Seks
alle pijlers
is hij pedo?
maandag 20 april 2015 om 16:37
Hallo dames, ik ben hier niet op zoek naar veroordelingen voor mijn keuzes maar zou wel graag jullie mening willen horen op mijn dilemma.
Enige tijd geleden ben ik er namelijk achter gekomen dat mijn man vreemd is gegaan. En wel met een meid van 17 en 2 jaar geleden met eentje van toen 14 (ik ben nu 29 hij 34).
We hebben samen 2 kindjes (jongen en meisje) en een heel fijn koophuis. Hierom en omdat ik nog steeds heel veel van hem hou heb ik hem nog een kans gegeven.
Nou valt het me de laatste tijd op dat hij er moeite mee heeft als ik hem alleen met zijn dochter laat. Hij gaat dan ontzettend zeuren en het komt er kortweg op neer dat hij niet graag alleen met haar is. Ik krijg dan allerlei smoezen zoals, ik heb het druk of ik kan dat niet alleen.
Nou ben ik bang dat ik dit als een soort van noodkreet moet zien. Dat hij niet voor zichzelf instaat. Ik heb hem er in het verleden al vaker op betrapt dat hij liever een uitvlucht voor zijn problemen zoekt dan dat hij ze tegenover mij verwoord. Maak ik me nu terecht zorgen of zie ik spoken?
Enige tijd geleden ben ik er namelijk achter gekomen dat mijn man vreemd is gegaan. En wel met een meid van 17 en 2 jaar geleden met eentje van toen 14 (ik ben nu 29 hij 34).
We hebben samen 2 kindjes (jongen en meisje) en een heel fijn koophuis. Hierom en omdat ik nog steeds heel veel van hem hou heb ik hem nog een kans gegeven.
Nou valt het me de laatste tijd op dat hij er moeite mee heeft als ik hem alleen met zijn dochter laat. Hij gaat dan ontzettend zeuren en het komt er kortweg op neer dat hij niet graag alleen met haar is. Ik krijg dan allerlei smoezen zoals, ik heb het druk of ik kan dat niet alleen.
Nou ben ik bang dat ik dit als een soort van noodkreet moet zien. Dat hij niet voor zichzelf instaat. Ik heb hem er in het verleden al vaker op betrapt dat hij liever een uitvlucht voor zijn problemen zoekt dan dat hij ze tegenover mij verwoord. Maak ik me nu terecht zorgen of zie ik spoken?
maandag 20 april 2015 om 23:30
quote:miss_anonymous schreef op 20 april 2015 @ 23:01:
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.Goed gedaan. Lijkt me heel belangrijk om je kinderen te beschermen! En sterkte komende tijd.
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.Goed gedaan. Lijkt me heel belangrijk om je kinderen te beschermen! En sterkte komende tijd.
maandag 20 april 2015 om 23:37
Ik weet niet wat ik lees! Ik wilde heel veel boze en confronterende dingen schrijven, en zo dus herhalen wat iedereen hier gezegd heeft, maar ik lees nu de update en je bent dus bij hem weg.
Goed zo. En nu doorpakken. Want die smoesjes van 'ze wilde het zelf' mag jij nooit of te nimmer meer denken, laat staan zéggen. En behalve dat ik je eerdere berichten te bezopen voor woorden vind, ergens heb ik het ook met je te doen want wat moet jij het moeilijk hebben nu -- het is niet niks wat er binnen korte tijd op je afkomt. Weet de omgeving al iets? Is er iemand vertrouwds bij je? Dit moet je niet alleen doen. Hou in godsnaam vol, voor je kinderen!
Goed zo. En nu doorpakken. Want die smoesjes van 'ze wilde het zelf' mag jij nooit of te nimmer meer denken, laat staan zéggen. En behalve dat ik je eerdere berichten te bezopen voor woorden vind, ergens heb ik het ook met je te doen want wat moet jij het moeilijk hebben nu -- het is niet niks wat er binnen korte tijd op je afkomt. Weet de omgeving al iets? Is er iemand vertrouwds bij je? Dit moet je niet alleen doen. Hou in godsnaam vol, voor je kinderen!
dinsdag 21 april 2015 om 01:18
quote:miss_anonymous schreef op 20 april 2015 @ 23:01:
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.
Waarom moet jij snel wat anders vinden? Lijkt me logischer dat hij vertrekt en gewoon gaat dokken voor de hypotheek totdat jullie officieel gescheiden zijn en/of het huis verkocht is.
Sta je ingeschreven bij een woningbouwvereniging? Zo niet, meteen morgen doen.
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.
Waarom moet jij snel wat anders vinden? Lijkt me logischer dat hij vertrekt en gewoon gaat dokken voor de hypotheek totdat jullie officieel gescheiden zijn en/of het huis verkocht is.
Sta je ingeschreven bij een woningbouwvereniging? Zo niet, meteen morgen doen.
dinsdag 21 april 2015 om 02:35
Wauw. Kwam je beslissing tot stand door dit topic? Wel onverwacht maar ik geloof wel dat je er goed aan doet. Ik durfde niet meteen wat te zeggen omdat ik slachtoffer ben van sexueel misbruik en mijn verhaal is nogal schokkend. Ik ben blij dat je je dochter beschermt en dat zij het belangrijkst voor je is. Heel veel sterkte toegewenst. Ik hoop dat je hier nog wilt komen praten. De reacties zijn pittig dus ik vind je dapper. Ik neem mijn hoed voor u af iig.
Bedankt mensen voor het medeleven, het is geen mooi verhaal maar het is de waarheid. Ik heb ermee leren leven en probeer te denken aan de goeie dingen die ze me geleerd heeft zoals koken en tuinieren. Ze maakte zoveel slechte beslissingen dat ik het niet meer trok om met haar om te blijven gaan.
Ik heb ook een tijdje voor haar gezorgd als jong kind toen ze depressief was. En ik vertelde haar niet tijdens mijn jeugd dat ik misbruikt werd omdat ze een zelfmoordpoging heeft gedaan voor de scheiding, ik was toen 5 en heb dat bewust meegemaakt, en ik bang was dat als ik dat vertelde, ze zelfmoord zou plegen. Nou, echt niet dus.
