Seks
alle pijlers
seks op reis
zaterdag 9 mei 2015 om 17:25
Ik lees hier al langer mee, maar dit is mijn eerste topic.
Ik heb een rare kronkel in mijn hoofd waar ik graag vanaf wil, zeker met de zomer in het vooruitzicht. Ik heb sinds bijna drie jaar een vriend. We hebben vorig jaar een verre reis gemaakt voor langere tijd. Het was één van de beste ervaringen van mijn leven en we hebben plannen om dit jaar opnieuw zo’n reis te maken. We hebben eigenlijk maar over één iets onenigheid gehad en dat ging over seks. Mijn vriend was erg opgewonden en vond dat seks ‘hoort’ bij een vakantie. Als je hele dagen samen bent dan krijg je toch zin? Voor mij werkt het echter niet zo. Het lukt mij niet om me voldoende te ontspannen en seks te hebben in een andere bed dan het mijne. Ik vind het vreemd om seks te hebben in een bed waar anderen al in hebben liggen rollebollen. Ook ben ik mij zo bewust dat er andere hotelgasten aanwezig zijn en ben ik ‘bang’ dat ze ons gaan bezighoren.
Dit is absoluut geen levensgroot probleem, maar ik vind het wel vervelend, vooral voor mijn vriend. Hij vond dat ik wel eens zin kon maken, maar het lukt mij maar niet om die gedachten in mijn hoofd stil te zetten en we hebben dus de hele reis geen seks gehad. Hij vind me preuts. Nu wil ik hier graag iets aan doen. Weet iemand een manier om mij meer te ontspannen en laten gaan in een andere situatie dan het gewone? Is dit voor iemand herkenbaar?
Ik heb een rare kronkel in mijn hoofd waar ik graag vanaf wil, zeker met de zomer in het vooruitzicht. Ik heb sinds bijna drie jaar een vriend. We hebben vorig jaar een verre reis gemaakt voor langere tijd. Het was één van de beste ervaringen van mijn leven en we hebben plannen om dit jaar opnieuw zo’n reis te maken. We hebben eigenlijk maar over één iets onenigheid gehad en dat ging over seks. Mijn vriend was erg opgewonden en vond dat seks ‘hoort’ bij een vakantie. Als je hele dagen samen bent dan krijg je toch zin? Voor mij werkt het echter niet zo. Het lukt mij niet om me voldoende te ontspannen en seks te hebben in een andere bed dan het mijne. Ik vind het vreemd om seks te hebben in een bed waar anderen al in hebben liggen rollebollen. Ook ben ik mij zo bewust dat er andere hotelgasten aanwezig zijn en ben ik ‘bang’ dat ze ons gaan bezighoren.
Dit is absoluut geen levensgroot probleem, maar ik vind het wel vervelend, vooral voor mijn vriend. Hij vond dat ik wel eens zin kon maken, maar het lukt mij maar niet om die gedachten in mijn hoofd stil te zetten en we hebben dus de hele reis geen seks gehad. Hij vind me preuts. Nu wil ik hier graag iets aan doen. Weet iemand een manier om mij meer te ontspannen en laten gaan in een andere situatie dan het gewone? Is dit voor iemand herkenbaar?
zondag 10 mei 2015 om 10:17
quote:redbuIIetje schreef op 09 mei 2015 @ 19:24:
[...]
Buiten kun je juist prima doen als je op 'n ander continent vakantie aan 't vieren bent. Daar kent niemand je dus lekker belangrijk dat ze zien dat je op de motorkap van je huurauto of in zee genomen wordt.Dat gaat mij zelfs te ver. Dat heeft niks meer met preuts te maken.
[...]
Buiten kun je juist prima doen als je op 'n ander continent vakantie aan 't vieren bent. Daar kent niemand je dus lekker belangrijk dat ze zien dat je op de motorkap van je huurauto of in zee genomen wordt.Dat gaat mij zelfs te ver. Dat heeft niks meer met preuts te maken.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
zondag 10 mei 2015 om 10:48
quote:mienbillekesjeuken schreef op 10 mei 2015 @ 09:53:
Wat zijn sommige vrouwen toch neuroten, zeg. Geen seks anders dan thuis in bed, de wc liever niet gebruiken met man in de buurt.... Man man man wat maak je het jezelf moeilijk. Laat los, leef!Ik vind het ook tamelijk neurotisch. Het lijkt mij dat TO een probleem heeft met haar eigen lichaam en met alle normale dingen die bij een lichaam horen zoals ontlasten, opgewonden raken en nog meer. Misschien zou het goed zijn als TO hier overheen probeert te komen, al dan niet met hulp van buitenaf. Ze zou eens een dagje open en bloot door de sauna kunnen gaan lopen en dan merken dat een lichaam niet iets is waar je je over hoeft te schamen.
Wat zijn sommige vrouwen toch neuroten, zeg. Geen seks anders dan thuis in bed, de wc liever niet gebruiken met man in de buurt.... Man man man wat maak je het jezelf moeilijk. Laat los, leef!Ik vind het ook tamelijk neurotisch. Het lijkt mij dat TO een probleem heeft met haar eigen lichaam en met alle normale dingen die bij een lichaam horen zoals ontlasten, opgewonden raken en nog meer. Misschien zou het goed zijn als TO hier overheen probeert te komen, al dan niet met hulp van buitenaf. Ze zou eens een dagje open en bloot door de sauna kunnen gaan lopen en dan merken dat een lichaam niet iets is waar je je over hoeft te schamen.
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
zondag 10 mei 2015 om 11:40
quote:bugs schreef op 10 mei 2015 @ 09:37:
[...]
Als wij op vakantie zouden zijn en mijn partner zou niet willen vrijen, zou ik praten tot ik begrijp waarom zij dat niet wil. Niet omdat ik zo nodig seks moet hebben, maar omdat seks met ontspanning te maken heeft, en ik wil weten wat haar verhindert te ontspannen. In jullie geval is het onbegrip (en misschien frustratie van zijn kant) is die hele maand met jullie meegeweest op vakantie... Dat zal het toch minder gezellig gemaakt hebben.
[...]
Je schaamt je om basale vragen te stellen aan je eigen partner.
Maar ik vermoed dat jij dezelfde schaamte tussen jullie in laat staan als het gaat om dingen die wel voor jullie belangrijk zijn. Namelijk een vrijpartij waar jullie je allebei prettig bij voelen. En helemaal kunnen ontspannen in elkaars bijzijn. En misschien nog andere belangrijke dingen waar jullie mee zitten (maar niet zeggen).
Weet je, ik weet zelf niet goed waarom ik mij niet kan ontspannen. We hebben natuurlijk wel geknuffeld tijdens de vakantie en zelfs dan kan ik die gedachtenstroom in mijn hoofd niet stilleggen. Als ik in zijn armen lag, dacht ik voortdurend of hij mijn lichaam op het strand wel goed genoeg vond in vergelijking met de andere vrouwen in bikini, dan vraag ik mij af of ik niet naar zweet ruik als we een hele dag hebben rondgetrokken (zelfs al kom ik uit de douche), of dan denk ik dat mijn lichaam 'vies' voelt met aftersun aan. Ik reageer niet op zijn aanstalten en dan geeft hij het maar op. Ik heb hem gezegd dat ik mij niet genoeg kon ontspannen, maar hij vindt dit maar een excuus.
Ik schaam mij om iets verkeerd te doen en hierdoor ben ik zo geremd dat ik blijkbaar net veel verkeerd doe...
Thuis had ik dit in het begin van onze relatie ook, maar dit is al wat verbeterd. Toch lijkt het opnieuw op te spelen als we in een andere omgeving komen.
[...]
Als wij op vakantie zouden zijn en mijn partner zou niet willen vrijen, zou ik praten tot ik begrijp waarom zij dat niet wil. Niet omdat ik zo nodig seks moet hebben, maar omdat seks met ontspanning te maken heeft, en ik wil weten wat haar verhindert te ontspannen. In jullie geval is het onbegrip (en misschien frustratie van zijn kant) is die hele maand met jullie meegeweest op vakantie... Dat zal het toch minder gezellig gemaakt hebben.
[...]
Je schaamt je om basale vragen te stellen aan je eigen partner.
Maar ik vermoed dat jij dezelfde schaamte tussen jullie in laat staan als het gaat om dingen die wel voor jullie belangrijk zijn. Namelijk een vrijpartij waar jullie je allebei prettig bij voelen. En helemaal kunnen ontspannen in elkaars bijzijn. En misschien nog andere belangrijke dingen waar jullie mee zitten (maar niet zeggen).
Weet je, ik weet zelf niet goed waarom ik mij niet kan ontspannen. We hebben natuurlijk wel geknuffeld tijdens de vakantie en zelfs dan kan ik die gedachtenstroom in mijn hoofd niet stilleggen. Als ik in zijn armen lag, dacht ik voortdurend of hij mijn lichaam op het strand wel goed genoeg vond in vergelijking met de andere vrouwen in bikini, dan vraag ik mij af of ik niet naar zweet ruik als we een hele dag hebben rondgetrokken (zelfs al kom ik uit de douche), of dan denk ik dat mijn lichaam 'vies' voelt met aftersun aan. Ik reageer niet op zijn aanstalten en dan geeft hij het maar op. Ik heb hem gezegd dat ik mij niet genoeg kon ontspannen, maar hij vindt dit maar een excuus.
Ik schaam mij om iets verkeerd te doen en hierdoor ben ik zo geremd dat ik blijkbaar net veel verkeerd doe...
Thuis had ik dit in het begin van onze relatie ook, maar dit is al wat verbeterd. Toch lijkt het opnieuw op te spelen als we in een andere omgeving komen.
zondag 10 mei 2015 om 11:51
Dat is lastig voor je, dat je zo moeilijk ontspant. Ben je misschien erg onzeker over jezelf? Niet alleen maar over je lichaam, maar ook of je überhaupt wel leuk bent? Je vriend vindt je leuk, en hij snapt ook wel dat je gezweet hebt na een dag op pad, of dat je huid vettig wordt van zonnebrand. Hij vindt dat geen punt, vindt je prima zoals je bent en heeft ondanks dat soort dingen gewoon zin om te vrijen.
Nou helpt testosteron sowieso om zin te krijgen, maar al die negatieve gedachten die jij er nog eens bij hebt, zitten je op dagelijkse basis erg in de weg.
Wonen jullie samen? Als je thuis ook zo'n moeite met ontspannen hebt (of had), zou ik misschien eens met een psycholoog praten. Het klinkt alsof je leven daar een stuk relaxter en leuker van kan worden. Zeker als je naar de toekomst kijkt, want het leven kan zo af en toe een stuk moeilijker zijn dan zweetluchtjes en aftersun.
Nou helpt testosteron sowieso om zin te krijgen, maar al die negatieve gedachten die jij er nog eens bij hebt, zitten je op dagelijkse basis erg in de weg.
Wonen jullie samen? Als je thuis ook zo'n moeite met ontspannen hebt (of had), zou ik misschien eens met een psycholoog praten. Het klinkt alsof je leven daar een stuk relaxter en leuker van kan worden. Zeker als je naar de toekomst kijkt, want het leven kan zo af en toe een stuk moeilijker zijn dan zweetluchtjes en aftersun.
Snel internet vraagt niet per se om een snelle mening
zondag 10 mei 2015 om 13:37
Ik denk dat ik wat ouder ben dan hier gedacht wordt. Ik ben bijna dertig en heb voor mijn leeftijd belachelijk weinig ervaring. Dat maakt mij ook onzeker.
Ik heb hiervoor slechts één relatie gehad van iets minder dan een jaar. Hij was mijn eerste (en buiten mijn vriend enige) seksuele partner.
Ik had voor die relatie al erg weinig zelfvertrouwen, vooral op basis van mijn uiterlijk. Ik was als kind altijd het dikkertje van de familie. Ik werd hier ook vaak mee uitgelachen. Zo lachten de kinderen op mijn school vaak als ze mij voorbij zagen lopen: 'Kijk die dikke eens waggelen.' En dan maakte ze loeigeluiden, alsof ik zo dik was als een koe. Toen ik dit eens in tranen tegen mijn moeder vertelde, lachte ze. Ze vond het wel origineel gevonden. Veel steun heb ik nooit gekregen. Integendeel, vaak kreeg ik thuis ook vervelende dingen te horen. Dat ik mijn kleren altijd een maat groter moest kopen dan nodig was, anders viel mijn vet te veel op.
Mijn eerste vriend wist over al deze onzekerheden. Vreemd genoeg leefde ik op bij hem. Ik durfde zelfs best veel in bed. Orale seks, on top, verschillende standjes, blinddoeken, hem opwachten in mooie lingerie, ik heb dan verschillende dingen uitgeprobeerd. Ik heb met hem zelfs eens seks gehad onder enkele bomen in het midden van een veld tijdens een onweersbui, wat voor velen misschien niet zo veel voorstelt, maar voor mij echt wel spannend was. Die ex-vriend heeft mij op het einde van de relatie tijdens een ruzie naar het hoofd geslingerd dat ik dankbaar moest zijn dat hij maanden bij mij was gebleven, want iedereen wist dat ik eigenlijk te lelijk was voor hem. Hij heeft ook gezegd dat ik verschrikkelijk slecht ben in bed, dat seks met een lijk zelfs nog beter voelt. Hij wist dat hij mij hiermee kon raken. Het ergste is nog dat ik hem gewoon geloofde. Ik had direct de relatie moeten verbreken, maar ik had hier gewoon te weinig zelfvertrouwen voor. We zijn hierachter nog drie maanden samen geweest, waarin hij nog vaak lelijke dingen heeft gezegd. Dat we beter seks zouden hebben in het donker, dan kon hij er een ander lichaam bij fantaseren en dan kon hij tenminste klaarkomen... Hij heeft de relatie verbroken en is direct bij iemand anders ingetrokken. Ik ben hierna vijf jaar alleen geweest.
Ik weet dat ik mijn vriend niet kwalijk kan nemen voor wat er in deze relatie is gebeurd. Mijn zelfvertrouwen is op verschillende vlakken al wat meer gegroeid, maar seksueel is dit gewoon moeilijk. Lichamelijk zie ik er nu beter uit dan vroeger, maar soms voel ik mij gewoon een walvis als ik naast mijn vriend lig. Ik kan niet niets denken als ik bezig ben in bed. Ik denk voortdurend of ik dingen wel goed doe. Mijn vriend aftrekken bijvoorbeeld is een rijtje technische handelingen die ik mijn hoofd moet aflopen en als hij niet reageert zoals ik gewend ben van hem, begin ik opnieuw te twijfelen aan mezelf.
We wonen bijna twee jaar samen. Ik heb al therapie gehad om met die dingen om te gaan en zoals gezegd heb ik al wat vooruitgang geboekt. Ik kan al naakt zijn bij mijn vriend en mij hier goed bij voelen, wat lang ondenkbaar was, ik durf al wat makkelijker contact leggen met vreemden, zo'n verre reis maken had ik gewoon ook lang niet gedurfd,... Enkel seksueel lijk ik gewoon vast te lopen...
Ik heb hiervoor slechts één relatie gehad van iets minder dan een jaar. Hij was mijn eerste (en buiten mijn vriend enige) seksuele partner.
Ik had voor die relatie al erg weinig zelfvertrouwen, vooral op basis van mijn uiterlijk. Ik was als kind altijd het dikkertje van de familie. Ik werd hier ook vaak mee uitgelachen. Zo lachten de kinderen op mijn school vaak als ze mij voorbij zagen lopen: 'Kijk die dikke eens waggelen.' En dan maakte ze loeigeluiden, alsof ik zo dik was als een koe. Toen ik dit eens in tranen tegen mijn moeder vertelde, lachte ze. Ze vond het wel origineel gevonden. Veel steun heb ik nooit gekregen. Integendeel, vaak kreeg ik thuis ook vervelende dingen te horen. Dat ik mijn kleren altijd een maat groter moest kopen dan nodig was, anders viel mijn vet te veel op.
Mijn eerste vriend wist over al deze onzekerheden. Vreemd genoeg leefde ik op bij hem. Ik durfde zelfs best veel in bed. Orale seks, on top, verschillende standjes, blinddoeken, hem opwachten in mooie lingerie, ik heb dan verschillende dingen uitgeprobeerd. Ik heb met hem zelfs eens seks gehad onder enkele bomen in het midden van een veld tijdens een onweersbui, wat voor velen misschien niet zo veel voorstelt, maar voor mij echt wel spannend was. Die ex-vriend heeft mij op het einde van de relatie tijdens een ruzie naar het hoofd geslingerd dat ik dankbaar moest zijn dat hij maanden bij mij was gebleven, want iedereen wist dat ik eigenlijk te lelijk was voor hem. Hij heeft ook gezegd dat ik verschrikkelijk slecht ben in bed, dat seks met een lijk zelfs nog beter voelt. Hij wist dat hij mij hiermee kon raken. Het ergste is nog dat ik hem gewoon geloofde. Ik had direct de relatie moeten verbreken, maar ik had hier gewoon te weinig zelfvertrouwen voor. We zijn hierachter nog drie maanden samen geweest, waarin hij nog vaak lelijke dingen heeft gezegd. Dat we beter seks zouden hebben in het donker, dan kon hij er een ander lichaam bij fantaseren en dan kon hij tenminste klaarkomen... Hij heeft de relatie verbroken en is direct bij iemand anders ingetrokken. Ik ben hierna vijf jaar alleen geweest.
Ik weet dat ik mijn vriend niet kwalijk kan nemen voor wat er in deze relatie is gebeurd. Mijn zelfvertrouwen is op verschillende vlakken al wat meer gegroeid, maar seksueel is dit gewoon moeilijk. Lichamelijk zie ik er nu beter uit dan vroeger, maar soms voel ik mij gewoon een walvis als ik naast mijn vriend lig. Ik kan niet niets denken als ik bezig ben in bed. Ik denk voortdurend of ik dingen wel goed doe. Mijn vriend aftrekken bijvoorbeeld is een rijtje technische handelingen die ik mijn hoofd moet aflopen en als hij niet reageert zoals ik gewend ben van hem, begin ik opnieuw te twijfelen aan mezelf.
We wonen bijna twee jaar samen. Ik heb al therapie gehad om met die dingen om te gaan en zoals gezegd heb ik al wat vooruitgang geboekt. Ik kan al naakt zijn bij mijn vriend en mij hier goed bij voelen, wat lang ondenkbaar was, ik durf al wat makkelijker contact leggen met vreemden, zo'n verre reis maken had ik gewoon ook lang niet gedurfd,... Enkel seksueel lijk ik gewoon vast te lopen...
zondag 10 mei 2015 om 14:03
Tjonge, wat een verhaal. Ik snap wel dat je moeite hebt met ontspannen en je laten gaan, je hebt al heel wat meegemaakt. Meer dan zweetluchtjes en zonnebrand...
