Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
maandag 28 november 2011 om 20:57
Als ik al jullie verhalen lees, denk ik af en toe dat ik te snel gehandeld heb. Ik kwam er 1 oktober achter, en nu staat hij al buiten de deur. Hij zegt wel dat hij het meeste van mij houdt (als zijn vriendin en ik tegelijk in het water zouden liggen, zou hij mij als eerste redden), maar methaar verder wil. Wat moet ik daar nu van denken? Bij jullie duurt het allemaal veel langer. Doe ik nu overhaast? Ik weet het niet meer.
Heb gisteren huilende schoonouders opgevangen. Ik had ze gebeld dat ik geen ruzie met hen heb, en dat ze altijd kunnen langskomen om de kinderen te zien. Zij hebben al twee kinderen verloren in 2 auto-ongelukken. Mijn hart breekt als ik ze zo ongelukkig zie. Zij zijn ook kwaad op hun zoon, maar ook naar hen luistert hij niet als ze vragen het nogmaals te proberen. Dus misschien moet ik me er bij neerleggen dat het echt definitief over is.
Heb gisteren huilende schoonouders opgevangen. Ik had ze gebeld dat ik geen ruzie met hen heb, en dat ze altijd kunnen langskomen om de kinderen te zien. Zij hebben al twee kinderen verloren in 2 auto-ongelukken. Mijn hart breekt als ik ze zo ongelukkig zie. Zij zijn ook kwaad op hun zoon, maar ook naar hen luistert hij niet als ze vragen het nogmaals te proberen. Dus misschien moet ik me er bij neerleggen dat het echt definitief over is.
maandag 28 november 2011 om 21:23
Kunstje: Het is jou gevoel... je kunt en moet niet vergelijken met anderen....27 jaar zijn jullie samen geweest,, hij dwong jou tot het maken van keuzes die ver buiten jou grenzen zijn gegaan...jij hebt hem een duidelijke keuze gegeven...Koos hij toen voor jou?
Heb maar 1 advies.. hoe moeilijk en hoe pijnlijk nu ook.. ga je gevoel achterna.. welk gevoel dan ook
Heb maar 1 advies.. hoe moeilijk en hoe pijnlijk nu ook.. ga je gevoel achterna.. welk gevoel dan ook
maandag 28 november 2011 om 21:52
Vandaag overdag ging het goed, ik voelde me sterk, ben zelfs weer begonnen met hardlopen. maar vanavond twee gezamelijke vrienden gesproken. Ieder natuurlijk compleet in shock. Dat waren lastige gesprekken omdat ik eigenlijk alleen maar wil zeggen wat voor kl...k mijn bijna-ex is. Nu moet ik toch nog begripvol zijn aan de telefoon om de verhoudingen met bijna-ex niet te zeer te verslechteren, want financieel zijn we er nog niet uit.Stonden wel geheel achter mij, dus dat zijn vrienden die hij waarschijnlijk kwijt is. Maar zelfs dat boeit hem niet meer. Het lijkt wel of hij gek geworden is, laat alles en iedereen achter.
Hadden jullie dat ook, dat iedereen zich druk maakt dat je krijgt waar je recht op hebt, dat ik een goede advocaat moet nemen etc. Zelf neig ik meer naar een mediator. We hebben twee kinderen en ook mooie jaren gehad. Ik wil hem niet kaalplukken (tenminste het grootste deel van de tijd).
Hadden jullie dat ook, dat iedereen zich druk maakt dat je krijgt waar je recht op hebt, dat ik een goede advocaat moet nemen etc. Zelf neig ik meer naar een mediator. We hebben twee kinderen en ook mooie jaren gehad. Ik wil hem niet kaalplukken (tenminste het grootste deel van de tijd).
dinsdag 29 november 2011 om 05:52
Thank god, voor een ochtendkrant. Heb gisteren te vroeg gejuicht. Heb vanacht niet meer dan 3 uur geslapen. Hebben jullie dat ook dat je nog niet wakker bent en toch al ligt malen. Zelfs als je slaapt, gaat het piekeren gewoon door. Ik heb zin om een stevig partijtje te vloeken, maar dat zal ik niet hier doen.
