Gezondheid
alle pijlers
Vader met kanker..
woensdag 7 november 2007 om 22:55
Hoewel we het al ruim een half jaar weten, wordt het allemaal steeds moeilijker: mijn vader heeft kanker en het is ongeneeslijk. Hoe lang hij nog te gaan heeft weet niemand zeker, maar het is slechts een kwestie van wachten op de volgende uitzaaiing. Hij heeft zo veel pijn, is misselijk en erg somber. Hij ligt zo ongeveer de hele dag in bed. Van mijn papa zoals hij vroeger was, is weinig meer over.
Zijn er hier mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik?
(Ik weet niet precies wat ik van mijn topic moet verwachten en of ik me misschien beter bij een ander topic had kunnen aansluiten, maar ik moet het gewoon even kwijt.)
Zijn er hier mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik?
(Ik weet niet precies wat ik van mijn topic moet verwachten en of ik me misschien beter bij een ander topic had kunnen aansluiten, maar ik moet het gewoon even kwijt.)
donderdag 24 januari 2008 om 12:22
Lieve Pyridine,
Ik lees hier nu pas weer en lees dat je papa is overleden. Gecondoleerd met dit grote verlies, ik voel heel erg met je mee. Ik hoop dat jullie een mooi afscheid hebben vandaag en ik vind het in ieder geval een heel fijn idee voor je dat hij erg gelukkig was de avond ervoor. Ook vind ik het erg dapper van hem dat hij die stap heeft durven zetten. Mijn vader heeft in de 5 weken dat hij ziek was op het laatst 2x de doktoren erbij gehaald omdat hij niet meer wilde, maar kon uiteindelijk die stap niet zetten.
Weet dat ik met je meevoel, en ik weet niet, het is gewoon zo hard. Een dikke knuffel voor jou
Ook de rest die moeten toezien hoe hun dierbaren lijden wil ik veel sterkte wensen.
Mijn vader was afgelopen zondag jarig, hij zou 58 geworden zijn, het is net 8 weken geleden dat hij overleden is en ik slaap nu pas een klein beetje beter. Het is heel moeilijk en ik vind het vooral heel moeilijk hoe collega's verwachten dat het weer helemaal geweldig gaat.
Oh ja en Pyridine, over leven na de dood, ik weet dat niet, maar misschien is het dat ik het graag wil, maar ik ben ervan overtuigd dat ik al tekenen van mijn vader heb ontvangen en dat biedt mij een klein beetje troost.
Vooralsnog vind ik het heel moeilijk te beseffen dat mijn vader gewoon weg is. Hij in 5 weken tijd verdwenen is en dat ik elk hoekje van deze aarde kan afstruinen maar dat ik hem nooit zal vinden. Dat doet pijn.
Lapin, ik hoop erg dat het verdriet minder scherp wordt als is dat moeilijk voor te stellen en ben ik ook bang dat mijn beeld van hem langzaam gaat vervagen. Hoe ervaar jij dit?
Ik lees hier nu pas weer en lees dat je papa is overleden. Gecondoleerd met dit grote verlies, ik voel heel erg met je mee. Ik hoop dat jullie een mooi afscheid hebben vandaag en ik vind het in ieder geval een heel fijn idee voor je dat hij erg gelukkig was de avond ervoor. Ook vind ik het erg dapper van hem dat hij die stap heeft durven zetten. Mijn vader heeft in de 5 weken dat hij ziek was op het laatst 2x de doktoren erbij gehaald omdat hij niet meer wilde, maar kon uiteindelijk die stap niet zetten.
Weet dat ik met je meevoel, en ik weet niet, het is gewoon zo hard. Een dikke knuffel voor jou
Ook de rest die moeten toezien hoe hun dierbaren lijden wil ik veel sterkte wensen.
Mijn vader was afgelopen zondag jarig, hij zou 58 geworden zijn, het is net 8 weken geleden dat hij overleden is en ik slaap nu pas een klein beetje beter. Het is heel moeilijk en ik vind het vooral heel moeilijk hoe collega's verwachten dat het weer helemaal geweldig gaat.
Oh ja en Pyridine, over leven na de dood, ik weet dat niet, maar misschien is het dat ik het graag wil, maar ik ben ervan overtuigd dat ik al tekenen van mijn vader heb ontvangen en dat biedt mij een klein beetje troost.
Vooralsnog vind ik het heel moeilijk te beseffen dat mijn vader gewoon weg is. Hij in 5 weken tijd verdwenen is en dat ik elk hoekje van deze aarde kan afstruinen maar dat ik hem nooit zal vinden. Dat doet pijn.
Lapin, ik hoop erg dat het verdriet minder scherp wordt als is dat moeilijk voor te stellen en ben ik ook bang dat mijn beeld van hem langzaam gaat vervagen. Hoe ervaar jij dit?
donderdag 24 januari 2008 om 12:25
Ik wilde ier nog een gedichtje neerzetten waar ik steeds van moet huilen, ik vind het wel heel erg mooi, misschien jullie ook.
May I go now?
Do you think the time is right?
May I say good-bye to pain-filled days
and endless lonely nights?
I've lived my life and done my best,
an example tried to be.
So can I take that step beyond
and set my spirit free?
I didn't want to go at first,
I fought with all my might.
But something seems to draw me now
to a warm and loving light.
I want to go. I really do.
It's difficult to stay.
But I will try as best I can
to live just one more day.
To give you time to care for me
and share your love and fears.
I know you're sad and afraid,
because I see your tears.
I'll not be far, I promise that,
and hope you'll always know
that my spirit will be close to you
wherever you may go.
Thank you so for loving me.
You know I love you, too.
That's why it's hard to say good-bye
and end this life with you.
So hold me now just one more time
and let me hear you say,
because you care so much for me,
you'll let me go today.
May I go now?
Do you think the time is right?
May I say good-bye to pain-filled days
and endless lonely nights?
I've lived my life and done my best,
an example tried to be.
So can I take that step beyond
and set my spirit free?
I didn't want to go at first,
I fought with all my might.
But something seems to draw me now
to a warm and loving light.
I want to go. I really do.
It's difficult to stay.
But I will try as best I can
to live just one more day.
To give you time to care for me
and share your love and fears.
I know you're sad and afraid,
because I see your tears.
I'll not be far, I promise that,
and hope you'll always know
that my spirit will be close to you
wherever you may go.
Thank you so for loving me.
You know I love you, too.
That's why it's hard to say good-bye
and end this life with you.
So hold me now just one more time
and let me hear you say,
because you care so much for me,
you'll let me go today.
donderdag 24 januari 2008 om 12:37
De gestorvene
Zeven maal om de aarde te gaan,
als het zou moeten op handen en voeten;
zeven maal, om die éne te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde te gaan.
Zeven maal over de zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou mij deren
kon uit de dood ik die éne doen keren.
Zeven maal over de zeeën te gaan -
Zeven maal, om met zijn tweeën te staan.
Zeven maal om de aarde te gaan,
als het zou moeten op handen en voeten;
zeven maal, om die éne te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde te gaan.
Zeven maal over de zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou mij deren
kon uit de dood ik die éne doen keren.
Zeven maal over de zeeën te gaan -
Zeven maal, om met zijn tweeën te staan.
donderdag 24 januari 2008 om 12:43
En nu zit ik hier weer te huilen om al jullie verhalen. Vooral om je gedicht Lista.
Wees maar niet bang dat je vergeet hoe je vader was, hoe hij er uit zag, hoe zijn stem klonk. Soms zal je je dat even niet meer herinneren, maar dan opeens hoor je hem weer duidelijk in je hoofd. Dit soort herinneringen zullen nooit uitgewist worden.
Een tijdje geleden zag ik opeens een man op een fiets voorbij rijden. Hij leek sprekend op mijn vader (die zat ook vaak op de fiets), zijn houding, zijn zilvergrijze haar. Kortom, ik had die man wel willen zoenen. Heel even, en toen wist ik het weer. Dit kan mijn vader niet zijn, want die is er niet meer. Maar dan weet je meteen weer hoe hij was, hoe hij er uit zag.
Ik heb nog 2 video-opnames liggen hier, waar mijn vader ook opstaat. Maar tot nu toe heb ik ze nog niet durven afspelen. Dat komt nog wel een keer.
Pyridine, heel veel sterkte vandaag
Anne, jij ook morgen. Misschien wil je ook wel meeschrijven hier. Het gaat wel over vaders, maar eigenlijk gaat het gewoon over het verliezen van onze dierbaren.
Iedereen nog even een
Wees maar niet bang dat je vergeet hoe je vader was, hoe hij er uit zag, hoe zijn stem klonk. Soms zal je je dat even niet meer herinneren, maar dan opeens hoor je hem weer duidelijk in je hoofd. Dit soort herinneringen zullen nooit uitgewist worden.
Een tijdje geleden zag ik opeens een man op een fiets voorbij rijden. Hij leek sprekend op mijn vader (die zat ook vaak op de fiets), zijn houding, zijn zilvergrijze haar. Kortom, ik had die man wel willen zoenen. Heel even, en toen wist ik het weer. Dit kan mijn vader niet zijn, want die is er niet meer. Maar dan weet je meteen weer hoe hij was, hoe hij er uit zag.
Ik heb nog 2 video-opnames liggen hier, waar mijn vader ook opstaat. Maar tot nu toe heb ik ze nog niet durven afspelen. Dat komt nog wel een keer.
Pyridine, heel veel sterkte vandaag
Anne, jij ook morgen. Misschien wil je ook wel meeschrijven hier. Het gaat wel over vaders, maar eigenlijk gaat het gewoon over het verliezen van onze dierbaren.
Iedereen nog even een
donderdag 24 januari 2008 om 19:20
Hoi,
Ben ik er een paar dagen niet en dan meteen allerlei vervelende dingen.
Allereerst Pyridine,
Ik lees het nu pas van je vader. Gecondoleerd meisje. 55 jaar is inderdaad veel te jong. Vandaag was de crematie, heb je een beetje goed afscheid kunnen nemen voor je gevoel?
Inderdaad heel knap van je vader dat hij deze beslissing heeft genomen! Voor hem is het dan ook beter zo, geen benauwdheid meer, geen pijn meer!
Ik wens je echt heel veel sterkte en kracht voor de komende tijd.
Lapin,
Je schoonvader is opgenomen. Is er al wat meer bekend over het eventueel amputeren van zijn been? Ja dan is het vervelend he? Dat je zo ver weg woont, maar het net zoals je zegt, een ticket is zo geboekt.
Ook jij veel sterkte, moest wel even slikken toen ik dat verhaal las van die man die op je vader leek.........
Lista,
Fijn om weer eens wat van je te horen. Zondag was de verjaardag van je vader, zal best een moeilijke dag zijn geweest. En is het alweer 8 weken geleden? Fijn dat je in ieder geval weer wat beter kunt slapen.
Anne,
Jij ook gecondoleerd met het verlies van je moeder en morgen veel sterkte tijdens de crematie. Zoals Lapin al zei, kom gerust mee schrijven als je daar behoefte aan hebt!
Jurri, Enigme, Bammie, hoe is het met jullie?
Hier gaat het (gelukkig) nog steeds zijn gangetje. Binnenkort krijgt mijn schoonvader de CT-scan. Maar hopen dat die er nog goed uitziet. Hij voelt zich nog steeds redelijk op vermoeidheid na!
Hopelijk blijft het nog een tijdje "goed" gaan.
Heel veel liefs en sterkte voor jullie allemaal.
Ben ik er een paar dagen niet en dan meteen allerlei vervelende dingen.
Allereerst Pyridine,
Ik lees het nu pas van je vader. Gecondoleerd meisje. 55 jaar is inderdaad veel te jong. Vandaag was de crematie, heb je een beetje goed afscheid kunnen nemen voor je gevoel?
Inderdaad heel knap van je vader dat hij deze beslissing heeft genomen! Voor hem is het dan ook beter zo, geen benauwdheid meer, geen pijn meer!
Ik wens je echt heel veel sterkte en kracht voor de komende tijd.
Lapin,
Je schoonvader is opgenomen. Is er al wat meer bekend over het eventueel amputeren van zijn been? Ja dan is het vervelend he? Dat je zo ver weg woont, maar het net zoals je zegt, een ticket is zo geboekt.
Ook jij veel sterkte, moest wel even slikken toen ik dat verhaal las van die man die op je vader leek.........
Lista,
Fijn om weer eens wat van je te horen. Zondag was de verjaardag van je vader, zal best een moeilijke dag zijn geweest. En is het alweer 8 weken geleden? Fijn dat je in ieder geval weer wat beter kunt slapen.
Anne,
Jij ook gecondoleerd met het verlies van je moeder en morgen veel sterkte tijdens de crematie. Zoals Lapin al zei, kom gerust mee schrijven als je daar behoefte aan hebt!
Jurri, Enigme, Bammie, hoe is het met jullie?
Hier gaat het (gelukkig) nog steeds zijn gangetje. Binnenkort krijgt mijn schoonvader de CT-scan. Maar hopen dat die er nog goed uitziet. Hij voelt zich nog steeds redelijk op vermoeidheid na!
Hopelijk blijft het nog een tijdje "goed" gaan.
Heel veel liefs en sterkte voor jullie allemaal.
donderdag 24 januari 2008 om 23:34
Pyridine:
Wat een gekke dagen zul je achter de rug hebben, vreugde en verdriet liggen zo dicht bij elkaar. Vreugde om het promoveren van je vriend en tegelijkertijd het verdriet om je vader. Hoe dubbel kan het zijn. Knap van je vriend dat hij het zo goed gedaan heeft, zal voor hem ook niet meegevallen zijn?
Ik vind het ontzettend fijn voor je dat jullie nog zo'n fijne avond hebben mogen hebben met je vader, daar kun je met een goed gevoel op terug kijken. Ik hoop dat dat ook geld voor de crematie.
Anne:
Gecondoleerd met het overlijden van je moeder en heel veel sterkte. Zoals al eerder is gemeld: lees en schrijf gerust mee.
Lapin:
Wat akelig dat het niet goed gaat met je schoonvader. Is er ondertussen wat meer bekend? Een ticket is inderdaad zo geboekt en met de auto lukt het ook nog wel maar ik kan me voorstellen dat het nu wel heel vervelend is dat je niet om de hoek woont en regelmatig even binnen kan vallen. Ook voor jou heel veel sterkte.
