Relaties
alle pijlers
Terecht/onterecht
woensdag 19 oktober 2011 om 18:22
Mijn vriend (sinds kort een relatie) en ik hebben hele erge ruzie over het volgende. Ik ben benieuwd wat jullie van deze situatie vinden en of jullie misschien tips/adviezen hebben.
Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.
Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.
Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.
Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.
Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.
Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.
Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.
Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:26
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 23:22:
Ik vind mijn relatie \wel prettig. Aangezien hij veel voor mij over heeft.
Oei...Je vindt het fijn om met hem te zijn omdat hij veel voor je doet? Dus niet omdat je gek bent op hem als persoon? Is hij dan alleen een werktuig voor je, in plaats van een mens met gevoelens?
Hij is voor mij ook goed aangezien hij mij helpt met bepaalde dingen in mijn leven. Door hem doe ik nu wat voor mijn studie en eerlijk gezegd heeft hij ook wel eens bepaalde dingen voor mij gedaan voor de universiteit zoals laatst een uitgebreide recensie schrijven over een bepaalde voorstelling omdat ik daar geen tijd voor had aangezien ik had afgesproken met een vriendin die ik niet vaak zie.
Hier gaan mijn haren van overeind staan. Ja, hij is inderdaad een werktuig voor je. Hij doet klusjes waar jij geen zin in hebt.
Hij heeft dit gedaan met super slimme/moeilijke woorden waar ik nog nooit van had gehoord en ik kreeg dan ook een compliment van de docent.
Pronken met andermans werk! Mooi is dat!
Ik zeg niet dat dit onze basis is trouwens, maar wel supertof dat hij dat voor mij doet aangezien ik toen de tijd niet had en het heel belangrijk was.
Wat is dan je basis? Dat lees ik hier nergens.
Door hem heb ik ook een soa test gedaan, wat ik zelf eigenlijk niet eens ''durfde'' en het dus uitstelde en zelfs niet deed. Nu voel ik me een stuk zekerder en opgelucht omdat ik de uitslag heb. Ook heb ik mede door hem (ook mijn ouders dan), een psycholoog gemaild over mijn situatie nu en over drie weken ga ik daarheen.
Op de valreep iets positiefs, maar het gaat weer alleen over JOU. Ik lees helemaal niets over HEM. Hij is een mens met gevoelens en behoeften, meid. Zie je dat dan niet?
Ik vind mijn relatie \wel prettig. Aangezien hij veel voor mij over heeft.
Oei...Je vindt het fijn om met hem te zijn omdat hij veel voor je doet? Dus niet omdat je gek bent op hem als persoon? Is hij dan alleen een werktuig voor je, in plaats van een mens met gevoelens?
Hij is voor mij ook goed aangezien hij mij helpt met bepaalde dingen in mijn leven. Door hem doe ik nu wat voor mijn studie en eerlijk gezegd heeft hij ook wel eens bepaalde dingen voor mij gedaan voor de universiteit zoals laatst een uitgebreide recensie schrijven over een bepaalde voorstelling omdat ik daar geen tijd voor had aangezien ik had afgesproken met een vriendin die ik niet vaak zie.
Hier gaan mijn haren van overeind staan. Ja, hij is inderdaad een werktuig voor je. Hij doet klusjes waar jij geen zin in hebt.
Hij heeft dit gedaan met super slimme/moeilijke woorden waar ik nog nooit van had gehoord en ik kreeg dan ook een compliment van de docent.
Pronken met andermans werk! Mooi is dat!
Ik zeg niet dat dit onze basis is trouwens, maar wel supertof dat hij dat voor mij doet aangezien ik toen de tijd niet had en het heel belangrijk was.
Wat is dan je basis? Dat lees ik hier nergens.
Door hem heb ik ook een soa test gedaan, wat ik zelf eigenlijk niet eens ''durfde'' en het dus uitstelde en zelfs niet deed. Nu voel ik me een stuk zekerder en opgelucht omdat ik de uitslag heb. Ook heb ik mede door hem (ook mijn ouders dan), een psycholoog gemaild over mijn situatie nu en over drie weken ga ik daarheen.
Op de valreep iets positiefs, maar het gaat weer alleen over JOU. Ik lees helemaal niets over HEM. Hij is een mens met gevoelens en behoeften, meid. Zie je dat dan niet?
woensdag 19 oktober 2011 om 23:28
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 19 oktober 2011 @ 23:18:
Ik bedoel dit niet verkeerd maar ik zie stukjes Asperger's in hoe jij over gevoelens praat. Je theoretische kant van wat "liefde" betekent is er wel maar de vertaalslag naar het werkelijke leven maak je blijkbaar niet.
