Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zondag 11 december 2011 om 23:34
quote:gianna schreef op 11 december 2011 @ 23:21:
Kunstje; jij leeft ze ook vóór! Je hebt een voorbeeldfunctie en je laat zien dat je een sterk mens bent. Kinderen zien stukje bij beetje hoe de vork in de steel zit en ze zijn niet dom. En nee, je hoeft ex niet te verdedigen. Je kunt zeggen dat jouw normen en waarden anders liggen en dat je hoopt dat hun normen en waarden ook op een goed niveau zijn.
Dank je, zo had ik het nog niet bekeken. Dat is echt een goede aanpak. Jeetje, ik zou niet weten wat ik zonder jullie zou moeten.
en maak daar maar een hele bos van.
Jullie verdienen het allemaal, maken dat we zien hoe we sterk moeten zijn en dat we niet altijd sterk hoeven zijn en dat er inderdaad een nieuw leven kan beginnen. Nogmaals dank
Kunstje; jij leeft ze ook vóór! Je hebt een voorbeeldfunctie en je laat zien dat je een sterk mens bent. Kinderen zien stukje bij beetje hoe de vork in de steel zit en ze zijn niet dom. En nee, je hoeft ex niet te verdedigen. Je kunt zeggen dat jouw normen en waarden anders liggen en dat je hoopt dat hun normen en waarden ook op een goed niveau zijn.
Dank je, zo had ik het nog niet bekeken. Dat is echt een goede aanpak. Jeetje, ik zou niet weten wat ik zonder jullie zou moeten.
en maak daar maar een hele bos van.
Jullie verdienen het allemaal, maken dat we zien hoe we sterk moeten zijn en dat we niet altijd sterk hoeven zijn en dat er inderdaad een nieuw leven kan beginnen. Nogmaals dank
maandag 12 december 2011 om 01:14
Dit lied werkt voor mij:
http://www.youtube.com/watch?v=IYzlVDlE72w
Whitney Houston - Greatest Love Of AllI
believe the children are our future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be
Everybody's searching for a hero
People need someone to look up to
I never found anyone who fulfilled my needs
A lonely place to be
and so I learned to depend on me
I decided long ago
never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I lived as I believed
No matter what they take from me
They can't take away my dignity
Because the greatest love of all is happening to me
I've found the greatest love of all inside of me
The greatest love of all is easy to achieve
Learning to love yourself, it is the greatest love of all
I believe the children are our future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be
I decided long ago
never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I lived as I believed
No matter what they take from me
They can't take away my dignity
And if by chance that special place
That you've been dreaming of
Leads you to a lonely place
Find your strength in love.
http://www.youtube.com/watch?v=IYzlVDlE72w
Whitney Houston - Greatest Love Of AllI
believe the children are our future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be
Everybody's searching for a hero
People need someone to look up to
I never found anyone who fulfilled my needs
A lonely place to be
and so I learned to depend on me
I decided long ago
never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I lived as I believed
No matter what they take from me
They can't take away my dignity
Because the greatest love of all is happening to me
I've found the greatest love of all inside of me
The greatest love of all is easy to achieve
Learning to love yourself, it is the greatest love of all
I believe the children are our future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be
I decided long ago
never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I lived as I believed
No matter what they take from me
They can't take away my dignity
And if by chance that special place
That you've been dreaming of
Leads you to a lonely place
Find your strength in love.
maandag 12 december 2011 om 07:13
Ik heb het gedaan. Ben naar mijn ex gegaan gisteren. Ik heb zijn verhaal aangehoord en het heeft geen meerwaarde. Hij zou door willen gaan met mij, maar ik kan het niet. M`n vertrouwen is compleet de grond ingestampt. Denk dat dat toch wel belangrijk is in een relatie. Ik zou dit gebeuren nooit kunnen vergeten. Het is nu een gesloten boek. Ik kies voor mezelf. Ik heb zijn sleutel terug gegeven en ik had nog best wat spullen bij hem liggen. Hij had ze zelfs al voor me verzameld. Ik heb hem zelfs nog omhelsd en ben gegaan. Op een normale manier afscheid genomen van mijn leven met hem. Toen ik onderweg was naar huis kreeg ik een heel rustig gevoel over me heen. Ik had en heb er geen spijt van dat ik naar hem toe ben gegaan, al worden m`n gevoelens wel enorm heen en weer geslingerd nu. Ik heb wel heel slecht geslapen vannacht en word weer met hezelfde gevoel als de afgelopen dagen wakker.
Zal het slijten? Hoe doen degenen het die nog contact hebben met ex omwille van de kinderen, gaat dat gevoel van houden van en missen uiteindelijk weg?
Voor iedereen die moet werken, werkse! Voor de anderen ee fijne dag!
Zal het slijten? Hoe doen degenen het die nog contact hebben met ex omwille van de kinderen, gaat dat gevoel van houden van en missen uiteindelijk weg?
Voor iedereen die moet werken, werkse! Voor de anderen ee fijne dag!
maandag 12 december 2011 om 08:28
maandag 12 december 2011 om 13:35
Vandaag weer een iets betere dag. Zie het niet meer zo somber en kan een gedeelte van mijn verbittering loslaten. Ik heb op een ander topic zitten lezen: alleen en toch gelukkig. Daar gingen mijn ogen wel even open. De grootste fout die ik in mijn huwelijk heb gemaakt is dat ik altijd zijn belangen boven de mijne plaatste met zoveel gemak. Natuurlijk krijg je dan geen waardering meer maar wordt het gewoonte. Als je niet van jezelf houdt kan een ander dat ook niet. Dat is de laatste jaren beginnen te wringen Twee jaar therapie gehad en hier kom ik erachter wat me dwarszit.
De therapeute heeft wel gevraagd: wat wil jij dan en triest genoeg had ik daar geen antwoord op. Nu moet ik dus op zoek naar het antwoord op die vraag.
Niettemin vind ik nog altijd dat hij de easy way out heeft gekozen, door naar iemand anders te gaan. Als hij problemen had met mijn gedrag had hij daarover moeten praten ipv naar haar gaan. Het zal moeilijk zijn mijn zelfsrespect en houden van mezelf terug te vinden. Maar ik ga een poging doen!
De therapeute heeft wel gevraagd: wat wil jij dan en triest genoeg had ik daar geen antwoord op. Nu moet ik dus op zoek naar het antwoord op die vraag.
Niettemin vind ik nog altijd dat hij de easy way out heeft gekozen, door naar iemand anders te gaan. Als hij problemen had met mijn gedrag had hij daarover moeten praten ipv naar haar gaan. Het zal moeilijk zijn mijn zelfsrespect en houden van mezelf terug te vinden. Maar ik ga een poging doen!
maandag 12 december 2011 om 14:54
@kunstje wat goed dat je vandaag een betere dag hed en wat een wijse woorden. Ook ik kom door deze woorden tot de conclusie dat ik mijn eigen leuke dingen veel heb weggecijfert voor mijn man en ook voor de kids. Nu kan het me voor de kids niet schelen, maar mijn dingen allemaal opzeggen voor mijn man vind ik niet leuk om te beseffen. Ik heb dit ook gelijk met hem besproken net. Hij gaf aan dat ik dan weer es lekker op stap moet gaan met vriendinnen enz. Huh? nou was ik niet op berekend. Hij zegt je zegt maar wanneer en ik ben thuis voor de kids. Ik vraag nog aan hem.. hier zit toch geen staartje aan he? zo van als jij ff weg bent, dan mag ik ook extra enz. nee was niet zo.. Ik ga te weinig uit huis zegt ie.. Nou moeilijk te geloven allemaal.. ben helemaal perplex..
maandag 12 december 2011 om 15:12
Het lijkt de goede kant op te gaan problemo. Hij lijkt oprecht zijn best te doen.
Maar ik denk dat mijn probleem dieper zit. Ik heb mezelf ergens gedurende de jaren verloren. Me totaal afhankelijk gemaakt van hem en zijn mening, Ik realiseer me nu dat 100 mensen tegen me konden zeggen dat ik lekker gekookt had, en hij zei van niet, dan telde alleen zijn mening. En altijd ging zijn belang voor. Dat is een gewoonte geworden die langzaam ingeslepen is en normaal geworden is. Gedurende de tijd ben ik ergens mijn zelfrespect verloren en ging ik me steeds minder waard voelen. Net alsof zijn mening meer waard was dan die van iemand anders. Het was tenslotte ook maar een mening.
