Thuis
alle pijlers
Lief hond(je)
maandag 30 december 2013 om 00:20
quote:toedeledokie, 14 seconden geleden
Jeetje...wat zielig...
Doet me denken aan die film die vorige week op tv was. Over een hond die blijft wachten op zijn (overleden) baas. Hachiko. Was ook zo triest.
Oh man, Stan en ik hebben een doos tissues weggejankt bij die film.
Jeetje...wat zielig...
Doet me denken aan die film die vorige week op tv was. Over een hond die blijft wachten op zijn (overleden) baas. Hachiko. Was ook zo triest.
Oh man, Stan en ik hebben een doos tissues weggejankt bij die film.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 30 december 2013 om 00:22
quote:MrsStanleyWalker schreef op 30 december 2013 @ 00:20:
[...]
Oh man, Stan en ik hebben een doos tissues weggejankt bij die film.Ik had hem al een keer gezien dus hoopte dat ik het nu droog kon houden maar nee hoor, vond het zo emotioneel dat een hond 9 jaar op zijn baasje heeft gewacht.
[...]
Oh man, Stan en ik hebben een doos tissues weggejankt bij die film.Ik had hem al een keer gezien dus hoopte dat ik het nu droog kon houden maar nee hoor, vond het zo emotioneel dat een hond 9 jaar op zijn baasje heeft gewacht.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 30 december 2013 om 00:23
doordat wij meestal herplaatsers hebben, overlijden bij ons honden ook regelmatig
toen we een teefje moesten laten inslapen, raakte de reu dement, de stumperd was zó de weg kwijt
en toen de ene hond dood in elkaar zakte in de mand naast de ander, heeft de ander nog wekenlang gezocht in alle kasten, gewacht bij de poort
toen we een teefje moesten laten inslapen, raakte de reu dement, de stumperd was zó de weg kwijt
en toen de ene hond dood in elkaar zakte in de mand naast de ander, heeft de ander nog wekenlang gezocht in alle kasten, gewacht bij de poort
maandag 30 december 2013 om 00:25
quote:itsme1973, 39 seconden geleden
doordat wij meestal herplaatsers hebben, overlijden bij ons honden ook regelmatig
toen we een teefje moesten laten inslapen, raakte de reu dement, de stumperd was zó de weg kwijt
en toen de ene hond dood in elkaar zakte in de mand naast de ander, heeft de ander nog wekenlang gezocht in alle kasten, gewacht bij de poort
doordat wij meestal herplaatsers hebben, overlijden bij ons honden ook regelmatig
toen we een teefje moesten laten inslapen, raakte de reu dement, de stumperd was zó de weg kwijt
en toen de ene hond dood in elkaar zakte in de mand naast de ander, heeft de ander nog wekenlang gezocht in alle kasten, gewacht bij de poort
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 30 december 2013 om 00:30
Mijn moeder vond het stom dat ik de dode kat bij de hond had gezet, maar het oude beest had zo'n verdriet en hij is zo dement als een deur, ik wilde gewoon dat hij de tijd kreeg om zijn maatje van zestien jaar afscheid te nemen.
Ik heb haar pas dagen later begraven, samen met de hond en Mason. Mason gaf haar een tekening mee en al zijn chocola van sinterklaas en de hond gaf haar nog een laatste lik over haar snoet.
Ik heb haar pas dagen later begraven, samen met de hond en Mason. Mason gaf haar een tekening mee en al zijn chocola van sinterklaas en de hond gaf haar nog een laatste lik over haar snoet.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 30 december 2013 om 00:31
quote:MrsStanleyWalker schreef op 30 december 2013 @ 00:25:
[...]
echt sneu...... de demente hond is uiteindelijk geëuthanaseerd, die was volledig de weg kwijt
de ander is nog maandenlang zielig geweest, takelde echt af...... na een half jaar hebben we er een pup bij gehaald en nu is hij weer helemaal opgebloeid
[...]
echt sneu...... de demente hond is uiteindelijk geëuthanaseerd, die was volledig de weg kwijt
de ander is nog maandenlang zielig geweest, takelde echt af...... na een half jaar hebben we er een pup bij gehaald en nu is hij weer helemaal opgebloeid
maandag 30 december 2013 om 00:33
quote:itsme1973 schreef op 30 december 2013 @ 00:23:
doordat wij meestal herplaatsers hebben, overlijden bij ons honden ook regelmatig
toen we een teefje moesten laten inslapen, raakte de reu dement, de stumperd was zó de weg kwijt
en toen de ene hond dood in elkaar zakte in de mand naast de ander, heeft de ander nog wekenlang gezocht in alle kasten, gewacht bij de poort Een van mijn katten is op een hele nare manier overleden/vermoord dus die heb ik nadat hij gevonden is, niet meer mee naar huis kunnen nemen. Zijn broertje heeft ook heel lang gerouwd. Zo erg om te zien. Gewoon dat hij niet wist waar hij nou gebleven was, zoeken naar hem door het huis, naar hem miauwen enz.
doordat wij meestal herplaatsers hebben, overlijden bij ons honden ook regelmatig
toen we een teefje moesten laten inslapen, raakte de reu dement, de stumperd was zó de weg kwijt
en toen de ene hond dood in elkaar zakte in de mand naast de ander, heeft de ander nog wekenlang gezocht in alle kasten, gewacht bij de poort Een van mijn katten is op een hele nare manier overleden/vermoord dus die heb ik nadat hij gevonden is, niet meer mee naar huis kunnen nemen. Zijn broertje heeft ook heel lang gerouwd. Zo erg om te zien. Gewoon dat hij niet wist waar hij nou gebleven was, zoeken naar hem door het huis, naar hem miauwen enz.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 30 december 2013 om 00:33
quote:MrsStanleyWalker schreef op 30 december 2013 @ 00:30:
Mijn moeder vond het stom dat ik de dode kat bij de hond had gezet, maar het oude beest had zo'n verdriet en hij is zo dement als een deur, ik wilde gewoon dat hij de tijd kreeg om zijn maatje van zestien jaar afscheid te nemen.
Ik heb haar pas dagen later begraven, samen met de hond en Mason. Mason gaf haar een tekening mee en al zijn chocola van sinterklaas en de hond gaf haar nog een laatste lik over haar snoet.
ach gos, arme Mason ook.... lief zeg!
dat vind ik wel het nadeel van mijn herplaatsers met kinderen. ik heb ze altijd volledig kunnen vertrouwen, maar omdat je ze pas op latere leeftijd in huis haalt (en dit ras niet oud wordt) overlijden ze zo snel.....
Mijn moeder vond het stom dat ik de dode kat bij de hond had gezet, maar het oude beest had zo'n verdriet en hij is zo dement als een deur, ik wilde gewoon dat hij de tijd kreeg om zijn maatje van zestien jaar afscheid te nemen.
Ik heb haar pas dagen later begraven, samen met de hond en Mason. Mason gaf haar een tekening mee en al zijn chocola van sinterklaas en de hond gaf haar nog een laatste lik over haar snoet.
ach gos, arme Mason ook.... lief zeg!
dat vind ik wel het nadeel van mijn herplaatsers met kinderen. ik heb ze altijd volledig kunnen vertrouwen, maar omdat je ze pas op latere leeftijd in huis haalt (en dit ras niet oud wordt) overlijden ze zo snel.....
maandag 30 december 2013 om 00:33
quote:Mylene_Valerie schreef op 30 december 2013 @ 00:33:
[...]
Een van mijn katten is op een hele nare manier overleden/vermoord dus die heb ik nadat hij gevonden is, niet meer mee naar huis kunnen nemen. Zijn broertje heeft ook heel lang gerouwd. Zo erg om te zien. Gewoon dat hij niet wist waar hij nou gebleven was, zoeken naar hem door het huis, naar hem miauwen enz.zielig hè
[...]
Een van mijn katten is op een hele nare manier overleden/vermoord dus die heb ik nadat hij gevonden is, niet meer mee naar huis kunnen nemen. Zijn broertje heeft ook heel lang gerouwd. Zo erg om te zien. Gewoon dat hij niet wist waar hij nou gebleven was, zoeken naar hem door het huis, naar hem miauwen enz.zielig hè
maandag 30 december 2013 om 00:36
Onze hond is ook dement, itsme1973. Ik vind het best moeilijk om te zien, in zijn hart is twee, denkt dat ie de hele wereld aan kan. Maar hij is echt al het gevoel voor decorum kwijt, pakt eten gewoon af van ons en probeert hazen te vangen, terwijl zijn achterbenen niet mee willen. Pijn heeft ie niet en ik kan hem nog steeds vertrouwen met Mason. Maar het einde is hoe dan ook in zicht, alleen weet ik echt niet wanneer genoeg, genoeg is. Hij is nog vrolijk, eet goed, zelfs nog speels op zijn tijd. Ik vind dit zo moeilijk.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 30 december 2013 om 00:47
quote:MrsStanleyWalker schreef op 30 december 2013 @ 00:36:
Onze hond is ook dement, itsme1973. Ik vind het best moeilijk om te zien, in zijn hart is twee, denkt dat ie de hele wereld aan kan. Maar hij is echt al het gevoel voor decorum kwijt, pakt eten gewoon af van ons en probeert hazen te vangen, terwijl zijn achterbenen niet mee willen. Pijn heeft ie niet en ik kan hem nog steeds vertrouwen met Mason. Maar het einde is hoe dan ook in zicht, alleen weet ik echt niet wanneer genoeg, genoeg is. Hij is nog vrolijk, eet goed, zelfs nog speels op zijn tijd. Ik vind dit zo moeilijk.
dat is heel moeilijk......
grof gezegd had ik minder moeite met mijn honden die kanker bleken te hebben, die heb ik in no-time laten inslapen omdat ik wist wat ze te wachten stond en ze daar niet op hoefden te wachten.....
mijn demente hond was heel wat anders..... hij blafte uren en uren, tot zijn ogen rood in zijn kop stonden..... Clomicalm en Hills BD-voer, dat leek wat verbetering te geven..... hij bleef me maar zoeken als ik naar het toilet was (was ook doof), ik vond het twijfelachtig of hij nog plezier in het leven had
ws heeft hij op een gegeven moment een epileptische aanval gehad, waarna hij begon te bijten
eerste keer was toen ik hem afdroogde, ik dacht dat hij misschien pijn had maar dat werd uitgesloten door de DA
tweede keer was hij me gaan zoeken toen ik naar de gang was gelopen. toen ik terug kwam hoorde hij me niet aankomen en schrok hij ws, hij greep me in mijn voet
de volgende dag is hij geëuthanaseerd, ik kon hem niet meer vertrouwen met de kinderen en wilde hem niet de rest van zijn leven muilkorven of opsluiten in de bench, daar was hij mij te dierbaar voor....
Onze hond is ook dement, itsme1973. Ik vind het best moeilijk om te zien, in zijn hart is twee, denkt dat ie de hele wereld aan kan. Maar hij is echt al het gevoel voor decorum kwijt, pakt eten gewoon af van ons en probeert hazen te vangen, terwijl zijn achterbenen niet mee willen. Pijn heeft ie niet en ik kan hem nog steeds vertrouwen met Mason. Maar het einde is hoe dan ook in zicht, alleen weet ik echt niet wanneer genoeg, genoeg is. Hij is nog vrolijk, eet goed, zelfs nog speels op zijn tijd. Ik vind dit zo moeilijk.
dat is heel moeilijk......
grof gezegd had ik minder moeite met mijn honden die kanker bleken te hebben, die heb ik in no-time laten inslapen omdat ik wist wat ze te wachten stond en ze daar niet op hoefden te wachten.....
mijn demente hond was heel wat anders..... hij blafte uren en uren, tot zijn ogen rood in zijn kop stonden..... Clomicalm en Hills BD-voer, dat leek wat verbetering te geven..... hij bleef me maar zoeken als ik naar het toilet was (was ook doof), ik vond het twijfelachtig of hij nog plezier in het leven had
ws heeft hij op een gegeven moment een epileptische aanval gehad, waarna hij begon te bijten
eerste keer was toen ik hem afdroogde, ik dacht dat hij misschien pijn had maar dat werd uitgesloten door de DA
tweede keer was hij me gaan zoeken toen ik naar de gang was gelopen. toen ik terug kwam hoorde hij me niet aankomen en schrok hij ws, hij greep me in mijn voet
de volgende dag is hij geëuthanaseerd, ik kon hem niet meer vertrouwen met de kinderen en wilde hem niet de rest van zijn leven muilkorven of opsluiten in de bench, daar was hij mij te dierbaar voor....
maandag 30 december 2013 om 00:58
Wat triest, itsme1973. Onze lobbes blaft wel tegen Mason en die gilt vrolijk terug, horendol word ik van die twee soms. En hij blaft tegen mij zolang de tafel niet afgeruimd is en alles in de vaatwasser staat. Verder slaapt ie veel en kijkt ie ons 's avonds van de bank af, zou ie vroeger niet gedaan hebben. Toen wist ie wel beter. Als we hem nu betrappen op de bank, weigert ie er ook caregorisch om eraf te komen. Ach, hij heeft ook gelijk, met zestien jaar trouwe dienst heb je ook wel het beste plekje in huis verdiend.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 30 december 2013 om 01:03