Relaties
alle pijlers
Zwanger - time out
vrijdag 10 april 2020 om 12:33
Hi allemaal ̂.
Ik wil dit even van me afschrijven en ben benieuwd naar jullie reacties.
Ik ben momenteel 6 maanden zwanger, tussen mijn vriend en mij is het allemaal snel gegaan.
Hij woonde nog thuis, ik alleen met mijn dochter. Na 1 maand kwam hij altijd na het werk naar ons en zo is hij gelijkelijk aan ingetrokken.
Omdat hij geen rijbewijs heeft en dagelijks 1 uur enkele rit met de bus naar het werk moest heeft hij een tijdje later werk gezocht hier in de buurt.
Mijn 9jarig huurcontract zou in december aflopen en ik had hem ook gezegd dat ik niet wou verlengen, ik wou van mijn appartement naar een huis. ( voor alle duidelijkheid, we zijn verhuisd in juli, toen 3 maanden samen) Dus huisje gevonden en verhuisd.. nu ja verhuisd, de avond voordien ben ik hem uit café gaan halen om dat ik waarschijnlijk anders alles alleen had kunnen doen.
Mijn vriend is 8 jaar jonger en gaat nog graag op stap en met op stap bedoel ik dan de middag of avond nadien straalbezopen thuiskomen en er een een kater aan over houden van 3 dagen.
In het begin zag ik hier de humor nog wel van in maar na een goed gesprek besefte hij zelf ook wel dat dat niet meer kon.
Dus gaat hij 1 keer per maand nog eens goed door. Dat loopt ook nog wel eens uit de hand en hoewel we eigenlijk afgesproken hadden dat hij 's nachts wel gewoon thuis zou komen gebeurd dit nog niet. Om een paar voorbeelden te geven : 1x heeft hij bij andere mensen de deur in staan te slaan omdat hij dacht dat hij daar woonde, heeft er bloembakken vernield en is toen met de combi thuis afgezet. 1x is hij afgezet door een meisje in de buurt die hem op een binnendoor weg had gevonden omdat hij de verkeerde kant uit was gegaan, hij had toen een gat in zijn geheugen van 5uur .. het feest was om 3u gedaan en meneer was om 7u. thuis terwijl het hier 15min vandaan is. 1x heeft hij onze tuin vernield, kast omver, trapje van zwembad kapot. En de laatste x heeft hij beneden een raam ingegooid omdat ik alles op slot had gedaan en was gaan slapen, hij zou maar even naar een vriendin van mij gaan en komt uiteindelijk op 7u smorgens terug..
Ondertussen zitten we in semi lockdown ( ik woon in België)
De ene dag gaat het goed en de andere compleet mis.
De laatste 2 dagen is hij constant aan het gamen en daar hoort bier bij.
De dagen voordien is hij ookal uit verveling gaan drinken.
We weten allebei dat het niet gaat zoals het moet maar de ene dag is er niks aan de hand, zijn we beide lief voor elkaar, ... de andere dag is het compleet mis. Daardoor weet ik ook niet goed hoe me te gedragen en denk vaak hij heeft een bui
Gisteren gaat hij zelf het gesprek aan van de laatste keer dat hij was geweest en opeens gaat het naar ik denk dat we beter even een tijdje ons eigen ding doen .. hij wil geen gecontroleer meer, zich even niet moeten verantwoorden als hij ergens naartoe gaat.
Het was voor hem dat of volledig uit elkaar en hij heeft gekozen voor een time out.
Hij zegt dat ik even mijn eigen ding moet doen, vaste kosten worden gedeeld en verder ieder voor zichzelf .. ik moest niet bang zijn dat hij iemand anders ging zoeken zei hij of iets verkeerd gaat doen. Maar gewoon ieder voor zichzelf.
Geen idee hoe ik hier mee om moet gaan en hoe me nu te gedragen .. dag 1 van de rime.out dus heb ik me maar afgezonderd op de slaapkamer om het even van me af te schrijven.. komt hij net wel vragen of ik ook wil eten want hij is aan het koken..
