Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
dinsdag 13 december 2011 om 14:11
mijn man wil absoluut geen relatie therapie. Hij zegt hier niet in te geloven. hij zegt dat hij een mlc heeft. Kan daar ook wel weer inkomen. Mijn denkt aan de ene kant de toekomst met ons gezin en aan de andere kant zegt ie ws alleen over te blijven.
Ik word gewoon gek van mijzelf. Ik durf hem niet te vertrouwen omdat hij ook niet te vertrouwen was.. en wie zegt mij dat hij dat nu wel is?? En dat is het moeilijke ervan.. Ik praat veel met hem.. en dan geeft hij aan wel veel om mij te geven. en dat hij bij mij zoveel zekerheid heeft. Maar ik weet dat hij eraan denkt of dit genoeg is...
Maar ja gister avond zegt hij dat ik een pil moet nemen om eens goed te slapen.. Dat met gemak alles eronder begint te lijden dat ik slecht slaap. En ik weet dat hij dit aardig bedoeld. maar ik denk dan als ik op bed lig ga je zeker lekker met haar sms en.. Oh zo slecht van me. Ik moet hem geloven, maar kan het nog niet.
En we hebben het best fijn, maar is dat om de kids of vind ie het fijn met mij? Ik ben de vertrouwde sleur en zij is spannend en nieuw en erg leuk. Ik wil ook niet constant alles aan mijn man voorleggen om te bespreken, maar ik weet soms niet goed hoe hierover te beginnen met hem.Hij zegt dat ik hem gewoon moet vertrouwen, maar gewoon is voor mij niet zo gewoon meer.
Hij heeft zijn tel thuisgelaten vandaag. Perongeluk en dan denk ik ach ja je bent ook geen tel nodig om naar haar te gaan. Je weet waar ze woont enz. En een prepais telefoontje is ook zo gekocht.. Soms denk ik zo slecht over hem.. En dat wil ik niet eens! Maar het is moeilijk uit te leggen. Ik trek zoveel naar mijzelf toe..
Ik word gewoon gek van mijzelf. Ik durf hem niet te vertrouwen omdat hij ook niet te vertrouwen was.. en wie zegt mij dat hij dat nu wel is?? En dat is het moeilijke ervan.. Ik praat veel met hem.. en dan geeft hij aan wel veel om mij te geven. en dat hij bij mij zoveel zekerheid heeft. Maar ik weet dat hij eraan denkt of dit genoeg is...
Maar ja gister avond zegt hij dat ik een pil moet nemen om eens goed te slapen.. Dat met gemak alles eronder begint te lijden dat ik slecht slaap. En ik weet dat hij dit aardig bedoeld. maar ik denk dan als ik op bed lig ga je zeker lekker met haar sms en.. Oh zo slecht van me. Ik moet hem geloven, maar kan het nog niet.
En we hebben het best fijn, maar is dat om de kids of vind ie het fijn met mij? Ik ben de vertrouwde sleur en zij is spannend en nieuw en erg leuk. Ik wil ook niet constant alles aan mijn man voorleggen om te bespreken, maar ik weet soms niet goed hoe hierover te beginnen met hem.Hij zegt dat ik hem gewoon moet vertrouwen, maar gewoon is voor mij niet zo gewoon meer.
Hij heeft zijn tel thuisgelaten vandaag. Perongeluk en dan denk ik ach ja je bent ook geen tel nodig om naar haar te gaan. Je weet waar ze woont enz. En een prepais telefoontje is ook zo gekocht.. Soms denk ik zo slecht over hem.. En dat wil ik niet eens! Maar het is moeilijk uit te leggen. Ik trek zoveel naar mijzelf toe..
dinsdag 13 december 2011 om 14:40
Feit is dat als hij vreemd wil gaan hij dit ook gewoon kan doen. Ik kan hem niet vastbinden. Das ook niet gezond. Ik moet ermee dealen en hopen durven vertrouwen dat hij het goed bedoeld. En dan denk ik zou het makkelijker zijn als ik deze relatie niet meer zou hebben? Ws denk ik teveel na zoals mijn man zeg.. En moet ik eens activiteiten buitenshuis gaan zoeken.. Lekker zelf naar de kroeg gaan. Van het weekend is hij twee keer aan het stappen geweest. Was meestal geen probleem, dacht hem te vertrouwen. De tweede keer vroeg ie of hij de tweede keer ook mocht gaan. Ik heb gezegt dat ik dat niet ga zeggen en dat hij zelf moet beslissen wat goed is. Dat ie daar zelf ook over na kan denken wat voor mij en ons goed is. Toen hij thuis was zei hij ik had eigenlijk niet moeten gaan. Ja zei ik daar heb je gelijk in. En toen zei hij weer, durf dan ook nee te zeggen tegen me.. Tja das ook weer waar. Ik hoef ook niet alles te pikken.. Ach vandaag een rottige denkdag.. ws morgen weer beter.
dinsdag 13 december 2011 om 14:41
Problemo....zat al te zoeken of je mss zelf een topic had geopend n.a.v. het topic hoe verder na vreemdgaan deel huppeldepup. Kon echter niets vinden, vandaar dat ik hier op je reageer.
Zit min of meer in hetzelfde schuitje als jij. Ook de relatie een 2e kans gegeven nadat mijn man een half jaartje geleden een scheve schaats heeft gereden.
Ik herken zoveel dingen in wat jij allemaal zegt en voelt. Ik betrek ook alles op mezelf. Alles wat hij zegt of doet daar heb ik m'n twijfels bij. Als hij zegt dat hij van me houdt, denk ik...yeah sure ! Ben er ook van overtuigd dat hij bij me blijft om de verkeerde redenen (huis, kind, medelijden), terwijl hij me verzekert dat dat niet zo is.
Voel me zo vreselijk onzeker over alles, vind mezelf niet aantrekkelijk meer en heb ook nergens zin meer in. En het ergste is, dat ik eigenlijk helemaal geen reden heb om te denken dat mss nog steeds vreemdgaat. Helemaal gek word ik van mezelf en daarmee maak ik mijn man ook gek.
Weet ook echt niet hoe lang ik hiermee door kan/wil gaan. Dacht weer gelukkig te kunnen worden nadat mijn man voor mij had gekozen, maar ik voel me ongelukkiger dan ooit !
Zit min of meer in hetzelfde schuitje als jij. Ook de relatie een 2e kans gegeven nadat mijn man een half jaartje geleden een scheve schaats heeft gereden.
Ik herken zoveel dingen in wat jij allemaal zegt en voelt. Ik betrek ook alles op mezelf. Alles wat hij zegt of doet daar heb ik m'n twijfels bij. Als hij zegt dat hij van me houdt, denk ik...yeah sure ! Ben er ook van overtuigd dat hij bij me blijft om de verkeerde redenen (huis, kind, medelijden), terwijl hij me verzekert dat dat niet zo is.
Voel me zo vreselijk onzeker over alles, vind mezelf niet aantrekkelijk meer en heb ook nergens zin meer in. En het ergste is, dat ik eigenlijk helemaal geen reden heb om te denken dat mss nog steeds vreemdgaat. Helemaal gek word ik van mezelf en daarmee maak ik mijn man ook gek.
Weet ook echt niet hoe lang ik hiermee door kan/wil gaan. Dacht weer gelukkig te kunnen worden nadat mijn man voor mij had gekozen, maar ik voel me ongelukkiger dan ooit !
dinsdag 13 december 2011 om 15:04
@ breezerananas hoe lang zit jij al in deze situatie?
Ik zit er aan te denken om een nieuwtopict te openen, voor tips enz. Ik haal er nml wel veel steun uit.
Wat erg voor je! Om te lezen dat je ongeveer hetzelfde meemaakt als ik.. Maar aan de andere kant voel ik mijn nu niet zo alleen.. Hoe kom je de dagen door? Heb je kinderen. Ik ben benieuwd.
Ach ik weet dat ik mijzelf gek mak en mijn man erbij. Maar 1 keer op je muil gaan doet al zeer en als ik hem nu opnieuw toelaat, kan ik weer onderuit gaan.. Maar ja uit elkaar kan ook altijd nog..
Ik hoop snel wat van je te horen.
Ik zit er aan te denken om een nieuwtopict te openen, voor tips enz. Ik haal er nml wel veel steun uit.
Wat erg voor je! Om te lezen dat je ongeveer hetzelfde meemaakt als ik.. Maar aan de andere kant voel ik mijn nu niet zo alleen.. Hoe kom je de dagen door? Heb je kinderen. Ik ben benieuwd.
Ach ik weet dat ik mijzelf gek mak en mijn man erbij. Maar 1 keer op je muil gaan doet al zeer en als ik hem nu opnieuw toelaat, kan ik weer onderuit gaan.. Maar ja uit elkaar kan ook altijd nog..
Ik hoop snel wat van je te horen.
dinsdag 13 december 2011 om 15:10
Allemaal een dikke knuffel...
Ik had gisteren een off-day. Vandaag gaat het wel beter. Maar mijn gedachten draaien nog steeds overuren. Ik denk aan hem, mis hem. Denk er zelfs over na om naar hem terug te gaan, maar ik weet dat ik dat dan alleen maar doe om dit gevoel wat ik nu heb weg te nemen.
Ik wil niet terug. Maar mijn hart doet zo`n pijn. Ik vind het zo moeilijk om los te laten. Ik word soms echt gek van mezelf door al die gedachten die ik heb.
Gisteren kreeg ik een sms van hem met: “slaap lekker“.
Aan de ene kan vond ik dat heel fijn en heb ik hem ook een berichtje terug gestuurd.
Aan de andere kant weet ik dat contact houden niet echt werkt als je iemand moet los laten.
Ik vind het zo moeilijk.
Ik had gisteren een off-day. Vandaag gaat het wel beter. Maar mijn gedachten draaien nog steeds overuren. Ik denk aan hem, mis hem. Denk er zelfs over na om naar hem terug te gaan, maar ik weet dat ik dat dan alleen maar doe om dit gevoel wat ik nu heb weg te nemen.
Ik wil niet terug. Maar mijn hart doet zo`n pijn. Ik vind het zo moeilijk om los te laten. Ik word soms echt gek van mezelf door al die gedachten die ik heb.
Gisteren kreeg ik een sms van hem met: “slaap lekker“.
Aan de ene kan vond ik dat heel fijn en heb ik hem ook een berichtje terug gestuurd.
Aan de andere kant weet ik dat contact houden niet echt werkt als je iemand moet los laten.
Ik vind het zo moeilijk.
dinsdag 13 december 2011 om 15:15
Dat gevoel heb ik ook...dat ik mezelf niet meer zo openstel omdat ik bang ben weer opnieuw gekwetst te worden. Ik ben daardoor gevoelloos voor bepaalde dingen geworden. Ook met deze "gezellige" dagen. kon er vroeger altijd zo van genieten, maar het doet me allemaal niets meer.
Het duurt nu een maandje of 7. Gaat met veel ups en downs. Net als ik denk dat ik me eindelijk weer wat beter voel in de relatie, gaat er weer vanalles mis. In mijn beleving dan he, want wat ik net al zei...eigenlijk geeft mijn man er geen (of iig heel weinig) aanleiding toe.
Ook mijn man wil geen relatietherapie, omdat er in zijn ogen niets mis is met hem/ons. Hij vindt dat het weer goed gaat tussen ons. Ben wel zelf inmiddels 2 x naar een psycholoog geweest. Kan moeilijk aangeven of dit werkt, tis nog maar 2 x he.
Praten kan hij niet zo goed en al helemaal "daar" niet over. Dat maakt het voor mij allemaal een stuk moeilijker. Soms denk ik wel eens dat ik eigenlijk de situatie veel problematischer voordoe, als dat die daadwerkelijk is. Alsof ik alleen maar negatief wil/kan denken. Echt zo waardeloos.
Bij jou is het nog wat korter geleden toch ? Ik heb een puberzoon trouwens.
Ik heb dit topic btw al vanaf het begin gevolgd en ook wel eens wat neergezet, maar kreeg (mss ten onrechte) een beetje het gevoel dat dat niet gepast was. Veel mensen hier worstelen met het verdriet van een daadwerkelijk verbroken relatie, terwijl ik (en jij) juist proberen verder te gaan met onze partners.
Het duurt nu een maandje of 7. Gaat met veel ups en downs. Net als ik denk dat ik me eindelijk weer wat beter voel in de relatie, gaat er weer vanalles mis. In mijn beleving dan he, want wat ik net al zei...eigenlijk geeft mijn man er geen (of iig heel weinig) aanleiding toe.
Ook mijn man wil geen relatietherapie, omdat er in zijn ogen niets mis is met hem/ons. Hij vindt dat het weer goed gaat tussen ons. Ben wel zelf inmiddels 2 x naar een psycholoog geweest. Kan moeilijk aangeven of dit werkt, tis nog maar 2 x he.
Praten kan hij niet zo goed en al helemaal "daar" niet over. Dat maakt het voor mij allemaal een stuk moeilijker. Soms denk ik wel eens dat ik eigenlijk de situatie veel problematischer voordoe, als dat die daadwerkelijk is. Alsof ik alleen maar negatief wil/kan denken. Echt zo waardeloos.
Bij jou is het nog wat korter geleden toch ? Ik heb een puberzoon trouwens.
Ik heb dit topic btw al vanaf het begin gevolgd en ook wel eens wat neergezet, maar kreeg (mss ten onrechte) een beetje het gevoel dat dat niet gepast was. Veel mensen hier worstelen met het verdriet van een daadwerkelijk verbroken relatie, terwijl ik (en jij) juist proberen verder te gaan met onze partners.
dinsdag 13 december 2011 om 15:55
@ breezer Jeetje wat lijken onze verhalen op elkaar.. en waarschijnlijk de kerels ook. Weet niet hoe oud je bent..
Maar dat doet er ook niet toe.
Nieuw topic zal ik vanavond openen.. Toch samen verder na ontrouw partner.. Hoop dat er anderen met ons mee willen doen.
Ik sta op de wachtlijst voor de psych en wil daar ook wel graag naar toe.,Maar ik put ook zoveel uit deze ontmoetingen op het net..
Ik ben achter de ontrouw gekomen in okt en mijn man gaf aan dat het contact al gaande was vanaf de zomer. Dit is ook terug te zien aan de tel rekening..
Maar dat doet er ook niet toe.
Nieuw topic zal ik vanavond openen.. Toch samen verder na ontrouw partner.. Hoop dat er anderen met ons mee willen doen.
Ik sta op de wachtlijst voor de psych en wil daar ook wel graag naar toe.,Maar ik put ook zoveel uit deze ontmoetingen op het net..
Ik ben achter de ontrouw gekomen in okt en mijn man gaf aan dat het contact al gaande was vanaf de zomer. Dit is ook terug te zien aan de tel rekening..
dinsdag 13 december 2011 om 16:08
He getverrrr problemo. Dat het een tijdje aan de gang is geweest. Bij mijn man schijnt het een eenmalig iets geweest te zijn. En niet eens sex, alleen zoenen. Maar ja.....dat zégt hij he. Hoe moet ik in godsnaam geloven dat hij de waarheid spreekt.
Dat zoenen an sich, vond ik niet eens zo erg. Maar door dat, is mijn man ineens gaan twijfelen. Aan onze relatie, aan zijn gevoelens voor mij, of hij nog wel door wilde met mij omdat hij al een tijdje niet meer gelukkig was.
Dat vind ik veel en veel erger dan het daadwerkelijke contact wat er geweest is. Het blijft maar aan me knagen.....houdt hij echt weer van me, is er echt geen contact meer, was het echt een toevallige ontmoeting of heeft hij mss op chatsites gezeten en toen min of meer afgesproken. Gek word ik ervan.
Hij heeft gezegd dat hij er heel zeker van is dat hij met mij verder wil. Dat we samen weer wat leuke dingen moeten (wat we ook doen) en dat hij zich beseft dat ik de leukste, liefste en spontaanste ben. Dat hij nooit zo makkelijk meer een vrouwtje zoals ik zou kunnen vinden.
Maar die woorden kan ik gewoonweg moeilijk geloven. Ik zoek overal iets achter en ben bang dat dat mss uiteindelijk de relatie alsnog doet sneuvelen.
Hoop dat je snel aan de beurt bij de psycholoog. Het is sowieso gewoon lekker om alles even van je af te kunnen praten.
Ik kijk uit naar je topic, zal 'm in de gaten houden. Jouw kids zijn nog iets jonger dus. Zo kl*te voor die gasten ook he...bah !
Dat zoenen an sich, vond ik niet eens zo erg. Maar door dat, is mijn man ineens gaan twijfelen. Aan onze relatie, aan zijn gevoelens voor mij, of hij nog wel door wilde met mij omdat hij al een tijdje niet meer gelukkig was.
Dat vind ik veel en veel erger dan het daadwerkelijke contact wat er geweest is. Het blijft maar aan me knagen.....houdt hij echt weer van me, is er echt geen contact meer, was het echt een toevallige ontmoeting of heeft hij mss op chatsites gezeten en toen min of meer afgesproken. Gek word ik ervan.
Hij heeft gezegd dat hij er heel zeker van is dat hij met mij verder wil. Dat we samen weer wat leuke dingen moeten (wat we ook doen) en dat hij zich beseft dat ik de leukste, liefste en spontaanste ben. Dat hij nooit zo makkelijk meer een vrouwtje zoals ik zou kunnen vinden.
Maar die woorden kan ik gewoonweg moeilijk geloven. Ik zoek overal iets achter en ben bang dat dat mss uiteindelijk de relatie alsnog doet sneuvelen.
Hoop dat je snel aan de beurt bij de psycholoog. Het is sowieso gewoon lekker om alles even van je af te kunnen praten.
Ik kijk uit naar je topic, zal 'm in de gaten houden. Jouw kids zijn nog iets jonger dus. Zo kl*te voor die gasten ook he...bah !
dinsdag 13 december 2011 om 17:31
Problemo en Breezerananas.... ik ben niet blij met mijn situatie..en dat is heel erg zacht uitgedrukt...maar wat jullie door moeten maken is ook een drama....geeft mij overigens wel een heel erg duidelijk inzicht nooit meer een relatie te willen met mijn ex....als ik of hij daar al over zouden denken....Wat jullie (en wij) kwijt zijn is het vertrouwen..naar mijn menig toch wel hét belangrijkste in een relatie...kan me de laatste weken thuis ook nog heel goed voor de geest halen..iets te laat, 'als hij naar niet bij haar is' zijn mobieltje die afging of een sms toontje 'dat zal zij wel zijn' nu had ik daar meestal ook wel gelijk in en mijn relatie was voorbij, maar kan me dat gevoel nog zó goed herinneren..het maakt je heel klein en heel achterdochtig en heel eenzaam.. en dan willen jullie dan ook nog verder met jullie relatie....kan jullie alleen maar héél veel sterkte toewensen..
Kunstje dat soort data's laat het je nog eens even weer extra voelen hé?
Schrijf meid..schrijf het van je af!!
Kunstje dat soort data's laat het je nog eens even weer extra voelen hé?
Schrijf meid..schrijf het van je af!!
dinsdag 13 december 2011 om 17:41
@ allalone. Dat is een terecht verhaal wat je hebt. En ik vraag mij dat allemaal ook wel eens af. Zou ik niet beter af zijn met alleen de kids. Nieuw huisje en zonder vent? Soms denk ik ja en vaak denk ik nee. Ik houd ondanks alles nog teveel van hem.. Raar maar waar. En als het uiteindelijk niet werkt zal ik dat wel merken. En ook wel snel genoeg. En misschien zit ik hier nog wel om alles af te kunnen sluiten om alsnog straks opnieuw op mijn zelf te gaan wonen. Who knows...
dinsdag 13 december 2011 om 17:54
@Allalone, bedankt voor je steun, maar er is niet veel te schrijven nu, ben gewoon intens en intens verdrietig. Heb vandaag school gehad (was al moeilijk) en vanavond nog een vergadering. Ik weet niet hoe ik die door moet komen. Als iemand maar vraagt hoe het gaat, barst ik weer los. Maar ik zal er wel doorheen komen. Moet wel. Morgen zijn schoonouders weer hier, nog een last erbij. Balen.
dinsdag 13 december 2011 om 19:34
dinsdag 13 december 2011 om 22:20
Ik heb jullie al verteld: we gaan zeker gesprekken doen, met iemand er bij. Natuurlijk gaat de hoop met me op de loop. En steeds meer dingen die man/ex doet en zegt, al is het nog lang, lang niet genoeg, wijzen er op dat hij ook hoop heeft voor ons. Bizar. Doodeng. Weet niet hoe dat moet. En heb besloten: dat is waarom we er een ervaren therapeut bij gaan zetten. Heb voor mezelf bedacht, en nu ook aan man/ex aangegeven: daarna moeten we aanvaarden of het er wel of niet in zit voor ons. Dit kan niet nog maanden doorgaan. Hij weet nu dat ik ook in tijd mijn grens heb. Het wordt steeds makkelijker voor me mijn grenzen te voelen en aan te geven. Wat heb ik te verliezen? Ik moet wel eerlijk zijn, naar mezelf toe en naar hem toe. Naar de kinderen toe. Ik wil zorgvuldig zijn, en tegelijk duidelijk en niet meer grenzeloos. En denk steeds: geef me de kracht en de wijsheid. Terwijl ik tegelijkertijd de strijd wil loslaten nu. Zien wat mij, wat ons gegeven wordt. Het is nog steeds vechten, maar dan met de bereidheid alle mogelijke uitkomsten te aanvaarden. Nou, nog niet helemaal, maar dat is de wens. Begrijpen jullie me?
dinsdag 13 december 2011 om 23:39
@Patsboem: ik begrijp je. Je wilt hem eigenlijk niet kwijt, maar weet ook niet of je nog met hem verder kunt. Dat is ontzettend moeilijk, maar misschien kun je er met professionele begeleiding over praten. Die grijpt in als het alleen moddergooien of verwijten worden. En vraagt heel vaak waarom je dat vindt. Dat is vaak lastig te beantwoorden. Zolang jij weet waar je grenzen liggen kun je eruit komen. Denk niet alleen aan je gezinnetje en kinderen. Het is ook belangrijk dat jij en je man/ex zich goed voelen. Anders wordt het alleen bedrog naar de kids toe en die pikken dat toch op. Je hebt nog een moeilijke weg te gaan en ik wens je alle sterkte. I
k ben zelfs stilletjes jaloers op je omdat jij nog iets hebt om voor te vechten. Ik ben na die lange tijd gewoon simpelweg gedumpt als een oude dweil. Mijn egoist denkt alleen aan zichzelf en niemand anders. Hij vindt dat hij recht heeft op geluk en wie hij kwetst in het proces boeit hem niet. Hij heeft me ooit verteld dat zijn nieuwe vriendin een toverdrank voor hem had gemaakt (zij gelooft daar blijkbaar in) om hem voor zich te winnen. Misschien moet ik daar ook in gaan geloven. Blijkbaar werkt het. Hij heeft alles zonder spijt aan de kant gegooid. Ja, hij is ook verdrietig (duhu), maar ondertussen maakt hij mijn hele leven zoals ik het kende kapot. Waarom moet hij verdrietig zijn. Hij heeft hiervoor gekozen en leeft gewoon verder op de oude voet met alleen een andere (veel leukere) vrouw en drie nieuwe kinderen (die nog mogelijk en hopelijk lastige pubers worden). Maar ik ben vastbesloten om uit de scherven een nieuw leven op te bouwen, zodanig dat hij jaloers op me wordt!!
I will survive (hoop ik). MIsschien met moeite maar ik moet er komen. Ik gun het hem niet dat ik onder ga.
k ben zelfs stilletjes jaloers op je omdat jij nog iets hebt om voor te vechten. Ik ben na die lange tijd gewoon simpelweg gedumpt als een oude dweil. Mijn egoist denkt alleen aan zichzelf en niemand anders. Hij vindt dat hij recht heeft op geluk en wie hij kwetst in het proces boeit hem niet. Hij heeft me ooit verteld dat zijn nieuwe vriendin een toverdrank voor hem had gemaakt (zij gelooft daar blijkbaar in) om hem voor zich te winnen. Misschien moet ik daar ook in gaan geloven. Blijkbaar werkt het. Hij heeft alles zonder spijt aan de kant gegooid. Ja, hij is ook verdrietig (duhu), maar ondertussen maakt hij mijn hele leven zoals ik het kende kapot. Waarom moet hij verdrietig zijn. Hij heeft hiervoor gekozen en leeft gewoon verder op de oude voet met alleen een andere (veel leukere) vrouw en drie nieuwe kinderen (die nog mogelijk en hopelijk lastige pubers worden). Maar ik ben vastbesloten om uit de scherven een nieuw leven op te bouwen, zodanig dat hij jaloers op me wordt!!
I will survive (hoop ik). MIsschien met moeite maar ik moet er komen. Ik gun het hem niet dat ik onder ga.
woensdag 14 december 2011 om 17:32
quote:patsboem schreef op 12 december 2011 @ 23:07:
ik heb net in een gesprek met een vriendin ontdekt dat ik (altijd al) een beetje bang ben (geweest) voor mijn man en zijn reacties. Ik denk dat ik mezelf steeds razendsnel corrigeer op die woede omdat ik weet dat die woede hem heel boos maakt. We spraken elkaar amper deze maanden maar als dat zo was en ik liet ook maar een fractie van mijn gevoelens zien (boosheid, teleurstelling, verdriet) kreeg ik te horen dat ik hem aanviel. Of liep hij weg. Tja. Dat maar eens even vol in de ogen zien de komende tijd.
Dit had ik kunnen schrijven. Had geen woord hoeven veranderen.. En juist door dat gegeven weet ik dat ik niet meer met hem door wil. Voel ik dat ook! Sinds zondag.Veel gebeurd weer hier, maar ik weet sinds zondagavond dat ik met deze man nooiit meer onder één dak wil wonen. Ken hem niet meer terug. En sprak daarover vandaag met een vriendin; zij gaf aan dat ze heel veel borderline-symptomen herkent. Ach. Het zou idd een verklaring zijn maar wat heb ik er nog aan? Door met mijn leven nu, vooruit kijken in plaats van achteruit, en vertrouwen hebben in de toekomst. Want íedereen zegt en schrijft dat het goed komt, dat we hier beter en sterker uitkomen, dan moeten we dat toch maar gewoon geloven toch?
Laterrr..
ik heb net in een gesprek met een vriendin ontdekt dat ik (altijd al) een beetje bang ben (geweest) voor mijn man en zijn reacties. Ik denk dat ik mezelf steeds razendsnel corrigeer op die woede omdat ik weet dat die woede hem heel boos maakt. We spraken elkaar amper deze maanden maar als dat zo was en ik liet ook maar een fractie van mijn gevoelens zien (boosheid, teleurstelling, verdriet) kreeg ik te horen dat ik hem aanviel. Of liep hij weg. Tja. Dat maar eens even vol in de ogen zien de komende tijd.
Dit had ik kunnen schrijven. Had geen woord hoeven veranderen.. En juist door dat gegeven weet ik dat ik niet meer met hem door wil. Voel ik dat ook! Sinds zondag.Veel gebeurd weer hier, maar ik weet sinds zondagavond dat ik met deze man nooiit meer onder één dak wil wonen. Ken hem niet meer terug. En sprak daarover vandaag met een vriendin; zij gaf aan dat ze heel veel borderline-symptomen herkent. Ach. Het zou idd een verklaring zijn maar wat heb ik er nog aan? Door met mijn leven nu, vooruit kijken in plaats van achteruit, en vertrouwen hebben in de toekomst. Want íedereen zegt en schrijft dat het goed komt, dat we hier beter en sterker uitkomen, dan moeten we dat toch maar gewoon geloven toch?
Laterrr..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
woensdag 14 december 2011 om 17:37
quote:problemo schreef op 13 december 2011 @ 10:50:
Vandaag na een goede dag een slechte dag. Ik voel mij zeer depri. Alles wat mijn man doet en niet doet trek in mij aan. Bv.. het even geen genegenheid tonen naar mij.. trek ik mij aan als een zie je wel ik ben de moeite niet waard. En ik weet ook ergens wel dat hij niet de hele dag aan mij hoeft te denken.. is ook onnozel, maar ik reflecteer zoveel op mijzelf af.. Zie mijzelf niet als de leuke vrouw waar hij voor zou moeten gaan. Bah Wat heb ik vandaag een hekel aan mijzelf.. Ik loop alleen maar met de gadachte rond van straks half jan zal ik je tel rek bekijken en dan pas zie ik of je nu niet liegt. En pas dan wil ik mijzelf weer helemaal open geven en dan nog vraag ik mijzelf zo vaak af nu of hij niet meer heeft kapot gemaakt dan hem en mij lief is?? Ah klote zit alweer te janken achter de pc. Denk alleen maar aan de kids en hoe deze eruit zouden komen bij een scheiding enz. Soms denk ik van het is beter als ik weg ga en een andere keer denk ik van ach ik blijf. en der is niemand die mij bij deze keus kan helpen. Ben zo bang dat als ik nu blijf dat ik straks alsnog op straat sta.. Mij geest neemt mijn leven zowat over.. aaaah
Ook herkenbaar! Mijn ex had 4jr geleden zijn eerste affaire. Er zouden er nog vele volgen. Maar goed. We besloten destijds samen verder te gaan. Ik kom er nu pas achter dat ik al die jaren vanuit mijn hoofd geleefd heb, en nauwelijk heb toegestaan om emoties te voelen (zoals jij die nu voelt). Als ik dat gedaan had was ik er waarschijnlijk aan onderdoorgegaan. Overigens.. Als ik die emoties wel had toegelaten had ik waarschijnlijk al veel eerder gezien dat het niet bij de ene keer bleef..
Één tip: blij bij jezelf. Klinkt lekker wazig en cliché maar blijf vooral je intuitie volgen.. Er zal een dag komen dat je weet wat je moet doen, vertrouw daarop. En op jezelf..
Vandaag na een goede dag een slechte dag. Ik voel mij zeer depri. Alles wat mijn man doet en niet doet trek in mij aan. Bv.. het even geen genegenheid tonen naar mij.. trek ik mij aan als een zie je wel ik ben de moeite niet waard. En ik weet ook ergens wel dat hij niet de hele dag aan mij hoeft te denken.. is ook onnozel, maar ik reflecteer zoveel op mijzelf af.. Zie mijzelf niet als de leuke vrouw waar hij voor zou moeten gaan. Bah Wat heb ik vandaag een hekel aan mijzelf.. Ik loop alleen maar met de gadachte rond van straks half jan zal ik je tel rek bekijken en dan pas zie ik of je nu niet liegt. En pas dan wil ik mijzelf weer helemaal open geven en dan nog vraag ik mijzelf zo vaak af nu of hij niet meer heeft kapot gemaakt dan hem en mij lief is?? Ah klote zit alweer te janken achter de pc. Denk alleen maar aan de kids en hoe deze eruit zouden komen bij een scheiding enz. Soms denk ik van het is beter als ik weg ga en een andere keer denk ik van ach ik blijf. en der is niemand die mij bij deze keus kan helpen. Ben zo bang dat als ik nu blijf dat ik straks alsnog op straat sta.. Mij geest neemt mijn leven zowat over.. aaaah
Ook herkenbaar! Mijn ex had 4jr geleden zijn eerste affaire. Er zouden er nog vele volgen. Maar goed. We besloten destijds samen verder te gaan. Ik kom er nu pas achter dat ik al die jaren vanuit mijn hoofd geleefd heb, en nauwelijk heb toegestaan om emoties te voelen (zoals jij die nu voelt). Als ik dat gedaan had was ik er waarschijnlijk aan onderdoorgegaan. Overigens.. Als ik die emoties wel had toegelaten had ik waarschijnlijk al veel eerder gezien dat het niet bij de ene keer bleef..
Één tip: blij bij jezelf. Klinkt lekker wazig en cliché maar blijf vooral je intuitie volgen.. Er zal een dag komen dat je weet wat je moet doen, vertrouw daarop. En op jezelf..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
woensdag 14 december 2011 om 17:42
Soyli, volgens mij heb jij een sprongetje gemaakt he, even 10 stappen vooruit gedaan. Goed hoor!
Schrik nou niet als je op een gegeven moment weer 3 stappen terug doet, dan heb je per saldo toch 7 stappen voorwaarts gezet.
En waar hij last van heeft, wat voor etiketje je daar ook op kan plakken.. dat doet er niet meer toe toch?
Het gaat nu om jou, succes!
Hoe is het met de rest van de dames?
Schrik nou niet als je op een gegeven moment weer 3 stappen terug doet, dan heb je per saldo toch 7 stappen voorwaarts gezet.
En waar hij last van heeft, wat voor etiketje je daar ook op kan plakken.. dat doet er niet meer toe toch?
Het gaat nu om jou, succes!
Hoe is het met de rest van de dames?
woensdag 14 december 2011 om 17:49
Kunstje.. Jij bent geen oude dweil. Zeg!! Jouw ex is met zn hoofd in de wolken, tegen zo'n verliefdheid kun je niet op. En dat moet je ook niet willen. Iemand die dát doet, die zo makkelijk afstand doet van 27 jaar samen, die is het niet waard om voor gevochten te worden. Vertrouw op de toekomst. En op het feit dat blijkbaar dingen gebeuren met een reden. Alleen dat zie je pas achteraf. Je bent hartstikke goed bezig, keep up the faith!!!! Gaat ons lukken!
Patsboem, sterkte in dit hele proces. Ik weet niet of ik jaloers op je ben. Een week geleden wel nog. Toen hoopte ik ook nog dat we weer bij elkaar kwamen. Die hoop is inmiddels vervlogen, maar beter nog: de wil is vervlogen. Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken. Als zou ik terug willen gaan naar hoe het was, dan nog zou dat niet kunnen na alles wat er recent voorgevallen is.. Ik lees dat met name ook terug in de posts van Problemo.. Ik denk dat ik nog een hele lange weg te gaan heb, maar de energie kan ik nu gaan steken in mezelf en mijn kinderen. De argwaan, het wantrouwen, de pijn, het verdriet, de boosheid; ik ga ermee dealen en vertrouw erop dat ik straks op een punt kom dat ik blij ben dat deze keuze voor me gemaakt is.. Maarrr... Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik nog lang niet zo ver ben.. Daarom dat ik ook schrijf dat ik niet weet of ik jaloers op je bent. Want ja, ik zou heel graag mijn gezin weer compleet willen hebben, maar alleen als we er samen voor zouden willen vechten, en als hij de rest van zijn leven open zou staan voor alle emoties die deze periode met zich mee hebben gebracht. Mijn ex kan en wil dat niet (los van het feit dat hij ook niet met mij verder wil), en dan houdt het voor mij sowieso op. Realiseer je dat je eisen mag stellen; en déze zou er zeker eentje zijn denk ik..
Patsboem, sterkte in dit hele proces. Ik weet niet of ik jaloers op je ben. Een week geleden wel nog. Toen hoopte ik ook nog dat we weer bij elkaar kwamen. Die hoop is inmiddels vervlogen, maar beter nog: de wil is vervlogen. Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken. Als zou ik terug willen gaan naar hoe het was, dan nog zou dat niet kunnen na alles wat er recent voorgevallen is.. Ik lees dat met name ook terug in de posts van Problemo.. Ik denk dat ik nog een hele lange weg te gaan heb, maar de energie kan ik nu gaan steken in mezelf en mijn kinderen. De argwaan, het wantrouwen, de pijn, het verdriet, de boosheid; ik ga ermee dealen en vertrouw erop dat ik straks op een punt kom dat ik blij ben dat deze keuze voor me gemaakt is.. Maarrr... Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik nog lang niet zo ver ben.. Daarom dat ik ook schrijf dat ik niet weet of ik jaloers op je bent. Want ja, ik zou heel graag mijn gezin weer compleet willen hebben, maar alleen als we er samen voor zouden willen vechten, en als hij de rest van zijn leven open zou staan voor alle emoties die deze periode met zich mee hebben gebracht. Mijn ex kan en wil dat niet (los van het feit dat hij ook niet met mij verder wil), en dan houdt het voor mij sowieso op. Realiseer je dat je eisen mag stellen; en déze zou er zeker eentje zijn denk ik..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
woensdag 14 december 2011 om 17:51