Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zondag 11 december 2011 om 12:17
@ kunstje mijn man heeft ook twee maand volgehouden niet te kunnen kiezen. Hij wou mij niet kwijt, maar zij is zo speciaal voor hem zei hij. Ik heb hem drie keuzes gegeven.
1 je gaat voor mij en verbreekt alles met haar( en dan geef ik onze relatie een kans)
2 je kiest voor haar en we gaan zo snel mogelijk een scheiding regelen.
3 je kiest niet en dan ga ik ook weg.
uiteindelijk zegt ie voor mij te willen gaan, maar hij weet zeker dat ie alleen gaat eindigen zegt ie. Omdat hij denkt dat ik uiteindelijk niet met hem kan samen leven.. nu ja dat zal de toekomst uitwijzen.. maar we zullen er dan beiden voor moeten gaan.
nu ligt man nog op bed en is zo zielig!! bleg walg ervan... hij heeft nou niet een makkelijk jaar achter de boeg zegt ie en hij heeft zoveel keuzes moeten maken en dat gaat hem niet in de koude kleren zitten... Wel of geen bedrijfsbeeindiging? Geldzorgen..
nou duhu ik heb het lekker makkelijk! krijg van alles op mijn bord waar ik niet voor heb gekozen! en ook niet wil, maar dat is duidelijk. Mijn wereld staat ook op zijn kop en als ik zou vertrekken ook dat van de kids. Jeetje ik snap ook dat hij het wel moeilijk heeft, maar dat komt voort uit keuzes die hij heeft gemaakt... de verkeerden..of diegenen met extreme gevolgen. Ik kan het niet opbrengen hem te steunen in zijn verdriet. Ik zit zelf ook met extreme gevoelens.. aaaah het is zo moeilijk allemaal..
Hij denkt dat ie aan een mlc lijdt, nou ja als je googled, dan hoeft ie alleen maar een sportauto te kopen en dan heeft hij alle steriotype dingen gedaan wat in het rijtje staat.
Hij is zo verbolgen door vrienden vam ons zegt ie.. Hij heeft aan hun zitten vertellen wat ie heeft gedaan en hun hebben bij mij verhaal gehaald hoe en wat. Ik stond ervan te kijken dat hij het gezegt had, maar heb mijn eigen verhaal gedaan. Mijn pijn en mijn verdriet en twijfel. Heb ook tegen die vrienden gezegt dat dat mijn verhaal is en dat ik niet voor mijn man kan spreken.. Dat ze dat maar aan hem moeten vragen. Nu hebben die vrienden gezegt dat ie eigenlijk een grote l*l is met wat ie heeft gedaan en dat doet hem pijn zegt ie. Dat kan ik snappen, maar dat is wat ie zelf moet dragen.. Ik heb dat niet afgeroepen over hem. Dat had ie zelf kunnen bedenken.. toen ie met haar aan ging pappen....
Tja wat moet ik er nu mee?? Ik heb geen zin in sjagrijnigheid en zelfmedelijden. Heb ik hem ook gezegt. Maar ja...
1 je gaat voor mij en verbreekt alles met haar( en dan geef ik onze relatie een kans)
2 je kiest voor haar en we gaan zo snel mogelijk een scheiding regelen.
3 je kiest niet en dan ga ik ook weg.
uiteindelijk zegt ie voor mij te willen gaan, maar hij weet zeker dat ie alleen gaat eindigen zegt ie. Omdat hij denkt dat ik uiteindelijk niet met hem kan samen leven.. nu ja dat zal de toekomst uitwijzen.. maar we zullen er dan beiden voor moeten gaan.
nu ligt man nog op bed en is zo zielig!! bleg walg ervan... hij heeft nou niet een makkelijk jaar achter de boeg zegt ie en hij heeft zoveel keuzes moeten maken en dat gaat hem niet in de koude kleren zitten... Wel of geen bedrijfsbeeindiging? Geldzorgen..
nou duhu ik heb het lekker makkelijk! krijg van alles op mijn bord waar ik niet voor heb gekozen! en ook niet wil, maar dat is duidelijk. Mijn wereld staat ook op zijn kop en als ik zou vertrekken ook dat van de kids. Jeetje ik snap ook dat hij het wel moeilijk heeft, maar dat komt voort uit keuzes die hij heeft gemaakt... de verkeerden..of diegenen met extreme gevolgen. Ik kan het niet opbrengen hem te steunen in zijn verdriet. Ik zit zelf ook met extreme gevoelens.. aaaah het is zo moeilijk allemaal..
Hij denkt dat ie aan een mlc lijdt, nou ja als je googled, dan hoeft ie alleen maar een sportauto te kopen en dan heeft hij alle steriotype dingen gedaan wat in het rijtje staat.
Hij is zo verbolgen door vrienden vam ons zegt ie.. Hij heeft aan hun zitten vertellen wat ie heeft gedaan en hun hebben bij mij verhaal gehaald hoe en wat. Ik stond ervan te kijken dat hij het gezegt had, maar heb mijn eigen verhaal gedaan. Mijn pijn en mijn verdriet en twijfel. Heb ook tegen die vrienden gezegt dat dat mijn verhaal is en dat ik niet voor mijn man kan spreken.. Dat ze dat maar aan hem moeten vragen. Nu hebben die vrienden gezegt dat ie eigenlijk een grote l*l is met wat ie heeft gedaan en dat doet hem pijn zegt ie. Dat kan ik snappen, maar dat is wat ie zelf moet dragen.. Ik heb dat niet afgeroepen over hem. Dat had ie zelf kunnen bedenken.. toen ie met haar aan ging pappen....
Tja wat moet ik er nu mee?? Ik heb geen zin in sjagrijnigheid en zelfmedelijden. Heb ik hem ook gezegt. Maar ja...
zondag 11 december 2011 om 12:32
Problemo, een selectie spreekwoorden voor je vent;
wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten,
niet met boter op je hoofd in de zon gaan staan,
you cannot have your cake and eat it,
hoe je je bedje spreidt, daar moet je dan maar in liggen enz.
Voor de rest: de beste wraak is een gelukkig leven!
wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten,
niet met boter op je hoofd in de zon gaan staan,
you cannot have your cake and eat it,
hoe je je bedje spreidt, daar moet je dan maar in liggen enz.
Voor de rest: de beste wraak is een gelukkig leven!
zondag 11 december 2011 om 12:32
quote:hollebollegijs schreef op 11 december 2011 @ 11:42:
[...]
Dat je jullie zoon opvangt snap ik maar HIJ moet zijn ouders
opvangen niet jij.
Hoe hard het ook klinkt maar juist door steeds ZIJN taken over te nemen zorg je ervoor dat hij de volgende keer denkt "ach kunstje doet het wel" wedden dat zijn "slet" lang niet zo hard voor hem loopt als jij dat deed, en daarom is ze ook zo aantrekkelijk voor hem, hou dat voor ogen in volgende relaties, je wint een man niet door je de benen uit het lijf te lopen voor hem.
Nee, daar ben ik wel achter gekomen. I
k vang zijn ouders ook niet op om hem te ontzien, maar omdat ik ze graag mag en ze altijd goed voor me zijn geweest. Zij hebben hier ook niet voor gekozen en ze hebben hem ook helemaal uitgekotst. Het is zo sneu voor ze. Ze zijn al 2 kinderen kwijt door auto-ongelukken en nu hebben ze het gevoel dat ze een derde kind kwijt zijn. Ze kiezen geheel en totaal voor de kant van onze kinderen.
[...]
Dat je jullie zoon opvangt snap ik maar HIJ moet zijn ouders
opvangen niet jij.
Hoe hard het ook klinkt maar juist door steeds ZIJN taken over te nemen zorg je ervoor dat hij de volgende keer denkt "ach kunstje doet het wel" wedden dat zijn "slet" lang niet zo hard voor hem loopt als jij dat deed, en daarom is ze ook zo aantrekkelijk voor hem, hou dat voor ogen in volgende relaties, je wint een man niet door je de benen uit het lijf te lopen voor hem.
Nee, daar ben ik wel achter gekomen. I
k vang zijn ouders ook niet op om hem te ontzien, maar omdat ik ze graag mag en ze altijd goed voor me zijn geweest. Zij hebben hier ook niet voor gekozen en ze hebben hem ook helemaal uitgekotst. Het is zo sneu voor ze. Ze zijn al 2 kinderen kwijt door auto-ongelukken en nu hebben ze het gevoel dat ze een derde kind kwijt zijn. Ze kiezen geheel en totaal voor de kant van onze kinderen.
zondag 11 december 2011 om 12:55
@ gianna Ja die spreekwoorden had ik vanmorgen ook in mijn kop toen ie zijn relaas deed. Ik heb mij een poos geleden al voorgenomen gelukkig te worden. vandaar ook mijn verwijsbrief naar psych.
Maar ik heb mij ook voorgenomen dat wanneer we uit elkaar zouden gaan dat ik sterk ben en gelukkig word en dat ik dan weet dat ik ook alles eraan heb gedaan om het te proberen...
Moeilijk... maar ja
Maar ik heb mij ook voorgenomen dat wanneer we uit elkaar zouden gaan dat ik sterk ben en gelukkig word en dat ik dan weet dat ik ook alles eraan heb gedaan om het te proberen...
Moeilijk... maar ja
zondag 11 december 2011 om 12:57
@Sigi76: ik heb dat ook hoor. Het is bij mij net een week geleden, maar voel nu al wel dat ik erop uit wil. Inderdaad om er maar niet aan te hoeven denken.
@sartan: ik denk dat je inderdaad jezelf de tijd moet gunnen om verdrietig te zijn en het een plekje te kunnen geven. Maar voelde je je dan niet ontzettend alleen toen je je had afgesloten van je sociale contacten? Of was dat gewoon iets wat je even nodig had?
@kunstje: ik vind je totaal niet betweterig. En zeuren doe je helemaal niet! Iedereen weet hoe je je voelt. We gaan allemaal door hetzelfde. De een heeft een heftiger verhaal dan de ander. Ik had een relatie van vijf jaar. Woonde niet samen en geen kinderen. En gelukkig mijn eigen vrienden. Zijn vriendengroep wist niet eens van mij af!! Dus voor mij is het makkelijker om het los te laten. Maar we hebben allemaal hetzelfde verdriet, omdat er enorme eikels op deze aardbol rondlopen, die ons dit hebben geflikt! Ze verdienen ons niet! Echt niet! En ik zeg het nu wel makkelijk hoor, maar ik jank ook de ogen uit m`n kop. Maar het is voor mij net een week geleden, maar ik weet zeker dat het beter wordt. Voor iedereen hier. Ik ben in ieder geval beter af zonder hem! Ik heb hem noet nodig om weer gelukkig te worden. Dat kan ik ook heel goed zelf.
@problemo: mijn ex zei ook dat hij mij niet kwijt wilde. Hoe kan het dan dat hij zoiets heeft geflikt. Ik snap het niet. Ik merkte nooit iets aan z`n gedrag naar mij toe.
Wilde hij dan van twee walletjes eten? Bij haar de spanning opzoeken en met mij toch wel oud willen worden? Het ging met haar allemaal makkelijker zei hij. Nou, lekker naar haar gaan dan! Ik denk dat je heel goed moet nadenken of je wel verder wilt met hem. Kijk jezelf aan in de spiegel en vraag jezelf of je dit echt wilt. Heel moeilijk. Maar denk ook aan jezelf.
Ik word er alleen nu zo gek van dat hij 24 uur per dag door mijn hoofd gaat. Ik mis hem, ik wil bij hem zijn, hem vasthouden. Normaal lagen we lekker naast elkaar in bed. Lekker ontbijtje. Lekker rustig aan op een zondag. Maar dat is helaas niet meer. En dat moet ik gewoon accepteren. Hier doorheen komen. Het zal niet altijd makkelijk zijn.
Als ik ook zie hoeveel mensen op het forum deze zelfde pijn voelen.
Het is zo fijn om hier mee te schrijven. Je herkent zoveel in de verhalen van een ander. Je weet zo goed hoe de ander zich voelt.
We komen er best wel doorheen!
Toch een fijne zondag voor iedereen gewenst!
@sartan: ik denk dat je inderdaad jezelf de tijd moet gunnen om verdrietig te zijn en het een plekje te kunnen geven. Maar voelde je je dan niet ontzettend alleen toen je je had afgesloten van je sociale contacten? Of was dat gewoon iets wat je even nodig had?
@kunstje: ik vind je totaal niet betweterig. En zeuren doe je helemaal niet! Iedereen weet hoe je je voelt. We gaan allemaal door hetzelfde. De een heeft een heftiger verhaal dan de ander. Ik had een relatie van vijf jaar. Woonde niet samen en geen kinderen. En gelukkig mijn eigen vrienden. Zijn vriendengroep wist niet eens van mij af!! Dus voor mij is het makkelijker om het los te laten. Maar we hebben allemaal hetzelfde verdriet, omdat er enorme eikels op deze aardbol rondlopen, die ons dit hebben geflikt! Ze verdienen ons niet! Echt niet! En ik zeg het nu wel makkelijk hoor, maar ik jank ook de ogen uit m`n kop. Maar het is voor mij net een week geleden, maar ik weet zeker dat het beter wordt. Voor iedereen hier. Ik ben in ieder geval beter af zonder hem! Ik heb hem noet nodig om weer gelukkig te worden. Dat kan ik ook heel goed zelf.
@problemo: mijn ex zei ook dat hij mij niet kwijt wilde. Hoe kan het dan dat hij zoiets heeft geflikt. Ik snap het niet. Ik merkte nooit iets aan z`n gedrag naar mij toe.
Wilde hij dan van twee walletjes eten? Bij haar de spanning opzoeken en met mij toch wel oud willen worden? Het ging met haar allemaal makkelijker zei hij. Nou, lekker naar haar gaan dan! Ik denk dat je heel goed moet nadenken of je wel verder wilt met hem. Kijk jezelf aan in de spiegel en vraag jezelf of je dit echt wilt. Heel moeilijk. Maar denk ook aan jezelf.
Ik word er alleen nu zo gek van dat hij 24 uur per dag door mijn hoofd gaat. Ik mis hem, ik wil bij hem zijn, hem vasthouden. Normaal lagen we lekker naast elkaar in bed. Lekker ontbijtje. Lekker rustig aan op een zondag. Maar dat is helaas niet meer. En dat moet ik gewoon accepteren. Hier doorheen komen. Het zal niet altijd makkelijk zijn.
Als ik ook zie hoeveel mensen op het forum deze zelfde pijn voelen.
Het is zo fijn om hier mee te schrijven. Je herkent zoveel in de verhalen van een ander. Je weet zo goed hoe de ander zich voelt.
We komen er best wel doorheen!
Toch een fijne zondag voor iedereen gewenst!
zondag 11 december 2011 om 13:50
quote:kunstje schreef op 11 december 2011 @ 12:32:
[...]
Nee, daar ben ik wel achter gekomen. I
.
Precies laat het een hele duidelijke les zijn voor toekomstige
relaties.
Eerst komen jijzelf en de kinderen en daarna pas een eventuele
nieuwe partner.
Trouwens van die woede kan je in positieve zin gebruik maken,
als ik weleens weemoedig terug denk aan ex & kids dan
ga ik in gedachten terug naar de avonden dat ik met 2 kids
boven in bed op de bank zat en zij zogenaamd bij een
vriendin zat
Dat werkt verhelderend
[...]
Nee, daar ben ik wel achter gekomen. I
.
Precies laat het een hele duidelijke les zijn voor toekomstige
relaties.
Eerst komen jijzelf en de kinderen en daarna pas een eventuele
nieuwe partner.