Pfff ..
Vooral zoveel vragen over hoe nu verder met zwangerschap..
Hem er nog in betrekken om mee te gaan naar de gyn.
Wat met de geboortekaartjes ..
Thnx om mijn verhaal te lezen, ben blij dat ik het even van me af kon schrijven.
Ik wil dit even van me afschrijven en ben benieuwd naar jullie reacties.
Ik ben momenteel 6 maanden zwanger, tussen mijn vriend en mij is het allemaal snel gegaan.
Hij woonde nog thuis, ik alleen met mijn dochter. Na 1 maand kwam hij altijd na het werk naar ons en zo is hij gelijkelijk aan ingetrokken.
Omdat hij geen rijbewijs heeft en dagelijks 1 uur enkele rit met de bus naar het werk moest heeft hij een tijdje later werk gezocht hier in de buurt.
Mijn 9jarig huurcontract zou in december aflopen en ik had hem ook gezegd dat ik niet wou verlengen, ik wou van mijn appartement naar een huis. ( voor alle duidelijkheid, we zijn verhuisd in juli, toen 3 maanden samen) Dus huisje gevonden en verhuisd.. nu ja verhuisd, de avond voordien ben ik hem uit café gaan halen om dat ik waarschijnlijk anders alles alleen had kunnen doen.
Mijn vriend is 8 jaar jonger en gaat nog graag op stap en met op stap bedoel ik dan de middag of avond nadien straalbezopen thuiskomen en er een een kater aan over houden van 3 dagen.
In het begin zag ik hier de humor nog wel van in maar na een goed gesprek besefte hij zelf ook wel dat dat niet meer kon.
Dus gaat hij 1 keer per maand nog eens goed door. Dat loopt ook nog wel eens uit de hand en hoewel we eigenlijk afgesproken hadden dat hij 's nachts wel gewoon thuis zou komen gebeurd dit nog niet. Om een paar voorbeelden te geven : 1x heeft hij bij andere mensen de deur in staan te slaan omdat hij dacht dat hij daar woonde, heeft er bloembakken vernield en is toen met de combi thuis afgezet. 1x is hij afgezet door een meisje in de buurt die hem op een binnendoor weg had gevonden omdat hij de verkeerde kant uit was gegaan, hij had toen een gat in zijn geheugen van 5uur .. het feest was om 3u gedaan en meneer was om 7u. thuis terwijl het hier 15min vandaan is. 1x heeft hij onze tuin vernield, kast omver, trapje van zwembad kapot. En de laatste x heeft hij beneden een raam ingegooid omdat ik alles op slot had gedaan en was gaan slapen, hij zou maar even naar een vriendin van mij gaan en komt uiteindelijk op 7u smorgens terug..
Ondertussen zitten we in semi lockdown ( ik woon in België)
De ene dag gaat het goed en de andere compleet mis.
De laatste 2 dagen is hij constant aan het gamen en daar hoort bier bij.
De dagen voordien is hij ookal uit verveling gaan drinken.
We weten allebei dat het niet gaat zoals het moet maar de ene dag is er niks aan de hand, zijn we beide lief voor elkaar, ... de andere dag is het compleet mis. Daardoor weet ik ook niet goed hoe me te gedragen en denk vaak hij heeft een bui
Gisteren gaat hij zelf het gesprek aan van de laatste keer dat hij was geweest en opeens gaat het naar ik denk dat we beter even een tijdje ons eigen ding doen .. hij wil geen gecontroleer meer, zich even niet moeten verantwoorden als hij ergens naartoe gaat.
Het was voor hem dat of volledig uit elkaar en hij heeft gekozen voor een time out.
Hij zegt dat ik even mijn eigen ding moet doen, vaste kosten worden gedeeld en verder ieder voor zichzelf .. ik moest niet bang zijn dat hij iemand anders ging zoeken zei hij of iets verkeerd gaat doen. Maar gewoon ieder voor zichzelf.
