Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zondag 4 december 2011 om 00:24
@patsboem, dikke knuffel!! Er liggen zeker in de toekomst weer mooiere dingen voor jou (ons) in het verschiet!! Dat kan gewoon niet anders!!
@abby, dat is waar ik hem vrijdag een mail over heb geschreven en waar we hebben afgesproken morgen over te gaan overleggen. Hij is het met me eens dat ik het overgrote deel van de verantwoordelijkheden op mijn schouders heb momenteel. We zullen zien...
Ik ben ook wel iemand die dat naar zich toetrekt hoor, zit er al heel lang ingeslepen bij mij, heeft met mijn jeugd te maken.
@abby, dat is waar ik hem vrijdag een mail over heb geschreven en waar we hebben afgesproken morgen over te gaan overleggen. Hij is het met me eens dat ik het overgrote deel van de verantwoordelijkheden op mijn schouders heb momenteel. We zullen zien...
Ik ben ook wel iemand die dat naar zich toetrekt hoor, zit er al heel lang ingeslepen bij mij, heeft met mijn jeugd te maken.
zondag 4 december 2011 om 00:31
quote:hova schreef op 03 december 2011 @ 23:27:
Lieve Leo, ik heb werkelijk geen idee meer van wat er in het hoofd van mijn bijna-ex omgaat. Ik heb dat meer dan 20 jaar redelijk kunnen voorspellen, maar al een hele tijd lukt het me niet meer...
Vertel me maar Hova als ik het helemaal mis heb, maar ik kan me zo goed indenken dat jij Sint probeert als vanouds leuk te maken voor iedereen terwijl je jezelf ontzettend rot voelt.
Iedereen heeft een leuke avond, man weg en jij blijft achter met een kater omdat hij het dus echt niet snapt, want het was toch gezellig
Hova zorg goed voor jezelf!
Lieve Leo, ik heb werkelijk geen idee meer van wat er in het hoofd van mijn bijna-ex omgaat. Ik heb dat meer dan 20 jaar redelijk kunnen voorspellen, maar al een hele tijd lukt het me niet meer...
Vertel me maar Hova als ik het helemaal mis heb, maar ik kan me zo goed indenken dat jij Sint probeert als vanouds leuk te maken voor iedereen terwijl je jezelf ontzettend rot voelt.
Iedereen heeft een leuke avond, man weg en jij blijft achter met een kater omdat hij het dus echt niet snapt, want het was toch gezellig
Hova zorg goed voor jezelf!
zondag 4 december 2011 om 00:35
quote:hova schreef op 04 december 2011 @ 00:24:
@patsboem, dikke knuffel!! Er liggen zeker in de toekomst weer mooiere dingen voor jou (ons) in het verschiet!! Dat kan gewoon niet anders!!
@abby, dat is waar ik hem vrijdag een mail over heb geschreven en waar we hebben afgesproken morgen over te gaan overleggen. Hij is het met me eens dat ik het overgrote deel van de verantwoordelijkheden op mijn schouders heb momenteel. We zullen zien...
Ik ben ook wel iemand die dat naar zich toetrekt hoor, zit er al heel lang ingeslepen bij mij, heeft met mijn jeugd te maken.Herkenbaar maar probeer de controle over te geven. Misschien eerst met kleine dingen die jij iets minder belangrijk vind? Sorry wil niet betuttelend overkomen maar ken het probleem.
@patsboem, dikke knuffel!! Er liggen zeker in de toekomst weer mooiere dingen voor jou (ons) in het verschiet!! Dat kan gewoon niet anders!!
@abby, dat is waar ik hem vrijdag een mail over heb geschreven en waar we hebben afgesproken morgen over te gaan overleggen. Hij is het met me eens dat ik het overgrote deel van de verantwoordelijkheden op mijn schouders heb momenteel. We zullen zien...
Ik ben ook wel iemand die dat naar zich toetrekt hoor, zit er al heel lang ingeslepen bij mij, heeft met mijn jeugd te maken.Herkenbaar maar probeer de controle over te geven. Misschien eerst met kleine dingen die jij iets minder belangrijk vind? Sorry wil niet betuttelend overkomen maar ken het probleem.
zondag 4 december 2011 om 14:05
quote:hova schreef op 03 december 2011 @ 19:40:
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.
Pfft, die momenten zijn ook het allermoeilijkst! Zeker als het gewoon gezellig was. Dat je je afvraagt waarom het dan zo loopt. KL*te zeg. Hoop dat je je nu the day after wat beter voelt.
Hier is zoon net met zijn vader mee, Sinterklaas vieren met zijn vader en zijn (alweer) nieuwe vriendin. En ik ben jaloers. Niet op ex en zijn nieuwe vriendin, maar wel op het gezinsleven dat ik niet meer heb, de gezelligheid en vanzelfsprekendheid. Zeker met de feestdagen voel je dat extra.
Tjeez, wat is dit toch bedriegelijk...
Kan iemand me even eraan helpen herinneren wat een eikel bijna-ex eigenlijk is? Het was zo gezellig weer met zijn allen (en schoonmama), Sinterklaas gevierd. Er was eigenlijk helemaal geen spanning, gewoon gezellig, samen gekookt, gegeten met zijn allen. Zo fijn... Maar nu is hij weer weg....pfff...
Geen tranen gelukkig, wel een erg verdrietig gevoel.
Pfft, die momenten zijn ook het allermoeilijkst! Zeker als het gewoon gezellig was. Dat je je afvraagt waarom het dan zo loopt. KL*te zeg. Hoop dat je je nu the day after wat beter voelt.
Hier is zoon net met zijn vader mee, Sinterklaas vieren met zijn vader en zijn (alweer) nieuwe vriendin. En ik ben jaloers. Niet op ex en zijn nieuwe vriendin, maar wel op het gezinsleven dat ik niet meer heb, de gezelligheid en vanzelfsprekendheid. Zeker met de feestdagen voel je dat extra.
zondag 4 december 2011 om 14:08
quote:patsboem schreef op 04 december 2011 @ 00:11:
Ik heb man verteld dat ik niet meer verder wil zo. Dat is heftig. Ik voel me nu pas echt alleen. Blijkbaar doet elk flintertje hoop je tegelijkertijd ook het gevoel geven dat je nog niet alleen bent. Na de pijn, na het verdriet, moeten er betere dingen voor me in het verschiet liggen.Jij ook een dikke . Dat alleen voelen is gewoon ruk. En zal nog wel een poos blijven. Wel goed dat je nu duidelijk bent en zelf ook voelt dat het gewoon kapot is. Maar toch veel sterkte, want het blijft gewoon klote.
Ik heb man verteld dat ik niet meer verder wil zo. Dat is heftig. Ik voel me nu pas echt alleen. Blijkbaar doet elk flintertje hoop je tegelijkertijd ook het gevoel geven dat je nog niet alleen bent. Na de pijn, na het verdriet, moeten er betere dingen voor me in het verschiet liggen.Jij ook een dikke . Dat alleen voelen is gewoon ruk. En zal nog wel een poos blijven. Wel goed dat je nu duidelijk bent en zelf ook voelt dat het gewoon kapot is. Maar toch veel sterkte, want het blijft gewoon klote.
zondag 4 december 2011 om 15:51
quote:Marahbloem schreef op 04 december 2011 @ 14:05:
[...]
Hier is zoon net met zijn vader mee, Sinterklaas vieren met zijn vader en zijn (alweer) nieuwe vriendin. En ik ben jaloers. Niet op ex en zijn nieuwe vriendin, maar wel op het gezinsleven dat ik niet meer heb, de gezelligheid en vanzelfsprekendheid. Zeker met de feestdagen voel je dat extra.
Ik begrijp dat wel hoor, maar hoe leuk is dat dan eigenlijk? Sint vieren met nieuwe vriendin? Die mensen kennen elkaar amper..
De kunst is om het voor jezelf gezellig te gaan maken, je eigen nieuwe gezin/thuisgevoel creeeren, snap je wat ik bedoel?
Daarnet kwamen mijn ex-schoonouders dochter terugbrengen, die was even naar ex geweest voor zijn verjaardag.Zoon is uit logeren.
Ik zat op de bank met de poezen naar "het paard van sinterklaas te kijken, die kinderfilm dus.. Bakje koffie erbij, pepernoten op tafel..
"Oh.. wat heb je het hier gezellig" riep ze spontaan uit
En dat is ook zo. Het is hier ook gezellig,
Dit is mijn thuis, mijn nieuwe huis waar ik met mijn kinderen een nieuwe start heb gemaakt. En het heeft wel even geduurd hoor, maar inmiddels is deze hoop stenen een gezellig thuis geworden.
