Dilemma zeggenschap kat..

Allereerst excuus voor het lange verhaal, ik heb altijd veel woorden nodig om de situatie te schetsen..



Ik heb een dilemma. Een familielid en zijn kat (poes van een jaar of 2) tijdelijk onderdak geboden wegens dringende omstandigheden. De "deadline" is al eens verlengd met nog eens een half jaar en de omstandigheden zijn inmiddels slechter dan toen hij hier introk, maar ik ga niet nog eens een verlenging in..



Er is inmiddels bij hem geen geld/inkomen voor zelfs maar de basisverzorging van deze (schat van een) poes. Familielid gaat er gemakshalve van uit dat poes van geluk mag spreken dat ze niet meer over straat zwerft (is aan komen lopen) en dit iig beter is dan dat. De basiszorg komt nu van mij. Ik ga ervan uit dat als je niet kan zorgen voor een basiszorg (eten, onderdak, vlooienbestrijding, inentingen, sterilisatie, ontwormen en dierenarts als het nodig is) je die verantwoordelijkheid niet op je moet nemen en ofwel naar het asiel brengt ofwel zelf iemand zoekt die dat wel kan en wil bieden.



Aangezien hij de dingen op hun beloop laat (ook voor zichzelf) en het hier een afhankelijk dier betreft, ben ik degene die uiteindelijk naar de dierenarts ga en die basiszorg noodgedwongen geef. Ik kan me dat eigenlijk niet veroorloven,vind het niet mijn verantwoordelijkheid, maar ik ga ook niet aanzien dat zo'n beestje noodzakelijke zorg ontbeert. Tegelijkertijd geef ik dan toe aan dat hij die verantwoordelijkheid lekker uit de weg kan (blijven) gaan of echt iemand zoekt die dat overneemt en wel te geven heeft.



Ik heb zelf 2 (zelfgekozen) katten, waarvan 1 een kitten is van deze lieve moederpoes, omdat die niet gesteriliseerd bleek. Inmiddels wel. Voor de andere 2 kittens een goed en liefdevol tehuis gevonden. Moederpoes zou immers weer met hem vertrekken. Nu ziet het ernaar uit, dat dat niet gaat gebeuren. Hij gooit het gemakshalve op dat het zielig is voor moederpoes haar weg te halen uit vertrouwde omgeving en de hechting met de andere kattten, zich zo thuis voelt, maar hij wil gewoon niet voor haar zorgen (en al moeite genoeg om voor zichzelf te zorgen dus).



Vandaag ga ik naar de dierenarts, omdat er een (waarschijnlijk makkelijk te verhelpen) zichtbare kwaal is. Zolang een poes onder mijn dak woont, ga ik niet toestaan dat ze de noodzakelijke zorg ontbeert. Dat betekent wel dat ik dat betaal en ik kan dat niet blijvend op me nemen, hoe gehecht ik ook ben geraakt en liefst zelf zou houden. Ik kan die zorg ook niet garanderen, al kan ik het momenteel wel betalen.



Het dilemma is nu dat familielid als het over de zeggenschap gaat, ineens wel zich "baasje" voelt, maar als het op de verplichtingen en kosten aankomt niet.. Ik zou een liefdevol tehuis willen zoeken, het welzijn van de kat voorop, maar dat wil hij dus niet. Maar als hij over een maand op straat staat of een (al dan niet tijdelijke) eigen woonruimte vindt waar geen huisdieren mogen, weet ik nu al dat hij haar net zo makkelijk achterlaat hier. In de vanzelfsprekende veronderstelling dat een ander (ik dus) dat wel op me ga nemen.



Sommigen zullen misschien zeggen: 2 of 3, wat maakt het uit? Maar die 2 waren al na ruime overwegingen en vind ik (naast een hond) een hele verantwoordelijkheid (ivm de kosten, en verzekeringen en dierenarts zo nodig). en ik heb ook nog een hondje, eea zat niet in de planning. Dochterpoes houden was een bewuste keuze,(toen een nestje eenmaal een feit was) jongste katertje hebben we gered uit het buitenland met het oog op een goed tehuis vinden hier, maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen.. Ze zijn allemaal makkelijk, aanhankelijk en dol op elkaar en ook op de hond.



Moederpoes is meer op zichzelf, superlief, maar bescheiden, die was gewend om alleen te zijn, niet zo knuffelig ook. Heeft haar job als moeder goed gedaan, zorgzaam en met veel vertrouwen in ons, zijn allemaal leuke en ondernemende, zelfverzekerde en aanhankelijke poezen geworden. Ik zie de andere kittens en hun ontwikkeling nog steeds.



Lang verhaal, maar ik zit hiermee in mijn maag. Hij is zogenaamd degene die het voor het zeggen heeft, maar ik vind dat je dat recht verliest als je niet zorgt en kan zorgen voor een huisdier (en zelfs verwaarloost). Ik neem dat onder protest op me (protest tav hem, niet tav de poes), voel me voor het blok gezet. Hij neemt die verantwoordelijkheid niet, punt uit. Dus wat nu?



Maand afwachten wat er gebeurt qua zijn huisvesting (waar hij net zo laks in is geweest) en ondertussen natuurlijk die poes de medische zorg geven ook om te herstellen, dwz ze is niet ziek, maar vachtprobleem (hormonenkwestie danwel allergie?, de dierenarts die hij destijds bezocht met zelfde probleem kon niet zeggen wat het was, dus daar laat ie het dan bij). Dit probleem was er overigens tijdens zwangerschap en zoogperiode niet, maar nu weer terug.



Moet ik gewoon een ander thuis zoeken zonder overleg/toestemming verder (gisteren over gehad en hij is niet voor rede vatbaar, gaat het niet doen, maar is ook tegen een ander thuis zoeken, waardoor het dus "mijn probleem" wordt). Afwachten tot hij werkelijk deze poes bij mij achterlaat (en zo zijn zeggenschap verspeelt, die hij naar mijn mening al verspeeld heeft)? Moreel gezien heb ik keer op keer aan de bel getrokken dat ze naar de dierenarts moet (eerder liet hij het er ook op aankomen, toen ze gevochten had en wond had, dat ik naar de dierenarts ging en betaalde) en het belang van een afhankelijk dier gaat me voor alles.



Die les gaat ie niet leren, maar hoe ver kan/moet ik gaan, wat staat me te doen? Overleggen met dierenarts? Voor mij staat 1 ding vast: ik kan evenmin die (financiele) verantwoordelijkheid er nog bij blijven dragen en ik wil het beste voor deze lieverd.. maar wat het beste dan is?! (vind het ook sneu om haar uit de bestaande "gelukkige" omstandigheden te halen, maar nog sneuer is van het ene huis naar het andere, omdat hij geen stabiliteit kan bieden). Ze heeft haar plekje gevonden, gehecht, went ze nog aan een ander huis en andere verzorgers?

@Iris: haha, hadden wij ook al bedacht..



@all: dank voor jullie support. Precies zoals ik erover denk. Kleine update: heb hem vanmiddag meegedeeld dat ik een ander thuis zoek voor moederpoes, dat ie geen zeggenschap meer heeft omdat hij niet verantwoordelijk is en ook niet verzorgt, punt. Ga de discussie niet meer aan, ik deel voortaan mee. Kort en bondig, zonder verwijten of ruzie, maar wel beslist.



Ook weer D-day voor hemzelf in herinnering gebracht, dat het mij niet uitmaakt of ie snel of langzaam loopt, het einde oefening is volgende maand en ik dat meen. Ik zorg wel dat het niet vergeten wordt.



Verder is de dierenarts verplaatst naar woensdagavond na mijn werk. Wordt vervolgd.



Alvast heel erg bedankt voor jullie meedenken!

@iones en Kaetje: de reactie was nogal verbouwereerd, dat we er een ander keertje wel over zouden praten, hij moest weg. Ik zei dat er niks te praten viel, ik gewoon meedeel voortaan. Dat ie vooral allerlei andere mensen moet achternalopen ipv zijn eigen dingen te regelen, maar dat het over anderhalve maand dus wat mij betreft echt afgelopen is.. (die datum is niet nieuw hoor, even aan herinnerd).



Het zal wel raar voor hem zijn dat zijn (soms misplaatste onverschillige (door mij als arrogant/dominante) houding of mening geen enkel effect heeft. Hij mag zijn mening hebben waar dan ook over, maar dat dat ook nog meetelde, die tijd is nu voorbij. (dat had anders gelegen als hij had gezegd eea aan maatregelen te nemen dat ie toch die verantwoordelijkheid en zorg op zich gaat nemen zsm, dan was het meer geworden van "geloof ik dat nog"?).



Nee, nog niemand concreets op het oog. Probeer wel via plaatselijke advertenties eerst. Moet er zelf ook nog aan wennen en eerst maar zien dat ze gezond is en haar mooie vacht terugheeft. Heeft geen haast voor mij, kan het nu iig ff betalen. Op langere termijn kan ik dat niet garanderen. Ik wil niet dat het me wordt opgedrongen, omdat poes hier nu eenmaal al een tijdje leeft en gewend is.



Maar het laat mij echt niet koud, omdat ik dus op mijn beurt ook gehecht ben aan alle3 de poezen (binnen 1 jaar van 0 naar 3 poezen en dat naast een hondje). Ik werk en zal komende jaren nog meer moeten gaan werken, terwijl de kinderen over een paar jaar allebei studeren. Ik weet mijn toekomst ook nog niet, nu single moeder, of ik zo kan blijven wonen enz, laat staan of ik me dat kan veroorloven, zoveel beessies.. bijv bij ziekte van mij/ de dieren zelf, enz. Emotioneel zou ik ze zo allemaal willen houden..

Bij dierenarts geweest vanavond. Tis idd een allergie, maar waarvan kan ze niet zo 1,2,3 zeggen. Injectie gekregen en kijken of het helpt. (deze poes had dit eerder ook, kale plekken, maar dan ook weer bijna een jaar niet gehad).. voorlopig blijft ze nog even bij ons iig..