Seks
alle pijlers
Jouw verhaal..
zaterdag 6 oktober 2012 om 22:33
zaterdag 6 oktober 2012 om 22:39
quote:daikan schreef op 06 oktober 2012 @ 22:36:
[...]
Ja, die staf-happy trollhuntstertjes hier ook... Hebben ze niks beters te doen?Hoe weet je dat nou? Staffen is toch anoniem? En het bestraffen van de forumregels gebeurt alleen selectief. En niet op zo'n briljant (maar nu een beetje doodgebloed) topic als dit.
[...]
Ja, die staf-happy trollhuntstertjes hier ook... Hebben ze niks beters te doen?Hoe weet je dat nou? Staffen is toch anoniem? En het bestraffen van de forumregels gebeurt alleen selectief. En niet op zo'n briljant (maar nu een beetje doodgebloed) topic als dit.
"Everything will be okay in the end. If it's not okay, it's not the end."
zaterdag 6 oktober 2012 om 22:44
quote:killthekittens schreef op 06 oktober 2012 @ 21:43:
Na een aantal biertjes in een kroeg in Eindhoven loop ik naar huis.
Wordt vervolgd..Hoe kun je überhaupt opgewonden raken van een verhaal met zoveel spelfouten en verkeerd gebruikte woorden? En daarbij wil ik je graag uit de droom helpen dat vrouwen klaarkomen door neuken.
Na een aantal biertjes in een kroeg in Eindhoven loop ik naar huis.
Wordt vervolgd..Hoe kun je überhaupt opgewonden raken van een verhaal met zoveel spelfouten en verkeerd gebruikte woorden? En daarbij wil ik je graag uit de droom helpen dat vrouwen klaarkomen door neuken.
zaterdag 6 oktober 2012 om 22:45
quote:killthekittens schreef op 06 oktober 2012 @ 21:26:
Vertel je mooiste/spannendste/meest sensuele/geile sexuele ervaring die je ooit gehad hebt in verhaal vorm. De bedoeling is dat je mensen dichter naar het gevoel van die ervaring trekt, so you better make it good. Ik zie nu pas dat het jouw eigen ervaring is.
Vertel je mooiste/spannendste/meest sensuele/geile sexuele ervaring die je ooit gehad hebt in verhaal vorm. De bedoeling is dat je mensen dichter naar het gevoel van die ervaring trekt, so you better make it good. Ik zie nu pas dat het jouw eigen ervaring is.
zaterdag 6 oktober 2012 om 22:57
quote:killthekittens schreef op 06 oktober 2012 @ 21:43:
Na een aantal biertjes in een kroeg in Eindhoven loop ik naar huis. Het ziet eruit alsof het gaat regenen, maar met grote passen probeer ik het eminente natte pak te voorkomen. Heb deze route al verschillende malen naar gelopen. In gedachte loop ik de blinde hoek om en zie ik een aantal meter voor mij een vrouw met een rood jurkje lopen. Mijn aandacht gaat uit naar haar passen, en bij elke klik welke haar hakken luiden probeer ik de maat te volgen. Er schiet de vraag door mijn hoofd of ik haar niet moet inhalen, en een korte goedendag moet zeggen om haar zorgen om kwaadwillende mannen tegen te komen te verminderen. Het valt mij op dat ik onze stappen synchroon klinken en ik kort mijn tempo verhoog om dit te verbreken. Ik hoor een stemmetje in mijn hoofd zeggen "Rob, doe niet zo raar". Ik stap door en kom langzaam dichterbij. Maar als mijn aandacht naar loop tempo verwaterd flitst mijn blik kort van haar hakken, naar haar knieën langzaam omhoog naar haar kontje. Ik merk dat als ik uitadem ik een korte trilling in mijn adem voel en de aanblik van haar kontje invloed op mij heeft.
Ik loop langs haar door en kijk vluchtig opzij, en wens haar kort en onpersoonlijk goedenavond. Als mijn blik haar ogen ontmoet merk ik op dat ik haar ergens van ken. Ik kijk voor mij uit en raak in gedachten verzadigd. "Waar ken ik haar nou van?!" denk ik in mezelf. Heel kort na mijn vraag hoor ik een stem achter me welke zegt "Van de basisschool. We hebben samen in groep acht gezeten.". Verschrikt kijk ik achterom en realiseer ik mij dat mijn vraag niet in mijn hoofd gebleven in maar ik het hardop gezegd heb.
Na een aantal biertjes in een kroeg in Eindhoven loop ik naar huis. Het ziet eruit alsof het gaat regenen, maar met grote passen probeer ik het eminente natte pak te voorkomen. Heb deze route al verschillende malen naar gelopen. In gedachte loop ik de blinde hoek om en zie ik een aantal meter voor mij een vrouw met een rood jurkje lopen. Mijn aandacht gaat uit naar haar passen, en bij elke klik welke haar hakken luiden probeer ik de maat te volgen. Er schiet de vraag door mijn hoofd of ik haar niet moet inhalen, en een korte goedendag moet zeggen om haar zorgen om kwaadwillende mannen tegen te komen te verminderen. Het valt mij op dat ik onze stappen synchroon klinken en ik kort mijn tempo verhoog om dit te verbreken. Ik hoor een stemmetje in mijn hoofd zeggen "Rob, doe niet zo raar". Ik stap door en kom langzaam dichterbij. Maar als mijn aandacht naar loop tempo verwaterd flitst mijn blik kort van haar hakken, naar haar knieën langzaam omhoog naar haar kontje. Ik merk dat als ik uitadem ik een korte trilling in mijn adem voel en de aanblik van haar kontje invloed op mij heeft.