Dat kan volgens mij niet want ik ben heel sociaal/enthousiast/spontaan. Ik lach heel veel en ik ben ook niet bang om contact te maken met mensen. Heel soms ben ik wel eens verlegen en af en toe ben ik wel eens introvert maar dat ligt aan de situatie (denk dat iedereen dat wel eens heeft). Ik maak wel snel vrienden, heb snel contact met mensen over het algemeen en ik heb op dit moment ook veel vriendinnen. Altijd al gehad trouwens. Op de basisschool en de middelbare ben ik altijd populair geweest omdat ik een grote mond had denk ik. Ik ging laatst (omdat het moest) voor mijn opleiding aan mensen vragen wat ze van me vonden qua feedback. Ik kreeg reacties als spontaan, zelfverzekerd, weet wat ze wil, sociaal, weet hoe ik met mensen om kan gaan, handig enzovoort. Ja echt waar dames.
Ik heb ook wel eens over mezelf gedacht dat ik een halve autist was ofzo.
Ik bedoel dit niet verkeerd maar ik zie stukjes Asperger's in hoe jij over gevoelens praat. Je theoretische kant van wat "liefde" betekent is er wel maar de vertaalslag naar het werkelijke leven maak je blijkbaar niet.
Dat kan volgens mij niet want ik ben heel sociaal/enthousiast/spontaan. Ik lach heel veel en ik ben ook niet bang om contact te maken met mensen. Heel soms ben ik wel eens verlegen en af en toe ben ik wel eens introvert maar dat ligt aan de situatie (denk dat iedereen dat wel eens heeft). Ik maak wel snel vrienden, heb snel contact met mensen over het algemeen en ik heb op dit moment ook veel vriendinnen. Altijd al gehad trouwens. Op de basisschool en de middelbare ben ik altijd populair geweest omdat ik een grote mond had denk ik. Ik ging laatst (omdat het moest) voor mijn opleiding aan mensen vragen wat ze van me vonden qua feedback. Ik kreeg reacties als spontaan, zelfverzekerd, weet wat ze wil, sociaal, weet hoe ik met mensen om kan gaan, handig enzovoort. Ja echt waar dames.
Ik heb ook wel eens over mezelf gedacht dat ik een halve autist was ofzo.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:28
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 23:22:
Ik vind mijn relatie \wel prettig. Aangezien hij veel voor mij over heeft.
Hij is voor mij ook goed aangezien hij mij helpt met bepaalde dingen in mijn leven. Door hem doe ik nu wat voor mijn studie en eerlijk gezegd heeft hij ook wel eens bepaalde dingen voor mij gedaan voor de universiteit zoals laatst een uitgebreide recensie schrijven over een bepaalde voorstelling omdat ik daar geen tijd voor had aangezien ik had afgesproken met een vriendin die ik niet vaak zie. Hij heeft dit gedaan met super slimme/moeilijke woorden waar ik nog nooit van had gehoord en ik kreeg dan ook een compliment van de docent.
Ik zeg niet dat dit onze basis is trouwens, maar wel supertof dat hij dat voor mij doet aangezien ik toen de tijd niet had en het heel belangrijk was.
Door hem heb ik ook een soa test gedaan, wat ik zelf eigenlijk niet eens ''durfde'' en het dus uitstelde en zelfs niet deed. Nu voel ik me een stuk zekerder en opgelucht omdat ik de uitslag heb. Ook heb ik mede door hem (ook mijn ouders dan), een psycholoog gemaild over mijn situatie nu en over drie weken ga ik daarheen.
Hij geeft, jij neemt alleen maar.
Als hij merkt hoe het bij jou werkt ben je je vriend kwijt, want dit trekt niemand op de lange termijn.
Ik vind mijn relatie \wel prettig. Aangezien hij veel voor mij over heeft.
Hij is voor mij ook goed aangezien hij mij helpt met bepaalde dingen in mijn leven. Door hem doe ik nu wat voor mijn studie en eerlijk gezegd heeft hij ook wel eens bepaalde dingen voor mij gedaan voor de universiteit zoals laatst een uitgebreide recensie schrijven over een bepaalde voorstelling omdat ik daar geen tijd voor had aangezien ik had afgesproken met een vriendin die ik niet vaak zie. Hij heeft dit gedaan met super slimme/moeilijke woorden waar ik nog nooit van had gehoord en ik kreeg dan ook een compliment van de docent.
Ik zeg niet dat dit onze basis is trouwens, maar wel supertof dat hij dat voor mij doet aangezien ik toen de tijd niet had en het heel belangrijk was.
Door hem heb ik ook een soa test gedaan, wat ik zelf eigenlijk niet eens ''durfde'' en het dus uitstelde en zelfs niet deed. Nu voel ik me een stuk zekerder en opgelucht omdat ik de uitslag heb. Ook heb ik mede door hem (ook mijn ouders dan), een psycholoog gemaild over mijn situatie nu en over drie weken ga ik daarheen.
Hij geeft, jij neemt alleen maar.
Als hij merkt hoe het bij jou werkt ben je je vriend kwijt, want dit trekt niemand op de lange termijn.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:31
woensdag 19 oktober 2011 om 23:33
Ik zei ook stukjes A, niet geheel en al A.
Vind het raar bijv dat je het raar vind dat je je hecht aan een dier of dat je "fijn" in combinatie met dierenliefde vreemd vind. Dat soort dingen dus. Maar ik denk dat ik het er gewoon op moet houden dat je vreemd bent. Behoorlijk vreemd eigenlijk.
Vind het raar bijv dat je het raar vind dat je je hecht aan een dier of dat je "fijn" in combinatie met dierenliefde vreemd vind. Dat soort dingen dus. Maar ik denk dat ik het er gewoon op moet houden dat je vreemd bent. Behoorlijk vreemd eigenlijk.
Optimist tot in de kist!
woensdag 19 oktober 2011 om 23:38
Omdat ik SOMS wel eens moeilijk met mensen om kan gaan en heel veel nadenk over hoe ik overkom in situaties. En ik houd ervan om alleen te zijn vaak. Ik zou bijvoorbeeld alleen op vakantie kunnen gaan met alleen maar boeken en mezelf afsluiten van de buitenwereld. Graag zelfs. Mijn rijinstructeur zei bijvoorbeeld ook: ik vind het moeilijk om jou dingen te leren. Kan ik ook wel linken aan autisme. En ik word ook gek van afspraken, kan me er moeilijk aan houden. Ook hield ik nooit van feestjes, uiteten enzovoort, voelde ik me altijd opgelaten maar dat is nu niet meer zo. Allemaal autistische trekjes, of niet..
Maar aan de andere kant was er deze week wel weer iemand die zei: je weet precies hoe je met mensen om moet gaan. Dit soort opmerkingen krijg ik vaker; dat ik spontaan ben enz. Terwijl mijn mentor weer zegt dat ik terughoudend ben.
Maar aan de andere kant was er deze week wel weer iemand die zei: je weet precies hoe je met mensen om moet gaan. Dit soort opmerkingen krijg ik vaker; dat ik spontaan ben enz. Terwijl mijn mentor weer zegt dat ik terughoudend ben.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:43
woensdag 19 oktober 2011 om 23:43
Dat je moeite hebt om met mensen om te gaan wil niet zeggen dat je autistisch bent. Ik kan me best voorstellen dat mensen je sociaal noemen. Je komt over als iemand die niet op haar mondje gevallen is, met een druk sociaal leven. Aan de andere kant ben je terughoudend als het over gevoelens gaat. Je vertelt wel dat je vroeger een band had met je kat, maar dat noem je "vaag", en een contact met een dier fijn vinden vind je "raar". Je bent erg hard naar je vriend toe en de manier waarop je je aan de buitenwereld voordoet verschilt (blijkbaar) nogal van hoe je je soms vanbinnen voelt. Dat vind ik allemaal niet zozeer autistisch, maar iets wat wel een beetje scheef zit.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:47
quote:ikbenlief schreef op 19 oktober 2011 @ 23:38:
Omdat ik SOMS wel eens moeilijk met mensen om kan gaan en heel veel nadenk over hoe ik overkom in situaties. En ik houd ervan om alleen te zijn vaak. Ik zou bijvoorbeeld alleen op vakantie kunnen gaan met alleen maar boeken en mezelf afsluiten van de buitenwereld. Graag zelfs. Mijn rijinstructeur zei bijvoorbeeld ook: ik vind het moeilijk om jou dingen te leren. Kan ik ook wel linken aan autisme. En ik word ook gek van afspraken, kan me er moeilijk aan houden. Ook hield ik nooit van feestjes, uiteten enzovoort, voelde ik me altijd opgelaten maar dat is nu niet meer zo. Allemaal autistische trekjes, of niet..
