Lastige man
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:32
Oké, even iets heel kleins, maar het zit me een beetje dwars en ik wil graag wat objectieve feedback.
Mijn vriend en ik wonen net samen. Zijn familie (oma, vader, moeder, zus) wonen allemaal binnen 10 minuten fietsen bij ons vandaan. Mijn familie (opa, oma, vader, stiefmoeder, twee halfbroers, moeder, drie zussen, één zwager) is minimaal 1 uur reizen, dus die zien we minder/hij eigenlijk helemaal niet (ik ga altijd alleen).
Ik heb een hele goede band met zijn familie en kom graag vaak bij hen langs (soms ga ik alleen bij zijn oma op de thee). Dat mijn vriend geen goede band heeft met mijn familie, is geen aanwijsbare reden voor; ze vinden hem leuk en zien hem graag.
Nu is mijn vriend volgende maand jarig en hij wil mijn familie niet uitnodigen, terwijl zij heel graag zouden komen en ook al gevraagd hebben of hij nog van plan is zijn verjaardag te vieren. Hij heeft immers maar vier familieleden en tjah... ik heb er tien. 'Ik ga geen taart kopen die jouw familie opeet,' zegt hij dan.
Daarnaast wil hij ook niet naar de verjaardagen van mijn familie. 'Want jij hebt maar twee verjaardagen van mijn familie per jaar, terwijl ik er tien heb,' zegt hij dan (zijn vader viert het nooit en zijn oma en moeder zijn op dezelfde dag jarig - heb ik weer).
Ik vind 't oneerlijk en frustrerend, omdat ik graag zie dat hij een deel gaat uitmaken van mijn familie, maar hij wil dit duidelijk niet. Terwijl ik al wel een deel uit maak van zijn familie, alleen ziet hij dat niet zo (ik nodigde overigens zijn familie wél uit voor mijn verjaardag).
Nu snap ik ook wel dat tien verjaardagen heel veel is; hij hoeft van mij niet naar de verjaardagen van mijn halfbroertjes (zijn ook pas 8 en 1 jaar oud) of naar die van mijn opa en oma en stiefmoeder. Maar die van mijn vader, moeder en drie zussen vind ik eigenlijk wel belangrijk.
Vraag ik dan te veel?
Mijn vriend en ik wonen net samen. Zijn familie (oma, vader, moeder, zus) wonen allemaal binnen 10 minuten fietsen bij ons vandaan. Mijn familie (opa, oma, vader, stiefmoeder, twee halfbroers, moeder, drie zussen, één zwager) is minimaal 1 uur reizen, dus die zien we minder/hij eigenlijk helemaal niet (ik ga altijd alleen).
Ik heb een hele goede band met zijn familie en kom graag vaak bij hen langs (soms ga ik alleen bij zijn oma op de thee). Dat mijn vriend geen goede band heeft met mijn familie, is geen aanwijsbare reden voor; ze vinden hem leuk en zien hem graag.
Nu is mijn vriend volgende maand jarig en hij wil mijn familie niet uitnodigen, terwijl zij heel graag zouden komen en ook al gevraagd hebben of hij nog van plan is zijn verjaardag te vieren. Hij heeft immers maar vier familieleden en tjah... ik heb er tien. 'Ik ga geen taart kopen die jouw familie opeet,' zegt hij dan.
Daarnaast wil hij ook niet naar de verjaardagen van mijn familie. 'Want jij hebt maar twee verjaardagen van mijn familie per jaar, terwijl ik er tien heb,' zegt hij dan (zijn vader viert het nooit en zijn oma en moeder zijn op dezelfde dag jarig - heb ik weer).
Ik vind 't oneerlijk en frustrerend, omdat ik graag zie dat hij een deel gaat uitmaken van mijn familie, maar hij wil dit duidelijk niet. Terwijl ik al wel een deel uit maak van zijn familie, alleen ziet hij dat niet zo (ik nodigde overigens zijn familie wél uit voor mijn verjaardag).
Nu snap ik ook wel dat tien verjaardagen heel veel is; hij hoeft van mij niet naar de verjaardagen van mijn halfbroertjes (zijn ook pas 8 en 1 jaar oud) of naar die van mijn opa en oma en stiefmoeder. Maar die van mijn vader, moeder en drie zussen vind ik eigenlijk wel belangrijk.
Vraag ik dan te veel?
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:35
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:35
Een relatie is geven en nemen. Ik vind jouw vriend een beetje klinken als een kinderachtig mannetje. Wat kun jij 't helpen dat zijn familie zo compact is en dat jij vooral meer broers en zussen hebt? Gaat het daar nu echt om?
Aan de andere kant heeft 't ook geen zin om 'm tegen zijn zin mee te slepen, dat werkt dan weer averechts. Heeft hij 't überhaupt wel 's een kans gegeven?
Aan de andere kant heeft 't ook geen zin om 'm tegen zijn zin mee te slepen, dat werkt dan weer averechts. Heeft hij 't überhaupt wel 's een kans gegeven?
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:36
quote:abigail87 schreef op 01 oktober 2011 @ 22:32:
Oké, even iets heel kleins, maar het zit me een beetje dwars en ik wil graag wat objectieve feedback.
Mijn vriend en ik wonen net samen. Zijn familie (oma, vader, moeder, zus) wonen allemaal binnen 10 minuten fietsen bij ons vandaan. Mijn familie (opa, oma, vader, stiefmoeder, twee halfbroers, moeder, drie zussen, één zwager) is minimaal 1 uur reizen, dus die zien we minder/hij eigenlijk helemaal niet (ik ga altijd alleen).
Ik heb een hele goede band met zijn familie en kom graag vaak bij hen langs (soms ga ik alleen bij zijn oma op de thee). Dat mijn vriend geen goede band heeft met mijn familie, is geen aanwijsbare reden voor; ze vinden hem leuk en zien hem graag.
Nu is mijn vriend volgende maand jarig en hij wil mijn familie niet uitnodigen, terwijl zij heel graag zouden komen en ook al gevraagd hebben of hij nog van plan is zijn verjaardag te vieren. Hij heeft immers maar vier familieleden en tjah... ik heb er tien. 'Ik ga geen taart kopen die jouw familie opeet,' zegt hij dan.
Daarnaast wil hij ook niet naar de verjaardagen van mijn familie. 'Want jij hebt maar twee verjaardagen van mijn familie per jaar, terwijl ik er tien heb,' zegt hij dan (zijn vader viert het nooit en zijn oma en moeder zijn op dezelfde dag jarig - heb ik weer).
Ik vind 't oneerlijk en frustrerend, omdat ik graag zie dat hij een deel gaat uitmaken van mijn familie, maar hij wil dit duidelijk niet. Terwijl ik al wel een deel uit maak van zijn familie, alleen ziet hij dat niet zo (ik nodigde overigens zijn familie wél uit voor mijn verjaardag).
Nu snap ik ook wel dat tien verjaardagen heel veel is; hij hoeft van mij niet naar de verjaardagen van mijn halfbroertjes (zijn ook pas 8 en 1 jaar oud) of naar die van mijn opa en oma en stiefmoeder. Maar die van mijn vader, moeder en drie zussen vind ik eigenlijk wel belangrijk.
Vraag ik dan te veel?
Dat hij zoiets zegt.. hij houdt niet echt van je. Als je dol op iemand bent ontvang je met liefde haar familie (als daar geen specifiek probleem mee is, maar dat is niet het geval)
Ik zou dit heel erg vinden.
Vooral niet bij jezelf gaan zoeken ('vraag IK te veel') Hij zou zich iets af moeten vragen.
Ik zou heel duidelijk zeggen hoe kwetsend dit voor jou is.
Oké, even iets heel kleins, maar het zit me een beetje dwars en ik wil graag wat objectieve feedback.
Mijn vriend en ik wonen net samen. Zijn familie (oma, vader, moeder, zus) wonen allemaal binnen 10 minuten fietsen bij ons vandaan. Mijn familie (opa, oma, vader, stiefmoeder, twee halfbroers, moeder, drie zussen, één zwager) is minimaal 1 uur reizen, dus die zien we minder/hij eigenlijk helemaal niet (ik ga altijd alleen).
Ik heb een hele goede band met zijn familie en kom graag vaak bij hen langs (soms ga ik alleen bij zijn oma op de thee). Dat mijn vriend geen goede band heeft met mijn familie, is geen aanwijsbare reden voor; ze vinden hem leuk en zien hem graag.
Nu is mijn vriend volgende maand jarig en hij wil mijn familie niet uitnodigen, terwijl zij heel graag zouden komen en ook al gevraagd hebben of hij nog van plan is zijn verjaardag te vieren. Hij heeft immers maar vier familieleden en tjah... ik heb er tien. 'Ik ga geen taart kopen die jouw familie opeet,' zegt hij dan.
Daarnaast wil hij ook niet naar de verjaardagen van mijn familie. 'Want jij hebt maar twee verjaardagen van mijn familie per jaar, terwijl ik er tien heb,' zegt hij dan (zijn vader viert het nooit en zijn oma en moeder zijn op dezelfde dag jarig - heb ik weer).
Ik vind 't oneerlijk en frustrerend, omdat ik graag zie dat hij een deel gaat uitmaken van mijn familie, maar hij wil dit duidelijk niet. Terwijl ik al wel een deel uit maak van zijn familie, alleen ziet hij dat niet zo (ik nodigde overigens zijn familie wél uit voor mijn verjaardag).
Nu snap ik ook wel dat tien verjaardagen heel veel is; hij hoeft van mij niet naar de verjaardagen van mijn halfbroertjes (zijn ook pas 8 en 1 jaar oud) of naar die van mijn opa en oma en stiefmoeder. Maar die van mijn vader, moeder en drie zussen vind ik eigenlijk wel belangrijk.
Vraag ik dan te veel?
Dat hij zoiets zegt.. hij houdt niet echt van je. Als je dol op iemand bent ontvang je met liefde haar familie (als daar geen specifiek probleem mee is, maar dat is niet het geval)
Ik zou dit heel erg vinden.
Vooral niet bij jezelf gaan zoeken ('vraag IK te veel') Hij zou zich iets af moeten vragen.
Ik zou heel duidelijk zeggen hoe kwetsend dit voor jou is.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:38
quote:flowerbombje schreef op 01 oktober 2011 @ 22:36:
Wat een ontzettende hork zeg! Kom op.... een uitspraak als "ik ga geen taart kopen die jouw familie opeet" kan echt echt echt niet.Waarom niet? Hij heeft amper contact met die mensen zoals ik het begrijp. Ik ga ook geen taart kopen voor mensen waar ik niet zo zeer de behoefte heb ze te zien. Het komt er misschien een beetje onhandig uit, maar ik vind het helemaal niet raar. Daarbij, als hij een feest geeft en haar familie komt kost het hem inderdaad veel meer.
Wat een ontzettende hork zeg! Kom op.... een uitspraak als "ik ga geen taart kopen die jouw familie opeet" kan echt echt echt niet.Waarom niet? Hij heeft amper contact met die mensen zoals ik het begrijp. Ik ga ook geen taart kopen voor mensen waar ik niet zo zeer de behoefte heb ze te zien. Het komt er misschien een beetje onhandig uit, maar ik vind het helemaal niet raar. Daarbij, als hij een feest geeft en haar familie komt kost het hem inderdaad veel meer.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:42
Voor mij zou dit reden zijn om de relatie te beëindigen. Serieus. Mijn familie is heel belangrijk voor mij, en ik zie graag dat mijn man dit ook zo ziet. Hij hoeft geen beste vriendjes te zijn met mijn broer, maar al lopen zeiken om ieder contact, neuh laat maar zitten. Ik zou dit echt erg vinden, dat hij zo'n belangrijk onderdeel van mijn leven totaal niet belangrijk en interessant vindt en ook nog eens geen moeite voor mij wil doen omdat ik dat wel belangrijk vind. Komt hem wel goed uit dat jij bij hem bent gaan wonen natuurlijk. Anders had hij jou familie vast vaker over de vloer gehad.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:43
quote:rococo schreef op 01 oktober 2011 @ 22:40:
@annelaure
Het is de familie van zijn geliefde! Ik kan niet geloven dat er mensen bestaan die nadenken over de prijs van een taart, en voor wie die taart dan mag zijn, voor dat geld.