Geen idee of ze haar leven nu waardeert en nog steeds achter haar beslissing staat. Maar ze gaf mij het gevoel van het kind wat moest sterven in de film Sophie's choice. Ik werd opgeofferd. En er was geen reden voor behalve haar eigen belangen. Ik kwam er ook nog achter dat ze een platonische relatie heeft met mijn stiefvader. En ze heeft nog geheimen voor me, die vertelt ze in haar testament, heeft ze gezegd. Dus wie weet waar dat nou weer over gaat.
Ik vraag me af of ik wel bericht krijg als ze sterft want dat kreeg ik ook niet toen mijn oma, opa, oudtante en oom overleden. Alsof ik niet van ze gehouden heb. Maar alleen de familie van mijn moeder is altijd van me blijven houden en met mijn oma en oom ging ik wel om voor ze stierven. De familie van mijn stiefvader, nooit meer iets van ze gehoord. Zo triest. Ik lijk gelukkig niet op hen. Ik kan het toegeven als ik geen gelijk heb of dat ik een fout heb gemaakt.
Toch vraag ik me wel eens af, had ik het niet wat fanatieker moeten proberen om haar van hem los te weken? Ik heb haar wel achtergelaten bij een onmens die haar niet gelukkig maakt. Ze steekt haar kop in het zand over hoe gelukkig hij haar maakt. Ik hoorde zelfs van mijn oom dat ze er nu zo over denkt, dat ik een enorm probleemkind was die met kwade wil de familie uit elkaar heeft gedreven. Ik weet wel waarom ze dat zegt. Ze denkt niet aan mij als ze dat zegt maar aan mijn biologische vader die haar tien jaar lang mishandelde. Ze vindt dat ik op hem lijk. Daarom was ik haar minst favoriete kind, heeft ze me verteld.
Ze heeft mijn biologische vader in haar hoofd veranderd in een duivel die alleen leefde om haar te kwellen. In feite is hij een enorme ego-centrist en een gewelddadige klootzak die geen geweten heeft. Maar geen duivel, dat is teveel eer voor zo'n loser. Hij liet haar achter met torenhoge schulden. Ze heeft nooit ergens aangifte van gedaan, zelfs niet toen hij mijn broer en ik een weekend ontvoerdde. Waarom heeft ze nooit terug gevochten?
En ik lijk helemaal niet op hem. Ik gebruik nooit geweld en ik hield van mijn moeder. En wilde haar helpen en haar leven minder zwaar maken. Ik lag nachten wakker, huilend omdat ik bang was dat ze dood zou gaan. Ik lijk juist op mijn moeder. Het doet echt veel pijn, nog steeds, dat ik haar op deze manier ben kwijtgeraakt, terwijl ze nog leeft. Als ik aan haar denk, voel ik een eindeloze put van verdriet, teleurstelling, medelijden, armoede, frustratie en toch schreeuwt mijn hart om haar liefde. Het blijft toch je moeder. Maar ik denk niet dat ik haar in dit leven nog zal zien. Liever gemis dan meegaan in haar ellende, dat kan ik echt niet meer.
Bedankt mensen voor het medeleven, het is geen mooi verhaal maar het is de waarheid. Ik heb ermee leren leven en probeer te denken aan de goeie dingen die ze me geleerd heeft zoals koken en tuinieren. Ze maakte zoveel slechte beslissingen dat ik het niet meer trok om met haar om te blijven gaan.
Ik heb ook een tijdje voor haar gezorgd als jong kind toen ze depressief was. En ik vertelde haar niet tijdens mijn jeugd dat ik misbruikt werd omdat ze een zelfmoordpoging heeft gedaan voor de scheiding, ik was toen 5 en heb dat bewust meegemaakt, en ik bang was dat als ik dat vertelde, ze zelfmoord zou plegen. Nou, echt niet dus.
Geen idee of ze haar leven nu waardeert en nog steeds achter haar beslissing staat. Maar ze gaf mij het gevoel van het kind wat moest sterven in de film Sophie's choice. Ik werd opgeofferd. En er was geen reden voor behalve haar eigen belangen. Ik kwam er ook nog achter dat ze een platonische relatie heeft met mijn stiefvader. En ze heeft nog geheimen voor me, die vertelt ze in haar testament, heeft ze gezegd. Dus wie weet waar dat nou weer over gaat.
Ik vraag me af of ik wel bericht krijg als ze sterft want dat kreeg ik ook niet toen mijn oma, opa, oudtante en oom overleden. Alsof ik niet van ze gehouden heb. Maar alleen de familie van mijn moeder is altijd van me blijven houden en met mijn oma en oom ging ik wel om voor ze stierven. De familie van mijn stiefvader, nooit meer iets van ze gehoord. Zo triest. Ik lijk gelukkig niet op hen. Ik kan het toegeven als ik geen gelijk heb of dat ik een fout heb gemaakt.
Toch vraag ik me wel eens af, had ik het niet wat fanatieker moeten proberen om haar van hem los te weken? Ik heb haar wel achtergelaten bij een onmens die haar niet gelukkig maakt. Ze steekt haar kop in het zand over hoe gelukkig hij haar maakt. Ik hoorde zelfs van mijn oom dat ze er nu zo over denkt, dat ik een enorm probleemkind was die met kwade wil de familie uit elkaar heeft gedreven. Ik weet wel waarom ze dat zegt. Ze denkt niet aan mij als ze dat zegt maar aan mijn biologische vader die haar tien jaar lang mishandelde. Ze vindt dat ik op hem lijk. Daarom was ik haar minst favoriete kind, heeft ze me verteld.
Ze heeft mijn biologische vader in haar hoofd veranderd in een duivel die alleen leefde om haar te kwellen. In feite is hij een enorme ego-centrist en een gewelddadige klootzak die geen geweten heeft. Maar geen duivel, dat is teveel eer voor zo'n loser. Hij liet haar achter met torenhoge schulden. Ze heeft nooit ergens aangifte van gedaan, zelfs niet toen hij mijn broer en ik een weekend ontvoerdde. Waarom heeft ze nooit terug gevochten?
