Afscheid en een nieuw begin

Tien jaar geleden kwam je in mijn leven als een antwoord op een gebed. De kalmte en geborgenheid die ik zocht vond ik bij jou. Jij was mijn veilige haven en ik deed niets liever dan keer op keer naar je terugkeren. Als ik niet bij je was, had ik heimwee naar je. Alleen al aan je denken was genoeg om me blij, tevreden, gelukkig te voelen. Je vervulde mij met trots, gewoon door te zijn wie je bent.



En ik vond je prachtig; ook toen jouw schoonheid nog verborgen was. Mijn liefde deed mooie dingen met je. Ik vond het heerlijk om voor je te zorgen. Je verdiende het! Je gaf me de ruimte om mij te zijn en ik genoot er van om jou tevoorschijn te halen. Wij waren voor elkaar gemaakt, jij en ik.



Tien jaar was jij mij gegund, tot mij zoveel ellende overkwam dat zelfs jij de pijn niet meer kon verzachten. Mijn gezondheid liet me in de steek en ik kon niet meer voor je zorgen op een manier die je verdiende. Ik probeerde het wel, maar dat had nadelige gevolgen voor mijn gezondheid. Ik kon niet anders dan afscheid van je nemen; met pijn in mijn hart.



Ik vond een alternatief dat beter bij mij past in deze fase van mijn leven. Maar ik koester voor altijd de herinneringen aan de fijne momenten met jou. Morgen scheiden onze wegen. Ik ga beginnen aan de toekomst en jij bent voortaan de droom van iemand anders. Dag huis. Dag fijne plek. Dank je wel voor de jaren dat ik je heb mogen bewonen. Het ga je goed.



Liefs, Caaf