Entertainment
alle pijlers
Het spijt me...
donderdag 20 oktober 2011 om 21:40
Volgende week donderdagavond begint het programma 'Het spijt me!' Na een pauze, van ongeveer 18 jaar, komt er een restart van het programma. Overigens nu gepresenteerd door onze überbabe John, alleen dat is het kijken al meer dan waard...
Jammer dat mensen deze mediavorm nodig hebben om een, vaak jarenlange, ruzie/misverstand proberen op te lossen.
Wie kijkt vanaf volgende week naar het programma en wil op dit topic gezellig hierover meepraten?
Tot volgende week!
Jammer dat mensen deze mediavorm nodig hebben om een, vaak jarenlange, ruzie/misverstand proberen op te lossen.
Wie kijkt vanaf volgende week naar het programma en wil op dit topic gezellig hierover meepraten?
Tot volgende week!
donderdag 27 oktober 2011 om 21:18
quote:S0LEIL schreef op 27 oktober 2011 @ 21:12:
[...]
Tja, ik heb samengewoond met iemand die door zijn moeder in de steek was gelaten als kind. Zij hadden nog wel contact, maar zeer moeizaam en hij was gewoon beschadigd door alles wat ze gedaan had. En toen ik haar niet kende had ik inderdaad geen goed woord voor haar over nee. Iemand die haar kind wegdoet, kan ik niet echt open voor staan, sorry.
Toen ik haar uiteindelijk leerde kennen, was het lastig om aardig te doen (hoewel ze vriendelijk was tegen mij hoor, maar het bleef altijd een beetje in mijn achterhoofd hangen).
Maar dat was hier toch helemaal niet het geval? Hij gaf nota bene zelf toe dat ze al vaak had geroepen dat het geen hotel was enzo. Ik kan zo'n film dan gelijk voor me zien, moeder die baalt van d'r zoon die doet alsof het een hotel is, zoon verliefd dus die denkt ach laat dat wijf lullen, moeder die in een vlaag van wanhoop denkt ik zal je krijgen, zet er andere sloten op, zoon kwaad, maar omdat ie inmiddels ook een vriendin heeft die lekker in zijn oor zit te tetteren dat ze zus of zo ook al verkeerd deed, en toen hij 3 was kreeg hij ook al geen fiets, en tegen mij doet ze ook al zo naar, en ze is gewoon jaloers en bezitterig, bladiebla, en voor je het weet is zo'n akkefietje tussen een moeder en kind opgeblazen tot een punt waarop beiden niet meer terug kunnen terwijl het eigenlijk nergens over ging.
Zo sneu, aan die zoon te zien had het jaren geleden al goed kunnen komen want hij gaf zelfs zelf toe dat ie gewoon bang voor confrontaties was.
[...]
Tja, ik heb samengewoond met iemand die door zijn moeder in de steek was gelaten als kind. Zij hadden nog wel contact, maar zeer moeizaam en hij was gewoon beschadigd door alles wat ze gedaan had. En toen ik haar niet kende had ik inderdaad geen goed woord voor haar over nee. Iemand die haar kind wegdoet, kan ik niet echt open voor staan, sorry.
Toen ik haar uiteindelijk leerde kennen, was het lastig om aardig te doen (hoewel ze vriendelijk was tegen mij hoor, maar het bleef altijd een beetje in mijn achterhoofd hangen).
Maar dat was hier toch helemaal niet het geval? Hij gaf nota bene zelf toe dat ze al vaak had geroepen dat het geen hotel was enzo. Ik kan zo'n film dan gelijk voor me zien, moeder die baalt van d'r zoon die doet alsof het een hotel is, zoon verliefd dus die denkt ach laat dat wijf lullen, moeder die in een vlaag van wanhoop denkt ik zal je krijgen, zet er andere sloten op, zoon kwaad, maar omdat ie inmiddels ook een vriendin heeft die lekker in zijn oor zit te tetteren dat ze zus of zo ook al verkeerd deed, en toen hij 3 was kreeg hij ook al geen fiets, en tegen mij doet ze ook al zo naar, en ze is gewoon jaloers en bezitterig, bladiebla, en voor je het weet is zo'n akkefietje tussen een moeder en kind opgeblazen tot een punt waarop beiden niet meer terug kunnen terwijl het eigenlijk nergens over ging.
Zo sneu, aan die zoon te zien had het jaren geleden al goed kunnen komen want hij gaf zelfs zelf toe dat ie gewoon bang voor confrontaties was.
Am Yisrael Chai!
donderdag 27 oktober 2011 om 21:19
quote:fashionvictim schreef op 27 oktober 2011 @ 21:18:
[...]
Maar dat was hier toch helemaal niet het geval? Hij gaf nota bene zelf toe dat ze al vaak had geroepen dat het geen hotel was enzo. Ik kan zo'n film dan gelijk voor me zien, moeder die baalt van d'r zoon die doet alsof het een hotel is, zoon verliefd dus die denkt ach laat dat wijf lullen, moeder die in een vlaag van wanhoop denkt ik zal je krijgen, zet er andere sloten op, zoon kwaad, maar omdat ie inmiddels ook een vriendin heeft die lekker in zijn oor zit te tetteren dat ze zus of zo ook al verkeerd deed, en toen hij 3 was kreeg hij ook al geen fiets, en tegen mij doet ze ook al zo naar, en ze is gewoon jaloers en bezitterig, bladiebla, en voor je het weet is zo'n akkefietje tussen een moeder en kind opgeblazen tot een punt waarop beiden niet meer terug kunnen terwijl het eigenlijk nergens over ging.
Zo sneu, aan die zoon te zien had het jaren geleden al goed kunnen komen want hij gaf zelfs zelf toe dat ie gewoon bang voor confrontaties was.Eens.
[...]
Maar dat was hier toch helemaal niet het geval? Hij gaf nota bene zelf toe dat ze al vaak had geroepen dat het geen hotel was enzo. Ik kan zo'n film dan gelijk voor me zien, moeder die baalt van d'r zoon die doet alsof het een hotel is, zoon verliefd dus die denkt ach laat dat wijf lullen, moeder die in een vlaag van wanhoop denkt ik zal je krijgen, zet er andere sloten op, zoon kwaad, maar omdat ie inmiddels ook een vriendin heeft die lekker in zijn oor zit te tetteren dat ze zus of zo ook al verkeerd deed, en toen hij 3 was kreeg hij ook al geen fiets, en tegen mij doet ze ook al zo naar, en ze is gewoon jaloers en bezitterig, bladiebla, en voor je het weet is zo'n akkefietje tussen een moeder en kind opgeblazen tot een punt waarop beiden niet meer terug kunnen terwijl het eigenlijk nergens over ging.
Zo sneu, aan die zoon te zien had het jaren geleden al goed kunnen komen want hij gaf zelfs zelf toe dat ie gewoon bang voor confrontaties was.Eens.
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
donderdag 27 oktober 2011 om 21:21
quote:fashionvictim schreef op 27 oktober 2011 @ 21:18:
[...]
Maar dat was hier toch helemaal niet het geval? Hij gaf nota bene zelf toe dat ze al vaak had geroepen dat het geen hotel was enzo. Ik kan zo'n film dan gelijk voor me zien, moeder die baalt van d'r zoon die doet alsof het een hotel is, zoon verliefd dus die denkt ach laat dat wijf lullen, moeder die in een vlaag van wanhoop denkt ik zal je krijgen, zet er andere sloten op, zoon kwaad, maar omdat ie inmiddels ook een vriendin heeft die lekker in zijn oor zit te tetteren dat ze zus of zo ook al verkeerd deed, en toen hij 3 was kreeg hij ook al geen fiets, en tegen mij doet ze ook al zo naar, en ze is gewoon jaloers en bezitterig, bladiebla, en voor je het weet is zo'n akkefietje tussen een moeder en kind opgeblazen tot een punt waarop beiden niet meer terug kunnen terwijl het eigenlijk nergens over ging.
Zo sneu, aan die zoon te zien had het jaren geleden al goed kunnen komen want hij gaf zelfs zelf toe dat ie gewoon bang voor confrontaties was.Klopt, andere situatie inderdaad, maar ik vind de sloten veranderen wel zoiets debiels! Ook al voel je je nog zo als een dienstmeid of een hotel behandeld. En wat verwacht je dan dat zoon doet? Die heeft dan eigenlijk toch ook geen keus dan zorgen dat hij bij (de ouders van) zijn vriendin onderdak krijgt en niet met hangende pootjes terugkomen?
[...]
Maar dat was hier toch helemaal niet het geval? Hij gaf nota bene zelf toe dat ze al vaak had geroepen dat het geen hotel was enzo. Ik kan zo'n film dan gelijk voor me zien, moeder die baalt van d'r zoon die doet alsof het een hotel is, zoon verliefd dus die denkt ach laat dat wijf lullen, moeder die in een vlaag van wanhoop denkt ik zal je krijgen, zet er andere sloten op, zoon kwaad, maar omdat ie inmiddels ook een vriendin heeft die lekker in zijn oor zit te tetteren dat ze zus of zo ook al verkeerd deed, en toen hij 3 was kreeg hij ook al geen fiets, en tegen mij doet ze ook al zo naar, en ze is gewoon jaloers en bezitterig, bladiebla, en voor je het weet is zo'n akkefietje tussen een moeder en kind opgeblazen tot een punt waarop beiden niet meer terug kunnen terwijl het eigenlijk nergens over ging.
Zo sneu, aan die zoon te zien had het jaren geleden al goed kunnen komen want hij gaf zelfs zelf toe dat ie gewoon bang voor confrontaties was.Klopt, andere situatie inderdaad, maar ik vind de sloten veranderen wel zoiets debiels! Ook al voel je je nog zo als een dienstmeid of een hotel behandeld. En wat verwacht je dan dat zoon doet? Die heeft dan eigenlijk toch ook geen keus dan zorgen dat hij bij (de ouders van) zijn vriendin onderdak krijgt en niet met hangende pootjes terugkomen?
