Tja, en dat was het dan....

Heej lieve meiden, ben veel bezig geweest vandaag. Afleiding is t beste. Gelukkig heeft mijn ex me wel heel lief op de hoogte gehouden. Zoontje had het volgens mij wel naar zn zin. Nu 2 pammetjes genomen en dan hopelijk lekker slapen...ben er inmiddels toch wel redelijk van overtuigd dat er een ander is. Maar de tijd zal het leren. Maar de gedachte dat hij alweer verliefd is doet vreselijk veel zeer. ook al weet ik verstandelijk wel dat hij niet goed voor me is geweest en dat ik beter verdien. We hadden toch behoorlijk wat samen.

Hova dikke knuffel meis...hoop dat we allebei een beetje slapen....

En de rest van al die sterke vrouwen hier natuurlijk ook! Dikke knuffel!

Even zwelgen met: Angie Stone met Wish I didn't miss you anymore:

http://www.youtube.com/watch?v=9PWz-NubVpM&ob=av2e



Optaan en beseffen dat je deze ellende kunt missen als kiespijn met: Mary J Blige met No More Drama

http://www.youtube.com/watch?v=0gCzmEQLE0g



En weten hoe sterk je bent met: Alicia Keys met Superwoman,

http://www.youtube.com/watch?v=N2K_F5h1poo



Trusten allemaal.

All, Hova, Tasha, Sissalalova en al die andere vrouwen hier dikke knuffel van mij

Net een heel verhaal getikt op telefoon, alles weg.

Ik ben net heel stom geweest. Heb hem, na uren malen in bed, gesmsed. Meteen erna gesmsed dat het een zwak moment was en hij het maar moet negeren, maar ik vind het zo zwak van mezelf. Had me zo voorgenomen het niet te doen, maar de nacht is zo zwaar. Ben zo moe, maar slaap komt niet. En wat moet ik morgen? Hou normaal zo van de zondag, lekker met het gezinnetje aanrommelen.

Gijs, ik weet niet of ik single zijn leuk ga vinden. Ben gelijk vanuit huis bij man ingetrokken. Sowieso;.wie zit er te wachten op een (net) veertiger met drie kids? Weet ook niet of ik er nog op wacht. Als ik hem na 22 jaar al niet kon vertrouwen...



Allalone, het is heel fijn hier te schrijven. Elke keer hoop ik dat er weer nieuwe berichtjes zijn. Herkenning, troost, begrip. Ik ken jullie niet, maar voelt wel zo. Als je het vervelend vind dat ik zoveel berichtjes plaats momenteel, niet je het maar zeggen hoor dan open ik eigen draad. Maar vind de herkenning juist fijn, gedeelde smart enzo.



Champoepel, zou heel graag willen, maar heb niet veel geld voor uitspattingen momenteel. Weet niet zo goed hoe dit hele plaatje financieel gaat eindigen net mijn parttime baan. Ga natuurlijk wel op zoek maar baan erbij, maar scheiding kost ook veel geld. Wil iug proberen genoeg opzij te leggen om straks in zomervakantie weg te kunnen met kids. We zouden naar eurodisney in het najaar, zit er even niet in helaas. Moet eerst meer grip op alles krijgen.



Tascha, er zit inderdaad zo'n verschil.tussen verstand en gevoel. Konden we dat gevoel maar even uitschakelen he.

Dikke knuffel meis, hoop dat je nog ligt te slapen.



Wat ik ook moeilijk vind is dat mijn hele vriendenkring getrouwd met gezin is. Wat moet ik daar nou tussen? Ben ook niet zo heel on spontaan gaan praten met mensen die ik niet ken of zo. Heb wel veel kennissen waarvan ook deel single, misschien moet ik daar wat mee. En zo maal ik maar door over van alles en nog wat. Krijg die gedachten maar niet stil. Hoe kun je iemand, waar je zoveel jaren zoveel van gehouden hebt, zoveel pijn en verdriet doen. Ik snap nog steeds niet goed hoe ik in deze hel ben beland. Nog geen week geleden hadden we het over de toekomst. Was dat dan allemaal gelogen?

Kreeg trouwens net een sms terug van man, dst sorry (voor versturen sms) niet nodig was en dat hij het begreep. Ja, hij begrijpt alles. Hij houdt van me, voelt zich tot me aangetrokken, heeft drie prachtige kids met me, 22 jaar vol mooie herinneringen en begrijpt me. De ideale man.

Ik heb nooit gereageerd maar wel altijd meegelezen, en wat me opvalt is dat ik zelden of nooit echt iets kwaads van je heb gelezen Hova.



Als dit de ideale man zou zijn geweest had hij dit nooit zover laten komen!



Hij brengt jou in zo'n verdrietige situatie ( en niet alleen jou, maar wat doet hij jullie kinderen aan? ) en was jij degene geweest die er voor ging vechten na zijn "foutje". En nu laat hij jou nu voor de 2de keer zitten. En zelfs nu lees ik niets kwaads. Echt je verdient zoveel beter. Heb geen goed woord voor hem over, sorry!

Morgen meiden. Die pammetjes gaan ook steeds minder werken :s hova en dat is nou juist het vervelende; omdat ze nog begripvol zijn en zeggen nog van je te houden, je een aantrekkelijke vrouw te vinden en wellicht doordat ze kampen met schuldgevoelens blijf jij hoop houden en kun je moeilijk loslaten. ik heb nu precies hetzelfde...vrijdag hadden we dan een fikse ruzie en stelde hij zich heel vervelend op, ging aardig over de rooie en toen kwam bij mij daarna de woede wel!

Wat zien je dagen er dan plots anders uit he. En je toekomstbeeld...alles in gruzelementen....ben jij ook zo'n gezinsmens? Dikke knuffel, voor alle sterke vrouwen hier!



newwoman; gaat het al wat beter? En die liedjes....ik ken ze zo goed!! Heb van elk de cd!



All; hoe is het, gaat ie een beetje?

Lieve Hova,



Ik zie dat je hier je plek gevonden hebt, bij lotgenoten. Dat vind ik fijn voor je. Ik opperde een eigen topic maar zo te zien heb je het hier heel goed.



Hoov, je man is níet de ideale man. Zéker het afgelopen jaar niet. Loep jezelf maar en lees je eigen verhaal terug. Dan zie je hoe hard je gewerkt hebt en hoe je de bierkaaien keer op keer te lijf ging. Toen je net geconfronteerd werd met het bedrog van je man ging je in de vechtstand en je bleef charges uitvoeren, je grenzen verleggen, bijstellen, je openstellen voor allerlei meningen hier, praten met je man, proberen tot hem door te dringen, hem te begrijpen en je huwelijk te redden. Een jaar lang heb je je best gedaan alleen vocht je tegen krachten waar niet tegen op te boksen viel.



Weet je nog dat ik tegen je zei dat de meeste mensen na bedrog niet meteen weggaan maar dat bedrog ook na lange tijd en doorstartpogingen, z'n tol eisen? Je wilde er niet aan. Geloofde wel wat ik schreef maar deed er álles aan om te zorgen dat jouw relatie wél succesvol door deze crisis heen zou komen. We hebben het allemaal gezien. Je sprankjes hoop, de wanhoop, de twijfels, de opluchting soms, je rotgevoel als je man niet bij je was, als hij je niet gerust wilde stellen of als jij gewoon geen rustig gevoel kreeg, ondanks dat hij je zei dat alles goed was.



Je hebt zó je best gedaan. Maar het was al te erg kapot. Er was te veel stuk en hij was al te ver weg van jou gedreven om

jullie nog te kunnen helen.



Met tussenpozen hebben we het allemaal kunnen lezen en ook dat jij steeds schreef dat je er álles aan gedaan wilde hebben voor je het opgaf. En dat heb je gedaan. Wat heb je gevochten en je best gedaan en wat werd je steeds verdrietiger en moedelozer.