Ik herken het wel hoor, ik was ook altijd strontjaloers op het gezinsleven wat ik in een klap kwijt was. Maar hoe leuk hebben ze het nou eigenlijk?
Geen idee, maar dat het hier warm, knus en gezellig is dat staat vast!
Sterkte voor jullie allemaal, steek de kaarsjes aan, verwen jezelf een beetje, wees lief voor jezelf
[...]
Hier is zoon net met zijn vader mee, Sinterklaas vieren met zijn vader en zijn (alweer) nieuwe vriendin. En ik ben jaloers. Niet op ex en zijn nieuwe vriendin, maar wel op het gezinsleven dat ik niet meer heb, de gezelligheid en vanzelfsprekendheid. Zeker met de feestdagen voel je dat extra.
Ik begrijp dat wel hoor, maar hoe leuk is dat dan eigenlijk? Sint vieren met nieuwe vriendin? Die mensen kennen elkaar amper..
De kunst is om het voor jezelf gezellig te gaan maken, je eigen nieuwe gezin/thuisgevoel creeeren, snap je wat ik bedoel?
Daarnet kwamen mijn ex-schoonouders dochter terugbrengen, die was even naar ex geweest voor zijn verjaardag.Zoon is uit logeren.
Ik zat op de bank met de poezen naar "het paard van sinterklaas te kijken, die kinderfilm dus.. Bakje koffie erbij, pepernoten op tafel..
"Oh.. wat heb je het hier gezellig" riep ze spontaan uit
En dat is ook zo. Het is hier ook gezellig,
Dit is mijn thuis, mijn nieuwe huis waar ik met mijn kinderen een nieuwe start heb gemaakt. En het heeft wel even geduurd hoor, maar inmiddels is deze hoop stenen een gezellig thuis geworden.
Ik herken het wel hoor, ik was ook altijd strontjaloers op het gezinsleven wat ik in een klap kwijt was. Maar hoe leuk hebben ze het nou eigenlijk?
Geen idee, maar dat het hier warm, knus en gezellig is dat staat vast!
Sterkte voor jullie allemaal, steek de kaarsjes aan, verwen jezelf een beetje, wees lief voor jezelf
zondag 4 december 2011 om 17:36
Hoi allemaal,
Ben even een dagje weggeweest, sinterklaas gevierd bij mijn familie. Die weten het pas een week en zijn dus nog enigzins onwennig in hoe ze zich moeten gedragen. Maar ging verder prima. Maar dan zie je hoe mijn broers leuke gezinnetjes hebben en hoeveel ze van elkaar houden. Man, dat doet pijn. Maar ik heb het overleefd en het was nog best gezellig ook.
Patsboem: klasse dat je de knoop hebt doorgehakt. Nu kun je eindelijk aan het verwerken van alles beginnen. Het wordt nog lastig, maar je komt er zeker doorheen, zoals alle sterke vrouwen (en man) hier.
Hova, volgens mij valt jouw bijna ex in de categorie: wel de lusten maar niet de lasten. Laat hem inderdaad ook zijn verantwoordelijkheden nemen en jou niet altijd met alles opzadelen.
Ben even een dagje weggeweest, sinterklaas gevierd bij mijn familie. Die weten het pas een week en zijn dus nog enigzins onwennig in hoe ze zich moeten gedragen. Maar ging verder prima. Maar dan zie je hoe mijn broers leuke gezinnetjes hebben en hoeveel ze van elkaar houden. Man, dat doet pijn. Maar ik heb het overleefd en het was nog best gezellig ook.
Patsboem: klasse dat je de knoop hebt doorgehakt. Nu kun je eindelijk aan het verwerken van alles beginnen. Het wordt nog lastig, maar je komt er zeker doorheen, zoals alle sterke vrouwen (en man) hier.
Hova, volgens mij valt jouw bijna ex in de categorie: wel de lusten maar niet de lasten. Laat hem inderdaad ook zijn verantwoordelijkheden nemen en jou niet altijd met alles opzadelen.
zondag 4 december 2011 om 17:40
zondag 4 december 2011 om 19:01
Ik ben heel verdrietig, maar ook heel erg ontdaan van alles wat me de laatste maanden zo in beslag genomen heeft. Door zelf een beslissing te nemen, sta ik niet meer in de wachtstand. Dat verdriet blijft voorlopig vast nog, maar het gevoel dat er ook is, ik ben voor mezelf opgekomen op de enige manier die mogelijk was, is een heel kwetsbaar sterk gevoel. Man/ex heeft best heftig gereageerd. Nog steeds niet met acceptatie, bepaald niet. Maar uiteindelijk toch ook wel. Denk ik. In woorden is het er weer. Maar dat ken ik al, en dat bleek niet genoeg. Nooit meer genoeg voor me. Met mijn kindjes zijn geeft me een enorme kracht. Heerlijk. Ik voel me met hen al wel een soort van nieuwe eenheid. Dat heeft de afgelopen maanden wel opgeleverd, het gevoel van: ik weet hoe ik moet leven. En hoewel ik zo ontzettend treurig ben over het verlies van dít gezin, ik weet dat ik het talent en de kracht heb om met mijn nieuwe gezin verder te gaan. Ik schreef al: ik hoop dat man/ex een eind mee oploopt op dat vlak, maar zo niet, dan niet. Dan doe ik het met mijn geweldige familie en vriendinnen. Ongelooflijk wat een steun. En met jullie. Heerlijk om te schrijven. Alhoewel het verdriet van iedereen vaak van het scherm af spat. Herkenning, erkenning. Wat goed dat het hier kan.
zondag 4 december 2011 om 19:08
zondag 4 december 2011 om 19:13
Hé Kunstje, ik kan me voorstellen dat het voor jou als in één keer voelt, maar dat voelt voor mij niet zo hoor. Het is juist een heel proces geweest. En de laatste feiten die ik hoorde over hem en haar hebben me over de drempel heen geholpen. Maakten een boosheid in me los die ik nog niet eerder had. Ik kan heel makkelijk naar die boosheid terug, en dat is heel fijn, want dat is nodig voor de vechtlust en het vertrouwen. Ik zal best nog heel veel downs krijgen en veel tegenslag. Maar ik wil verder. Wil er op vertrouwen. Vind het leven veel te mooi en ben al te veel mensen verloren, (ook) aan de dood, om jaren van mijn leven te besteden aan iemand die zo weinig voor mij zorgt en om mij geeft. Dat gaat eenvoudigweg niet meer. Ik hoop dat jij dat ook (snel, vaker) kunt voelen. Want ik weet zeker dat dit voor jou ook geldt. Sterkte, Kunstje!
zondag 4 december 2011 om 19:29
patsboem: je klinkt inderdaad sterk... denk dat het inderdaad zo werkt..al die tijd in de wachtstand, onzekerheid en nu heb je zelf de touwtjes, hoe verdrietig ook, in handen genomen en ga je verder.. Het schrijven hier helpt echt,, soms kan het zo veel kracht geven...
Kunstje: 't is vandaag echt een drama....mag zo wel extra zout gaan eten.....
Vermoed dat het ermee te maken heeft omdat de brief met de aanvraag van de scheiding binnen is...En ja...ik wist dit, en ik wist ook dat het niet meer goed gaat komen maar het is weer zo'n stapje...weer zo'n stapje verder weg van hem....en dat doet weer pijn....
Kunstje: 't is vandaag echt een drama....mag zo wel extra zout gaan eten.....
Vermoed dat het ermee te maken heeft omdat de brief met de aanvraag van de scheiding binnen is...En ja...ik wist dit, en ik wist ook dat het niet meer goed gaat komen maar het is weer zo'n stapje...weer zo'n stapje verder weg van hem....en dat doet weer pijn....
zondag 4 december 2011 om 19:32
Ik moet wel zeggen dat het feit dat je zelf kiest om uit de wachtstand te gaan en een beslissing te forceren, helpt. Het eindeloze komt hij wel, komt hij niet is dan voorbij. Jij (en ik) kiest er voor om alleen door te gaan. Dat vergt veel kracht en ik heb al heel vaak spijt gehad, maar het is ook de enige manier in elk geval voor mij, om met de verwerking en de toekomst te beginnen. Maar de pijn blijft. Ik kwam vanmiddag thuis en hij was gisteren hier geweest en heeft nog een aantal van zijn spullen meegenomen. Dat hakt er dan weer even in. Maar ik ga niet bij de pakken neerzitten. Ik ga zo meteen naar de film (in mijn eentje!!)
zondag 4 december 2011 om 19:36
quote:allalone schreef op 04 december 2011 @ 19:29:
Vermoed dat het ermee te maken heeft omdat de brief met de aanvraag van de scheiding binnen is...En ja...ik wist dit, en ik wist ook dat het niet meer goed gaat komen maar het is weer zo'n stapje...weer zo'n stapje verder weg van hem....en dat doet weer pijn....Probeer het niet te bekijken als een stapje weg van hem maar als een stapje naar een nieuwe glorieuze toekomst. Je gaat het redden, dat weet ik zeker.
Vermoed dat het ermee te maken heeft omdat de brief met de aanvraag van de scheiding binnen is...En ja...ik wist dit, en ik wist ook dat het niet meer goed gaat komen maar het is weer zo'n stapje...weer zo'n stapje verder weg van hem....en dat doet weer pijn....Probeer het niet te bekijken als een stapje weg van hem maar als een stapje naar een nieuwe glorieuze toekomst. Je gaat het redden, dat weet ik zeker.
zondag 4 december 2011 om 23:35
Ik lees weer goede dingen hier. Sterke vrouwen hoor!
Ik was er even niet, want gisteren buikgriep/iets verkeerds gegeten (bleeeh) en vandaag jarig en Sint. Weet je wat ik jullie wil meegeven? Er komt geen zwart gat na waardeloze ex. Er komt iets veel mooiers voor in de plaats. Mijn kinderen wentelden zich vandaag in de gezelligheid, tijdens mijn bescheiden verjaardagsfeest/Sinterklaas. Het gezellig hebben; mensen erbij, lekkere hapjes, kaarsjes aan; da's al genoeg. Dat is wat je iedereen meegeeft. Dat geef ik ook mijn ouders mee, bedacht ik. Dat het allemaal maar weer goed komt. Yes!
Ik was er even niet, want gisteren buikgriep/iets verkeerds gegeten (bleeeh) en vandaag jarig en Sint. Weet je wat ik jullie wil meegeven? Er komt geen zwart gat na waardeloze ex. Er komt iets veel mooiers voor in de plaats. Mijn kinderen wentelden zich vandaag in de gezelligheid, tijdens mijn bescheiden verjaardagsfeest/Sinterklaas. Het gezellig hebben; mensen erbij, lekkere hapjes, kaarsjes aan; da's al genoeg. Dat is wat je iedereen meegeeft. Dat geef ik ook mijn ouders mee, bedacht ik. Dat het allemaal maar weer goed komt. Yes!
zondag 4 december 2011 om 23:58
Ik ben zo bang dat mijn ex het verkeerd gaat aanpakken met de kinderen. Die zijn al 20 en 21 en ik probeer hem steeds te vertellen dat hij in eerste instantie het contact moet onderhouden. Maar hij gaat er van uit dat als ze hem willen spreken, ze hem kunnen bellen. Dan kan hij dus wachten tot Sint Juttemis.
Maar zo stom gedraagt hij zich al de hele tijd. Als mensen commentaar op hem hebben, gaat hij gewoon de confrontatie uit de weg. Dus blijkbaar is hij niet zo overtuigd dat hij het goed doet (en krijg ik toch weer valse hoop). Wanneer zal ik geloven dat het echt over is: ook pas als de papieren getekend zijn net als allalone en dat ook weer helemaal stuk zitten?
Gianna, jouw stukjes dragen altijd bij tot een positiever inzicht. Jij laat me geloven dat ik ooit wel weer gelukkig zal kunnen zijn,bedankt!
Maar zo stom gedraagt hij zich al de hele tijd. Als mensen commentaar op hem hebben, gaat hij gewoon de confrontatie uit de weg. Dus blijkbaar is hij niet zo overtuigd dat hij het goed doet (en krijg ik toch weer valse hoop). Wanneer zal ik geloven dat het echt over is: ook pas als de papieren getekend zijn net als allalone en dat ook weer helemaal stuk zitten?
Gianna, jouw stukjes dragen altijd bij tot een positiever inzicht. Jij laat me geloven dat ik ooit wel weer gelukkig zal kunnen zijn,bedankt!
maandag 5 december 2011 om 14:57
Allalone, Gaat het vandaag weer een beetje? Je zat gisteren zo in de put?
Hier gaat het vandaag ondanks dat het 5 december is best redelijk. Afgesproken om met zoon vanavond naar de bioscoop te gaan met een flinke bak popcorn. Want pakjesavond met z'n 2en is ook een zielige vertoning. Schoonouders lopen hier de deur plat om me te helpen. Hebben vandaag de tuin op orde gebracht. Die lopen ook met de ziel onder de arm rond. Ze kunnen de situatie ook niet veranderen, maar zo hebben ze in elk geval het idee dat ze wat doen. Dus ik laat ze ook maar. En het voorkomt dat ik zielig in een hoekje ga zitten huilen.
Hier gaat het vandaag ondanks dat het 5 december is best redelijk. Afgesproken om met zoon vanavond naar de bioscoop te gaan met een flinke bak popcorn. Want pakjesavond met z'n 2en is ook een zielige vertoning. Schoonouders lopen hier de deur plat om me te helpen. Hebben vandaag de tuin op orde gebracht. Die lopen ook met de ziel onder de arm rond. Ze kunnen de situatie ook niet veranderen, maar zo hebben ze in elk geval het idee dat ze wat doen. Dus ik laat ze ook maar. En het voorkomt dat ik zielig in een hoekje ga zitten huilen.
maandag 5 december 2011 om 17:31
Kunstje: Fijn dat het met jou redelijk gaat, leuk die afspraak met je zoon vanavond! En dat je schoonouders zich zo om jou bekommeren is toch ook wel fijn of niet?
Heb vandaag een drukke dag gehad maar heb een naar, moedeloos en eenzaam gevoel in me. Krijg het nog niet weg..heb me zo ook nog niet eerder gevoelt, 't is een beetje wazig..
Waar ik nu echt naar verlang zijn een paar armen om me heen en een paar schouders om even tegen aan te steunen...
Heb vandaag een drukke dag gehad maar heb een naar, moedeloos en eenzaam gevoel in me. Krijg het nog niet weg..heb me zo ook nog niet eerder gevoelt, 't is een beetje wazig..
Waar ik nu echt naar verlang zijn een paar armen om me heen en een paar schouders om even tegen aan te steunen...
maandag 5 december 2011 om 17:44
Oh wat herken ik dat gevoel, naar, moedeloos, eenzaam, wazig. Ik sta een beetje op de depressieve uitstand. Kreeg net berichtje van man/ex: hij was hier vandaag even, en ging toen weg, en schreef nu dat dat dat niet klopt, weggaan. Moeilijk. Er zijn sowieso al een aantal berichtjes gekomen waarin hij dit soort dingen schrijft. Ik voel me heel stevig in mijn besluit, maar weet nog niet waar ik de energie en kracht vandaan moet halen om echt af te spreken bij de advocaat. Het gaat allemaal nog steeds tegen mijn gevoel van onze eenheid, ons gezin in. Niet meer tegen het man/vrouw-gevoel, dat is waar mij besluit lag. Maar waar hij steeds een beroep op doet, is op die eenheid. Allemaal woorden. Wat moet ik er mee? Dat realiseer ik me heel goed. Maar het vraagt zo veel van me, alles wat uit mijn tenen moet komen, alle verantwoordelijkheid dragen.
maandag 5 december 2011 om 18:35
@allalone. hoop dat je je snel een beetje beter gaat voelen. een sintkadootje en een omhelzing voor jou. Ik weet dat het moeilijk is. Vanmiddag zag ik het nog zitten, nu kost het me de grootste moeite om me bij elkaar te rapen en met zoon naar de film te gaan. Ik moet wel, gelukkig had ik beloofd. dus ik kan er ook niet onderuit.
@Patsboem: hij moet voor jou en de kinderen kiezen. Kiest hij alleen voor het gezin en niet voor jou, dan loopt het toch weer vast. Je bent nu zover gekomen, hou dat vast. Je loopt al zolang aan zijn lijntje. Dit is toch wat je wilt.
Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, alle sterkte van de wereld en mocht het helpen: we leven met je mee
@Patsboem: hij moet voor jou en de kinderen kiezen. Kiest hij alleen voor het gezin en niet voor jou, dan loopt het toch weer vast. Je bent nu zover gekomen, hou dat vast. Je loopt al zolang aan zijn lijntje. Dit is toch wat je wilt.
Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, alle sterkte van de wereld en mocht het helpen: we leven met je mee