Seks
alle pijlers
Komt het ooit nog goed?
zaterdag 7 februari 2015 om 20:54
In vroeger tijden waardeerde ik mijn seksleven niet echt. Het was gewoon zoals het was. Als ik nu aan mijn seksleven van een jaar geleden terug denk kan ik wel huilen. De hele nacht door, waar het maar kon, in het bed, buiten het bed, dronken seks met mijn hakken aan in bed, verrast worden onder de douche, sexy lingeriesetjes die ik in dozijnen tegelijk aanschafte, meerdere keren, spannende spelletjes, oneindig genot, zeven hemels waren nog te weinig, een blik zei al genoeg, het niet eens redden tot aan de slaapkamer en elkaar al op de trap bespringen, partnerlink, spelletjes, vijftig tinten euforia, als we ons nummer hoorden op de radio was dat al aanleiding om ons snel naar huis te haasten...
Nu: hoogzwanger. Twintig kilo bijgekomen, alles zit me in de weg. Ik voel mezelf dik en lelijk. Mijn navel puilt uit. Strepen op mijn borsten en billen. Als ik in de spiegel kijk zie ik eerder een dikke walvis dan een aantrekkelijke jonge meid. Mijn hoge hakken kan ik niet meer aan, alcohol is het huis uit verbannen. Mijn gezicht is helemaal opgezwollen, niets staat me meer en ik draag alleen nog kleren van mijn vriend. Seks ging moeizaam omdat ik ziek was en mijn buik in de weg zit. Sinds een maand helemaal geen seks meer omdat ik zo'n last van mijn bekken heb.
Hoe blij ik ook ben met mijn beebje, ik mis mijn seksleven.
Komt het ooit nog goed? Word het ooit nog zoals vroeger? Ervaringen, tips?
Nu: hoogzwanger. Twintig kilo bijgekomen, alles zit me in de weg. Ik voel mezelf dik en lelijk. Mijn navel puilt uit. Strepen op mijn borsten en billen. Als ik in de spiegel kijk zie ik eerder een dikke walvis dan een aantrekkelijke jonge meid. Mijn hoge hakken kan ik niet meer aan, alcohol is het huis uit verbannen. Mijn gezicht is helemaal opgezwollen, niets staat me meer en ik draag alleen nog kleren van mijn vriend. Seks ging moeizaam omdat ik ziek was en mijn buik in de weg zit. Sinds een maand helemaal geen seks meer omdat ik zo'n last van mijn bekken heb.
Hoe blij ik ook ben met mijn beebje, ik mis mijn seksleven.
Komt het ooit nog goed? Word het ooit nog zoals vroeger? Ervaringen, tips?
Dat geeft de zwangere burger weer moed!
zondag 8 februari 2015 om 11:44
Hoe herkenbaar!
En geloof mij het komt echt goed!
Met 20 weken kon ik mijn schoenen al niet meer zelf dichtkrijgen, dachten mensen dat ik al uitgeteld was en ik was pas op de helft...striae overal!
Een plofkip was een goede benaming
Maar gelukkig...kwam mijn lijf weer in model (men geloofde niet dat dat nog ging lukken, geen geintje) en de seks werd (helaas) pas na 2 jaar weer zoals het was.
Zwanger zijn is voor mij een hel, een zwarte wolk! Maar ik heb er heerlijke kids aan overgehouden!
En dat telt!
En geloof mij het komt echt goed!
Met 20 weken kon ik mijn schoenen al niet meer zelf dichtkrijgen, dachten mensen dat ik al uitgeteld was en ik was pas op de helft...striae overal!
Een plofkip was een goede benaming
Maar gelukkig...kwam mijn lijf weer in model (men geloofde niet dat dat nog ging lukken, geen geintje) en de seks werd (helaas) pas na 2 jaar weer zoals het was.
Zwanger zijn is voor mij een hel, een zwarte wolk! Maar ik heb er heerlijke kids aan overgehouden!
En dat telt!
zondag 8 februari 2015 om 19:11
@sapphia wat fijn dat het via de natuurlijke manier is gelukt uiteindelijk!
Ivm medicatie die ik gebruik.
@enjoy fijn dat er nog hoop is! Al geld dat natuurlijk voor de 1 wel en de ander krijgen de kilo's er nooit meer af!
Ivm medicatie die ik gebruik.
@enjoy fijn dat er nog hoop is! Al geld dat natuurlijk voor de 1 wel en de ander krijgen de kilo's er nooit meer af!
Liever spijt van iets wat je heb gedaan, dan spijt van iets wat je niet heb gedaan
maandag 9 februari 2015 om 11:07
TO, je spreekt jezelf nogal tegen, in de ene post ga je als een wervelwind door je huis en in de post daarna heb je ineens een hijskraan nodig om jezelf uit bed te hijsen? Bijzonder.
Tutfiepen omdat je jezelf even weg moet cijferen voor een ontzettend zelfgekozen kind vind ik op zijn zachtst gezegd niet erg sympathiek.
Het komt goed. Of niet.
Mijn seksleven ging sowieso pas wat voorstellen in the horny fourties dus je hebt gelukkig nog alle tijd om de geilheid weer te laten zegevieren.
Aan de andere kant, een buufje van mij zit dank zij haar zwangerschappen in een karretje. Die is al blij als ze naar de supermarkt heen en terug kan.
Ik tel mijn zegeningen maar....
Tutfiepen omdat je jezelf even weg moet cijferen voor een ontzettend zelfgekozen kind vind ik op zijn zachtst gezegd niet erg sympathiek.
Het komt goed. Of niet.
Mijn seksleven ging sowieso pas wat voorstellen in the horny fourties dus je hebt gelukkig nog alle tijd om de geilheid weer te laten zegevieren.
Aan de andere kant, een buufje van mij zit dank zij haar zwangerschappen in een karretje. Die is al blij als ze naar de supermarkt heen en terug kan.
Ik tel mijn zegeningen maar....
maandag 9 februari 2015 om 11:56
maandag 9 februari 2015 om 21:33
Fresiaas en Lorav, fijn om te lezen Van zo'n berichtjes voel ik me weer een stuk beter.
Roos, het is echt niet dat ik me 24/7 ellendig voel. Er loopt hier nog een meisje rond (drie jaar, niet mijn dochter) en zij zal toch ook verzorgd en vermaakt moeten worden en het huis zal leefbaar moeten zijn. En nee ik ga niet van 9 tot 7 als een wervelwind door het huis, een half uurtje hier, pauze, een half uurtje daar. Het gaat allemaal nog, maar als zij dan in bed ligt en ik op de bank / bed neerplof voel ik me meer dood dan levend.
En ik ben eigenlijk best wel benieuwd naar wat jouw buurvrouw te maken heeft met mijn seksleven of überhaupt het seksleven van zwangere dames in het algemeen. Kan ze blij zijn dat ze goed verzekerd is en zo'n mooi karretje heeft en waarschijnlijk een uitkering van het UWV zal krijgen en ik hoop dat haar kinderen gezond zijn, over tel je zegeningen gesproken. Is het in jouw ogen soms een doodzonde om te klagen omdat er altijd mensen zijn die het erger hebben? Over tuftiepen gesproken (moet ik eerlijk bekennen dat ik geen idee heb wat dat woord betekend).
Roos, het is echt niet dat ik me 24/7 ellendig voel. Er loopt hier nog een meisje rond (drie jaar, niet mijn dochter) en zij zal toch ook verzorgd en vermaakt moeten worden en het huis zal leefbaar moeten zijn. En nee ik ga niet van 9 tot 7 als een wervelwind door het huis, een half uurtje hier, pauze, een half uurtje daar. Het gaat allemaal nog, maar als zij dan in bed ligt en ik op de bank / bed neerplof voel ik me meer dood dan levend.
En ik ben eigenlijk best wel benieuwd naar wat jouw buurvrouw te maken heeft met mijn seksleven of überhaupt het seksleven van zwangere dames in het algemeen. Kan ze blij zijn dat ze goed verzekerd is en zo'n mooi karretje heeft en waarschijnlijk een uitkering van het UWV zal krijgen en ik hoop dat haar kinderen gezond zijn, over tel je zegeningen gesproken. Is het in jouw ogen soms een doodzonde om te klagen omdat er altijd mensen zijn die het erger hebben? Over tuftiepen gesproken (moet ik eerlijk bekennen dat ik geen idee heb wat dat woord betekend).