En ik lijk helemaal niet op hem. Ik gebruik nooit geweld en ik hield van mijn moeder. En wilde haar helpen en haar leven minder zwaar maken. Ik lag nachten wakker, huilend omdat ik bang was dat ze dood zou gaan. Ik lijk juist op mijn moeder. Het doet echt veel pijn, nog steeds, dat ik haar op deze manier ben kwijtgeraakt, terwijl ze nog leeft. Als ik aan haar denk, voel ik een eindeloze put van verdriet, teleurstelling, medelijden, armoede, frustratie en toch schreeuwt mijn hart om haar liefde. Het blijft toch je moeder. Maar ik denk niet dat ik haar in dit leven nog zal zien. Liever gemis dan meegaan in haar ellende, dat kan ik echt niet meer.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
dinsdag 21 april 2015 om 03:34
quote:miss_anonymous schreef op 20 april 2015 @ 23:01:
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.
Hele goede beslissing! Mijn maag draaide om toen ik het getal 14 las, mijn oudste dochter is vrijdag 14 geworden en als ik er alleen al aan denk dat een oudere man aan haar zou zitten word ik agressief terwijl ik helemaal niet agressief ben aangelegd.
Mijn man zou ik inderdaad ook meteen de deur wijzen, aangeven bij de politie en nooit meer in mijn leven willen hebben dus nogmaals een hele goede beslissing!
Heel veel sterkte
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.
Hele goede beslissing! Mijn maag draaide om toen ik het getal 14 las, mijn oudste dochter is vrijdag 14 geworden en als ik er alleen al aan denk dat een oudere man aan haar zou zitten word ik agressief terwijl ik helemaal niet agressief ben aangelegd.
Mijn man zou ik inderdaad ook meteen de deur wijzen, aangeven bij de politie en nooit meer in mijn leven willen hebben dus nogmaals een hele goede beslissing!
Heel veel sterkte
dinsdag 21 april 2015 om 08:20
Je gaat toch niet bij iemand blijven omdat er anders een omgangsregeling komt? Men is nu trouwens bezig om te regelen dat kinderen met een ouder die ze misbruikt/mishandeld heeft, daar niet meer naar toe hoeven als ze dat niet willen.
Een omgangsregeling wordt altijd bepaald door een rechter, dus je zou een advocaat in de arm kunnen nemen om bewijsmaterialen te verzamelen om aan de rechter te kunnen tonen, dat het heel onverstandig zou zijn deze man een omgangsregeling te bieden vanwege zijn verleden. Ga de strijd maar aan. En wees daarbij heel voorzichtig met de indruk wekken dat je een onredelijke ex bent want dat lees ik vaker. Hou het bij jezelf en wat je kunt bewijzen.
Eerlijk gezegd, ik zou valsspelen als er toch een omgangsregeling kwam. Dan zou ik fysiek in de buurt blijven iig. Ik ben als jong kind samen met mijn broer weggelopen toen we naar onze vader moesten voor de omgangsregeling. Hij lette toch totaal niet op ons en wij wilden naar huis omdat hij ons de hele dag op zijn flat hield zonder speelgoed en zonder ons te willen vermaken. Hij had die omgangsregeling alleen om mijn moeder te pesten, niet omdat hij ons graag wou zien.
Denk na, wees slim, vindt de mazen, accepteer geen onzin. Ook al zegt de rechter dat het moet. Ik vraag me wel eens af waarom je nooit leest dat een moeder haar kinderen heeft ontvoerd om ze bij hun ex weg te houden. Wees toch wat agressiever. Ik zou de wet naast me neer leggen als het ging om het welzijn van mijn kind.
Het gaat zoals het gaat bij de rechtbank vanwege verbitterde mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Dus zeg niks negatiefs over hem, maar speel het spel zo dat je kind veilig is. Ik neem toch aan dat bij zo iemand, je iig kunt vragen naar begeleidde bezoekjes dus nooit zonder toezicht.
Ik zou me niet neerleggen bij wat een rechtbank me oplegt als ik weet dat er daardoor een misdaad zal worden gepleegd. De wet hoort de mens te dienen en niet andersom. Dat de rechter niet weet dat er door zijn/haar beslissing een misdaad zal worden gepleegd, betekent dat ik die misdaad moet zien te voorkomen. De wet zegt nauwelijks iets over misdaden voorkomen en dat slaat natuurlijk nergens op. Dus de wet is aan vernieuwing toe. Kinderen beschermen tegen mogelijk of zeer waarschijnlijke schade, zou mogelijk moeten worden.
Maar als niemand de boel aangaat, gebeurt er ook niks. Wees maar eens wat minder lief en wat harder en zakelijker. Ik weet wel dat ik geen ervaring heb met rechters en omgangsregelingen maar 1 ding weet ik wel, je kind heeft niemand anders die ze kan beschermen behalve jou. Dus bescherm ze. Koste wat kost. Vertel het je omgeving, zodat ze weten wat er speelt. Verberg niks want jij hoeft je niet te schamen. Zet desnoods crowdfunding op: ik heb geld nodig voor een dure advocaat om mijn kind te beschermen. Anything.
Ga het niet af zitten wachten, schakel zoveel mogelijk hulptroepen in. Je krijgt in deze wereld veel voor elkaar als je vecht, je niet de mond laat snoeren en je agressief opstelt. Zo doen mannen dat ook. Dus dat kunnen vrouwen ook. Sterkte TO. Ik hoop dat je doorzet.
Een omgangsregeling wordt altijd bepaald door een rechter, dus je zou een advocaat in de arm kunnen nemen om bewijsmaterialen te verzamelen om aan de rechter te kunnen tonen, dat het heel onverstandig zou zijn deze man een omgangsregeling te bieden vanwege zijn verleden. Ga de strijd maar aan. En wees daarbij heel voorzichtig met de indruk wekken dat je een onredelijke ex bent want dat lees ik vaker. Hou het bij jezelf en wat je kunt bewijzen.