dinsdag 29 november 2011 om 14:30
kunstje geweldig hoe je je leven weer de jouwe maakt. en misschien voel jij het nog niet maar ik lees het wel van de scherm af. en logisch dat je enorm heen en weer schommelt tussen je gevoel. je verstand en gevoel zullen wel erg van elkaar afwijken maar je bent een ontzettend sterke vrouw die voor zichzelf kiest.
en ook al is die boosheid er je houd je nog netjes naar je ex toe tegenover vrienden etc ik snap inderdaad wel waarom je het doet maar je mag iemand die dichtbij je staat echt wel vertellen wat voor kl##thommel het is en gooi het eruit en mag hier op het forum echt wel of lekker thuis pak een kussen en verlies jezelf en ga erdoorheen. ik had gelezen dat ijsklontjes in de douche ook kan helpen.
en ik snap de mensen om je heen wel want ze willen niet dat jij straks aan het korste eind trekt en dat je straks financieel tekort komt.ze zijn bang dat je emotioneel nog aan hem blijft hangen maar ze lezen de kracht niet die in je zit en die je hier laat zien, ze bedoelen het goed alleen komt het nog niet zo op jouw over. wat het slapen betreft ben je al bij de dokter geweest eventueel? naar de dokter gaan voor hulp heeft niet met zwakte te maken maar juist een stap dichterbij om er weer bovenop te komen. denk aan jezelf en blijf hier schrijven ik merk dat het je goed doet.
en ook al is die boosheid er je houd je nog netjes naar je ex toe tegenover vrienden etc ik snap inderdaad wel waarom je het doet maar je mag iemand die dichtbij je staat echt wel vertellen wat voor kl##thommel het is en gooi het eruit en mag hier op het forum echt wel of lekker thuis pak een kussen en verlies jezelf en ga erdoorheen. ik had gelezen dat ijsklontjes in de douche ook kan helpen.
en ik snap de mensen om je heen wel want ze willen niet dat jij straks aan het korste eind trekt en dat je straks financieel tekort komt.ze zijn bang dat je emotioneel nog aan hem blijft hangen maar ze lezen de kracht niet die in je zit en die je hier laat zien, ze bedoelen het goed alleen komt het nog niet zo op jouw over. wat het slapen betreft ben je al bij de dokter geweest eventueel? naar de dokter gaan voor hulp heeft niet met zwakte te maken maar juist een stap dichterbij om er weer bovenop te komen. denk aan jezelf en blijf hier schrijven ik merk dat het je goed doet.
dinsdag 29 november 2011 om 14:56
Vandaag voel ik mij zo down en sjagrijnig. eigenlijk van alles bij elkaar.. meer woede dan verdriet enz. Moeilijk te beschrijven.. Ik moet echt binnenkort eens afspraak maken bij de huisarts, maar die is 5 dec pas weer terug. Mijn man zegt nu na zijn slippertje voor mij te willen gaan, maar do heeft ie nog zitten bellen met haar!. Ik heb hem een ultimatum gegeven. Je hebt een paar weken om te kappen met haar te bellen en smsen en anders vertrek ik met de kids. Hij zegt heel trots op mijn te zijn... Bah bah en dat voelt stom. Heb meestal het idee dat dit niet goed kan komen en dat hij echt niet meer van mij houd zoals voorheen en haar supespannend vind. Hij kan uren met haar praten enmet mij is ie zo uitgelult
dinsdag 29 november 2011 om 15:48
vond net een cd van haar in de auto onder de stoel. Duidelijk nog wel elkaar gezien terwijl ie voor mij wil gaan. Heb hem net op tafel voor zijn neus neergegooit. We hebben koffie visite zitten, dus hij weet zich geen raad zie ik. Ik word niet aangeken en ben ik da kamer gaan zitten. Ga zo de cd maar ff luisteren... klote zooi. Benieuwd wat voor een smoes man gaat bedenken... Ik sta te trillen van boosheid. Ik ben echt enorm gekrenkt en boos. En id nu kappen helemaal en er een leuke maand en varjaardagen voor de kids er van maken, of ik vetrek in jan in het huis wat ik kan huren... Klote zooi. Ik kan wel janken van boosheid.. oh wat een luizestreek... Ben ik dan echt de moeite niet waard? en de kids.. Fijn hoor een vent met een dubbelleven.... Nou ik ben helemaal thuis op dit topic kan zo in de elende meeschrijven enz... Jammer dat mensen elkaar dit aandoen..
dinsdag 29 november 2011 om 16:37
dinsdag 29 november 2011 om 16:48
@Problemo.. Ik weet precies hoe je je voelt.. En nadat ik dit stukje geschreven heb zal ik het ook op mezelf projecteren. Want ik kan je uit ervaring zeggen dat je hem nooit meer helemaal zult kunnen vertrouwen. Mijn ex ging 3,5 jr geleden voor het eerst vreemd (denk ik). Dat heeft maanden geduurd. Uiteindelijk heeft hij ervoor gekozen om bij ons te blijven. De sleutel ligt bij het feit of je man ervoor open staat om over jouw gevoelens te praten. Over jouw onzekerheid, boosheid, verdriet om zijn ontrouw. Als je nu al merkt dat hij dat niet kan: wegwezen! Bij mijn ex was dit onderwerp na 2 weken al niet meer bespreekbaar. Met als gevolg dat ik jarenlang met opgekropte boosheid en onzekerheid op rondgelopen. Om er begin dit jaar achter te komen dat hij weer een affaire had en 3 maanden geleden te ontdekken dat minnares nr 3 alweer maanden in het spel was. En ook nu blijft hij zeggen: ik wil daar niet over praten, dat is aan jou, deal er zelf maar mee. Alleen al vanwege dat standpunt weet ik dat ik nooit meer met hem doorkan. Dus alleen als jouw man zich oprecht kan inleven in jouw gevoelens, dan valt er nog iets te redden (en dan nog zal het een lange weg worden, maar dan is er iig respect en begrip).
Als hij overigens blijft twijfelen na het ultimatum dat je gaat stellen (en ga alsjeblieft niet over weken praten, maar denk in uren; dat ben je waard!!!), wegwezen.. Hoe pijnlijk dat dat ook is. Ook voor de kinderen is het nu zaak dat er duidelijk komt in huis. En ik weet hoeveel pijn dit doet maar geloof me; de weg is veel langer en pijnlijker (en uiteindelijk waarschijnlijk ook uitzichtlozer) als je nu met je laat spelen en bij hem blijft omn de verkeerde redenen(waarschijnlijk maak je dan een keuze die gebaseerd is op de verkeerde emoties: angst en onzekerheid)..
En nu ga ik het teruglezen. Want hoe verstandig dat ik ook klink, ik weet uit ervaring dat dit zó vreselijk moeilijk is.... Maar geef het de tijd, dat geldt voor alle vrouwen hier, WE KOMEN ER WEL!!!!!!!!
Als hij overigens blijft twijfelen na het ultimatum dat je gaat stellen (en ga alsjeblieft niet over weken praten, maar denk in uren; dat ben je waard!!!), wegwezen.. Hoe pijnlijk dat dat ook is. Ook voor de kinderen is het nu zaak dat er duidelijk komt in huis. En ik weet hoeveel pijn dit doet maar geloof me; de weg is veel langer en pijnlijker (en uiteindelijk waarschijnlijk ook uitzichtlozer) als je nu met je laat spelen en bij hem blijft omn de verkeerde redenen(waarschijnlijk maak je dan een keuze die gebaseerd is op de verkeerde emoties: angst en onzekerheid)..
En nu ga ik het teruglezen. Want hoe verstandig dat ik ook klink, ik weet uit ervaring dat dit zó vreselijk moeilijk is.... Maar geef het de tijd, dat geldt voor alle vrouwen hier, WE KOMEN ER WEL!!!!!!!!
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 29 november 2011 om 16:57
dinsdag 29 november 2011 om 17:03
quote:kunstje schreef op 29 november 2011 @ 16:47:
@silencer: bedankt voor je steun, dat doet me goed. Zo geweldig als ik me gisteren voelde, zo slecht gaat het vandaag. Ik mis hem zo en wil de hele tijd allerlei dingen vertellen maar hij is niet meer bij mij.
Ook zo herkenbaar.. Sterker nog; hij is de enige die me echt kan troosten.. En dat laat ik niet toe hoor, maar het gemis doet zelfs fysiek gewoon pijn.. En dan heb ik het hier over een man die al 3x affaires heeft gehad, die daar nooit eerlijk over is geweest, die nu nog doorgaat met zn huidige vriendin, die letterlijk tegen mij zegt dat ik evenveel schuld heb aan zijn vreemdgaan als hij (want onze relatie was niet goed dus tja, dat is blijkbaar voor hem een vrijbrief om vreemd te gaan).. En dat ik dus zelf maar moet zien te dealen met wat er gebeurd is; daar kan en wil hij me niet bij helpen. En hélemaal een bak: hij gaf vorige week aan dat ik vast ook wel eens gevoelens had gehad voor iemand anders tijdens onze relatie. Nee, niet dus. Nou, dan had ik vast wel eens naar andere mannen gekeken. Ja natuurlijk, dat doet toch iedereen? Dát had ik dan met hem moeten bespreken, dus ik was ook fóut geweest..
Klinkt echt als een droomprins hè?! Maar ik mis hem wel. Vreselijk. Ik zou zó graag terug willen naar 'normaal'. Maar dan lees ik weer eens wat ik mensen adviseer, en dan denk ik NO WAY! Door de zure appel heen bijten, en vertrouwen op het feit dat het écht alleen maar beter kan worden!!!!
@silencer: bedankt voor je steun, dat doet me goed. Zo geweldig als ik me gisteren voelde, zo slecht gaat het vandaag. Ik mis hem zo en wil de hele tijd allerlei dingen vertellen maar hij is niet meer bij mij.
Ook zo herkenbaar.. Sterker nog; hij is de enige die me echt kan troosten.. En dat laat ik niet toe hoor, maar het gemis doet zelfs fysiek gewoon pijn.. En dan heb ik het hier over een man die al 3x affaires heeft gehad, die daar nooit eerlijk over is geweest, die nu nog doorgaat met zn huidige vriendin, die letterlijk tegen mij zegt dat ik evenveel schuld heb aan zijn vreemdgaan als hij (want onze relatie was niet goed dus tja, dat is blijkbaar voor hem een vrijbrief om vreemd te gaan).. En dat ik dus zelf maar moet zien te dealen met wat er gebeurd is; daar kan en wil hij me niet bij helpen. En hélemaal een bak: hij gaf vorige week aan dat ik vast ook wel eens gevoelens had gehad voor iemand anders tijdens onze relatie. Nee, niet dus. Nou, dan had ik vast wel eens naar andere mannen gekeken. Ja natuurlijk, dat doet toch iedereen? Dát had ik dan met hem moeten bespreken, dus ik was ook fóut geweest..
Klinkt echt als een droomprins hè?! Maar ik mis hem wel. Vreselijk. Ik zou zó graag terug willen naar 'normaal'. Maar dan lees ik weer eens wat ik mensen adviseer, en dan denk ik NO WAY! Door de zure appel heen bijten, en vertrouwen op het feit dat het écht alleen maar beter kan worden!!!!
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 29 november 2011 om 17:33
Soyli al lee je het honderd keer door. Het moet bij je binnen komen. Geloof in je woorden en jezelf.
Eerlijk gezegd kan ik mij niet voorstellen dat je die zak mist na alle ellede en nu wil hij het jou in de achoenen schuiven.
Soyli bij alles wat ik van jou lees denk ik dat klopt meid en wat ga je doen om dit te stoppen.
Je weet het allemaal wel maar je bent zo afgevlakt door alle ellende. geloof in je eigen woorden ook jij kunt er een eind aan maken
Eerlijk gezegd kan ik mij niet voorstellen dat je die zak mist na alle ellede en nu wil hij het jou in de achoenen schuiven.
Soyli bij alles wat ik van jou lees denk ik dat klopt meid en wat ga je doen om dit te stoppen.
Je weet het allemaal wel maar je bent zo afgevlakt door alle ellende. geloof in je eigen woorden ook jij kunt er een eind aan maken
dinsdag 29 november 2011 om 19:11
Soyli, ongelooflijk, jouw man is iets extremer in zijn uitspraken, zo lijkt het, maar alles wat je zegt heb ik iets implicieter ook te horen gekregen. Tot aan dat verliefd zijn verhaal en andere mannen aan toe. Ongelooflijk, ongelooflijk. Ongelooflijk. Maar... we moeten het wel geloven meid. Jij en ik moeten er allebei aan, allebei onze grenzen zijn vloeibaar, bij allebei speelt meer dan één keer, al wist ik dat niet hoor, tot nu, of misschien toch wel. Geen enkel, enkel, enkel iets krijgen wij. Het woord erkenning, het woord spijtbetuiging, het woord respect, het woord liefde: ze hebben geen idee. Dat weten wij prima. Ik begin het ook steeds meer te voelen. Al kan ik dat makkelijker als ik voor mijn gevoel in charge ben, bepaal wat er gebeurt. Het uiteindelijk niet afgewezen worden, omdat hij zegt dat hij ons terug wil, dat is schijnveiigheid. Dat weet ik inmiddels ook. Maar toch sust het op een bepaalde manier. Ik zie het nu maar als ruimte om uiteindelijk zelf echt te beslissen: ik kan niet verder met jou. Dan wordt het afwijzen wellicht omgedraaid, en ook dat kan een mooi verhaal opleveren voor man, dat besef ik al. Jij wou niet meer. Nee. Gek hoor. Heel veel vrouwen hadden al lang eerder die knopen doorgehakt. Ik toevallig niet. Nou, ik ga het zien als tijd die ík nodig heb (gehad), geen tijd voor hem. Dat gun ik jou ook Soyli, dan doen we nu ook niets verkeerd, maar doen we het op onze manier, in onze eigen tijd, tijd die blijkbaar nodig is om los te laten.
dinsdag 29 november 2011 om 20:57
Lieve dames.. denk...nee, weet het heel zeker! We doen het allemaal op onze eigen manier en daar is geen goed of fout aan!
De een is er nou eenmaal sneller mee klaar dan de ander en dat is dan ook gewoon goed! Ik denk dat je er gewoon klaar mee/voor moet zijn en tot aan dat moment probeer je gewoon vast te houden aan datgene wat je (denkt) te hebben.. Vaak gaat dit ook over relaties die menig jaar hebben geduurd..... da's ook niet zomaar iets om los te laten....
De een is er nou eenmaal sneller mee klaar dan de ander en dat is dan ook gewoon goed! Ik denk dat je er gewoon klaar mee/voor moet zijn en tot aan dat moment probeer je gewoon vast te houden aan datgene wat je (denkt) te hebben.. Vaak gaat dit ook over relaties die menig jaar hebben geduurd..... da's ook niet zomaar iets om los te laten....
dinsdag 29 november 2011 om 23:06
Lieve meiden. In mijn hoofd weet ik wel dat het afgelopen is en nu is hij met al zijn verwijten het laatste beetje kapot aan het maken. Maar toch oude liefde roest niet?, Het is ook zo'n gewoonte te denken dat moet ik straks tegen hem vertellen, zal ik dat meenemen uit de supermarkt: dat vindt hij zo lekken, een liedje op de radio met herinneringen. Die momenten komen hard aan. Op sommige dingen kun je jezelf voorbereiden, amdere komen onverwacht (zeer hard) aan.
Maar we moeten ons leven weer oppikken en doorgaan. Er is niets anders en als het vertrouwen door een of meerder affaires en bijbehorende toestanden kapot is, moet we de scherven oprapen en doorgaan. We kunnen het. Waar je niet aan doodgaat, maakt je sterker!!!
Maar we moeten ons leven weer oppikken en doorgaan. Er is niets anders en als het vertrouwen door een of meerder affaires en bijbehorende toestanden kapot is, moet we de scherven oprapen en doorgaan. We kunnen het. Waar je niet aan doodgaat, maakt je sterker!!!
woensdag 30 november 2011 om 17:14