Ik loop langs haar door en kijk vluchtig opzij, en wens haar kort en onpersoonlijk goedenavond. Als mijn blik haar ogen ontmoet merk ik op dat ik haar ergens van ken. Ik kijk voor mij uit en raak in gedachten verzadigd. "Waar ken ik haar nou van?!" denk ik in mezelf. Heel kort na mijn vraag hoor ik een stem achter me welke zegt "Van de basisschool. We hebben samen in groep acht gezeten.". Verschrikt kijk ik achterom en realiseer ik mij dat mijn vraag niet in mijn hoofd gebleven in maar ik het hardop gezegd heb.
zaterdag 6 oktober 2012 om 23:09
Misschien kunnen we zelf een start maken voor TO met een goed verhaal. Ik trap af. Wie maakt t stukje erna?
Het was nacht. Op straat liep een man in een zwart pak. Hij droeg een fluorescerend gele stropdas. ( een lelijke)
Hij mompelde in zichzelf, niemand kon goed verstaan wat hij zei. Het waren moeilijke woorden, die hij vermoedelijk zelf niet eens begreep. Hij was in gedachten verzonken, en liep naar zijn huis, een droevige druipsteengrot. Vanuit het niets liep er ineens een vrouw naast hem.
"Hoi, ik ben Kitty," kirde ze kittig.
Hij keek verbaasd op. Ze was anderhalve kop groter dan hij. Was zij zo groot, of had hij zichzelf in al zijn grootheidswaanzin groter gerekend dan hij daadwerkelijk was?
Het was nacht. Op straat liep een man in een zwart pak. Hij droeg een fluorescerend gele stropdas. ( een lelijke)
Hij mompelde in zichzelf, niemand kon goed verstaan wat hij zei. Het waren moeilijke woorden, die hij vermoedelijk zelf niet eens begreep. Hij was in gedachten verzonken, en liep naar zijn huis, een droevige druipsteengrot. Vanuit het niets liep er ineens een vrouw naast hem.
"Hoi, ik ben Kitty," kirde ze kittig.
Hij keek verbaasd op. Ze was anderhalve kop groter dan hij. Was zij zo groot, of had hij zichzelf in al zijn grootheidswaanzin groter gerekend dan hij daadwerkelijk was?
zaterdag 6 oktober 2012 om 23:13
Ze keek hem aan met haar loensende oog en vroeg: " Ga je mee naar mijn wagen?".
En warm gevoel vloeide door zijn lendenen. Hij aarzelde even. Moest hij zijn moeder niet even bellen? Even zeggen dat hij wat later zou komen om haar wratten aan te stippen?
En warm gevoel vloeide door zijn lendenen. Hij aarzelde even. Moest hij zijn moeder niet even bellen? Even zeggen dat hij wat later zou komen om haar wratten aan te stippen?
If God is watching us, the least we can do is be entertaining
zaterdag 6 oktober 2012 om 23:17
zaterdag 6 oktober 2012 om 23:17
quote:Djin schreef op 06 oktober 2012 @ 23:13:
Ze keek hem aan met haar loensende oog en vroeg: " Ga je mee naar mijn wagen?".
En warm gevoel vloeide door zijn lendenen. Hij aarzelde even. Moest hij zijn moeder niet even bellen? Even zeggen dat hij wat later zou komen om haar wratten aan te stippen?Ik kwam...
Ze keek hem aan met haar loensende oog en vroeg: " Ga je mee naar mijn wagen?".
En warm gevoel vloeide door zijn lendenen. Hij aarzelde even. Moest hij zijn moeder niet even bellen? Even zeggen dat hij wat later zou komen om haar wratten aan te stippen?Ik kwam...
zaterdag 6 oktober 2012 om 23:20
Nogmaals keek hij op naar de grote vrouw. Hij stamelde wat en keek met een verdwaasde blik rond.
Wat hij verwachtte wist hij zelf niet. Het was een uitdaging om gedachten te ordenen, juiste zinnen te formuleren.
De vrouw keek hem aan met een ijzige blik.
Ze zei "jij bent voor mij vanavond, klein mannetje. Vanavond zul je wensen dat je..."
Maar voor ze haar zin af kon maken, hoorden ze voetstappen dichterbij komen. De vrouw keek over haar schouder, en met een glimlach keek ze het mannetje weer aan.
Het mannetje kreeg klamme handen. De voetstappen klonken dreigend en dominant.
Een donkere gedaante kwam tevoorschijn, een hand gleed over de schouder van de vrouw. Ze kreunde licht en fluisterde... Robert
Wat hij verwachtte wist hij zelf niet. Het was een uitdaging om gedachten te ordenen, juiste zinnen te formuleren.
De vrouw keek hem aan met een ijzige blik.
Ze zei "jij bent voor mij vanavond, klein mannetje. Vanavond zul je wensen dat je..."
Maar voor ze haar zin af kon maken, hoorden ze voetstappen dichterbij komen. De vrouw keek over haar schouder, en met een glimlach keek ze het mannetje weer aan.
Het mannetje kreeg klamme handen. De voetstappen klonken dreigend en dominant.
Een donkere gedaante kwam tevoorschijn, een hand gleed over de schouder van de vrouw. Ze kreunde licht en fluisterde... Robert