Eerlijk gezegd, ik zou valsspelen als er toch een omgangsregeling kwam. Dan zou ik fysiek in de buurt blijven iig. Ik ben als jong kind samen met mijn broer weggelopen toen we naar onze vader moesten voor de omgangsregeling. Hij lette toch totaal niet op ons en wij wilden naar huis omdat hij ons de hele dag op zijn flat hield zonder speelgoed en zonder ons te willen vermaken. Hij had die omgangsregeling alleen om mijn moeder te pesten, niet omdat hij ons graag wou zien.
Denk na, wees slim, vindt de mazen, accepteer geen onzin. Ook al zegt de rechter dat het moet. Ik vraag me wel eens af waarom je nooit leest dat een moeder haar kinderen heeft ontvoerd om ze bij hun ex weg te houden. Wees toch wat agressiever. Ik zou de wet naast me neer leggen als het ging om het welzijn van mijn kind.
Het gaat zoals het gaat bij de rechtbank vanwege verbitterde mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Dus zeg niks negatiefs over hem, maar speel het spel zo dat je kind veilig is. Ik neem toch aan dat bij zo iemand, je iig kunt vragen naar begeleidde bezoekjes dus nooit zonder toezicht.
Ik zou me niet neerleggen bij wat een rechtbank me oplegt als ik weet dat er daardoor een misdaad zal worden gepleegd. De wet hoort de mens te dienen en niet andersom. Dat de rechter niet weet dat er door zijn/haar beslissing een misdaad zal worden gepleegd, betekent dat ik die misdaad moet zien te voorkomen. De wet zegt nauwelijks iets over misdaden voorkomen en dat slaat natuurlijk nergens op. Dus de wet is aan vernieuwing toe. Kinderen beschermen tegen mogelijk of zeer waarschijnlijke schade, zou mogelijk moeten worden.
Maar als niemand de boel aangaat, gebeurt er ook niks. Wees maar eens wat minder lief en wat harder en zakelijker. Ik weet wel dat ik geen ervaring heb met rechters en omgangsregelingen maar 1 ding weet ik wel, je kind heeft niemand anders die ze kan beschermen behalve jou. Dus bescherm ze. Koste wat kost. Vertel het je omgeving, zodat ze weten wat er speelt. Verberg niks want jij hoeft je niet te schamen. Zet desnoods crowdfunding op: ik heb geld nodig voor een dure advocaat om mijn kind te beschermen. Anything.
Ga het niet af zitten wachten, schakel zoveel mogelijk hulptroepen in. Je krijgt in deze wereld veel voor elkaar als je vecht, je niet de mond laat snoeren en je agressief opstelt. Zo doen mannen dat ook. Dus dat kunnen vrouwen ook. Sterkte TO. Ik hoop dat je doorzet.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
dinsdag 21 april 2015 om 08:31
quote:miss_anonymous schreef op 20 april 2015 @ 23:01:
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.Knap van je! Hier kom je ook wel doorheen, je bent vaak sterker dan dat je zelf denkt. Hoe reageerde hij toen jij je zorgen geuit had?
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.Knap van je! Hier kom je ook wel doorheen, je bent vaak sterker dan dat je zelf denkt. Hoe reageerde hij toen jij je zorgen geuit had?
dinsdag 21 april 2015 om 08:36
Gladoortje74:
TO better be safe than sorry. Kinderen zouden altijd met stip op 1 moeten staan, al helemaal waar het hun veiligheid betreft.
Mijn stiefvader deed grensoverschrijdende dingen met mij en mijn moeder leeft in de veronderstelling dat ik ht zelf heb opgezocht en uitgelokt. Ik zocht warmte en acceptatie en liefde, dat is alles waar IK als klein kind 'schuldig' aan was.
Dit is een taboe onderwerp wat ik nooit zal aansnijden om de familie niet te belasten/onder druk te zetten. Dat ik emotioneel, psychisch, relationeel, en niet te vergeten seksueel behoorlijk fucked up ben geweest van 14 tot eigenlijk nu ruim 25 jaar verder nog steeds wel, gelukkig stukken minder, lijkt me niet heel erg toevallig. Het werkt in ieder geval niet mee bij het leiden van een volwassen leven met alles wat daarbij komt kijken.
TO better be safe than sorry. Kinderen zouden altijd met stip op 1 moeten staan, al helemaal waar het hun veiligheid betreft.
Mijn stiefvader deed grensoverschrijdende dingen met mij en mijn moeder leeft in de veronderstelling dat ik ht zelf heb opgezocht en uitgelokt. Ik zocht warmte en acceptatie en liefde, dat is alles waar IK als klein kind 'schuldig' aan was.
Dit is een taboe onderwerp wat ik nooit zal aansnijden om de familie niet te belasten/onder druk te zetten. Dat ik emotioneel, psychisch, relationeel, en niet te vergeten seksueel behoorlijk fucked up ben geweest van 14 tot eigenlijk nu ruim 25 jaar verder nog steeds wel, gelukkig stukken minder, lijkt me niet heel erg toevallig. Het werkt in ieder geval niet mee bij het leiden van een volwassen leven met alles wat daarbij komt kijken.
life's a beach and then you die
dinsdag 21 april 2015 om 08:38
quote:miss_anonymous schreef op 20 april 2015 @ 23:01:
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.
Verstandig besluit lijkt me. Thanks voor de update, na alles wat je over je heen kreeg.
Ik zal jullie even een update geven. Heb hem vanavond geconfronteerd met mijn zorgen, en ook heb ik de relatie beëindigd.
Hij heeft voorlopig zijn spullen gegepakt en ik moet gaan zorgen dat ik zo snel mogelijk een woning voor de kids en mij vind.
Er valt nu een hele last van mijn schouders. En tegelijkertijd ga ik een zware tijd tegemoet.
Verstandig besluit lijkt me. Thanks voor de update, na alles wat je over je heen kreeg.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 21 april 2015 om 09:04
quote:swifty schreef op 21 april 2015 @ 08:34:
ja maar er is helemaal geen sprake van misbruik eigen kinderen, dus er komt gewoon een omgangsregeling. Ik kan me voorstellen dat dat TO ook zorgen zou baren. En hij heeft alleen seks met een jonge meid en een jonge vrouw, niet zijn eigen kind. Dus ik weet niet hoor, de toekomst scenarios zien er zwaar uit.
In de OP staat dat hij nu al niet graag alleen gelaten wordt met zijn dochter dus misschien werkt hij wel gewoon mee met een omgangsregeling onder toezicht. Bovendien is TO nu alert op dingen die niet in de haak zijn tussen haar ex en dochter dus ik denk dat hij het wel uit zijn hoofd laat om aan zijn eigen dochter te zitten. Verder zou ik, als ik TO was, dochter vanaf nu gaan inprenten dat NIEMAND het recht heeft om aan haar lijf te komen en dat zij het meteen bij mama moet melden als zoiets gebeurt.
Geen idee hoe oud dochter is, maar mijn eigen dochter van 9 kan ik dat al goed uitleggen.
Natuurlijk nog steeds geen garantie dat haar nooit zoiets zal overkomen maar ze weet in ieder geval dat ze bij mij terecht kan en dat ik alles zal doen om haar te beschermen. Ik vrees alleen wel dat ik een man van in de 30 zal vermoorden als hij met zijn poten aan mijn 14-jarige kind zou komen.
ja maar er is helemaal geen sprake van misbruik eigen kinderen, dus er komt gewoon een omgangsregeling. Ik kan me voorstellen dat dat TO ook zorgen zou baren. En hij heeft alleen seks met een jonge meid en een jonge vrouw, niet zijn eigen kind. Dus ik weet niet hoor, de toekomst scenarios zien er zwaar uit.
In de OP staat dat hij nu al niet graag alleen gelaten wordt met zijn dochter dus misschien werkt hij wel gewoon mee met een omgangsregeling onder toezicht. Bovendien is TO nu alert op dingen die niet in de haak zijn tussen haar ex en dochter dus ik denk dat hij het wel uit zijn hoofd laat om aan zijn eigen dochter te zitten. Verder zou ik, als ik TO was, dochter vanaf nu gaan inprenten dat NIEMAND het recht heeft om aan haar lijf te komen en dat zij het meteen bij mama moet melden als zoiets gebeurt.
Geen idee hoe oud dochter is, maar mijn eigen dochter van 9 kan ik dat al goed uitleggen.
Natuurlijk nog steeds geen garantie dat haar nooit zoiets zal overkomen maar ze weet in ieder geval dat ze bij mij terecht kan en dat ik alles zal doen om haar te beschermen. Ik vrees alleen wel dat ik een man van in de 30 zal vermoorden als hij met zijn poten aan mijn 14-jarige kind zou komen.
dinsdag 21 april 2015 om 09:07
quote:Thordis007 schreef op 20 april 2015 @ 23:47:
Dat gaat wel erg rap.
Om half 5 toen OP kwam leek ze nog totaal niet bij hem weg te willen. Dat vreemdgaan was immers ook al een tijdje bekend. En 's avonds zijn de koffers al gepakt. Zo zie je maar wat het VIVA forum teweeg kan brengen.
Maak daar eens een video over, Jan Jaap van der Wal!!!
Dat gaat wel erg rap.
Om half 5 toen OP kwam leek ze nog totaal niet bij hem weg te willen. Dat vreemdgaan was immers ook al een tijdje bekend. En 's avonds zijn de koffers al gepakt. Zo zie je maar wat het VIVA forum teweeg kan brengen.
Maak daar eens een video over, Jan Jaap van der Wal!!!
dinsdag 21 april 2015 om 09:22
quote:gladoortje74 schreef op 21 april 2015 @ 02:35:
Wauw. Kwam je beslissing tot stand door dit topic? Wel onverwacht maar ik geloof wel dat je er goed aan doet. Ik durfde niet meteen wat te zeggen omdat ik slachtoffer ben van sexueel misbruik en mijn verhaal is nogal schokkend. Ik ben blij dat je je dochter beschermt en dat zij het belangrijkst voor je is. Heel veel sterkte toegewenst. Ik hoop dat je hier nog wilt komen praten. De reacties zijn pittig dus ik vind je dapper. Ik neem mijn hoed voor u af iig.
Bedankt mensen voor het medeleven, het is geen mooi verhaal maar het is de waarheid. Ik heb ermee leren leven en probeer te denken aan de goeie dingen die ze me geleerd heeft zoals koken en tuinieren. Ze maakte zoveel slechte beslissingen dat ik het niet meer trok om met haar om te blijven gaan.
Ik heb ook een tijdje voor haar gezorgd als jong kind toen ze depressief was. En ik vertelde haar niet tijdens mijn jeugd dat ik misbruikt werd omdat ze een zelfmoordpoging heeft gedaan voor de scheiding, ik was toen 5 en heb dat bewust meegemaakt, en ik bang was dat als ik dat vertelde, ze zelfmoord zou plegen. Nou, echt niet dus.
Geen idee of ze haar leven nu waardeert en nog steeds achter haar beslissing staat. Maar ze gaf mij het gevoel van het kind wat moest sterven in de film Sophie's choice. Ik werd opgeofferd. En er was geen reden voor behalve haar eigen belangen. Ik kwam er ook nog achter dat ze een platonische relatie heeft met mijn stiefvader. En ze heeft nog geheimen voor me, die vertelt ze in haar testament, heeft ze gezegd. Dus wie weet waar dat nou weer over gaat.
Ik vraag me af of ik wel bericht krijg als ze sterft want dat kreeg ik ook niet toen mijn oma, opa, oudtante en oom overleden. Alsof ik niet van ze gehouden heb. Maar alleen de familie van mijn moeder is altijd van me blijven houden en met mijn oma en oom ging ik wel om voor ze stierven. De familie van mijn stiefvader, nooit meer iets van ze gehoord. Zo triest. Ik lijk gelukkig niet op hen. Ik kan het toegeven als ik geen gelijk heb of dat ik een fout heb gemaakt.
Toch vraag ik me wel eens af, had ik het niet wat fanatieker moeten proberen om haar van hem los te weken? Ik heb haar wel achtergelaten bij een onmens die haar niet gelukkig maakt. Ze steekt haar kop in het zand over hoe gelukkig hij haar maakt. Ik hoorde zelfs van mijn oom dat ze er nu zo over denkt, dat ik een enorm probleemkind was die met kwade wil de familie uit elkaar heeft gedreven. Ik weet wel waarom ze dat zegt. Ze denkt niet aan mij als ze dat zegt maar aan mijn biologische vader die haar tien jaar lang mishandelde. Ze vindt dat ik op hem lijk. Daarom was ik haar minst favoriete kind, heeft ze me verteld.
Ze heeft mijn biologische vader in haar hoofd veranderd in een duivel die alleen leefde om haar te kwellen. In feite is hij een enorme ego-centrist en een gewelddadige klootzak die geen geweten heeft. Maar geen duivel, dat is teveel eer voor zo'n loser. Hij liet haar achter met torenhoge schulden. Ze heeft nooit ergens aangifte van gedaan, zelfs niet toen hij mijn broer en ik een weekend ontvoerdde. Waarom heeft ze nooit terug gevochten?
En ik lijk helemaal niet op hem. Ik gebruik nooit geweld en ik hield van mijn moeder. En wilde haar helpen en haar leven minder zwaar maken. Ik lag nachten wakker, huilend omdat ik bang was dat ze dood zou gaan. Ik lijk juist op mijn moeder. Het doet echt veel pijn, nog steeds, dat ik haar op deze manier ben kwijtgeraakt, terwijl ze nog leeft. Als ik aan haar denk, voel ik een eindeloze put van verdriet, teleurstelling, medelijden, armoede, frustratie en toch schreeuwt mijn hart om haar liefde. Het blijft toch je moeder. Maar ik denk niet dat ik haar in dit leven nog zal zien. Liever gemis dan meegaan in haar ellende, dat kan ik echt niet meer.Wow, wat ben jij een inspirerende, ijzersterke persoonlijkheid. Petje af
Wauw. Kwam je beslissing tot stand door dit topic? Wel onverwacht maar ik geloof wel dat je er goed aan doet. Ik durfde niet meteen wat te zeggen omdat ik slachtoffer ben van sexueel misbruik en mijn verhaal is nogal schokkend. Ik ben blij dat je je dochter beschermt en dat zij het belangrijkst voor je is. Heel veel sterkte toegewenst. Ik hoop dat je hier nog wilt komen praten. De reacties zijn pittig dus ik vind je dapper. Ik neem mijn hoed voor u af iig.
Bedankt mensen voor het medeleven, het is geen mooi verhaal maar het is de waarheid. Ik heb ermee leren leven en probeer te denken aan de goeie dingen die ze me geleerd heeft zoals koken en tuinieren. Ze maakte zoveel slechte beslissingen dat ik het niet meer trok om met haar om te blijven gaan.
Ik heb ook een tijdje voor haar gezorgd als jong kind toen ze depressief was. En ik vertelde haar niet tijdens mijn jeugd dat ik misbruikt werd omdat ze een zelfmoordpoging heeft gedaan voor de scheiding, ik was toen 5 en heb dat bewust meegemaakt, en ik bang was dat als ik dat vertelde, ze zelfmoord zou plegen. Nou, echt niet dus.
Geen idee of ze haar leven nu waardeert en nog steeds achter haar beslissing staat. Maar ze gaf mij het gevoel van het kind wat moest sterven in de film Sophie's choice. Ik werd opgeofferd. En er was geen reden voor behalve haar eigen belangen. Ik kwam er ook nog achter dat ze een platonische relatie heeft met mijn stiefvader. En ze heeft nog geheimen voor me, die vertelt ze in haar testament, heeft ze gezegd. Dus wie weet waar dat nou weer over gaat.
Ik vraag me af of ik wel bericht krijg als ze sterft want dat kreeg ik ook niet toen mijn oma, opa, oudtante en oom overleden. Alsof ik niet van ze gehouden heb. Maar alleen de familie van mijn moeder is altijd van me blijven houden en met mijn oma en oom ging ik wel om voor ze stierven. De familie van mijn stiefvader, nooit meer iets van ze gehoord. Zo triest. Ik lijk gelukkig niet op hen. Ik kan het toegeven als ik geen gelijk heb of dat ik een fout heb gemaakt.
Toch vraag ik me wel eens af, had ik het niet wat fanatieker moeten proberen om haar van hem los te weken? Ik heb haar wel achtergelaten bij een onmens die haar niet gelukkig maakt. Ze steekt haar kop in het zand over hoe gelukkig hij haar maakt. Ik hoorde zelfs van mijn oom dat ze er nu zo over denkt, dat ik een enorm probleemkind was die met kwade wil de familie uit elkaar heeft gedreven. Ik weet wel waarom ze dat zegt. Ze denkt niet aan mij als ze dat zegt maar aan mijn biologische vader die haar tien jaar lang mishandelde. Ze vindt dat ik op hem lijk. Daarom was ik haar minst favoriete kind, heeft ze me verteld.
Ze heeft mijn biologische vader in haar hoofd veranderd in een duivel die alleen leefde om haar te kwellen. In feite is hij een enorme ego-centrist en een gewelddadige klootzak die geen geweten heeft. Maar geen duivel, dat is teveel eer voor zo'n loser. Hij liet haar achter met torenhoge schulden. Ze heeft nooit ergens aangifte van gedaan, zelfs niet toen hij mijn broer en ik een weekend ontvoerdde. Waarom heeft ze nooit terug gevochten?
En ik lijk helemaal niet op hem. Ik gebruik nooit geweld en ik hield van mijn moeder. En wilde haar helpen en haar leven minder zwaar maken. Ik lag nachten wakker, huilend omdat ik bang was dat ze dood zou gaan. Ik lijk juist op mijn moeder. Het doet echt veel pijn, nog steeds, dat ik haar op deze manier ben kwijtgeraakt, terwijl ze nog leeft. Als ik aan haar denk, voel ik een eindeloze put van verdriet, teleurstelling, medelijden, armoede, frustratie en toch schreeuwt mijn hart om haar liefde. Het blijft toch je moeder. Maar ik denk niet dat ik haar in dit leven nog zal zien. Liever gemis dan meegaan in haar ellende, dat kan ik echt niet meer.Wow, wat ben jij een inspirerende, ijzersterke persoonlijkheid. Petje af
Girls compete with each other, women empower one another
dinsdag 21 april 2015 om 10:00
quote:gladoortje74 schreef op 21 april 2015 @ 02:35:
Wauw. Kwam je beslissing tot stand door dit topic? Wel onverwacht maar ik geloof wel dat je er goed aan doet. Ik durfde niet meteen wat te zeggen omdat ik slachtoffer ben van sexueel misbruik en mijn verhaal is nogal schokkend. Ik ben blij dat je je dochter beschermt en dat zij het belangrijkst voor je is. Heel veel sterkte toegewenst. Ik hoop dat je hier nog wilt komen praten. De reacties zijn pittig dus ik vind je dapper. Ik neem mijn hoed voor u af iig.
Bedankt mensen voor het medeleven, het is geen mooi verhaal maar het is de waarheid. Ik heb ermee leren leven en probeer te denken aan de goeie dingen die ze me geleerd heeft zoals koken en tuinieren. Ze maakte zoveel slechte beslissingen dat ik het niet meer trok om met haar om te blijven gaan.
Ik heb ook een tijdje voor haar gezorgd als jong kind toen ze depressief was. En ik vertelde haar niet tijdens mijn jeugd dat ik misbruikt werd omdat ze een zelfmoordpoging heeft gedaan voor de scheiding, ik was toen 5 en heb dat bewust meegemaakt, en ik bang was dat als ik dat vertelde, ze zelfmoord zou plegen. Nou, echt niet dus.
Geen idee of ze haar leven nu waardeert en nog steeds achter haar beslissing staat. Maar ze gaf mij het gevoel van het kind wat moest sterven in de film Sophie's choice. Ik werd opgeofferd. En er was geen reden voor behalve haar eigen belangen. Ik kwam er ook nog achter dat ze een platonische relatie heeft met mijn stiefvader. En ze heeft nog geheimen voor me, die vertelt ze in haar testament, heeft ze gezegd. Dus wie weet waar dat nou weer over gaat.
Ik vraag me af of ik wel bericht krijg als ze sterft want dat kreeg ik ook niet toen mijn oma, opa, oudtante en oom overleden. Alsof ik niet van ze gehouden heb. Maar alleen de familie van mijn moeder is altijd van me blijven houden en met mijn oma en oom ging ik wel om voor ze stierven. De familie van mijn stiefvader, nooit meer iets van ze gehoord. Zo triest. Ik lijk gelukkig niet op hen. Ik kan het toegeven als ik geen gelijk heb of dat ik een fout heb gemaakt.
Toch vraag ik me wel eens af, had ik het niet wat fanatieker moeten proberen om haar van hem los te weken? Ik heb haar wel achtergelaten bij een onmens die haar niet gelukkig maakt. Ze steekt haar kop in het zand over hoe gelukkig hij haar maakt. Ik hoorde zelfs van mijn oom dat ze er nu zo over denkt, dat ik een enorm probleemkind was die met kwade wil de familie uit elkaar heeft gedreven. Ik weet wel waarom ze dat zegt. Ze denkt niet aan mij als ze dat zegt maar aan mijn biologische vader die haar tien jaar lang mishandelde. Ze vindt dat ik op hem lijk. Daarom was ik haar minst favoriete kind, heeft ze me verteld.
Ze heeft mijn biologische vader in haar hoofd veranderd in een duivel die alleen leefde om haar te kwellen. In feite is hij een enorme ego-centrist en een gewelddadige klootzak die geen geweten heeft. Maar geen duivel, dat is teveel eer voor zo'n loser. Hij liet haar achter met torenhoge schulden. Ze heeft nooit ergens aangifte van gedaan, zelfs niet toen hij mijn broer en ik een weekend ontvoerdde. Waarom heeft ze nooit terug gevochten?
En ik lijk helemaal niet op hem. Ik gebruik nooit geweld en ik hield van mijn moeder. En wilde haar helpen en haar leven minder zwaar maken. Ik lag nachten wakker, huilend omdat ik bang was dat ze dood zou gaan. Ik lijk juist op mijn moeder. Het doet echt veel pijn, nog steeds, dat ik haar op deze manier ben kwijtgeraakt, terwijl ze nog leeft. Als ik aan haar denk, voel ik een eindeloze put van verdriet, teleurstelling, medelijden, armoede, frustratie en toch schreeuwt mijn hart om haar liefde. Het blijft toch je moeder. Maar ik denk niet dat ik haar in dit leven nog zal zien. Liever gemis dan meegaan in haar ellende, dat kan ik echt niet meer.Ik zie nu jouw verhaal pas, mijn hart breekt als ik dit allemaal lees
Wauw. Kwam je beslissing tot stand door dit topic? Wel onverwacht maar ik geloof wel dat je er goed aan doet. Ik durfde niet meteen wat te zeggen omdat ik slachtoffer ben van sexueel misbruik en mijn verhaal is nogal schokkend. Ik ben blij dat je je dochter beschermt en dat zij het belangrijkst voor je is. Heel veel sterkte toegewenst. Ik hoop dat je hier nog wilt komen praten. De reacties zijn pittig dus ik vind je dapper. Ik neem mijn hoed voor u af iig.
Bedankt mensen voor het medeleven, het is geen mooi verhaal maar het is de waarheid. Ik heb ermee leren leven en probeer te denken aan de goeie dingen die ze me geleerd heeft zoals koken en tuinieren. Ze maakte zoveel slechte beslissingen dat ik het niet meer trok om met haar om te blijven gaan.
Ik heb ook een tijdje voor haar gezorgd als jong kind toen ze depressief was. En ik vertelde haar niet tijdens mijn jeugd dat ik misbruikt werd omdat ze een zelfmoordpoging heeft gedaan voor de scheiding, ik was toen 5 en heb dat bewust meegemaakt, en ik bang was dat als ik dat vertelde, ze zelfmoord zou plegen. Nou, echt niet dus.
Geen idee of ze haar leven nu waardeert en nog steeds achter haar beslissing staat. Maar ze gaf mij het gevoel van het kind wat moest sterven in de film Sophie's choice. Ik werd opgeofferd. En er was geen reden voor behalve haar eigen belangen. Ik kwam er ook nog achter dat ze een platonische relatie heeft met mijn stiefvader. En ze heeft nog geheimen voor me, die vertelt ze in haar testament, heeft ze gezegd. Dus wie weet waar dat nou weer over gaat.
Ik vraag me af of ik wel bericht krijg als ze sterft want dat kreeg ik ook niet toen mijn oma, opa, oudtante en oom overleden. Alsof ik niet van ze gehouden heb. Maar alleen de familie van mijn moeder is altijd van me blijven houden en met mijn oma en oom ging ik wel om voor ze stierven. De familie van mijn stiefvader, nooit meer iets van ze gehoord. Zo triest. Ik lijk gelukkig niet op hen. Ik kan het toegeven als ik geen gelijk heb of dat ik een fout heb gemaakt.
Toch vraag ik me wel eens af, had ik het niet wat fanatieker moeten proberen om haar van hem los te weken? Ik heb haar wel achtergelaten bij een onmens die haar niet gelukkig maakt. Ze steekt haar kop in het zand over hoe gelukkig hij haar maakt. Ik hoorde zelfs van mijn oom dat ze er nu zo over denkt, dat ik een enorm probleemkind was die met kwade wil de familie uit elkaar heeft gedreven. Ik weet wel waarom ze dat zegt. Ze denkt niet aan mij als ze dat zegt maar aan mijn biologische vader die haar tien jaar lang mishandelde. Ze vindt dat ik op hem lijk. Daarom was ik haar minst favoriete kind, heeft ze me verteld.
Ze heeft mijn biologische vader in haar hoofd veranderd in een duivel die alleen leefde om haar te kwellen. In feite is hij een enorme ego-centrist en een gewelddadige klootzak die geen geweten heeft. Maar geen duivel, dat is teveel eer voor zo'n loser. Hij liet haar achter met torenhoge schulden. Ze heeft nooit ergens aangifte van gedaan, zelfs niet toen hij mijn broer en ik een weekend ontvoerdde. Waarom heeft ze nooit terug gevochten?
En ik lijk helemaal niet op hem. Ik gebruik nooit geweld en ik hield van mijn moeder. En wilde haar helpen en haar leven minder zwaar maken. Ik lag nachten wakker, huilend omdat ik bang was dat ze dood zou gaan. Ik lijk juist op mijn moeder. Het doet echt veel pijn, nog steeds, dat ik haar op deze manier ben kwijtgeraakt, terwijl ze nog leeft. Als ik aan haar denk, voel ik een eindeloze put van verdriet, teleurstelling, medelijden, armoede, frustratie en toch schreeuwt mijn hart om haar liefde. Het blijft toch je moeder. Maar ik denk niet dat ik haar in dit leven nog zal zien. Liever gemis dan meegaan in haar ellende, dat kan ik echt niet meer.Ik zie nu jouw verhaal pas, mijn hart breekt als ik dit allemaal lees
dinsdag 21 april 2015 om 10:15
quote:gladoortje74 schreef op 20 april 2015 @ 21:01:
Verbaast mij niet zoals anderen, denk ik. Ik heb mijn moeder, toen ik volwassen was en het huis uit, gesmeekt of ze bij de man weg wilde gaan die mij jarenlang sexueel misbruikt heeft. Ze weigerde. En toen ik doorvroeg, omdat ze bang was om op eigen benen te gaan staan. Bovendien was ze erg gehecht aan dat kuthuis. Ze is niet in gemeenschap van goederen met mijn stiefdader en zou op straat staan zonder een cent te makken als ze bij hem weg zou gaan.
Dus boden mijn broer en ik beiden aan haar in huis te nemen, we woonden al op onszelf sinds heel jong vanwege die jojo. En dat wilde ze ook niet. Dus mijn broer en ik zien haar al twintig jaar niet meer en mochten we het huis erven, die kans is bijna nihil, hebben we al afgesproken dat we ons zusje uitkopen. En hoe het gebeurt, weet ik nog niet. Maar dat kuthuis gaat neer.
Desnoods leen ik een bulldozer en doe ik het zelf. Maar ik vind het ook best om het alleen met een sledgehammer te doen. Even afreageren, zeg maar. Ik heb nog een appeltje te schillen met dat huis, dat belangrijker gevonden werd dan mij en mijn broer. Uiteindelijk viel na het proces de hele familie uit elkaar. Dat was mijn schuld, vond mijn moeder. Ik wens haar veel plezier toe met haar huis en haar man.Vreselijk verhaal, maar focus je niet teveel op dat huis... de kans is zelfs groot dat je van gemeente geen sloopvergunning krijgt.
Verbaast mij niet zoals anderen, denk ik. Ik heb mijn moeder, toen ik volwassen was en het huis uit, gesmeekt of ze bij de man weg wilde gaan die mij jarenlang sexueel misbruikt heeft. Ze weigerde. En toen ik doorvroeg, omdat ze bang was om op eigen benen te gaan staan. Bovendien was ze erg gehecht aan dat kuthuis. Ze is niet in gemeenschap van goederen met mijn stiefdader en zou op straat staan zonder een cent te makken als ze bij hem weg zou gaan.
Dus boden mijn broer en ik beiden aan haar in huis te nemen, we woonden al op onszelf sinds heel jong vanwege die jojo. En dat wilde ze ook niet. Dus mijn broer en ik zien haar al twintig jaar niet meer en mochten we het huis erven, die kans is bijna nihil, hebben we al afgesproken dat we ons zusje uitkopen. En hoe het gebeurt, weet ik nog niet. Maar dat kuthuis gaat neer.
Desnoods leen ik een bulldozer en doe ik het zelf. Maar ik vind het ook best om het alleen met een sledgehammer te doen. Even afreageren, zeg maar. Ik heb nog een appeltje te schillen met dat huis, dat belangrijker gevonden werd dan mij en mijn broer. Uiteindelijk viel na het proces de hele familie uit elkaar. Dat was mijn schuld, vond mijn moeder. Ik wens haar veel plezier toe met haar huis en haar man.Vreselijk verhaal, maar focus je niet teveel op dat huis... de kans is zelfs groot dat je van gemeente geen sloopvergunning krijgt.