gewetensprobleem ex-minnaar

ik heb een tijdje geleden reeds een topic gestart onder 'ongewild minnares'. eindelijk is deze foute 'relatie' (al is dat de naam niet waardig) definitie afgelopen. ik probeer zo eerlijk mogelijk te schetsen wat mijn motief is van mijn gewetensprobleem.

Eerst & vooral: ik wil hem niet (meer). Geen haar op mijn hoofd. Nu is het duidelijk geworden dat de man een ziekelijke fantast en leugenaar is. Voor de mensen die mijn eerste topic niet kennen, heel kort een schets van de situatie:

een anderhalf jaar geleden leer ik LS kennen als prospect die een nieuw bedrijf opstart en hij sprak mij aan om hem personeel te leveren. Het contact wordt algauw zeer intensief en persoonlijker. Ik zat toen nog in de relatie met mijn ex, die toen (al een hele tijd eigenlijk) zeer slecht liep. We beginnen daarover te vertellen, hij zegt me dat hij wel een vriendin heeft, maar niets serieus. Algauw werd ik verliefd en in een tijdsspanne van 6 weken besluit ik eindelijk de stap te zetten mijn toenmalige relatie op te geven. Ik wou nl niet vreemdgaan of een dubbelleven leiden. LS beloofde me al snel te volgen. Ik was blindelings verliefd. Dit nu heel kort verteld: na 6 maand met LS en na veel argwaan ontdekte ik dat hij eigenlijk al samenwoonde met zijn vriendin. Na confrontatie kon hij daar zo'n ongelooflijke uitleg aan geven dat ik besloot hem nog een kans te geven. Hij legde me documenten voor die aangaven dat hij schulden zou hebben als hij haar meteen zou verlaten, SMS verkeer tussen hem en zijn vriendin, ... wat nu achteraf gebleken allemaal vervalst was.

Ik hoor het jullie denken en ja, jullie hebben gelijk. MAAR ik had zeer diepe gevoelens van hem en ben zelf zeer rechtuit en eerlijk. Daarom ook dat ik maar niet kon geloven dat hij zo hard aan het liegen was. Nu is het wel duidelijk voor mij. Hij gebruikte zelfs het excuus dat hij kanker had en dat was voor mij een brug te ver.

Nu besef ik dat die man gewoon ziek is en hij kan zelf gevaarlijk zijn, denk ik. Zijn vriendin had me ooit eens gebeld omdat ze een vermoeden had en toen heb ik hem 'gered', omdat hij ook daar weer zo'n geloofwaardige uitleg aan gaf. Dus ze weet of heeft geweten dat er iets speelde tussen ons.

Ik ben zwaar in de fout gegaan dat ik hem op dat moment niet gewoon buitengekegeld heb maar ik geloofde echt zijn verhaal en wou hem niet laten vallen.

Alleen, als ik nu terugkijk op dat anderhalf jaar, besef ik dat die man zeer slecht is. Ik heb ook professionel met hem te maken en sinds de breuk boycot hij me professioneel.

Ik vind niet dat ik dat hoef te pikken en al zeker niet na wat hij me heeft aangedaan.

Dan denk ik aan zijn vriendin en weet ik welk verhaal hij over mij heeft opgehangen; en dat gevoel knaagt echt. Ik heb geen vijanden, nog nooit iemand kwaad gedaan en ga eerlijk door het leven. Maar ik voel me zo 'gepakt' en hij heeft mijn waarden en normen heel bewust naar beneden gehaald, terwijl ik hem zei dat ik niet van plan was om een minnares te zijn. Elke keer dat ik het uitmaakte omdat ik zijn verhalen meer en meer in twijfel begon te trekken, kwam hij met nieuwe argumenten op de proppen.

Nu, moet ik ervoor zorgen dat zijn vriendin weet wat voor een vent hij is? Was hij slechts een vreemdganger geweest, dan had ik het zo gelaten. Maar mij zo behandelen én natrappen op professioneel vlak...?? Moet ik dit zo laten?

Maar dan denk ik aan zijn kinderen en haar kinderen. Wil ik dat wel op mijn geweten hebben want zij en die kinderen zijn onschuldig. Maar verdorie man, hij heeft het wel gemakkelijk om zo door het leven te gaan. Als hij dat verschillende keren doet of nog doet, dan laat ik hem alleen maar denken dat zijn gedrag geen consequenties heeft.

En ik wil niet dat zijn vriendin denkt dat ik een slet ben die erop uit was om haar vent binnen te doen. Zo is het helemaal niet.

Het gaat me dus niet om wraak, of misschien wel, op hem dan. Maar als ik dat doe, betrek ik verschillende mensen en zijn hun levens kapot... en toch... hij kan dat toch niet ongestraft doen? Vreemdgaan is zijn keuze, maar wat hij gedaan heeft, gaat veel verder dan puur vreemdgaan, hij maakt levens kapot.

Graag jullie hulp en meningen hierover...

hey Doortje,

dat heb ik al gedaan en dat lukt me heel goed.

Het gaat erom dat ik er dagelijks professioneel last van ondervindt, en dat vind ik bovenop het bedrog nog het ergste.

En totaal gebrek aan respect.

Ik wil hem duidelijk maken dat hij met de verkeerde solt. Is dat slecht?

tja, als ik geen bewijzen heb, gaat ze me niet geloven, neen. Maar deze heb ik in overvloed. Dat ik niét achter hem aan liep maar omgekeerd.

En tuurlijk ben ik boos, los van wat hij doet of van wie hij is dan nog, kan hij me gewoon mijn werk laten doen zonder me te dwarsbomen.

tja, dat er bepaalde felle reacties zouden tussenzitten had ik wel verwacht. heb ondertss geleerd om daar vooral niet meer op te reageren.

ik heb jammergenoeg uit deze situatie geleerd dat niet iedereen te vertrouwen is, ook al beweert men het tegendeel.

en idd, ik loop het risico dat ze mij toch de schuld geeft, maar als ze ons mail- en smsverkeer zal lezen, zal ze haar mening toch moeten hervormen.

en boontje-loontje, ja dat zal wel kloppen.

en ik laat me niet doen, ik ga altijd confrontaties aan en als me onrecht wordt aangedaan, dan grijp ik in. en nogmaals, niet het onrecht dat hij een ordinaire vreemdganger en praatjesmaker is, wil ik rechtzetten. Ik wil niet professioneel niet wijken voor hem, dat is er helemaal over.

Ster, wat je zegt over dat ik me met de verkeerde vent privé heb ingelaten, klopt. Dat dat kut is, klopt ook. Wat je zegt dat het een niets met het ander te maken heeft, klopt helemaal niet. Dat is het nu net. En op dat vlak wil ik me niet laten kelderen, niet door hem. Ik kan dat los van elkaar zien, dus moet hij dat ook doen.

Heeft er iemand eigenlijk gelezen dat hij me bovenop dit alles ook nog eens aan het boycotten is...?

allez vooruit, jullie vinden dus allemaal dat ik me door hem moet laten doen? Had hij niets met mijn werk te maken gehad, dan had ik het allemaal zo gelaten. Wat hij nu doet, is niet mooi en allerminst professioneel. Is terugvechten en laten merken, eens alles duidelijk is, dat ik stevig in mijn schoenen sta op zakelijk vlak, dan zo onwaardig? Hij betrekt het privé in het zakelijk terwijl dit van mijn kant niet en nooit zo geweest is. Jullie kunnen niet geloven hoe professioneel ik al die tijd gebleven ben.