Tja, en dat was het dan....

heej lieve hova, verschrikkelijk he als hij het wel best vindg en er dus niet meer echt voor vecht. En ja dat moment dat het werkelijk gaat gebeuren is zo vreselijk zwaar en heftig. Omdat dit zo niet is wat jij wil. Maar hij kan en wil niet meer hova net als mijn ex. Anders had hij het wel gedaan meid, dan had hij bij wijze van spreken voor je voordeur gelegen. En dus heb jij de juiste beslissing genomen al voelt het niet zo. Hova ik wou dat ik zo sterk was geweest als jij! Nu loop ik continu achter de feiten aan . Maar Kut blijft het. Dikke kus en heel veel sterkte....

Voel me echt niet sterk. Kan alleen maar janken. Heb vanochtend voor het laatst in zijn armen gelegen. Straks kids vertellen als oudste terug is van werken. Dan gaat hij paar dagen naar moeder. Even rust. We hebben afgesproken voorlopig voor scheiding van tafel en bed te gaan en dan over drie maanden, als we tot rust zijn gekomen, kijken we of get nog steeds is wat we willen en maken we het definitief. Zoveel pijn.

Van een meelezer, voor Hova ; een hele dikke dikke knuffel



Voor jullie allemaal, jullie zijn kanjers, dat jullie zo doorvechten, en ik hoop dat jullie alleen maar meer en meer steun aan elkaar moge hebben

Hova, het is onvoorstelbaar wat er nu gebeurt.

Vandaag trek jij je vechttenue uit, vandaag stop jij met knokken.

En vandaag ziet hij toe hoe jij je bij het onvermijdelijke neerlegt.

Het is niet te bevatten.



Ik denk dat dit moeilijker is dan wanneer je partner zelf opstapt, dan wanneer iemand je met koude ogen aankijkt en zegt niet meer van je te houden, verliefd te zijn op een ander en gewoon de deur uitloopt.

Vanmorgen lag je nog in zijn armen, is hij lief en begripvol, en toch doet hij dit.

De tegenstrijdigheid maakt het zo schreinend...

Je wilt wel gillen, "doe iets, stop dit" maar hij doet het niet.

Hij is aardig en lief maar laat het gebeuren.



W leven allemaal met je mee, er wordt veel gedacht vandaag aan dit ene gezin, ergens in Nederland waar vandaag de botte bijl doorheen gaat..

We denken aan jou, aan die stoere vrouw vol vechtlust, die nu niet anders kan, dan toekijken hoe hetgeen ze uit alle macht probeerde te voorkomen, nu toch gebeurt.

Sterkte meid.

Hoop zo dat ik hier goed aan gedaan heb, hem tot een keuze te,dwingen. Hij houdt van me, en toch kan hij het niet. Ik mis,mijn moeder nu vreselijk. Wil dst hij zo snel mogelijk gaat nu. eerst met kids praten samen. Moet sterk zijn. Ik kan het alleen, ik kan het alleen, ik kan het alleen.

quote:hova schreef op 15 oktober 2011 @ 10:35:

Hoop zo dat ik hier goed aan gedaan heb, hem tot een keuze te,dwingen. Hij houdt van me, en toch kan hij het niet. Ik mis,mijn moeder nu vreselijk. Wil dst hij zo snel mogelijk gaat nu. eerst met kids praten samen. Moet sterk zijn. Ik kan het alleen, ik kan het alleen, ik kan het alleen.



Je BENT sterk en je KUNT het alleen. Je doet het al heel lang alleen, alleen is je dat niet opgevallen omdat hij lijfelijk gezien in je omgeving was. Maar in werkelijkheid ben jij al heel lang degene die de kar trekt. Een kar die geen wielen meer had en in een dikke laag drijfzand zat. En in plaats van dat hij naast je stond en met jou samen de kar probeerde te redden, ging hij er bovenop staan en trapte de kar dieper het drijfzand in.



Heel veel sterkte vandaag en in de komende dagen. Je KUNT dit, want je DOET het al....

Lieve schat, je doet het al alleen.

Hij stelt zich op als een van je kinderen, en daar kan jij nu niet op bouwen.

Je doet het echt goed.

Er is in deze wereld maar één iemand die je nooit mag verliezen, en dat ben je zelf.

Als jij hierin blijft hangen, verlies je jezelf en je eigenwaarde.

Je doet het goed.





Och Hova, de tranen komen bij mij op als ik dit zo lees....

De pijn, een dag die je never nooit meer vergeet....Meerdere herbeleven hun pijnlijkste dag nu....Ik denk aan je, dat is alles wat ik kan doen voor je.

quote:hova schreef op 14 oktober 2011 @ 18:52:

Dankjewel Champ. Het voelt alleen niet goed. Het voelt vreselijk.Dat is het ook Hova. Alleen in de situatie blijven zitten is nog vreselijker, dat holt en put je zo uit. Veel sterkte...er wordt aan je gedacht.

Hova, en alle andere vrouwen hier, hoe is het?



Hier slecht, ben bezig met mn cv en moest daarvoor diploma's opzoeken, kwam ik de allereerste kaart tegen die ik van hem heb gekregen destijds voor Valentijn en alle kaarten van onze bruiloft Heel ons verleden ligt hier in dit huis Ik mis hem zo. Ik mis hem zo verschrikkelijk.....En dan te vermoeden dat er een ander in het spel is....ik ga eraan kapot...echt waar....

Ons kind is nu bij hem en slaapt daar vannacht voor het eerst....het is gewoon niet te bevatten dat dit gebeurt en ik nu een kant gedwongen ben op te gaan die ik echt niet wil...Maar ik heb geen keus...hij heeft het allemaal al beslist en wil niet meer....t is gewoon niet te bevatten....ik mis alles zo, ik mis mijn gezin, ik mis mijn maatje, ik mis mijn leven....ik wil dit niet....

Tasha en Hova.



Wat een K-dag voor jullie beiden.



Tascha, kun je niet iemand bellen om vanavond niet alleen te hoeven zijn. Zo'n eerste avond zonder je zoontje is al moeilijk genoeg en na deze confrontatie wordt je er nog meer aan herinnert hoe K het allemaal is.



Veel sterkte voor jullie allemaal.

Wat een lieve berichtjes weer allemaal, het helpt echt een beetje! Ik lees hier als ik zo twijfel of het wel goed is geweest dat ik hem voor de keuze heb gesteld en dan weet ik weer dat het goed is, dat ik niet anders kon. Ben met kids aan het shoppen geweest, dat had ik ze al beloofd, dus heb het ook gedaan ,met kilo's lood in mijn schoenen. Ben net gebeld door mijn schoonmoeder (ik heb een erg lieve, waar ik veel van hou), ze was helemaal overstuur en ging maandag met man praten, ze wil dat ik hoop hou. Snap het wel van haar, maar beter van niet...

Met de kids ging het redelijk vanochtend. Oudste hoorde het aan en zei dat hij het eigenlijk al gedacht had (verstandige puber), middelste barstte meteen in tranen uit. Jongste was eigenlijk het ergst; al toen wij vroegen of ze even aan tafel wilden gaan zitten omdat we wat wilden vertellen, begon zij meteen te huilen. Zo zielig... We hebben verteld dat we heel veel van ze houden en eigenlijk ook nog van elkaar, maar niet meer op de manier van geliefden (au...) en dat we gaan proberen vlak bij elkaar te wonen zodat ze wanneer ze maar willen naar papa kunnen. Pff, het was zo zwaar en deed zo'n pijn om ze dat te moeten vertellen...

En ik... ik verlang ernaar hem te bellen, zijn stem te horen, troostende woorden, tegen hem aan te kruipen. Maar ik bel hem niet, sms hem niet. Stiekem hoop ik dat hij mij sms-ed, dan kan ik terug sms-en dat hij me met rust moet laten. Maar dan weet ik dat hij aan me dacht. maar hij zit bij vrienden, gaat waarschijnlijk vanavond met ze stappen om zijn ellende te vergeten of zit allang in de armen van die muts (waar hij niet meer mee bezig was naar eigen zeggen, dus misschien heb ik het fout, maar toch)....



Tascha, woonde je maar dicht bij me, konden we elkaar misschien helpen. Dat is de dag die ik nu ook zo vrees; dat de kinderen voor het eerst bij hem blijven slapen en ik alleen ben. En dat is het inderdaad; dat we gedwongen worden een kant op te gaan/een leven te leiden dat we niet willen! Een gebroken gezin, kinderen die we niet altijd meer kunnen zien, straks misschien een nieuwe vlam van ex die zich met de kinderen wil gaan bemoeien (daar moet ik echt niet aan denken, wordt woest als ik daaraan denk).

Dikke virtuele knuffel meis, ik weet precies hoe je je voelt helaas en ik wil dit ook zo verschrikkelijk niet.



Ga stoppen, pannenkoeken bakken voor de kids. Vanavond met twee oudsten Ik hou van Holland kijken (zijn ze gek op). Heb troost-eten in huis gehaald, chocola en chips, ga ik lekker met ze delen. Daarna met een slaappil naar bed. Hoop dat het helpt, hielp vannacht ook niet echt. En dat alleen naar bed gaan, daar zie ik zo tegenop. Ik wil niet alleen slapen, slaap al 22 jaar naast hem, wil niet alleen wakker worden, wil tegen hem aankruipen als ik wakker wordt.

Misschien is hij wel blij nu dat hij 'verlost' is, dat hij vrij is. De boosheid neemt vandaag steeds toe. Hij is een lafaard, een hele grote lafaard. Hij vindt het zo verschrikkelijk wat hij me aandoet, hij kan het zichzelf nooit vergeven en wil mij helemaal niet zoveel verdriet doen. Maar ondertussen doet hij het toch. En laat mij ondertussen de knoop doorhakken ook nog. Hij is zijn ballen helemaal kwijt. De lafaard.

Wat lees ik graag jouw woorden Hova. Jij komt er wel, echt wel. Jij hebt iig de moed en de kracht om te vechten en samen met de boosheid die er nu bij komt maakt dat je al bezig bent met rouwen en dat is een gezond en goed teken.

Ik hoop dat je nog veel kwader wordt

Hova, je zal het zelf niet zo zien misschien, maar je bent en blijft een sterke en moedige vrouw.

Deze dag heb je maar weer gehad.

Ik hoop dat je met je kids een beetje kunt genieten van een ouderwets tv-avondje...

Mijn dochter en ik kijken met jullie mee.

Liefs, en ik hoop dat je vannacht een beetje kunt slapen...

Heel heel misschien geeft deze dag je juist een beetje rust, omdat de kogel door de kerk is.

Ik weet het niet hoor, maar ik hoop het voor je.

Lieve Hova:Hoe het ook afloopt,en hoe veel er nog op je afkomt,en dat is nog heel wat geloof me,je red het wel.Ik heb alles gevolg van je en je hebt een enorme wilskracht(wat menigeen zou wensen)op dit moment komt er zoveel op je af dat je eigenlijk alles door een donkere bril ziet.Geloof me je kinderen zullen je erdoor heen helpen,ze laten je ondanks alles lachen,wat je van tijd tot tijd nodig zult hebben.Hun gezichtjes zeggen vaak boekdelen,ze zijn vaak eerlijk,en daardoor krijg je weer nieuwe wilskracht.Probeer ondanks alles rustig teblijven(makkelijk gezegd natuurlijk)dat is al heel veel waard.



Kom op ook voor de rest vd meiden,jullie komen er echt allemaal.



Dikke knuffels.

Ow Hova ik krijg complete flashbacks als ik je tekst lees... brrrrr 't is nog maar 2 maanden geleden maar het lijkt wel een andere eeuw... Kruip lekker op de bank met je kids en probeer een beetje in het moment te zijn (moeilijk ik weet het)



Hoe gek het ook klinkt waarschijnlijk helpt zijn vertrek toch om eea te gaan verwerken. Althans bij mij was het wel zo. De dag van zijn vertrek was het aller- allerergste maar toen was het wel duidelijk dat het echt over was...





Sterkte liefie we denken aan je

Lieve Hova...



Een meelezer ben ik op dit topic, vorig jaar heb ik jouw topic ook gevolgd. Jouw verdriet en het verdriet van alle andere vrouwen die hier doorheen moeten, snijd diep door mijn ziel heen...



Ook hier wordt aan jullie gedacht. Uiteindelijk gaat het over, gaat de zon weer schijnen. Wees alsjeblieft niet hard voor jezelf. Je hebt gestreden met alles wat je in je had. Nu is het tijd voor jezelf en je kinderen. Zorg voor rust in huis, zorg dat je zelf uitrust, lichamelijk en geestelijk. Zorg goed voor jullie! Dat is waar het nu om gaat.



Dikke knuffel...

Ik weet het niet, Allalone, ik weet het werkelijk niet. Waarom? We waren zo gelukkig voor zo'n lange tijd. Jullie ook. En toch...

Denk jij ook steeds aan wat komen gaat? Kerst zonder hem en de kids, kerst niet bij zijn familie kunnen vieren (daar is het altijd zoveel gezelliger dan bij de mijne), oudjaar alleen, zijn verjaardag niet meer vieren, maar verjaardagen van vrienden waar hij op een gegeven moment misschien met nieuwe vlam heengaat...

Ik kan het niet, ik wil het niet, ik wil dat hij me mist, over een paar dagen komt en zegt dat hij niet zonder me kan.

Ik kan en wil het niet, net zoals jij en Tascha en nog vele anderen. Waarom kon houden van elkaar en een prachtig gezin hebben niet genoeg zijn? Waarom kon ik niet genoeg voor hem zijn?

Sorry, veel ego posts van mij vandaag. Zit er helemaal doorheen, geen moed en kracht op dit moment. Alleen wanhoop en verdriet en pijn.

Het gaat wel weer komen, die kracht, ik weet het. Bij ons allemaal. Het moet wel.

quote:hova schreef op 15 oktober 2011 @ 22:34:

Waarom kon houden van elkaar en een prachtig gezin hebben niet genoeg zijn? Waarom kon ik niet genoeg voor hem zijn?

.





Omdat er nu eenmaal mensen zijn die nooit tevreden zijn.

Hebben ze een auto, moet het een grotere zijn, hebben ze

een huis en is het af moet er weer iets nieuws komen.

En hebben ze een leuke vrouw & gezin wippen ze een collega

want ach een vrouw is niet voldoende.



Je hoort het veel, iedere paar dagen komt er wel een TO bij

over dit onderwerp.



Veranderen kan je zulke mensen niet, vaak maken ze keer op

keer dezelfde fouten en blijven ontevreden met wat ze hebben.

Wat je wel kan veranderen is jezelf, stapje voor stapje gelukkig

worden met in ieder geval je kids en als je dat wilt in de

toekomst een man die wel tevreden is met wat je te bieden

hebt.



Ik ben er weer bovenop gekomen, heel veel dames hier op dit

forum zijn er weer bovenop gekomen dus het gaat jou ook lukken.

Thanx gijs, ik hoop het, maar dat is nog verre toekomst momenteel. Ik weet ook niet of ik me ooit weer zo volledig kan geven in een relatie als ik heb gedaan. Ooit zal ik daar,wel achter komen.

Nu moet ik eerst voor mijn kids zorgen. Ben zo blij dat ik ze heb. Weet niet meer wie het schreef, maar denk inderdaad dat de kinderen kunnen helpen me er doorheen te slepen.

Ben zo verschrikkelijk moe, maar wil niet naar bed. Wil niet alleen liggen, halve nacht woelen. En dan dat afschuwelijke moment van wakker worden en je realiseren dat je in je ergste nachtmerrie zit.

quote:hova schreef op 15 oktober 2011 @ 22:51:

Thanx gijs, ik hoop het, maar dat is nog verre toekomst momenteel. Ik weet ook niet of ik me ooit weer zo volledig kan geven in een relatie als ik heb gedaan. Ooit zal ik daar,wel achter komen.

Nu moet ik eerst voor mijn kids zorgen. Ben zo blij dat ik ze heb. Weet niet meer wie het schreef, maar denk inderdaad dat de kinderen kunnen helpen me er doorheen te slepen.

Ben zo verschrikkelijk moe, maar wil niet naar bed. Wil niet alleen liggen, halve nacht woelen. En dan dat afschuwelijke moment van wakker worden en je realiseren dat je in je ergste nachtmerrie zit.





Ach dat zie je tegen die tijd wel, misschien vind je singel zijn

ook wel leuk, geloof me dat ontdek je vanzelf.



Ja de nachten zijn het ergst, de dag houd laat op en begint

weer veel te vroeg, ik heb ook slaappillen gehad hoor.

Pfffffffff ik kon op het werk niet eens meer rekenen en dat is

mijn werk.



Waarom open je niet een eigen draad, mij heeft het schrijven

zo vreselijk geholpen.

Hou van jezelf Hova.

Ga vanaf nu fijne dingen doen, die je helpen ontspannen.

Dagje sauna.

Of kun je niet een reis boeken voor de herfstvakantie?

Lekker ergens naartoe waar het nog warm is?

Met de kinderen even bijkomen, misschien ook een vriendin mee.

Even helemaal weg uit huis en omgeving.

't zal je goed doen na dit slopende jaar.