Wat super zielig zeg.
Het is zijn verjaardag en zijn dag. Waarom zou hij mensen moeten uitnodigen waar hij amper contact mee heeft/wil. Alleen om haar een plezier te doen? Op Zijn verjaardag nog wel!
Een beetje respect voor zijn wensen lijkt me in dit geval wel op z'n plaats. Het gaat niet om dat zinnetje, het gaat om het idee er achter.
@annelaure
Het is de familie van zijn geliefde! Ik kan niet geloven dat er mensen bestaan die nadenken over de prijs van een taart, en voor wie die taart dan mag zijn, voor dat geld.
Wat super zielig zeg.
Het is zijn verjaardag en zijn dag. Waarom zou hij mensen moeten uitnodigen waar hij amper contact mee heeft/wil. Alleen om haar een plezier te doen? Op Zijn verjaardag nog wel!
Een beetje respect voor zijn wensen lijkt me in dit geval wel op z'n plaats. Het gaat niet om dat zinnetje, het gaat om het idee er achter.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:44
quote:annelaure schreef op 01 oktober 2011 @ 22:41:
Ik kan me trouwens ook goed voorstellen dat als hij nu maar 2 verjaardagen (en dus verplichtingen) heeft hij niet staat te popelen om naar 7 te gaan.Wauw, wat een verplichting. 7 verjaardag in een heel jaar. Je weet wel, zoiets waar 365 dagen in zitten.
Ik kan me trouwens ook goed voorstellen dat als hij nu maar 2 verjaardagen (en dus verplichtingen) heeft hij niet staat te popelen om naar 7 te gaan.Wauw, wat een verplichting. 7 verjaardag in een heel jaar. Je weet wel, zoiets waar 365 dagen in zitten.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:44
En die opmerking over die taart heeft idd een hoog kleutergehalte. Ik zou hem de mond snoeren en zelf een taart kopen voor jou familie, en zeggen dat zij op jouw kosten zijn uitgenodigd. Is het de bedoeling om je hiermee te kwetsen? Of zit hij zo op zijn centen dat een extra taart er niet vanaf kan?
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:44
De kosten voor onze verjaardagen delen we gewoon; we geven immers een feestje bij ons thuis en we zijn allebei één keer per jaar jarig ;p.
En zo snap ik ook wel dat hij mijn familie niet bij het avondeten wil, waar hij zijn eigen gezin wel het liefst heeft, maar dat is toch makkelijk op te lossen met verschillende uitnodigingen (thee en koffie voor die van mij en dan kan zijn familie blijven voor het avondeten).
Verder is hij ook totaal niet geïnteresseerd in mijn vrienden. Ik ga al een paar jaar om met een stel dat ik op mijn reis door Azië heb leren kennen. Ik wilde hem heel graag aan hen voorstellen en we hebben met z'n vieren een hele leuke avond gehad. Ik had ook zeker het idee dat mijn vriend zich erg vermaakte, maar hij wil geen tweede keer mee.
Ander voorbeeld: hij heeft mijn beste vriendin (die ik al vanaf mijn zestiende ken) nog niet ontmoet. Zij heeft ongeveer net zo lang haar vriend als ik, en ik wilde hem ook graag leren kennen (vond zij ook heel leuk). Maar met z'n vieren afspreken, ho maar.
Mijn andere vriendin was een keer bij mij thuis lunchen en hij was toen eerder klaar op zijn stage. Ik zei toen: schuif maar gewoon aan, we hebben anderhalf uur samen kunnen kletsen en Rox wil je graag zien. Hij kwam niet, want daar had ie geen zin in.
Het kwetst gewoon wel een beetje.
En zo snap ik ook wel dat hij mijn familie niet bij het avondeten wil, waar hij zijn eigen gezin wel het liefst heeft, maar dat is toch makkelijk op te lossen met verschillende uitnodigingen (thee en koffie voor die van mij en dan kan zijn familie blijven voor het avondeten).
Verder is hij ook totaal niet geïnteresseerd in mijn vrienden. Ik ga al een paar jaar om met een stel dat ik op mijn reis door Azië heb leren kennen. Ik wilde hem heel graag aan hen voorstellen en we hebben met z'n vieren een hele leuke avond gehad. Ik had ook zeker het idee dat mijn vriend zich erg vermaakte, maar hij wil geen tweede keer mee.
Ander voorbeeld: hij heeft mijn beste vriendin (die ik al vanaf mijn zestiende ken) nog niet ontmoet. Zij heeft ongeveer net zo lang haar vriend als ik, en ik wilde hem ook graag leren kennen (vond zij ook heel leuk). Maar met z'n vieren afspreken, ho maar.
Mijn andere vriendin was een keer bij mij thuis lunchen en hij was toen eerder klaar op zijn stage. Ik zei toen: schuif maar gewoon aan, we hebben anderhalf uur samen kunnen kletsen en Rox wil je graag zien. Hij kwam niet, want daar had ie geen zin in.
Het kwetst gewoon wel een beetje.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:46
Kan hij geen taart betalen?
Zo nee, wat doet hij ongelofelijk moeilijk. Het is maar waar je zin in hebt.
Taart kopen familie ontvangen hatsikidee. Kleine moeite groot plezier.
Het is werkelijk niet de moeite waard om jou familie perse niet te willen uitnodigen en wellicht daarmee meer schade te berokkenen in de relatie dan het hem morite kost een taart te kopen.
Zo nee, wat doet hij ongelofelijk moeilijk. Het is maar waar je zin in hebt.
Taart kopen familie ontvangen hatsikidee. Kleine moeite groot plezier.
Het is werkelijk niet de moeite waard om jou familie perse niet te willen uitnodigen en wellicht daarmee meer schade te berokkenen in de relatie dan het hem morite kost een taart te kopen.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:46
quote:abigail87 schreef op 01 oktober 2011 @ 22:44:
De kosten voor onze verjaardagen delen we gewoon; we geven immers een feestje bij ons thuis en we zijn allebei één keer per jaar jarig ;p.
En zo snap ik ook wel dat hij mijn familie niet bij het avondeten wil, waar hij zijn eigen gezin wel het liefst heeft, maar dat is toch makkelijk op te lossen met verschillende uitnodigingen (thee en koffie voor die van mij en dan kan zijn familie blijven voor het avondeten).
Verder is hij ook totaal niet geïnteresseerd in mijn vrienden. Ik ga al een paar jaar om met een stel dat ik op mijn reis door Azië heb leren kennen. Ik wilde hem heel graag aan hen voorstellen en we hebben met z'n vieren een hele leuke avond gehad. Ik had ook zeker het idee dat mijn vriend zich erg vermaakte, maar hij wil geen tweede keer mee.
Ander voorbeeld: hij heeft mijn beste vriendin (die ik al vanaf mijn zestiende ken) nog niet ontmoet. Zij heeft ongeveer net zo lang haar vriend als ik, en ik wilde hem ook graag leren kennen (vond zij ook heel leuk). Maar met z'n vieren afspreken, ho maar.
Mijn andere vriendin was een keer bij mij thuis lunchen en hij was toen eerder klaar op zijn stage. Ik zei toen: schuif maar gewoon aan, we hebben anderhalf uur samen kunnen kletsen en Rox wil je graag zien. Hij kwam niet, want daar had ie geen zin in.
Het kwetst gewoon wel een beetje.Oké, duidelijk hij is dus totaal niet geinteresseerd in de mensen die voor jou belangrijk zijn. Doe er mee wat je wilt. Mijn man zou het niet zijn. Ik spreek vaak af zonder hem, maar ik vind het wel fijn dat hij mijn vriendinnen kent. Als je allebei zo bent is dat prima. Maar als de één dat wel is, en de ander niet....tjsa.
De kosten voor onze verjaardagen delen we gewoon; we geven immers een feestje bij ons thuis en we zijn allebei één keer per jaar jarig ;p.
En zo snap ik ook wel dat hij mijn familie niet bij het avondeten wil, waar hij zijn eigen gezin wel het liefst heeft, maar dat is toch makkelijk op te lossen met verschillende uitnodigingen (thee en koffie voor die van mij en dan kan zijn familie blijven voor het avondeten).
Verder is hij ook totaal niet geïnteresseerd in mijn vrienden. Ik ga al een paar jaar om met een stel dat ik op mijn reis door Azië heb leren kennen. Ik wilde hem heel graag aan hen voorstellen en we hebben met z'n vieren een hele leuke avond gehad. Ik had ook zeker het idee dat mijn vriend zich erg vermaakte, maar hij wil geen tweede keer mee.
Ander voorbeeld: hij heeft mijn beste vriendin (die ik al vanaf mijn zestiende ken) nog niet ontmoet. Zij heeft ongeveer net zo lang haar vriend als ik, en ik wilde hem ook graag leren kennen (vond zij ook heel leuk). Maar met z'n vieren afspreken, ho maar.
Mijn andere vriendin was een keer bij mij thuis lunchen en hij was toen eerder klaar op zijn stage. Ik zei toen: schuif maar gewoon aan, we hebben anderhalf uur samen kunnen kletsen en Rox wil je graag zien. Hij kwam niet, want daar had ie geen zin in.
Het kwetst gewoon wel een beetje.Oké, duidelijk hij is dus totaal niet geinteresseerd in de mensen die voor jou belangrijk zijn. Doe er mee wat je wilt. Mijn man zou het niet zijn. Ik spreek vaak af zonder hem, maar ik vind het wel fijn dat hij mijn vriendinnen kent. Als je allebei zo bent is dat prima. Maar als de één dat wel is, en de ander niet....tjsa.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:47
quote:annelaure schreef op 01 oktober 2011 @ 22:43:
[...]
Het is zijn verjaardag en zijn dag. Waarom zou hij mensen moeten uitnodigen waar hij amper contact mee heeft/wil. Alleen om haar een plezier te doen? Op Zijn verjaardag nog wel!
Een beetje respect voor zijn wensen lijkt me in dit geval wel op z'n plaats. Het gaat niet om dat zinnetje, het gaat om het idee er achter.
Hoe oud ben jij, zeven?
Heb je een man, waar je van houdt? En houdt je daarom ook van zijn familie en vrienden?
Of.. heb jij helemaal geen liefdevolle relatie? Dat vermoed ik..
[...]
Het is zijn verjaardag en zijn dag. Waarom zou hij mensen moeten uitnodigen waar hij amper contact mee heeft/wil. Alleen om haar een plezier te doen? Op Zijn verjaardag nog wel!
Een beetje respect voor zijn wensen lijkt me in dit geval wel op z'n plaats. Het gaat niet om dat zinnetje, het gaat om het idee er achter.
Hoe oud ben jij, zeven?
Heb je een man, waar je van houdt? En houdt je daarom ook van zijn familie en vrienden?
Of.. heb jij helemaal geen liefdevolle relatie? Dat vermoed ik..