Trouwens van die woede kan je in positieve zin gebruik maken,
als ik weleens weemoedig terug denk aan ex & kids dan
ga ik in gedachten terug naar de avonden dat ik met 2 kids
boven in bed op de bank zat en zij zogenaamd bij een
vriendin zat
Dat werkt verhelderend
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 11 december 2011 om 14:12
Ik heb een harde les geleerd, maar aan toekomstige relaties kan en wil ik nog niet eens denken. Het zal heel lang duren voor ik weer iemand een beetje zal vertrouwen en ik denk niet dat ik nog ooit dat volledige vertrouwen wat ik had, terugvind.
Ik weet dat ik het nu gewoon moet afsluiten en verdere stappen ondernemen, maar als ik met hem praat is dat zo moeilijk. Op de een of andere manier heeft hij nog steeds een grip op mij. Ik geloof hem nog altijd eerder dan mezelf.
Hij klinkt altijd zo redelijk, wordt zelden zo boos dat hij zijn zelfbeheersing verliest. Ik word giftig en flap er dan van alles uit. Hij doseert zijn opmerkingen met precisie en later kom ik er dan pas achter hoe gemeen het was wat hij zei. En terwijl ik het hier opschrijf en bedenk dat ik veel beter af ben zonder hem, mis ik hem toch nog en zou ik hem toch nog terugnemen als hij kwam.
Misschien is dat mijn lot, willen wat ik niet kan krijgen.
Ik weet dat ik het nu gewoon moet afsluiten en verdere stappen ondernemen, maar als ik met hem praat is dat zo moeilijk. Op de een of andere manier heeft hij nog steeds een grip op mij. Ik geloof hem nog altijd eerder dan mezelf.
Hij klinkt altijd zo redelijk, wordt zelden zo boos dat hij zijn zelfbeheersing verliest. Ik word giftig en flap er dan van alles uit. Hij doseert zijn opmerkingen met precisie en later kom ik er dan pas achter hoe gemeen het was wat hij zei. En terwijl ik het hier opschrijf en bedenk dat ik veel beter af ben zonder hem, mis ik hem toch nog en zou ik hem toch nog terugnemen als hij kwam.
Misschien is dat mijn lot, willen wat ik niet kan krijgen.
zondag 11 december 2011 om 16:40
Onze kerstboom staat. Kleiner dan vorig jaar. Sommige dingen heb ik niet van de vliering af gehaald. Mijn dochter merkte op: waar zijn de...? Ik heb gezegd dat ik dat echt bij ons 4-en vond horen en het daarom moeilijk vond dit dit jaar te pakken voor kerst. Toen werd het even stil. Vijf minuten later heb ik gevraagd of ze er verdrietig van waren geworden omdat ik dat zei. Nee, zeiden ze allebei. En desgevraagd werd me verteld dat het gewoon gezellig was gebleven (want wat was, nee is, het dat vandaag) en dat de boom heel mooi is. Het deed mij wel even pijn in mijn hart. Maar aan de andere kant klopt het zo voor mijn gevoel. De boom wat kleiner, een beetje anders. Bepaalde dingen niet naar de huiskamer gehaald. Ben nog steeds de helft van de tijd hier met de kinderen, de andere helft is man/ex er. En dan ben ik dus blij dat ik mijn stempel heb gedrukt op hoe kerst dit jaar er uit ziet. Hoe het gaat voelen, weet ik nog niet. Ik heb goede hoop op een prima tijd. Met het verdriet als een steen in mijn hart. Maar dat verpest echt niet de momenten, uren, dagen met de kinderen. En met al die andere lieve mensen in mijn leven. Ik ben heel tevreden nu. Probeer ook steeds minder vooruit te kijken. Niet te denken: hoe zal kerst er volgend jaar uit zien (nu doe ik dat natuurlijk toch!). Ik durf me over te geven aan het moment. En bovenal laat ik de strijd los. Ik heb gemerkt dat ik met strijden niets win. Dan nu maar zo rustig mogelijk bestaan, zo vol op mogelijk leven, met dat grote verdriet, maar toch. Ik ga wel zien wat de toekomst brengt. Mijn geluk is hier nu om me heen, zo veel is zeker.
zondag 11 december 2011 om 16:54
Wat fijn voor je Patsboem en hoe heerlijk dat je nu een soort rust over je hebt en de dingen kunt accepteren zoals ze zijn.
Ik wou dat ik hetzelfde kun zeggen. Dat mailtje van hem gisteren heeft me weer helemaal teruggooid en ik zit weer helemaal aan de grond vandaag. Er komt niets uit mijn handen, ik zit hier maar te piekeren en piekeren tot mijn hoofd er helemaal dol van is. Misschien moet ik de kerstboom ook maar afmaken, krijg ik dan wat betere zin.
Ik wou dat ik hetzelfde kun zeggen. Dat mailtje van hem gisteren heeft me weer helemaal teruggooid en ik zit weer helemaal aan de grond vandaag. Er komt niets uit mijn handen, ik zit hier maar te piekeren en piekeren tot mijn hoofd er helemaal dol van is. Misschien moet ik de kerstboom ook maar afmaken, krijg ik dan wat betere zin.
zondag 11 december 2011 om 16:55
quote:gianna schreef op 11 december 2011 @ 12:32:
Problemo, een selectie spreekwoorden voor je vent;
wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten,
niet met boter op je hoofd in de zon gaan staan,
you cannot have your cake and eat it,
hoe je je bedje spreidt, daar moet je dan maar in liggen enz.