Maar aan de andere kant was er deze week wel weer iemand die zei: je weet precies hoe je met mensen om moet gaan. Dit soort opmerkingen krijg ik vaker; dat ik spontaan ben enz. Terwijl mijn mentor weer zegt dat ik terughoudend ben.Zoals ik lees vanuit je berichtjes ben jij bang voor verantwoordelijkheden. Je houd je niet aan afspraken want dit vind je moeilijk, omdat er dan dingen van je gevraagd worden? Ook hou je je op de vlakte in relaties, zogenaamd heb je een goede relatie, maar ik lees alleen praktische dingen en niets over intimiteit. Ook vind je het al snel 'moeilijkdoenerij'. Kortom volgens mij ben jij er bang voor dat mensen dingen van je willen/verwachten en dat je dit niet waar kan maken. Hierdoor loop je weg voor dingen en komt er inderdaad niets van. Vicieuze cirkel, en probeer dit bespreekbaar te maken, eventueel met de psycholoog waar je nu contact mee hebt.
Omdat ik SOMS wel eens moeilijk met mensen om kan gaan en heel veel nadenk over hoe ik overkom in situaties. En ik houd ervan om alleen te zijn vaak. Ik zou bijvoorbeeld alleen op vakantie kunnen gaan met alleen maar boeken en mezelf afsluiten van de buitenwereld. Graag zelfs. Mijn rijinstructeur zei bijvoorbeeld ook: ik vind het moeilijk om jou dingen te leren. Kan ik ook wel linken aan autisme. En ik word ook gek van afspraken, kan me er moeilijk aan houden. Ook hield ik nooit van feestjes, uiteten enzovoort, voelde ik me altijd opgelaten maar dat is nu niet meer zo. Allemaal autistische trekjes, of niet..
Maar aan de andere kant was er deze week wel weer iemand die zei: je weet precies hoe je met mensen om moet gaan. Dit soort opmerkingen krijg ik vaker; dat ik spontaan ben enz. Terwijl mijn mentor weer zegt dat ik terughoudend ben.Zoals ik lees vanuit je berichtjes ben jij bang voor verantwoordelijkheden. Je houd je niet aan afspraken want dit vind je moeilijk, omdat er dan dingen van je gevraagd worden? Ook hou je je op de vlakte in relaties, zogenaamd heb je een goede relatie, maar ik lees alleen praktische dingen en niets over intimiteit. Ook vind je het al snel 'moeilijkdoenerij'. Kortom volgens mij ben jij er bang voor dat mensen dingen van je willen/verwachten en dat je dit niet waar kan maken. Hierdoor loop je weg voor dingen en komt er inderdaad niets van. Vicieuze cirkel, en probeer dit bespreekbaar te maken, eventueel met de psycholoog waar je nu contact mee hebt.
woensdag 19 oktober 2011 om 23:47
Nou om nou direct allerlei dingen als asperge autist e.d te koppelen aan IBL vind ik ook ehm nogal zwaar..
Toen ik 18 was , was en deed ik niets anders dan IBL doet en deed. Alleen ik ging niet tot half 4 snachts uit en mobiele telefoon had ik toen nog niet geloof ik.
En ik zou wel sorry gezegd hebben , maar verder was ik als 18jarige vrijwel het zelfde.
Ze is net puber af en adolecent , mag ze ook een beetje rebels zijn en tegen de wereld aan schoppen. Goed voor haar ontwikkeling en volwassen worden proces
Toen ik 18 was , was en deed ik niets anders dan IBL doet en deed. Alleen ik ging niet tot half 4 snachts uit en mobiele telefoon had ik toen nog niet geloof ik.
En ik zou wel sorry gezegd hebben , maar verder was ik als 18jarige vrijwel het zelfde.
Ze is net puber af en adolecent , mag ze ook een beetje rebels zijn en tegen de wereld aan schoppen. Goed voor haar ontwikkeling en volwassen worden proces
woensdag 19 oktober 2011 om 23:57
Ik was errug voorzichtig en zei "stukjes Asperger". Met name dus die vertaalslag. Maar iemand kan natuurlijk ook heel gewoon "puber" zijn. Maar het raar vinden dat je ve huisdier houdt bijv blijf ik heel apart vinden. Ik heb hier een variatie van 4 pubers/jong volwassenen rondlopen maar geen van allen hebben ze zo'n vreemd beeld van liefhebben.
