Seks
alle pijlers
vreemdgaan
zondag 18 januari 2009 om 23:54
Mijn naam is Henk, ben 40 jaar, werk parttime, getrouwd, 2 kinderen. Mijn vrouw en ik kennen elkaar 15 jaar en zijn in principe zeer gelukkig met elkaar. In principe omdat ik problemen heb met ons sex leven en zij dus niet. We hebben het er diverse keren over gesproken tot zeg maar ruzie toe. Uiteraard heeft dit niet tot een oplossing geleid en had ik de keuze zwartwit gezegd:
koffers pakken of accepteren zoals het is.
Zeg maar onder protest heb ik dus voor accepteren gekozen, ik voelde mij voor het blok gezet omdat ik niet wil scheiden.
UIt een bepaalde onvrede denk je misschien iets te vaak aan sex, kijk je porno e.d. In ieder geval je denkt dan niet aan je vrouw.
Onlangs is dus het onvermijdelijke gebeurd met een collega.
Natuurlijk was er drank in het spel. Vreemd genoeg kan zij de cafebezoeken niet herinneren maar de rest wel. We hebben elkaar weer gezien en gesproken op het werk. Elke dag moet ik aan haar denken. Zij vertelde dat zij dat gevoel ook heeft.
Zij heeft mij niet verteld dat ze er spijt van heeft, en eerlijk gezegd ik heb er ook geen spijt van. Ik ben mij ervan bewust dat dit nooit had mogen gebeuren. Tegenstrijdig gevoel omdat ik mijn vrouw niet wil kwetsen en er toch geen spijt van heb! !!
Nu ben ik dus "bang" dat als de situatie zich voordoet, dat het weer gebeurt. Zij heeft mij de avond van mijn leven bezorgd en dat buiten bij -10 zonder zelf klaar te komen. Ik zie het als een vorm van intimiteit die ik bij mijn vrouw mis.
Mijn vraag is nu hoe hier mee om te gaan, of wie herkent deze situatie??
Ik had nooit gedacht dat dit zo'n impact op mij zou hebben.
( binnenkort ga ik met de collega onder 4 ogen praten )
koffers pakken of accepteren zoals het is.
Zeg maar onder protest heb ik dus voor accepteren gekozen, ik voelde mij voor het blok gezet omdat ik niet wil scheiden.
UIt een bepaalde onvrede denk je misschien iets te vaak aan sex, kijk je porno e.d. In ieder geval je denkt dan niet aan je vrouw.
Onlangs is dus het onvermijdelijke gebeurd met een collega.
Natuurlijk was er drank in het spel. Vreemd genoeg kan zij de cafebezoeken niet herinneren maar de rest wel. We hebben elkaar weer gezien en gesproken op het werk. Elke dag moet ik aan haar denken. Zij vertelde dat zij dat gevoel ook heeft.
Zij heeft mij niet verteld dat ze er spijt van heeft, en eerlijk gezegd ik heb er ook geen spijt van. Ik ben mij ervan bewust dat dit nooit had mogen gebeuren. Tegenstrijdig gevoel omdat ik mijn vrouw niet wil kwetsen en er toch geen spijt van heb! !!
Nu ben ik dus "bang" dat als de situatie zich voordoet, dat het weer gebeurt. Zij heeft mij de avond van mijn leven bezorgd en dat buiten bij -10 zonder zelf klaar te komen. Ik zie het als een vorm van intimiteit die ik bij mijn vrouw mis.
Mijn vraag is nu hoe hier mee om te gaan, of wie herkent deze situatie??
Ik had nooit gedacht dat dit zo'n impact op mij zou hebben.
( binnenkort ga ik met de collega onder 4 ogen praten )
woensdag 21 januari 2009 om 00:15
Oke, ik probeer het even samen te vatten, dus jullie hebben gewone standaard sex. Compleet met strelen en voorspel in de missionaris houding. Jij wilt meer (wilder) en je hebt haar gezegd dat ze wel eens wat meer actie mocht ondernemen, en zij voelde zich daardoor onder druk gezet.
Tja, dat kan ik me wel een beetje voorstellen, je bent allang bij elkaar en je hoort nooit commentaar en ineens zegt je man dat je wel eens wat actie mag ondernemen. Je kan haar beter laten weten wat je daar precies mee bedoelt.
Je zegt dat ze zich gekwetst voelt omdat ze "moet" tja en onder druk word je nu eenmaal niet geil, dus die manier werkt niet.
Je zal dus iets anders moeten proberen.
Ik vraag je wat je doet met je frustraties want de manier waarop je er nu mee omgaat (vreemdgaan) gaat je niet helpen. Jij zegt dat je er goed mee omgaat omdat je het bespreekbaar maakt bij je vrouw. Maar dat lees ik niet. Ik lees alleen dat je een partij kritiek hebt gegeven over iets waar vrouwen zich per definitie bijzonder onzeker over voelen. Als iets het libido om zeep helpt is dat het wel. De frustratie die dit jou oplevert daar ga je niet mee om. Je kiest ervoor om vreemd te gaan en verdere kritiek te leveren op je vrouw hier op dit forum. Je moet met haar in gesprek maar die confrontatie ga je maar steeds uit de weg Henk, dat is niet erg volwassen bovendien is het respectloos
woensdag 21 januari 2009 om 00:25
Praten met elkaar is idd niet elkaar opleggen wat wel/niet moet gebeuren. Want beiden worden daardoor onzeker, ook Henk. Voor een man kan het net zo gevoelig liggen. En ook voor zijn vrouw kan vreemdgaan op de loer liggen door een man tegen te komen die haar begrijpt en aanvoelt. Dit krijg je door je connectie met elkaar te verliezen, waardoor je ook makkelijker de schuld aan de ander geeft om jezelf goed te praten en je niet schuldig te hoeven voelen.
Ik durf er wel wat om te verwedden dat de gesprekken niet intiem zijn geweest om elkaars belevingswereld te bespreken. Wat je juist kunt doen op fijne momenten. Dit maakt close. Zit hier een kink in de kabel raak je mijlenver van elkaar verwijderd.
Er komt GEEN verbetering, zonder oprechte wil om naar jezelf te kijken en het eigen aandeel om te buigen in iets positief, nog voor iets van de ander te verwachten.
Ik durf er wel wat om te verwedden dat de gesprekken niet intiem zijn geweest om elkaars belevingswereld te bespreken. Wat je juist kunt doen op fijne momenten. Dit maakt close. Zit hier een kink in de kabel raak je mijlenver van elkaar verwijderd.
Er komt GEEN verbetering, zonder oprechte wil om naar jezelf te kijken en het eigen aandeel om te buigen in iets positief, nog voor iets van de ander te verwachten.
woensdag 21 januari 2009 om 00:28
ASP48
-natuurlijk heb ik ook fouten gemaakt
Welke ? Behalve (te) lang wachten
Zou het effe niet weten maar iedereen maakt fouten
-en voelt zij zich onder druk gezet door mij.
De druk om het probleem te (h)erkennen (laat staan op te lossen) is blijkbaar nog niet groot genoeg geweest
Juist wel, alleen sex zoals zij het wil en anders kan ik ophoepelen (dat zeg je niet zomaar)
dit duurt al langer dan 10 jaar zo"
"tot vervelens toe besproken"
"ik wil mijn vrouw niet kwetsen"
Heb je er vroeger regelmatig over gesproken en nu de laatste tijd onregelmatig?
Vroeger met grote tijdsduur ertussen, zij had tijd nodig.Begin je er een week/maand later niet over.
De laatse jaren om de 3/4 maanden.
Nu begin ik er niet meer over.
Zij erkent het probleem, ook structureel.
Zij ziet het als ons probleem maar wil niet meewerken op haar manier. Voor haar is het uit den boze dat een ander dit weet.
Dat brengt bij mij de vraag naar boven:
Is er iets wat jouw vrouw tegenhoudt om over sex i.h.a. of over dit probleem in het bijzonder te praten ?
Conservatieve familie, angst, misbruik, ...iets?...
Vindt ze 'bloot' al eng? Verkrampte reacties op bloot?
Hier wil zij liever niet over praten (alles ontkennen)
Dit roept bij mij vragen op, zeker omdat ze geen hulp wil zoeken.
Ik ben al bij de huisarts geweest en hij vond het een opmerkelijk verhaal. Mijn vrouw mag alleen naar hem toe, dat moet wel haar keuze zijn. (alleen om partijdigheid/extra druk te voorkomen) Zij was zeer boos op mij.
