Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zaterdag 3 december 2011 om 01:01
Kom op dames, vandaag is weer een nieuwe dag. Hova en Allalone, even een dipje en morgen er weer sterk tegenaan. We moeten wel. Voel me nu ook super down, maar we hebben geen keus, is het wel? Denk aan alle posts van mensen die dit eerder doorgemaakt hebben. Zoals ik al eerder zei: What doesn't kill you, makes you stronger. Laten we dat in ons achterhoofd houden.
Newwomwn, ik heb zo'n bewondering voor je. Ik ben blij dat je in elk geval over de opvoeding ed nog steun hebt aan je ex. Het bijft natuurlijk lastig maa heel veel sterkte gewenst van deze kant.
Newwomwn, ik heb zo'n bewondering voor je. Ik ben blij dat je in elk geval over de opvoeding ed nog steun hebt aan je ex. Het bijft natuurlijk lastig maa heel veel sterkte gewenst van deze kant.
zaterdag 3 december 2011 om 10:11
Ik word zo moe van het vechten met mezelf. Ik wil in een hoekje gaan zitten huilen en verdrietig zijn, maar nee ik moet door met mijn leven en sterk zijn. Ik wil hem smeken om terug te komen en mij te omarmen, maar nee, het is kapot, daar moet ik me bij neerleggen. En dan de hele dag die pijn!
Het is toch ook stom dat 1 persoon in eens je hele leven op zijn kop kan zetten en kapot kan maken. Ik denk niet dat ik ooit nog iemand die macht over mij geef. Ze zeggen wel eens "beter te hebben liefgehad en verloren, dan nooit lief gehad". Bullshit!!
Het is toch ook stom dat 1 persoon in eens je hele leven op zijn kop kan zetten en kapot kan maken. Ik denk niet dat ik ooit nog iemand die macht over mij geef. Ze zeggen wel eens "beter te hebben liefgehad en verloren, dan nooit lief gehad". Bullshit!!
zaterdag 3 december 2011 om 10:51
Lieve Kunstje, ik begrijp helemaal hoe je je voelt, maar dat laatste ben ik toch niet met je eens, ondanks de pijn en het verschrikkelijke verdriet dat ik ook heb. Maar de 21 prachtige jaren die ik met hem gehad heb, met zoveel liefde, warmte en geborgenheid had ik niet willen missen. De geboorte van onze drie prachtige kinderen, onze perfecte trouwdag, alle zalige vakanties, ik had er geen dag van willen missen.
Het doet ontzettend veel zeer en ik zou er wat voor geven om de tijd terug te kunnen draaien naar hoe het toen was, want ik had er geen minuut van willen missen. Dat is ook waarom ik, ondanks alles dat bijna-ex gedaan heeft, toch ook altijd van hem zal blijven houden op een bepaalde manier en ik hoop dat we op een gegeven moment een soort vriendschap kunnen krijgen en behouden, want hij zal altijd belangrijk voor me blijven.
Het doet ontzettend veel zeer en ik zou er wat voor geven om de tijd terug te kunnen draaien naar hoe het toen was, want ik had er geen minuut van willen missen. Dat is ook waarom ik, ondanks alles dat bijna-ex gedaan heeft, toch ook altijd van hem zal blijven houden op een bepaalde manier en ik hoop dat we op een gegeven moment een soort vriendschap kunnen krijgen en behouden, want hij zal altijd belangrijk voor me blijven.
zaterdag 3 december 2011 om 10:52
Kunstje.. Hier hetzelfde. Ik sta op het punt om hem een smsje te sturen waarin ik hem aanbied álles te willen doen om maar weer bij elkaar te komen. Ik wil hem zo graag laten weten dat ik er alles voor over heb. Maar ik weet ook dat er 2 nodig zijn om te vechten voor een relatie. En zijn woorden, signalen en handelen laten overduidelijk zien dat hij er niet meer voor wil vechten. Hij heeft haar. En ik weet eigenlijk zeker dat dat geen toekomst heeft, met die twee (beiden zoveel sores, en daarbij het feit dat hij zelf slecht in zn vel zit en niet weet wat hij moet) maar zolang zij er is, heb ik geen kans. Want ik kan niet vechten tegen een verliefdheid, tegen een nieuwe vrouw die álles voor hem doet omdat ze graag met hem door wil. Dat is een oneerlijke strijd.
