Relaties
alle pijlers
dingen afsluiten
maandag 19 september 2011 om 10:39
Ik zit met iets waar ik graag jullie advies bij wil. Please niet quoten, vanwege de privacygevoeligheid.
Ik zit niet te wachten op oordelen, want geloof me, dat heb ik zelf de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan naar mezelf. Ik denk dat de tijd is gekomen dat ik mezelf mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt, maar weet niet goed hoe ik het het beste af kan sluiten.
O.k. zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik tijdens mijn huwelijk van iemand anders gaan houden, en ondanks het enorme schuldgevoel kon ik hem niet loslaten. Uiteindelijk zijn we dan ook echt samengekomen en getrouwd. We zijn alweer jaren bij elkaar en onze omgeving heeft er vrede mee en is zelfs blij voor ons. Maar natuurlijk zijn er twee gezinnen stukgemaakt (ik had overigens geen kinderen) en hoewel de verhoudingen wat gestabiliseerd zijn, is dat nooit meer goed te maken.
Ondanks alles beschouw ik mijzelf nog steeds als een oprecht en eerlijk persoon. Na mijn scheiding heb ik mijn ex (met wie ik 15 jaar samen was) nooit meer gezien. En al die jaren heb ik hem willen vertellen hoe erg het me spijt, dat ik oprecht van hem gehouden heb en hem wil bedanken voor de goede jaren.
Door allerlei omstandigheden (mijn gezondheid) heb ik vooral de laatste tijd erg de behoefte om in het reine te komen met de mensen om me heen. Om er geen al te lange OP van te maken, nu mijn vraag: ik zou mijn ex een brief willen schrijven, heel kort, gewoon om te zeggen hoezeer het me spijt en dat ik hem al het goede wens. Ik hoef daar geen reactie op, geen vergeving, helemaal niet, ik wil het hem alleen maar laten weten, ik heb het hem nooit meer kunnen vertellen.
Is dit een goed plan of een slecht plan (want ik wil ook niet in zijn huidige leven, met evt. nieuwe vriendin inbreken). Wat vinden jullie. Zouden jullie zoiets willen van een ex die jullie gekwetst heeft? Of lijkt het alsof ik het uit egoistische motieven doe? Ik kom er niet uit. Ik weet alleen dat het mij een stukje rust zou geven.
Ik zit niet te wachten op oordelen, want geloof me, dat heb ik zelf de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan naar mezelf. Ik denk dat de tijd is gekomen dat ik mezelf mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt, maar weet niet goed hoe ik het het beste af kan sluiten.
O.k. zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik tijdens mijn huwelijk van iemand anders gaan houden, en ondanks het enorme schuldgevoel kon ik hem niet loslaten. Uiteindelijk zijn we dan ook echt samengekomen en getrouwd. We zijn alweer jaren bij elkaar en onze omgeving heeft er vrede mee en is zelfs blij voor ons. Maar natuurlijk zijn er twee gezinnen stukgemaakt (ik had overigens geen kinderen) en hoewel de verhoudingen wat gestabiliseerd zijn, is dat nooit meer goed te maken.
Ondanks alles beschouw ik mijzelf nog steeds als een oprecht en eerlijk persoon. Na mijn scheiding heb ik mijn ex (met wie ik 15 jaar samen was) nooit meer gezien. En al die jaren heb ik hem willen vertellen hoe erg het me spijt, dat ik oprecht van hem gehouden heb en hem wil bedanken voor de goede jaren.
Door allerlei omstandigheden (mijn gezondheid) heb ik vooral de laatste tijd erg de behoefte om in het reine te komen met de mensen om me heen. Om er geen al te lange OP van te maken, nu mijn vraag: ik zou mijn ex een brief willen schrijven, heel kort, gewoon om te zeggen hoezeer het me spijt en dat ik hem al het goede wens. Ik hoef daar geen reactie op, geen vergeving, helemaal niet, ik wil het hem alleen maar laten weten, ik heb het hem nooit meer kunnen vertellen.
Is dit een goed plan of een slecht plan (want ik wil ook niet in zijn huidige leven, met evt. nieuwe vriendin inbreken). Wat vinden jullie. Zouden jullie zoiets willen van een ex die jullie gekwetst heeft? Of lijkt het alsof ik het uit egoistische motieven doe? Ik kom er niet uit. Ik weet alleen dat het mij een stukje rust zou geven.
maandag 19 september 2011 om 12:15
quote:lila01 schreef op 19 september 2011 @ 12:11:
Reiger, dit speelt gelukkig allemaal niet tussen ons. Wat rot zeg, dat ze hem de schuld geeft van wat zij heeft gedaan. Zij heeft daar toch voor gekozen? En dan ook nog een trap na?
Inderdaad, en heel fijntjes nog eens al zijn imaginaire gebreken breed uitsmeren (waar ik zelf na 12 jaar relatie/huwelijk nog helemaal niets van gemerkt heb nota bene).
Nee, daar kan ik me inderdaad niets bij voorstellen. Is voor jou ook best moeilijk, want door de kinderen blijven ze toch met elkaar verbonden en zul je haar toch af en toe moeten ontmoeten.
'Onze' scheiding is verder netjes en zonder kleerscheuren verlopen en er is daarna ook nooit meer iets naars gebeurd gelukkig.Dat is inderdaad een heel andere situatie, gelukkig!
Reiger, dit speelt gelukkig allemaal niet tussen ons. Wat rot zeg, dat ze hem de schuld geeft van wat zij heeft gedaan. Zij heeft daar toch voor gekozen? En dan ook nog een trap na?
Inderdaad, en heel fijntjes nog eens al zijn imaginaire gebreken breed uitsmeren (waar ik zelf na 12 jaar relatie/huwelijk nog helemaal niets van gemerkt heb nota bene).
Nee, daar kan ik me inderdaad niets bij voorstellen. Is voor jou ook best moeilijk, want door de kinderen blijven ze toch met elkaar verbonden en zul je haar toch af en toe moeten ontmoeten.
'Onze' scheiding is verder netjes en zonder kleerscheuren verlopen en er is daarna ook nooit meer iets naars gebeurd gelukkig.Dat is inderdaad een heel andere situatie, gelukkig!
maandag 19 september 2011 om 12:17
quote:lila01 schreef op 19 september 2011 @ 12:15:
[...]
Ik vrees dat je gelijk hebt. Dus zal het uiteindelijk altijd een egoistische daad zijn, omdat je niet in het hoofd van de ander kunt kijken. Je kunt alleen maar hopen dat het ook voor de ander iets goeds zal brengen.Zo gaat dat dikwijls in het leven. Maar als je intentie goed is, kun je jezelf recht in de ogen kijken.
[...]
Ik vrees dat je gelijk hebt. Dus zal het uiteindelijk altijd een egoistische daad zijn, omdat je niet in het hoofd van de ander kunt kijken. Je kunt alleen maar hopen dat het ook voor de ander iets goeds zal brengen.Zo gaat dat dikwijls in het leven. Maar als je intentie goed is, kun je jezelf recht in de ogen kijken.
maandag 19 september 2011 om 12:18
maandag 19 september 2011 om 12:18
Reiger, je zegt nu iets heel belangrijks, hoe kan ik dat nou vergeten? Dat is iets wat ik heb geleerd van mensen die het kunnen weten . Bij alles wat je doet gaat het om je intentie. Het gaat erom dat je intentie goed is. Op de rest heb je geen invloed. Bedankt voor dit inzicht dat ik even kwijt was.
En mijn intentie is puur en oprecht (denk ik zelf tenminste), nu alleen nog kijken wat wijsheid is in dit geval .
En mijn intentie is puur en oprecht (denk ik zelf tenminste), nu alleen nog kijken wat wijsheid is in dit geval .
maandag 19 september 2011 om 12:23
quote:lila01 schreef op 19 september 2011 @ 12:18:
Reiger, je zegt nu iets heel belangrijks, hoe kan ik dat nou vergeten? Dat is iets wat ik heb geleerd van mensen die het kunnen weten . Bij alles wat je doet gaat het om je intentie. Het gaat erom dat je intentie goed is. Op de rest heb je geen invloed. Bedankt voor dit inzicht dat ik even kwijt was.
En mijn intentie is puur en oprecht (denk ik zelf tenminste), nu alleen nog kijken wat wijsheid is in dit geval .Veel succes daarbij, Lila!
Reiger, je zegt nu iets heel belangrijks, hoe kan ik dat nou vergeten? Dat is iets wat ik heb geleerd van mensen die het kunnen weten . Bij alles wat je doet gaat het om je intentie. Het gaat erom dat je intentie goed is. Op de rest heb je geen invloed. Bedankt voor dit inzicht dat ik even kwijt was.
En mijn intentie is puur en oprecht (denk ik zelf tenminste), nu alleen nog kijken wat wijsheid is in dit geval .Veel succes daarbij, Lila!
maandag 19 september 2011 om 12:34
Ik denk dat het ook voor jezelf goed is om het eerst voor jezelf te doen, het schrijven van die brief. Het klinkt namelijk alsof je het eerst zelf moet verwerken en jezelf de ruimte moet geven om ook te rouwen om je verlies, ondanks dat je dat verlies zelf veroorzaakt heb. Pas als je er zelf mee in het reine bent kun je nadenken over wat je hem wilt vertellen.
Het is zoals het is
maandag 19 september 2011 om 12:56
gewoon doen!
je was zo lang met hem, hoe kan hij dit nu verkeerd uitleggen dan? hij zal je best wel goed kennen.
als je laat merken dat hij belangrijk voor je was, dat je er spijt van hebt hem zo behandeld te hebben, dan is dat toch alleen maar goed? dan is het voor jou een afsluiting en voor hem misschien een bevestiging.
ik zou er niet lang over twijfelen maar gewoon doen.
je was zo lang met hem, hoe kan hij dit nu verkeerd uitleggen dan? hij zal je best wel goed kennen.
als je laat merken dat hij belangrijk voor je was, dat je er spijt van hebt hem zo behandeld te hebben, dan is dat toch alleen maar goed? dan is het voor jou een afsluiting en voor hem misschien een bevestiging.
ik zou er niet lang over twijfelen maar gewoon doen.
maandag 19 september 2011 om 15:23
Wou nog even iets toevoegen aan mijn eerdere posts. Toen schreef ik dat ik aan twee kanten van dit verhaal heb gestaan, maar vergat helemaal dat ik óók aan de derde kant heb gestaan...
Een ex (de derde dus...) kreeg zo'n 'het spijt me zo en wil je me vergeven'-brief van zijn exvrouw (al 3 jaar gescheiden, twee kinderen)... Twee weken later was het uit met mij, 6 weken later woonde ze weer bij hem en drie maanden later waren ze hertrouwd.... Dat kan dus ook het effect zijn!
(ben ervan overtuigd dat dat niet jouw bedoeling is Lila, maar wou het alleen maar even gezegd hebben).
Een ex (de derde dus...) kreeg zo'n 'het spijt me zo en wil je me vergeven'-brief van zijn exvrouw (al 3 jaar gescheiden, twee kinderen)... Twee weken later was het uit met mij, 6 weken later woonde ze weer bij hem en drie maanden later waren ze hertrouwd.... Dat kan dus ook het effect zijn!
(ben ervan overtuigd dat dat niet jouw bedoeling is Lila, maar wou het alleen maar even gezegd hebben).
maandag 19 september 2011 om 21:05
ik denk eerlijk gezegd dat je allang vergeven bent.
als een relatie niet meer goed gaat, je groeit uit elkaar en zoekt ergens anders geluk... dan waren daar 2 mensen bij.
1 is zo laf het geluk buiten de relatie te zoeken (dat was jij in dit geval, zonder veroordeling hoor) en wil niet meer verder, de ander wil soms wel soms niet verder maar het feit is dan daar: scheiding.
als je eerlijk bent tegenover jezelf, ook als bedrogene, dan zag je dat het niet goed was.
zeker na een lange tijd ben je daar heus wel overheen.
ikzelf ben momenteel de bedrogene maar heb in het verleden ook bedrogen en veel pijn gedaan.
toch kon ik dat op moment niet anders.
met mijn ex kan ik nog vriendschappelijk omgaan, we hebben het nooit echt uitgesproken omdat ik helemaal niets meer voor hem voel, het is gewoon gegaan zoals het is gegaan.
ik weet zeker dat hij me allang vergeven heeft (anders konden we niet meer vriendschappelijk met elkaar omgaan) en ook ik heb hem vergeven en mezelf.
soms loopt het gewoon zo in het leven.
niet zo streng zijn voor jezelf, sta jezelf maar toe die brief te schrijven, hij heeft ooit van je gehouden, als hij eerlijk is geeft hij dat ook toe.
en jij hebt ook van hem gehouden.
simpel.
en als je dat in een brief verwoorden kan, dat het geen schoonheidsprijs verdiende...
nogmaals, gewoon doen dus.
als een relatie niet meer goed gaat, je groeit uit elkaar en zoekt ergens anders geluk... dan waren daar 2 mensen bij.
1 is zo laf het geluk buiten de relatie te zoeken (dat was jij in dit geval, zonder veroordeling hoor) en wil niet meer verder, de ander wil soms wel soms niet verder maar het feit is dan daar: scheiding.
als je eerlijk bent tegenover jezelf, ook als bedrogene, dan zag je dat het niet goed was.
zeker na een lange tijd ben je daar heus wel overheen.
ikzelf ben momenteel de bedrogene maar heb in het verleden ook bedrogen en veel pijn gedaan.
toch kon ik dat op moment niet anders.
met mijn ex kan ik nog vriendschappelijk omgaan, we hebben het nooit echt uitgesproken omdat ik helemaal niets meer voor hem voel, het is gewoon gegaan zoals het is gegaan.
ik weet zeker dat hij me allang vergeven heeft (anders konden we niet meer vriendschappelijk met elkaar omgaan) en ook ik heb hem vergeven en mezelf.
soms loopt het gewoon zo in het leven.
niet zo streng zijn voor jezelf, sta jezelf maar toe die brief te schrijven, hij heeft ooit van je gehouden, als hij eerlijk is geeft hij dat ook toe.
en jij hebt ook van hem gehouden.
simpel.
en als je dat in een brief verwoorden kan, dat het geen schoonheidsprijs verdiende...
nogmaals, gewoon doen dus.
maandag 19 september 2011 om 21:40
quote:Kastanjez schreef op 19 september 2011 @ 15:23:
Een ex (de derde dus...) kreeg zo'n 'het spijt me zo en wil je me vergeven'-brief van zijn exvrouw (al 3 jaar gescheiden, twee kinderen)... Twee weken later was het uit met mij, 6 weken later woonde ze weer bij hem en drie maanden later waren ze hertrouwd.... Dat kan dus ook het effect zijn!
.Dat lijkt me dan toch beter dan als je je hele leven bij iemand gebleven was voor wie je tweede keus was. Vind je ook niet?
Een ex (de derde dus...) kreeg zo'n 'het spijt me zo en wil je me vergeven'-brief van zijn exvrouw (al 3 jaar gescheiden, twee kinderen)... Twee weken later was het uit met mij, 6 weken later woonde ze weer bij hem en drie maanden later waren ze hertrouwd.... Dat kan dus ook het effect zijn!
.Dat lijkt me dan toch beter dan als je je hele leven bij iemand gebleven was voor wie je tweede keus was. Vind je ook niet?
maandag 19 september 2011 om 21:42
Lila, ik zou die brief sowieso schrijven. Voor jezelf, in eerste instantie. Schrijf maar op wat van je hart moet, zonder voorbehoud.
Laat het dan even bezinken en bepaal daarna of je nog steeds deze brief of een aangepaste versie aan je ex zou willen sturen. Je gevoel vertelt je wel wat je moet doen.
Je kunt nog beter spijt hebben van iets dat je gedaan hebt, dan van iets dat je nagelaten hebt.
Veel wijsheid gewenst.
Laat het dan even bezinken en bepaal daarna of je nog steeds deze brief of een aangepaste versie aan je ex zou willen sturen. Je gevoel vertelt je wel wat je moet doen.
Je kunt nog beter spijt hebben van iets dat je gedaan hebt, dan van iets dat je nagelaten hebt.
Veel wijsheid gewenst.
maandag 19 september 2011 om 22:03
Ik zou heel graag een brief van mijn ex willen krijgen. Eentje waarin hij aan mij uitlegt waarom hij met mij een huis is gaan kopen terwijl hij twijfelde aan onze relatie, waarin hij me vertelt waarom hij niet eerder zijn twijfels met mij heeft besproken waardoor ik er misschien nog iets aan had kunnen doen, waarom hij niet gewoon heeft gewacht tot het einde van onze relatie voordat hij met andere vrouwen dingen ging doen, waarom hij zijn nieuwe vriendin uitnodigde in het huis waarin wij beiden door omstandigheden nog woonden en waarom hij haar bij mij op de bank plantte terwijl hij boven ruim een uur iets anders ging zitten doen, waarom hij mij financieel gebruikt heeft, waarom....
Ik zou op die vragen heel graag antwoord willen hebben. Ik zou ook graag willen weten of hij nog steeds dezelfde vriendin heeft als toen of intussen al meerdere vrouwen heeft versleten.
En nee... ik zou hem nooit of te nimmer terug willen. Nooit. Maar hij heeft mij wel zoveel pijn gedaan en hij heeft zoveel bij mij kapot gemaakt dat ik wel eens zou willen weten waarom...
Daar heb ik nooit echt antwoord op gekregen... en ik merk in mijn huidige leven soms nog steeds dat het meespeelt... ondanks dat mijn huidige vriend een heel ander type is.
Ik zou op die vragen heel graag antwoord willen hebben. Ik zou ook graag willen weten of hij nog steeds dezelfde vriendin heeft als toen of intussen al meerdere vrouwen heeft versleten.
En nee... ik zou hem nooit of te nimmer terug willen. Nooit. Maar hij heeft mij wel zoveel pijn gedaan en hij heeft zoveel bij mij kapot gemaakt dat ik wel eens zou willen weten waarom...
Daar heb ik nooit echt antwoord op gekregen... en ik merk in mijn huidige leven soms nog steeds dat het meespeelt... ondanks dat mijn huidige vriend een heel ander type is.
maandag 19 september 2011 om 22:12
Misschien hartstikke mosterd hoor, maarre...
je kunt die brief toch schrijven en dan gewoon niet opsturen??
Schijnt ook heel goed te werken voor closure. Zijn zelfs "handleidingen" voor.
Dan kun je schrijven wat je wil en hoef je ook niet rekening te houden met de ontvanger. Je schrijft gewoon echt wat er in je opkomt en wat je kwijt wil, zonder je zorgen te hoeven maken hoe het bij de ander overkomt. (want die ander krijgt hem niet te lezen)
je kunt die brief toch schrijven en dan gewoon niet opsturen??
Schijnt ook heel goed te werken voor closure. Zijn zelfs "handleidingen" voor.
Dan kun je schrijven wat je wil en hoef je ook niet rekening te houden met de ontvanger. Je schrijft gewoon echt wat er in je opkomt en wat je kwijt wil, zonder je zorgen te hoeven maken hoe het bij de ander overkomt. (want die ander krijgt hem niet te lezen)
maandag 19 september 2011 om 22:41
Nu mag ik ook naar jou reageren, Lila!
Zoals je weet zat / zit ik in de rol zoals je ex die heeft in jouw verhaal.
Ik heb echter ook een lange relatie gehad die ik beeindigd heb, gewoon omdat de liefde over was...praat ik ook over 15 jaar geleden.
Ik heb die vrouw veel verdriet gedaan, ondanks dat er voor mij geen andere weg was.
Ik kwam haar een paar weken geleden toevallig tegen, dat was zeker 13/14 jaar geleden.
Ze is nu getrouwd heeft een kindje en ik ga ervan uit dat ze gelukkig is.
Ze zag mij niet en heel even heb ik overwogen haar aan te spreken en mijn spijt te betuigen over het verdriet wat ze heeft gehad.
Ook om nog eens te zeggen dat ik echt van haar gehouden heb, maar dat de verschillen uiteindelijk groter waren dan de liefde.
Ik heb het niet gedaan en heb daar vrede mee.
Zij heeft veel van mij gehouden, maar het is verleden tijd.
Mijn schuldgevoel is de mijne en zal het litteken niet wegnemen voor haar.
Daarnaast is er misschien geen litteken meer en kras ik op iets wat hersteld is.....
Voor jou geldt hetzelfde, na zo'n lange tijd is het risico groot dat het meer schade bij hem oplevert dan het jou waard zou moeten zijn.
Zou je in dat geval met een nieuw schuldgevoel kunnen leven?
Zoals je weet zat / zit ik in de rol zoals je ex die heeft in jouw verhaal.
Ik heb echter ook een lange relatie gehad die ik beeindigd heb, gewoon omdat de liefde over was...praat ik ook over 15 jaar geleden.
Ik heb die vrouw veel verdriet gedaan, ondanks dat er voor mij geen andere weg was.
Ik kwam haar een paar weken geleden toevallig tegen, dat was zeker 13/14 jaar geleden.
Ze is nu getrouwd heeft een kindje en ik ga ervan uit dat ze gelukkig is.
Ze zag mij niet en heel even heb ik overwogen haar aan te spreken en mijn spijt te betuigen over het verdriet wat ze heeft gehad.
Ook om nog eens te zeggen dat ik echt van haar gehouden heb, maar dat de verschillen uiteindelijk groter waren dan de liefde.
Ik heb het niet gedaan en heb daar vrede mee.
Zij heeft veel van mij gehouden, maar het is verleden tijd.
Mijn schuldgevoel is de mijne en zal het litteken niet wegnemen voor haar.
Daarnaast is er misschien geen litteken meer en kras ik op iets wat hersteld is.....
Voor jou geldt hetzelfde, na zo'n lange tijd is het risico groot dat het meer schade bij hem oplevert dan het jou waard zou moeten zijn.
Zou je in dat geval met een nieuw schuldgevoel kunnen leven?
dinsdag 20 september 2011 om 00:39
Ik heb onlangs een heel onschuldig mailtje gestuurd naar mijn eerste liefde v 25+ jaar terug. Ik heb hem destijds gedumpt voor mn huidige lief. Ik was oprecht benieuwd naar hem en was toevallig recent in de stad geweest waar hij destijds woonde (niet in Nl). Ik verwachtte een luchtige reactie maar kreeg een nogal geforceerde dubbelzinnige mail terug met rare opmerkingen en referenties. Ik realiseerde me dat ik daar niets meer te zoeken had en m ooit echt pijn had gedaan. Lila laat die vent met rust. Zoals Fashionvictim schrijft is t een egoistische actie en t brengt je niets.
dinsdag 20 september 2011 om 08:50
quote:Reiger100 schreef op 19 september 2011 @ 21:40:
[...]
Dat lijkt me dan toch beter dan als je je hele leven bij iemand gebleven was voor wie je tweede keus was. Vind je ook niet?Absoluut waar! Maar op het moment dat het gebeurt, nadat ik 2 jaar lang het gevoel had gehad dat ik eerste keus was, dacht ik daar niet zo makkelijk over!
[...]
Dat lijkt me dan toch beter dan als je je hele leven bij iemand gebleven was voor wie je tweede keus was. Vind je ook niet?Absoluut waar! Maar op het moment dat het gebeurt, nadat ik 2 jaar lang het gevoel had gehad dat ik eerste keus was, dacht ik daar niet zo makkelijk over!
dinsdag 20 september 2011 om 09:02
Hoi Lila,
Ik heb niet alle reacties gelezen. Wat ik wel even wil zeggen is dat jij op mij altijd overkomt als een hele fijne, lieve en oprechte forummer. Ik kan me dus ook voorstellen dat dit iets is wat je dwars zit. Alleen weet je zeker dat je er niks van verwacht? Dat hij door een antwoord jouw geweten zuivert? Misschien heel erg mosterd hoor!
Heb dit ooit ook naar een lange relatie gedaan en het heeft me het tegenovergestelde opgeleverd, puur omdat hij niet reageerde.
Als je nu al voelt dat hij geen rancune heeft, schrijf hem dan geen brief. Maar bedank hem voor zijn opstelling en begrip van de afgelopen jaren met een mooie kaart. Niet iets uitgebreid waarmee verwachtingen worden gewekt. Nogmaals, ik snap je dat je het wil afsluiten. Maar de vorm is wel belangrijk!
Ik heb niet alle reacties gelezen. Wat ik wel even wil zeggen is dat jij op mij altijd overkomt als een hele fijne, lieve en oprechte forummer. Ik kan me dus ook voorstellen dat dit iets is wat je dwars zit. Alleen weet je zeker dat je er niks van verwacht? Dat hij door een antwoord jouw geweten zuivert? Misschien heel erg mosterd hoor!
Heb dit ooit ook naar een lange relatie gedaan en het heeft me het tegenovergestelde opgeleverd, puur omdat hij niet reageerde.
Als je nu al voelt dat hij geen rancune heeft, schrijf hem dan geen brief. Maar bedank hem voor zijn opstelling en begrip van de afgelopen jaren met een mooie kaart. Niet iets uitgebreid waarmee verwachtingen worden gewekt. Nogmaals, ik snap je dat je het wil afsluiten. Maar de vorm is wel belangrijk!
dinsdag 20 september 2011 om 10:25
quote:Kastanjez schreef op 20 september 2011 @ 08:50:
[...]
Absoluut waar! Maar op het moment dat het gebeurt, nadat ik 2 jaar lang het gevoel had gehad dat ik eerste keus was, dacht ik daar niet zo makkelijk over!Daar twijfel ik ook niet aan, het moet verschrikkelijk zijn. Ik vind het bijna nog erger dan gedumpt worden voor een nieuwe vrouw, want als hij je het gevoel gaf dat je eerste keus was, maar dat was niet zo, is hij dus al vanaf het begin oneerlijk geweest!
[...]
Absoluut waar! Maar op het moment dat het gebeurt, nadat ik 2 jaar lang het gevoel had gehad dat ik eerste keus was, dacht ik daar niet zo makkelijk over!Daar twijfel ik ook niet aan, het moet verschrikkelijk zijn. Ik vind het bijna nog erger dan gedumpt worden voor een nieuwe vrouw, want als hij je het gevoel gaf dat je eerste keus was, maar dat was niet zo, is hij dus al vanaf het begin oneerlijk geweest!
dinsdag 20 september 2011 om 11:29
quote:Reiger100 schreef op 20 september 2011 @ 10:25:
[...]
Daar twijfel ik ook niet aan, het moet verschrikkelijk zijn. Ik vind het bijna nog erger dan gedumpt worden voor een nieuwe vrouw, want als hij je het gevoel gaf dat je eerste keus was, maar dat was niet zo, is hij dus al vanaf het begin oneerlijk geweest!Wow... tis inmiddels meer dan 8 jaar geleden, maar ik geloof dat ik t nog nooit zo gezien heb.
[...]
Daar twijfel ik ook niet aan, het moet verschrikkelijk zijn. Ik vind het bijna nog erger dan gedumpt worden voor een nieuwe vrouw, want als hij je het gevoel gaf dat je eerste keus was, maar dat was niet zo, is hij dus al vanaf het begin oneerlijk geweest!Wow... tis inmiddels meer dan 8 jaar geleden, maar ik geloof dat ik t nog nooit zo gezien heb.