Sexuoloog leert alleen het accepteren, ben ik dus ook al geweest.
Ik vind dat je dit soort problemen met experts bespreek en niet met vrienden. ( uit respect voor de ander,kwetsend pieppiep collega)
Maar ik geef toe een bepaalde openheid kan werken. Ik wil niets ontkennen of ja maar zeggen:
Enerzijds kan de ander het als chantage zien.
Anderzijds zou ik het zeer zwak vinden om pas tot actie over te gaan als de vuile was buiten wordt gehangen??
Doe je het uit schaamtegevoel of voor je partner??
Uit schaamtegevoel dus.
Tsja en wat de een normaal vindt hoeft de ander niet normaal of gemiddeld te vinden. (helaas voor mij, in deze situatie)
-natuurlijk heb ik ook fouten gemaakt
Welke ? Behalve (te) lang wachten
Zou het effe niet weten maar iedereen maakt fouten
-en voelt zij zich onder druk gezet door mij.
De druk om het probleem te (h)erkennen (laat staan op te lossen) is blijkbaar nog niet groot genoeg geweest
Juist wel, alleen sex zoals zij het wil en anders kan ik ophoepelen (dat zeg je niet zomaar)
dit duurt al langer dan 10 jaar zo"
"tot vervelens toe besproken"
"ik wil mijn vrouw niet kwetsen"
Heb je er vroeger regelmatig over gesproken en nu de laatste tijd onregelmatig?
Vroeger met grote tijdsduur ertussen, zij had tijd nodig.Begin je er een week/maand later niet over.
De laatse jaren om de 3/4 maanden.
Nu begin ik er niet meer over.
Zij erkent het probleem, ook structureel.
Zij ziet het als ons probleem maar wil niet meewerken op haar manier. Voor haar is het uit den boze dat een ander dit weet.
Dat brengt bij mij de vraag naar boven:
Is er iets wat jouw vrouw tegenhoudt om over sex i.h.a. of over dit probleem in het bijzonder te praten ?
Conservatieve familie, angst, misbruik, ...iets?...
Vindt ze 'bloot' al eng? Verkrampte reacties op bloot?
Hier wil zij liever niet over praten (alles ontkennen)
Dit roept bij mij vragen op, zeker omdat ze geen hulp wil zoeken.
Ik ben al bij de huisarts geweest en hij vond het een opmerkelijk verhaal. Mijn vrouw mag alleen naar hem toe, dat moet wel haar keuze zijn. (alleen om partijdigheid/extra druk te voorkomen) Zij was zeer boos op mij.
Sexuoloog leert alleen het accepteren, ben ik dus ook al geweest.
Ik vind dat je dit soort problemen met experts bespreek en niet met vrienden. ( uit respect voor de ander,kwetsend pieppiep collega)
Maar ik geef toe een bepaalde openheid kan werken. Ik wil niets ontkennen of ja maar zeggen:
Enerzijds kan de ander het als chantage zien.
Anderzijds zou ik het zeer zwak vinden om pas tot actie over te gaan als de vuile was buiten wordt gehangen??
Doe je het uit schaamtegevoel of voor je partner??
Uit schaamtegevoel dus.
Tsja en wat de een normaal vindt hoeft de ander niet normaal of gemiddeld te vinden. (helaas voor mij, in deze situatie)
woensdag 21 januari 2009 om 00:37
Lastige situatie Henk. Dat geef ik toe. Maar besef jij je dat je het erger maakt door te zeggen alsof je het accepteert, maar het toch niet doet? Besef je je dat dit een patroon is die je altijd hebt gehandhaaft door alsmaar, tegen beter weten in, te hopen dat het anders werd? Dat je door dit gedrag het zover hebt laten komen?
Jullie hadden misschien al veel eerder moeten aanvaarden dat jullie niet machen op seksueel vlak en daar een modus naar beider tevredenheid in moeten vinden (welke dit ook is)
Jij hoeft je niet op te offeren, en zij hoeft dat niet. Jullie zijn gelijkwaardige personen, met evengrote verantwoordelijkheid voor jullie huwelijk en gezin en evenveel zeggenschap. Dus ontneem dit haar niet. Daar maak je een grove fout.
Jullie hadden misschien al veel eerder moeten aanvaarden dat jullie niet machen op seksueel vlak en daar een modus naar beider tevredenheid in moeten vinden (welke dit ook is)
Jij hoeft je niet op te offeren, en zij hoeft dat niet. Jullie zijn gelijkwaardige personen, met evengrote verantwoordelijkheid voor jullie huwelijk en gezin en evenveel zeggenschap. Dus ontneem dit haar niet. Daar maak je een grove fout.
woensdag 21 januari 2009 om 00:51
[quote]:
[...]
Oke, ik probeer het even samen te vatten, dus jullie hebben gewone standaard sex. Compleet met strelen en voorspel in de missionaris houding. Jij wilt meer (wilder) en je hebt haar gezegd dat ze wel eens wat meer actie mocht ondernemen, en zij voelde zich daardoor onder druk gezet.
Het is juist eenrichtingsverkeer, laten wemasseren als vb nemen
9-1 en dan moet ik er nog om vragen ook
Tja, dat kan ik me wel een beetje voorstellen, je bent allang bij elkaar en je hoort nooit commentaar en ineens zegt je man dat je wel eens wat actie mag ondernemen. Je kan haar beter laten weten wat je daar precies mee bedoelt.
Je zegt dat ze zich gekwetst voelt omdat ze "moet" tja en onder druk word je nu eenmaal niet geil, dus die manier werkt niet.
Je zal dus iets anders moeten proberen.
Ik roep dat al 10 jaar maar niet elke dag
Ik vraag je wat je doet met je frustraties want de manier waarop je er nu mee omgaat (vreemdgaan) gaat je niet helpen. Jij zegt dat je er goed mee omgaat omdat je het bespreekbaar maakt bij je vrouw. Nee dat zeg ik niet!! wel bespreekbaar gemaakt, antwoord kennen we. Goed mee omgaan door leuke dingen met elkaar te doen om niet aan het probleem te denken.
Maar dat lees ik niet. Ik lees alleen dat je een partij kritiek hebt gegeven over iets waar vrouwen zich per definitie bijzonder onzeker over voelen. Als iets het libido om zeep helpt is dat het wel. De frustratie die dit jou oplevert daar ga je niet mee om. Je kiest ervoor om vreemd te gaan en verdere kritiek te leveren op je vrouw hier op dit forum. Je moet met haar in gesprek maar die confrontatie ga je maar steeds uit de weg Henk, dat is niet erg volwassen bovendien is het respectloos[/quote]
Je mag het kritiek noemen en respectloos vinden om de confrontatie met haar uit de weg te gaan, Als mijn vrouw een probleem heeft (wat zwart wit gezegd niet mijn probleem is) zal ik alles in het werk stellen om dat probleem op te lossen want haar probleem zie ik ook als mijn probleem.
[...]
Oke, ik probeer het even samen te vatten, dus jullie hebben gewone standaard sex. Compleet met strelen en voorspel in de missionaris houding. Jij wilt meer (wilder) en je hebt haar gezegd dat ze wel eens wat meer actie mocht ondernemen, en zij voelde zich daardoor onder druk gezet.
Het is juist eenrichtingsverkeer, laten wemasseren als vb nemen
9-1 en dan moet ik er nog om vragen ook
Tja, dat kan ik me wel een beetje voorstellen, je bent allang bij elkaar en je hoort nooit commentaar en ineens zegt je man dat je wel eens wat actie mag ondernemen. Je kan haar beter laten weten wat je daar precies mee bedoelt.
Je zegt dat ze zich gekwetst voelt omdat ze "moet" tja en onder druk word je nu eenmaal niet geil, dus die manier werkt niet.
Je zal dus iets anders moeten proberen.
Ik roep dat al 10 jaar maar niet elke dag
Ik vraag je wat je doet met je frustraties want de manier waarop je er nu mee omgaat (vreemdgaan) gaat je niet helpen. Jij zegt dat je er goed mee omgaat omdat je het bespreekbaar maakt bij je vrouw. Nee dat zeg ik niet!! wel bespreekbaar gemaakt, antwoord kennen we. Goed mee omgaan door leuke dingen met elkaar te doen om niet aan het probleem te denken.
Maar dat lees ik niet. Ik lees alleen dat je een partij kritiek hebt gegeven over iets waar vrouwen zich per definitie bijzonder onzeker over voelen. Als iets het libido om zeep helpt is dat het wel. De frustratie die dit jou oplevert daar ga je niet mee om. Je kiest ervoor om vreemd te gaan en verdere kritiek te leveren op je vrouw hier op dit forum. Je moet met haar in gesprek maar die confrontatie ga je maar steeds uit de weg Henk, dat is niet erg volwassen bovendien is het respectloos[/quote]
Je mag het kritiek noemen en respectloos vinden om de confrontatie met haar uit de weg te gaan, Als mijn vrouw een probleem heeft (wat zwart wit gezegd niet mijn probleem is) zal ik alles in het werk stellen om dat probleem op te lossen want haar probleem zie ik ook als mijn probleem.
woensdag 21 januari 2009 om 00:55
woensdag 21 januari 2009 om 01:14
woensdag 21 januari 2009 om 01:17
Wat ga je doen dan? Want alles staat natuurlijk wel in het licht van die "grove fout" Bovendien heb ik al eerder aangegeven dat je weliswaar zegt dat het een fout is maar dat ik het hele proces van berouw of spijt niet hebt waargenomen. Tot nu toe blijf je steken in verklaringen waarom je ertoe"gedreven" werd. Ik heb jou nog niks horen zeggen over jouw verantwoordelijkheid en hoe je die gaat nemen. Ik heb jou nog niks horen zeggen over wat jouw aandeel in jullie slechte huwelijk is
woensdag 21 januari 2009 om 01:19
woensdag 21 januari 2009 om 08:32
Misss Thang , was absoluut niet de bedoeling jou persoonlijk te kwetsen , of wie dan ook , wel om TO ervan te overtuigen dat wat hij doet niet ' zomaar leuk is " maar hele nare gevolgen kan hebben.... en niet alleen voor hém .
Inderdaad hebben kinderen van gescheiden ouders zelf veel meer kans op gebroken relaties . Meer kans , geen absolute zekerheid .
Ik snap heus wel dat de meeste ( hoop ik ) mensen scheiden als ze alles al hebben geprobeerd en ervan overtuigd zijn dat het de minst slechte oplossing is . Maar dat het gevolgen heeft voor de kinderen .... dat is niet iets wat ik zomaar verzonnen heb , helaas .
Inderdaad hebben kinderen van gescheiden ouders zelf veel meer kans op gebroken relaties . Meer kans , geen absolute zekerheid .
Ik snap heus wel dat de meeste ( hoop ik ) mensen scheiden als ze alles al hebben geprobeerd en ervan overtuigd zijn dat het de minst slechte oplossing is . Maar dat het gevolgen heeft voor de kinderen .... dat is niet iets wat ik zomaar verzonnen heb , helaas .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 21 januari 2009 om 08:45
BGB, dat weet ik ook wel, en geloof me, dat is een van de allermoeilijkste dingen voor me geweest tijdens mijn scheiding, iets waar ik heel veel verdriet van gehad heb, en jouw stukje schoot bij mij dus ook even heel verkeerd, juist omdat ik en mijn ex alles in het werk stellen om het na de scheiding voor ons kind zo aangenaam en goed mogelijk te maken.
Maar dat was maar even, want zoals ik in een later berichtje al zei, was ik er alweer overheen
Meestal reageer ik ook niet op dit soort dingen, maar nu moest het gewoon even. No hard feelings!
En dan nu maar weer on topic!
Maar dat was maar even, want zoals ik in een later berichtje al zei, was ik er alweer overheen
Meestal reageer ik ook niet op dit soort dingen, maar nu moest het gewoon even. No hard feelings!En dan nu maar weer on topic!
The trick is forgiving the unforgivable (Nip/Tuck).
woensdag 21 januari 2009 om 08:46
Wat je schrijft, BGB, 'als ze alles al hebben geprobeerd'. Maar dan moet dat natuurlijk wel van twee kanten komen! Verder denk ik persoonlijk dat kinderen beter af zijn bij ouders die gelukkig gescheiden zijn, en in die gevallen zijn de gevolgen wel positief. En verder zal ik zelf wel een uitzondering op de regel zijn, maar mijn ouders zijn gescheiden en ik durf te beweren dat ik misschien wel harder voor mijn relatie knok dan ieder ander.Dus voordat we met allerlei feiten gaan rondstrooien moeten we ook beseffen dat er uitzonderingen zijn en vooral niet over 1 kam gaan scheren.