En dat is niet alleen zijn schuld, ik was er zelf bij en heb het laten gebeuren. Zelfs als ik het opschrijf kan ik het amper geloven. Ik was vroeger een geemancipeerde meid, en zou wel eens carriere maken. Nu zit ik hier te semmelen dat ik manlief en alles kwijt ben. Wat heb ik er een puinhoop van gemaakt! Het wordt hoog tijd om mezelf aan te pakken.
Maar ik denk dat mijn probleem dieper zit. Ik heb mezelf ergens gedurende de jaren verloren. Me totaal afhankelijk gemaakt van hem en zijn mening, Ik realiseer me nu dat 100 mensen tegen me konden zeggen dat ik lekker gekookt had, en hij zei van niet, dan telde alleen zijn mening. En altijd ging zijn belang voor. Dat is een gewoonte geworden die langzaam ingeslepen is en normaal geworden is. Gedurende de tijd ben ik ergens mijn zelfrespect verloren en ging ik me steeds minder waard voelen. Net alsof zijn mening meer waard was dan die van iemand anders. Het was tenslotte ook maar een mening.
En dat is niet alleen zijn schuld, ik was er zelf bij en heb het laten gebeuren. Zelfs als ik het opschrijf kan ik het amper geloven. Ik was vroeger een geemancipeerde meid, en zou wel eens carriere maken. Nu zit ik hier te semmelen dat ik manlief en alles kwijt ben. Wat heb ik er een puinhoop van gemaakt! Het wordt hoog tijd om mezelf aan te pakken.
maandag 12 december 2011 om 15:45
@ patsboem. Volgens mij moet je het ook zien als een rouwproces waar je doorheen gaat. Met de pieken en de dalen die erbij horen. Jen bent met een afscheid bezig, of in mijn geval een weer opnieuw proberen op te bouwen, maar het rouwen hoort er hoe dan ook bij.
zelf heb ik een aardige dag. Wat mede komt omdat ik vandaag retedruk ben met de kids. zwemles, club enz.... vanavond als ik op de bank zit komt het. Kan ik janken als de ateam gevangen word haha ( oh en ik voel me dan zo zwak...) Janken om de stomste dingen.. in slaap vallen op de bank omdat je moe bent en opstaan smorgens met het gevoel niet te hebben geslapen.. Ik rust niet uit. Verwerk van alles in mijn slaap. Heb soms zon hekel aan mijzelf. Voel me sommige dagen erg minderwaardig. Kijk ik in de spiegel en dan zie ik een vrouw met pijn in haar ogen.. Oh ik hoop dat ik die glans in mijn ogen weer terug kan krijgen. Mijn man wil uit met me zaterdag.. Heb oppas geregelt en heb er aan de ene kant zin in, maar vind het ook zo spannend. Gek eigenlijk...
zelf heb ik een aardige dag. Wat mede komt omdat ik vandaag retedruk ben met de kids. zwemles, club enz.... vanavond als ik op de bank zit komt het. Kan ik janken als de ateam gevangen word haha ( oh en ik voel me dan zo zwak...) Janken om de stomste dingen.. in slaap vallen op de bank omdat je moe bent en opstaan smorgens met het gevoel niet te hebben geslapen.. Ik rust niet uit. Verwerk van alles in mijn slaap. Heb soms zon hekel aan mijzelf. Voel me sommige dagen erg minderwaardig. Kijk ik in de spiegel en dan zie ik een vrouw met pijn in haar ogen.. Oh ik hoop dat ik die glans in mijn ogen weer terug kan krijgen. Mijn man wil uit met me zaterdag.. Heb oppas geregelt en heb er aan de ene kant zin in, maar vind het ook zo spannend. Gek eigenlijk...
maandag 12 december 2011 om 16:34
@Miran, goed gedaan meid!
Nu heb je het voor jezelf in ieder geval goed afgesloten.
En het echte afsluiten dat kost gewoon tijd.
