Seks
alle pijlers
Aparte man
zaterdag 29 september 2012 om 21:58
Toen ik aan Hem vroeg, na mijn een-na-laatste relatie, of de volgende alsjeblieft niet zó snel opgewonden zou kunnen zijn (ex werd werkelijk van álles opgewonden), bedoelde ik eigenlijk ook weer niet dit.
Dit gaat dus over mijn vriend. Hij is nogal apart, wat ik nu van hem weet.
Zo weet ik dat hij nooit uit zichzelf geil is, zin heeft in seks. Wordt Judokus (zijn woorden!) niet stijf als hij aan iets seksueels denkt. En blijft hij tijdens seks niet stijf. Hij wordt niet stijf als hij me naakt ziet. Hij wordt niet stijf als ik aan Judokus zit.
Het voelt als een afwijzing. En het doet me pijn. Ik wil ook liever niet dat hij naar me kijkt als ik me omkleed. Bij mijn ex had ik daar totaal geen problemen mee, hij liet tenminste duidelijk zien dat ie mijn lijf lekker vond.
Wat we laatst meemaakten sloeg alles. We gingen uit eten en er was een erg leuke serveerster, die veel lachte. We kregen het over seksuele fantasieën en hij zei dat hij ons wel samen bezig zou willen zien, met een behoorlijke glimlach. Later vroeg ik of hij op dat moment stijf/opgewonden was, maar dat was hij niet. Echt, ik snap dat niet. Mannen worden toch stijf bij seksuele gedachtes/naakt vrouwelijk lichaam? (Zij serveerde niet naakt hoor. )
Ik sta wat dit betreft in tweestrijd. Aan de ene kant wil ik graag naar een parenclub en hem een ander gunnen. Aan de andere kant maakte het me heel verdrietig dat hij die fantasie had. Ik had gelijk weer verlatingsangst, dat hij er met haar vandoor zou (willen) gaan.
Zou mijn vriend ooit kunnen veranderen en wel opgewonden worden van mijn naakte lichaam zonder aanraking of van seksuele gedachtes?
Dit gaat dus over mijn vriend. Hij is nogal apart, wat ik nu van hem weet.
Zo weet ik dat hij nooit uit zichzelf geil is, zin heeft in seks. Wordt Judokus (zijn woorden!) niet stijf als hij aan iets seksueels denkt. En blijft hij tijdens seks niet stijf. Hij wordt niet stijf als hij me naakt ziet. Hij wordt niet stijf als ik aan Judokus zit.
Het voelt als een afwijzing. En het doet me pijn. Ik wil ook liever niet dat hij naar me kijkt als ik me omkleed. Bij mijn ex had ik daar totaal geen problemen mee, hij liet tenminste duidelijk zien dat ie mijn lijf lekker vond.
Wat we laatst meemaakten sloeg alles. We gingen uit eten en er was een erg leuke serveerster, die veel lachte. We kregen het over seksuele fantasieën en hij zei dat hij ons wel samen bezig zou willen zien, met een behoorlijke glimlach. Later vroeg ik of hij op dat moment stijf/opgewonden was, maar dat was hij niet. Echt, ik snap dat niet. Mannen worden toch stijf bij seksuele gedachtes/naakt vrouwelijk lichaam? (Zij serveerde niet naakt hoor. )
Ik sta wat dit betreft in tweestrijd. Aan de ene kant wil ik graag naar een parenclub en hem een ander gunnen. Aan de andere kant maakte het me heel verdrietig dat hij die fantasie had. Ik had gelijk weer verlatingsangst, dat hij er met haar vandoor zou (willen) gaan.
Zou mijn vriend ooit kunnen veranderen en wel opgewonden worden van mijn naakte lichaam zonder aanraking of van seksuele gedachtes?
zaterdag 29 september 2012 om 22:18
Maar je vindt dat je vriend wel geil van jou dient te worden, ook al ben je geen " geil type "?
Na hun achttiende, zo gemiddeld, worden mannen niet meer zomaar geil van asbakken, tafelpoten, bloemkolen, of lief lachende serveerstertjes. Dan veert hun Jodokus niet meer van elke gedachte aan sex op.
Het is ook heel normaal dat als je samenwoont je partner niet zondermeer een stijve krijgt bij de aanblik van jouw blote lijf. Tenzij je een handstad doet en onderwijl iets kunstigs met de inhoud van je fruitschaal, ofzo.
Na hun achttiende, zo gemiddeld, worden mannen niet meer zomaar geil van asbakken, tafelpoten, bloemkolen, of lief lachende serveerstertjes. Dan veert hun Jodokus niet meer van elke gedachte aan sex op.
Het is ook heel normaal dat als je samenwoont je partner niet zondermeer een stijve krijgt bij de aanblik van jouw blote lijf. Tenzij je een handstad doet en onderwijl iets kunstigs met de inhoud van je fruitschaal, ofzo.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 29 september 2012 om 22:19
quote:truffelmaffia schreef op 29 september 2012 @ 21:58:
Toen ik aan Hem vroeg, ...........................
Zou mijn vriend ooit kunnen veranderen en wel opgewonden worden van mijn naakte lichaam zonder aanraking of van seksuele gedachtes?
Huh..
Je kreeg wat je wilde... Dat heb je Hem toch gevraagd??
En dan kom je hier 'klagen'....
Waarom klaag je niet bij Hem?
Toen ik aan Hem vroeg, ...........................
Zou mijn vriend ooit kunnen veranderen en wel opgewonden worden van mijn naakte lichaam zonder aanraking of van seksuele gedachtes?
Huh..
Je kreeg wat je wilde... Dat heb je Hem toch gevraagd??
En dan kom je hier 'klagen'....
Waarom klaag je niet bij Hem?
zaterdag 29 september 2012 om 22:22
Je bent asexueel, en als je vriend dat ook min of meer is, dan wil je toch dat hij opgewonden van je wordt? En dan wat? Zodat je dan sex kunt hebben waar je eigenlijk niet zo'n zin in hebt maar het 'niet zo erg' vind?
Kind, doe's nie zo moeilijk.
Hij is toch bij je? Heb je dan nog matige sex nodig ter bevestiging?
Kind, doe's nie zo moeilijk.
Hij is toch bij je? Heb je dan nog matige sex nodig ter bevestiging?
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
zaterdag 29 september 2012 om 22:22
quote:truffelmaffia schreef op 29 september 2012 @ 22:12:
In feite heb ik nooit zin, geen behoefte aan seks. Omdat ik nooit opwinding voel. Maar heel sporadisch heb ik wel hoofdelijke zin, dat ik het aankan om ermee te beginnen. Ook omdat ik mijn vriend geen seks wil ontnemen. (En soms uiteindelijk toch niet, waardoor we het af moeten breken.)
Ik snap dat het raar klinkt, ik snap er zelf ook nog altijd niks van. (Sowieso niks van mijn lichaam.) Maar ik voel geen opwinding, en ook geen echte verliefdheid. Heeft ook te maken met mijn verleden. Het zit allemaal geblokkeerd.
En je verwijt je vriend wat precies?
Sorry, maar dit klinkt heel ingewikkeld.
In feite heb ik nooit zin, geen behoefte aan seks. Omdat ik nooit opwinding voel. Maar heel sporadisch heb ik wel hoofdelijke zin, dat ik het aankan om ermee te beginnen. Ook omdat ik mijn vriend geen seks wil ontnemen. (En soms uiteindelijk toch niet, waardoor we het af moeten breken.)
Ik snap dat het raar klinkt, ik snap er zelf ook nog altijd niks van. (Sowieso niks van mijn lichaam.) Maar ik voel geen opwinding, en ook geen echte verliefdheid. Heeft ook te maken met mijn verleden. Het zit allemaal geblokkeerd.
En je verwijt je vriend wat precies?
Sorry, maar dit klinkt heel ingewikkeld.
zaterdag 29 september 2012 om 22:23
quote:blijfgewoonbianca schreef op 29 september 2012 @ 22:18:
Maar je vindt dat je vriend wel geil van jou dient te worden, ook al ben je geen " geil type "?
Na hun achttiende, zo gemiddeld, worden mannen niet meer zomaar geil van asbakken, tafelpoten, bloemkolen, of lief lachende serveerstertjes. Dan veert hun Jodokus niet meer van elke gedachte aan sex op.
Het is ook heel normaal dat als je samenwoont je partner niet zondermeer een stijve krijgt bij de aanblik van jouw blote lijf. Tenzij je een handstad doet en onderwijl iets kunstigs met de inhoud van je fruitschaal, ofzo.Ditto
Maar je vindt dat je vriend wel geil van jou dient te worden, ook al ben je geen " geil type "?
Na hun achttiende, zo gemiddeld, worden mannen niet meer zomaar geil van asbakken, tafelpoten, bloemkolen, of lief lachende serveerstertjes. Dan veert hun Jodokus niet meer van elke gedachte aan sex op.
Het is ook heel normaal dat als je samenwoont je partner niet zondermeer een stijve krijgt bij de aanblik van jouw blote lijf. Tenzij je een handstad doet en onderwijl iets kunstigs met de inhoud van je fruitschaal, ofzo.Ditto
zaterdag 29 september 2012 om 22:24
zaterdag 29 september 2012 om 22:24
Ja, daar ben ik nou ook achter BGB en Sensual. Je krijgt echt wat je vraagt.
@Lavan: Ik ben dat heel waarschijnlijk ook. Op veel fronten onbereikbaar. Maar toch zou ik graag zien, dat mijn vriend iets sneller opgewonden zou zijn. En ikzelf ook, maar heb geen idee hoe ik die muren af moet breken. Het zit zo ontzettend geblokkeerd door mijn verleden.
@Lavan: Ik ben dat heel waarschijnlijk ook. Op veel fronten onbereikbaar. Maar toch zou ik graag zien, dat mijn vriend iets sneller opgewonden zou zijn. En ikzelf ook, maar heb geen idee hoe ik die muren af moet breken. Het zit zo ontzettend geblokkeerd door mijn verleden.
zaterdag 29 september 2012 om 22:26
Hoe kun je van een man verwachten dat hij opgewonden wordt van een vrouw die nooit opgewonden wordt?
Veel mannen worden niet opgewonden door te knippen met hun vingers, en hebben wel iets nodig om getriggerd te worden (goh.. klinkt je dat niet bekent???)
Waarschijnlijk voelt jouw vriend hoe aseksueel jij bent, en dat is nou niet echt opwindend voor hem...
Veel mannen worden niet opgewonden door te knippen met hun vingers, en hebben wel iets nodig om getriggerd te worden (goh.. klinkt je dat niet bekent???)
Waarschijnlijk voelt jouw vriend hoe aseksueel jij bent, en dat is nou niet echt opwindend voor hem...
zaterdag 29 september 2012 om 22:31
quote:truffelmaffia schreef op 29 september 2012 @ 22:24:Maar toch zou ik graag zien, dat mijn vriend iets sneller opgewonden zou zijn. En ikzelf ook, maar heb geen idee hoe ik die muren af moet breken. Het zit zo ontzettend geblokkeerd door mijn verleden.Wat dacht je van een seksuoloog ipv een parenclub?
zaterdag 29 september 2012 om 22:33
quote:truffelmaffia schreef op 29 september 2012 @ 22:30:
Ik hoop dus ooit wel opwinding te (gaan) voelen. Het zit volgens mij wel in mij. Alleen diep verstopt/geblokkeerd.
Zou je daar dan niet eerst met een psych of therapeut aan gaan werken i p v je zorgen te maken over wat je vriend voelt of aangeeft.
Lijkt mij dat je wel wat anders aan je hoofd hebt, dan je afgewezen te voelen terwijl je zelf niet eens opgewonden bent
Ik hoop dus ooit wel opwinding te (gaan) voelen. Het zit volgens mij wel in mij. Alleen diep verstopt/geblokkeerd.
Zou je daar dan niet eerst met een psych of therapeut aan gaan werken i p v je zorgen te maken over wat je vriend voelt of aangeeft.
Lijkt mij dat je wel wat anders aan je hoofd hebt, dan je afgewezen te voelen terwijl je zelf niet eens opgewonden bent