Voor de rest: de beste wraak is een gelukkig leven! maar bovenal
Problemo, een selectie spreekwoorden voor je vent;
wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten,
niet met boter op je hoofd in de zon gaan staan,
you cannot have your cake and eat it,
hoe je je bedje spreidt, daar moet je dan maar in liggen enz.
Voor de rest: de beste wraak is een gelukkig leven! maar bovenal
zondag 11 december 2011 om 17:13
quote:gianna schreef op 11 december 2011 @ 12:32:
Problemo, een selectie spreekwoorden voor je vent;
wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten,
niet met boter op je hoofd in de zon gaan staan,
you cannot have your cake and eat it,
hoe je je bedje spreidt, daar moet je dan maar in liggen enz.
Voor de rest: de beste wraak is een gelukkig leven! O dit is allemaal zooow waar.!
Problemo, een selectie spreekwoorden voor je vent;
wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten,
niet met boter op je hoofd in de zon gaan staan,
you cannot have your cake and eat it,
hoe je je bedje spreidt, daar moet je dan maar in liggen enz.
Voor de rest: de beste wraak is een gelukkig leven! O dit is allemaal zooow waar.!
zondag 11 december 2011 om 18:21
@Kunstje, als in jullie begintijd er een andere dame was geweest waartussen hij zijn 'aandacht' verdeelde en jou ondertussen in de wacht liet staan, had je dat dan geaccepteerd?
De situatie is nu niet anders behalve dat je jaren verder bent.
Als hij zo goed kan lullen en je kwetsen, bescherm jezelf daar dan tegen.
Probeer alleen nog maar functioneel contact te hebben maar dan moet je met je verstand concluderen (hoe moeilijk ook en gevoel volgt later pas) dat het vertrouwen voorgoed weg is.
Jij bent ook een sterke vrouw, echt, en jij kunt een fijn en leuk leven opbouwen als je van de reservebank afgekomen bent, al ging het alleen al om je herwonnen eigenwaarde!
Patsboem; ook veel sterkte en alle anderen natuurlijk
De situatie is nu niet anders behalve dat je jaren verder bent.
Als hij zo goed kan lullen en je kwetsen, bescherm jezelf daar dan tegen.
Probeer alleen nog maar functioneel contact te hebben maar dan moet je met je verstand concluderen (hoe moeilijk ook en gevoel volgt later pas) dat het vertrouwen voorgoed weg is.
Jij bent ook een sterke vrouw, echt, en jij kunt een fijn en leuk leven opbouwen als je van de reservebank afgekomen bent, al ging het alleen al om je herwonnen eigenwaarde!
Patsboem; ook veel sterkte en alle anderen natuurlijk
zondag 11 december 2011 om 19:19
Jeetje... even teveel om op te reageren na een dagje...
Blijft het feest van herkenning hier...
Niet kunnen kiezen van hem...
Ouders van hem die ik zo graag mag en compleet ingestort zijn...
Hij wordt uitgekotst door alles en iedereen...
Wisselende dagen, dan weer verdrietig, dan weer rustig, dan weer boos, dan weer pijn... Rollercoaster dit...
Hier ging het vandaag wel redelijk. Nou ja, veel afleiding gehad, dat is het eigenlijk meer. En vooruit kijken naar vakantie, nog twee dagen te gaan, die zing ik ook wel uit.
Sterkte iedereen hier!
En top te lezen dat je na drie jaar er weer helemaal uit en gelukkig kunt zijn. Ga ik ook voor!
Blijft het feest van herkenning hier...
Niet kunnen kiezen van hem...
Ouders van hem die ik zo graag mag en compleet ingestort zijn...
Hij wordt uitgekotst door alles en iedereen...
Wisselende dagen, dan weer verdrietig, dan weer rustig, dan weer boos, dan weer pijn... Rollercoaster dit...
Hier ging het vandaag wel redelijk. Nou ja, veel afleiding gehad, dat is het eigenlijk meer. En vooruit kijken naar vakantie, nog twee dagen te gaan, die zing ik ook wel uit.
Sterkte iedereen hier!
En top te lezen dat je na drie jaar er weer helemaal uit en gelukkig kunt zijn. Ga ik ook voor!
zondag 11 december 2011 om 19:38
quote:campari schreef op 11 december 2011 @ 18:21:
@Kunstje, als in jullie begintijd er een andere dame was geweest waartussen hij zijn 'aandacht' verdeelde en jou ondertussen in de wacht liet staan, had je dat dan geaccepteerd?
De situatie is nu niet anders behalve dat je jaren verder bent.
Als hij zo goed kan lullen en je kwetsen, bescherm jezelf daar dan tegen.
Probeer alleen nog maar functioneel contact te hebben maar dan moet je met je verstand concluderen (hoe moeilijk ook en gevoel volgt later pas) dat het vertrouwen voorgoed weg is.
Jij bent ook een sterke vrouw, echt, en jij kunt een fijn en leuk leven opbouwen als je van de reservebank afgekomen bent, al ging het alleen al om je herwonnen eigenwaarde!
Patsboem; ook veel sterkte en alle anderen natuurlijk
Nee dan had ik dat ook niet goed gevonden, maar dan was ik nog jong geweest. Nu ben ik 50 en moet van de grond af aan opnieuw beginnen. Dat maakt me bang. Vandaag voelde ik me gewoon super eenzaam en alleen. Het vertrouwen is inderdaad weg en ik kan beter alleen verder gaan. Ik weet het. Ik probeer me voor te houden dat mijn leven nog niet over is, maar dat nu de tijd is om nog van alles te ondernemen. Maar aan de andere kant voel ik ook een enorme leegte.
Ik ben vast van plan om me niet te laten kisten en door te zetten. Morgen op zoek naar een advocaat!!
@Kunstje, als in jullie begintijd er een andere dame was geweest waartussen hij zijn 'aandacht' verdeelde en jou ondertussen in de wacht liet staan, had je dat dan geaccepteerd?
De situatie is nu niet anders behalve dat je jaren verder bent.
Als hij zo goed kan lullen en je kwetsen, bescherm jezelf daar dan tegen.
Probeer alleen nog maar functioneel contact te hebben maar dan moet je met je verstand concluderen (hoe moeilijk ook en gevoel volgt later pas) dat het vertrouwen voorgoed weg is.
Jij bent ook een sterke vrouw, echt, en jij kunt een fijn en leuk leven opbouwen als je van de reservebank afgekomen bent, al ging het alleen al om je herwonnen eigenwaarde!
Patsboem; ook veel sterkte en alle anderen natuurlijk
Nee dan had ik dat ook niet goed gevonden, maar dan was ik nog jong geweest. Nu ben ik 50 en moet van de grond af aan opnieuw beginnen. Dat maakt me bang. Vandaag voelde ik me gewoon super eenzaam en alleen. Het vertrouwen is inderdaad weg en ik kan beter alleen verder gaan. Ik weet het. Ik probeer me voor te houden dat mijn leven nog niet over is, maar dat nu de tijd is om nog van alles te ondernemen. Maar aan de andere kant voel ik ook een enorme leegte.
Ik ben vast van plan om me niet te laten kisten en door te zetten. Morgen op zoek naar een advocaat!!
zondag 11 december 2011 om 19:54
quote:hollebollegijs schreef op 11 december 2011 @ 13:50:
[...]
Precies laat het een hele duidelijke les zijn voor toekomstige
relaties.
Eerst komen jijzelf en de kinderen en daarna pas een eventuele
nieuwe partner.
Trouwens van die woede kan je in positieve zin gebruik maken,
als ik weleens weemoedig terug denk aan ex & kids dan
ga ik in gedachten terug naar de avonden dat ik met 2 kids
boven in bed op de bank zat en zij zogenaamd bij een
vriendin zat
Dat werkt verhelderend
Dat helpt inderdaad. Bij mij ook. Denk dan terug aan dat ik met mijn toen 10-weken oude zoon bij de HAP zat, omdat ik bang was dat hij meningitis had en ex aan het carnavallen was met zijn vanaf dat moment vriendin.
En aan hoe hij was tijdens mediation...dat is recent en helpt helemaal. Zo hypocriet en schijnheilig. Het moeilijkste vind ik nu alle heftige emoties weg zijn, het leven zijn gangetje weer hervonden heeft, om om te gaan met het alleen zijn. Ik onderneem genoeg, heb een sociaal leven, maar het delen van de dagelijkse dingen. Dat mis ik zo. En dan is het wel zuur, ook al heeft het 1 niks met het ander te maken, dat ex wel gelukkig is en alles heeft.
[...]
Precies laat het een hele duidelijke les zijn voor toekomstige
relaties.
Eerst komen jijzelf en de kinderen en daarna pas een eventuele
nieuwe partner.
Trouwens van die woede kan je in positieve zin gebruik maken,
als ik weleens weemoedig terug denk aan ex & kids dan
ga ik in gedachten terug naar de avonden dat ik met 2 kids
boven in bed op de bank zat en zij zogenaamd bij een
vriendin zat
Dat werkt verhelderend
Dat helpt inderdaad. Bij mij ook. Denk dan terug aan dat ik met mijn toen 10-weken oude zoon bij de HAP zat, omdat ik bang was dat hij meningitis had en ex aan het carnavallen was met zijn vanaf dat moment vriendin.
En aan hoe hij was tijdens mediation...dat is recent en helpt helemaal. Zo hypocriet en schijnheilig. Het moeilijkste vind ik nu alle heftige emoties weg zijn, het leven zijn gangetje weer hervonden heeft, om om te gaan met het alleen zijn. Ik onderneem genoeg, heb een sociaal leven, maar het delen van de dagelijkse dingen. Dat mis ik zo. En dan is het wel zuur, ook al heeft het 1 niks met het ander te maken, dat ex wel gelukkig is en alles heeft.
zondag 11 december 2011 om 20:19
Dat heb ik inderdaad ook. Hij zit daar gezellig bij zijn sletje en ik zit hier alleen verdrietig te wezen. Ondertussen wel zeggen dat hij van me houdt :puke:
Weet nog steeds niet wat ik zal doen met de therapie. Van de ene kant wil ik ook wel goed uit elkaar gaa, maar aan de andere kant wil ik hem alleen maar pijn doen. Maar misschien is het beter als ik alles wat me dwars zit daar kan spuien. Ik ben al 10x aan een mailtje begonnen, maar kon het niet laten om verwijtend en hatelijk te zijn. Dus alles maar weer weggegooid. Ik moet toch een leren om haar anders te noemen. Ik gebruik slet ook als ik tegen hem praat, en dan heb ik het weer gedaan. Dus vanaf nu noem ik haar ook in gedachten niet slet meer, maar gewoon haar of zij of je vriendin :puke: :puke: :puke:
Kerstboom bijna klaar, haakjes voor ballen waren op, dus morgen weer verder. Ga nu maar eens plannen maken voor het kerstdiner.
Weet nog steeds niet wat ik zal doen met de therapie. Van de ene kant wil ik ook wel goed uit elkaar gaa, maar aan de andere kant wil ik hem alleen maar pijn doen. Maar misschien is het beter als ik alles wat me dwars zit daar kan spuien. Ik ben al 10x aan een mailtje begonnen, maar kon het niet laten om verwijtend en hatelijk te zijn. Dus alles maar weer weggegooid. Ik moet toch een leren om haar anders te noemen. Ik gebruik slet ook als ik tegen hem praat, en dan heb ik het weer gedaan. Dus vanaf nu noem ik haar ook in gedachten niet slet meer, maar gewoon haar of zij of je vriendin :puke: :puke: :puke:
Kerstboom bijna klaar, haakjes voor ballen waren op, dus morgen weer verder. Ga nu maar eens plannen maken voor het kerstdiner.
zondag 11 december 2011 om 21:22
Natuurlijk ligt de verantwoording bij hem. Maar ze heeft meer dan 3 jaar achter hem aangelopen. Ze heeft welbewust op een getrouwde man gejaagd. Dus ja, ik vind haar wel een goedkoop en manipulatieve slet. Neemt niet weg dat hij de hoofdschuldige is. Hij had al veel eerder met haar moeten breken. En ik ben de sukkel in het geheel. Dacht dat vriendschap tussen man en vrouw moest kunnen. Ben ik even bedrogen uitgekomen.
zondag 11 december 2011 om 21:45
zondag 11 december 2011 om 22:39
Hier voor jullie allemaal een liedje, eentje om je mooiste kleren bij aan te trekken, je make up op te doen en je hoge hakken aan te trekken, en lekker mee te zingen!
En oke, Withney is zelf aan lager wal geraakt, maar wat is ze mooi en sterk in deze clip, dat gun ik jullie ook allemaal!
http://www.youtube.com/watch?v=YFVnVuTcz9I&ob=av2e
Did you really think that
I would really take you back
Let you back in my heart one more time
Ohh. No. No.
Did you think that I'd still care
That there'd be more feeling there
Did you think you could walk back in my life.
So you found you miss the love you threw away.
Baby but you found it out too late. Too Late.
{Chorus}
And so you know the way it feels to cry
The way that I cried when you broke my world in two.
Baby I learned the way to break a heart
I learned from the best.
I learned from you.
Oh baby now.
I learned from you
I remember cold nights
Tears I thought would never dry
How you shattered my world
With your goodbye.Your goodbye baby
Would've sold my soul then.
Just to have you back again
Now youre the last thing on my mind.
Now you say your sorry and
You've changed your ways
Sorry but you changed your ways too late.
{Chorus}
So when all you've got are sleepless nights
When those tears are clouding up your eyes
Just remember it was you,
Who said goodbye
Who said goodbye.
Instrumental break
{Chorus}
En oke, Withney is zelf aan lager wal geraakt, maar wat is ze mooi en sterk in deze clip, dat gun ik jullie ook allemaal!
http://www.youtube.com/watch?v=YFVnVuTcz9I&ob=av2e
Did you really think that
I would really take you back
Let you back in my heart one more time
Ohh. No. No.
Did you think that I'd still care
That there'd be more feeling there
Did you think you could walk back in my life.
So you found you miss the love you threw away.
Baby but you found it out too late. Too Late.
{Chorus}
And so you know the way it feels to cry
The way that I cried when you broke my world in two.
Baby I learned the way to break a heart
I learned from the best.
I learned from you.
Oh baby now.
I learned from you
I remember cold nights
Tears I thought would never dry
How you shattered my world
With your goodbye.Your goodbye baby
Would've sold my soul then.
Just to have you back again
Now youre the last thing on my mind.
Now you say your sorry and
You've changed your ways
Sorry but you changed your ways too late.
{Chorus}
So when all you've got are sleepless nights
When those tears are clouding up your eyes
Just remember it was you,
Who said goodbye
Who said goodbye.
Instrumental break
{Chorus}
zondag 11 december 2011 om 22:51
Kunstje; je kunt ook denken dat je nu de nodige levenservaring hebt opgedaan vgl met wanneer het je overkwam op je 25ste. Je kunt het! (Ik heb mezelf ook aangeleerd het over de nieuwe vriendin van ex te hebben. Al komen er nogal wat s-woorden langs in mijn hoofd als ik het mormel ook daadwerkelijk tegenkom op mijn werk.. )
En, Marahbloem, gelukkig zijn ze niet. Ze hebben alleen een andere definitie van geluk. Zoiets als slappe thee...
Sigi; schoonouders en schoonfamilie heb ik uiteindelijk losgelaten. Het blijft hún zoon, hún DNA en daar moeten ze maar mee leven; met wat hij met dat DNA en hun opvoeding uiteindelijk normaal blijkt te vinden. Ik ga er ook niet heen. Ik doe geen onnodige dingen waar ik verdrietig van word. Ik verdien beter. (Ik mail nog wel beleefd hoor, stuur schoolfoto's van de kinderen en een kaartje met verjaardagen. Gedoseerd dus.) Maar ik heb tegen hen gezegd dat ze nu een nieuwe schoondochter hebben en dat ze het daar toch echt mee moeten doen. (Niet dat ex daar vaker dan een paar keer per jaar komt. Boter op hoofd enzo. Dus de kleinkinderen zien ze ook niet vaak. Maar dat is niet mijn zorg. Ik ga niet in mijn drukke leven hele weekeinden wijden aan prutbezoekjes die me verdriet opleveren. Zijn keuze, zijn familie (ze wonen 2 a 3 uur hier vandaan).
Heb trouwens een erg leuk weekend achter de rug met oudste zoon en Mr X. Oudste zoon die niet op het goede spoor te krijgen was en Mr X dacht te haten he. Ik ben zó dankbaar en gelukkig. Ik zou weinig weten wat ik nog te wensen had. Al zie ik X soms wekenlang amper, omdat oudste zoon nu weer 24/7 bij mij is.
En, Marahbloem, gelukkig zijn ze niet. Ze hebben alleen een andere definitie van geluk. Zoiets als slappe thee...
Sigi; schoonouders en schoonfamilie heb ik uiteindelijk losgelaten. Het blijft hún zoon, hún DNA en daar moeten ze maar mee leven; met wat hij met dat DNA en hun opvoeding uiteindelijk normaal blijkt te vinden. Ik ga er ook niet heen. Ik doe geen onnodige dingen waar ik verdrietig van word. Ik verdien beter. (Ik mail nog wel beleefd hoor, stuur schoolfoto's van de kinderen en een kaartje met verjaardagen. Gedoseerd dus.) Maar ik heb tegen hen gezegd dat ze nu een nieuwe schoondochter hebben en dat ze het daar toch echt mee moeten doen. (Niet dat ex daar vaker dan een paar keer per jaar komt. Boter op hoofd enzo. Dus de kleinkinderen zien ze ook niet vaak. Maar dat is niet mijn zorg. Ik ga niet in mijn drukke leven hele weekeinden wijden aan prutbezoekjes die me verdriet opleveren. Zijn keuze, zijn familie (ze wonen 2 a 3 uur hier vandaan).
Heb trouwens een erg leuk weekend achter de rug met oudste zoon en Mr X. Oudste zoon die niet op het goede spoor te krijgen was en Mr X dacht te haten he. Ik ben zó dankbaar en gelukkig. Ik zou weinig weten wat ik nog te wensen had. Al zie ik X soms wekenlang amper, omdat oudste zoon nu weer 24/7 bij mij is.
zondag 11 december 2011 om 22:55
Heb trouwens een erg leuk weekend achter de rug met oudste zoon en Mr X. Oudste zoon die niet op het goede spoor te krijgen was en Mr X dacht te haten he. Ik ben zó dankbaar en gelukkig. Ik zou weinig weten wat ik nog te wensen had. Al zie ik X soms wekenlang amper, omdat oudste zoon nu weer 24/7 bij mij is.
Wat ontzettend fijn voor je,Gianna, gun het je van harte!!
Al is het denk ik wel even lastig dat je x zo weinig ziet op dit moment...
Wat ontzettend fijn voor je,Gianna, gun het je van harte!!
Al is het denk ik wel even lastig dat je x zo weinig ziet op dit moment...
zondag 11 december 2011 om 23:10
Gianna en Newwoman: bedankt voor jullie berichtjes
Daar put ik altijd veel hoop uit.
Voor wat betreft levenservaring, ik merk niet dat het echt telt bij het solliciteren.
Verder vraag ik me nu af hoe ik het met de kinderen moet doen.
Ze leren nu dat als het lastig wordt, je gewoon wegloopt en dat het prima is om iemand te bedriegen. Ze zijn 20 en 21, dus dat zien ze ook wel. En ze zien me af en toe helemaal stuk zitten. Moet ik dan nog de daden van mijn bij-ex gaan zitter verdedigen. Geef ik ze dan niet het voorbeeld dat je gewoon over je mag laten lopen.
Hoe pak ik dat aan. Als ze boos op hem worden geeft hij mij de schuld. Maar ik kan zijn gedrag toch niet goedpraten. Enig idee?
Daar put ik altijd veel hoop uit.
Voor wat betreft levenservaring, ik merk niet dat het echt telt bij het solliciteren.
Verder vraag ik me nu af hoe ik het met de kinderen moet doen.
Ze leren nu dat als het lastig wordt, je gewoon wegloopt en dat het prima is om iemand te bedriegen. Ze zijn 20 en 21, dus dat zien ze ook wel. En ze zien me af en toe helemaal stuk zitten. Moet ik dan nog de daden van mijn bij-ex gaan zitter verdedigen. Geef ik ze dan niet het voorbeeld dat je gewoon over je mag laten lopen.
Hoe pak ik dat aan. Als ze boos op hem worden geeft hij mij de schuld. Maar ik kan zijn gedrag toch niet goedpraten. Enig idee?
zondag 11 december 2011 om 23:21
Kunstje; jij leeft ze ook vóór! Je hebt een voorbeeldfunctie en je laat zien dat je een sterk mens bent. Kinderen zien stukje bij beetje hoe de vork in de steel zit en ze zijn niet dom. En nee, je hoeft ex niet te verdedigen. Je kunt zeggen dat jouw normen en waarden anders liggen en dat je hoopt dat hun normen en waarden ook op een goed niveau zijn.