Geen idee hoe ik hier mee om moet gaan en hoe me nu te gedragen .. dag 1 van de rime.out dus heb ik me maar afgezonderd op de slaapkamer om het even van me af te schrijven.. komt hij net wel vragen of ik ook wil eten want hij is aan het koken..
Pfff ..
Vooral zoveel vragen over hoe nu verder met zwangerschap..
Hem er nog in betrekken om mee te gaan naar de gyn.
Wat met de geboortekaartjes ..
Thnx om mijn verhaal te lezen, ben blij dat ik het even van me af kon schrijven.
anoniem_350393 wijzigde dit bericht op 10-04-2020 20:46
1.31% gewijzigd
vrijdag 10 april 2020 om 17:02
Als jullie trouwens een time out hebben ... Waarom zit hij dan nog steeds bij jullie?
Hoe kan je nu uberhaupt fatsoenlijk over je relatie nadenken als hij daar nog altijd rondloopt?
Terug naar zijn ouders of 't buitenverblijf van zijn ouders sturen is geen optie?(Desnoods officieel - als hij onderweg controle zou krijgen - om te mantelzorgen.)
Hoe kan je nu uberhaupt fatsoenlijk over je relatie nadenken als hij daar nog altijd rondloopt?
Terug naar zijn ouders of 't buitenverblijf van zijn ouders sturen is geen optie?(Desnoods officieel - als hij onderweg controle zou krijgen - om te mantelzorgen.)
vrijdag 10 april 2020 om 17:03
Nee ik was niet na 1 maand zwanger. Misschien verkeerd beschreven omdat je zo rekent. Ik was na iets meer dan een half jaar zwanger. Wat op zich snel is maar ik ken nog koppels die sneller zwanger waren en nog steeds samen. Oké daarvan zal de partner zich wel anders gedragen dat snap ik ook.vivautrecht85 schreef: ↑10-04-2020 16:17Als het echt is, hoop ik van harte dat iemand dit herkend en VT inschakelt. Dat TS zich onbeschermd laat aandouwen door zo'n kansloos geval is nog tot daar aan toe, maar hier twee kinderen aan blootstellen..man man.
Verder is hij superlief en zorgzaam voor mijn dochter. Zijn escapades gebeuren ( tot nu toe ) in de weekends dat mijn dochter er niet is, ze krijgt er dus ook niks van mee. Ik weet dat het ook niet goed te praten is maar zoals voor het glas krijgt ze een ander verhaal.
Wat ik voor mezelf al wel uitgemaakt heb is dat als als we uit elkaar gaan, mijn kind niet zij achternaam zal dragen en hij zich verder ook nergens zorgen over hoeft te maken.
vrijdag 10 april 2020 om 17:04
Oké thx. Is wel wat overdreven denk ik..
vrijdag 10 april 2020 om 17:05
Dus net op 't moment dat jullie eindelijk tijd voor jullie 2 zouden hebben - zonder jouw eerste kind - trapt ie 't meestal af, gaat feesten en komt - meestal tegen de ochtend of de volgende dag - dronken thuis?Iniemini schreef: ↑10-04-2020 17:03Nee ik was niet na 1 maand zwanger. Misschien verkeerd beschreven omdat je zo rekent. Ik was na iets meer dan een half jaar zwanger. Wat op zich snel is maar ik ken nog koppels die sneller zwanger waren en nog steeds samen. Oké daarvan zal de partner zich wel anders gedragen dat snap ik ook.
Verder is hij superlief en zorgzaam voor mijn dochter. Zijn escapades gebeuren ( tot nu toe ) in de weekends dat mijn dochter er niet is, ze krijgt er dus ook niks van mee. Ik weet dat het ook niet goed te praten is maar zoals voor het glas krijgt ze een ander verhaal.
Wat ik voor mezelf al wel uitgemaakt heb is dat als als we uit elkaar gaan, mijn kind niet zij achternaam zal dragen en hij zich verder ook nergens zorgen over hoeft te maken.
Ook gezellig.
Wat zegt dat ook over hoe belangrijk hij jullie relatie vindt?
vrijdag 10 april 2020 om 17:10
Dat zeg ik ook niet?Iniemini schreef: ↑10-04-2020 17:03Nee ik was niet na 1 maand zwanger. Misschien verkeerd beschreven omdat je zo rekent. Ik was na iets meer dan een half jaar zwanger. Wat op zich snel is maar ik ken nog koppels die sneller zwanger waren en nog steeds samen. Oké daarvan zal de partner zich wel anders gedragen dat snap ik ook.
Verder is hij superlief en zorgzaam voor mijn dochter. Zijn escapades gebeuren ( tot nu toe ) in de weekends dat mijn dochter er niet is, ze krijgt er dus ook niks van mee. Ik weet dat het ook niet goed te praten is maar zoals voor het glas krijgt ze een ander verhaal.
Wat ik voor mezelf al wel uitgemaakt heb is dat als als we uit elkaar gaan, mijn kind niet zij achternaam zal dragen en hij zich verder ook nergens zorgen over hoeft te maken.
vrijdag 10 april 2020 om 17:14
In je openingspost had hij nog een kater van drie dagen.Iniemini schreef: ↑10-04-2020 17:03Nee ik was niet na 1 maand zwanger. Misschien verkeerd beschreven omdat je zo rekent. Ik was na iets meer dan een half jaar zwanger. Wat op zich snel is maar ik ken nog koppels die sneller zwanger waren en nog steeds samen. Oké daarvan zal de partner zich wel anders gedragen dat snap ik ook.
Verder is hij superlief en zorgzaam voor mijn dochter. Zijn escapades gebeuren ( tot nu toe ) in de weekends dat mijn dochter er niet is, ze krijgt er dus ook niks van mee. Ik weet dat het ook niet goed te praten is maar zoals voor het glas krijgt ze een ander verhaal.
Wat ik voor mezelf al wel uitgemaakt heb is dat als als we uit elkaar gaan, mijn kind niet zij achternaam zal dragen en hij zich verder ook nergens zorgen over hoeft te maken.
vrijdag 10 april 2020 om 17:15
I know. Maar kunnen beide geen kant uit voorlopig. Financieel staat hij er niet zo sterk voor om het zo maar te zeggen en ik heb dom genoeg m'n spaarcenten in de borg gestoken. Zijn ouders gaan hem niet terug nemen, ze wonen inmiddels terug voltijds daar en een 2de verblijf mag met de crisis niet, dus daar kan hij ook niet naartoe.Marnamai schreef: ↑10-04-2020 17:02Als jullie trouwens een time out hebben ... Waarom zit hij dan nog steeds bij jullie?
Hoe kan je nu uberhaupt fatsoenlijk over je relatie nadenken als hij daar nog altijd rondloopt?
Terug naar zijn ouders of 't buitenverblijf van zijn ouders sturen is geen optie?(Desnoods officieel - als hij onderweg controle zou krijgen - om te mantelzorgen.)
Hij kan ten vroegste over 3 maanden hier weg zei hij. Ik zoek ondertussen naar een andere oplossing want idd op deze manier kan je niet denken en tot rust komen..
vrijdag 10 april 2020 om 17:16
Ik zou ook wachten met die erkenning van zijn / jullie kind trouwens.
Maar je weet hopelijk wel dat als hij zelf écht wil hij die erkenning in no time - desnoods via de rechtbank - geregeld heeft?
En dan kan hij eventueel ook bezoekrecht opeisen.
Je houdt dus niet alles zomaar tegen.
Hij moet het alleen wel zelf willen en er moeite voor doen.
Maar je weet hopelijk wel dat als hij zelf écht wil hij die erkenning in no time - desnoods via de rechtbank - geregeld heeft?
En dan kan hij eventueel ook bezoekrecht opeisen.
Je houdt dus niet alles zomaar tegen.
Hij moet het alleen wel zelf willen en er moeite voor doen.
vrijdag 10 april 2020 om 17:17
Niet jouw probleem.Iniemini schreef: ↑10-04-2020 17:15I know. Maar kunnen beide geen kant uit voorlopig. Financieel staat hij er niet zo sterk voor om het zo maar te zeggen en ik heb dom genoeg m'n spaarcenten in de borg gestoken. Zijn ouders gaan hem niet terug nemen, ze wonen inmiddels terug voltijds daar en een 2de verblijf mag met de crisis niet, dus daar kan hij ook niet naartoe.
Hij kan ten vroegste over 3 maanden hier weg zei hij. Ik zoek ondertussen naar een andere oplossing want idd op deze manier kan je niet denken en tot rust komen..
vrijdag 10 april 2020 om 17:18
vrijdag 10 april 2020 om 17:18
Iniemini schreef: ↑10-04-2020 17:15I know. Maar kunnen beide geen kant uit voorlopig. Financieel staat hij er niet zo sterk voor om het zo maar te zeggen en ik heb dom genoeg m'n spaarcenten in de borg gestoken. Zijn ouders gaan hem niet terug nemen, ze wonen inmiddels terug voltijds daar en een 2de verblijf mag met de crisis niet, dus daar kan hij ook niet naartoe.
Hij kan ten vroegste over 3 maanden hier weg zei hij. Ik zoek ondertussen naar een andere oplossing want idd op deze manier kan je niet denken en tot rust komen..
Hoeveel borg heb je wel niet moeten betalen? Meestal heb je toch wel meer dan 1000 euro spaargeld? Ga alsjeblieft kijken hoe je bij hem weg kan. Niet alleen voor je ongeboren kindje, maar juist ook voor je dochter. Dit is echt alles behalve een wenselijke situatie. Ze krijgt er meer van mee dan jij denkt. Je zit op je kamer!! terwijl hij beneden kookt. Zij heeft echt wel door dat er spanningen zijn.
vrijdag 10 april 2020 om 17:19
Kinderen voelen aan hun water dat er iets niet klopt. Praat het nou alsjeblieft niet goed.
vrijdag 10 april 2020 om 17:20
Dat jij een ander kader hebt van wat normaal is dan ik, lijkt me duidelijk. Ik vind iemand in huis nemen na 1 maand al wat rap, helemaal als diegene nog bij zijn ouders woonde. Maar goed, dat is jouw pakkie an.
Echter, er is een kind bij betrokken! Je bent het letterlijk verplicht om haar een veilig thuis te bieden. En ook al vertoonde hij nog niet zulk onverantwoordelijk gedrag, dan nog is het absurd snel om je kind na 1 maand er al zo bij te betrekken.
En dan kun je zeggen dat hij zo lief is, maar ik zou het risico niet nemen. Hij vernielt dingen bij jou, is soms hele happen uit zijn geheugen kwijt. Het is echt niet onaannemelijk dat dit ook eens gebeurt in bijzijn van je dochtertje, of nog erger: dat zij er direct bij betrokken wordt. Hij kan blijkbaar in bepaalde omstandigheden geen maat houden, ook al is hij in nuchtere toestand nog zo lief voor haar.
vrijdag 10 april 2020 om 17:20
Dus jullie hebben een relatie van nog geen jaar / net een jaar, maar als het "morgen" of volgende week definitief uit raakt zou hij wel nog 3 maanden bij jou blijven hangen?Iniemini schreef: ↑10-04-2020 17:15I know. Maar kunnen beide geen kant uit voorlopig. Financieel staat hij er niet zo sterk voor om het zo maar te zeggen en ik heb dom genoeg m'n spaarcenten in de borg gestoken. Zijn ouders gaan hem niet terug nemen, ze wonen inmiddels terug voltijds daar en een 2de verblijf mag met de crisis niet, dus daar kan hij ook niet naartoe.
Hij kan ten vroegste over 3 maanden hier weg zei hij. Ik zoek ondertussen naar een andere oplossing want idd op deze manier kan je niet denken en tot rust komen..
Ik dacht het niet.
Dan gaat ie dus écht maar op de zetel bij mam en pap of logeren bij een vriend / één van zijn feest-broeders.
vrijdag 10 april 2020 om 17:23
In België is de borg meestal 2 à 3 x de maandhuur.Pergamon schreef: ↑10-04-2020 17:18Hoeveel borg heb je wel niet moeten betalen? Meestal heb je toch wel meer dan 1000 euro spaargeld? Ga alsjeblieft kijken hoe je bij hem weg kan. Niet alleen voor je ongeboren kindje, maar juist ook voor je dochter. Dit is echt alles behalve een wenselijke situatie. Ze krijgt er meer van mee dan jij denkt. Je zit op je kamer!! terwijl hij beneden kookt. Zij heeft echt wel door dat er spanningen zijn.
Een klein huisje kost makkelijk 7 à 800 euro.
Dat is dus 2.400 euro aan borg. Plus de huur.
Ik snap dat niet iedereen dan zomaar reserves over heeft.
Dan zou ik dus hem eruit sturen.
Want hij heeft waarschijnlijk ook niet zomaar de centen om die 2.400 euro / het huurcontract over te nemen.
Zeker met een kind erbij én zwanger zou ik nu niet aan een huizen-zoektocht beginnen.
Het is veel logischer dat hij vertrekt.
vrijdag 10 april 2020 om 17:26
Ben ik me volledig van bewust.Marnamai schreef: ↑10-04-2020 17:16Ik zou ook wachten met die erkenning van zijn / jullie kind trouwens.
Maar je weet hopelijk wel dat als hij zelf écht wil hij die erkenning in no time - desnoods via de rechtbank - geregeld heeft?
En dan kan hij eventueel ook bezoekrecht opeisen.
Je houdt dus niet alles zomaar tegen.
Hij moet het alleen wel zelf willen en er moeite voor doen.
Hij zegt dat hij er zoieso wil zijn voor zijn kind en dat het kindje niks te kort zal komen.
Hij wil zelfs mee als ik ga bevallen. Heb hem gezegd dat we dat dus niet gaan doen.
Hoe het verder juridisch in zijn werk gaat weet ik niet helemaal maar ik neem aan dat ze een bij pasgeboren baby niet zomaar een co ouderschap gaan opleggen om het zo maar te zeggen. Hij zal bezoekrecht krijgen na een juridische hel en daar zal ik ook niet moeilijk over doen. Verder hoeft hij wat mij betreft ook niets te betalen als hij me dan maar met rust laat. Ik ben idd niet van plan om het kind zijn achternaam te geven, we zijn niet getrouwd en wonen niet wettelijk samen.
vrijdag 10 april 2020 om 17:29
Als dat je reserves zijn en er is een kindje onderweg, dan kan je beter niet verhuizen. Ik heb zelf een tijd op het minimum geleefd en weet hoe klote het is, maar ook dan kan je keuzes maken in het belang van je ongeboren kind denk ik dan.Marnamai schreef: ↑10-04-2020 17:23In België is de borg meestal 2 à 3 x de maandhuur.
Een klein huisje kost makkelijk 7 à 800 euro.
Dat is dus 2.400 euro aan borg. Plus de huur.
Ik snap dat niet iedereen dan zomaar reserves over heeft.
Dan zou ik dus hem eruit sturen.
Want hij heeft waarschijnlijk ook niet zomaar de centen om die 2.400 euro / het huurcontract over te nemen.
Zeker met een kind erbij én zwanger zou ik nu niet aan een huizen-zoektocht beginnen.
Het is veel logischer dat hij vertrekt.