En de oneerlijke strijd zit ook in mezelf. Hoe is het toch mogelijk meiden, dat wij zó over ons heen laten lopen! ONZE MANNEN WILLEN NIET VECHTEN VOOR HUN RELATIE!!! ONZE MANNEN LIEGEN EN BEDRIEGEN!
En wij zitten huilend in een hoekje. Willen het liefst dat ze terugkomen. Maar wat dan?! Er is zóveel stuk! En de man die we willen dat terugkomt, die is er niet meer! Vanwege wat hij gedaan heeft, maar ook wat het stuk heeft gemaakt bij ons.
Als ik dát nou eens ging voelen. Dan bleef het verdriet om het plaatje, de toekomst, de kinderen, het gezin, bleef over. En dat moet een plekje geven. Maar de strijd om deze man, die ik idealiseer, die zou ik dan kunnen staken...
En de oneerlijke strijd zit ook in mezelf. Hoe is het toch mogelijk meiden, dat wij zó over ons heen laten lopen! ONZE MANNEN WILLEN NIET VECHTEN VOOR HUN RELATIE!!! ONZE MANNEN LIEGEN EN BEDRIEGEN!
En wij zitten huilend in een hoekje. Willen het liefst dat ze terugkomen. Maar wat dan?! Er is zóveel stuk! En de man die we willen dat terugkomt, die is er niet meer! Vanwege wat hij gedaan heeft, maar ook wat het stuk heeft gemaakt bij ons.
Als ik dát nou eens ging voelen. Dan bleef het verdriet om het plaatje, de toekomst, de kinderen, het gezin, bleef over. En dat moet een plekje geven. Maar de strijd om deze man, die ik idealiseer, die zou ik dan kunnen staken...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
zaterdag 3 december 2011 om 10:53
zaterdag 3 december 2011 om 11:05
quote:Soyli schreef op 03 december 2011 @ 10:53:
Hova, ben het met je eens maar juist als ik terugdenk aan al die fijne jaren, momenten, dan gaat mijn hele lichaam in verweer en wil ik maar één ding: hem! En die pijn is op dit moment nog ondragelijk voor mij..Om de een of andere reden beleef ik op dit moment dit proces en ik kan het niet stop zetten...hoe graag ik het ook zou willen.. Dit drukt mij op dit moment alleen maar op het feit wat ik kwijt ben geraakt en zo onwijs mis, en maakt het er niet bepaald leuker op...
Hova, ben het met je eens maar juist als ik terugdenk aan al die fijne jaren, momenten, dan gaat mijn hele lichaam in verweer en wil ik maar één ding: hem! En die pijn is op dit moment nog ondragelijk voor mij..Om de een of andere reden beleef ik op dit moment dit proces en ik kan het niet stop zetten...hoe graag ik het ook zou willen.. Dit drukt mij op dit moment alleen maar op het feit wat ik kwijt ben geraakt en zo onwijs mis, en maakt het er niet bepaald leuker op...
zaterdag 3 december 2011 om 11:05
Natuurlijk had ik de goede tijden niet willen missen en zeker mijn kinderen niet. Erg genoeg houd ik nog steeds van hem en dat is waar ik zo van baal. Hij heeft nog steeds zo'n grote grip op me, zelfs na alles wat is voorgevallen. Ik wil mijn geliefde en mijn maatje niet kwijt. Ik heb me compleet afhankelijk laten maken. Als ik terugdenk aan hoe ik was toen ik twintig was, en welke idealen ik toen had! Die heb ik voor hem aan de kant gezet, niet uit gemakzucht maar uit liefde. En dan word je zo aan de kant gezet. Ik ben zo bang dat ik het niet alleen ga redden.
zaterdag 3 december 2011 om 11:34
quote:hova schreef op 03 december 2011 @ 10:51:
Lieve Kunstje, ik begrijp helemaal hoe je je voelt, maar dat laatste ben ik toch niet met je eens, ondanks de pijn en het verschrikkelijke verdriet dat ik ook heb. Maar de 21 prachtige jaren die ik met hem gehad heb, met zoveel liefde, warmte en geborgenheid had ik niet willen missen. De geboorte van onze drie prachtige kinderen, onze perfecte trouwdag, alle zalige vakanties, ik had er geen dag van willen missen.