Het is goed dat je therapie hebt gehad, en het is mooi dat je vooruitgang boekt. Ik ben vroeger nooit zo gepest. Maar ik ben ook een laatbloeier en ook bij de psycholoog geweest. En mij partner is vroeger ook gepest, en had ook ouders die niet behulpzaam reageerden. We zijn allebei nog steeds bezig met ontspannen en onszelf accepteren (allebei tweede helft 30), en losser worden in bed. Ik hoop dat dat proces bij jou ook nog een poos zal doorgaan. In ieder geval is praten daarvoor essentieel.
quote:Ik ben bijna dertig en heb voor mijn leeftijd belachelijk weinig ervaring.
Er is niets belachelijks aan weinig ervaring. En je hebt ook niet weinig ervaring. Met je ex voelde je je behoorlijk vrij (voordat hij je beledigde) en heb je spannende dingen gedaan. Lang niet iedereen doet het onder een boom. Daar genoot je van, prima toch?
quote:Ik kan al naakt zijn bij mijn vriend en mij hier goed bij voelen, wat lang ondenkbaar was, ik durf al wat makkelijker contact leggen met vreemden, zo'n verre reis maken had ik gewoon ook lang niet gedurfd,...
Klinkt als een heel lieve vriend, die (tot nu toe in ieder geval) geduld met je heeft. Maar een uitdagend seksleven is wel onderdeel van een bevredigende relatie, en dat mist hij misschien.
quote:Enkel seksueel lijk ik gewoon vast te lopen...
Zoiets als "enkel seksueel" bestaat volgens mij niet. Seks is (voor mij althans) erg intiem, en je moet je kwetsbaar durven opstellen om je er helemaal aan over te geven. Daardoor lijkt het (soms) alsof daar de laatste drempel overwonnen moet worden. Maar de drempel komt ergens anders vandaan, in jouw geval uit een lastig verleden dat je onzeker maakte.
Weet je vriend alles wat je hier schrijft? Leg het uit, praat er veel over. Als jullie elkaar begrijpen kunnen jullie elkaar helpen. En zoals ik schreef, begin klein (onder een deken in het donker in de woonkamer), en ga langzaam kleine stapjes verder. Voor je het weet lig je ergens weer onder een boom.
Het is goed dat je therapie hebt gehad, en het is mooi dat je vooruitgang boekt. Ik ben vroeger nooit zo gepest. Maar ik ben ook een laatbloeier en ook bij de psycholoog geweest. En mij partner is vroeger ook gepest, en had ook ouders die niet behulpzaam reageerden. We zijn allebei nog steeds bezig met ontspannen en onszelf accepteren (allebei tweede helft 30), en losser worden in bed. Ik hoop dat dat proces bij jou ook nog een poos zal doorgaan. In ieder geval is praten daarvoor essentieel.
quote:Ik ben bijna dertig en heb voor mijn leeftijd belachelijk weinig ervaring.
Er is niets belachelijks aan weinig ervaring. En je hebt ook niet weinig ervaring. Met je ex voelde je je behoorlijk vrij (voordat hij je beledigde) en heb je spannende dingen gedaan. Lang niet iedereen doet het onder een boom. Daar genoot je van, prima toch?
quote:Ik kan al naakt zijn bij mijn vriend en mij hier goed bij voelen, wat lang ondenkbaar was, ik durf al wat makkelijker contact leggen met vreemden, zo'n verre reis maken had ik gewoon ook lang niet gedurfd,...
Klinkt als een heel lieve vriend, die (tot nu toe in ieder geval) geduld met je heeft. Maar een uitdagend seksleven is wel onderdeel van een bevredigende relatie, en dat mist hij misschien.
quote:Enkel seksueel lijk ik gewoon vast te lopen...
Zoiets als "enkel seksueel" bestaat volgens mij niet. Seks is (voor mij althans) erg intiem, en je moet je kwetsbaar durven opstellen om je er helemaal aan over te geven. Daardoor lijkt het (soms) alsof daar de laatste drempel overwonnen moet worden. Maar de drempel komt ergens anders vandaan, in jouw geval uit een lastig verleden dat je onzeker maakte.
Weet je vriend alles wat je hier schrijft? Leg het uit, praat er veel over. Als jullie elkaar begrijpen kunnen jullie elkaar helpen. En zoals ik schreef, begin klein (onder een deken in het donker in de woonkamer), en ga langzaam kleine stapjes verder. Voor je het weet lig je ergens weer onder een boom.
Snel internet vraagt niet per se om een snelle mening
zondag 10 mei 2015 om 14:04
quote:Ik heb met hem zelfs eens seks gehad onder enkele bomen in het midden van een veld tijdens een onweersbuiDat kan best nog gevaarlijk zijn. Zie nieuwbericht afgelopen week van 2 meiden die onder 'n boom stonden tijdens onweer door de bliksem werden getroffen. Lijkt me dan 'n extra lullige dood als je neergebliksemd wordt tijdens je outdoor seks.
Shoot first, ask questions later!
zondag 10 mei 2015 om 15:18
Mijn vriend weet dat ik vroeger dikker was en dat ik onzeker ben over mijn lichaam. Hij weet ook dat ik maar één korte relatie heb gehad voor hem en dat ik minder ervaring heb en dat die relatie slecht is afgelopen. Details weet hij niet en schaam ik mij voor.
Het ergste vind ik dat ik mijn ex-vriend vertrouwde. Ik had hem over mijn onzekerheden verteld en ik voelde mij 'veilig' bij hem. Ik heb mij hierin erg vergist. En nu vind ik het moeilijk om te geloven als mijn vriend mij eens een complimentje geeft over mijn bedprestaties. Als hij bv zegt dat hij het fijn vond hoe ik hem pijpte, dan denk ik dat hij dit gewoon zegt omdat hij seks wil, niet omdat hij het echt meent. Ik word soms moe van mezelf.
Het ergste vind ik dat ik mijn ex-vriend vertrouwde. Ik had hem over mijn onzekerheden verteld en ik voelde mij 'veilig' bij hem. Ik heb mij hierin erg vergist. En nu vind ik het moeilijk om te geloven als mijn vriend mij eens een complimentje geeft over mijn bedprestaties. Als hij bv zegt dat hij het fijn vond hoe ik hem pijpte, dan denk ik dat hij dit gewoon zegt omdat hij seks wil, niet omdat hij het echt meent. Ik word soms moe van mezelf.
zondag 10 mei 2015 om 15:33
quote:selien185 schreef op 10 mei 2015 @ 15:18:
En nu vind ik het moeilijk om te geloven als mijn vriend mij eens een complimentje geeft over mijn bedprestaties. Ik word soms moe van mezelf.
Dat snap ik. Het is moeilijk om iemand nu weer te vertrouwen en het is ook vermoeiend om zo in de knoop te zitten. Vooral dat laatste herken ik heel goed.
Het is niet raar om je zo te voelen na wat je hebt meegemaakt, de schaamte is heel goed te begrijpen. Maar wil je er vanaf, dan zul je het op tafel moeten leggen en bespreken met je vriend. En behulpzaam is de schaamte ook niet, want wegstoppen lukt namelijk niet (anders had je hier geen post geplaatst).
Meer praten met je vriend helpt, echt waar. Dan snapt hij beter waarom je zo'n moeite hebt zijn complimenten aan te nemen, waarom je zo terughoudend bent in bed (of eigenlijk, buiten bed, etc. etc. Misschien kun je naast dat praten ook zo af en toe eens een poging wagen om je over je angsten heen te zetten? Een keertje hem onder de douche verwennen? Of buiten ergens? Als hij ziet waar je mee zit en ziet dat jij je best doet om hem tegemoet te komen, is hij misschien ook meer genegen om jou tegemoet te komen in je aarzelingen.
En zo niet, als hij maar blijft zeggen dat jij maar normaal moet doen oid, dan is dat niet de vent voor jou!
En nu vind ik het moeilijk om te geloven als mijn vriend mij eens een complimentje geeft over mijn bedprestaties. Ik word soms moe van mezelf.
Dat snap ik. Het is moeilijk om iemand nu weer te vertrouwen en het is ook vermoeiend om zo in de knoop te zitten. Vooral dat laatste herken ik heel goed.
Het is niet raar om je zo te voelen na wat je hebt meegemaakt, de schaamte is heel goed te begrijpen. Maar wil je er vanaf, dan zul je het op tafel moeten leggen en bespreken met je vriend. En behulpzaam is de schaamte ook niet, want wegstoppen lukt namelijk niet (anders had je hier geen post geplaatst).
Meer praten met je vriend helpt, echt waar. Dan snapt hij beter waarom je zo'n moeite hebt zijn complimenten aan te nemen, waarom je zo terughoudend bent in bed (of eigenlijk, buiten bed
, etc. etc. Misschien kun je naast dat praten ook zo af en toe eens een poging wagen om je over je angsten heen te zetten? Een keertje hem onder de douche verwennen? Of buiten ergens? Als hij ziet waar je mee zit en ziet dat jij je best doet om hem tegemoet te komen, is hij misschien ook meer genegen om jou tegemoet te komen in je aarzelingen.En zo niet, als hij maar blijft zeggen dat jij maar normaal moet doen oid, dan is dat niet de vent voor jou!
Snel internet vraagt niet per se om een snelle mening
zondag 10 mei 2015 om 17:09
quote:selien185 schreef op 10 mei 2015 @ 13:37:
Ik denk dat ik wat ouder ben dan hier gedacht wordt. Ik ben bijna dertig en heb voor mijn leeftijd belachelijk weinig ervaring. Dat maakt mij ook onzeker.
.....
Na deze post snap ik je een stuk beter.
Jammer dat je vriend dan niet wat meer het voortouw neemt en je over drempels helpt. In je vorige relatie is je vertrouwen gebroken, maar kennelijk is de vertrouwensbasis in deze relatie ook niet optimaal.Je vriend mag zichzelf eigenlijk best het een en ander kwalijk nemen, in plaats van het erop te houden dat jij preuts bent. Met jouw verhaal in mijn achterhoofd zou hij de positieve insteek makkelijk moeten kunnen vinden. Hij is te blind om te zien dat de sleutel bij hem ligt. Jij bent teveel gewend om het probleem bij jezelf te zoeken in de veronderstelling dat je de afwijkende bent. Ik denk dat het kernprobleem niet bij jou ligt, maar bij jouw partner die niet in staat is om je het juiste gevoel van liefde vertrouwen en geborgenheid te bieden.
Voor mijn gevoel is het compleet de verkeerde weg om de tekortkoming in jezelf te zoeken. Je vriend heeft iets heel essentieels dat jij nodig hebt niet te bieden in deze relatie, is mijn gevoel.
Ik denk dat ik wat ouder ben dan hier gedacht wordt. Ik ben bijna dertig en heb voor mijn leeftijd belachelijk weinig ervaring. Dat maakt mij ook onzeker.
.....
Na deze post snap ik je een stuk beter.
Jammer dat je vriend dan niet wat meer het voortouw neemt en je over drempels helpt. In je vorige relatie is je vertrouwen gebroken, maar kennelijk is de vertrouwensbasis in deze relatie ook niet optimaal.Je vriend mag zichzelf eigenlijk best het een en ander kwalijk nemen, in plaats van het erop te houden dat jij preuts bent. Met jouw verhaal in mijn achterhoofd zou hij de positieve insteek makkelijk moeten kunnen vinden. Hij is te blind om te zien dat de sleutel bij hem ligt. Jij bent teveel gewend om het probleem bij jezelf te zoeken in de veronderstelling dat je de afwijkende bent. Ik denk dat het kernprobleem niet bij jou ligt, maar bij jouw partner die niet in staat is om je het juiste gevoel van liefde vertrouwen en geborgenheid te bieden.
Voor mijn gevoel is het compleet de verkeerde weg om de tekortkoming in jezelf te zoeken. Je vriend heeft iets heel essentieels dat jij nodig hebt niet te bieden in deze relatie, is mijn gevoel.
zondag 10 mei 2015 om 17:45
Wat naar van die ex van jou Selien! Ik begrijp het nu veel beter. Zo jammer dat die man aan het einde van de relatie jou zo de grond in trapte.
Ik snap dat je uit zelfbescherming nu niet alles meer durft te delen. Toch zou dat voor het vertrouwen in deze relatie wel goed zijn. In een fijne relatie kun je delen wat je dwarszit, en help je elkaar daarmee. Jammer dat je vriend niet genoeg heeft doorgevraagd over het waarom. Zou je het aandurven om hem dit topic te laten lezen? Zou voor het begrip, en voor jullie relatie, wel eens erg goed kunnen zijn.
Ik snap dat je uit zelfbescherming nu niet alles meer durft te delen. Toch zou dat voor het vertrouwen in deze relatie wel goed zijn. In een fijne relatie kun je delen wat je dwarszit, en help je elkaar daarmee. Jammer dat je vriend niet genoeg heeft doorgevraagd over het waarom. Zou je het aandurven om hem dit topic te laten lezen? Zou voor het begrip, en voor jullie relatie, wel eens erg goed kunnen zijn.
zondag 10 mei 2015 om 18:26
@ Kerol: hoe stel je dan precies voor dat TO's vriend het aanpakt als hij zelfs niet het volledige verhaal kent? Ik vind dat je nu misschien wel wat veel bij de vriend neerlegt. Ik vind het een nare situatie voor jullie beide, To. Ik hoop dat je eruit geraakt.
@ Eva: ik vind het wel 'grappig' dat je nu de verantwoordelijkheid bij de vriend van TO legt, terwijl je gisteren TO als slechte vriendin hebt verweten omdat ze een maand geen seks wilde. Niets zo veranderlijk als een vrouw...
@ Eva: ik vind het wel 'grappig' dat je nu de verantwoordelijkheid bij de vriend van TO legt, terwijl je gisteren TO als slechte vriendin hebt verweten omdat ze een maand geen seks wilde. Niets zo veranderlijk als een vrouw...
zondag 10 mei 2015 om 18:34
quote:smellycat015 schreef op 10 mei 2015 @ 18:26:
@ Kerol: hoe stel je dan precies voor dat TO's vriend het aanpakt als hij zelfs niet het volledige verhaal kent? Ik vind dat je nu misschien wel wat veel bij de vriend neerlegt. Ik vind het een nare situatie voor jullie beide, To. Ik hoop dat je eruit geraakt.
@ Eva: ik vind het wel 'grappig' dat je nu de verantwoordelijkheid bij de vriend van TO legt, terwijl je gisteren TO als slechte vriendin hebt verweten omdat ze een maand geen seks wilde. Niets zo veranderlijk als een vrouw...
Er is ineens heel veel meer helder dan gisteren, niet dan?
Daarnaast moeten ze er samen een middenweg in vinden, maar met meer begrip van haar vriend en openheid van TO, moet dat vast goed komen.
@ Kerol: hoe stel je dan precies voor dat TO's vriend het aanpakt als hij zelfs niet het volledige verhaal kent? Ik vind dat je nu misschien wel wat veel bij de vriend neerlegt. Ik vind het een nare situatie voor jullie beide, To. Ik hoop dat je eruit geraakt.
@ Eva: ik vind het wel 'grappig' dat je nu de verantwoordelijkheid bij de vriend van TO legt, terwijl je gisteren TO als slechte vriendin hebt verweten omdat ze een maand geen seks wilde. Niets zo veranderlijk als een vrouw...
Er is ineens heel veel meer helder dan gisteren, niet dan?
Daarnaast moeten ze er samen een middenweg in vinden, maar met meer begrip van haar vriend en openheid van TO, moet dat vast goed komen.
zondag 10 mei 2015 om 20:34
quote:kerol schreef op 10 mei 2015 @ 17:09:
[...]
Jammer dat je vriend dan niet wat meer het voortouw neemt en je over drempels helpt. In je vorige relatie is je vertrouwen gebroken, maar kennelijk is de vertrouwensbasis in deze relatie ook niet optimaal.Je vriend mag zichzelf eigenlijk best het een en ander kwalijk nemen, in plaats van het erop te houden dat jij preuts bent. Met jouw verhaal in mijn achterhoofd zou hij de positieve insteek makkelijk moeten kunnen vinden. Hij is te blind om te zien dat de sleutel bij hem ligt. Jij bent teveel gewend om het probleem bij jezelf te zoeken in de veronderstelling dat je de afwijkende bent. Ik denk dat het kernprobleem niet bij jou ligt, maar bij jouw partner die niet in staat is om je het juiste gevoel van liefde vertrouwen en geborgenheid te bieden.
Voor mijn gevoel is het compleet de verkeerde weg om de tekortkoming in jezelf te zoeken. Je vriend heeft iets heel essentieels dat jij nodig hebt niet te bieden in deze relatie, is mijn gevoel.
Ik ben benieuwd hoe jij het zou aanpakken als man, Kerol .
Ik kan mijn vriend eigenlijk niets verwijten, omdat ik hem voor een groot stuk heb buitengesloten. En hij had tijdens de vakantie ook gewoon gelijk. Het vieze bed en de dunne muren waren ook gewoon excuses waarom ik niet wilde, het probleem lag dieper. En ik weet dat het moeilijk is voor hem om afgewezen te worden, zeker terwijl hij niets verkeerd deed . En om misschien wat misverstanden uit de wereld te helpen, hij heeft mij zeker niet de hele vakantie verweten dat ik preuts ben. We hebben er éénmalig wat ruzie over gemaakt en dan hebben we afgesproken om ons maar te concentreren op de leuke dingen.
De waarheid is (en dit vind ik heel moeilijk om neer te schrijven, bang om mij opnieuw te vergissen) dat hij echt een lieverd is. Hij heeft mij de tijd die ik nodig heb, hij geeft veel (gemeende) complimenten (al wou ik soms dat ik ze beter kon geloven), maar af en toe vraagt hij ook iets van mij, wat ik ook maar normaal vind. Zo gaf hij aan dat hij het eens heel fijn zou vinden als ik eens een leuk setje zou aandoen, iets wat ik moeilijk vind. Ik had lingerie aangedaan met hierboven een jurkje die hij mooi vindt om hem te verrassen. Dat jurkje was totaal niet sexy en draag ik ook om te gaan werken, maar meer 'durfde' ik niet. Toen hij thuiskwam was hij oprecht gelukkig, de blik in zijn ogen... Ik voelde mij echt vrouwelijk die avond. En zo zijn er wel meer momenten.
Om hem nu het topic te laten lezen, dat lijkt me erg moeilijk. Hij weet niet dat ik gepest werd, hij weet niet dat ik gekwetst werd door de twee mensen die mij het liefst hadden moeten zien (mijn moeder en mijn ex). Volgens hem is het vooral mijn lichaam die ik moet leren aanvaarden en hij heeft hier zeker al mee geholpen.
[...]
Jammer dat je vriend dan niet wat meer het voortouw neemt en je over drempels helpt. In je vorige relatie is je vertrouwen gebroken, maar kennelijk is de vertrouwensbasis in deze relatie ook niet optimaal.Je vriend mag zichzelf eigenlijk best het een en ander kwalijk nemen, in plaats van het erop te houden dat jij preuts bent. Met jouw verhaal in mijn achterhoofd zou hij de positieve insteek makkelijk moeten kunnen vinden. Hij is te blind om te zien dat de sleutel bij hem ligt. Jij bent teveel gewend om het probleem bij jezelf te zoeken in de veronderstelling dat je de afwijkende bent. Ik denk dat het kernprobleem niet bij jou ligt, maar bij jouw partner die niet in staat is om je het juiste gevoel van liefde vertrouwen en geborgenheid te bieden.
Voor mijn gevoel is het compleet de verkeerde weg om de tekortkoming in jezelf te zoeken. Je vriend heeft iets heel essentieels dat jij nodig hebt niet te bieden in deze relatie, is mijn gevoel.
Ik ben benieuwd hoe jij het zou aanpakken als man, Kerol .
Ik kan mijn vriend eigenlijk niets verwijten, omdat ik hem voor een groot stuk heb buitengesloten. En hij had tijdens de vakantie ook gewoon gelijk. Het vieze bed en de dunne muren waren ook gewoon excuses waarom ik niet wilde, het probleem lag dieper. En ik weet dat het moeilijk is voor hem om afgewezen te worden, zeker terwijl hij niets verkeerd deed . En om misschien wat misverstanden uit de wereld te helpen, hij heeft mij zeker niet de hele vakantie verweten dat ik preuts ben. We hebben er éénmalig wat ruzie over gemaakt en dan hebben we afgesproken om ons maar te concentreren op de leuke dingen.
De waarheid is (en dit vind ik heel moeilijk om neer te schrijven, bang om mij opnieuw te vergissen) dat hij echt een lieverd is. Hij heeft mij de tijd die ik nodig heb, hij geeft veel (gemeende) complimenten (al wou ik soms dat ik ze beter kon geloven), maar af en toe vraagt hij ook iets van mij, wat ik ook maar normaal vind. Zo gaf hij aan dat hij het eens heel fijn zou vinden als ik eens een leuk setje zou aandoen, iets wat ik moeilijk vind. Ik had lingerie aangedaan met hierboven een jurkje die hij mooi vindt om hem te verrassen. Dat jurkje was totaal niet sexy en draag ik ook om te gaan werken, maar meer 'durfde' ik niet. Toen hij thuiskwam was hij oprecht gelukkig, de blik in zijn ogen... Ik voelde mij echt vrouwelijk die avond. En zo zijn er wel meer momenten.
Om hem nu het topic te laten lezen, dat lijkt me erg moeilijk. Hij weet niet dat ik gepest werd, hij weet niet dat ik gekwetst werd door de twee mensen die mij het liefst hadden moeten zien (mijn moeder en mijn ex). Volgens hem is het vooral mijn lichaam die ik moet leren aanvaarden en hij heeft hier zeker al mee geholpen.
zondag 10 mei 2015 om 22:32
Idd. Je vriend heeft zeker ook verantwoordelijkheid in de relatie (ben ik eens met Kerol). Maar om te kunnen helpen, moet hij wel weten hoe het zit.
En ik zou hem niet deze posts laten lezen. Vertel hem een keer wat je op je hart hebt als je daar een fijn moment voor weet (voor zover er fijne momenten bestaan voor zoiets). Als jij je veilig voelt, als er even niet teveel andere stress is, als jullie daarna tijd hebben voor elkaar, etc.
Dan komen jullie er samen wel uit, denk ik.
En ik zou hem niet deze posts laten lezen. Vertel hem een keer wat je op je hart hebt als je daar een fijn moment voor weet (voor zover er fijne momenten bestaan voor zoiets). Als jij je veilig voelt, als er even niet teveel andere stress is, als jullie daarna tijd hebben voor elkaar, etc.
Dan komen jullie er samen wel uit, denk ik.
Snel internet vraagt niet per se om een snelle mening
dinsdag 12 mei 2015 om 05:55
dinsdag 12 mei 2015 om 12:25
quote:selien185 schreef op 10 mei 2015 @ 20:34:
[...]
Ik ben benieuwd hoe jij het zou aanpakken als man, Kerol .
Ik kan mijn vriend eigenlijk niets verwijten, omdat ik hem voor een groot stuk heb buitengesloten. En hij had tijdens de vakantie ook gewoon gelijk. Het vieze bed en de dunne muren waren ook gewoon excuses waarom ik niet wilde, het probleem lag dieper. En ik weet dat het moeilijk is voor hem om afgewezen te worden, zeker terwijl hij niets verkeerd deed . En om misschien wat misverstanden uit de wereld te helpen, hij heeft mij zeker niet de hele vakantie verweten dat ik preuts ben. We hebben er éénmalig wat ruzie over gemaakt en dan hebben we afgesproken om ons maar te concentreren op de leuke dingen.
De waarheid is (en dit vind ik heel moeilijk om neer te schrijven, bang om mij opnieuw te vergissen) dat hij echt een lieverd is. Hij heeft mij de tijd die ik nodig heb, hij geeft veel (gemeende) complimenten (al wou ik soms dat ik ze beter kon geloven), maar af en toe vraagt hij ook iets van mij, wat ik ook maar normaal vind. Zo gaf hij aan dat hij het eens heel fijn zou vinden als ik eens een leuk setje zou aandoen, iets wat ik moeilijk vind. Ik had lingerie aangedaan met hierboven een jurkje die hij mooi vindt om hem te verrassen. Dat jurkje was totaal niet sexy en draag ik ook om te gaan werken, maar meer 'durfde' ik niet. Toen hij thuiskwam was hij oprecht gelukkig, de blik in zijn ogen... Ik voelde mij echt vrouwelijk die avond. En zo zijn er wel meer momenten.
Om hem nu het topic te laten lezen, dat lijkt me erg moeilijk. Hij weet niet dat ik gepest werd, hij weet niet dat ik gekwetst werd door de twee mensen die mij het liefst hadden moeten zien (mijn moeder en mijn ex). Volgens hem is het vooral mijn lichaam die ik moet leren aanvaarden en hij heeft hier zeker al mee geholpen.
Dan doet hij het waarschijnlijk stukken beter dan ik het uit je eerdere post opmaakte. Want hij kiest dus al heel vaak de positieve insteek. Dat vind ik heel fijn voor je om te lezen. Dat is de basis. En dat maakt het al een stuk minder terecht wat ik eerder suggereerde over zijn rol.
Misschien dat hij dan juist wat meer het heft in handen kan nemen. Je figuurlijk aan de haren het bed in slepen zeg maar. Dat is voor lieve jongens de valkuil, te passief opstellen. Als het gevoel goed is moet je je soms wat mannelijker opstellen, beslister zijn, dingen doen in plaats van vragend kijken. Zo moeilijk om dat in een vast recept te vangen. Elke vrouw is anders, elke relatie is anders, je moet mensen en situaties wel een beetje kunnen lezen en interpreteren.
Jij zou er in ieder geval beslist goed aan doen om je kaarten over je pestverleden op tafel te leggen. Hij klinkt nu eigenlijk heel lief, dus wat let je nu eigenlijk? Hij kan je daar beter door begrijpen. Laat je alsjeblieft kennen voordat het op een dag te laat is om je nog te laten kennen. Problemen zijn voor ieder mens een stuk beter hanteerbaar als je begrijpt waar ze vandaan komen.
[...]
Ik ben benieuwd hoe jij het zou aanpakken als man, Kerol .
Ik kan mijn vriend eigenlijk niets verwijten, omdat ik hem voor een groot stuk heb buitengesloten. En hij had tijdens de vakantie ook gewoon gelijk. Het vieze bed en de dunne muren waren ook gewoon excuses waarom ik niet wilde, het probleem lag dieper. En ik weet dat het moeilijk is voor hem om afgewezen te worden, zeker terwijl hij niets verkeerd deed . En om misschien wat misverstanden uit de wereld te helpen, hij heeft mij zeker niet de hele vakantie verweten dat ik preuts ben. We hebben er éénmalig wat ruzie over gemaakt en dan hebben we afgesproken om ons maar te concentreren op de leuke dingen.
De waarheid is (en dit vind ik heel moeilijk om neer te schrijven, bang om mij opnieuw te vergissen) dat hij echt een lieverd is. Hij heeft mij de tijd die ik nodig heb, hij geeft veel (gemeende) complimenten (al wou ik soms dat ik ze beter kon geloven), maar af en toe vraagt hij ook iets van mij, wat ik ook maar normaal vind. Zo gaf hij aan dat hij het eens heel fijn zou vinden als ik eens een leuk setje zou aandoen, iets wat ik moeilijk vind. Ik had lingerie aangedaan met hierboven een jurkje die hij mooi vindt om hem te verrassen. Dat jurkje was totaal niet sexy en draag ik ook om te gaan werken, maar meer 'durfde' ik niet. Toen hij thuiskwam was hij oprecht gelukkig, de blik in zijn ogen... Ik voelde mij echt vrouwelijk die avond. En zo zijn er wel meer momenten.
Om hem nu het topic te laten lezen, dat lijkt me erg moeilijk. Hij weet niet dat ik gepest werd, hij weet niet dat ik gekwetst werd door de twee mensen die mij het liefst hadden moeten zien (mijn moeder en mijn ex). Volgens hem is het vooral mijn lichaam die ik moet leren aanvaarden en hij heeft hier zeker al mee geholpen.
Dan doet hij het waarschijnlijk stukken beter dan ik het uit je eerdere post opmaakte. Want hij kiest dus al heel vaak de positieve insteek. Dat vind ik heel fijn voor je om te lezen. Dat is de basis. En dat maakt het al een stuk minder terecht wat ik eerder suggereerde over zijn rol.
Misschien dat hij dan juist wat meer het heft in handen kan nemen. Je figuurlijk aan de haren het bed in slepen zeg maar. Dat is voor lieve jongens de valkuil, te passief opstellen. Als het gevoel goed is moet je je soms wat mannelijker opstellen, beslister zijn, dingen doen in plaats van vragend kijken. Zo moeilijk om dat in een vast recept te vangen. Elke vrouw is anders, elke relatie is anders, je moet mensen en situaties wel een beetje kunnen lezen en interpreteren.
Jij zou er in ieder geval beslist goed aan doen om je kaarten over je pestverleden op tafel te leggen. Hij klinkt nu eigenlijk heel lief, dus wat let je nu eigenlijk? Hij kan je daar beter door begrijpen. Laat je alsjeblieft kennen voordat het op een dag te laat is om je nog te laten kennen. Problemen zijn voor ieder mens een stuk beter hanteerbaar als je begrijpt waar ze vandaan komen.
dinsdag 12 mei 2015 om 13:46
quote:kerol schreef op 12 mei 2015 @ 12:25:
[...]
Jij zou er in ieder geval beslist goed aan doen om je kaarten over je pestverleden op tafel te leggen. Hij klinkt nu eigenlijk heel lief, dus wat let je nu eigenlijk? Hij kan je daar beter door begrijpen. Laat je alsjeblieft kennen voordat het op een dag te laat is om je nog te laten kennen. Problemen zijn voor ieder mens een stuk beter hanteerbaar als je begrijpt waar ze vandaan komen.Hier ben ik het volledig mee eens. Zeg dat je het hotelbed vies vindt en daarom geen seks wil en mensen noemen je preuts. Zeg dat je erg gepest bent door mensen waar je van hield en daardoor geremd bent op seks gebied en mensen hebben er begrip voor. Ik ga er van uit dat dat bij jou huidige vriend ook zo werkt.
[...]
Jij zou er in ieder geval beslist goed aan doen om je kaarten over je pestverleden op tafel te leggen. Hij klinkt nu eigenlijk heel lief, dus wat let je nu eigenlijk? Hij kan je daar beter door begrijpen. Laat je alsjeblieft kennen voordat het op een dag te laat is om je nog te laten kennen. Problemen zijn voor ieder mens een stuk beter hanteerbaar als je begrijpt waar ze vandaan komen.Hier ben ik het volledig mee eens. Zeg dat je het hotelbed vies vindt en daarom geen seks wil en mensen noemen je preuts. Zeg dat je erg gepest bent door mensen waar je van hield en daardoor geremd bent op seks gebied en mensen hebben er begrip voor. Ik ga er van uit dat dat bij jou huidige vriend ook zo werkt.