Mis echt het "vuur"

26-08-2012 15:39 18 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb even een nieuw profiel aan gemaakt omdat ik met mijn standaard profiel gewoon bekend ben.



In het kort.



Getrouwd. Man heeft via chatten domme dingen gedaan. Ik kwam er een jaar geleden achter toen ik nog geen maand bevallen was. Onzeker geworden als de pest terwijl ik voorheen een zelfverzekerd typ was. Zelf ook zat fouten gemaakt. Maar we komen er gewoon weg niet uit!! Praten amper. Spanning is weg. Ik durf geen initiatief meer te nemen na tig afwijzingen in het verleden. En de sex die er nog is is gewoonweg errug saai. Geen vuur meer niks. Lijken wel een bejaard stel. Ik kom met ideeen genoeg maar er veranderd gewoon niks. 1 week gaat het lekker en dan is het weer een maand but.



En ja ik kom te kort en wil gewoon weer spanning hier in huis en ja ik wil weer zelf verzekerd worden en weer de impulsieve ik die ik altijd was. Oftewel ik wil weer dat de vonken er van af vliegen in bed en weer geweldige sex maar weet niet meer hoe......
Alle reacties Link kopieren
Hoe oud ben je?



Wat voor domme dingen heeft je man gedaan?
Alle reacties Link kopieren
Relatietherapie misschien? Ik hoorde dat laatst van iemand en heeft erg geholpen. Anders zou ik het ook niet weten. Zou denk ik in een uiterste geval voor mezelf kiezen. Klinkt hard maar je moet zelf ook gelukkig zijn. Sterkte in ieder geval.
Alle reacties Link kopieren
Begin eens met praten.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Als de sex bagger is, houdt het uiteindelijk vroeg of laat op.
Alle reacties Link kopieren
*knuffel* lijkt me erg vervelend. Ik ken uiteraard niet je hele situatie, maar als jullie én niet praten, én geen seks hebben is er m.i. niet echt sprake meer van een relatie. voor jezelf kiezen dus, hoe moeilijk ook.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 29. En het was nogal erge dirty talk met vrouwen inclusief telefoonnummers uitwisselen en schrijven dat hij wel eens met ze af wilde gaan spreken.



Maar ik ga hem niet afschilderen alsof hij de enige is die domme dingen heeft gedaan. Ik heb me dit jaar ook tot dat niveau laten verlagen omdat ik zo onzeker ben als de pest en opzoek was naar bevestiging of ik nog wel goed genoeg was(niet fysiek vreemdgegaan)(geen enkel excuus natuurlijk)



Praten kan ik als de beste en leg juist een hoop bij mezelf neer omdat ik het gesprek open wil houden. Maar hij sluit zichzelf af en zegt alleen maar"ik weet niet wat ik moet zeggen"



En relatietherapie? Dat heb ik voorgesteld maar daar staat hij niet voor open.... Daar is hij het type man niet naar...



Er moet toch een oplossing zijn? Ik ga niet zomaar ons huwelijk weg gooien en alles opgeven? Ook voor de kids kan dat niet vind ik.
Vertrouw je hem? Controleer je hem? Weet hij dat hij je pijn gedaan heeft?

Als het onder de oppervlakte niet lekker zit kan je er nog zoveel lieve dekentjes over leggen, het zal niet werken. Begin bij de basis. Vertrouwen en praten. Het is niet anders.
Als hij niet wil houdt het op. Jammer maar waar. Stop met redeneren en schets de zaken duidelijk. We praten of ik ga. Want bij onwil is er niks mogelijk.
Alle reacties Link kopieren
Vinden jullie elkaar nog aantrekkelijk? Houden jullie nog van elkaar? Besteden jullie wel tijd aan elkaar?
Alle reacties Link kopieren
@Rooss4 Vertrouwen is nu erg ver te zoeken natuurlijk. Controleren heb ik wel gedaan ja maar nu geen zin meer in en ben wel zo realistisch genoeg dat als iemand het toch buiten de deur wil zoeken hij/zij dat toch wel doet!



Ja hij weet donders goed dat hij me echt geknakt heeft. Zoveel leugens achteraf. Maar ja dan moet je BEIDE wel je best doen om het alsnog goed te maken en niet dat alles van mijn kant af komt. En niet iets van tijdelijke aard maar nu eens iets dat blijvend veranderd natuurlijk.



En ja helemaal waar dat je zegt dat als hij niet wilt het gewoon ophoud. Maar hij zegt wel te willen maar weet niet wat te zeggen. Zoals het nu voelt, voelt het echt zinloos.
Alle reacties Link kopieren
@ikke_natuurlijk Ja ik vind hem nog steeds een lekkerding(al is het wel minder op het moment. Hij zegt mij (als ik er naar vraag) nog een lekkertje te vinden. Houden van hem? Ik moet zeggen dat ik me aardig leeg voel op het moment. Dat heb ik hem ook gezegd van de week. Ben het gewoon spuug zat dat alles van mijn kant af moet komen. En als er dan ook nog eens weinig gezonde spanning is dan tja......
Alle reacties Link kopieren
Zoals aangegeven is moet je proberen te praten met elkaar. Denk inderdaad ook dat als de sex niet veel meer is dat de relatie dan gaat stuk lopen. Dat kan een jaar duren of vijf jaar. Op een bepaald moment kies jij of hij voor zichzelf.



Wat je zou kunnen doen is je relatie proberen te herstellen en daar een tijd voor te zetten. Lukt dat niet binnen een aantal maanden (bijvoorbeeld 6) dan zou ik er wellicht aan denken om te gaan scheiden. Anders denk ik dat jullie beiden heel ongelukkig gaan worden op termijn of verder zullen gaan leven in een broer zus relatie. Niks mis mee, als je dat kan accepteren, maar anders stoppen.
Alle reacties Link kopieren
quote:skillsforlove schreef op 26 augustus 2012 @ 15:56:

Praten kan ik als de beste en leg juist een hoop bij mezelf neer omdat ik het gesprek open wil houden. Maar hij sluit zichzelf af en zegt alleen maar"ik weet niet wat ik moet zeggen"



Nou jij doet zo te lezen wel je best om 't goed te houden. Maar er mag idd ook wel wat van zijn kant komen. Het is logisch dat jij je onzeker voelt enzo. Hij zal zijn best moeten doen vind ik om jou te laten merken dat je op nr. 1 staat. Lastig hoor. Jij verwacht wat bevestiging enzo van hem waar je m.i. ook recht op hebt. Als hij dat niet kan bieden...

Maar mss moet er nog even tijd overheen gaan. Denk dat je toch met praten verder komt in dit geval dan met allerlei nieuwe sexstandjes. Klinkt meer als een vertrouwenkwestie.
wat je water geeft, groeit
Alle reacties Link kopieren
Fijn deze reacties!



Ik verwacht inderdaad bevestiging en ik verwacht ook dat hij laat zien dat ik de moeite waard ben om te vechten. Voor mijn gevoel laat ik hem echt veel zien dat hij de moeite waard is/was om voor te vechten want continu zoek ik contact. Door te praten, ook door spannende dingen naar hem te sturen om in iedergeval de spanning weer op te voeren. Maar hij loopt er voor weg. Praat niet. Ik heb ook verlangens en ook gevoel natuurlijk.



En eeuwig zo door blijven gaan dat kan ik natuurlijk niet. En ergens denk ik ook van, er loopt nu ergens een man rond die mij wel op waarde weet te schatten en het de moeite waard vind om ook de diepte punten in een relatie te overwinnen.



Maar tjeeeee wat is dit lastig zeg
Alle reacties Link kopieren
Het gras is altijd groener bij de buren...



als seks het enige is waar jullie probleem ligt, kan je daar over praten. eventueel met relatietherapie , psychologie magazine heeft daar nu atrikelen over.



maar als ik je zelf advies zou geven, stop met strijden over je seksleven. Het brengt alleen maar spanning met zich. Zoek naar wat je daadwerkelijk nodig heb, en los dat samen op. Pas dan zal je seksleven weer opfleuren, denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Wat een nuttige reacties allemaal!



Heel erg eens met wat Tringtring zegt. Als ik het zo lees, zit de moeilijkheid hem meer in het geknakte vertrouwen en verwijten over en weer, dan in de slechte seks. Die draait wel weer bij.



Terugkomen op leugens, dat is een van de allermoeilijkste dingen die er bestaan. Misschien is het wel gewoon te veel gevraagd? Ook al omdat je er nooit van uit kunt gaan dat de onderste steen op enig moment wel boven is.



Even heel mannelijk en oplossingsgericht. Als je nou eens afspreekt: "Luister. We hebben allebei fouten gemaakt en daarmee onze relatie beschadigd. Dat is al gebeurd, niet meer terug te draaien. Dus zullen we nu afspreken dat we vanaf dit moment volledig eerlijk tegen elkaar gaan zijn? We kunnen alles uit het afgelopen jaar nog uit gaan ruziën maar als we samen verder willen, moeten we het toch achter ons gaan laten. Waarom niet per nu?"



O, en dan nog iets. Ik lees 'slecht seksleven' en 'kindje geboren'. Die twee zie je wel vaker samen. Ik kan me voorstellen dat dat ook meespeelt, maar dat het nu een beetje wordt ondergesneeuwd door jullie conflict / wapenstilstand.
Alle reacties Link kopieren
Zeer lastige situatie inderdaad. Antwoorden hierboven, allemaal goede tips. Het gaat om de waarde van zijn relatie met jou: wat beteken jij voor hem. Hoe belangrijk ben jij voor hem. Zijn eerlijke antwoord, is hét antwoord op de oorzaak van je probleem. Zonder twijfel. (eigenlijk zeg je het zelf ook al, iemand die jou op waarde weet in te schatten, of simpeler gezegd, iemand die blij en gelukkig van je wordt).



Uiteindelijk ben ik er achter gekomen dat een wederzijdse waardevolle, langdurige relatie mét plezier, mét variatie, mét het doorstaan van stormen en 'in the end' graag met elkaar om gaan zeker geen gemeengoed is. En het kan (hoeft niet) zo zijn dat jij met je huidige partnerkeuze - zonder verkeerd bedoelde opzet - die langdurige relatie niet kan invullen. Daar zullen jullie beiden achter moeten komen.



Ook belangrijk is wat je van een relatie verwacht? Waarom heb je een relatie, waarom heb je daarvoor gekozen. Was het wel een keuze, of is het een een verlengde (sex)date? Moeilijke vragen, maar ontzettend belangrijk.



Succes en sterkte.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven