Psyche
alle pijlers
Facebook en ongelukkig
dinsdag 27 september 2011 om 21:48
Hallo,
Ik wil even iets van mij afschrijven wat eigenlijk in meerdere pijlen thuis kan horen (digi, relaties) maar omdat ik ergens mee zit, wat met mijzelf te maken heeft, met onzekerheden, angsten en jaloezie heb ik besloten om het onder deze pijler te doen.
Ik ben een heel sociaal mens, heb heel veel vrienden en vriendinnen, een enkelen daarvan zijn echte soulmates, maar met velen heb ik een goede band. Ik heb in mijn 29 jaar op deze aardbol op veel gedaan, op verschillende plekken gewoond (verschillende landen) en heb veel familie over de hele wereld. Sinds ik 5 jaar geleden een facebook account heb aangemaakt heb ik contacten vernieuwd met vrienden en familie over de hele wereld (en heb ik nieuwe contacten gelegd en familieleden die ik eerst niet kende, leren kennen)
Afijn, ben dus heel actief op facebook, waar ik ook veel exen, ex scharrels, ex verliefdheden etc als vriendje heb. We hebben elkaar toegevoegd omdat we gemeenschappelijke vrienden hebben, op dezelfde school hebben gezeten of samen hebben gewerkt. Ik vind het wel leuk om die exen te zien in mijn lijst, ik zie ze verder als gewone vrienden waar ik ooit leuke momenten mee heb gedeeld (dit geldt overigens niet voor mijn laatste ex, die zie ik totaal niet als vriend, ik wil hem gewoon terug en zou hem eigenlijk van mijn facebook af moeten gooien voor het loslaten process, maar hij is heel zelden actief en zet niks persoonlijks op z'n FB, alleeen af en toe zakelijke dingen)
Het gaat mij nu meer om die andere jongens die ooit in mijn leven waren, ik ben vanavond tot de realisering gekomen dat zij allemaal gesetteld zijn, getrouwd, verloofd, in een serieuze relatie (sommigen met kind al) AL mijn exen zijn in een serieuze relatie (behalve mijn laatste ex, en dat weet ik niet via FB, maar van hem en van zijn vrienden) en als ik hun foto's bekijk, gewoon uit nieuwsgierigheid, vind ik het wel leuk om te zien waar zij nu zijn, maar daarna als ik mijn laptop uit doe krijg ik zo'n ongelukkig gevoel...
Ik ben nu vrijgezel, zou eigenlijk in een relatie willen zitten. Nou weet ik wel dat mensen alleen maar de leuke dingen delen, zo ook ik : als jullie nu op mijn profiel zouden kijken zouden jullie foto's zien van feestjes, uitjes, rondleidingen in mijn stad, uitgaansleven, reisjes, gewoon gekke alledaagse foto's, foto's van mijn schilderijen, statusupdates over gekke dingen die ik mee maak, leuke video's die ik deel etc..Ik krijg leuke reacties op de dingen die ik deel, van grappige comments tot pittige discussies.
Toch leef ik misschien teveel in dat virtuele wereldje, ik zou ook foto's van mij verliefd met de man van mijn leven erop willen zetten, ik zou ook "in a relationship met" geupdate willen hebben...maar dat is helaas niet zo..De meeste meiden die met mij op de middelbare school (niet in NL) hebben gezeten zijn al getrouwd (sommigen hebben kinderen) daar kijk ik dan ook naar en droom dan om ook binnenkort een bruidje te zijn, soms voel ik zelfs een jaloezie als vrienden van mijn ex opeens notificeren dat ze een relatie hebben, af en toe word ik ook wel jaloers op mensen die ik niet eens ken ! (bijv, vriendin van mij reageert op een foto van haar vrienden op hun bruiloft/vakantie etc)
en vooral als ik naar de exen kijk, dan voel ik me zo'n mislukking...waarom vond mijn eerste (toen ik 16 was) mij niet leuk genoeg? waarom was G (op mijn 23ste) toch niet over zijn ex heen, waarom liet ik P (op mijn 26ste) niet genoeg weten wat ik voor hem voelde, en hoe is het mogelijk dat de bindingsangster F (28 jaar) alleen een scharrelrelatie wilde en teveel aan het feesten was en nu down the aisle loopt?
Ik word er gewoon onzeker van... Tja, het is "stom" om in die slachtofferrol te zitten en te denken dat ze mij niet wilden, of het werkte niet tussen ons, en wel met een ander meisje....maar fact is, zij zijn nu gesetteld en ik ben alleen met mijn leuke vrijgezelle leventje die ik toch wel zat ben, nu ik bijna 30 ben. Ik krijg vaak reacties zoals "party girl", of wat doe jij veel? en full time werken en een thesis schrijven en zoveel leuke dingen ondernemen? of: hoe is het mogelijk dat jij nog single bent?
En dan denk ik bij mezelf: Mijn leven is wel leuk en rijk, maar ik deel alleen de leuke momenten en niet de onzekere momenten, zoals nu
Iemand die dit herkend op tips heeft (ja, minder gaan facebooken)? al die mensen van mijn lijst afgooien zie ik niet zo zitten (het zijn er een boel ) en ik ben ook wel een grote meid. Ik weet dat ik mijn laatste ex (en zijn vrienden misschien ook) moet verwijderen om verder te gaan, maar om nu mijn middelbare school liefdes te verwijderen vind ik wel jammer.
Ik wil even iets van mij afschrijven wat eigenlijk in meerdere pijlen thuis kan horen (digi, relaties) maar omdat ik ergens mee zit, wat met mijzelf te maken heeft, met onzekerheden, angsten en jaloezie heb ik besloten om het onder deze pijler te doen.
Ik ben een heel sociaal mens, heb heel veel vrienden en vriendinnen, een enkelen daarvan zijn echte soulmates, maar met velen heb ik een goede band. Ik heb in mijn 29 jaar op deze aardbol op veel gedaan, op verschillende plekken gewoond (verschillende landen) en heb veel familie over de hele wereld. Sinds ik 5 jaar geleden een facebook account heb aangemaakt heb ik contacten vernieuwd met vrienden en familie over de hele wereld (en heb ik nieuwe contacten gelegd en familieleden die ik eerst niet kende, leren kennen)
Afijn, ben dus heel actief op facebook, waar ik ook veel exen, ex scharrels, ex verliefdheden etc als vriendje heb. We hebben elkaar toegevoegd omdat we gemeenschappelijke vrienden hebben, op dezelfde school hebben gezeten of samen hebben gewerkt. Ik vind het wel leuk om die exen te zien in mijn lijst, ik zie ze verder als gewone vrienden waar ik ooit leuke momenten mee heb gedeeld (dit geldt overigens niet voor mijn laatste ex, die zie ik totaal niet als vriend, ik wil hem gewoon terug en zou hem eigenlijk van mijn facebook af moeten gooien voor het loslaten process, maar hij is heel zelden actief en zet niks persoonlijks op z'n FB, alleeen af en toe zakelijke dingen)
Het gaat mij nu meer om die andere jongens die ooit in mijn leven waren, ik ben vanavond tot de realisering gekomen dat zij allemaal gesetteld zijn, getrouwd, verloofd, in een serieuze relatie (sommigen met kind al) AL mijn exen zijn in een serieuze relatie (behalve mijn laatste ex, en dat weet ik niet via FB, maar van hem en van zijn vrienden) en als ik hun foto's bekijk, gewoon uit nieuwsgierigheid, vind ik het wel leuk om te zien waar zij nu zijn, maar daarna als ik mijn laptop uit doe krijg ik zo'n ongelukkig gevoel...
Ik ben nu vrijgezel, zou eigenlijk in een relatie willen zitten. Nou weet ik wel dat mensen alleen maar de leuke dingen delen, zo ook ik : als jullie nu op mijn profiel zouden kijken zouden jullie foto's zien van feestjes, uitjes, rondleidingen in mijn stad, uitgaansleven, reisjes, gewoon gekke alledaagse foto's, foto's van mijn schilderijen, statusupdates over gekke dingen die ik mee maak, leuke video's die ik deel etc..Ik krijg leuke reacties op de dingen die ik deel, van grappige comments tot pittige discussies.
Toch leef ik misschien teveel in dat virtuele wereldje, ik zou ook foto's van mij verliefd met de man van mijn leven erop willen zetten, ik zou ook "in a relationship met" geupdate willen hebben...maar dat is helaas niet zo..De meeste meiden die met mij op de middelbare school (niet in NL) hebben gezeten zijn al getrouwd (sommigen hebben kinderen) daar kijk ik dan ook naar en droom dan om ook binnenkort een bruidje te zijn, soms voel ik zelfs een jaloezie als vrienden van mijn ex opeens notificeren dat ze een relatie hebben, af en toe word ik ook wel jaloers op mensen die ik niet eens ken ! (bijv, vriendin van mij reageert op een foto van haar vrienden op hun bruiloft/vakantie etc)
en vooral als ik naar de exen kijk, dan voel ik me zo'n mislukking...waarom vond mijn eerste (toen ik 16 was) mij niet leuk genoeg? waarom was G (op mijn 23ste) toch niet over zijn ex heen, waarom liet ik P (op mijn 26ste) niet genoeg weten wat ik voor hem voelde, en hoe is het mogelijk dat de bindingsangster F (28 jaar) alleen een scharrelrelatie wilde en teveel aan het feesten was en nu down the aisle loopt?
Ik word er gewoon onzeker van... Tja, het is "stom" om in die slachtofferrol te zitten en te denken dat ze mij niet wilden, of het werkte niet tussen ons, en wel met een ander meisje....maar fact is, zij zijn nu gesetteld en ik ben alleen met mijn leuke vrijgezelle leventje die ik toch wel zat ben, nu ik bijna 30 ben. Ik krijg vaak reacties zoals "party girl", of wat doe jij veel? en full time werken en een thesis schrijven en zoveel leuke dingen ondernemen? of: hoe is het mogelijk dat jij nog single bent?
En dan denk ik bij mezelf: Mijn leven is wel leuk en rijk, maar ik deel alleen de leuke momenten en niet de onzekere momenten, zoals nu
Iemand die dit herkend op tips heeft (ja, minder gaan facebooken)? al die mensen van mijn lijst afgooien zie ik niet zo zitten (het zijn er een boel ) en ik ben ook wel een grote meid. Ik weet dat ik mijn laatste ex (en zijn vrienden misschien ook) moet verwijderen om verder te gaan, maar om nu mijn middelbare school liefdes te verwijderen vind ik wel jammer.
dinsdag 27 september 2011 om 22:33
dinsdag 27 september 2011 om 22:35
Toevoeging: Ik heb wel hyves en schoolbank maar gebruik die niet.
In het land waar ik nu woon staat FB voor al deze dingen: wij hebben geen hyves, schoolbank en er wordt hier amper getwittered of gebruik gemaakt van linkedin, alles is op FB ! Vandaar dat ik mijn baas, alle collega's, mijn moeder, een aantal professors waar ik les van heb allemaal als vriend heb (en eh de party foto's van mij met een biertje zijn geblocked voor de baas en voor de professors!)
En sinds de Iphone, blackberry, andere smartphone's er ook een FB applicatie van hebben, is de verslaving groter..
In het land waar ik nu woon staat FB voor al deze dingen: wij hebben geen hyves, schoolbank en er wordt hier amper getwittered of gebruik gemaakt van linkedin, alles is op FB ! Vandaar dat ik mijn baas, alle collega's, mijn moeder, een aantal professors waar ik les van heb allemaal als vriend heb (en eh de party foto's van mij met een biertje zijn geblocked voor de baas en voor de professors!)
En sinds de Iphone, blackberry, andere smartphone's er ook een FB applicatie van hebben, is de verslaving groter..
dinsdag 27 september 2011 om 22:39
quote:boerentrientje schreef op 27 september 2011 @ 22:33:
[...]
Pas maar op dat je de ene verslaving niet met de andere gaat vervangen. Net zoals sommige mensen geen dag zonder FB kunnen, zijn er ook mensen die geen dag zonder forum kunnen.
Probeer je meer op het IRL te richten. Laat de telefoon een dagje thuis, laat de laptop dicht. Misschien voelt het wat onwennig maar 10 jaar geleden kon je toch ook zonder je iPhone?
FB is leuk voor oppervlakkige contacten, en het forum is leuk voor discussies of een vraag hier en daar, maar verder is het niet meer dan dat, oppervlakkig.
Helemaal gelijk !!
Ik was 2 dagen ziek, had mijn telefoon op stil in een andere kamer en mijn laptop uit...wat een rust zeg
Ja, de Iphone dat is echt iets waar ik van moet afkicken, eigenlijk is mijn email mijn grootste verslaving, ik check het zoooo vaak, het is veel erger dan facebook of viva (mijn zakelijke mail ook, ben er aan "verslaafd" ik beantwoord al mijn emails altijd meteen!)
[...]
Pas maar op dat je de ene verslaving niet met de andere gaat vervangen. Net zoals sommige mensen geen dag zonder FB kunnen, zijn er ook mensen die geen dag zonder forum kunnen.
Probeer je meer op het IRL te richten. Laat de telefoon een dagje thuis, laat de laptop dicht. Misschien voelt het wat onwennig maar 10 jaar geleden kon je toch ook zonder je iPhone?
FB is leuk voor oppervlakkige contacten, en het forum is leuk voor discussies of een vraag hier en daar, maar verder is het niet meer dan dat, oppervlakkig.
Helemaal gelijk !!
Ik was 2 dagen ziek, had mijn telefoon op stil in een andere kamer en mijn laptop uit...wat een rust zeg
Ja, de Iphone dat is echt iets waar ik van moet afkicken, eigenlijk is mijn email mijn grootste verslaving, ik check het zoooo vaak, het is veel erger dan facebook of viva (mijn zakelijke mail ook, ben er aan "verslaafd" ik beantwoord al mijn emails altijd meteen!)
dinsdag 27 september 2011 om 22:49
quote:ster89 schreef op 27 september 2011 @ 22:15:
Ik herken dit eerlijk gezegd wel.
Het gaat mij niet zozeer om het hele facebook, maar wel om het feit dat je continu op de hoogte gehouden wordt van alles en iedereen. Dus ook van dingen die jij eigenlijk graag zelf ook had gewillen hebben/doen.
Of dit nu is dat je op zaterdagavond thuis zit omdat je vrienden al andere plannen hebben en statusopdates van feestfoto's ziet, in een druilerig Nederland zit in de zomer wegens geldgebrek en vakantiefoto's van anderen gepost ziet worden, of dat je net zoals jij graag een relatie wil hebben en steeds weer opnieuw geconfronteerd wordt met anderen die dit wel hebben. Dus ook de anderen waar jij ooit gelukkig mee was.
Die sociale netwerken en hun impact zijn een discussiepunt op zich. Ik meen zelfs ergens gelezen te hebben dat een studie ernaar beweest dat mensen eenzamer zijn hierdoor. En zoals ik al zei: ik herken het.
Ik ben zelf nu ook alweer een hele poos single, scharrelend en wel, maar tot een echte vaste relatie komt het nooit. Terwijl ik die stiekem toch wel graag wil hebben. Ik betrapte mezelf ook steeds weer op negatieve emoties bij die social media en de updates van 'vrienden' en heb er wat afstand van genomen. Want eerlijk is eerlijk, hoe echt is dat dit nou allemaal eigenlijk? Mensen posten nou eenmaal (een uitzondering daargelaten) vrijwel alleen maar positieve dingen die zeggen 'kijk eens hoe leuk ik ben/hoe druk ik het heb/wat ik allemaal doe'.
Ik zit nu meer op het forum dan op Facebook en daarbuiten ga ik lekker leuke dingen doen, echte dingen meemaken. En ik moet zeggen dat het goed bevalt .
Weinig goede tips, wel medeleven dus!
@Ster, kan me helemaal vinden in jouw post
Je beschrijft het precies zoals ik het voel: je wordt op de hoogte gehouden van alle dingen die jij ook wil... en soms klik je gewoon op je homepage en zie je al die dingen, zonder ze zelf op te zoeken zeg maar... het is heel zelden dat ik de naam van een ex intik om te zien hoe het ermee gaat, ik krijg alles gewoon genotificeerd op mijn homepage..(ik ben wel actief, maar ben erg onervaren met alle privacy settings, en ook dat je kan kiezen WAT je van iemand wil zien of niet)
Ik kom van Sociologie en heb vele onderzoeken gelezen over hoe de sociale netwerk media mensen eigenlijk eenzamer en ongelukkig maakt...sommige theorien vinden dat eigenlijk van het hele internet gebeuren. Ik heb er zelf artiekelen over geschreven, mijn eerste artikel ging over schoolbank en hyves, ik beschreef hoe dat ging in Nederland in 2005 (nog voor de facebook hype in ons land) en nog een artikel geschreven over cyberseks en virtuele relaties..
Verder vond ik wat je schreef over een relatie willen, maar vaak scharrels krijgen ook heel herkenbaar.... eigenlijk waren al mijn relaties tot mijn laatste ex en pogingen tot relaties of kennismakingen na hem ook allemaal scharrels, of iniedergeval niet iets serieus...dan zie ik al die getrouwde koppels of FB en dat wens ik dan ook voor mezelf, terwijl ik weer mijn nummer heb gegeven aan een jongen die niet serieus blijkt te zijn...
Ik ga alle reacties op dit topic weer even doornemen, volgens mij hebben we er veel aan
bedankt voor je eerlijke post heb er veel aan
Ik herken dit eerlijk gezegd wel.
Het gaat mij niet zozeer om het hele facebook, maar wel om het feit dat je continu op de hoogte gehouden wordt van alles en iedereen. Dus ook van dingen die jij eigenlijk graag zelf ook had gewillen hebben/doen.
Of dit nu is dat je op zaterdagavond thuis zit omdat je vrienden al andere plannen hebben en statusopdates van feestfoto's ziet, in een druilerig Nederland zit in de zomer wegens geldgebrek en vakantiefoto's van anderen gepost ziet worden, of dat je net zoals jij graag een relatie wil hebben en steeds weer opnieuw geconfronteerd wordt met anderen die dit wel hebben. Dus ook de anderen waar jij ooit gelukkig mee was.
Die sociale netwerken en hun impact zijn een discussiepunt op zich. Ik meen zelfs ergens gelezen te hebben dat een studie ernaar beweest dat mensen eenzamer zijn hierdoor. En zoals ik al zei: ik herken het.
Ik ben zelf nu ook alweer een hele poos single, scharrelend en wel, maar tot een echte vaste relatie komt het nooit. Terwijl ik die stiekem toch wel graag wil hebben. Ik betrapte mezelf ook steeds weer op negatieve emoties bij die social media en de updates van 'vrienden' en heb er wat afstand van genomen. Want eerlijk is eerlijk, hoe echt is dat dit nou allemaal eigenlijk? Mensen posten nou eenmaal (een uitzondering daargelaten) vrijwel alleen maar positieve dingen die zeggen 'kijk eens hoe leuk ik ben/hoe druk ik het heb/wat ik allemaal doe'.
Ik zit nu meer op het forum dan op Facebook en daarbuiten ga ik lekker leuke dingen doen, echte dingen meemaken. En ik moet zeggen dat het goed bevalt .
Weinig goede tips, wel medeleven dus!
@Ster, kan me helemaal vinden in jouw post
Je beschrijft het precies zoals ik het voel: je wordt op de hoogte gehouden van alle dingen die jij ook wil... en soms klik je gewoon op je homepage en zie je al die dingen, zonder ze zelf op te zoeken zeg maar... het is heel zelden dat ik de naam van een ex intik om te zien hoe het ermee gaat, ik krijg alles gewoon genotificeerd op mijn homepage..(ik ben wel actief, maar ben erg onervaren met alle privacy settings, en ook dat je kan kiezen WAT je van iemand wil zien of niet)
Ik kom van Sociologie en heb vele onderzoeken gelezen over hoe de sociale netwerk media mensen eigenlijk eenzamer en ongelukkig maakt...sommige theorien vinden dat eigenlijk van het hele internet gebeuren. Ik heb er zelf artiekelen over geschreven, mijn eerste artikel ging over schoolbank en hyves, ik beschreef hoe dat ging in Nederland in 2005 (nog voor de facebook hype in ons land) en nog een artikel geschreven over cyberseks en virtuele relaties..
Verder vond ik wat je schreef over een relatie willen, maar vaak scharrels krijgen ook heel herkenbaar.... eigenlijk waren al mijn relaties tot mijn laatste ex en pogingen tot relaties of kennismakingen na hem ook allemaal scharrels, of iniedergeval niet iets serieus...dan zie ik al die getrouwde koppels of FB en dat wens ik dan ook voor mezelf, terwijl ik weer mijn nummer heb gegeven aan een jongen die niet serieus blijkt te zijn...
Ik ga alle reacties op dit topic weer even doornemen, volgens mij hebben we er veel aan
bedankt voor je eerlijke post heb er veel aan
dinsdag 27 september 2011 om 22:54
woensdag 28 september 2011 om 00:10
Goh idd helemaal herkenbaar wat je schrijft. Ik kreeg het ooit van hyves,en ben daar toen bewust gaan minderen. Aan Facebook ben ik daarom maar niet begonnen. Behoorlijk in jezelf gekeerd kun je worden van een avondje social media, vaak denk je ook ff dit en ff dat nog checken en voor je het weet zit je er veel te lang achter.
Vervolgens slaap je slechter want de indrukken malen in je hoofd nog wel ff door. Heb aardig wat aparte dromen gehad die ik wijt aan hyvepagina's!
Het is net of je je verleden met al die mensen van vroeger weer zo naar boven haalt, superleuk in het begin, maar later lijk je er haast in te blijven hangen!. Die "goeie ouwe tijd"... en toch als je ff realistischer terug graaft waren er toen ook wel minder leuke dingen (gras is elders altijd groener dus ook het gras van lang geleden )
Ook vroeg ik me dan na zo'n hyvesessie af hoe mijn exen, ex-klasgenootjes, vriendinnen van vroeger en vele anderen in dezelfde leeftijdscategorie toch zo volwassen zijn geworden en ik het gevoel heb nog helemaal niet klaar te zijn met van alles wat ik bij hen tegenkom! (Ben er niet klaar voor en/of wil ik dit uberhaupt wel?!) Het roept nogal wat vragen op. Sta je het ene moment heerlijk en stevig in je schoenen en raak je toch zo ineens de balans kwijt, da's gek?!
Maar fijn dat ook ik niet de enige ben met deze ervaring..
Vervolgens slaap je slechter want de indrukken malen in je hoofd nog wel ff door. Heb aardig wat aparte dromen gehad die ik wijt aan hyvepagina's!
Het is net of je je verleden met al die mensen van vroeger weer zo naar boven haalt, superleuk in het begin, maar later lijk je er haast in te blijven hangen!. Die "goeie ouwe tijd"... en toch als je ff realistischer terug graaft waren er toen ook wel minder leuke dingen (gras is elders altijd groener dus ook het gras van lang geleden )
Ook vroeg ik me dan na zo'n hyvesessie af hoe mijn exen, ex-klasgenootjes, vriendinnen van vroeger en vele anderen in dezelfde leeftijdscategorie toch zo volwassen zijn geworden en ik het gevoel heb nog helemaal niet klaar te zijn met van alles wat ik bij hen tegenkom! (Ben er niet klaar voor en/of wil ik dit uberhaupt wel?!) Het roept nogal wat vragen op. Sta je het ene moment heerlijk en stevig in je schoenen en raak je toch zo ineens de balans kwijt, da's gek?!
Maar fijn dat ook ik niet de enige ben met deze ervaring..
woensdag 28 september 2011 om 00:17
OP facebook zie je alleen wat mensen van zichzelf willen laten zien en dat zijn bijna altijd de leuke, mooie dingen. Kortom, HET plaatje. Maar verder zie je niet de moeilijkheden, onzekerheden, ruzies, verdrietjes en zorgen. Het plaatje wordt mooi neergezet, terwijl de werkelijkheid vaak weerbarstiger is.
woensdag 28 september 2011 om 00:25
Oja als tip zou ik je (Amaury) nog ff willen zeggen, begin eens met geen (of minder) stukjes tekst en foto's te uploaden.. Dan krijg je al een stuk minder persoonlijke reacties, je verwacht er minder en dan word je vanzelf minder gefocussed op het reageren!
Die laatste ex eruit gooien zou ik heel stoer van je vinden, want dat moet hij gaan merken en dan geef je hem nog lekker een soort trapje na dat HIJ geen updates meer van je krijgt en niet meer bij je kan gluren. JIJ hebt hem niet nodig in je vriendenlijstje!!
Die laatste ex eruit gooien zou ik heel stoer van je vinden, want dat moet hij gaan merken en dan geef je hem nog lekker een soort trapje na dat HIJ geen updates meer van je krijgt en niet meer bij je kan gluren. JIJ hebt hem niet nodig in je vriendenlijstje!!
woensdag 28 september 2011 om 14:12
Ik heb nooit begrepen waarom mensen media als facebook en hyves gebruiken en hun hele leven willen etaleren, vaak met foto's en al. Natuurlijk gaan ze daar hun sores niet neerplempen (alhoewel, sommigen ook dat er allemaal gewoon opzetten in een openbaar profiel). Je ziet dus meestal alleen maar de mooie dingen van iemands leven. Jouw gevoel na het kijken op facebook begrijp ik wel, maar realiseer je dat je maar 1 kant ziet en dat het leven uit zoveel meer kanten bestaat. Ga maar na bij je zelf. Iedereen is wel eens onzeker, in de put of maakt dingen mee die gewoon vreselijk k.t zijn. Die leuke man komt echt wel hoor meid, en zo oud ben je nog niet. Ik heb genoeg vriendinnen en vrienden die boven de 30 zijn en nog niet gesetteld of nog vrijgezel.
woensdag 28 september 2011 om 14:19
quote:amaury schreef op 27 september 2011 @ 22:21:
Bedankt voor de leuke reacties en de tips ik voel mij echt wat beter
Punt is dat ik al veel onderneem, maar omdat ik (helaas) Facebook op mijn phone heb, heb je weer dat gedoe met "inchecken" of foto's life uploaden van waar je bent (en daar krijg je weer reacties op...Goed, ik ben nu een beetje aan het afkicken)
Ik facebook erg veel in mijn lunchtijd op het werk en lees dan alle dingen bij (exen en hun levens) en kijk altijd even voor het slapen gaan. Verder heb ik het gewoon te druk daarvoor met mijn baan, vrijwilligerwerk, mijn vrienden en familie en hobbies..
Maar misschien dat ik het zo beter verwoord: Ik kan een dag (of een paar dagen) super druk zijn, erg veel lol hebben, genieten, en trots op mezelf zijn op dingen die ik doe, maar dan zie ik savonds die ene ex op zijn trouwfoto's, of als ik bij wijze van op de bus wacht en op mijn Iphone de updates lees dat die en die weer op reis zijn, en dat mr X een relatie heeft... en die dingen kunnen mij dan zo raken, niet dat ik jaloers ben op die persoon en hem terug wil, maar dat ik ook wil settelen....
er minder op focussen dus Het klinkt alsof je er een beetje aan verslaafd bent. Enige remedie is om niet meer te kijken, misschien gewoon je hele account te wissen. Misschien wel heel rigoreus, maar geeft wel rust. Ik herken dat steeds inchecken, reacite geven etc wel van een vriend van me die dit ook voortdurend doet. Het lijkt soms wel of hij meer leeft op FB dan in het echt. Beetje triest vind ik het. Alsof hij dat nodig heeft voor zijn eigenwaarde. Zeg niet dat dat bij jou zo is, maar je bent er wel teveel mee bezig denk ik.
Bedankt voor de leuke reacties en de tips ik voel mij echt wat beter
Punt is dat ik al veel onderneem, maar omdat ik (helaas) Facebook op mijn phone heb, heb je weer dat gedoe met "inchecken" of foto's life uploaden van waar je bent (en daar krijg je weer reacties op...Goed, ik ben nu een beetje aan het afkicken)
Ik facebook erg veel in mijn lunchtijd op het werk en lees dan alle dingen bij (exen en hun levens) en kijk altijd even voor het slapen gaan. Verder heb ik het gewoon te druk daarvoor met mijn baan, vrijwilligerwerk, mijn vrienden en familie en hobbies..
Maar misschien dat ik het zo beter verwoord: Ik kan een dag (of een paar dagen) super druk zijn, erg veel lol hebben, genieten, en trots op mezelf zijn op dingen die ik doe, maar dan zie ik savonds die ene ex op zijn trouwfoto's, of als ik bij wijze van op de bus wacht en op mijn Iphone de updates lees dat die en die weer op reis zijn, en dat mr X een relatie heeft... en die dingen kunnen mij dan zo raken, niet dat ik jaloers ben op die persoon en hem terug wil, maar dat ik ook wil settelen....
er minder op focussen dus Het klinkt alsof je er een beetje aan verslaafd bent. Enige remedie is om niet meer te kijken, misschien gewoon je hele account te wissen. Misschien wel heel rigoreus, maar geeft wel rust. Ik herken dat steeds inchecken, reacite geven etc wel van een vriend van me die dit ook voortdurend doet. Het lijkt soms wel of hij meer leeft op FB dan in het echt. Beetje triest vind ik het. Alsof hij dat nodig heeft voor zijn eigenwaarde. Zeg niet dat dat bij jou zo is, maar je bent er wel teveel mee bezig denk ik.
woensdag 28 september 2011 om 14:34
Laatst was hier nog een item over door een psychologe op tv.
Dit heeft mij ook wel de ogen geopend.
Niet dat ik veel op facebook zit, maar ik heb ook weleens moeite met msncontacten.
Volgens die psychologe komt het inderdaad door het feit dat je op de computer een soort pseudo-ik creeert.
Het komt er op neer dat je in die contacten niet laat zien wie je bent maar wie je zou willen zijn en dat geeft nu net het probleem. Want je maakt geen echt contact van persoon tot persoon en dat kan een behoorlijk eenzaam gevoel geven.
Plus het feit dat het leven van anderen er op de computer zo perfect uitziet dat je al snel denkt dat je ook zo moet leven om een goed gevoel te krijgen.
Maar een goed gevoel komt door verbonden met jezelf, met je eigen leven, met je eigen interesses en niet door contacten op facebook. Je krijgt het rare fenomeen dat hoe makkelijker de mensen nu contact kunnen maken met alles en iedereen er toch veel eenzaamheid is , omdat die contacten eigenlijk inhoudsloos zijn.
Beter is dan echt contact te hebben met mensen in de real world. Dat onstaat er pas echte commonicatie doordat je elkaar kunt aankijken en aanraken terwijl je met elkaar praat en dat geeft veel meer voldoening.
Dit heeft mij ook wel de ogen geopend.
Niet dat ik veel op facebook zit, maar ik heb ook weleens moeite met msncontacten.
Volgens die psychologe komt het inderdaad door het feit dat je op de computer een soort pseudo-ik creeert.
Het komt er op neer dat je in die contacten niet laat zien wie je bent maar wie je zou willen zijn en dat geeft nu net het probleem. Want je maakt geen echt contact van persoon tot persoon en dat kan een behoorlijk eenzaam gevoel geven.
Plus het feit dat het leven van anderen er op de computer zo perfect uitziet dat je al snel denkt dat je ook zo moet leven om een goed gevoel te krijgen.
Maar een goed gevoel komt door verbonden met jezelf, met je eigen leven, met je eigen interesses en niet door contacten op facebook. Je krijgt het rare fenomeen dat hoe makkelijker de mensen nu contact kunnen maken met alles en iedereen er toch veel eenzaamheid is , omdat die contacten eigenlijk inhoudsloos zijn.
Beter is dan echt contact te hebben met mensen in de real world. Dat onstaat er pas echte commonicatie doordat je elkaar kunt aankijken en aanraken terwijl je met elkaar praat en dat geeft veel meer voldoening.
odi et amo
woensdag 28 september 2011 om 14:36
Hyves en FB had ik en werd er af en toe flink sjacherijnig van.
Ik zat toch regelmatig me te vergapen aan al die leuke foto's en onderschriften!! Goh, wat een leuke gezellig mensen met zo ontzettend veel leuke gezellige vrienden, op súper-gave feestjes en gewél-di-ge vakantie's. Tot een aantal van die geweldige mensen vreemd bleken te gaan en de ene scheiding na de andere volgde. Toen vielen me de kleppen van de ogen; het was vaak een schijnwereld.
Mensen begonnen ook zomaar ineens te bloggen over van alles en nog wat, ook zo iets raars....Ik had er niets mee, met dat bloggen, vond het vaak saai en onnozel.
Affijn, ik had er ineens genoeg van en heb alles verwijderd....Heerlijk wat een rust!! Ik kom weer toe aan boeken lezen. (en vrienden opzoeken)
Ik zat toch regelmatig me te vergapen aan al die leuke foto's en onderschriften!! Goh, wat een leuke gezellig mensen met zo ontzettend veel leuke gezellige vrienden, op súper-gave feestjes en gewél-di-ge vakantie's. Tot een aantal van die geweldige mensen vreemd bleken te gaan en de ene scheiding na de andere volgde. Toen vielen me de kleppen van de ogen; het was vaak een schijnwereld.
Mensen begonnen ook zomaar ineens te bloggen over van alles en nog wat, ook zo iets raars....Ik had er niets mee, met dat bloggen, vond het vaak saai en onnozel.
Affijn, ik had er ineens genoeg van en heb alles verwijderd....Heerlijk wat een rust!! Ik kom weer toe aan boeken lezen. (en vrienden opzoeken)
woensdag 28 september 2011 om 15:02
quote:muzze schreef op 28 september 2011 @ 14:36:
Hyves en FB had ik en werd er af en toe flink sjacherijnig van.
Ik zat toch regelmatig me te vergapen aan al die leuke foto's en onderschriften!! Goh, wat een leuke gezellig mensen met zo ontzettend veel leuke gezellige vrienden, op súper-gave feestjes en gewél-di-ge vakantie's. Tot een aantal van die geweldige mensen vreemd bleken te gaan en de ene scheiding na de andere volgde. Toen vielen me de kleppen van de ogen; het was vaak een schijnwereld.
Mensen begonnen ook zomaar ineens te bloggen over van alles en nog wat, ook zo iets raars....Ik had er niets mee, met dat bloggen, vond het vaak saai en onnozel.
Ik denk inmiddels wel eens dat er een verband is, tussen veel en (te) persoonlijk facebooken en ook bloggen inderdaad en vreemdgaan. Volgens mij zijn het vooral mensen die heel veel persoonlijke bevestiging nodig hebben, zeg maar adoratie. En dan idd liever een schijnwereld creëren/ophouden dan met de realiteit dealen. Het lijkt een beetje narcistisch, allemaal.
Hyves en FB had ik en werd er af en toe flink sjacherijnig van.
Ik zat toch regelmatig me te vergapen aan al die leuke foto's en onderschriften!! Goh, wat een leuke gezellig mensen met zo ontzettend veel leuke gezellige vrienden, op súper-gave feestjes en gewél-di-ge vakantie's. Tot een aantal van die geweldige mensen vreemd bleken te gaan en de ene scheiding na de andere volgde. Toen vielen me de kleppen van de ogen; het was vaak een schijnwereld.
Mensen begonnen ook zomaar ineens te bloggen over van alles en nog wat, ook zo iets raars....Ik had er niets mee, met dat bloggen, vond het vaak saai en onnozel.
Ik denk inmiddels wel eens dat er een verband is, tussen veel en (te) persoonlijk facebooken en ook bloggen inderdaad en vreemdgaan. Volgens mij zijn het vooral mensen die heel veel persoonlijke bevestiging nodig hebben, zeg maar adoratie. En dan idd liever een schijnwereld creëren/ophouden dan met de realiteit dealen. Het lijkt een beetje narcistisch, allemaal.
.
woensdag 28 september 2011 om 16:23
Ik herken het wel, en ik herken het niet.
Ik vind juist al die (voornamelijke) positiviteit op FB heerlijk. Lekker vakantiefoto's bekijken van vrienden, onzinnige weetjes resharen... ik word er juist vrolijk van (en vergeet even alles waar ik niet vrolijk van word).
Exen daarentegen wil ik niet op FB hebben, maar die heb ik dan ook niet of FB.
Ik vind juist al die (voornamelijke) positiviteit op FB heerlijk. Lekker vakantiefoto's bekijken van vrienden, onzinnige weetjes resharen... ik word er juist vrolijk van (en vergeet even alles waar ik niet vrolijk van word).
Exen daarentegen wil ik niet op FB hebben, maar die heb ik dan ook niet of FB.
woensdag 28 september 2011 om 16:41
Ik houd niet van facebook en twitter. Oppervlakkig gelul, stomme spelletjes en nog idiotere links die ik geacht word te bekijken.
Ik heb wel hyves en heel weinig vrienden. Ik zou stapels kunnen toevoegen, maar dat doe ik niet omdat ik juist wél persoonlijk wil zijn. Al mijn vrienden zijn ook persoonlijk en we delen dus wél lief en leed. Ik ken dus iedereen van mijn hyves, zie die mensen IRL ook heel vaak en ik maak via hyves ook afspraken om ze IRL te zien. Ik vind dat leuker dan via de mail. Ook zet ik er wekelijk nieuwe foto's op. Hyves is dus een verlengstuk van mijn echte leven, niet een vervanging ervan.
Ik heb wel hyves en heel weinig vrienden. Ik zou stapels kunnen toevoegen, maar dat doe ik niet omdat ik juist wél persoonlijk wil zijn. Al mijn vrienden zijn ook persoonlijk en we delen dus wél lief en leed. Ik ken dus iedereen van mijn hyves, zie die mensen IRL ook heel vaak en ik maak via hyves ook afspraken om ze IRL te zien. Ik vind dat leuker dan via de mail. Ook zet ik er wekelijk nieuwe foto's op. Hyves is dus een verlengstuk van mijn echte leven, niet een vervanging ervan.
woensdag 28 september 2011 om 17:40
Ik denk dat dit weinig met facebook heeft te maken maar meer met chronische ontevredenheid. Want als je niet zou facebooken zou je hetzelfde gevoel hebben, toch? Dan zou je nog steeds single zijn en je zou nog steeds geen bruid zijn, terwijl al je vrienden zich gaan settelen. Dus wees tevreden met wat je hebt, het leven dat je leidt en richt je op de positieve dingen! Wees gelukkig met jezelf dan komt die relatie ook wel een keer!
woensdag 28 september 2011 om 19:06
Wat een reacties iedereen ! geeft zo een goed gevoel om al jullie tips/ervaringen/herkenbaarheid te lezen. Wil iedereen weer bedanken !
Het is een beetje moeilijk om op iedereen te reageren, dus ik probeer het even in punten:
* Ik heb vrienden in mijn lijst die de meest persoonlijke sores eropzetten, dat ik er soms van moet blozen. Mijn beste vriendin van de Middelbare post altijd wat zij meemaakt met mannen (die heeft me alleen gebruikt voor de seks, die heeft me gedumpt en nu ze in een serieuze relatie zit, deelt ze statusupdates dat ze (nog) niet ten huwelijk gevraagd wordt, of als ze ruzie hebben "ik woon samen met een zak"..
Verder weet ik wel dat de meeste mensen dingen posten die ze willen delen, en dat hun realiteit er mooier uitziet. Doe ik zelf ook, alleen ik heb ook soms cynische en humoristische uitspraken dat ik mezelf uitlach als ik een kilo ben aangekomen in plaats van afgevallen op weight watchers
*Ik denk dat ik mijn vrienden in kan delen: vrienden die hun hele leven erop gooien, vrienden die hun profiel alleen zakelijk gebruiken, vrienden die alleen foto's delen, vrienden die een sociale kwestie willen bevorderen. Ik heb vrienden die echt 24/7 op FB zijn, en de chat ook aanhebben als ze slapen, ze willen geen een mist chatbericht over het hoofd zien.
* Vanaf vandaag ben ik minder op facebook, en ik heb mijn facebook applicatie op mijn telefoon niet gebruikt..wanneer ik inlog, reageer ik minder of doe ik niet meer mee aan discussie's (om volgende toekomstige reacties te minderen) en heb de chat uit... afkicken step by step
Ik zal nu ook minder foto's delen, wil alles een beetje minderen (even tussen haakjes: op uitgaansgelegenheden worden er meestal professionele foto's genomen, die staan dan niet op de webiste van de club/bar/pub, maar op facebook, onder hun profiel/pagina..Facebook lijkt wel alles over genomen te hebben: mensen maken events aan voor hun bruiloft en vrijgezellenfeestjes (in plaats van uitnodigingen) mensen gaan op zoek naar een baan op facebook enz
* Zoals iemand heel mooi verwoorde, je kan zo sterk in je schoenen staan, een leuke dag in Real Life gehad te hebben, en dan check je nog ff je profiel voor je gaat slapen,en treft daar je scharrel in trouwkleding, en dan zakt de moed je weer in de schoenen. (om maar te zwijgen van dat effect op je slaaprust daarna)
Het is een beetje moeilijk om op iedereen te reageren, dus ik probeer het even in punten:
* Ik heb vrienden in mijn lijst die de meest persoonlijke sores eropzetten, dat ik er soms van moet blozen. Mijn beste vriendin van de Middelbare post altijd wat zij meemaakt met mannen (die heeft me alleen gebruikt voor de seks, die heeft me gedumpt en nu ze in een serieuze relatie zit, deelt ze statusupdates dat ze (nog) niet ten huwelijk gevraagd wordt, of als ze ruzie hebben "ik woon samen met een zak"..
Verder weet ik wel dat de meeste mensen dingen posten die ze willen delen, en dat hun realiteit er mooier uitziet. Doe ik zelf ook, alleen ik heb ook soms cynische en humoristische uitspraken dat ik mezelf uitlach als ik een kilo ben aangekomen in plaats van afgevallen op weight watchers
*Ik denk dat ik mijn vrienden in kan delen: vrienden die hun hele leven erop gooien, vrienden die hun profiel alleen zakelijk gebruiken, vrienden die alleen foto's delen, vrienden die een sociale kwestie willen bevorderen. Ik heb vrienden die echt 24/7 op FB zijn, en de chat ook aanhebben als ze slapen, ze willen geen een mist chatbericht over het hoofd zien.
* Vanaf vandaag ben ik minder op facebook, en ik heb mijn facebook applicatie op mijn telefoon niet gebruikt..wanneer ik inlog, reageer ik minder of doe ik niet meer mee aan discussie's (om volgende toekomstige reacties te minderen) en heb de chat uit... afkicken step by step
Ik zal nu ook minder foto's delen, wil alles een beetje minderen (even tussen haakjes: op uitgaansgelegenheden worden er meestal professionele foto's genomen, die staan dan niet op de webiste van de club/bar/pub, maar op facebook, onder hun profiel/pagina..Facebook lijkt wel alles over genomen te hebben: mensen maken events aan voor hun bruiloft en vrijgezellenfeestjes (in plaats van uitnodigingen) mensen gaan op zoek naar een baan op facebook enz
* Zoals iemand heel mooi verwoorde, je kan zo sterk in je schoenen staan, een leuke dag in Real Life gehad te hebben, en dan check je nog ff je profiel voor je gaat slapen,en treft daar je scharrel in trouwkleding, en dan zakt de moed je weer in de schoenen. (om maar te zwijgen van dat effect op je slaaprust daarna)
donderdag 29 september 2011 om 13:29
Heeeel herkenbaar dit!
Feit is wel dat als ik mijn eigen pagina bekijk, met dezelfde ogen zoals ik ook die van andere bekijk, ik mezelf opeens ook heel interessant vind
. In real life is dit wel anders en word ik dus ook heeeeel onzeker van de pagina's van iemand anders, iedereen lijkt alles beter/leuker/mooier te hebben dan ik, met de nadruk op LIJKT!
Vandaar dat ik besloten heb niks meer "zomaar" op facebook te posten, het alleen maar te bekijken als ik een mailtje heb dat iemand op mijn prikbord of een priveberichtje geschreven heeft, of ik zelf iemand iets wil vragen waarbij dat niet anders dan via facebook kan (dus als ik geen emailadres en telnr van diegene heb). Want ik ben wel met je eens dat het een hele leuke manier is om met mensen in contact te blijven, waarmee anders (zonder facebook) het contact allang verwaterd zou zijn, of die je in sommige situaties niet anders kunt bereiken dan zo!
Ik schrok heel erg van mezelf, omdat ik echt serieus moest "afkicken" van facebook, maargoed, als je het zelf echt wilt lukt dit best natuurlijk. Mij is toen in ieder geval duidelijk geworden dat ik niet van plan ben om me dan ook nog maar 1 minuut van mn leven ellendig te gaan voelen door een stomme facebookpagine en hetgene wat mensen daar allemaal op zetten.
Tegenwoordig als ik me danwel of heel gelukkig of heel down voel om wat voor reden dan ook bel ik gewoon 1 van mn vriendinnen op om dat mede te delen, enne guess what...........een reallife antwoord is zoooooooo veeeeeeeel beter/leuker/mooier dan een internet antwoord van iemand die ik eigenlijk, in real life, niet eens als een vriendin zou beschouwen!!!
Feit is wel dat als ik mijn eigen pagina bekijk, met dezelfde ogen zoals ik ook die van andere bekijk, ik mezelf opeens ook heel interessant vind
. In real life is dit wel anders en word ik dus ook heeeeel onzeker van de pagina's van iemand anders, iedereen lijkt alles beter/leuker/mooier te hebben dan ik, met de nadruk op LIJKT!Vandaar dat ik besloten heb niks meer "zomaar" op facebook te posten, het alleen maar te bekijken als ik een mailtje heb dat iemand op mijn prikbord of een priveberichtje geschreven heeft, of ik zelf iemand iets wil vragen waarbij dat niet anders dan via facebook kan (dus als ik geen emailadres en telnr van diegene heb). Want ik ben wel met je eens dat het een hele leuke manier is om met mensen in contact te blijven, waarmee anders (zonder facebook) het contact allang verwaterd zou zijn, of die je in sommige situaties niet anders kunt bereiken dan zo!
Ik schrok heel erg van mezelf, omdat ik echt serieus moest "afkicken" van facebook, maargoed, als je het zelf echt wilt lukt dit best natuurlijk. Mij is toen in ieder geval duidelijk geworden dat ik niet van plan ben om me dan ook nog maar 1 minuut van mn leven ellendig te gaan voelen door een stomme facebookpagine en hetgene wat mensen daar allemaal op zetten.
Tegenwoordig als ik me danwel of heel gelukkig of heel down voel om wat voor reden dan ook bel ik gewoon 1 van mn vriendinnen op om dat mede te delen, enne guess what...........een reallife antwoord is zoooooooo veeeeeeeel beter/leuker/mooier dan een internet antwoord van iemand die ik eigenlijk, in real life, niet eens als een vriendin zou beschouwen!!!
donderdag 29 september 2011 om 14:11
Hier ook geen FaKebook [meer].
Het boeit me totaal niet wat een verre kennis [want echte vrienden zijn het niet] voor moois in elkaar creeert. Schijnwereld, dus fake.
Heb het wel een week of 2 gehad, idem met Hyves maar heb er echt niks mee. De 'vrienden' die ik had op deze profielensites, daarvan weet ik dat ze zich mooier en beter voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, en zelf krijg je die neiging ook om je vooral interessanter voor te doen. Helaas, ik heb geen interessant leven [op dit moment], weinig te melden, en foto's toegestuurd krijgen waarbij je er niet altijd florissant uitziet door een borreltje teveel op een feestje of bezoek, of een slechte 'fotograaf' is voor mij een NO! [wel een eye opener haha]
Sommige mensen schijnen dit superleuk te vinden om je [nogmaals] voor lul te zetten..
Daarbij, de echte vrienden spreek ik liever ook live en face to face, ouderwets maar wel zo gezellig en ECHT.
Geen sociale media dus voor mij, het ligt me niet, kan er niks mee, het boeit me niet. Andersom boeit het de 'vrienden' ook geen ruk, want ze willen wel vrienden worden maar er kan nog geen persoonlijk berichtje van af.
En bij degene die je eens in de tijd bericht, blijft het oppervlakkig en nikszeggend. Geen toegevoegde waarde en lekker rustig om niet mee te [willen] doen aan deze poppenkast.
Het Viva-forum daarentegen vind ik dan wel weer een leuke poppenkast bezigheid.
Het boeit me totaal niet wat een verre kennis [want echte vrienden zijn het niet] voor moois in elkaar creeert. Schijnwereld, dus fake.
Heb het wel een week of 2 gehad, idem met Hyves maar heb er echt niks mee. De 'vrienden' die ik had op deze profielensites, daarvan weet ik dat ze zich mooier en beter voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, en zelf krijg je die neiging ook om je vooral interessanter voor te doen. Helaas, ik heb geen interessant leven [op dit moment], weinig te melden, en foto's toegestuurd krijgen waarbij je er niet altijd florissant uitziet door een borreltje teveel op een feestje of bezoek, of een slechte 'fotograaf' is voor mij een NO! [wel een eye opener haha]
Sommige mensen schijnen dit superleuk te vinden om je [nogmaals] voor lul te zetten..
Daarbij, de echte vrienden spreek ik liever ook live en face to face, ouderwets maar wel zo gezellig en ECHT.
Geen sociale media dus voor mij, het ligt me niet, kan er niks mee, het boeit me niet. Andersom boeit het de 'vrienden' ook geen ruk, want ze willen wel vrienden worden maar er kan nog geen persoonlijk berichtje van af.
En bij degene die je eens in de tijd bericht, blijft het oppervlakkig en nikszeggend. Geen toegevoegde waarde en lekker rustig om niet mee te [willen] doen aan deze poppenkast.
Het Viva-forum daarentegen vind ik dan wel weer een leuke poppenkast bezigheid.