.
Het gaat een paar jaar duren maar zo ga je het ook echt zien
als een "goede" herinnering.
Ik maak het nu zelf ook mee, er gaan soms uren voorbij dat je
het helemaal kwijt bent.
Op een bepaalt moment ga je relativeren en denk je oke
het was niet mijn keuze maar ik wil ook niet verzanden in
het verleden.
En dan kijk ik eens om me heen en denk, och er is best
een boel leuks te doen.
Ik heb er bewust voor gekozen om niet te gaan daten, wil
niet die wanhopige 40 tiger zijn die om zijn gekwetste ego
op te vijzelen met jan en alleman het bed deelt.
Niet aardig voor de dame in kwestie en gênant voor mezelf.
Lieve Kunstje, ik begrijp helemaal hoe je je voelt, maar dat laatste ben ik toch niet met je eens, ondanks de pijn en het verschrikkelijke verdriet dat ik ook heb. Maar de 21 prachtige jaren die ik met hem gehad heb, met zoveel liefde, warmte en geborgenheid had ik niet willen missen. De geboorte van onze drie prachtige kinderen, onze perfecte trouwdag, alle zalige vakanties, ik had er geen dag van willen missen.
.
Het gaat een paar jaar duren maar zo ga je het ook echt zien
als een "goede" herinnering.
Ik maak het nu zelf ook mee, er gaan soms uren voorbij dat je
het helemaal kwijt bent.
Op een bepaalt moment ga je relativeren en denk je oke
het was niet mijn keuze maar ik wil ook niet verzanden in
het verleden.
En dan kijk ik eens om me heen en denk, och er is best
een boel leuks te doen.
Ik heb er bewust voor gekozen om niet te gaan daten, wil
niet die wanhopige 40 tiger zijn die om zijn gekwetste ego
op te vijzelen met jan en alleman het bed deelt.
Niet aardig voor de dame in kwestie en gênant voor mezelf.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 3 december 2011 om 19:08
Goedzo Gijs, voor je het weet zit je weer in dezelfde soort relatie als die je hebt gehad , als je te snel weer gaat daten, en ook die gaat dan weer stuk , je kan beter een poos het rustig aan doen en wel zien waar het schip strand, des te duidelijker is het veel helderder om te "zien "wat je wel en niet meer wilt
zaterdag 3 december 2011 om 19:40
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.
zaterdag 3 december 2011 om 20:19
quote:hova schreef op 03 december 2011 @ 19:40:
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.
zaterdag 3 december 2011 om 20:30
Dag lieverd, daar ben ik hoor met een stukje realiteit!
Geweldig voor de kinderen dat jullie allemaal samen waren, dat ten eerste maar even zo vrolijk heeft deze man de komende tijd allerléi gezellige dingen op de agenda staan. Zónder jullie. Hij doet leuke dingen. Met allerlei mensen. En intussen twijfelt hij en wacht jij nog steeds op het definitieve oordeel.
Dit was weer zo'n glimp van hoe mooi het zou kunnen zijn. Het is alleen al echt een hele tijd niet meer zo. Daarvan voel jij, íedere dag dat het niet zo oergezellig is, het bewijs.
Geweldig voor de kinderen dat jullie allemaal samen waren, dat ten eerste maar even zo vrolijk heeft deze man de komende tijd allerléi gezellige dingen op de agenda staan. Zónder jullie. Hij doet leuke dingen. Met allerlei mensen. En intussen twijfelt hij en wacht jij nog steeds op het definitieve oordeel.
Dit was weer zo'n glimp van hoe mooi het zou kunnen zijn. Het is alleen al echt een hele tijd niet meer zo. Daarvan voel jij, íedere dag dat het niet zo oergezellig is, het bewijs.
zaterdag 3 december 2011 om 21:20
quote:hova schreef op 03 december 2011 @ 19:40:
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.Lieve Hova, dat gevoel komt omdat jij alle verantwoordelijkheden neemt en hij komt en gaat voor de gezelligheid. Stop daar toch is mee vrouw.
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.Lieve Hova, dat gevoel komt omdat jij alle verantwoordelijkheden neemt en hij komt en gaat voor de gezelligheid. Stop daar toch is mee vrouw.
zaterdag 3 december 2011 om 22:01
@ronnie, dank voor de knuffel.
