Sinterklaasherinneringen

18-11-2013 22:02 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Welke leuke - of juist minder leuke herinneringen heb jij aan onze Sintevrind ? Ik kan mij herinneren dat wanneer ik een winterpeen in mijn schoen deed wij de volgende dag hutspot aten. Minder leuk vond ik het om later te horen dat Sintevrind niet bestond.
zeg niet altijd wat je denkt , denk na wat je zegt ;-)
Leuk: de halve speelgoedwinkel die s'ochtends stond uitgestald (compleet met kerstboomverlichting voor extra wow-effect), de hond die ieder jaar wel kans zag een heel bord snoepgoed weg te snaaien, de cadeaus.



Niet leuk: dat de Barbievilla met cabrio een 'deelcadeau' was voor zusje en mij, dat de etterige late leerling-en-doubleur het nodig vond om het voor de hele klas te verzieken door te verklappen dat Sint niet bestond.
Ik had mijn verlanglijstje heel mooi uitgeknipt, versierd en ik WAS BEZIG (!!!) om de lijst compleet te maken. Ik had hem op de schoorsteenmantel gelegd en niet in de schoen, die stond onder de schoorsteen.



De volgende morgen was mijn verlanglijstje weg!!! Ik was erg teleurgesteld dat Piet hem al mee had genomen en ik durfde niet nóg een lijstje te maken... Heb me vanaf toen wel voorgenomen om mijn lijstje NOOIT meer daar neer te leggen, want Piet kon toch weten dat er nog lege vakjes waren?!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen echte herinneringen meer aan Sinterklaas:(

Een vriendinnetje vertelde op 4-jarige leeftijd dat hij niet bestond. Dus ik heb alleen herinneringen van het in stand houden van 'het geheim'.
Leuk: De Bert & Ernie-cd die ieder jaar steevast aangezet wordt (jawel, nog steeds, en mijn zus (33), en ik (bijna 26) zingen en praten 'm helemaal mee!). De spanning, Zwarte Piet (de buurman) die kwam strooien en dat dat een teken was dat we de zak mochten gaan zoeken.



Niet leuk: Het meisje (een paar jaar ouder) dat me altijd pestte en zo nodig moest vertellen dat Sinterklaas niet bestond.
De serie 'dag Sinterklaas' op de Belgische zender, dat keken wij als kinderen altijd. En op pakjesavond Sinterklaas bij Sesamstraat.



Op de zondagmiddag voor 5 december vierden we met familie Sinterklaas bij opa en oma, dat was erg leuk. Op 5 december thuis pakjesavond, en dan kwamen opa en oma vaak ook nog.



Ik kan me nog herinneren dat we een verkeersspeelkleed kregen, daar hebben we echt jaren mee gespeeld. En schoen zetten was altijd zo spannend! Als twee-jarige ooit naar een intocht geweest, maar daar weet ik zelf niets meer van. Heb de foto's. Vond de sfeer als kind al geweldig, en mijn moeder draaide Sinterklaasliedjes op vinyl.
En helemaal in spanning afwachten tot er geklopt werd natuurlijk! En als ik dan naar de deur snelde om de Sint te zien was 'Sinterklaas altijd nèt de hoek om'
Alle reacties Link kopieren
De Sinterklaas in het dorp en op school helemaal niet leek op de Bram van der Vlugt Sinterklaas. En dat dan hulpsinterklazen waren.



Op de kleuterschool vierden we het feest altijd in de gymzaal. Voor Sinterklaas werd een troon versierd en de Pieten kregen een nepstoel. Een keer was dat een stoel van piepschuim en het andere jaar alleen maar een gespannen waslijn. En hoe ontzettend stom ik het vond dat ze daarop dachten te kunnen zitten



Dat ik van een ouder buurmeisje hoorde dat Sinterklaas niet bestond, en het daarna eigenlijk nog veel leuker vond om het "geheim" te weten.
Alle reacties Link kopieren
quote:Hilary schreef op 18 november 2013 @ 22:47:

En helemaal in spanning afwachten tot er geklopt werd natuurlijk! En als ik dan naar de deur snelde om de Sint te zien was 'Sinterklaas altijd nèt de hoek om' En er was altijd iemand tanken/de hond van de buren uitlaten/ een brief posten
quote:Caro_22 schreef op 18 november 2013 @ 22:49:

[...]



En er was altijd iemand tanken/de hond van de buren uitlaten/ een brief postenKlopt
Alle reacties Link kopieren
Leuk was de spanning . Wat zou er de volgende dag in mijn schoen zitten?

Ik hoopte iedere keer weer op een ballerina tutu. Dat vond ik zo ontzettend mooi.



Niet leuk. Die tutu heb ik nooit gekregen ( en nu hoef ik dat niet meer! ) En wat ik wel ooit in mijn schoen aan trof was een zakje met zout. Omdat ik mijn broertje en zus iedere keer zat te klieren. Jee wat baalde ik ervan. Ik heb het niet aan mijn ouders durven te laten zien, ik wilde niet dat hun dat wisten dat ik dat had gekregen. Het jaar erop vertelde mijn moeder me dat Sinterklaas niet echt was. Dus 3x raden wie t me flikte om dat zakje zout in mijn schoen te stoppen?
quote:Hilary schreef op 18 november 2013 @ 22:45:

De serie 'dag Sinterklaas' op de Belgische zender, dat keken wij als kinderen altijd. En op pakjesavond Sinterklaas bij Sesamstraat.Ja, dat ook.
Alle reacties Link kopieren
Die bruine sigaartjes tussen strooigoed. Al eeuwen niet meer gezien/gegeten.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
.
wel leuk trouwens: koopavond rond die tijd, het marsepeinen varken in de etalage bij de bakker dat je steeds kleiner zag worden, de lichtjes in de stad
Alle reacties Link kopieren
Eigenlijk nog leuker: Mij was de "waarheid" dus verteld. En ik moest maar kijken hoe papa strooide.

Nou ik zag dus wel dat het ging gebeuren (die tekenen herkende ik toen het verteld werd) maar hij kon ons altijd zo afleiden dat zelfs de ongelovigen het niet zagen, terwijl hij altijd gewoon in de kamer zat
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Buurjongetje vertelde toen ik 5 was dat sinterklaas niet bestond maar dat als ik ooit nog cadeautjes wilde hebben dit nooit tegen mijn ouders mocht vertellen.



Uiteraard deze wijsheid ook aan mijn zus door gegeven.



Ouders geloofde ons helaas niet meer toen we naar de middelbare school gingen en nog steeds deden of we in de sint geloofde
quote:Fame schreef op 18 november 2013 @ 23:34:

Die bruine sigaartjes tussen strooigoed. Al eeuwen niet meer gezien/gegeten.



Ja en chocolade sigaretten mochten ook nog

wat een gepruts om die papiertjes eraf te krijgen
Alle reacties Link kopieren
quote:sehnsucht schreef op 19 november 2013 @ 00:07:

[...]





Ja en chocolade sigaretten mochten ook nog

wat een gepruts om die papiertjes eraf te krijgenJa er bleven altijd wel stukjes aanzitten die aan je lippen of tong bleven plakken
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
al bijtend de choco eruit duwen, zal inderdaad geen fris gezicht zijn geweest
Leuk: De Sinterklaasplaat van de Sleuteltjes, die wij ieder jaar luisterden met pakjesavond en als puber nog steeds opzette, inmiddels helemaal vals en wij maar lachen.



Minder leuk: Dat Sinterklaas bij de turnvereniging wist dat ik over de nieuwe BMW van de buren had gerolschaatst, die zomer daarvoor. Hij sprak mij hierop aan, ik was 4 jaar en schrok zo dat ik heel lang heb gehuild op schoot bij de gymjuf. (En ik was helemaal niet de enige die over die BMW gerolschaatst had, ik was de jongste die het deed, had het niet verzonnen, dat waren mijn oudste zus en buurmeisje geweest. Mijn moeder vond het dan ook niet leuk dat de buren dit door Sinterklaas bij de gym hebben laten zeggen.)
Alle reacties Link kopieren
Leuk: de boot die wij elk jaar maakten van een verhuisdoos, inpakpapier, wc-rollen, touw en watten en waar dan gedurende de weken steeds meer cadeaus kwamen.



Niet leuk: bij Sinterklaas op schoot moeten.



Ook leuk: de dag dat ik hoorde dat Sinterklaas niet bestond.



Ik vind het - al sinds mijn vroege jeugd - helemaal geen leuk feest.
Waar zit de any-key?
Alle reacties Link kopieren
Wij kregen altijd 1x zo'n suiker wiegje in de schoen. Dat was zooooo mooi. Kan dat gevoel gewoon zo nog naar boven halen. Je had een roze en een blauwe. Zou het er nog zijn?
Zo welkom dat het bijna pijn doet...
Alle reacties Link kopieren
Leuk: Mijn toen nog in leven zijnde opa die de namen oplas van het pakje en daarbij nu en dan de voorletter oplas en daarna een andere naam er aan plakte.

De spanning van het pakje open pakken en het grijpen naar snoep als de piet en sinterklaas (ja echt) bij oma thuis kwam.

Het vieren samen met onze jongere nichtjes en zien wat hun kregen en de blijdschap erbij.



Niet leuk: Mijn ouders zijn nooit met ons naar de intocht geweest.

Per ongeluk het geheim voor mijn nichtjes verraden door verstoppertje te willen spelen in de cadeautjeskast bij hun thuis.



Het geheim ben ik zelf achter gekomen doormiddel van een vreemde aardappel in de schoen te plaatsen en dag erop hem te vinden in de aardappelbak die ik aan mijn moeder gaf.
Grappig, ik had het hier gisteren nog met mijn ouders over. Dat ik de poezenpuzzel die ik kreeg toen ik 3/4 jaar was nog steeds heb. Nog compleet ook en helemaal heel. Mijn nichtje van nu 25 heeft er ook nog heel veel mee gespeeld.



Dat de kat helemaal gek was op al dat papier. Die frummelden we in de wasmand als ze klaar was met spelen en dan ging ze er lekker in liggen slapen. Dan stond de mand zo een week in de woonkamer. Poes helemaal blij.



Ik weet het zelf niet meer maar dat bij de optocht kijken iemand bij mij en mijn vader een soloconcert gaf terwijl de band gewoon verder liep.



Kijken waar mijn ouders de cadeautjes verstopt hadden. En dan op bed springen om maar heel goed te kunnen kijken of je een naam zag. Het liefste natuurlijk van het allergrootste cadeau wat er stond.



De mooie poppenspullen die mijn vader voor me maakte. Een poppenhuis met alles er op en er aan. Zelfs een kachel met een rood lampje er in zodat het net leek of hij echt brandde. Het mooie poppenbed met hemeltje.



Zucht, dat waren mooie tijden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven