vreemdgaan.

13-08-2012 08:00 445 berichten
Alle reacties Link kopieren
ik zit al 5jaar in een goede relatie met mijn partner. We hebben een gezinnetje en dat werkt allemaal prima.

Enkel op seksueel vlak gaat het grondig mis. Ik kan de opwinding bij hem niet meer vinden, ik heb te vaak toegegeven zonder zin te hebben, dat seks meer als een verplichting tegenover hem is geworden. Hij brengt ook geen vernieuwing en geeft te weinig aandacht aan mij waardoor ik nooit echt genot kan hebben en na de seks met een leeg gevoel achterblijf. We hebben hier ook al uitgebreid over gepraat. Ik heb hem gezegd wat ik wel en niet graag heb maar toch blijft hij in het zelfde patroon bezig. Als er dan toch iets veranderd zat dit steeds uit mijn initiatief komen.

Ik vraag me dan ook af, ligt het misschien aan mij? Ben ik gewoon niet meer in staat om te genieten van seks.

Sinds kort is er een man op mijn pad gekomen waar ik wel een seksuele aantrekkingskracht voor voel. Maar verder ook niet meer. Wij hebben onlangs een keer seks gehad en die was op een totaal ander niveau dan die met mijn vaste partner. Ik weet dat mijn partner hier nooit iets van te weten mag komen, want hij zou het niet kunnen begrijpen. Dat mijn liefde voor hem totaal los staat van mijn lust tegenover de ander. Ook door te fantaseren over die andere man sta ik ook terug open om seks met mijn vaste partner te hebben. Maar ik blijf toch het gevoel hebben dat ik iets vreselijk heb gedaan, terwijl een deel van mij toch terug verlang naar die andere man. Kunnen jullie misschien jullie inzichten delen. Want ik voel me een emotionele puinhoop voor de moment.
quote:aviv72 schreef op 17 augustus 2012 @ 12:24:

eens met herfstig, zit nu veel meer hart in je verhaal mopsie.ik doe m'n best
Alle reacties Link kopieren
Oke duidelijk mopsi dank je dat je inderdaad wat meer nuances aanbrengt.



Ik snap nu dat je niet zo snel opgeeft maar dat ervaring je heeft geleerd dat je uiteindelijk hier niet mee kunt leven en dat voor jou dan de enige weg is uit elkaar gaan.



Ik denk dat veel hier nog midden in dat proces zitten. Andere zoals ik kregen een andere uitkomst. Het is dus geen standaard verhaal en manier. Maar laat wel zien dat het dus niet makkelijk is en even voor een buitenstaander in te vullen voor een ander.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
quote:doddie schreef op vrijdag 17 augustus 2012 11:23 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="petrageluk in "vreemdgaan."" class="messagelink">petrageluk schreef op 17 augustus 2012 @ 11:18</a>:</b>

[...]





Dan ontmoet je toch echt een bepaald soort vrouwen! Ik heb nog nooit gelogen over een aankoop of wat dan ook! En mijn man zegt dat ik een dikke kont heb, want het is zo. En

gelukkig houdt hij van een dikke kont, mijn dikke kont.</div></blockquote>maar wil je daarmee ook zeggen dat je geen 1 relatie kent waarin dit anders gaat en waar het wel zo gebeurd? Ik dus genoeg Inderdaad, ik ken geen andere relaties. De mensen die ik heb gekend die wel oneerlijk in het leven stonden richting mij en hun partner, daar heb ik afscheid van genomen. Dat soort mensen voegen niets toe aan mijn leven.
Nee, het is ook geen standaard verhaal. Maar ik (en dat hoeft niemand met me eens te zijn) blijf het verschrikkelijk vinden als iemand binnen een relatie bedonderd wordt. Of ik het nou zelf doe, of een ander. Ik veroordeel mezelf nog steeds om wat ik gedaan heb trouwens.



Maar het zal ongetwijfeld erg gekleurd zijn door mijn eigen ervaringen, zwakte en incompetentie om met dit soort dingen om te gaan. En het gewoon niet meer willen: die vreselijke periodes van onzekerheid, verdriet, boosheid en onmacht voor beide partijen. Misschien teveel meegemaakt om het allemaal nog een keer aan te kunnen.



Als je er samen wél een weg in vindt, is dat geweldig en dat is sommige ook gelukt hier. Maar dat slopende proces vooraf.......

Petje af, als je daar nog middenin zit.
Alle reacties Link kopieren
quote:petrageluk schreef op 17 augustus 2012 @ 12:43:

[...]





Inderdaad, ik ken geen andere relaties. De mensen die ik heb gekend die wel oneerlijk in het leven stonden richting mij en hun partner, daar heb ik afscheid van genomen. Dat soort mensen voegen niets toe aan mijn leven.Ik hoef dit niet te putten uit persoonlijke vriendenkring ik haal dat uit verhalen op forums en uit tijdschriften om te weten dat er zo echt niet in elke relatie met waarheid wordt omgegaan.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
Alle reacties Link kopieren
quote:doddie schreef op vrijdag 17 augustus 2012 12:48 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="petrageluk in "vreemdgaan."" class="messagelink">petrageluk schreef op 17 augustus 2012 @ 12:43</a>:</b>

[...]





Inderdaad, ik ken geen andere relaties. De mensen die ik heb gekend die wel oneerlijk in het leven stonden richting mij en hun partner, daar heb ik afscheid van genomen. Dat soort mensen voegen niets toe aan mijn leven.</div></blockquote>Ik hoef dit niet te putten uit persoonlijke vriendenkring ik haal dat uit verhalen op forums en uit tijdschriften om te weten dat er zo echt niet in elke relatie met waarheid wordt omgegaan. Geloof je de verhalen die op dit forum verteld worden? Kijk eens naar dit topic. Iemand schrijft wat en vervolgens gaan we allemaal massaal reageren en to laat niks meer horen. Hoe geloofwaardig schat jij dit verhaal dan in?
Kijk om je heen in het echte leven.............



Er wordt zoveel gerommeld. Ik weet dat ik niet vreemd ga, en vertrouw erop dat mijn vriend dat ook niet doet. Maar 100% zekerheid heb ik niet. Hij ook niet. En dat geldt voor iedereen Petra.



Ik ben monogaam en keur vreemdgaan an sich niet goed.

Daarbij opmerkend dat de vreemdganger alleen op dat stukje door mij wordt "veroordeeld", niet op de rest van zijn persoon.

Tenzij hij of zij zijn partner helemaal door de gehaktmolen trekt.



Maar ik heb teveel gezien en meegemaakt en weet dat monogaam zijn en blijven heel moeilijk is in bepaalde situaties.



Zelfs daar is niks mis mee, maar het gaat erom hoe men ermee omgaat en in hoeverre de partner keuzes krijgt, in hoeverre de partner ermee gekwetst wordt, of dat het allemaal stiekem gebeurt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Mopsie41 schreef op 17 augustus 2012 @ 12:09:

[...]





Druist het dan niet tegen je natuur in, dat je een niet monogame oplossing hebt gekozen? Ben je dan niet voortdurend met jezelf in conflict?



Ter verduidelijking: ik heb in hetzelfde schuitje gezeten als jij. Dat weet je. Maar ik kon het niet, langdurig iemand anders erbij. Ik ging daar zelf aan kapot om diverse redenen. Ik ben trouwens ook slecht in liegen en dingen verborgen houden, dus ik ben sowieso de Sjaak als ik buiten de oevers treed.



strikt genomen is mijn oplossing monogaam

Ik heb maar met 1 persoon seks..



Ik ben ook slecht in liegen, indien mijn nr1 het me op de man af had gevraagd zou ik het niet verborgen hebben kunnen houden.

De vriendschap met nr2 is dan voor hem ook nooit verborgen geweest.



Kapot ben ik net niet gegaan, maar makkelijk is het niet geweest..
Alle reacties Link kopieren
quote:Sensual_D schreef op 17 augustus 2012 @ 13:14:

[...]





strikt genomen is mijn oplossing monogaam

Ik heb maar met 1 persoon seks..





..



Begrijp ik het goed dat jij zegt; ik heb relatie met num 1, maar alleen sex met num 2 en dat noem ik monogaam zijn omdat je alleen met je num 2 sex hebt?

Of begrijp ik het verkeerd?
quote:Sensual_D schreef op 17 augustus 2012 @ 13:14:

[...]





strikt genomen is mijn oplossing monogaam

Ik heb maar met 1 persoon seks..



Helemaal waar.



Ik ben ook slecht in liegen, indien mijn nr1 het me op de man af had gevraagd zou ik het niet verborgen hebben kunnen houden.

De vriendschap met nr2 is dan voor hem ook nooit verborgen geweest.



Kapot ben ik net niet gegaan, maar makkelijk is het niet geweest..



Nee dat begrijp ik. Knap dat je die loskoppeling hebt kunnen maken. Als monogaam persoon, is het idee dat je "niet buiten de oevers treedt" en trouw blijft aan de persoon met wie je doorgaans je leven deelt. Jij hebt dat wel los kunnen maken.

Uit nood geboren, dat wel. En dat vind ik jammer voor jou, omdat ik wel begrijp dat je liever alles bij partner 1 had willen vinden, ook al ben je nu blij met 2 mannen in je leven.



Maar dat is nou eenmaal niet zo. Persoonlijk, en dat is geen aanval, kan ik me daar geen voorstelling van maken. Omdat bij mij de emotionele en intieme band met elkaar te sterk verbonden zijn. Als ik dat loskoppel (wat ik geprobeerd heb) wordt het één grote rotzooi in mijn emotionele toestand. Het emotionele hangt bij mij samen met o.a. het fysieke. (dus niet alleen het fysieke, maar het is voor mij een kenmerkend onderdeel)



Ik kan het niet scheiden, dat is mijn probleem.

Het feit dat jij doet wat je doet en je daar goed bij voelt, is prima.

Wat ik alleen jammer vind (nogmaals geen aanval) is dat jouw partner het pijnlijk vindt en daar misschien veel verdriet over heeft gehad (aanname mijnerzijds, misschien helemaal niet waar). En dat er nog iemand is die van niets weet. Dat is niet jouw probleem, dat weet ik, maar ik vanuit mijn belevingswereld vind ik dat moeilijk.



Het had leuker geweest als iedereen er helemaal ok mee was, maar helaas.....De wereld is niet altijd ideaal. Daar ben ik ook wel achter.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geleerd het goede bij van de 2 mannen bij elkaar op te tellen, en daarmee tevreden te zijn. Het is inderdaad niet mijn ideaal beeld, en heb geleerd tevreden te zijn met wat minder perfectie.



Ik weet dat mijn nr1 er moeite mee heeft gehad, en dan voornamelijk met het gevoel dat hij in een competitie zat, dat ik een 'winnaar' zou kiezen. Ondertussen weet hij dat dat niet zo is, dat ik hem accepteer zoals hij is, en hem niet om die reden zou verlaten..



Dit werkt nu voor ons, voor ons alle 3.. Ik kan aan alle kanten merken dat dit ook voor mijn nr1 nu werkt. Ook bij hem is er druk van de ketel, en weet hij dat hij op een bepaald vlak niet meer hoeft te presteren, terwijl hij dat niet wil..

Hij is er zelf nog niet over uit of hij ooit weer een seks leven wil.
Alle reacties Link kopieren
Overigens ben ik in 'houden van' niet monogaam, maar polyamoreus, ik hou van mijn minnaar, maar dit doet geen afbreuk aan mijn houden van van mijn nr1 .. Ik zou niet kunnen samenleven met iemand van wie ik niet hou.



Mijn nr1 weet dit, we zijn hiervoor ook bij een therapeut geweest die gespecialiseerd in polyamorie. Hij accepteert dat, hij weet dat je als persoon nooit alles met 1 persoon zult delen, en hij weet ook dat ik heel anders ben dan hij.. En hij weet dat ik van hem hou En dat is voor ons beide het belangrijkst
Ik vind dat echt mooi, als mensen in een relatie met elkaar kunnen praten over het stukje wat ze missen en het mogen aanvullen door het bij een ander te halen. Ik vind dat juist heel erg respectvol. Weten dat je elkaar niet kwijt wil, dolblij bent met elkaar en zoveel van elkaar houden dat je iemand dat stukje gunt. Dat is liefde, wat mij betreft.

Dit is ook hoe ik het graag in een relatie zou zien, zo stond ik er ook in. Maar daar heb je twee mensen voor nodig. Denk ook eerlijk gezegd dat het een ultieme match is als je twee mensen bent, die dit zo samen kunnen uitvogelen met elkaar. Geloof dat Herfstig en ook Doddie zo'n relatie hebben, ik wil dat ook.

Dacht trouwens dat ik het had, het was lange tijd zo, maar puntje bij paaltje was de liefde voor een ander groter. Al ben ik ervan overtuigd dat mijn ex zich op een dag realiseert dat wat wij hadden, in de buurt komt van die perfecte match. Dat daarvoor enorm veel pijn en verdriet nodig is (geweest) dat maakt het nog veel pijnlijker; het had niet zo gehoeven. Maar we zijn en blijven mens en vreemdgaan blijft een precair onderwerp. Voor de vreemdganger en voor de bedrogene.
Alle reacties Link kopieren
quote:aannii schreef op 13 augustus 2012 @ 08:33:

@mopsie 41: Na 5 jaar is de emmer overgelopen bij mij. En heb ik de verleiding niet meer kunnen weerstaan. Ons seksleven is nooit anders geweest dan wat het nu is. Hoe hard ik er ook aan heb willen werken. wat het idd niet kan goedpraten. Ik begrijp ook dat dit een gevoelig onderwerp is, omdat er veel die ooit door hun eigen partner zijn bedrogen mij als het de zondebok zien, neemt niet weg dat elke situatie anders is, als ja na 5jaar proberen enkel het gevoel hebt dat je een vervanging van de hand bent. Dan maak je fouten.



Dan maak je fouten ? jij hebt een keuze gemaakt en zal dat eerlijk aan jou partner moeten vertellen. Hoe kun jij zo met jou zelf leven ? wat als jou partner dat bij jou deed ? verschrikkelijk.



Daarom ben ik altijd bang om een vrouw weer in mijn leven te laten, dat ik ook bedrogen zal worden wat al bijna een keer is gebeurd.
Alle reacties Link kopieren
quote:wovi12 schreef op 17 augustus 2012 @ 11:42:

[...]





klopt is heel normaal dat je die andere dingen kunt doen met andere personen net zogoed als dat voor sex zo is.

maar je vertelt ook aan je partner ik heb met piet gesport en met janne geshopt waarom doe je dat dan niet met sex ?

schijnbaar vind jij ook dat het toch anders is .

Heel juist…. vandaag, voor (te) veel mensen toch nog.



Pas als je met de feiten geconfronteerd wordt en je dus verplicht wordt om erover door te denken kom je tot de conclusie dat het om precies hetzelfde gaat. Gelukkig zien steeds meer mensen dit in maar zo'n evolutie verloopt natuurlijk altijd véél te traag.
quote:Sensual_D schreef op 17 augustus 2012 @ 15:53:

Overigens ben ik in 'houden van' niet monogaam, maar polyamoreus, ik hou van mijn minnaar, maar dit doet geen afbreuk aan mijn houden van van mijn nr1 .. Ik zou niet kunnen samenleven met iemand van wie ik niet hou.



Mijn nr1 weet dit, we zijn hiervoor ook bij een therapeut geweest die gespecialiseerd in polyamorie. Hij accepteert dat, hij weet dat je als persoon nooit alles met 1 persoon zult delen, en hij weet ook dat ik heel anders ben dan hij.. En hij weet dat ik van hem hou En dat is voor ons beide het belangrijkst



Duidelijk.

Ik voel me steeds meer een ouderwetse muts, naar mate ik er meer over nadenk............

Ik vraag me ook af of het per karakter bepaald is of je deze vorm van relatie aankunt......ik ben niet opgevoed met strikt monogame ideeën, maar ik heb ze wel. Maargoed, da's weer een heel ander onderwerp.



Ieder zijn dingetje.
Alle reacties Link kopieren
Geen idee of dat met karakter te maken heeft, ik vind het ook lastig mezelf qua karakter te omschrijven.. Ik ben ook met monogamie opgevoed.



Ik heb nooit geweten dat ik deze vorm van relatie aan zou kunnen. Maar ik ontdekte dat mijn liefde voor nr1 niet anders werd toen de liefde voor nr2 erbij kwam. Iemand omschreef ooit: "als je een tweede kind krijgt, houdt je van de eerste ook niet in ene minder" en ja ik denk dat dat zo is (heb zelf geen kinderen)



Wellicht dat bijvoorbeeld Rooss4 mij kan omschrijven qua karakter.. een buitenstaander is daar beter in dan dat ik dat zelf zou kunnen
Alle reacties Link kopieren
Je moet beiden dingen los van elkaar kunnen zien, dat is volgens mij de hele truc!

Mijn behoefte staat los van jouw ego. Ik wil iets en dat kun jij me niet geven. Dat is niet tekortschieten van jou, maar behoefte van mij. En we gunnen elkaar toch alles?



Als dat bij iedereen duidelijk zou zijn, zou vreemdgaan niet meer bestaan en was de wereld één grote orgie!
Alle reacties Link kopieren
quote:zeb schreef op 18 augustus 2012 @ 00:52:

Mijn behoefte staat los van jouw ego. Ik wil iets en dat kun jij me niet geven. Dat is niet tekortschieten van jou, maar behoefte van mij.



Dat is ook precies wat ik mijn nr heb kunnen laten merken.. Hij ziet dat nu ook zo.. Zo voelt het voor mij.



Ik zal hem nooit voor de voeten gooien dat hij mij iets niet kan geven..
Persoonlijk denk ik dat het met kinderen toch anders is.

Je houdt van beide kinderen evenveel, dat is logisch. Maar met partners wordt het vaak vertroebeld door allerlei andere emoties die erbij komen, tenminste als ik naar mezelf kijk.



Ik zou zelf de energie ook niet hebben om van 2 mannen evenveel te houden. Ergens toch het idee dat ik bij de een of de ander tekort schiet.
quote:zeb schreef op 18 augustus 2012 @ 00:52:

Je moet beiden dingen los van elkaar kunnen zien, dat is volgens mij de hele truc!

Mijn behoefte staat los van jouw ego. Ik wil iets en dat kun jij me niet geven. Dat is niet tekortschieten van jou, maar behoefte van mij. En we gunnen elkaar toch alles?



Als dat bij iedereen duidelijk zou zijn, zou vreemdgaan niet meer bestaan en was de wereld één grote orgie!



Toch voelt het voor mij als tekortschieten/falen, omdat ik niet aan een behoefte kan voldoen. Het gaat er niet om of ik het de ander gun, want dat doe ik wel. Maar ik trek me dan terug en haak af.

Niet bewust, maar het proces van emotioneel losweken wordt automatisch in gang gezet. En dan is het eigenlijk al klaar.

Ik zou me zeker niet meer bijzonder voelen, of speciaal voor de partner. Inderdaad: ik plaats mezelf in een competitie die nooit te winnen is.
Alle reacties Link kopieren
Ok, even concreet mopsie.



Ik ben je vent en ik heb net ontdekt dat ik sub ben, ik wil graag aan je voeten liggen, ik wil dat je me slaat met een cane. Ik wil dat je me vastbind en een naald door mijn testikels prikt om me daarna door 5 leernichten te laten uitwonen terwijl jij toekijkt.



Ik kan me zo voorstellen dat je niet zult staan te springen van vreugde, je moet het maar kunnen en willen.

Schiet jij nu tekort? Faal jij?
Behalve de 5 leernichten, kan ik best aan die wens voldoen....hahahaha!



Ja, ik snap je punt. Toch kan ik er niet mee omgaan, en ik weet het echt uit ervaring. Dan zou het in dit geval geen tekortschieten zijn, maar een groot verschil in behoeften.



En wanneer dat verschil zó groot is dat de één of de ander het elders wil zoeken, dan ga ik liever alleen verder. Zoals gezegd: ik voel me niet speciaal meer, maar een toevallige passant in iemands leven. Ik zou dan alleen goed zijn voor het huis, tuin, en keuken geneuzel, en de echte spannende dingen beleeft de ander buiten mij om.

Nee, dan liever alleen verder en de ander kan dan helemaal los gaan zonder mijn gezeik.

Het werkt gewoon niet. Ik geloof er dan ook geen fluit meer van dat iemand van me houdt. Ja, omdat ik de aardappeltjes zo leuk kook misschien.

En in bed wordt het dan ook niet gezellig meer met me.



Ik ben er echt niet voor in de wieg gelegd.......
Alle reacties Link kopieren
quote:Mopsie41 schreef op 18 augustus 2012 @ 01:00:

Persoonlijk denk ik dat het met kinderen toch anders is.

Je houdt van beide kinderen evenveel, dat is logisch. Maar met partners wordt het vaak vertroebeld door allerlei andere emoties die erbij komen, tenminste als ik naar mezelf kijk.



Ik zou zelf de energie ook niet hebben om van 2 mannen evenveel te houden. Ergens toch het idee dat ik bij de een of de ander tekort schiet.



Dat het energie vreet, klopt.. Daar heb je helemaal gelijk in. Ik heb mezelf daar ook zeker in moeten sturen. En nr2 ook. Beiden vinden we de aandacht, het delen van de emoties een van de belangrijkste zaken, maar zien beiden in dat onze tijd met de nrs1 daar niet onder mag lijden.



Ik ben gelukkig gezegend met een tomeloze energie, want daarnaast werk ik ook nog zo'n 60-70 uur per week als zelfstandig ondernemer.



We hebben geen verwachtingen, emails hoeven niet meteen beantwoord te worden, net als whats app berichtjes. We nemen, en geven wat mogelijk is, en kijken niet naar het onmogelijke.
Sense, dat is mooi. Helaas ontbreekt het me echt aan die energie, dus al zou ik het willen, dan zou ik het niet kunnen volhouden. Ik hou dingen ook graag overzichtelijk voor mezelf, voor mij is één partner meer dan genoeg.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven