Thuis
alle pijlers
TTToT-kluphuis (deel 20)
maandag 11 februari 2013 om 20:17
Na vele omzwervingen zijn we weer terug in het bos.
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
(By MissMickey)
vrijdag 15 februari 2013 om 13:39
Euh hij loopt sinds heel kort bij n 2e lijns. Het is pas sinds 1,5 week dat hij / wij beseffen wat er echt aan de hand is. Is het dn eerlijk als ik nu mijn spullen pak en vertrek. Terwijl ik het eigenlijk samen op wil lossen waar nu eindelijk n opening voor is?
Been there, done that, got the T-shirt.
vrijdag 15 februari 2013 om 13:52
Floofde, wij kunnen hier ook alleen maar afgaan op wat je zelf hier deelt (en daarvan kunnen we niet alles onthouden). En omdat je al zo lang zo ongelukkig lijkt te zijn en we hier zo zelden iets positiefs horen over je vriend, is het moeilijk om te blijven denken: het zal wel goedkomen.
Maar ik ben het er wel mee eens dat je relatietherapie een echte kans moet geven.
Maar ik ben het er wel mee eens dat je relatietherapie een echte kans moet geven.
vrijdag 15 februari 2013 om 13:54
Apatura.....jij loopt niet voor niets in de ziektewet. je zit tegen een burnout aan! Het is met jullie alletwee mis.
Dat samen gaat dan niet werken......echt niet.
En als hij die aandoening heeft......kan jij daar mee leven met zo iemand? Wil jij dat?
Dit wat hij heeft kan je niet zomaar veranderen , hij is zo!
Net als dat mijn dochter autistisch is......Ik lees dat het soms even goed gaat met jullie.....maar altijd die terug val.....En dat zal niet veranderen meid.
En dat kan jij hem niet verwijten hoor! Hij is zo.....dat is zijn gebrek. Soms kan je dingen niet oplossen.
Dat samen gaat dan niet werken......echt niet.
En als hij die aandoening heeft......kan jij daar mee leven met zo iemand? Wil jij dat?
Dit wat hij heeft kan je niet zomaar veranderen , hij is zo!
Net als dat mijn dochter autistisch is......Ik lees dat het soms even goed gaat met jullie.....maar altijd die terug val.....En dat zal niet veranderen meid.
En dat kan jij hem niet verwijten hoor! Hij is zo.....dat is zijn gebrek. Soms kan je dingen niet oplossen.
vrijdag 15 februari 2013 om 16:14
Peacy is niet bij haar tante, Peacy is net wakker geworden. Ik was er vanmorgen even, maar dankzij die klotehormonen en de naproxen (en m'n kalmeringstablet) heb ik vandaag tot net geslapen.
Ben nu nog steeds moe, en dat is geen goed teken.Ik wil gewoon actief zijn.
Jaar buitenland heeft al vaker door m'n hoofd gespookt. Al vind ik een jaar wel wat lang (persoonlijk he, hal jaar of 2 maanden ofzo lijkt me leuk, iets met angst ofzo denk ik)
In ieder geval het heeft vaker door m'n hoofd gespookt
Ben nu nog steeds moe, en dat is geen goed teken.Ik wil gewoon actief zijn.
Jaar buitenland heeft al vaker door m'n hoofd gespookt. Al vind ik een jaar wel wat lang (persoonlijk he, hal jaar of 2 maanden ofzo lijkt me leuk, iets met angst ofzo denk ik)
In ieder geval het heeft vaker door m'n hoofd gespookt
vrijdag 15 februari 2013 om 16:22
Niet laten spoken maar doen. Peecee heeft gelijk. Je kan hier niet in blijven hangen! Wil je op je 36e nog thuis wonen dan? Bij een dominante moeder die je verstikt? Want die kant ga je op. Kies! Voor! Jezelf!!
En apa, ik snap je hoop hoor. Echt. En ik snap dat je de therapie een kans wilt geven. Ik zou alleen graag zien dat jij jezelf ook een kans geeft. Jezelf eens op 1 zet.
Niet eerst vriend, dan vriends *lastig*, dan jullie relatie en dan pas jezelf.
Dat is nl wel wat ik je zie (lees) doen.
En apa, ik snap je hoop hoor. Echt. En ik snap dat je de therapie een kans wilt geven. Ik zou alleen graag zien dat jij jezelf ook een kans geeft. Jezelf eens op 1 zet.
Niet eerst vriend, dan vriends *lastig*, dan jullie relatie en dan pas jezelf.
Dat is nl wel wat ik je zie (lees) doen.
vrijdag 15 februari 2013 om 16:50
Peecee ik zat niet alleen door relatie in de stress. Juist ook door mn werk . Daar ben ik nu gelukkig van af. Ik kan me nu rustig gaan concentreren op een mogelijke eigen zaak oid. Daarnaast speelt inderdaad mijn relatie.
1 ding heb je niet goed. Autisme e.d. zijn altijd aanwezig en genetisch bepaald enzo. Een persoonlijkheids stoornis als deze is onderandere veroorzaakt door de opvoeding. Ja er zal ook een bepaalde aanleg nodig zijn maar met een andere opvoeding was het nit of veel minder gaan spelen. Kan ik het mijn lief kwalijk nemen dat zijn ouders hun opvoedtaak (zacht gezegt) een beetje verkloot hebben?
Ik laat mijn lief niet in de steek nu er eindelijk zicht is op hulp en verandering? Nu? Nee. Als blijkt dat het niet helpt (zijn therapie) en er zulke heftige strubbelingen blijven kan ik altijd vertrekken en mn eigen stekkie met atelier zoeken.
1 ding heb je niet goed. Autisme e.d. zijn altijd aanwezig en genetisch bepaald enzo. Een persoonlijkheids stoornis als deze is onderandere veroorzaakt door de opvoeding. Ja er zal ook een bepaalde aanleg nodig zijn maar met een andere opvoeding was het nit of veel minder gaan spelen. Kan ik het mijn lief kwalijk nemen dat zijn ouders hun opvoedtaak (zacht gezegt) een beetje verkloot hebben?
Ik laat mijn lief niet in de steek nu er eindelijk zicht is op hulp en verandering? Nu? Nee. Als blijkt dat het niet helpt (zijn therapie) en er zulke heftige strubbelingen blijven kan ik altijd vertrekken en mn eigen stekkie met atelier zoeken.
Been there, done that, got the T-shirt.
vrijdag 15 februari 2013 om 17:04
Peacy........het laast wat ik vandaag erover zeg meid, anders zal je het als vervelend gaan ervaren en dat is niet mijn bedoeling.
Maar ik als je moeder zou zijn dan had ik je echt wel wakker gemaakt hoor......kom op meid!
Ik weet niet of je moeder dominant is...ik lees eerder dat ze niet kan loslaten. Misschien denkt ze dat jij het helemaal niet aan kan....en hoe langer jij daar blijft wonen hoe moeilijker deze stap zal zijn. Ga eens goed nadenken over vrijwilligerswerk.
Misschien weet ik nog iemand die je ermee zou kunnen helpen
Apa......weet je in zulke relaties kan jij kiezen, kies jij ervoor om met zo man te willen leven? Hij is zo gevormd....door welke reden dan ook. Dat kan jij niet veranderen. Een persoonlijkheidsstoornis zit in de genen! Een therapeut zal ook niet hier veel aan kunnen doen...ze zal luisteren na wat er mis gaat, maar je vriend is zoals hij is.
Hij zal bepaalde dingen niet anders kunnen.......en dan is de vraag, kan jij daar mee omgaan, wil jij dat?
Soms is liefde niet genoeg...en dan heb ik altijd mijn vraag...wat is liefde?
Hoeveel moet je laten voor liefde?
Wat is het waard? Ik denk er anders over omdat ik misschien ook ouder ben.
Maar ik als je moeder zou zijn dan had ik je echt wel wakker gemaakt hoor......kom op meid!
Ik weet niet of je moeder dominant is...ik lees eerder dat ze niet kan loslaten. Misschien denkt ze dat jij het helemaal niet aan kan....en hoe langer jij daar blijft wonen hoe moeilijker deze stap zal zijn. Ga eens goed nadenken over vrijwilligerswerk.
Misschien weet ik nog iemand die je ermee zou kunnen helpen
Apa......weet je in zulke relaties kan jij kiezen, kies jij ervoor om met zo man te willen leven? Hij is zo gevormd....door welke reden dan ook. Dat kan jij niet veranderen. Een persoonlijkheidsstoornis zit in de genen! Een therapeut zal ook niet hier veel aan kunnen doen...ze zal luisteren na wat er mis gaat, maar je vriend is zoals hij is.
Hij zal bepaalde dingen niet anders kunnen.......en dan is de vraag, kan jij daar mee omgaan, wil jij dat?
Soms is liefde niet genoeg...en dan heb ik altijd mijn vraag...wat is liefde?
Hoeveel moet je laten voor liefde?
Wat is het waard? Ik denk er anders over omdat ik misschien ook ouder ben.
vrijdag 15 februari 2013 om 17:31
Ik laat momenteel niet zo veel. Ik kan wel doen wat ik wil. Ik woon samen en dan overleg je dingen. En ik ben ook niet de makkelijkste. Juist de laatste weken is er veel inzicht en veel gepraat. Hij leert nu pas emoties echt herkennen bij zichzelf. Andere emoties al woede. Angst herkende hij niet. Een knuffel en een arm om je heen kreeg hij vroeger niet als hij verdrietig was of bang.
Huilen was aanstellerites. 'ophouden met dat gejank!' Nu leert hij het dat het ook anders kan. Hoe verdriet en angst voelt en hoe je dat mag en kan uiten. Het is niet 100% genetisch. Psychische oorzaken kunnen zijn een kille strenge opvoeding met veel nadruk op schuld en weinig ruimte voor spel en emoties. Als ik hoor hoe het bij hem thuis was vroeger, dan snap ik wel waarom 5 van de 5 kinderen psychischeproblemen hebben.
Huilen was aanstellerites. 'ophouden met dat gejank!' Nu leert hij het dat het ook anders kan. Hoe verdriet en angst voelt en hoe je dat mag en kan uiten. Het is niet 100% genetisch. Psychische oorzaken kunnen zijn een kille strenge opvoeding met veel nadruk op schuld en weinig ruimte voor spel en emoties. Als ik hoor hoe het bij hem thuis was vroeger, dan snap ik wel waarom 5 van de 5 kinderen psychischeproblemen hebben.
Been there, done that, got the T-shirt.
vrijdag 15 februari 2013 om 17:57
Sri: klopt, maar ik ken t niet anders he. En t gemanipuleer en getrek.
De laatste tijd komt dat besef echt meer dan ooit boven. Ben ook aan t nadenken over t eventuele contact, zodra ik op mezelf woon.
Zo min mogelijk? Of helemaal niets?
Apa: wat jij schrijft over jouw vriends opvoeding, daar herken ik veel in. Als moeder boos is: mag je niet huilen. Zoiezo is er weinig tot geen ruimte voor emoties van anderen alleen die van haar. Daar kun je maar beter wel rekening mee houden trouwens, anders ben je zo naar de knoppen.
De laatste tijd komt dat besef echt meer dan ooit boven. Ben ook aan t nadenken over t eventuele contact, zodra ik op mezelf woon.
Zo min mogelijk? Of helemaal niets?
Apa: wat jij schrijft over jouw vriends opvoeding, daar herken ik veel in. Als moeder boos is: mag je niet huilen. Zoiezo is er weinig tot geen ruimte voor emoties van anderen alleen die van haar. Daar kun je maar beter wel rekening mee houden trouwens, anders ben je zo naar de knoppen.
vrijdag 15 februari 2013 om 18:41
*danst en huppelt lichtvoetig het kluphuis in, zingt en strooit met glittertjes, zet de zon op standje heeeeerlijk*
Zo, en weer een leuke werkdag erop zitten!
(ik lees dat sommige het erg lastig hebben op dit moment. Ik leg stiekum voor jullie extra glittertjes in het keukenkastje links van het fornuis...)
Zo, en weer een leuke werkdag erop zitten!
(ik lees dat sommige het erg lastig hebben op dit moment. Ik leg stiekum voor jullie extra glittertjes in het keukenkastje links van het fornuis...)
vrijdag 15 februari 2013 om 19:22
quote:missy_Acy schreef op 15 februari 2013 @ 19:02:
Niet zo min mogelijk of helemaal niet, peacy.
Contact op jouw voorwaarden en wanneer jij tijd hebt. Dan heb ik t niet over je pa en broer.
Pa en broer wordt dan ook minder.
Aangezien m'n pa nu echt meer en meer naar m'n ma trekt, broerlief wil ik de eerste tijd ook niet
Niet zo min mogelijk of helemaal niet, peacy.
Contact op jouw voorwaarden en wanneer jij tijd hebt. Dan heb ik t niet over je pa en broer.
Pa en broer wordt dan ook minder.
Aangezien m'n pa nu echt meer en meer naar m'n ma trekt, broerlief wil ik de eerste tijd ook niet