Zware relatie problemen
vrijdag 21 mei 2010 om 13:38
Lieve allemaal,
Ik heb me voor het eerst aangemeld hier op het forum..na jaren relatie problemen, frustraties..gaat nu de bom barsten..
Ik ben "BlondElfje" net een paar weken 27 jaar en al ruim 7 jaar een relatie met een man van 31.
We wonen ruim 6 jaar samen..
We hebben nu al tig jaren zware relatieproblemen..het is (in mijn ogen) begonnen met het ontbreken van initiatief tonen wat betreft seks.
Mijn partner ondernam weinig initiatief..en als het toen gebeurde..was zeer eentonig..ik heb dat na een half jaartje voorzichtig proberen te brengen..hij vond het moedig van mij..en hij zou verbetering brengen.
Nou..niet dus! We zijn nu ruim 5 jaar verder na de bekentenis,..en we zijn volledig uit elkaar gegroeit..we praten NOOIT met elkaar..omdat er alleen maar verwijten van zijn en mijn kant komen..ik kan ham amper uit laten praten..omdat het begint met alles mij de schuld te geven..ik ga er dan vol tegenin..dan loop ik weer weg..en zo blijf ik in de slaapkamer en hij in de woonkamer de rest van de avond..
We beginnen elkaar heftig uit te schelden, met zeer heftige scheldwoorden..die vooral uit mijn mond komen..mijn opgekropte frustraties..komen er op die manier allemaal uit..we kunnen elkaar niet luchten of zien..we beginnen nu ook handtastelijk te worden..door te duwen of te trekken..als ik boze woorden gebruik..geeft hij me een pets op mijn arm..ik sla weer terug..en ga zo maar door..
Er is op dat moment 0 respect!!!!
We hebben misschien maar 1 of 2 keer per jaar seks de afgelopen 3 jaar kan ik op 1 hand tellen dat we gevreeen hebben..hij is afstandelijk..en gesloten..
Kortom..het is drama!!!!
Ik ben er kapot van..ik hou vreselijk veel van 'm..ga voor 'm door het vuur als het moet..maar niet in deze relatie..zonder intimiteit..en slechte of eigenlijk gewoon geen gesprekken meer..
Alles bij elkaar : Hij stuurde me vandaag een kort mailtje :
Hij wilt dit weekend bij zijn ouders gaan slapen..om objectief over ons na gaan denken..want hij is lichamelijk en geestelijk moe!
Alleen..zijn ouders weten niets van onze ruzies/problemen..sterker nog, maar 3 mensen in onze omegeving weten het..dat is mijn moeder en 2 zussen.
Kan bijna niet voorstellen dat hij het hele pinkerster weekend naar ze toe gaat..hij is altijd van de schoneschijn ophouden..
Ik zit hier op mijn werk met jank ogen..en kan me totaal niet concentreren..ik heb terug gemaild..dat het misschien wel een goed plan is..en dat hij het aan het einde van de dag het maar moet laten weten wat hij heeft besloten..
Wat een k*t moment om zoiets mede te delen op mijn werk..wilde morgen een ontspannen leuke dag (winkelen) met mijn moeder..dat gaat wel door..maar niet op een gezellige manier voor mij..
Pffff..ben echt van slag..dit topic is vast mega wazig..weet eigenlijk ook niet wat ik hiermee wil..
Wil gewoon dat we eens goed alles uit kunnen spreken..en elkaar in de armen gaan vallen.. :-S
Ik heb me voor het eerst aangemeld hier op het forum..na jaren relatie problemen, frustraties..gaat nu de bom barsten..
Ik ben "BlondElfje" net een paar weken 27 jaar en al ruim 7 jaar een relatie met een man van 31.
We wonen ruim 6 jaar samen..
We hebben nu al tig jaren zware relatieproblemen..het is (in mijn ogen) begonnen met het ontbreken van initiatief tonen wat betreft seks.
Mijn partner ondernam weinig initiatief..en als het toen gebeurde..was zeer eentonig..ik heb dat na een half jaartje voorzichtig proberen te brengen..hij vond het moedig van mij..en hij zou verbetering brengen.
Nou..niet dus! We zijn nu ruim 5 jaar verder na de bekentenis,..en we zijn volledig uit elkaar gegroeit..we praten NOOIT met elkaar..omdat er alleen maar verwijten van zijn en mijn kant komen..ik kan ham amper uit laten praten..omdat het begint met alles mij de schuld te geven..ik ga er dan vol tegenin..dan loop ik weer weg..en zo blijf ik in de slaapkamer en hij in de woonkamer de rest van de avond..
We beginnen elkaar heftig uit te schelden, met zeer heftige scheldwoorden..die vooral uit mijn mond komen..mijn opgekropte frustraties..komen er op die manier allemaal uit..we kunnen elkaar niet luchten of zien..we beginnen nu ook handtastelijk te worden..door te duwen of te trekken..als ik boze woorden gebruik..geeft hij me een pets op mijn arm..ik sla weer terug..en ga zo maar door..
Er is op dat moment 0 respect!!!!
We hebben misschien maar 1 of 2 keer per jaar seks de afgelopen 3 jaar kan ik op 1 hand tellen dat we gevreeen hebben..hij is afstandelijk..en gesloten..
Kortom..het is drama!!!!
Ik ben er kapot van..ik hou vreselijk veel van 'm..ga voor 'm door het vuur als het moet..maar niet in deze relatie..zonder intimiteit..en slechte of eigenlijk gewoon geen gesprekken meer..
Alles bij elkaar : Hij stuurde me vandaag een kort mailtje :
Hij wilt dit weekend bij zijn ouders gaan slapen..om objectief over ons na gaan denken..want hij is lichamelijk en geestelijk moe!
Alleen..zijn ouders weten niets van onze ruzies/problemen..sterker nog, maar 3 mensen in onze omegeving weten het..dat is mijn moeder en 2 zussen.
Kan bijna niet voorstellen dat hij het hele pinkerster weekend naar ze toe gaat..hij is altijd van de schoneschijn ophouden..
Ik zit hier op mijn werk met jank ogen..en kan me totaal niet concentreren..ik heb terug gemaild..dat het misschien wel een goed plan is..en dat hij het aan het einde van de dag het maar moet laten weten wat hij heeft besloten..
Wat een k*t moment om zoiets mede te delen op mijn werk..wilde morgen een ontspannen leuke dag (winkelen) met mijn moeder..dat gaat wel door..maar niet op een gezellige manier voor mij..
Pffff..ben echt van slag..dit topic is vast mega wazig..weet eigenlijk ook niet wat ik hiermee wil..
Wil gewoon dat we eens goed alles uit kunnen spreken..en elkaar in de armen gaan vallen.. :-S
vrijdag 21 mei 2010 om 13:47
vrijdag 21 mei 2010 om 13:57
vrijdag 21 mei 2010 om 13:57
Denk eerst eens even na wat jij wilt? Wil je hier mee verder gaan de rest vna je leven?
Het lijkt mij wel een goed idee dat hij een lang weekend naar zijn ouders gaat. Heb jij ook de tijd om eens goed na te denken en conclusies te trekken.
Ik zou dit nooit 5 jara volhouden. Houden van is een mooi woord. Maar zo wil ik niet behandeld worden!
Het lijkt mij wel een goed idee dat hij een lang weekend naar zijn ouders gaat. Heb jij ook de tijd om eens goed na te denken en conclusies te trekken.
Ik zou dit nooit 5 jara volhouden. Houden van is een mooi woord. Maar zo wil ik niet behandeld worden!
vrijdag 21 mei 2010 om 14:02
Normaal reageer ik weinig op relatie topics, maar ik kreeg idd bij het doorlezen van de opening ook een soort 'waarom ben je nog bij elkaar' gevoel. Ik weet natuurlijk dat het makkelijk praten is vanaf een afstand en dat wij alleen maar lezen wat jij hebt opgeschreven...maar daaruit kan ik echt geen leuke dingen halen. Waarschijnlijk zijn die er wel (??)
Het lijkt me een goed idee dat jij de komende dagen ook gebruikt om eea te overdenken en als jullie dan besluiten om door te gaan is het wellicht handig om prof hulp erbij te zoeken, misschien relatietherapie aangezien de omgang met elkaar eigenlijk al zo verstoord is dat je hierbij wel wat hulp kan gebruiken.
Veel sterkte iig de komende tijd.
Het lijkt me een goed idee dat jij de komende dagen ook gebruikt om eea te overdenken en als jullie dan besluiten om door te gaan is het wellicht handig om prof hulp erbij te zoeken, misschien relatietherapie aangezien de omgang met elkaar eigenlijk al zo verstoord is dat je hierbij wel wat hulp kan gebruiken.
Veel sterkte iig de komende tijd.
vrijdag 21 mei 2010 om 14:02
1 ding voor iedereen: laat dit niet niet alleen een 'maak het uit'-topic worden.
Ik heb hier ooit ook mijn toenmalige relatieproblemen gepost en kreeg ook alleen maar 'van-kwaad-tot-erger'reacties omdat mijn vriend en ik een beetje hadden staan duwen. (dadelijk mishandelt ie je en dan....) En 'maak het uit zo wordt je nooit gelukkig'. Ter info: We zijn nog steeds samen en we zijn super gelukkig. (zonder ruzie)
Ik heb hier ooit ook mijn toenmalige relatieproblemen gepost en kreeg ook alleen maar 'van-kwaad-tot-erger'reacties omdat mijn vriend en ik een beetje hadden staan duwen. (dadelijk mishandelt ie je en dan....) En 'maak het uit zo wordt je nooit gelukkig'. Ter info: We zijn nog steeds samen en we zijn super gelukkig. (zonder ruzie)
vrijdag 21 mei 2010 om 14:04
Ik kan me ook niet voorstellen dat je van hem houdt als je op zo'n manier met elkaar omgaat. Waarom hou je van hem? Wat is er zo leuk aan hem dat je hier al 5 jaar inzit??
Wat er eerder ook al gezegt is: leer ruzie maken. Misschien is relatietherapie wat voor jullie zodat je over dingen kan leren praten zonder zo heftig te reageren?
Wat er eerder ook al gezegt is: leer ruzie maken. Misschien is relatietherapie wat voor jullie zodat je over dingen kan leren praten zonder zo heftig te reageren?
vrijdag 21 mei 2010 om 14:13
- Je scheldt elkaar uit.
- Je hebt geen respect voor elkaar.
- Je duwt en trekt.
- Je hebt geen sex.
- Je wilt soms zelf niet in dezelfe kamer zijn.
Wat delen jullie samen? Dit is toch geen "normale" relatie?
Daarnaast is dit niet van de laatste weken maar al heel lang aan de gang. Of ga serieus hulp zoeken of ga uit elkaar. Een ander optie zie ik in ieder geval niet.
- Je hebt geen respect voor elkaar.
- Je duwt en trekt.
- Je hebt geen sex.
- Je wilt soms zelf niet in dezelfe kamer zijn.
Wat delen jullie samen? Dit is toch geen "normale" relatie?
Daarnaast is dit niet van de laatste weken maar al heel lang aan de gang. Of ga serieus hulp zoeken of ga uit elkaar. Een ander optie zie ik in ieder geval niet.
vrijdag 21 mei 2010 om 15:05
Er is zo veel gaande in jullie relatie ....jullie beide zijn zo veel bezig met gewortelde negatieve patronen....
Het is altijd fijn als je krijgt wat je wil, maar heb je ooit overnagedacht wat jij kan geven om jouw man/vriend te motiveren om aan jouw te geven wat jij nodig hebt?
Hoe moeilijk hij ook lijkt te zijn, ik zie een aantal dingen die jij doet die situatie nog meer verslechteren.
Wat in mijn opinie jij voor jezelf onder aandacht wil brengen:
- Je moet niet proberen hem onder controle te hebben (iedere keer als jij een argument begint oa , wil je hem overhalen te denken zoals jij denkt (hoe terecht het ook is), en dan krijg je een negatieve reactie)
- Je wil jezelf overgeven aan wat er gaat gebeuren en niet het eindresultaat proberen onder controle te hebben. (bijvoorbeeld jij wil en zul op vakantie na Griekenland gaan terwijl hij na een camping in Duitsland wil)
- Stop jezelf voor dat je bekritiseert, veroordeelt, advies geeft, waarschuwt, een onschuldige vraag stelt of hem probeert te veranderen.
bekritiseert - waarom doe je dit?
veroordeelt - jij doet dit altijd !
advies gevent - Dit moet je echt op die manier doen hoor !
waarschuwt - Dit moet je echt niet doen hoor !
onschuldige vraag - waarom draag je dit overhemd en niet degen die ik voor je gekocht heb (met een zoete glimlach)
- Nee leren accepteren.
Wat bedoel je dat je niet met mijn moeder en mij mee gaat eten?
Maar jij...
Waarom moet je werken?
Dit is wat je gezegd hebt... Maar het is veel beter als...
Iedere keer als jij ruzie met hem hebt doe jij je best om hem onder je duim te hebben en hem laten doen wat jij nodig hebt - aandacht, seks, initiatief nemen etc.
Hoe afstandelijk hij ook mag zijn is dit niet de weg na een gelukkige relatie, maar dat weet je zelf inmiddels al.
Jouw frustratie is begrijpelijk. Zeer zeker.
Aan de andere kant ... heb jij weleens nagedacht wat jij aan je man/vriend kan bidden zodat hij jouw wel wil benaderen.
En ik bedoel niet zo plaat en oppervlakkig als blow-job, maar veel dieper dan dat.
Wat vinden mannen in het algemeen heel aantrekkelijk in een vrouw? En hier ook niet het uiterlijk, maar wat maakt jouw als mens aantrekkelijk voor een man/ mens
Hoeveel liefde kan je uitstralen als jij bij hem bent. Hoeveel liefde kan je uitstralen als jij boos bent en jullie een ruzie hebben?
Als hij na jouw kijkt kan hij in jouw een veilige haven zien waar hij zijn krachten weer kan verzamelen om vervolgens weer na een slagveld (zijn uitdagingen, werk etc) te gaan ?
Wat jij wil uitstralen is dat jij veel lol bent, dat het bij jouw veilig is, dat jij liefde in je hebt ongeacht wat hij doet!!
Het is altijd fijn als je krijgt wat je wil, maar heb je ooit overnagedacht wat jij kan geven om jouw man/vriend te motiveren om aan jouw te geven wat jij nodig hebt?
Hoe moeilijk hij ook lijkt te zijn, ik zie een aantal dingen die jij doet die situatie nog meer verslechteren.
Wat in mijn opinie jij voor jezelf onder aandacht wil brengen:
- Je moet niet proberen hem onder controle te hebben (iedere keer als jij een argument begint oa , wil je hem overhalen te denken zoals jij denkt (hoe terecht het ook is), en dan krijg je een negatieve reactie)
- Je wil jezelf overgeven aan wat er gaat gebeuren en niet het eindresultaat proberen onder controle te hebben. (bijvoorbeeld jij wil en zul op vakantie na Griekenland gaan terwijl hij na een camping in Duitsland wil)
- Stop jezelf voor dat je bekritiseert, veroordeelt, advies geeft, waarschuwt, een onschuldige vraag stelt of hem probeert te veranderen.
bekritiseert - waarom doe je dit?
veroordeelt - jij doet dit altijd !
advies gevent - Dit moet je echt op die manier doen hoor !
waarschuwt - Dit moet je echt niet doen hoor !
onschuldige vraag - waarom draag je dit overhemd en niet degen die ik voor je gekocht heb (met een zoete glimlach)
- Nee leren accepteren.
Wat bedoel je dat je niet met mijn moeder en mij mee gaat eten?
Maar jij...
Waarom moet je werken?
Dit is wat je gezegd hebt... Maar het is veel beter als...
Iedere keer als jij ruzie met hem hebt doe jij je best om hem onder je duim te hebben en hem laten doen wat jij nodig hebt - aandacht, seks, initiatief nemen etc.
Hoe afstandelijk hij ook mag zijn is dit niet de weg na een gelukkige relatie, maar dat weet je zelf inmiddels al.
Jouw frustratie is begrijpelijk. Zeer zeker.
Aan de andere kant ... heb jij weleens nagedacht wat jij aan je man/vriend kan bidden zodat hij jouw wel wil benaderen.
En ik bedoel niet zo plaat en oppervlakkig als blow-job, maar veel dieper dan dat.
Wat vinden mannen in het algemeen heel aantrekkelijk in een vrouw? En hier ook niet het uiterlijk, maar wat maakt jouw als mens aantrekkelijk voor een man/ mens
Hoeveel liefde kan je uitstralen als jij bij hem bent. Hoeveel liefde kan je uitstralen als jij boos bent en jullie een ruzie hebben?
Als hij na jouw kijkt kan hij in jouw een veilige haven zien waar hij zijn krachten weer kan verzamelen om vervolgens weer na een slagveld (zijn uitdagingen, werk etc) te gaan ?
Wat jij wil uitstralen is dat jij veel lol bent, dat het bij jouw veilig is, dat jij liefde in je hebt ongeacht wat hij doet!!
vrijdag 21 mei 2010 om 15:14
Beste Blondelfje,
Dat jullie het samen zolang uit hebben gehouden is op zich al een kunst. Als we zo je verhaal lezen is het wel allemaal negatief. Maar omdat jullie ondanks alle problemen toch nog bij elkaar zijn geeft aan dat er toch wel liefde in het spel is. Je schreef immers: "ik hou vreselijk veel van 'm..ga voor 'm door het vuur als het moet".
Mijn mening is dat je het beste eerst met hem kan praten en zegt dat je (samen) professionele hulp wil zoeken. Als hij ook nog van je houdt en er aan wil werken ga na je huisarts en laat jullie samen doorverwijzen.
Daarnaast is het hebben van zo weinig sex ook een gemis in een goede relatie. Geef dat ook aan bij de huisarts zodat hij daar bij het doorsturen rekening mee kan houden.
Maar misschien is het "te laat". Immers hij geeft aan dat hij een aantal dagen elders gaat slapen. Misschien wil hij eerst voor zichzelf het een en ander overdenken en daarna "een knoop doorhakken".
Ik denk dat er twee mogelijkheden zijn. Of jullie gaan echt samen voor elkaar en gaan echt samen werken aan deze problemen.
Of de knoop wordt doorgehakt en de relatie wordt verbroken.
Wat de uitkomst ook is: er moet iets gebeuren, zo kan het natuurlijk niet nog eens jaren doorgaan.
In ieder geval sterkte.
Groet van Dave.
Dat jullie het samen zolang uit hebben gehouden is op zich al een kunst. Als we zo je verhaal lezen is het wel allemaal negatief. Maar omdat jullie ondanks alle problemen toch nog bij elkaar zijn geeft aan dat er toch wel liefde in het spel is. Je schreef immers: "ik hou vreselijk veel van 'm..ga voor 'm door het vuur als het moet".
Mijn mening is dat je het beste eerst met hem kan praten en zegt dat je (samen) professionele hulp wil zoeken. Als hij ook nog van je houdt en er aan wil werken ga na je huisarts en laat jullie samen doorverwijzen.
Daarnaast is het hebben van zo weinig sex ook een gemis in een goede relatie. Geef dat ook aan bij de huisarts zodat hij daar bij het doorsturen rekening mee kan houden.
Maar misschien is het "te laat". Immers hij geeft aan dat hij een aantal dagen elders gaat slapen. Misschien wil hij eerst voor zichzelf het een en ander overdenken en daarna "een knoop doorhakken".
Ik denk dat er twee mogelijkheden zijn. Of jullie gaan echt samen voor elkaar en gaan echt samen werken aan deze problemen.
Of de knoop wordt doorgehakt en de relatie wordt verbroken.
Wat de uitkomst ook is: er moet iets gebeuren, zo kan het natuurlijk niet nog eens jaren doorgaan.
In ieder geval sterkte.
Groet van Dave.
vrijdag 21 mei 2010 om 15:30
Hallo allemaal,
Wat geweldig zeg..zoveel reacties op mijn topic!
Tja, hoe kunnen we het zolang bij elkaar uithouden..?
Ik denk toch dat houden van wat er (bij mij dan) nog steeds wel is..maar onder gesneeuwd door al het negatieve..
En tuurlijk..2 mensen in een relatie..2 mensen schuld!
Ik ben best een dominante vrouw, weet vaak wat ik wil..en heb weinig woorden nodig.
Hij is daarin tegen..een echte binnenvetter, hoewel hij wel graagh problemen uit wilt praten..maar per direct in verwijten valt..en sluit zich volledig voor me af.
Ik zou dolgraag naar een relatietherapeut gaan, heb dat weleens voorgesteld..maar dat wilde hij toen niet..want als je nu met mij niet kan praten,dan ook niet met zo'n zielenknijper erbij!
Als ik mijn openingspost zo leest..is het ook wel vreselijk..dat we al zolang samen zijn..terwijl we zoveel problemen hebben samen..misschien beide te laf om de eerste stap te zetten?
Teveel houden van nog in het spel?
Ik weet het eigenlijk ook niet..stom he?
Ik vind het gewoon heel moeilijk als we proberen te praten en hij mij van bijna alles de schuld geeft..ik kan hem dan bijna niet uit laten praten..ik voel me dan zo belachelijk dat ik mezelf ga verdedigen..en slecht communiceren/ruzie is uiteraard ook geen seks..en als het dan een week of 2/3/4..rustig is..dan is er ook geen intimiteit van zijn kant..want dan is hij moe van het praten..of hij houdt zich bewust rustig omdat hij geen ruzie wilde..maar vond het niet goed gaan..
Het is nooit goed!
Ik begrijp hem ook wel..voor een groot deel..maar voor een ander groot deel ook weer niet!!!
Je kunt praten tot je een ons weegt..maar als het voor hem NOOIT uitgepraat is..tja, dan heeft het toch geen nut?
En misschien is hij inderdaad al verder in zijn hoofd en wilt hij een weekend rust om de knoop door te hakken,,ik weet de antwoorden niet..want als ik vragen stel..zegt hij vaak..WEET IK NIET!!! Hij zegt niet na te kunnen denken..door de cirkel waar we in zitten..logisch, heb ik ook last van..
Ik wil er keihard voor vechten,..maar hij moet dat ook...aan loze berichten heb ik niets..
Als we de relatie willen redden,,zal relatietherapie echt hardnodig zijn..
Als jullie iets willen weten..stel de vragen maar..ik tik nu in het wilde weg min gevoel frustraties weg..vind het fijn jullie reacties te lezen..
Wat geweldig zeg..zoveel reacties op mijn topic!
Tja, hoe kunnen we het zolang bij elkaar uithouden..?
Ik denk toch dat houden van wat er (bij mij dan) nog steeds wel is..maar onder gesneeuwd door al het negatieve..
En tuurlijk..2 mensen in een relatie..2 mensen schuld!
Ik ben best een dominante vrouw, weet vaak wat ik wil..en heb weinig woorden nodig.
Hij is daarin tegen..een echte binnenvetter, hoewel hij wel graagh problemen uit wilt praten..maar per direct in verwijten valt..en sluit zich volledig voor me af.
Ik zou dolgraag naar een relatietherapeut gaan, heb dat weleens voorgesteld..maar dat wilde hij toen niet..want als je nu met mij niet kan praten,dan ook niet met zo'n zielenknijper erbij!
Als ik mijn openingspost zo leest..is het ook wel vreselijk..dat we al zolang samen zijn..terwijl we zoveel problemen hebben samen..misschien beide te laf om de eerste stap te zetten?
Teveel houden van nog in het spel?
Ik weet het eigenlijk ook niet..stom he?
Ik vind het gewoon heel moeilijk als we proberen te praten en hij mij van bijna alles de schuld geeft..ik kan hem dan bijna niet uit laten praten..ik voel me dan zo belachelijk dat ik mezelf ga verdedigen..en slecht communiceren/ruzie is uiteraard ook geen seks..en als het dan een week of 2/3/4..rustig is..dan is er ook geen intimiteit van zijn kant..want dan is hij moe van het praten..of hij houdt zich bewust rustig omdat hij geen ruzie wilde..maar vond het niet goed gaan..
Het is nooit goed!
Ik begrijp hem ook wel..voor een groot deel..maar voor een ander groot deel ook weer niet!!!
Je kunt praten tot je een ons weegt..maar als het voor hem NOOIT uitgepraat is..tja, dan heeft het toch geen nut?
En misschien is hij inderdaad al verder in zijn hoofd en wilt hij een weekend rust om de knoop door te hakken,,ik weet de antwoorden niet..want als ik vragen stel..zegt hij vaak..WEET IK NIET!!! Hij zegt niet na te kunnen denken..door de cirkel waar we in zitten..logisch, heb ik ook last van..
Ik wil er keihard voor vechten,..maar hij moet dat ook...aan loze berichten heb ik niets..
Als we de relatie willen redden,,zal relatietherapie echt hardnodig zijn..
Als jullie iets willen weten..stel de vragen maar..ik tik nu in het wilde weg min gevoel frustraties weg..vind het fijn jullie reacties te lezen..
vrijdag 21 mei 2010 om 15:39
quote:Maja82 schreef op 21 mei 2010 @ 13:57:
[...]
Of leer ruzie maken, van elkaar genieten en de positieve dingen in het leven zien.
Wat speelt er nog meer behalve het 'sex'aspect?
Ik vind dat wel mooi wat je zegt,,"leer ruzie maken" dat is al een hele kunst..althans voor ons!
De hoofdzaken zijn: Slecht communiceren, ruzies worden niet uitgesproken of niet voldoende..dat blijft vooral bij hem broeden,,uit dat niet..of laat het niet merken..en zal daardoor ook geen zin in seks hebben,,en zo blijf je in die cirkel hangen.
Het lijkt nu zo makkelijk..maar als je tegenover elkaar zit,,,is het heel anders..ik kom zelf uit een gezin waar veel ruzie was en vooral slechte praters..na een dag of 2 was het dan weer rustig en beide deden normaal..misschien helaas toch het verkeerde meegekregen van mn ouders..maar goed..hij heeft ook zo zijn mankementjes zullen we maar zeggen..
[...]
Of leer ruzie maken, van elkaar genieten en de positieve dingen in het leven zien.
Wat speelt er nog meer behalve het 'sex'aspect?
Ik vind dat wel mooi wat je zegt,,"leer ruzie maken" dat is al een hele kunst..althans voor ons!
De hoofdzaken zijn: Slecht communiceren, ruzies worden niet uitgesproken of niet voldoende..dat blijft vooral bij hem broeden,,uit dat niet..of laat het niet merken..en zal daardoor ook geen zin in seks hebben,,en zo blijf je in die cirkel hangen.
Het lijkt nu zo makkelijk..maar als je tegenover elkaar zit,,,is het heel anders..ik kom zelf uit een gezin waar veel ruzie was en vooral slechte praters..na een dag of 2 was het dan weer rustig en beide deden normaal..misschien helaas toch het verkeerde meegekregen van mn ouders..maar goed..hij heeft ook zo zijn mankementjes zullen we maar zeggen..
vrijdag 21 mei 2010 om 15:47
Beste BlondElfje,
Je schrijft: "ik ben een dominante vrouw" en weet wat ik wil. Hij is dat niet/veel minder. De communicatie gaat dus regelmatig fout. En om er-uit-te-komen heb je toch iemand nodig.
Kijk, je schrijft hier op het forum het probleem van jullie samen. Maar we horen maar 1 kant van het verhaal. Daar reageren wij forummers op. Gaan jullie samen voor relatietherapie dan zal jij jou verhaal vertellen, en hij kan zijn kant van het verhaal vertellen.
Pas na het aanhoren van "beide kanten" kan de hulpverlener kijken waar de pijn zit en waar het fout gaat.
Ik vergelijk het wel eens met het tv-programma De Rijdende Rechter. Hij hoort beide partijen aan, doet onderzoek gaat b.v. eens ter plekke kijken en geeft daarna een uitspraak.
De hulpverlener kan dan uitleggen waar het bij wie fout gaat. En reken maar dat er "foutjes" aan beide kanten naar boven komen. Als jullie samen aan die "foutjes" willen werken moet het goed kunnen komen. Maar als 1 van de 2 afhaakt dan heeft het weer geen zin.
Er is dus een manier om verder te komen en dat is die relatietherapie.
Mag ik je ondanks alle ellende toch nog een fijne shop-middag met je moeder wensen zaterdag?
Groet van Dave
Je schrijft: "ik ben een dominante vrouw" en weet wat ik wil. Hij is dat niet/veel minder. De communicatie gaat dus regelmatig fout. En om er-uit-te-komen heb je toch iemand nodig.
Kijk, je schrijft hier op het forum het probleem van jullie samen. Maar we horen maar 1 kant van het verhaal. Daar reageren wij forummers op. Gaan jullie samen voor relatietherapie dan zal jij jou verhaal vertellen, en hij kan zijn kant van het verhaal vertellen.
Pas na het aanhoren van "beide kanten" kan de hulpverlener kijken waar de pijn zit en waar het fout gaat.
Ik vergelijk het wel eens met het tv-programma De Rijdende Rechter. Hij hoort beide partijen aan, doet onderzoek gaat b.v. eens ter plekke kijken en geeft daarna een uitspraak.
De hulpverlener kan dan uitleggen waar het bij wie fout gaat. En reken maar dat er "foutjes" aan beide kanten naar boven komen. Als jullie samen aan die "foutjes" willen werken moet het goed kunnen komen. Maar als 1 van de 2 afhaakt dan heeft het weer geen zin.
Er is dus een manier om verder te komen en dat is die relatietherapie.
Mag ik je ondanks alle ellende toch nog een fijne shop-middag met je moeder wensen zaterdag?
Groet van Dave
vrijdag 21 mei 2010 om 15:54
Als jullie er in gesprekken niet uitkomen, schrijf hem dan wat je voelt en vraag hem hetzelfde te doen.
Ook ik zou je relatietherapie adviseren, juist voor hem, die moeilijk over zijn gevoel praat. Want ik denk niet dat hij jullie huidige relatie als ideaal ziet, wil hij niet voor zijn mening op willen komen in gesprekken cq ruzies met jou? Jullie moeten blijkbaar echt leren wat het is om op een normale en zinvolle manier ruzie te maken (en ja, iedereen heeft weleens ruzie of een meningsverschil, dat hoort erbij als je twee individuen bent).
Ook ik zou je relatietherapie adviseren, juist voor hem, die moeilijk over zijn gevoel praat. Want ik denk niet dat hij jullie huidige relatie als ideaal ziet, wil hij niet voor zijn mening op willen komen in gesprekken cq ruzies met jou? Jullie moeten blijkbaar echt leren wat het is om op een normale en zinvolle manier ruzie te maken (en ja, iedereen heeft weleens ruzie of een meningsverschil, dat hoort erbij als je twee individuen bent).
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
vrijdag 21 mei 2010 om 16:11
Ik vind het goed van je vriend dat hij besloten heeft om dit weekend, op afstand, na te gaan denken.
Je zal je vast kapotgeschrokken zijn, kan ik me goed voorstellen, maar joh, hoe lang had dit nog voort moeten duren op deze manier?
