Schoonmoeder: help!

08-11-2011 20:14 139 berichten
Alle reacties Link kopieren
.
Herkenbare verhalen weer hier. Ons kind is inmiddels 2,5 jaar en wij hebben ook flink onze grenzen moeten aangeven. Nu zijn we zover dat er inderdaad een gulden middenweg is qua bezoekjes.

Maar dan komen er weer nieuwe dingen op je pad. Ons kind krijgt bijna geen snoep. Ik vind dat niet nodig, kind is 2 en kan zijn hele leven nog snoep eten. Tot die tijd is hij net zo gelukkig met een stuk fruit en dat geef ik dan liever. Hij eet ook liever gezonde bruine boterhammen dan een broodje haha, en daar ben ik natuurlijk heel blij mee, zeker gezien zijn verleden (vroeggeboorte en nu nog ondergewicht).

Schoonmoeder daarentegen is van de oude stempel en vindt dat oma's moeten kunnen verwennen. En niet met een mandarijn, maar met snoep, koek en gebak. Gelukkig staan mijn man en ik hier hetzelfde in, dus meestal is hij degene die er iets van zegt, maar al vanaf VOOR zijn eerste verjaardag probeert ze haar zin door te drukken. Ik snap ook niet dat ze niet begrijpt dat ze hem met een banaan of een stuk peer ook kan verwennen. Ze wil hem het liefst iedere week helemaal volstoppen met snoep. En dat terwijl ons kind ondergewicht heeft en zijn hoofdmaaltijden vele malen belangrijker zijn dan snoep. Verder vindt ze middagdutjes ook nergens voor nodig en dat ons kind tussen de middag nog ruim 2 uur slaapt, slaat nergens op.

Schoonmoeder gaf gelukkig al tijdens de zwangerschap aan geen vaste dag te willen oppassen. Daar ben ik zo blij om! Nooit strijd over hoeven leveren, kind gaat twee dagen naar kdv en heeft het daar ontzettend naar zijn zin. Omdat schoonmoeder onze grenzen niet respecteert, wordt er ook niet opgepast. We gaan iedere week naar ze toe of zij komen bij ons, dus gelukkig kunnen ze niet zeggen dat ze ons kind niet vaak genoeg zien.

In het begin heb ik nog geprobeerd erover te praten, waarom wij de dingen zo doen. Maar het komt niet aan, het is niet interessant, het is zelfs onzin. Van snoep word je toch dikker? Waarom mag hij dat dan niet hebben tegen zijn ondergewicht? Dat de dietiste hamert op de drie belangrijke maaltijden en gezonde tussendoortjes wil er niet in.

Mijn advies aan jou: als het niet goed voelt, laat haar dan niet voor vast oppassen. Je moet wel met een gerust hart op je werk kunnen zitten. Stel inderdaad je grenzen en blijf daarin consequent. Oma's zijn soms net kinderen :-)
Alle reacties Link kopieren
snoepverhaal: check!! Inmiddels vraagt schoonmoeder ons meestal eerst of dochter iets bepaalds mag hebben. Goed he, ik heb gelukkig een schoonmoeder die oprecht rekening met ons probeert te houden. (Dat ze tijdens het vragen de chocoladekoek al voor dochters neus houdt, en ik dan geen nee meer zeg omdat het arme kind al letterlijk heeft geroken hoe lekker het is, neem ik dan maar voor lief.....)
Alle reacties Link kopieren
Ik ken jouw schoonmoeder natuurlijk niet, dus geen idee hoe ze zou reageren, maar geef in ieder geval voor jezelf de grenzen aan. Bij een opmerking die jij als kwetsend ervaart, dit ook tegen haar zeggen. Probeer het wel bij jezelf te houden. En pick your battles. Oma zal dingen anders doen dan jij, maar maak alleen een punt van de dingen die je echt belangrijk vindt. Zo voorkom je wat voor haar vast een stroom van kritiek zal voelen.



In dergelijke situaties probeer ik altijd alle kanten te bekijken en probeer dan zo objectief mogelijk te analyseren waar het probleem zit. Is het de communicatie? De handeling? Of gewoon mijn irritatie? Vervolgens probeer ik te handelen op een manier waarvan ik mezelf altijd nog in de spiegel kan kijken. Ik probeer niet iets te doen uit rancune of ergernis. En bereik ik er wat mee? Kan ik het wel veranderen of blijft het een strijd? Ik heb behoorlijk wat issues met mijn schoonmoeder gehad, maar in bovenstaande lag voor mij de sleutel tot een betere relatie. Ook al is het soms heel flink slikken, want ik durf echt niet alles tegen haar te zeggen omdat ze ouder is en de moeder van mijn man.
quote:Jojo2008 schreef op 09 november 2011 @ 13:27:

Weet nog niet of ik ga laten wennen...moet er nu nog even niet aan denken mijn kleine daar een paar uur achter te laten...ben bang dat haar obsessie dan steeds groter wordtBedenk dat oma net zoveel van haar kleinkind houdt als van haar eigen kind. Zij heeft jouw partner toch ook goed opgevoed anders had je hem toch niet als vader van je kind willen hebben? Kortom, niet zo moeilijk doen, is voor jezelf ook veel prettiger.
Ook voor mij een herkenbaar verhaal, TO. Natuurlijk moet je je realiseren dat je nog vol met hormonen zit en helemaal in de tijgerstand staat. Maar hallo, mág je? Bovendien denk ik dat je extra alert bent omdat je relatie met schoonmoeders al niet helemaal goed was? Als je iemand al niet zo mag - of als het niet zo soepel gaat - dan interpreteer je ook alles wat die persoon zegt in die context. En dat kan ook best terecht zijn. Ik ben het dan ook helemaal niet met Driewieler eens dat het onschuldig is. Dat zou het kunnen zijn, maar jij kent je schoonmoeder en weet hoe je het moet opvatten. Als het een leuke, relaxte vrouw was en ze zou die opmerking maken over "straks ben je lekker 1 dag per week van mij", reageer je toch anders dan wanneer het een vrouw is met wie je niet zo'n goede relatie hebt en waarvan je weet dat de intentie niet helemaal onschuldig is.

Ik ben het helemaal met Marianko eens: nu terugkomen op de afspraak is lastig, maar je kunt zeker wel ruimte inbouwen om het alsnog te doen als het niet bevalt. En dat zou ik zeker doen! Overdreven reageren hoeft niet, maar kan door de hormonen en al het nieuwe gemakkelijk gebeuren. En alert zijn hoeft wel, zou ik zeker zijn! Maar: zorg dat je op één lijn staat met je man.
En: probeer je niet te veel hiermee bezig te houden, hou het klein! Ik heb mijn kraamtijd behoorlijk laten verpesten en had het wat minder heftig kunnen maken door vaker 'Tefal' te doen! Het moet wel een leuke tijd zijn, waar je later met plezier naar terugkijkt!
Alle reacties Link kopieren
Wat is er mis mee om het gewoon op een normale manier te zeggen hoe je je voelt bij dat soort opmerkingen? Misschien heeft ze het zelf niet eens door hoe het overkomt, of heeft ze het niet zo bedoeld?

Ik dat het het beste is je gevoel uit te spreken tegenover diegene die ze maakt.
quote:malu3 schreef op 09 november 2011 @ 13:41:

[...]





Bedenk dat oma net zoveel van haar kleinkind houdt als van haar eigen kind. Zij heeft jouw partner toch ook goed opgevoed anders had je hem toch niet als vader van je kind willen hebben? Kortom, niet zo moeilijk doen, is voor jezelf ook veel prettiger.



Nou, zal wel maar is dat dan een reden dat oma maar alles mag zeggen en de moeder/TO af mag kraken?



En de opmerking dat ze kind straks lekker alleen heeft kan ook prima een sneer zijn.



Je schoonmoeder komt te dicht bij, is opdringerig. Ik zou een ander oppasadres gaan zoeken.
Alle reacties Link kopieren
Ellen, ik had een stuk over snoep getikt en weer weggehaald maar bij ons is het echt precies hetzelfde.



-toch te persoonlijk-
Alle reacties Link kopieren
quote:driewieler schreef op 09 november 2011 @ 12:54:

[...]





Ja, en? Dan verlies je je mond of zo? Dan ben je hulpeloos?

Kom op zeg. Wanneer je een kort lontje hebt, of licht geraakt of je durft niet voor jezelf op te komen, dan moet je dáár wat aan doen. Niet alles is te gooien op de hormonen die bij een moederschap vrij komen.



Dat hoor je mij allemaal niet beweren hoor. Maar ik was niet de assertiefste in de dagen rond mijn bevalling; wél erg kwetsbaar.



Soms is het ook eens goed om jezelf een speigel voor te houden en je echt eens afvragen of je onzekerheid niet een andere oorzaak heeft dan wat schoonmoeder zegt.



Negatief geraakt zijn omdat oma zegt dat ze er naar uitkijkt om de baby lekker een dag voor zichzelf te hebben of als ze zegt dat je zo lief voor de baby bent is in mijn ogen heel vreemd. TO zou moeten onderzoeken waar deze gevoelens vandaan komen.



Je hebt het verkeerd gelezen; als dit was wat oma gezegd had, zou TO zich daar juist niet druk over maken.
@Bagheera: wat een vreselijk mens, ze gaat totaal aan jullie regels voorbij! Misschien moeten jullie je nog wat stelliger op...eh.. stellen. Dus niet 'liever niet te veel snoep', maar: 'geen snoep, dat is gewoon onze regel'. En anders moet ze kindlief alleen nog maar bij jullie zien en niet meer alleen bij haar thuis. Maar net als bij TO: laat je man het (ook) zeggen!
Alle reacties Link kopieren
quote:Hunniebunnie schreef op 09 november 2011 @ 13:42:

Ook voor mij een herkenbaar verhaal, TO. Natuurlijk moet je je realiseren dat je nog vol met hormonen zit en helemaal in de tijgerstand staat. Maar hallo, mág je? Bovendien denk ik dat je extra alert bent omdat je relatie met schoonmoeders al niet helemaal goed was? Als je iemand al niet zo mag - of als het niet zo soepel gaat - dan interpreteer je ook alles wat die persoon zegt in die context. En dat kan ook best terecht zijn. Ik ben het dan ook helemaal niet met Driewieler eens dat het onschuldig is. Dat zou het kunnen zijn, maar jij kent je schoonmoeder en weet hoe je het moet opvatten. Als het een leuke, relaxte vrouw was en ze zou die opmerking maken over "straks ben je lekker 1 dag per week van mij", reageer je toch anders dan wanneer het een vrouw is met wie je niet zo'n goede relatie hebt en waarvan je weet dat de intentie niet helemaal onschuldig is.

Ik ben het helemaal met Marianko eens: nu terugkomen op de afspraak is lastig, maar je kunt zeker wel ruimte inbouwen om het alsnog te doen als het niet bevalt. En dat zou ik zeker doen! Overdreven reageren hoeft niet, maar kan door de hormonen en al het nieuwe gemakkelijk gebeuren. En alert zijn hoeft wel, zou ik zeker zijn! Maar: zorg dat je op één lijn staat met je man.





Als je goedd had gelezen, dan had je gelezen dat ik dit opmerk. Juist als je iemand niet mag, kan die persoon nooit het goede doen. Wat ga je er dan aan doen volgens jou om dat probleem uit de wereld te helpen? Is dan niet de eerste stap te onderkennen dat je een persoon niet mag en dat je daarom elke uitspraak "verkeerd" opvat of wilt opvatten?



Scheelt enorm veel frustratie als je weet wat de oorzaak is van je reactie.
Alle reacties Link kopieren
quote:Aureel schreef op 09 november 2011 @ 13:57:

[...]



[/b]





Maar Aureel, wat is er mis met zeggen tegen je omgeving, in het geval van schoonmnoeder dat je je nogal kwetsbaar voelt door de hormonen. En dat sommige dingen die ze zegt verkeerd bij je aankomen. Dan ben je namelijk in gesprek en praten doet soms wonderen.

Ik lees te vaak dat men dit denkt of dit voelt en enorm gefrustreerd raakt omdat men niet uitspreekt wat er dwars is.
@Bagheera, ja dat is hier ook. Het is MIJN schuld dat kind nooit eens een snoepje mag. Terwijl mijn man degene is die er wat van zegt (juist om die reden!). Wij hebben samen afgesproken dat hij daar gewoon geen snoep krijgt, want mijn schoonmoeder is van het type: geef ze een vinger en ze neemt de hele hand.

Ons kind heeft gewoon meer behoefte aan gezond eten (bruine boterhammen ipv brood, een banaan ipv snoepje etc.), dat is toch alleen maar fijn denk ik dan. Maar nee, oma wil er snoep instoppen. Puur eigenbelang, ze is ook heel bang dat mijn moeder populairder is dan zij. Mijn moeder past 1 dag in de week op, zij wilde dat niet en nu is ze bang dat ze van alles mist. En ons kind heeft echt geen voorkeur, want hij gaat net zo graag naar mijn schoonouders als naar mijn ouders. Daar is echt geen snoep voor nodig.
Alle reacties Link kopieren
quote:Hunniebunnie schreef op 09 november 2011 @ 14:00:

@Bagheera: wat een vreselijk mens, ze gaat totaal aan jullie regels voorbij! Misschien moeten jullie je nog wat stelliger op...eh.. stellen. Dus niet 'liever niet te veel snoep', maar: 'geen snoep, dat is gewoon onze regel'. En anders moet ze kindlief alleen nog maar bij jullie zien en niet meer alleen bij haar thuis. Maar net als bij TO: laat je man het (ook) zeggen!



Ik schreef al dat man het meestal zegt. Hij doet zijn moeder en ik de mijne .



En het is geen vreselijk mens, ze is in wezen heel lief, maar heeft bepaalde trekjes (net een echt mens ). En ik ga haar en ons kind daarom niet straffen met dat ze niet meer mag oppassen.
quote:driewieler schreef op 09 november 2011 @ 14:10:

[...]





Als je goedd had gelezen, dan had je gelezen dat ik dit opmerk. Juist als je iemand niet mag, kan die persoon nooit het goede doen. Wat ga je er dan aan doen volgens jou om dat probleem uit de wereld te helpen? Is dan niet de eerste stap te onderkennen dat je een persoon niet mag en dat je daarom elke uitspraak "verkeerd" opvat of wilt opvatten?



Scheelt enorm veel frustratie als je weet wat de oorzaak is van je reactie. Daar heb je gelijk in, maar dan kan je reactie nog steeds terecht zijn. Zeker: TO moet onaardige opmerkingen van schoonmoeder niet meer over haar kant laten gaan en haar vriend moet haar daarbij steunen. Maar het feit dat schoonmoeder dit soort dingen zegt en voor de bevalling ook al niet altijd leuk deed, zet het wel in een bepaald licht. En dan zou ik heel goed nadenken over dat laten oppassen en in ieder geval een 'nooduitgang' inbouwen. Wij zaten in een soortgelijke situatie en hebben gelukkig op tijd ingezien dat oppassen geen optie was. En juist daardoor, of mede daardoor, hebben we nog een enigszins normale (nou ja) relatie. Ik weet zeker dat anders de bom zou zijn gebarsten en niet meer goed zou zijn gekomen. En dat is volgens mij ook een beetje TO's angst: dat schoonmoeder voorbij gaat aan TO en haar man. En dat is iets anders dan een leuke oma zijn die uiteraard haar kleinkind ook wel wat mag verwennen. Het is een andere intentie. Het gaat niet zozeer om dat kleinkind, maar om de schoonmoeder, die lijkt iets te willen 'winnen'.
En die laatste actie zou er ook een van mijn schoonmoeder kunnen zijn. Die begon al met de steken onder water tegen ons kind toen hij een half jaar oud was. "Papa wist niet eens hoe het op de creche was, Ellen (!) vertelt nooit iets tegen papa". Gevolg: binnen 5 minuten zaten mijn kind en ik weer in de auto. Raar gedrag.
quote:ellencb schreef op 09 november 2011 @ 14:25:

En die laatste actie zou er ook een van mijn schoonmoeder kunnen zijn. Die begon al met de steken onder water tegen ons kind toen hij een half jaar oud was. "Papa wist niet eens hoe het op de creche was, Ellen (!) vertelt nooit iets tegen papa". Gevolg: binnen 5 minuten zaten mijn kind en ik weer in de auto. Raar gedrag.Even off-topic: dat in derde persoon tegen een kind praten zou verboden moeten worden!!
Alle reacties Link kopieren
quote:driewieler schreef op 09 november 2011 @ 14:13:

[...]



Maar Aureel, wat is er mis met zeggen tegen je omgeving, in het geval van schoonmnoeder dat je je nogal kwetsbaar voelt door de hormonen. En dat sommige dingen die ze zegt verkeerd bij je aankomen. Dan ben je namelijk in gesprek en praten doet soms wonderen.

Ik lees te vaak dat men dit denkt of dit voelt en enorm gefrustreerd raakt omdat men niet uitspreekt wat er dwars is.



Helemaal mijn idee hoor, heb ik ook gezegd.



Maar dat staat los van wat jij eerder zei, namelijk dat het onzin was om er zo geraakt over te zijn. Ben ik het absoluut niet mee eens, maar dat neemt niet weg dat praten de beste oplossing is.
Alle reacties Link kopieren
*inbreek*

Da's niet in de derde persoon enkelvoud praten, maar da's over het hoofd van kind heen communiceren! "Zeg even tegen mama dat ....". Erg slechte zaak. Hoe haal je het in je hoofd om tegen een kind (laat staan van 6 maanden) te vertellen wat jij wel niet van het gedrag van zijn moeder vindt?!?

*uitbreek*
Alle reacties Link kopieren
quote:Tia.Dalma schreef op 09 november 2011 @ 14:31:

*inbreek*

Da's niet in de derde persoon enkelvoud praten, maar da's over het hoofd van kind heen communiceren! "Zeg even tegen mama dat ....". Erg slechte zaak. Hoe haal je het in je hoofd om tegen een kind (laat staan van 6 maanden) te vertellen wat jij wel niet van het gedrag van zijn moeder vindt?!?

*uitbreek*





Nou, dit is dus een voorbeeld waar ík van zou ontvlammen!

Ik ken iemand die tegen haar dochter zegt van bijna 2 jaar: "Ja, dat is nou tante X. Die komt nooit meer langs he? Om jou te bezoeken"





Zo communiceert zij om aan te geven dat ze eigenlijk wil dat zij en zus meer tijd met elkaar doorbrengen.



Dat gaat op deze manier natuurlijk never nooit niet gebeuren.
quote:Tia.Dalma schreef op 09 november 2011 @ 14:31:

*inbreek*

Da's niet in de derde persoon enkelvoud praten, maar da's over het hoofd van kind heen communiceren! "Zeg even tegen mama dat ....". Erg slechte zaak. Hoe haal je het in je hoofd om tegen een kind (laat staan van 6 maanden) te vertellen wat jij wel niet van het gedrag van zijn moeder vindt?!?

*uitbreek*

Dat is het inderdaad en dat is vreselijk! Helemaal in de derde persoon!



Maar ik zal erover ophouden...
Alle reacties Link kopieren
@TO,



Als je het echt vreselijk gaat vinden om schoonmoeders te laten oppassen, dan zou ik nu al aangeven dat je dat niet meer gaat trekken en dat je het terug wil draaien.

Ik voorzie een hoop trammelant met je schoonmoeder en met je man hierover maar als jij dit echt niet wil, en het voelt echt vreselijk, dan moet je dat gewoon niet doen.



Sterkte ermee, zal niet mee vallen.
quote:Bagheera schreef op 09 november 2011 @ 14:22:

[...]





Ik schreef al dat man het meestal zegt. Hij doet zijn moeder en ik de mijne .



En het is geen vreselijk mens, ze is in wezen heel lief, maar heeft bepaalde trekjes (net een echt mens ). En ik ga haar en ons kind daarom niet straffen met dat ze niet meer mag oppassen.Sorry, ik moet beter lezen. Te veel koffie...
Als schoondochter blijf je erg vaak de 'koude kant'. Al kom je als schoondochter al jaren over de vloer het is eerst haar zoon en dan pas jij. Toen ik eenmaal mijn plaats kende was het gemakkelijker om er mee om te gaan. Bij mijn ouders werkt het niet zo, zij zien ons kinderen als één geheel. Eerst hadden ze drie kinderen en nu zes!



Bij mijn schoonmoeder blijft het: 'eigen volk eerst'. Alles in ons leven wat ten nadele van mijn man en ten voordele van mij uitvalt wordt breed uitgemeten. Andersom mag ik er niets van zeggen. Ik ben ooit gestopt met werken omdat 1 studie, 2 banen en 3 kinderen even niet meer te combineren waren. Ze stond te juichen want het ging wel om zijn carrieère. Nu ik op zoek ben naar een baan en manlief misschien wat minderzal/ moet gaan werken gaat in haar ogen zijn carrieère er aan. Hoe dat met de mijne gaat kan haar geen moer schelen. Terwijl wij alleen maar kijken naar ons gezinsgeluk stelt zij altijd haar zoon boven mij. Ook met hele kleine dingen, zoals een punt taart. Van het laatste stukje taart snijdt ze twee duidelijk ongelijke punten en geeft de grootste aan 'haar kind'. etc etc etc.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven