Werk & Studie
alle pijlers
opgestapt
dinsdag 27 september 2011 om 12:15
Ik ben vandaag opgestapt bij mijn baantje. Ik zag het als een bijbaantje totdat ik iets had gevonden waarvoor ik gestudeerd heb. Ik vond het werk daar echt verschrikkelijk. Ben drie keer helemaal in huilen uitgebarsten en kreeg gewoon geen adem meer. Nadat dit vandaag weer het geval was ben ik opgestapt. Ik schaam me verschrikkelijk dat ik zo overgevoelig ben en alles zo persoonlijk opvat. Ik had vervelende klanten aan de lijn. Ik probeerde rustig na te denken en ik weet dat ze het niet persoonlijk bedoelen en dat het maar een bijbaantje is. Maar dit helpt niet. Ik zie het als een falen dat ik ben gestopt en dat ik om alles zo emotioneel word schaam ik me enorm over, vooral omdat ik een volwassen persoon ben( 25 jaar) Ik wou juist doorzetten om te bewijzen dat ik met stress om kon gaan. Maar helaas.
Sinds kleins af aan ben ik al overgevoelig. Ik was zelfs een huilbaby. Ik heb op zelfsverdedigingscursus gezeten, therapie gezeten, zoals assertiviteitscursus maar nog sta ik niet stevig in mijn schoenen.
Ik weet niet meer hoe ik dit aan mezelf kan veranderen.
Ik moest het gewoon even vertellen om mijn hart te luchten.
Sinds kleins af aan ben ik al overgevoelig. Ik was zelfs een huilbaby. Ik heb op zelfsverdedigingscursus gezeten, therapie gezeten, zoals assertiviteitscursus maar nog sta ik niet stevig in mijn schoenen.
Ik weet niet meer hoe ik dit aan mezelf kan veranderen.
Ik moest het gewoon even vertellen om mijn hart te luchten.
woensdag 28 september 2011 om 08:35
Mwa.. ik zou me eer niet zo druk over maken dat je gestopt bent met je bijbaantje. Dit werk was niets voor jou,je hebt het geprobeerd en toen het niet verbeterde heb je voor jezelf gekozen en ben je weggegaan. scheelt natuurlijk wel dathet maar een bijbaantje was/is.
Zo heb ik 1 dag bij een slager gewerkt en ook daar wist ik meteen dat het niets voor mij was. hetzelfde gold voor een colportage baan( huis aan huis alarmsystemen verkopen ), ben ik ook mee gestopt na 1 dag.
Nu werk ik al jaren in dezelfde baan ( waarin ik afgestudeerd ben ) en met goede resultaten.
Zo heb ik 1 dag bij een slager gewerkt en ook daar wist ik meteen dat het niets voor mij was. hetzelfde gold voor een colportage baan( huis aan huis alarmsystemen verkopen ), ben ik ook mee gestopt na 1 dag.
Nu werk ik al jaren in dezelfde baan ( waarin ik afgestudeerd ben ) en met goede resultaten.
woensdag 28 september 2011 om 08:41
Wees je bewust dat de boosheid van je klanten negen van de tien keer niet persoonlijk naar jou toe bedoeld is. Het is vaak de uiting van frustratie die al eerder is ontstaan. Zolang jij je daarvan bewust blijft zal het je uiteindelijk minder gaan raken.
Ondanks dat je volwassen bent ben je nog relatief jong. Vroeger kon ik er ook niet heel goed tegen. Voelde me echt rot als iemand bijvoorbeeld door de telefoon lelijk tegen me deed. Nu over het algemeen genomen niet meer, kan ook niet in mijn werk overigens, krijg iedere dag wel iemands frustraties over me heen. Wordt dit te erg of wordt iemand verbaal agressief dan kondig ik aan dat ik het gesprek ga beeindigen als de toon van het gesprek niet wordt gewijzigd. Gaat het door, dan hang ik dus op.
Ondanks dat je volwassen bent ben je nog relatief jong. Vroeger kon ik er ook niet heel goed tegen. Voelde me echt rot als iemand bijvoorbeeld door de telefoon lelijk tegen me deed. Nu over het algemeen genomen niet meer, kan ook niet in mijn werk overigens, krijg iedere dag wel iemands frustraties over me heen. Wordt dit te erg of wordt iemand verbaal agressief dan kondig ik aan dat ik het gesprek ga beeindigen als de toon van het gesprek niet wordt gewijzigd. Gaat het door, dan hang ik dus op.
woensdag 28 september 2011 om 08:44
quote:JoniJoni schreef op 28 september 2011 @ 08:27:
Klinkt heel mooi, maar hoe leer je dat dan? Op een cursus, via internet? Ik denk dat het allemaal niet zo simpel is. Een beetje zoals een depressief iemand waar je tegen zegt dat hij moet leren om van kleine dingen te genieten. Hoe doe je dat, als je dat van nature niet hebt? Ik vraag het me echt serieus af, ik geloof echt niet dat het mij zou lukken, en dat is niet omdat ik dat niet wil. Er zou gewoon een pilletje voor moeten zijn dat je innam en dat het dan overging, maar die zijn er niet volgens mij.Niet alles is (godzijdank) met een pilletje op te lossen. En nee: het is zeker niet simpel, maar als je wat aan die cursussen en therapieen wilt hebben, dan zul je ze toch vroeg of laat in de praktijk moeten brengen. Hoe lastig dat ook is. Of lijkt. Het is echt aan jezelf hoor. Wil jij je hele leven een huilie blijven of wil je respect afdwingen. De keuze is aan jou.
Klinkt heel mooi, maar hoe leer je dat dan? Op een cursus, via internet? Ik denk dat het allemaal niet zo simpel is. Een beetje zoals een depressief iemand waar je tegen zegt dat hij moet leren om van kleine dingen te genieten. Hoe doe je dat, als je dat van nature niet hebt? Ik vraag het me echt serieus af, ik geloof echt niet dat het mij zou lukken, en dat is niet omdat ik dat niet wil. Er zou gewoon een pilletje voor moeten zijn dat je innam en dat het dan overging, maar die zijn er niet volgens mij.Niet alles is (godzijdank) met een pilletje op te lossen. En nee: het is zeker niet simpel, maar als je wat aan die cursussen en therapieen wilt hebben, dan zul je ze toch vroeg of laat in de praktijk moeten brengen. Hoe lastig dat ook is. Of lijkt. Het is echt aan jezelf hoor. Wil jij je hele leven een huilie blijven of wil je respect afdwingen. De keuze is aan jou.
woensdag 28 september 2011 om 09:17
Ik denk dat A: het werk in een callcenter bij uitstek een negatieve baan is waarbij je veel mensen tegenkomt die niet op jou zitten te wachten. Misschien is iets doen in de bediening (horeca) dan leuker, want daar kom je vooral blije mensen tegen die zin hebben in een drankje. Als je weet van jezelf dat je vooral blije emoties moet hebben en geen negatieve, waarom zoek je dan ook een baan in een callcenter? Dat is dan toch vragen om problemen? Ga iets service verlenends doen, zoals bedienen, mensen mooi maken, een leuke dag bezorgen of iets anders wat te maken heeft met een positieve sfeer.
(werken in een dierentuin of pretpark, horeca, recreatie, in de zorg, schoonmaken, glazenwasser, etc. Allemaal banen waarin mensen doorgaans blij met je zijn omdat je ze iets komt brengen ipv halen)
Verder denk ik dat je B: nog wel kunt groeien in stevigheid. Naarmate je ouder wordt, zul je dit soort dingen steeds makkelijker naast je neer kunnen leggen. Ten minste, dat werkt vaak zo met ouder worden. Het krijgt gewoon een minder grote rol in je leven wat anderen doen, vinden, denken en zich gedragen tegen jou.
Maak het niet te zwaar. Je bent een ervaring rijker, weet nu dat dit niet jouw 'soort' banen zijn en ga met die kennis iets doen wat meer bij je past.
(werken in een dierentuin of pretpark, horeca, recreatie, in de zorg, schoonmaken, glazenwasser, etc. Allemaal banen waarin mensen doorgaans blij met je zijn omdat je ze iets komt brengen ipv halen)
Verder denk ik dat je B: nog wel kunt groeien in stevigheid. Naarmate je ouder wordt, zul je dit soort dingen steeds makkelijker naast je neer kunnen leggen. Ten minste, dat werkt vaak zo met ouder worden. Het krijgt gewoon een minder grote rol in je leven wat anderen doen, vinden, denken en zich gedragen tegen jou.
Maak het niet te zwaar. Je bent een ervaring rijker, weet nu dat dit niet jouw 'soort' banen zijn en ga met die kennis iets doen wat meer bij je past.
woensdag 28 september 2011 om 09:23
Ik heb een collega wanneer je ook maar iets van commentaar geeft, helemaal dichtslaat. Vervolgens wel in staat is stikchagerijnig rond te lopen, maar alle conflict uit de weg gaat. En dan -als je het met haar oppakt- meteen begint te huilen.
Niet leuk vind ik, want dan moet je haar echt met zijden handschoentjes gaan aanpakken. Terwijl je dingen ook gewoon kunt zien als zakelijk en niet persoonlijk. En dat gaat bij haar gewoon niet, ze maakt alles persoonlijk en zwaar en drama.
Niet leuk vind ik, want dan moet je haar echt met zijden handschoentjes gaan aanpakken. Terwijl je dingen ook gewoon kunt zien als zakelijk en niet persoonlijk. En dat gaat bij haar gewoon niet, ze maakt alles persoonlijk en zwaar en drama.
woensdag 28 september 2011 om 11:02
quote:JoniJoni schreef op 27 september 2011 @ 14:29:
Weet jij het Madelein? TO zelf niet, vandaar dat ze dit topic opent.Nee, maar als ik iets niet weet ga ik op zoek naar het antwoord en blijf ik niet roepen dat ik het niet weet. En dat is wat TO naar mijn idee hier doet. Roepen van ik weet het niet, ipv die tijd/energie te besteden aan het zoeken en vinden van een antwoord.
Weet jij het Madelein? TO zelf niet, vandaar dat ze dit topic opent.Nee, maar als ik iets niet weet ga ik op zoek naar het antwoord en blijf ik niet roepen dat ik het niet weet. En dat is wat TO naar mijn idee hier doet. Roepen van ik weet het niet, ipv die tijd/energie te besteden aan het zoeken en vinden van een antwoord.
woensdag 28 september 2011 om 11:11
quote:Madelein schreef op 28 september 2011 @ 11:02:
[...]
Nee, maar als ik iets niet weet ga ik op zoek naar het antwoord en blijf ik niet roepen dat ik het niet weet. En dat is wat TO naar mijn idee hier doet. Roepen van ik weet het niet, ipv die tijd/energie te besteden aan het zoeken en vinden van een antwoord.
ze opent een topic omdat ze het niet weet, en hoopt op ideeen en reacties van anderen.
Had je nou echt verwacht, dat iemand, die al jaren zo in elkaar zit, na 10 postings opeens een draai maakt van 180 graden en opeens heel zelfverzekerd is?
[...]
Nee, maar als ik iets niet weet ga ik op zoek naar het antwoord en blijf ik niet roepen dat ik het niet weet. En dat is wat TO naar mijn idee hier doet. Roepen van ik weet het niet, ipv die tijd/energie te besteden aan het zoeken en vinden van een antwoord.
ze opent een topic omdat ze het niet weet, en hoopt op ideeen en reacties van anderen.
Had je nou echt verwacht, dat iemand, die al jaren zo in elkaar zit, na 10 postings opeens een draai maakt van 180 graden en opeens heel zelfverzekerd is?
woensdag 28 september 2011 om 16:30
Nee het is niet eenvoudig, en ik bedoel ook niet dat ze opeens 180 graden om moet draaien.Ik snap ook wel dat het niet kan. Maar de reacties van TO beperken zich op dit moment tot: ik vind mezelf geen leuk persoon, dan trek ik het niet meer, het is een barriere die ik niet krijg overwonnen.
Elastiekje zegt bijvoorbeeld, ik heb dit bij mijn huisarts aangekaart, dit zou voor Oppie ook een mogelijkheid zijn.
Ook op reacties als, rustig ademhalen e.d. reageert Oppie niet met, goede tip dat ga ik proberen, maar met: "bij 1 of 2 situaties kan ik nog wel rustig blijven. maar na een opeenstapeling van, dan trek ik het niet meer."
het zou zoveel constructiever zijn om wat te doen met de tips die gegeven worden, dan de situaties keer op keer uit te pluizen. Die situaties zijn gebeurd en zijn vervelend, nu met de tips aan de slag om de volgende situaties minder vervelend te maken. En dat gaat niet zonder slag of stoot, dat snap ik ook wel. Maar met blijven hangen in de situatie kom je nog minder ver.
Elastiekje zegt bijvoorbeeld, ik heb dit bij mijn huisarts aangekaart, dit zou voor Oppie ook een mogelijkheid zijn.
Ook op reacties als, rustig ademhalen e.d. reageert Oppie niet met, goede tip dat ga ik proberen, maar met: "bij 1 of 2 situaties kan ik nog wel rustig blijven. maar na een opeenstapeling van, dan trek ik het niet meer."
het zou zoveel constructiever zijn om wat te doen met de tips die gegeven worden, dan de situaties keer op keer uit te pluizen. Die situaties zijn gebeurd en zijn vervelend, nu met de tips aan de slag om de volgende situaties minder vervelend te maken. En dat gaat niet zonder slag of stoot, dat snap ik ook wel. Maar met blijven hangen in de situatie kom je nog minder ver.
woensdag 28 september 2011 om 19:34
Madeleine (en ook enkele anderen hier) ik vind jou heel makkelijk praten en kan in je postings duidelijk lezen dat jij hier (gelukkig voor jou) geen last van hebt.
Ik heb het zelfde als TO en ik ben al tig x bij de dokter geweest, diverse cursussen gedaan zoals assertiviteit, bij een psychotherapeut en psycholoog geweest, in het alternatieve circuit beland en nog heb ik hier regelmatig last van.
En ja ik haal regelmatig diep adem en weet dondersgoed dat kritiek of een uitval van een boze klant niet altijd persoonlijk bedoeld is, maar zo komt het nou eenmaal vaak wel binnen bij mij.
Ik begin niet iedere keer meer te janken, zoals vroeger, maar ik ben wel iemand die snel emotioneel raakt en dan begint te huilen. Een echte huilie dus zoals de fijne posters hier dat noemen. Precies dezelfde "fijne" reactie die ik in het dagelijks leven ook nog wel eens krijg en het nog frustrerender maakt.
Als het zo makkelijk was als sommige mensen hier het voor doen komen dan had toch niemand hier last van? Dan hadden we allang met zijn alle een fijne wereld zonder huilies.
@ TO: Ik denk dat door die schaamte en het gevoel dat je, je aanstelt de emoties alleen maar hoger oplopen. Dat is bij mij in ieder geval wel het geval. Hoe meer ik tegen mezelf zeg: Niet aanstellen! Hoe meer overstuur ik raak. Op momenten dat ik het gewoon kan accepteren heb ik er een stuk minder last van. Al moet ik heel eerlijk zeggen dat ik het tegenwoordig eigenlijk alleen nog heb onder invloed van hormonen tijdens de maandelijkse periode.
Ik heb eigenlijk verder niet echt tips voor je maar wilde je even laten weten dat je niet de enige bent, want dat gevoel heb ik zelf namelijk nog wel is en dat maakt het voor mij dan nog erger
Ik heb het zelfde als TO en ik ben al tig x bij de dokter geweest, diverse cursussen gedaan zoals assertiviteit, bij een psychotherapeut en psycholoog geweest, in het alternatieve circuit beland en nog heb ik hier regelmatig last van.
En ja ik haal regelmatig diep adem en weet dondersgoed dat kritiek of een uitval van een boze klant niet altijd persoonlijk bedoeld is, maar zo komt het nou eenmaal vaak wel binnen bij mij.
Ik begin niet iedere keer meer te janken, zoals vroeger, maar ik ben wel iemand die snel emotioneel raakt en dan begint te huilen. Een echte huilie dus zoals de fijne posters hier dat noemen. Precies dezelfde "fijne" reactie die ik in het dagelijks leven ook nog wel eens krijg en het nog frustrerender maakt.
Als het zo makkelijk was als sommige mensen hier het voor doen komen dan had toch niemand hier last van? Dan hadden we allang met zijn alle een fijne wereld zonder huilies.
@ TO: Ik denk dat door die schaamte en het gevoel dat je, je aanstelt de emoties alleen maar hoger oplopen. Dat is bij mij in ieder geval wel het geval. Hoe meer ik tegen mezelf zeg: Niet aanstellen! Hoe meer overstuur ik raak. Op momenten dat ik het gewoon kan accepteren heb ik er een stuk minder last van. Al moet ik heel eerlijk zeggen dat ik het tegenwoordig eigenlijk alleen nog heb onder invloed van hormonen tijdens de maandelijkse periode.
Ik heb eigenlijk verder niet echt tips voor je maar wilde je even laten weten dat je niet de enige bent, want dat gevoel heb ik zelf namelijk nog wel is en dat maakt het voor mij dan nog erger
donderdag 29 september 2011 om 11:00
quote:patries88 schreef op 28 september 2011 @ 19:34:
Madeleine (en ook enkele anderen hier) ik vind jou heel makkelijk praten en kan in je postings duidelijk lezen dat jij hier (gelukkig voor jou) geen last van hebt.
Ik heb hier ook last van gehad..door er mee aan de slag te gaan is het minder geworden. Bij jou lees ik ook dat je vanalles gedaan hebt en dat het daardoor minder is geworden. En dat is precies wat ik de hele tijd bedoel, je moet er wat mee/aan doen ipv alleen maar blijven schrijven dat het heel vervelend is wat je hebt.
Madeleine (en ook enkele anderen hier) ik vind jou heel makkelijk praten en kan in je postings duidelijk lezen dat jij hier (gelukkig voor jou) geen last van hebt.
Ik heb hier ook last van gehad..door er mee aan de slag te gaan is het minder geworden. Bij jou lees ik ook dat je vanalles gedaan hebt en dat het daardoor minder is geworden. En dat is precies wat ik de hele tijd bedoel, je moet er wat mee/aan doen ipv alleen maar blijven schrijven dat het heel vervelend is wat je hebt.
donderdag 29 september 2011 om 16:58
quote:JoniJoni schreef op 29 september 2011 @ 12:02:
Ik lees eens terug want ik ben verbaasd dat jij hier ook last van hebt gehad. Je hebt diverse postingen gedaan, maar zonder tips. Jammer.
Je kunt ook gewoon vragen of ik nog tips heb.
Nou echt hier precies last van ook niet, maar wel dat ik moeite heb met beoordelingssituaties en bijvoorbeeld heel zenuwachtig ben voor een functioneringsgesprek. Wat mij geholpen heeft is om te bedenken dat er zes miljard mensen zijn op de wereld en dat ik echt niet zo belangrijk ben, dat het mensen bijblijft dat ik iets doms zeg. Het interesseert de mensen aan de andere kant van de lijn echt niet dat jij huilt.
Ook helpt het mij echt om thuis mijn hard te luchten. Verder is het misschien ook wel een kwestie van oefenen? Bij mij in ieder geval wel. Echt, die ober/kelner krijgt 100 klanten per dag en onthoud het echt niet als ik toevallig een rood hoofd krijg bij het vragen om de rekening, dus waarom maak ik me er zo druk om. Dus relativeren.
En niet teveel willen in 1x, het gaat nl niet van de een op de andere dag goed, als je dat van jezelf gaat verlangen, gaat het niet lukken. Dus stapje voor stapje en van elke behaalde tree genieten/er trots op zijn.
Dat zijn dingen die mij geholpen hebben, maar bij de TS kan het weer heel anders liggen. Dat is wel een beetje zoeken, naar wat bij je past. Maar zoals ik al eerder zei, vond ik de tip om eens met de huisarts te gaan praten een goede.
Ik lees eens terug want ik ben verbaasd dat jij hier ook last van hebt gehad. Je hebt diverse postingen gedaan, maar zonder tips. Jammer.
Je kunt ook gewoon vragen of ik nog tips heb.
Nou echt hier precies last van ook niet, maar wel dat ik moeite heb met beoordelingssituaties en bijvoorbeeld heel zenuwachtig ben voor een functioneringsgesprek. Wat mij geholpen heeft is om te bedenken dat er zes miljard mensen zijn op de wereld en dat ik echt niet zo belangrijk ben, dat het mensen bijblijft dat ik iets doms zeg. Het interesseert de mensen aan de andere kant van de lijn echt niet dat jij huilt.
Ook helpt het mij echt om thuis mijn hard te luchten. Verder is het misschien ook wel een kwestie van oefenen? Bij mij in ieder geval wel. Echt, die ober/kelner krijgt 100 klanten per dag en onthoud het echt niet als ik toevallig een rood hoofd krijg bij het vragen om de rekening, dus waarom maak ik me er zo druk om. Dus relativeren.
En niet teveel willen in 1x, het gaat nl niet van de een op de andere dag goed, als je dat van jezelf gaat verlangen, gaat het niet lukken. Dus stapje voor stapje en van elke behaalde tree genieten/er trots op zijn.
Dat zijn dingen die mij geholpen hebben, maar bij de TS kan het weer heel anders liggen. Dat is wel een beetje zoeken, naar wat bij je past. Maar zoals ik al eerder zei, vond ik de tip om eens met de huisarts te gaan praten een goede.