Lista:
Fijn om weer wat van je te horen. Wat is het toch raar dat anderen na 8 weken alweer van je verwachten dat het goed met je gaat. Voor hun is het misschien al 8 weken en de wereld draait door maar voor jou niet!!! Het is pas 8 weken en je zit nog midden in het verdriet. Heel veel sterkte en fijn dat het slapen nu weer ietsje beter gaat.
Wilma:
Fijn dat het nog steeds redelijk gaat. Zo'n scan is toch altijd weer spannend ondanks dat je je "goed" voelt. Ik hoop met je mee dat het blijft gaan zoals nu.
Tsja en hoe gaat het hier: Ik weet het eigenlijk niet. Klinkt gek maar ik vind het momenteel allemaal erg verwarrend. Het ene moment loop ik met mijn mobiletje op zak omdat het lijkt alsof het ieder moment gebeurd kan zijn en nog geen dag later gaat het weer redelijk. Dit gaat continue op en neer.
Hij is ontzettend moe en ligt heel veel te slapen. Valt heel veel af ondanks dat hij sinds 2 weken weer ietsje beter eet. Medicatie wordt om de haverklap veranderd, het gaat 2 dagen goed en dan moet het weer aangepast worden.
Sinds ongeveer 2 weken gaat hij ook geestelijk achteruit en dat is ook wel erg moeilijk. Ik weet dat het door de medicatie komt maar het is niet leuk om je vader te zien veranderen.
Veel sterkte voor jullie allemaal, ik denk aan jullie.
Bammie.
Wat een gekke dagen zul je achter de rug hebben, vreugde en verdriet liggen zo dicht bij elkaar. Vreugde om het promoveren van je vriend en tegelijkertijd het verdriet om je vader. Hoe dubbel kan het zijn. Knap van je vriend dat hij het zo goed gedaan heeft, zal voor hem ook niet meegevallen zijn?
Ik vind het ontzettend fijn voor je dat jullie nog zo'n fijne avond hebben mogen hebben met je vader, daar kun je met een goed gevoel op terug kijken. Ik hoop dat dat ook geld voor de crematie.
Anne:
Gecondoleerd met het overlijden van je moeder en heel veel sterkte. Zoals al eerder is gemeld: lees en schrijf gerust mee.
Lapin:
Wat akelig dat het niet goed gaat met je schoonvader. Is er ondertussen wat meer bekend? Een ticket is inderdaad zo geboekt en met de auto lukt het ook nog wel maar ik kan me voorstellen dat het nu wel heel vervelend is dat je niet om de hoek woont en regelmatig even binnen kan vallen. Ook voor jou heel veel sterkte.
Lista:
Fijn om weer wat van je te horen. Wat is het toch raar dat anderen na 8 weken alweer van je verwachten dat het goed met je gaat. Voor hun is het misschien al 8 weken en de wereld draait door maar voor jou niet!!! Het is pas 8 weken en je zit nog midden in het verdriet. Heel veel sterkte en fijn dat het slapen nu weer ietsje beter gaat.
Wilma:
Fijn dat het nog steeds redelijk gaat. Zo'n scan is toch altijd weer spannend ondanks dat je je "goed" voelt. Ik hoop met je mee dat het blijft gaan zoals nu.
Tsja en hoe gaat het hier: Ik weet het eigenlijk niet. Klinkt gek maar ik vind het momenteel allemaal erg verwarrend. Het ene moment loop ik met mijn mobiletje op zak omdat het lijkt alsof het ieder moment gebeurd kan zijn en nog geen dag later gaat het weer redelijk. Dit gaat continue op en neer.
Hij is ontzettend moe en ligt heel veel te slapen. Valt heel veel af ondanks dat hij sinds 2 weken weer ietsje beter eet. Medicatie wordt om de haverklap veranderd, het gaat 2 dagen goed en dan moet het weer aangepast worden.
Sinds ongeveer 2 weken gaat hij ook geestelijk achteruit en dat is ook wel erg moeilijk. Ik weet dat het door de medicatie komt maar het is niet leuk om je vader te zien veranderen.
Veel sterkte voor jullie allemaal, ik denk aan jullie.
Bammie.
zondag 27 januari 2008 om 13:56
Pyridine, alles goed gegaan vrijdag? Moet je nog veel regelen of heb je het meeste wel gehad. Ik kan me herinneren dat ik, voor mijn gevoel, nog maanden bezig ben geweest met allerlei instanties bellen en schrijven.
Bammie, wat naar dat je vader geestelijk achteruit gaat. Komt dat door de morfine? Ik kan me bij mijn oma nog herinneren dat ze compleet veranderde op het laatst. De verpleging zei dat dat kwam doordat ze onder de morfine zat. Ze ging zelfs weer Fries praten, wat ze nooit deed. En ik begreep er helemaal niets meer van. Heel veel sterkte.
Wilma, wanneer krijgt je schoonvader de ct-scan?
Mijn schoonvader wordt aanstaande dinsdag geopereerd aan zijn been. Morgen hebben ze eerst nog een gesprek in het ziekenhuis. Hij moet eerst aan de nierdialyse, want zijn nieren werken bijna niet meer. Ik denk dat we morgen wel wat meer duidelijkheid krijgen. En dan maar hopen dat hij er dinsdag goed doorheen komt. Ik heb er eigenlijk niet zo'n goed gevoel over.
Gisteren was het hun trouwdag (54 jaar getrouwd) en mocht hij overdag even naar huis.
Iedereen een .
Bammie, wat naar dat je vader geestelijk achteruit gaat. Komt dat door de morfine? Ik kan me bij mijn oma nog herinneren dat ze compleet veranderde op het laatst. De verpleging zei dat dat kwam doordat ze onder de morfine zat. Ze ging zelfs weer Fries praten, wat ze nooit deed. En ik begreep er helemaal niets meer van. Heel veel sterkte.
Wilma, wanneer krijgt je schoonvader de ct-scan?
Mijn schoonvader wordt aanstaande dinsdag geopereerd aan zijn been. Morgen hebben ze eerst nog een gesprek in het ziekenhuis. Hij moet eerst aan de nierdialyse, want zijn nieren werken bijna niet meer. Ik denk dat we morgen wel wat meer duidelijkheid krijgen. En dan maar hopen dat hij er dinsdag goed doorheen komt. Ik heb er eigenlijk niet zo'n goed gevoel over.
Gisteren was het hun trouwdag (54 jaar getrouwd) en mocht hij overdag even naar huis.
Iedereen een .
zondag 27 januari 2008 om 18:57
Lapin,
Mijn schoonvader krijgt 4 februari de CT-scan.
Tot vandaag had ik steeds een goed gevoel over hem. Nu, vanmiddag zijn we er geweest. Volgens schoonmoeder gaat het de laatste paar dagen niet zo best. Hij wordt misselijk van bijna alles wat hij eet, en geeft veel over.
Morgen wil hij een afspraak maken met de huisarts.
Nou hebben ze bij de operatie in november een stent geplaatst. Misschien dat hij hiervan problemen heeft? Maar weer afwachten.
