast mijn bed staan, maakt mij ook moe.
Alleen ik heb zoiets van 'hup, we gaan er weer een gezellige dag van maken. Hij heeft dat dus niet. Dit weekend heb ik hem dan ook beide dagen laten slapen tot 10 uur (normaal staan we beide 1 dag op) hij maakte geen aanstalte om op te staan zondag dus ben ik eruit gegaan (om 5:30!!) ik had geen zin in discussie om die tijd namelijk. Maar dan NOG is hij niet vooruit te branden, hangt een beetje achter de laptop... Als ik terug kom van boven, van ons kinderen naar bed brengen, is niet eens even de afwas weg ofzo. Dan denk ik Bah, bah bah!! Ga alsjeblieft weer te werk maandag, dan weet ik tenminste dat ik het allemaal alleen moet doen en valt het ook niet tegen.
Aan de ene kant wil ik hem een schop onder zijn kont geven, maar daar komt ruzie van weet ik nu al. Aan de andere kant ben ik toch zijn moeder niet!? Hij kan toch zelf ook wel inzien dat er dingen moeten gebeuren, dat hij mij iets uit handen kan nemen, dat hij mij daar blij mee maakt??
Pfff sorry ik moest het even kwijt hoor. Herknbaar voor iemand? Iemand misschien tips??
Hij werkt door de weeks vrij veel, veel overwerk enzo dus is in het weekend best moe. Dat begrijp ik. Ik heb dan nu wel verlof, maar 2 kleine kindjes verzorgen/ opvoeden, nog 2 nachtvoedingen geven en elke morgen ook om op z'n laatst 7 uur naast mijn bed staan, maakt mij ook moe.
Alleen ik heb zoiets van 'hup, we gaan er weer een gezellige dag van maken. Hij heeft dat dus niet. Dit weekend heb ik hem dan ook beide dagen laten slapen tot 10 uur (normaal staan we beide 1 dag op) hij maakte geen aanstalte om op te staan zondag dus ben ik eruit gegaan (om 5:30!!) ik had geen zin in discussie om die tijd namelijk. Maar dan NOG is hij niet vooruit te branden, hangt een beetje achter de laptop... Als ik terug kom van boven, van ons kinderen naar bed brengen, is niet eens even de afwas weg ofzo. Dan denk ik Bah, bah bah!! Ga alsjeblieft weer te werk maandag, dan weet ik tenminste dat ik het allemaal alleen moet doen en valt het ook niet tegen.
Aan de ene kant wil ik hem een schop onder zijn kont geven, maar daar komt ruzie van weet ik nu al. Aan de andere kant ben ik toch zijn moeder niet!? Hij kan toch zelf ook wel inzien dat er dingen moeten gebeuren, dat hij mij iets uit handen kan nemen, dat hij mij daar blij mee maakt??
Pfff sorry ik moest het even kwijt hoor. Herknbaar voor iemand? Iemand misschien tips??
maandag 27 december 2010 om 18:18
quote:ivy1970 schreef op 27 december 2010 @ 12:48:
Nou ik begrijp het helaas heel goed, zeer herkenbaar. Vooral dat gedeelte dat je het gevoel hebt dat de boel draaiende houden volkomen op je schouders terecht komt. Ik ben hele dagen thuis en zorg daarbij voor 4 kinderen. Ik doe het hele huishouden natuurlijk en de kinderen, de boodschappen (op de fiets), maar ook alle extra dingen zoals lekkende dakgoten, monteurs regelen voor kapotte vaatwasser, de tuin bijhouden, lampen die kapot gaan, vuilnis buiten zetten, extra schoolactiviteiten, verjaardagen en sinterklaas, muren verven etc. etc. etc.
Op zich helpt hij wel wat mee, maar laat elk taakje na een tijdje versloffen zodat ik er toch nog achteraan moet. Gooit hij bijv. een vuilnis weg, dan stopt hij geen nieuwe zak in de pedaal, ruimt hij de tafel af na het eten, moet ik daarna de afwasmachine aanzetten, de aanrecht schoonmaken en onder de tafel vegen (en ja, dat is nodig nadat 4 kinderen hebben gegeten). s'Avonds moet ik eraan denken dat de deuren op slot zitten, want anders tref ik ze s'morgens open aan en als hij een keer iets moet regelen, moet ik hem er tien keer aan herinneren, waardoor hij uiteindelijk vind dat ik zeur. Ik word zo moe dat ik altijd achter zijn broek aan moet zitten. En ja, dan 'communiceer' ik mijn klachten, waarna het een week iets beter is, maar daarna versloft het weer. Ik heb inderdaad het gevoel dat ik soms 5 kinderen heb en daar baal ik ongelooflijk van. Ik kan ook niet achter zijn broek aanzitten, maar meestal zijn het dingen waarvan ik dan weer de nadelen ondervind. Als de afwasmachine niet aangezet wordt, zit ik als ik ga koken met een vuile vaat. Ik zit nu serieus te overwegen een keer 'te vergeten' zijn sokken en kleding te wassen. Ik weet het, heel kinderachtig, maar ben ik om zijn moeder te zijn? Zou graag als gelijkwaardige volwassen een huis runnen.
Wat een klaagzang zeg, maar ik voel me er ook diep ontevreden over.
Ik ga er even vanuit door je bericht dat je er 4 tegelijk hebt gekregen? Dat zal enorm slopend en druk zijn geweest die eerste tijd.
En zo niet, dan had je na 1 kind, hooguit 2 kinderen toch ook wel door dat dit niet ging veranderen?
Nou ik begrijp het helaas heel goed, zeer herkenbaar. Vooral dat gedeelte dat je het gevoel hebt dat de boel draaiende houden volkomen op je schouders terecht komt. Ik ben hele dagen thuis en zorg daarbij voor 4 kinderen. Ik doe het hele huishouden natuurlijk en de kinderen, de boodschappen (op de fiets), maar ook alle extra dingen zoals lekkende dakgoten, monteurs regelen voor kapotte vaatwasser, de tuin bijhouden, lampen die kapot gaan, vuilnis buiten zetten, extra schoolactiviteiten, verjaardagen en sinterklaas, muren verven etc. etc. etc.
Op zich helpt hij wel wat mee, maar laat elk taakje na een tijdje versloffen zodat ik er toch nog achteraan moet. Gooit hij bijv. een vuilnis weg, dan stopt hij geen nieuwe zak in de pedaal, ruimt hij de tafel af na het eten, moet ik daarna de afwasmachine aanzetten, de aanrecht schoonmaken en onder de tafel vegen (en ja, dat is nodig nadat 4 kinderen hebben gegeten). s'Avonds moet ik eraan denken dat de deuren op slot zitten, want anders tref ik ze s'morgens open aan en als hij een keer iets moet regelen, moet ik hem er tien keer aan herinneren, waardoor hij uiteindelijk vind dat ik zeur. Ik word zo moe dat ik altijd achter zijn broek aan moet zitten. En ja, dan 'communiceer' ik mijn klachten, waarna het een week iets beter is, maar daarna versloft het weer. Ik heb inderdaad het gevoel dat ik soms 5 kinderen heb en daar baal ik ongelooflijk van. Ik kan ook niet achter zijn broek aanzitten, maar meestal zijn het dingen waarvan ik dan weer de nadelen ondervind. Als de afwasmachine niet aangezet wordt, zit ik als ik ga koken met een vuile vaat. Ik zit nu serieus te overwegen een keer 'te vergeten' zijn sokken en kleding te wassen. Ik weet het, heel kinderachtig, maar ben ik om zijn moeder te zijn? Zou graag als gelijkwaardige volwassen een huis runnen.
Wat een klaagzang zeg, maar ik voel me er ook diep ontevreden over.
Ik ga er even vanuit door je bericht dat je er 4 tegelijk hebt gekregen? Dat zal enorm slopend en druk zijn geweest die eerste tijd.
En zo niet, dan had je na 1 kind, hooguit 2 kinderen toch ook wel door dat dit niet ging veranderen?
maandag 27 december 2010 om 18:58
quote:tulpje21 schreef op 27 december 2010 @ 14:24:
[...]
Wat ben ik blij met mijn mannetje die gewoon uit zichzelf de afwas doet of de was doet.. Gisteren stond er super veel afwas. Hij ging vroeg uit bed en zei tegen mij: slaap maar lekker uit. Ik kwam beneden en alle afwas was weg.
Zo kan het ook Maar goed, zo te lezen is hij dan ook nog maar 8, en dan zijn de meeste mannetjes nog wel behulpzaam.
[...]
Wat ben ik blij met mijn mannetje die gewoon uit zichzelf de afwas doet of de was doet.. Gisteren stond er super veel afwas. Hij ging vroeg uit bed en zei tegen mij: slaap maar lekker uit. Ik kwam beneden en alle afwas was weg.
Zo kan het ook Maar goed, zo te lezen is hij dan ook nog maar 8, en dan zijn de meeste mannetjes nog wel behulpzaam.
maandag 27 december 2010 om 19:04
Ik snap niet zo goed waarom je er zelf voor kiest om zondag je bed uit te gaan, terwijl het eigenlijk de afspraak is dat hij dat zou doen.
En dat je dan vervolgens ontevreden bent over hem.
Tja, dan moet je het ook niet zelf gaan doen natuurlijk.
En wat betreft die afwas en die vuilniszakken, daar zijn mannen meestal minder attent op. Dus aan jou om hem eraan te herinneren.
Maar het dan maar voor hem gaan doen, is natuurlijk wel erg onhandig. En dan heb je eigenlijk ook geen recht van klagen, want je doet het zelf.
En dat je dan vervolgens ontevreden bent over hem.
Tja, dan moet je het ook niet zelf gaan doen natuurlijk.
En wat betreft die afwas en die vuilniszakken, daar zijn mannen meestal minder attent op. Dus aan jou om hem eraan te herinneren.
Maar het dan maar voor hem gaan doen, is natuurlijk wel erg onhandig. En dan heb je eigenlijk ook geen recht van klagen, want je doet het zelf.