Grijp het voor jezelf ook aan om de relatie flink onder de loep te leggen. Diep in je hart weet je zelf ook wel dat deze relatie niet eens de noemer "relatie" verdient. Misschien is het nu tijd om er een einde aan te breien, hoe heftig en klote het ook is.
Of misschien valt er nog wel wat te redden - maar dit heeft meer nodig dan "beter je best doen, meer seks hebben", véél meer.
Je zal je vast kapotgeschrokken zijn, kan ik me goed voorstellen, maar joh, hoe lang had dit nog voort moeten duren op deze manier?
Grijp het voor jezelf ook aan om de relatie flink onder de loep te leggen. Diep in je hart weet je zelf ook wel dat deze relatie niet eens de noemer "relatie" verdient. Misschien is het nu tijd om er een einde aan te breien, hoe heftig en klote het ook is.
Of misschien valt er nog wel wat te redden - maar dit heeft meer nodig dan "beter je best doen, meer seks hebben", véél meer.
vrijdag 21 mei 2010 om 16:37
Ja, het is opzich voorhem ook een hele goede stap..die hij heeft durven maken..ik heb er ook vaak aangedacht om dat te doen..maar durfde het niet.
Vind het wel allemaal heel erg eng..ik wil zelf dolgraag dat het goed komt..maar ik krijg zelf al een hele poos het gevoel dat hij er geen puf meer voor heeft of het gewoon niet oprecht wilt!
En dan gaat hij zeer waarschijnlijk vanavond naar zijn ouders..tot..weet ik hoelang..en dan..afwachten....ik ben zo bang dat het voor hem al over en sluiten is..wat ik absoluut kan begrijpen..maar ik heb voor mijn gevoel nog zoveel te geven aan deze man..dat gewoon niet op een gezonde manier meer geuit kan worden..pffff..wat kan het leven soms ingewikkeld zijn zeg!!!!
Ik ga zo om 5 uur naar huis..hij zal rond een uurtje of 18:00 / 18:30 thuis komen..ik ben echt bloednerveus, hartstikke misselijk..weet niet hoe hij gaat reageren..of het een hele scene gaat worden..met huilen en verwijten en dan BOEM! de deur dicht..of dat hij besloten heeft thuis te blijven..gaat sporten en weer diep in de nacht naar bed komt..
Hoe gaan jullie om..als er een ruzie vol verwijten is..laat je je partner rustig uitpraten..?
Ik kan dat niet..lijkt wel of mijn trots zich dan op gaat spelen..
En uiteraard..jullie horen alleen mijn kant van het verhaal..nogmaals wij beide hebben schuld, ik moet ook absoluut veranderen..als het nog nodig is...
Vind het wel allemaal heel erg eng..ik wil zelf dolgraag dat het goed komt..maar ik krijg zelf al een hele poos het gevoel dat hij er geen puf meer voor heeft of het gewoon niet oprecht wilt!
En dan gaat hij zeer waarschijnlijk vanavond naar zijn ouders..tot..weet ik hoelang..en dan..afwachten....ik ben zo bang dat het voor hem al over en sluiten is..wat ik absoluut kan begrijpen..maar ik heb voor mijn gevoel nog zoveel te geven aan deze man..dat gewoon niet op een gezonde manier meer geuit kan worden..pffff..wat kan het leven soms ingewikkeld zijn zeg!!!!
Ik ga zo om 5 uur naar huis..hij zal rond een uurtje of 18:00 / 18:30 thuis komen..ik ben echt bloednerveus, hartstikke misselijk..weet niet hoe hij gaat reageren..of het een hele scene gaat worden..met huilen en verwijten en dan BOEM! de deur dicht..of dat hij besloten heeft thuis te blijven..gaat sporten en weer diep in de nacht naar bed komt..
Hoe gaan jullie om..als er een ruzie vol verwijten is..laat je je partner rustig uitpraten..?
Ik kan dat niet..lijkt wel of mijn trots zich dan op gaat spelen..
En uiteraard..jullie horen alleen mijn kant van het verhaal..nogmaals wij beide hebben schuld, ik moet ook absoluut veranderen..als het nog nodig is...
vrijdag 21 mei 2010 om 16:41
Allereerst denk ik dat jullie toch hulp moeten zoeken. Relatietherapie, desnoods eerst alleen. Jullie kunnen niet communiceren samen, dan zullen jullie moeten leren. Dan is er nog het gebrek aan seks, dat wordt op den duur (is het nu al) funest voor een relatie, zéker als je er niet over kunt praten!