Heb er geen goed gevoel over. Hij is ook zo vreselijk mager, van een gezonde flinke man van 82 kg naar nu nog maar 67 kg in een paar maanden tijd.....
Jouw schoonvader wordt dus dinsdag geopereerd. Gaan ze zijn been amputeren? Of is dat pas morgen bekend? Wel fijn dat hij voor zijn 54ste trouwdag nog even naar huis mocht. Mijn schoonouders zijn in november 55 jaar getrouwd.....
Veel sterkte in ieder geval de komende dagen.
Pyridine,
Gaat het een beetje? Je zult het wel ontzettend moeilijk hebben.
Ik wil je toch even laten weten dat er aan je gedacht wordt....
Sterkte.
Bammie,
Lijkt me heel moeilijk om te zien dat hij geestelijk achteruit gaat.
En ook zo moeilijk, de ene dag denk je van het gaat wel, de andere dag ben je bang dat het ieder moment gedaan is.
Ook voor jou heel veel sterkte!!!
Liefs voor iedereen, Wilma.
Mijn schoonvader krijgt 4 februari de CT-scan.
Tot vandaag had ik steeds een goed gevoel over hem. Nu, vanmiddag zijn we er geweest. Volgens schoonmoeder gaat het de laatste paar dagen niet zo best. Hij wordt misselijk van bijna alles wat hij eet, en geeft veel over.
Morgen wil hij een afspraak maken met de huisarts.
Nou hebben ze bij de operatie in november een stent geplaatst. Misschien dat hij hiervan problemen heeft? Maar weer afwachten.
Heb er geen goed gevoel over. Hij is ook zo vreselijk mager, van een gezonde flinke man van 82 kg naar nu nog maar 67 kg in een paar maanden tijd.....
Jouw schoonvader wordt dus dinsdag geopereerd. Gaan ze zijn been amputeren? Of is dat pas morgen bekend? Wel fijn dat hij voor zijn 54ste trouwdag nog even naar huis mocht. Mijn schoonouders zijn in november 55 jaar getrouwd.....
Veel sterkte in ieder geval de komende dagen.
Pyridine,
Gaat het een beetje? Je zult het wel ontzettend moeilijk hebben.
Ik wil je toch even laten weten dat er aan je gedacht wordt....
Sterkte.
Bammie,
Lijkt me heel moeilijk om te zien dat hij geestelijk achteruit gaat.
En ook zo moeilijk, de ene dag denk je van het gaat wel, de andere dag ben je bang dat het ieder moment gedaan is.
Ook voor jou heel veel sterkte!!!
Liefs voor iedereen, Wilma.
maandag 28 januari 2008 om 18:00
Ik meld me weer even. Ben ontzettend moe, te moe om te vertellen over de crematiedienst die trouwens wel heel mooi was, helemaal door ons zelf geregeld, en ik vind het ook erg moeilijk om hier weer over alle levende vaders te leven. Weliswaar ernstig ziek, maar toch, levend... Dus ergens voel ik me toch een ietsepietsie jaloers, helemaal als ik lees over 55 jaar getrouwd zijn terwijl mijn vader maar 55 jaar mocht worden. Tjonge, als mijn vader dat eens gehaald had, dan had ik meer dan dubbel zo lang als nu samen met hem mogen leven.
Ik geloof niet in een leven na de dood, ik geloof dat je dingen interpreteert als tekens als je ze nodig hebt, terwijl het gewone toevalligheden zijn die je anders gewoon weer vergeet. Ik geloof dat ik het nu echt zonder mijn vader moet zien te rooien en het valt me niet mee. Een collega van mij die bijna met pensioen gaat heeft op dezelfde dag als ik zijn vader verloren, zo raar.
Wat ik nog wel met jullie wil delen: het lied dat we hebben gespeeld toen we de kist wegdroegen. Ik raad jullie aan het eens te luisteren als je het niet kent (zoals ik een paar weken geleden, het was een idee van mijn moeder). Het is echt heel indrukwekkend om te horen.
Go like Elijah - Chi Coltrane.
Someday my time will come.
When that will be, I do not know
I only know that when I have to go.
Yeah, when I go-- I want to go
Just let me go-- Lord, when I go
I want to go like Elijah when I go
I want to rise right up to the sky
And ride white roses with fiery eyes
Lord for my sins I apologise
Just let me go-- Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go
I don't want no tombstone above my head
And I don't want no pinebox for my bed
And I don't want anyone to say I'm dead.
I don't want no-one crying
Or feeling sad
Or standing in the rain without their hat
I want to go happy-- Imagine that
Yeah, when I go-- I want to go
Just let me go-- Lord, when I go
I want to go like Elijah when I go
I want to rise right up to the sky
And ride white roses with fiery eyes
Lord for my sins I apologise
Just let me go-- Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go
Ik geloof niet in een leven na de dood, ik geloof dat je dingen interpreteert als tekens als je ze nodig hebt, terwijl het gewone toevalligheden zijn die je anders gewoon weer vergeet. Ik geloof dat ik het nu echt zonder mijn vader moet zien te rooien en het valt me niet mee. Een collega van mij die bijna met pensioen gaat heeft op dezelfde dag als ik zijn vader verloren, zo raar.
Wat ik nog wel met jullie wil delen: het lied dat we hebben gespeeld toen we de kist wegdroegen. Ik raad jullie aan het eens te luisteren als je het niet kent (zoals ik een paar weken geleden, het was een idee van mijn moeder). Het is echt heel indrukwekkend om te horen.
Go like Elijah - Chi Coltrane.
Someday my time will come.
When that will be, I do not know
I only know that when I have to go.
Yeah, when I go-- I want to go
Just let me go-- Lord, when I go
I want to go like Elijah when I go
I want to rise right up to the sky
And ride white roses with fiery eyes
Lord for my sins I apologise
Just let me go-- Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go
I don't want no tombstone above my head
And I don't want no pinebox for my bed
And I don't want anyone to say I'm dead.
I don't want no-one crying
Or feeling sad
Or standing in the rain without their hat
I want to go happy-- Imagine that
Yeah, when I go-- I want to go
Just let me go-- Lord, when I go
I want to go like Elijah when I go
I want to rise right up to the sky
And ride white roses with fiery eyes
Lord for my sins I apologise
Just let me go-- Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go
maandag 28 januari 2008 om 21:12
Ik ken het lied Pyridine. Heel erg mooi en heel erg toepasselijk. En ja, ik snap wat je bedoelt met jaloers zijn. Ik had dat de eerste weken na mijn vaders dood heel sterk. Maar het is niet anders. Neem lekker je tijd om alles te verwerken en heel veel sterkte.
Mijn schoonvader wordt morgenmiddag om 3 uur geopereerd. Hij moet eerst aan de nierdialyse en daarna amputeren ze zijn been tot boven zijn knie. En ik vind het zo'n naar idee, ik wil er eigenlijk niet aan denken. Zijn nieren functioneren nu nog maar voor 25 pct dus hij zal in het vervolg ook 3 x per week aan de dialyse moeten. Dat komt doordat de tumor op zijn nier waarschijnlijk is gegroeid en zijn andere nier is sterk verkleind. Als hij nou eerst maar door de operatie heenkomt.
Mijn schoonvader wordt morgenmiddag om 3 uur geopereerd. Hij moet eerst aan de nierdialyse en daarna amputeren ze zijn been tot boven zijn knie. En ik vind het zo'n naar idee, ik wil er eigenlijk niet aan denken. Zijn nieren functioneren nu nog maar voor 25 pct dus hij zal in het vervolg ook 3 x per week aan de dialyse moeten. Dat komt doordat de tumor op zijn nier waarschijnlijk is gegroeid en zijn andere nier is sterk verkleind. Als hij nou eerst maar door de operatie heenkomt.
maandag 28 januari 2008 om 22:50
Hoi allemaal,
Zwaar he bammie? Zo op je toppen lopen want het kan nu elk moment gebeuren? Ik vond dat heel zwaar namelijk. Veel sterkte.
Pyridine, ik snap je heel goed. Op het werk kom ik het niet goed hebben als collega;s het hadden over hun vader van 57, net als de mijne. Dacht ik: jullie hebben hem nog. Of iemand anders die zei: ik weet hoe het is om iemand te verliezen en dan bedoelde ze haar op van 93. Dacht ik bij mezelf: hou je kop toch mens, je hebt je ouders toch nog? Soms onredelijk, gelukkig blijft het tot nu toe bij gedachtes.
Ik vond het ook moeilijk om hier te schrijven als zijnde iemand wiens vader inmiddels overleden is. Daarnaast heb je ook zo je handen vol aan jezelf. Ik huil nog elke avond, en wat bammie zei: voor anderen kan het al 8 weken zijn, voor mij zijn het en al 8 weken en nog maar 8 weken. Wat me heel benauwd is het feit dat elke seconde,minuten, uren, dagen, weken, maanden en straks jaren worden van hem vandaan. Heel akelig.
Ook spannende dag voor jou morgen lapin, hopelijk komt hij er goed door, zo goed mogelijk.
Knuffel voor allen.
Zwaar he bammie? Zo op je toppen lopen want het kan nu elk moment gebeuren? Ik vond dat heel zwaar namelijk. Veel sterkte.
Pyridine, ik snap je heel goed. Op het werk kom ik het niet goed hebben als collega;s het hadden over hun vader van 57, net als de mijne. Dacht ik: jullie hebben hem nog. Of iemand anders die zei: ik weet hoe het is om iemand te verliezen en dan bedoelde ze haar op van 93. Dacht ik bij mezelf: hou je kop toch mens, je hebt je ouders toch nog? Soms onredelijk, gelukkig blijft het tot nu toe bij gedachtes.
Ik vond het ook moeilijk om hier te schrijven als zijnde iemand wiens vader inmiddels overleden is. Daarnaast heb je ook zo je handen vol aan jezelf. Ik huil nog elke avond, en wat bammie zei: voor anderen kan het al 8 weken zijn, voor mij zijn het en al 8 weken en nog maar 8 weken. Wat me heel benauwd is het feit dat elke seconde,minuten, uren, dagen, weken, maanden en straks jaren worden van hem vandaan. Heel akelig.
Ook spannende dag voor jou morgen lapin, hopelijk komt hij er goed door, zo goed mogelijk.
Knuffel voor allen.
dinsdag 29 januari 2008 om 18:47
Hoi allemaal,
Lapin:
en? hoe is het gegaan vandaag met je schoonvader, heeft hij de operatie goed doorstaan? Ik heb aan je gedacht vanmiddag!
Vervelend voor je (jullie) dat je zo ver weg woont he? Anders was je vast vanmiddag even heen gegaan. En zijn been tot boven de knie geamputeerd? Dat is een behoorlijk stuk dus. En dan ook nog 3 x per week dialyse, tjonge wat een zware gang zeg. Heel veel sterkte hoor.
Met mijn schoonvader gaat het ook opeens wat minder goed. Tot donderdag/vrijdag ging het nog redelijk goed, vanaf vrijdag moet hij opeens heel veel overgeven en is misselijk. Alles wat hij eet komt er dus ook weer uit. En hij is al zo mager geworden!
Vanmorgen is hij naar de huisarts geweest die met de internist gaat overleggen. De ha wil dus dat hij zsm wordt opgenomen omdat wellicht de stent die hij heeft verstopt zit. We hopen maar dat het dat is, de andere mogelijkheid wil ik eigenlijk niet aan denken, namelijk dat de tumor zo groot is geworden dat hij de afvoer dicht drukt als het ware.
De huisarts zou nog vandaag een spoed fax naar het ziekenhuis sturen (hij kreeg de specialist maar niet te pakken) en dan moet schoonvader voor donderdag iets gehoord hebben uit ziekenhuis over wanneer opname.
Ik heb het nare gevoel dat de ellende zo langzaam aan echt gaat beginnen.
Verder voor iedereen een knuffel.
Lapin:
en? hoe is het gegaan vandaag met je schoonvader, heeft hij de operatie goed doorstaan? Ik heb aan je gedacht vanmiddag!
Vervelend voor je (jullie) dat je zo ver weg woont he? Anders was je vast vanmiddag even heen gegaan. En zijn been tot boven de knie geamputeerd? Dat is een behoorlijk stuk dus. En dan ook nog 3 x per week dialyse, tjonge wat een zware gang zeg. Heel veel sterkte hoor.
Met mijn schoonvader gaat het ook opeens wat minder goed. Tot donderdag/vrijdag ging het nog redelijk goed, vanaf vrijdag moet hij opeens heel veel overgeven en is misselijk. Alles wat hij eet komt er dus ook weer uit. En hij is al zo mager geworden!
Vanmorgen is hij naar de huisarts geweest die met de internist gaat overleggen. De ha wil dus dat hij zsm wordt opgenomen omdat wellicht de stent die hij heeft verstopt zit. We hopen maar dat het dat is, de andere mogelijkheid wil ik eigenlijk niet aan denken, namelijk dat de tumor zo groot is geworden dat hij de afvoer dicht drukt als het ware.
De huisarts zou nog vandaag een spoed fax naar het ziekenhuis sturen (hij kreeg de specialist maar niet te pakken) en dan moet schoonvader voor donderdag iets gehoord hebben uit ziekenhuis over wanneer opname.
Ik heb het nare gevoel dat de ellende zo langzaam aan echt gaat beginnen.
Verder voor iedereen een knuffel.
dinsdag 29 januari 2008 om 20:19
Operatie is goed verlopen. Zijn been is er af boven de knie. Hij zat onder de pijnstillers dus hij had eindelijk eens een keer geen pijn en daar was hij erg blij om.
En nu maar kijken hoe het verder gaat.
Wat een naar nieuws Wilma. Waarom moet hij zo lang wachten om geholpen te worden in het ziekenhuis? Je zou toch zeggen dat dit een spoedgeval is. Ik hoop dat het een verstopping is. Ik zal voor jullie duimen.
En nu maar kijken hoe het verder gaat.
Wat een naar nieuws Wilma. Waarom moet hij zo lang wachten om geholpen te worden in het ziekenhuis? Je zou toch zeggen dat dit een spoedgeval is. Ik hoop dat het een verstopping is. Ik zal voor jullie duimen.
donderdag 31 januari 2008 om 14:09
Lapin,
Fijn dat de operatie goed is verlopen. Hoe gaat het nu, 2 dagen na de operatie? Heeft hij veel pijn of zit hij nog steeds onder de pijnstillers?
Nou, mijn schoonvader is vandaag opgenomen in het ziekenhuis. Ik weet niet waarom het zo lang moest duren maar vanmorgen werd hij gebeld dat hij meteen kon komen (nadat opnieuw de huisarts er achteraan had gebeld).
Hij had vanmorgen nog tegen mijn schoonmoeder gezegd dat het thuis ook niet meer ging. Alles wat hij eet gaat er net zo hard weer uit. Hij is natuurlijk ontzettend verzwakt nu na eigenlijk al bijna een week niet meer te hebben gegeten. Vanmiddag zou de internist bij hem komen en dan maar kijken wat ze gaan doen en wat de oorzaak is: de stent die verstopt zit of groeit de tumor zo hard? We zullen het vanavond wel horen.
Groetjes, Wilma
Fijn dat de operatie goed is verlopen. Hoe gaat het nu, 2 dagen na de operatie? Heeft hij veel pijn of zit hij nog steeds onder de pijnstillers?
Nou, mijn schoonvader is vandaag opgenomen in het ziekenhuis. Ik weet niet waarom het zo lang moest duren maar vanmorgen werd hij gebeld dat hij meteen kon komen (nadat opnieuw de huisarts er achteraan had gebeld).
Hij had vanmorgen nog tegen mijn schoonmoeder gezegd dat het thuis ook niet meer ging. Alles wat hij eet gaat er net zo hard weer uit. Hij is natuurlijk ontzettend verzwakt nu na eigenlijk al bijna een week niet meer te hebben gegeten. Vanmiddag zou de internist bij hem komen en dan maar kijken wat ze gaan doen en wat de oorzaak is: de stent die verstopt zit of groeit de tumor zo hard? We zullen het vanavond wel horen.
Groetjes, Wilma
donderdag 31 januari 2008 om 15:35
Ik heb maar heel vluchtig gelezen, dat gedicht "May I go now" moet ik elke keer lezen als ik op dit topic komt en ik vind het zo
Heel mooi en ontroerend maar ook erg confronterend.
@Pyri: ik begrijp je jaloeziegevoelens t.o.v. mensen wiens vader nog leeft, ook al is 'ie ernstig ziek. Maar aan de andere kant is het wel zo dat jóuw vaders lijdensweg voorbij is en hij nu zijn rust gevonden heeft. Ik ben absoluut niet 'jaloers' op de mensen wiens vader nog leeft maar wel ernstig ziek is, ook al had ik mijn vader héél graag nog gezien en gesproken, met iemands dood begint wél de weg 'omhoog' weer. Die is lang, pijnlijk en zwaar, maar wel 'omhoog'. Ziekbed en aftakeling is neerwaarts, zeker die laatste loodjes vallen zo ontzettend zwaar en hard. Is mijn ervaring althans. Dat houdt een mens niet eeuwig vol. Geslingerd worden tussen hoop en vrees is op de lange termijn erger dan het hebben van helemaal geen hoop meer.
Wel ben ik vaak 'jaloers' op mensen die een gezónde vader hebben, levend en wel. Vooral als die vader dan ook nog eens een stuk ouder is dan de mijne ooit zal worden (51 jaar). In de week ná de begrafenis ben ik weer gaan werken en toen had ik een man aan de lijn die heel kwaad was vanwege alle 'stomme' formulieren die mijn werkgever naar zijn vader stuurde. Hij zei dat zijn vader al oud was, in de 80, en daardoor kon die man zelf z'n formulieren niet invullen en moest hij, zijn zoon, dat doen. En die "had wel wat beters te doen". Ik werd kwáád!! Zei (gelukkig niet schreeuwend, dat dan weer niet) dat die man blij mocht zijn dat 'ie nog een vader hád en dat ik met liefde en plezier een heel boekwerk had ingevuld voor m'n 80-jarige vader maar dat mijn vader nooit 80 zou worden, omdat 'ie vorige week was doodgegaan. Daarna heb ik in een emo bui de hoorn er op gekwakt geloof ik. Gelukkig begreep mijn leidinggevende het wel, ik kreeg er niet voor op m'n kop ofzo.
@Lapin en Wilma: hoe is het vandaag met jullie schoonvaders?
@Bammie: naar dat je vader achteruit gaat door de morfine! Heeft hij hallucinaties ofzo? Mijn vader kreeg dat wel, soms wist hij dat het een hallucinatie was (hij had het een keer over een helicopter die hem kwam halen, om daarna te concluderen dat die helicopter er waarschijnlijk niet was) maar soms ook niet en dan was ik erg in de war. Had hij bijv een heel verhaal over nieuwe foto's en iets dat ik bij de arts moest vragen, en hoorde ik daarna van de arts dat er helemaal geen nieuwe foto's waren en ook niet zouden komen, maar mijn vader in de war was door de morfine
Heel mooi en ontroerend maar ook erg confronterend.
@Pyri: ik begrijp je jaloeziegevoelens t.o.v. mensen wiens vader nog leeft, ook al is 'ie ernstig ziek. Maar aan de andere kant is het wel zo dat jóuw vaders lijdensweg voorbij is en hij nu zijn rust gevonden heeft. Ik ben absoluut niet 'jaloers' op de mensen wiens vader nog leeft maar wel ernstig ziek is, ook al had ik mijn vader héél graag nog gezien en gesproken, met iemands dood begint wél de weg 'omhoog' weer. Die is lang, pijnlijk en zwaar, maar wel 'omhoog'. Ziekbed en aftakeling is neerwaarts, zeker die laatste loodjes vallen zo ontzettend zwaar en hard. Is mijn ervaring althans. Dat houdt een mens niet eeuwig vol. Geslingerd worden tussen hoop en vrees is op de lange termijn erger dan het hebben van helemaal geen hoop meer.
Wel ben ik vaak 'jaloers' op mensen die een gezónde vader hebben, levend en wel. Vooral als die vader dan ook nog eens een stuk ouder is dan de mijne ooit zal worden (51 jaar). In de week ná de begrafenis ben ik weer gaan werken en toen had ik een man aan de lijn die heel kwaad was vanwege alle 'stomme' formulieren die mijn werkgever naar zijn vader stuurde. Hij zei dat zijn vader al oud was, in de 80, en daardoor kon die man zelf z'n formulieren niet invullen en moest hij, zijn zoon, dat doen. En die "had wel wat beters te doen". Ik werd kwáád!! Zei (gelukkig niet schreeuwend, dat dan weer niet) dat die man blij mocht zijn dat 'ie nog een vader hád en dat ik met liefde en plezier een heel boekwerk had ingevuld voor m'n 80-jarige vader maar dat mijn vader nooit 80 zou worden, omdat 'ie vorige week was doodgegaan. Daarna heb ik in een emo bui de hoorn er op gekwakt geloof ik. Gelukkig begreep mijn leidinggevende het wel, ik kreeg er niet voor op m'n kop ofzo.
@Lapin en Wilma: hoe is het vandaag met jullie schoonvaders?
@Bammie: naar dat je vader achteruit gaat door de morfine! Heeft hij hallucinaties ofzo? Mijn vader kreeg dat wel, soms wist hij dat het een hallucinatie was (hij had het een keer over een helicopter die hem kwam halen, om daarna te concluderen dat die helicopter er waarschijnlijk niet was) maar soms ook niet en dan was ik erg in de war. Had hij bijv een heel verhaal over nieuwe foto's en iets dat ik bij de arts moest vragen, en hoorde ik daarna van de arts dat er helemaal geen nieuwe foto's waren en ook niet zouden komen, maar mijn vader in de war was door de morfine
donderdag 31 januari 2008 om 23:18
Lapin:
Fijn dat de operatie goed verlopen is. Kan me voorstellen dat hij het wel even lekker vond om geen pijn te hebben, hoe gaat het nu met de pijn?
Wilma:
Dit is even wat minder goed bericht. Het leek steeds redelijk goed te gaan, bah, wat vervelend. Wat kun je dan snel verzwakken he? Ze kunnen alles wat ze eten juist nu zo goed gebruiken, vooral als het allemaal nog smaakt is het een hard gelag dat het er uit komt. Hebben jullie vanavond iets te horen gekregen?
Heel veel sterkte.
Mastermind:
Ik kan me zo goed voorstellen dat je boos werd op die man. Jemig, waar hebben we het over, even wat formulieren invullen. Al zou ik de rest van mijn leven alle dagen een formulier in moeten vullen!!
Mijn vader lijkt geestelijk weer wat helderder te worden, gelukkig.
Ze zijn continue bezig om zijn medicatie aan te passen. Hij is nu overgestapt op methadon omdat dat sterker is dan morfine. Hier heeft hij dus inderdaad allemaal waan ideeen van gekregen. Hij kon de waanwereld niet meer van de werkelijkheid onderscheiden en dat was absoluut niet leuk voor hem maar ook niet voor ons. Inmiddels heeft hij daar ook weer een pilletje voor gekregen en is dat beduidend minder geworden. Het gaat nog steeds op en neer met hem, de ene dag gaat het redlijk, de andere dag slecht.
Hij eet gelukkig ook weer redelijk maar hij blijft maar afvallen en is echt vel over been.
Ik vind het erg triest om te zien. Ook voor mijn moeder vind ik het erg akelig, er is gewoon geen uitzicht op beter en dat maakt het wrang. Aan de ene kant ben je nog zo blij dat hij er is en aan de andere kant is deze lijdensweg ook erg akelig om te zien.
Voor iedereen weer heel veel sterkte met alles, rouwen, hopen, toekijken en afzien.
Bammie.
Fijn dat de operatie goed verlopen is. Kan me voorstellen dat hij het wel even lekker vond om geen pijn te hebben, hoe gaat het nu met de pijn?
Wilma:
Dit is even wat minder goed bericht. Het leek steeds redelijk goed te gaan, bah, wat vervelend. Wat kun je dan snel verzwakken he? Ze kunnen alles wat ze eten juist nu zo goed gebruiken, vooral als het allemaal nog smaakt is het een hard gelag dat het er uit komt. Hebben jullie vanavond iets te horen gekregen?
Heel veel sterkte.
Mastermind:
Ik kan me zo goed voorstellen dat je boos werd op die man. Jemig, waar hebben we het over, even wat formulieren invullen. Al zou ik de rest van mijn leven alle dagen een formulier in moeten vullen!!
Mijn vader lijkt geestelijk weer wat helderder te worden, gelukkig.
Ze zijn continue bezig om zijn medicatie aan te passen. Hij is nu overgestapt op methadon omdat dat sterker is dan morfine. Hier heeft hij dus inderdaad allemaal waan ideeen van gekregen. Hij kon de waanwereld niet meer van de werkelijkheid onderscheiden en dat was absoluut niet leuk voor hem maar ook niet voor ons. Inmiddels heeft hij daar ook weer een pilletje voor gekregen en is dat beduidend minder geworden. Het gaat nog steeds op en neer met hem, de ene dag gaat het redlijk, de andere dag slecht.
Hij eet gelukkig ook weer redelijk maar hij blijft maar afvallen en is echt vel over been.
Ik vind het erg triest om te zien. Ook voor mijn moeder vind ik het erg akelig, er is gewoon geen uitzicht op beter en dat maakt het wrang. Aan de ene kant ben je nog zo blij dat hij er is en aan de andere kant is deze lijdensweg ook erg akelig om te zien.
Voor iedereen weer heel veel sterkte met alles, rouwen, hopen, toekijken en afzien.
Bammie.
vrijdag 1 februari 2008 om 21:27
Hallo,
Mastermind, wat heb je een mooi verhaal geschreven, kippevel!!
ik kan me er helemaal in vinden. En 51 jaar is inderdaad nog veel te jong.
Hier gaat het niet zo goed! Tot en met vorige week ging het inderdaad nog redelijk goed. Gisteren is hij dus opgenomen, gistermiddag is er al geprobeerd een maagonderzoek (gastroscopie) te verrichtten. Dit is gisteren niet gelukt omdat er nog veel etensresten in de maag zaten. Daarom gistermiddag een maagspoeling en vandaag dus weer een gastroscopie.
Daar is dus uitgekomen dat de "blokkade" , waardoor zijn eten niet meer goed kan passeren, wordt veroorzaakt door tumorweefsel dat aan het groeien is en dus niet van de stent die verstopt zat. Er is wel een nieuwe stent ingebracht zodat hij nu weer kan eten en drinken. Maar de tumor groeit natuurlijk door en voor hoe lang werkt die stent?
Hij voelt zich gelukkig wel weer beter omdat hij nu een goede nachtrust krijgt (met dank aan de slaaptablet). Ook de voeding die hij gisteren en vandaag nog per infuus binnenkreeg hebben hem weer wat sterker gemaakt!
Maandag CT-scan, afwachten wat die oplevert. Tot en met maandag moet hij zeker nog in het ziekenhuis blijven en dan maar verder zien.
Er kwam nog een verpleegster vanavond bij ons toen we op bezoek waren en zij vroeg of hij ons alles had verteld. Toen vertelde ze ons dus dat er vanmiddag ook is gesproken met schoonvader en arts over wat te doen bij een eventuele hartstilstand. Er was dus afgesproken niet te reanimeren. Dat wilde hij ons niet zo graag vertellen dus deed zij het.
Al met al niet zo'n goed nieuws dus. En het enige wat we kunnen is afwachten en het voor hem zo prettig mogelijk maken.
Ik heb alleen het vervelende gevoel dat het niet zo lang meer gaat duren, ik hoop natuurlijk dat ik geen gelijk heb!!!
Liefs, Wilma.
Mastermind, wat heb je een mooi verhaal geschreven, kippevel!!
ik kan me er helemaal in vinden. En 51 jaar is inderdaad nog veel te jong.
Hier gaat het niet zo goed! Tot en met vorige week ging het inderdaad nog redelijk goed. Gisteren is hij dus opgenomen, gistermiddag is er al geprobeerd een maagonderzoek (gastroscopie) te verrichtten. Dit is gisteren niet gelukt omdat er nog veel etensresten in de maag zaten. Daarom gistermiddag een maagspoeling en vandaag dus weer een gastroscopie.
Daar is dus uitgekomen dat de "blokkade" , waardoor zijn eten niet meer goed kan passeren, wordt veroorzaakt door tumorweefsel dat aan het groeien is en dus niet van de stent die verstopt zat. Er is wel een nieuwe stent ingebracht zodat hij nu weer kan eten en drinken. Maar de tumor groeit natuurlijk door en voor hoe lang werkt die stent?
Hij voelt zich gelukkig wel weer beter omdat hij nu een goede nachtrust krijgt (met dank aan de slaaptablet). Ook de voeding die hij gisteren en vandaag nog per infuus binnenkreeg hebben hem weer wat sterker gemaakt!
Maandag CT-scan, afwachten wat die oplevert. Tot en met maandag moet hij zeker nog in het ziekenhuis blijven en dan maar verder zien.
Er kwam nog een verpleegster vanavond bij ons toen we op bezoek waren en zij vroeg of hij ons alles had verteld. Toen vertelde ze ons dus dat er vanmiddag ook is gesproken met schoonvader en arts over wat te doen bij een eventuele hartstilstand. Er was dus afgesproken niet te reanimeren. Dat wilde hij ons niet zo graag vertellen dus deed zij het.
Al met al niet zo'n goed nieuws dus. En het enige wat we kunnen is afwachten en het voor hem zo prettig mogelijk maken.
Ik heb alleen het vervelende gevoel dat het niet zo lang meer gaat duren, ik hoop natuurlijk dat ik geen gelijk heb!!!
Liefs, Wilma.
vrijdag 1 februari 2008 om 23:05
Jeetje Wilma, toch nog behoorlijk schrikken al had je er zelf al geen goed gevoel bij. Dus toch door het groeien van de tumor, wat is het toch een akelige rotziekte.
Gelukkig dat hij zich weer ietsepietsie sterker voelt door de voeding en een goede nachtrust.
Niet meer reanimeren........... is toch hard om te horen, dat hij dat niet zelf wilde vertellen kan ik me voorstellen. Zijn geen leuke dingen om te vertellen.
Heel veel sterkte komend weekend en natuurlijk ook maandag.
Bammie.
Gelukkig dat hij zich weer ietsepietsie sterker voelt door de voeding en een goede nachtrust.
Niet meer reanimeren........... is toch hard om te horen, dat hij dat niet zelf wilde vertellen kan ik me voorstellen. Zijn geen leuke dingen om te vertellen.
Heel veel sterkte komend weekend en natuurlijk ook maandag.
Bammie.
zondag 3 februari 2008 om 20:21
Wilma, wat naar dat de tumor dus toch gegroeid is. Wat erg dat hij ook nog al die vervelende onderzoeken heeft moeten ondergaan. voor jou.
Bammie, ook voor jou een . Kan je moeder het allemaal nog aan? Je vader is toch nog steeds thuis?
Mastermind, ik kan me voorstellen dat je helemaal uit je dak gaat na zo'n opmerking. Normaal gesproken kan je dat waarschijnlijk wel hebben, maar niet een week na de dood van je vader.
Mijn schoonvader gaat in de loop van volgende week naar een verzorgingstehuis. Hij kan niet meer terug naar huis, mijn schoonmoeder kan het niet meer aan. Het is een grote man, langer dan 2 meter en veel te zwaar voor haar. Ze heeft in de afgelopen maanden zelf last van haar rug en heupen gekregen omdat hij letterlijk te zwaar op haar leunt.
Hij moet nu weer gaan leren lopen met een prothese. En zijn suiker kan daar ook veel beter in de gaten gehouden worden. Maar ik vind het zo triest dat je na een huwelijk van 54 jaar dan opeens niet meer bij elkaar woont. Maar het kan niet anders.
Voor iedereen een dikke .
Bammie, ook voor jou een . Kan je moeder het allemaal nog aan? Je vader is toch nog steeds thuis?
Mastermind, ik kan me voorstellen dat je helemaal uit je dak gaat na zo'n opmerking. Normaal gesproken kan je dat waarschijnlijk wel hebben, maar niet een week na de dood van je vader.
Mijn schoonvader gaat in de loop van volgende week naar een verzorgingstehuis. Hij kan niet meer terug naar huis, mijn schoonmoeder kan het niet meer aan. Het is een grote man, langer dan 2 meter en veel te zwaar voor haar. Ze heeft in de afgelopen maanden zelf last van haar rug en heupen gekregen omdat hij letterlijk te zwaar op haar leunt.
Hij moet nu weer gaan leren lopen met een prothese. En zijn suiker kan daar ook veel beter in de gaten gehouden worden. Maar ik vind het zo triest dat je na een huwelijk van 54 jaar dan opeens niet meer bij elkaar woont. Maar het kan niet anders.
Voor iedereen een dikke .
woensdag 6 februari 2008 om 13:27
Nou, mijn schoonvader is vandaag weer thuis gekomen. Er is een nieuwe stent geplaatst zodat hij weer redelijk kan eten en drinken (eten moet wel zo fijn mogelijk gemaakt worden) . Hij is daar ook weer redelijk van opgeknapt.
Maar voor hoe lang? Wel is uit de CT gebleken (die hij maandag heeft gehad) dat er gelukkig geen uitzaaiingen zitten in de longen of de lever (plaatsen die snel uitzaaiingen hebben).
Nou maar afwachten hoe lang het goed gaat!
Lapin, is je schoonvader al opgenomen in een verzorgingstehuis?
Ja triest he? Dat ze al zo lang samen zijn en dan valt dat opeens weg.
Maar kan me ook voorstellen dat het een hele belasting was voor je schoonmoeder die op deze manier toch een beetje ontlast wordt.
Sterkte hoor!
Verder voor iedereen
Maar voor hoe lang? Wel is uit de CT gebleken (die hij maandag heeft gehad) dat er gelukkig geen uitzaaiingen zitten in de longen of de lever (plaatsen die snel uitzaaiingen hebben).
Nou maar afwachten hoe lang het goed gaat!
Lapin, is je schoonvader al opgenomen in een verzorgingstehuis?
Ja triest he? Dat ze al zo lang samen zijn en dan valt dat opeens weg.
Maar kan me ook voorstellen dat het een hele belasting was voor je schoonmoeder die op deze manier toch een beetje ontlast wordt.
Sterkte hoor!
Verder voor iedereen
donderdag 7 februari 2008 om 16:00
donderdag 7 februari 2008 om 16:09
donderdag 7 februari 2008 om 18:44
Och lieve Jurri,
Gecondoleerd meisje. Net zoals Lapin al schrijft, je schrikt iedere keer als je zo'n bericht leest, inderdaad heel fijn dat je er in ieder geval bij was!
Ik wens je echt heel veel sterkte de komende tijd, en als je het even van je af wil schrijven........ Je weet dat je hier welkom bent
Gecondoleerd meisje. Net zoals Lapin al schrijft, je schrikt iedere keer als je zo'n bericht leest, inderdaad heel fijn dat je er in ieder geval bij was!
Ik wens je echt heel veel sterkte de komende tijd, en als je het even van je af wil schrijven........ Je weet dat je hier welkom bent