Optimist tot in de kist!
woensdag 19 oktober 2011 om 23:58
Eens, ik heb ook niet veel met de het-gaat-moeizaam-met-andere-mensen-om-dus-het-zal-wel-autistisch-wezen-hypothese. Met rebels zijn, puberaal gedrag en overal tegenaan schoppen is niets mis. Maar IBL kwetst mensen door haar gedrag en er zit naar mijn mening het nodige fout in de manier waarop ze met anderen omgaat.
Ik ga mijn bed maar eens opzoeken.
Ik ga mijn bed maar eens opzoeken.
donderdag 20 oktober 2011 om 00:03
Liquor.. Ik heb met mijn gedrag in de puberteit en ook later in de adolecentie mensen gekwetst.
Nu ik daar aan terug denk denk ik , ooohhh tjee ga je heel hard schamen. Toen.. toen vond ik het de normaalste zaak om mijn moeder uit te schelden voor stom mens , mijn vader voor eikel en mijn zusje was een heks, en broertje was een etterbak , enige die lief was was oma , maar mee gaan naar haar verjaardag tjeee daar was ik toch inmiddels veul te oud voor.. Ik was de beste en de wereld om mij heen daar had ik schijt aan , ik vertikte het om mijn kledingkast op te ruimen etc.
Door schade en schande word je wijzer , ook IBL wel. Wanneer ze over 10jaar dit topic terug leest denkt ze OMG heb ik dat allemaal gezegd en gedaan.
Nu ik daar aan terug denk denk ik , ooohhh tjee ga je heel hard schamen. Toen.. toen vond ik het de normaalste zaak om mijn moeder uit te schelden voor stom mens , mijn vader voor eikel en mijn zusje was een heks, en broertje was een etterbak , enige die lief was was oma , maar mee gaan naar haar verjaardag tjeee daar was ik toch inmiddels veul te oud voor.. Ik was de beste en de wereld om mij heen daar had ik schijt aan , ik vertikte het om mijn kledingkast op te ruimen etc.
Door schade en schande word je wijzer , ook IBL wel. Wanneer ze over 10jaar dit topic terug leest denkt ze OMG heb ik dat allemaal gezegd en gedaan.
donderdag 20 oktober 2011 om 00:05
Problemen met verantwoordelijkheidsgevoel is wel typisch iets voor pubers ensommige adolescenten, waar IBL nog onder valt. Ik herken het sterke zwart wit denken, twijfelen en gebrek aan inlevingsvermogen in hoe ik was rond die leeftijd (nuja iets jonger en ik had dan wel weer een sterk verantwoordelijkheidsgevoel, yay opvoeding).
IBL, ik denk echt dat jouw leven een kwestie zal zijn van een paar keer flink tegen de lamp lopen, met mensen / studie / werk door jouw huidige houding maar dat je hiervan ook kan leren en zal groeien waardoor je die houding ook weer bijschaaft. Neem gewoon de kansen die je krijgt in jouw leven dankbaar aan en onthoud dat gemakzucht je wel eens dik kan tegenwerken. succes
IBL, ik denk echt dat jouw leven een kwestie zal zijn van een paar keer flink tegen de lamp lopen, met mensen / studie / werk door jouw huidige houding maar dat je hiervan ook kan leren en zal groeien waardoor je die houding ook weer bijschaaft. Neem gewoon de kansen die je krijgt in jouw leven dankbaar aan en onthoud dat gemakzucht je wel eens dik kan tegenwerken. succes
donderdag 20 oktober 2011 om 00:05
Nou sorry hoor maar das ook wel weer heel erg simpel om alles af te schuiven op het "puber" zijn. Ik had echt wel wat meer inhoud toen ik puber was. Je kunt soms misschien fouten maken maar dit gaat wel wat verder naar mijn mening.
Ik denk niet dat ze Asperger's of Autistisch heeft/is maar helemaal een normaal denkwereldje zie ik ook niet, zelfs voor een puber. Dit kan komen door wie ze is of hoe haar omgeving haar heeft gevormd, of wat dan ook, maar helemaal lekker zit het niet.
Ik denk niet dat ze Asperger's of Autistisch heeft/is maar helemaal een normaal denkwereldje zie ik ook niet, zelfs voor een puber. Dit kan komen door wie ze is of hoe haar omgeving haar heeft gevormd, of wat dan ook, maar helemaal lekker zit het niet.
Optimist tot in de kist!