@leo en abby, Thanx voor de reality check (lieve leo, kan ook altijd op je rekenen hè )Jullie hebben zo gelijk. Ik geloof alleen niet dat ik nog zit te wachten op zijn definitieve oordeel, meer tot de afstand die ik steeds meer voel (van mij uit) zo groot is dat ik ook die allerlaatste knoop door kan hakken....
@leo en abby, Thanx voor de reality check (lieve leo, kan ook altijd op je rekenen hè )Jullie hebben zo gelijk. Ik geloof alleen niet dat ik nog zit te wachten op zijn definitieve oordeel, meer tot de afstand die ik steeds meer voel (van mij uit) zo groot is dat ik ook die allerlaatste knoop door kan hakken....
zaterdag 3 december 2011 om 22:35
Je hebt een enorme geschiedens met deze man Hova. Je houdt van hem en hij van jou. Jullie hebben drie kinderen. En toch is dat al lang niet meer genoeg. Voor jou had het nog door kunnen gaan, voor hem was het niet genoeg meer.
Hij is duidelijk in staat om het leuk met je te hebben, samen met de kinderen, en daarna wat anders te gaan doen. Hij heeft jou daar niet perse voor nodig.
Ik kam hem niet af Hoof, absoluut niet. Ik constateer slechts dat hij zijn leven prima richting kan geven zonder jou en (deels) de kinderen. Hij geniet van het samenzijn, met zijn gezin, hij hoeft niet zijn best te doen om het leuk te hebben, niet te doen alsof, hij meent het, net als dat hij het meent als hij zegt dat hij van je houdt. Alleen is het blijkbaar niet meer genoeg voor een
huwelijk.
Ik krijg een beetje het idee dat hij twijfelt bij het verbreken van jullie relatie omdat hij bang is dit soort dingen te moeten missen. Hij wil dat niet kwijt. Hij is, denk ik, doodsbang voor je haat als hij er werkelijk mee ophoudt. Hij wil terug kunnen vallen op zijn gezin, de warmte er van en dat gaat natuurlijk een stuk moeilijker als er echt gescheiden gaat worden.
Wat denk jij?
Hij is duidelijk in staat om het leuk met je te hebben, samen met de kinderen, en daarna wat anders te gaan doen. Hij heeft jou daar niet perse voor nodig.
Ik kam hem niet af Hoof, absoluut niet. Ik constateer slechts dat hij zijn leven prima richting kan geven zonder jou en (deels) de kinderen. Hij geniet van het samenzijn, met zijn gezin, hij hoeft niet zijn best te doen om het leuk te hebben, niet te doen alsof, hij meent het, net als dat hij het meent als hij zegt dat hij van je houdt. Alleen is het blijkbaar niet meer genoeg voor een
huwelijk.
Ik krijg een beetje het idee dat hij twijfelt bij het verbreken van jullie relatie omdat hij bang is dit soort dingen te moeten missen. Hij wil dat niet kwijt. Hij is, denk ik, doodsbang voor je haat als hij er werkelijk mee ophoudt. Hij wil terug kunnen vallen op zijn gezin, de warmte er van en dat gaat natuurlijk een stuk moeilijker als er echt gescheiden gaat worden.
Wat denk jij?
zondag 4 december 2011 om 00:11
Ik heb man verteld dat ik niet meer verder wil zo. Dat is heftig. Ik voel me nu pas echt alleen. Blijkbaar doet elk flintertje hoop je tegelijkertijd ook het gevoel geven dat je nog niet alleen bent. Toch is er ook een gevoel van: dit klopt, want wat wij hadden, is er niet meer. Nu ben ik weer eerlijk. Nu ben ik er weer voor mezelf. En voor de kinderen. Niet meer wachten op hem. Hij mag met me meelopen met de kinderen, graag zelfs, met alle liefde, maar als geliefden is het voor ons te laat. Er is te veel kapot. Het gaat gebeuren. Ik vind het heel heftig. Maar ik vond het nog veel heftiger om zo lang in de wacht te staan. En niets te krijgen. Dat kan niet meer. Het leven is meer waard dan dat. Ik ben meer waard dan dat. Na de pijn, na het verdriet, moeten er betere dingen voor me in het verschiet liggen.