Het is op. Soms is houden van niet genoeg. Voor jou was het genoeg, voor hem niet en het zou me niet verbazen als hij er ook niet zo veel energie heeft gestopt als jij maar zich mee liet voeren door jouw energie.



Je hebt de stekker uit een kapot apparaat getrokken lieve vrouw. Nu is het nog niet ontploft. Er kan, met verdriet, maar hopelijk in redelijkheid, uit elkaar gegaan worden en dat is veel waard. Investeren in redelijk uit elkaar gaan, in 'samen scheiden' is voor zowel de kinderen als voor jou het beste nu.



Maar ik hoop wel dat je nog eens verschríkkelijk kwaad wordt. En die boosheid hoeft van jou geen ordinaire helleveeg te maken, dat zit niet in je. Maar het kan je wel kracht geven. Verdriet werkt verlammend. Woede maakt daadkrachtig. Het is nog niet zo ver maar ik hoop dat die woede er wel komt. Nogmaals, niet zodat je hem krijsend te lijf zal gaan maar om weer kracht te krijgen.



Nu is er rouw.

Het ongeloof, de ontkenning, de pijn.

Ik hoop dat jullie snel tijdelijke afspraken vast kunnen leggen en gaan wennen aan leven zonder elkaar maar wel als ouders van drie kinderen. En dat kunnen jullie. Dat kan jij. We hebben allemaal gezien wat een knoeperd jij bent en hoe jij om kunt gaan met moeilijke situaties.



Je voelt ergens opluchting. Dat gaat sterker worden, dat gevoel. Beloofd. Dit, duidelijkheid, is beter dan de onduidelijke toestand die jullie relatie al een hele tijd is.



Je gaat scheiden. En niet van de ideale man. Niet voor jou in ieder geval. En om daarvan doordrongen te raken hoef je alleen onder je eigen loep, je eigen postings te lezen. Niet nu misschien maar over zes maanden. En dan zul je lezen en zien wat wij zien. Een vechtende vrouw en een man die zich al neergelegd heeft bij het onvermijdelijke. Geen rotvent, geen eikel, maar voor jou niet meer de man die hij zo veel jaren was.

Daisy; met boosheid en woede zit je volgens mijn psych al in fase 2. Wij zitten hier allemaal nog in fase 1; de fase van het-willen-dat-het-niet-waar-is, de ontkenningsfase. Woede komt meestal later pas (en dan vaak alle moties door elkaar been......

Lieve schatten hier,



Sorry dat ik me alleen tot Hova richt in jullie prachttopic. Met Hova heb ik al een jaar een bijzondere band omdat ik in haar vorige topic meeschreef en we mailden.

Vandaar dat ik me tot haar richtte maar jullie gebroken harten doen me ook veel. Fijn dat jullie elkaar gevonden hebben op dit topic. Lang leve het internet en dit forum. Hopelijk hebben jullie nog lang veel aan elkaar.

Eleonora; ik kan alleen vanuit mezelf praten maar denk dat de rest het ermee eens is; dat is helemaal niet erg. Ik lees je postings vaak en helemaal dit keer heb ook ik er veel aan. Liefs!

All; heeeel herkenbaar helaas....



Ik moet nu opschieten, ex komt zo ons mannetje alweer terugbrengen! Lig nog in bed...dikke kus!

Mooie posting van Eleonora ((zoals gewoonlijk).



Hova, het is nog steeds zondagmorgen, het is stralend weer, je kan ook deze dag gewoon lekker aanrommelen met je gezin.

Oke, er is er eentje minder,maar dit is je nieuwe gezin meid.

Je gaat er aan wennen dat hij er niet meer bij is, geloof me.



En terwijl ik dit schrijf besef ik me dat dit niet voor All geldt. Dat jouw zoon al uit huis is en jij dus wel echt alleen zit op een prachtige dag als dit.

En nu moet ik eens diep nadenken wat ik dan tegen jou kan zeggen want het is gewoon wel lekker om je kinderen om je hen te hebben, het geeft je een hele duidelijke reden om gewoon op te staan iedere morgen en om gewoon ontbijt te maken.

Ik kan me voorstellen dat de zondag dan voor jou wel heel lang en leeg lijkt.

Hoe is het met je zoon trouwens All? Heb je goed contact met hem, hoe staat hij hier allemaal in.



Met mij gaat het veel beter, geen koorts meer alleen vreselijke hoestbuien, ik zit nog helemaal 'vol' zeg maar. Heb de halve nacht liggen 'blaffen' in bed..

Maar net een lekker ontbijtje gemaakt voor mij en de kids, inclusief zacht gekookte eitjes, heerlijk.

En straks gaan we met een gehuurde aanspanning met koetsier het bos in, samen met mijn moeder en zus, als kado voor mijn moeders 80e verjaardag.

Mijn vader is vorig jaar overleden dus mijn moeder is alleen, mijn zus is alleen en ik dus..

Daarom doen we vaak leuke dingen met elkaar.

Hartstikke gezellig, allemaal sterke vrouwen bij elkaar, niks mis mee.



Voor iedereen weer een

Newwoman: fijn dat je je alweer wat beter voelt! Lekker genieten idd van dat soort zondagmomenten! Dikke knuffel!

All: idd die boosheid geeft meer kracht en vechtlust dan het verdriet!

@NewWoman, fijn dat je weer een beetje beter bent! En wat een leuk middagje heb je in het verschiet; geniet ervan!! Ik ben ook heel blij dat ik de kids heb, vanochtend kroop mijn jongste bij mij in bed. Ze is een heel vrolijk ding, continu (kleuter)grapjes, zo vertederend. Dat troost dan toch en ik kon er zelfs om lachen. Ik ga vandaag inderdaad maar een beetje aanrommelen. Even met kleine naar speeltuin fietsen, heb ze beloofd pepernoten te gaan bakken met ze, beetje in de tuin rommelen misschien. Ben laat opgestaan, dag is al bijna weer voorbij, haha!



@Allalone; inderdaad, dit kost zo verschrikkelijk veel energie! Ik heb ook het idee dat ik me door de dag heensleep, met kilo's lood in mijn schoenen en gewichten aan mijn schouders.

Laten we ons er maar aan vast houden dat het elke dag een stukje beter gaat. Elke dag die we overeind blijven, is er eentje dat we dichterbij weer gelukkig zijn zijn!! We kunnen het alleen, we kunnen het alleen, we kunnen het alleen!!



Hier toch maar uit bed gekropen, alweer met lood in mijn schoenen. Moet wel, kids he, maar had me het liefst er de hele dag in verscholen...



Morgen had ik een dagje gepland staan met kids naar Slagharen en dat ga ik ook maar gewoon doen. Even eruit, proberen wat te ontspannen. Ook voor kids fijn.



Lieve Leo, wat fijn om een bericht van je te krijgen!! Je weet altijd alles zo goed en krachtig te verwoorden! En ik weet dat je gelijk hebt (dat jullie hier allemaal gelijk hebben), maar mijn gevoel weet dat nog niet, hoopt nog...

En ik weet dat hij niet de ideale man was, eigenlijk was mijn eerdere post waarin dat stond cynisch bedoelt. Hij was eigenlijk al de afgelopen twee jaar niet meer hoe hij eerst was; heel in zichzelf gekeerd, niet alleen tov mij maar ook tov de kids. Hij wil vrijheid, nou die kan hij krijgen. Ik hoop dat hij erin stikt. En mocht hij me missen over een paar maanden/jaren, dan heeft hij pech gehad. Hij heeft kansen genoeg gehad, ik ga me niet meer aan hem branden. Hij is een laffe idioot en allang niet meer de man die ik zo liefhad.

Je had gelijk Leo (zoals heel vaak ): het was al teveel kapot. Alleen ik wilde alles proberen wat ik kon en dat heb ik gedaan. Daar heb ik ook geen spijt van, op de een of andere manier had ik dat nodig, moest ik dat doen. Ik kan iig met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik er alles aan gedaan heb. Dat is meer dan hij kan. Alhoewel hij dus vindt dat hij er alles aan heeft gedaan, dat hij echt heeft gevochten. Hoe hilarisch is dat. En uit een relatievragenlijst die we beiden van de peut in moesten vullen, kwam dat hij zichzelf een prima partner vond. Bij mij kwam eruit dat ik eraan twijfelde of ik een goede partner was. En weet je wat hij zei: dat dat dan klopte met zijn beeld. Omdat hij vond/vindt dat ik in onze relatie de meeste steken heb laten vallen. Dat was wel heel erg vond ik. Dat was het moment dat ik er klaar mee was, dat ik een keuze van hem eiste vrijdagochtend. En die keuze kreeg ik alweer niet, want hij wist het niet. Maar nu was het echt klaar; weg dan maar, pak je spullen maar! En dat deed hij, waarschijnlijk is hij stiekem opgelucht. Hij is me niet waard. Allang niet meer.

Ik had zo gehoopt dat je geen gelijk had al die tijd, lieve Leo...



@Tascha; is je zoontje alweer terug? Heeft hij het fijn gehad bij papa? Dat heb je toch maar weer mooi overleeft; de eerste keer zonder hem! Het zal nog vaak moeilijk zijn, maar op een gegeven moment zul je (zullen we) hopelijk ook kunnen genieten van een weekendje alleen zonder kids.





Voor wat betreft het afspraken maken, hebben we afgesproken dat hij dinsdag komt om voorlopige afspraken te maken. Hij zou eind van de middag komen en dan blijven eten. Dat leek me goed voor de kinderen, maar ik weet niet of ik het ga trekken. Ik wil hem eigenlijk helemaal niet zien. Het beste zou zijn hem nu voorlopig gewoon helemaal niet meer te zien, maar ja, dat kan niet. Ik hoop dat hij een woning kan vinden, want anders moet hij toch weer hier intrekken en dat zie ik helemaal niet zitten. Ik wil nu verder met verwerken, wil afstand van hem houden nu, moet afstand van hem houden.

Dat zou ik inderdaad niet doen Hova, dat hapje eten.

In feite beloon je hem dan voor dat hij je verdriet doet.

Hij gaat weg, heeft je al die tijd in onzekerheid en afwachting gelaten en jij gaat voor hem koken.

Ik heb dat ook gedaan hoor, maar elke keer daarna was ik zo boos op mezelf.

Hoe kon ik "vrienden" blijven met iemand die me zoiets aandeed.

Neem zelf de touwtjes nu in handen.

Neem jouw tijd nu maar eens.

Pak een aantal weken die rust die JIJ zo hard hebt verdiend.

Als hij iets met de kinderen wil ondernemen, prima.

Verder is er over een paar weken nog tijd genoeg om afspraken te maken.

Kan jij wennen aan het idee, en voor jezelf gaan uitzoeken hoe JIJ het verder wil afhandelen.

Neem nu JOUW tijd lieve Hova!!

Lieve Hova,



Als hij tijdelijk terug wil omdat hij geen huisvesting heeft....niet laten gebeuren hoor! Hij is weggegaan en zoekt het maar uit! Jij moet zorgen dat er een rustige sfeer in huis komt en daar past zijn aanwezigheid niet bij. Je zult vast merken dat het huis weer een veilige basis gaat worden zonder de belastende sfeer die er was toen hij er nog was. Ik heb dat zo gemerkt, weg is de druk.... En wie weet krijg je de energie om het hele huis anders in te richten, zodat het een eigen plekje wordt. Dat heb ik ook gedaan. Zithoek anders, eettafel anders, slaapkamer anders. Toen werd het nieuw en helemaal van mij! Je moest z'n gezicht zien toen hij hier een keer binnenkwam haha! Dat zijn allemaal kleine stapjes om het een plek te geven en jezelf weer terug te vinden..... Maar dat komt vast! Nu eerst de moeilijkste tijd doorkomen.....adem in, adem uit!



Alle andere meiden ook een dikke



Ik schrijf hier op dit moment weinig, komt omdat ik zelf niet echt weet wat ik denk en hoe ik me voel...ben bang dat ik het een beetje te makkelijk wegdruk. Sterk overkomen na 3 maanden, voor de buitenwereld, mezelf bezighouden met dingen waar ik weer van kan genieten. Die enge wereld is helemaal niet eng!

Hoofstra, ik kom later bij je terug om op jou en de anderen te reageren maar ik roep vast even dat ik met je mee heb gehoopt dat de nasleeptheorie bij jou niet werkelijkheid werd. Want of het nou vaak klopt of niet, het is en blijft volkomen rúk.



Lieve schat, ik ben blij dat ik je weer kan lezen ergens hier en als je iets wil zeggen buiten het forum om dan weet je me te vinden.



Tot later!

Sisselalova, dat klinkt toch alleen maar goed; weer kunnen genieten en beseffen dat de wereld zo slecht/eng nog niet is! Natuurlijk zal er nog verdriet zijn en zullen er stappen terug zijn, maar het klinkt mij alsof je een flinke stap vooruit hebt gedaan.



Champoepel, ik denk dat je gelijk hebt over dat eten. Ik denk dat ik hem vanavond/morgen mail dat hij de kids maar komt halen als hij wil, ergens een hapje met ze gaat eten of zoiets. Dat hij pas dingen met me hoeft te bespreken als hij echt een huis heeft gevonden en we de spullen moeten gaan verdelen enzo. Ik wil wel vrienden met hem blijven op de een of andere manier, juist ook voor de kinderen. Ik denk ook dat dat kan, maar dat dat nog (heel veel) tijd nodig heeft voor dat kan.

Maar voor hier blijven eten is het nu te vroeg; ik wil het niet. Als hij mij perse wil spreken, dan maar over de telefoon, ik wil/kan hem nog niet zien geloof ik. Of ergens wil ik het wel, maar dan wordt het weer zo moeilijk, ga ik weer hopen of zo. Beter van niet denk ik.



Voor wat betreft het hier weer komen wonen; ik zal wel moeten als hij niets anders kan vinden. Dit is ook zijn huis, ik kan hem toch niet wegsturen? Die vrienden waar hij nu zit kon hij een paar dagen blijven, misschien kan hij daarna naar zijn moeder maar dat wilde hij zelf niet geloof ik. Maar zolang hij geen vast huis heeft, is het ook moeilijk om afspraken rondom de kids te maken. ik kan toch moeilijk elke keer weggaan als hij de kids wil zien? Ik weet nog niet hoe het allemaal moet.

Grrr hele tekst getikt...weg



Zoontje is inmiddels weer terug, erg moe maar heeft het wel fijn gehad. Hij heeft daar niet zo goed geslapen maar dat was te verwachten en is logisch.

Hova, het is idd. niet verstandig om hem bij jullie te laten wonen. Hier heb ik ook nog aangeboden dat als hij echt niets kon vinden, hij dan maar zijn intrek in de logeerkamer zou nemen. Maar dat zou wel heel onduidelijk zijn naar ons zoontje toe. Maarja, het blijft natuurlijk ook zijn woning. Maar hij heeft nu wat anders gevonden. Nadeel is dat wij nu van 1 inkomen 2 woningen moeten betalen....dus dat wordt flink bezuinigen helaas....

En wat betreft je rust; inderdaad probeer die te pakken. Dat probeer ik ook. Bij ons nog even geen opstart procedure of gesprekken met mediator/advocaat, hypotheekverstrekker etc etc. Dit gaat gebeuren op mijn tempo. En inmiddels heb ik sowieso wel genoeg te doen. Ik heb geen baan, geen geld, straks geen huis. Dat wordt cv up to date maken, baan zoeken, met gemeente en woningbouw bellen en bedenken wat ík nou precies wil in de toekomst....

Mijn psych. zei ook al dat ik lief voor mezelf moest zijn, een bloemetje, huis beetje veranderen. Maarja, helaas dus flinke bezuinigingen hier dus geen geld om het een beetje om te gooien hier :S

Sterkte meiden, denk aan jullie.