Ik moest afsluiten terwijl ik ex sowieso een of meer keren per week zag/zie. Terwijl hij zijn leven doorleefde met haar aan zijn zij, in wat ooit ons huis was.
Terwijl dochter verhalen vertelde over wat ze allemaal hadden gedaan, als 'nieuw' gezin... en dat was en is soms nog moeilijk om te horen.
En terwijl ik via via, op straat hoorde dat ze gingen trouwen.
Er zijn zoveel dingen gebeurt die mij keer op keer terugworpen in mijn proces, zoveel dingen die mij tot op het bot kwetsten.
Maar ik kan nu zeggen dat het goed gaat met mij.
Hoewel er nog steeds triggers zijn, die probeer ik te vermijden, ik wil niet steeds die pijn voelen.
En hoe langer ik mezelf er voor bescherm, hoe beter het gaat.
Dus zelfs als er nog wekelijks contact is, is het mogelijk om af te sluiten.
Het liefst had ik hem nooit meer gezien,dat was makkelijker, of minder moeilijk geweest, maar jij kan dat wel, hem niet meer zien.
Dat lijkt me in jouw geval dan ook het beste.
Voor jou en de rest van de dames hier een dikke knuffel.
Nu heb je het voor jezelf in ieder geval goed afgesloten.
En het echte afsluiten dat kost gewoon tijd.
Ik moest afsluiten terwijl ik ex sowieso een of meer keren per week zag/zie. Terwijl hij zijn leven doorleefde met haar aan zijn zij, in wat ooit ons huis was.
Terwijl dochter verhalen vertelde over wat ze allemaal hadden gedaan, als 'nieuw' gezin... en dat was en is soms nog moeilijk om te horen.
En terwijl ik via via, op straat hoorde dat ze gingen trouwen.
Er zijn zoveel dingen gebeurt die mij keer op keer terugworpen in mijn proces, zoveel dingen die mij tot op het bot kwetsten.
Maar ik kan nu zeggen dat het goed gaat met mij.
Hoewel er nog steeds triggers zijn, die probeer ik te vermijden, ik wil niet steeds die pijn voelen.
En hoe langer ik mezelf er voor bescherm, hoe beter het gaat.
Dus zelfs als er nog wekelijks contact is, is het mogelijk om af te sluiten.
Het liefst had ik hem nooit meer gezien,dat was makkelijker, of minder moeilijk geweest, maar jij kan dat wel, hem niet meer zien.
Dat lijkt me in jouw geval dan ook het beste.
Voor jou en de rest van de dames hier een dikke knuffel.
maandag 12 december 2011 om 19:32
Wisselend he... die stemmingen de hele dag door. Heb ik ook veel last van. Ene moment gaat het goed, moment erop ben ik weer een dweil... so be it!
Problemo, super reactie van je man. Al zegt het natuurlijk wel wat dat je dat nooit gedaan hebt, plezier maken met vriendinnen terwijl hij thuis zat... Ga ervoor! En fijn dat hij dat ook inziet en daarop aanstuurt. Leer jezelf weer ontdekken, dan maak je jezelf ook weer interessanter voor je man, kan ook weer tot nieuwe inzichten leiden.
Kunstje: Ook voor jou deze "les" misschien... Geen verwijt aan jouw adres voor wat je al die jaren voor hem gedaan hebt, het zegt alleen niet alleen iets over je man dat je dat deed... Ga jezelf ontdekken, ga middenin het leven staan, het is echt zo dat de basis van alles ligt in gelukkig zijn met jezelf, weten wie je bent, wat je wilt en daarvoor gaan!
Miran, goed dat je het afgesloten hebt met hem, hopelijk kun je door nu hiermee nu...
Bij mij ook vandaag weer een wisselende dag, wel lekker gewerkt in ieder geval. Ben blij met mijn collega's waarbij alles mag en kan, zo waardevol.
Ook ik heb mezelf deels weggecijferd voor mijn man, al heb ik dat wel bewust gedaan.. Ik ben een "zorger", vind het fijn om voor anderen te zorgen, dat geeft mij ook een goed gevoel. Anderen kunnen dat inderdaad wegcijferen noemen of andere belangen boven de mijne stellen, maar ik heb daar geen spijt van. Het voelde goed voor mij. Bij ons is dat denk ik ook niet de reden dat ie voor een ander koos. Wat wel de reden is weet ik ook niet. Ik denk eerlijk gezegd dat zij juist veel afhankelijker is van hem dan ik. Hij wil haar helpen, van de anti depressiva af en zo... Zij ziet hem echt als haar verlosser uit haar ellende... terwijl ik altijd een zelfstandige vrouw ben geweest die alles goed voor elkaar had. Lullig alleen dus dat ik wel 100% voor hem gegaan ben zes jaar geleden. Eigen flatje met alles erin verkocht. Getrouwd, zijn naam aangenomen... Hele klus dus om dat weer allemaal alleen op en om te gaan bouwen... Al heb ik ook geen seconde spijt van die 100% overigens. Ik heb er met volle teugen van genoten om dat te doen. Liefde zonder reserves te houden, vol voor hem gegaan...
Gelukkig woensdag een afspraak met iemand die me tijdelijk aan deels gemeubileerde woonruimte kan helpen. Daarna ga ik lekker een weekje op vakantie met een vriendin. Hopelijk kan ik daarna eindelijk vooruit met in mijn toekomst investeren...
Problemo, super reactie van je man. Al zegt het natuurlijk wel wat dat je dat nooit gedaan hebt, plezier maken met vriendinnen terwijl hij thuis zat... Ga ervoor! En fijn dat hij dat ook inziet en daarop aanstuurt. Leer jezelf weer ontdekken, dan maak je jezelf ook weer interessanter voor je man, kan ook weer tot nieuwe inzichten leiden.
Kunstje: Ook voor jou deze "les" misschien... Geen verwijt aan jouw adres voor wat je al die jaren voor hem gedaan hebt, het zegt alleen niet alleen iets over je man dat je dat deed... Ga jezelf ontdekken, ga middenin het leven staan, het is echt zo dat de basis van alles ligt in gelukkig zijn met jezelf, weten wie je bent, wat je wilt en daarvoor gaan!
Miran, goed dat je het afgesloten hebt met hem, hopelijk kun je door nu hiermee nu...
Bij mij ook vandaag weer een wisselende dag, wel lekker gewerkt in ieder geval. Ben blij met mijn collega's waarbij alles mag en kan, zo waardevol.
Ook ik heb mezelf deels weggecijferd voor mijn man, al heb ik dat wel bewust gedaan.. Ik ben een "zorger", vind het fijn om voor anderen te zorgen, dat geeft mij ook een goed gevoel. Anderen kunnen dat inderdaad wegcijferen noemen of andere belangen boven de mijne stellen, maar ik heb daar geen spijt van. Het voelde goed voor mij. Bij ons is dat denk ik ook niet de reden dat ie voor een ander koos. Wat wel de reden is weet ik ook niet. Ik denk eerlijk gezegd dat zij juist veel afhankelijker is van hem dan ik. Hij wil haar helpen, van de anti depressiva af en zo... Zij ziet hem echt als haar verlosser uit haar ellende... terwijl ik altijd een zelfstandige vrouw ben geweest die alles goed voor elkaar had. Lullig alleen dus dat ik wel 100% voor hem gegaan ben zes jaar geleden. Eigen flatje met alles erin verkocht. Getrouwd, zijn naam aangenomen... Hele klus dus om dat weer allemaal alleen op en om te gaan bouwen... Al heb ik ook geen seconde spijt van die 100% overigens. Ik heb er met volle teugen van genoten om dat te doen. Liefde zonder reserves te houden, vol voor hem gegaan...
Gelukkig woensdag een afspraak met iemand die me tijdelijk aan deels gemeubileerde woonruimte kan helpen. Daarna ga ik lekker een weekje op vakantie met een vriendin. Hopelijk kan ik daarna eindelijk vooruit met in mijn toekomst investeren...
maandag 12 december 2011 om 19:58
Hier ook enorm wisselende stemmingen. Vandaag was een ontzettende rotdag. Mijn gedachten zijn constant bij hem. Maar ook bij haar. Hij zegt dat het niets is met haar, maar ik geloof het niet. Ik denk aan het feit dat hij nu met haar de dingen gaat doen die ik met hem deed. Echt, ik word echt gek van mezelf!!
Het ene moment ben ik vreselijk boos en zoekt hij het maar lekker uit met alles en het andere moment mis ik hem zo ontzettend!
Ik wil dat niet, wil me niet zo voelen, wil hem niet missen.
Maar ja, ik zal er doorheen moeten, net als jullie allemaal.
Ik ben er nu al klaar mee!
Ik ga lekker op bed liggen met een boek. Iedereen een fijne avond.
Ik denk aan jullie.
Het ene moment ben ik vreselijk boos en zoekt hij het maar lekker uit met alles en het andere moment mis ik hem zo ontzettend!
Ik wil dat niet, wil me niet zo voelen, wil hem niet missen.
Maar ja, ik zal er doorheen moeten, net als jullie allemaal.
Ik ben er nu al klaar mee!
Ik ga lekker op bed liggen met een boek. Iedereen een fijne avond.
Ik denk aan jullie.
maandag 12 december 2011 om 20:31
Jee, wat een rotdag. Ik ben ontevreden over mezelf. Zit namelijk de dagen dat ik met de kinderen ben te verpesten omdat ik weet dat ik ze de komende twee weken minder zie. Dat klopt in de langetermijnplanning met man/ex, maar ik vind het verschrikkelijk. Dan komt er boosheid naar boven. Dan denk ik: jij (man/ex) mag wel weg, maar ik wil niet dat het consequenties heeft voor hoe vaak en dat ik mijn kinderen zie. Dat wil ik niet! Rot dan gewoon op. Laat me los (dat doet hij niet, maar ik maak me geen illusies, al wil hij in intensief gesprek met iemand er bij). Vandaag met maatschappelijk werkster besproken. Ze stelde een pijnlijke maar goede vraag: denk je dat de pijn en het gat dat je voelt weer wordt gevuld op het moment dat jullie weer bij elkaar zouden komen? Nee, zei ik. En na even nadenken: ik denk dat dat gat eerder groter wordt. Ik probeerde het me echt voor te stellen. En bedacht me dat ik hem denk ik ALLES kwalijk ga nemen. Tot aan hoe hij zijn eten opeet aan toe. Zoiets. Al die woede die in me zit en er nog totaal niet uitgekomen is. Als ik eerlijk ben, weet ik: ik heb je in mijn hart afgeschaft. Toen benoemde zij: hij zit in de slachtofferrol, neemt geen verantwoordelijkheid, maar jij in feite ook niet. Omdat je stelt dat je je gezin niet wilt opbreken. En dat zal best waar zijn, maar nu laat je dit gebeuren. Tja. Ze heeft gelijk, vrees ik. Ik ben alleen echt bang voor de volgende stappen. Dus ga ik mee in de gedachte van die gespreksvoering. Zij zei: je geeft hem hoop. Ik dacht: dat kan me niet schelen. Dan gaat hij maar op z'n bek als blijkt dat ik niet verder kan. Ik ben veel banger voor dat ik mezelf hoop geef. En ik wil geen hoop voelen. Want ik weet beter. Maar dat durf ik niet hardop te zeggen. IK WIL ZO GRAAG DAT IK DIE MAN VANUIT DE GROND VAN MIJN HART NIET MEER WIL! Wat werkt? Lieve ervaren dames, hoe kom ik zo ver? Of liever: hoe kan ik naar mezelf toe erkennen dat ik al zo ver ben, en hoe kan ik hem dit duidelijk maken zonder dat hij daar steeds aan tornt? Wat is het allemaal kwetsend. Wat komt steeds meer de woede naar boven. Ook op haar nu. Nooit nare woorden gebruikt, nou, geloof me, in mijn hoofd zitten ze nu voortdurend. Wat een rotstreek. Wat een rotspel. Wat een narigheid, twee ijzers in het vuur, zij en ik, en maar zielig doen. Vreselijk. Sorry. Ik moet het er even uitgooien. Huilen. Het liefst zou ik ze allebei verrot slaan nu.
maandag 12 december 2011 om 20:52
Lieve patsboem...er is maar 1 ding wat gaat werken....neem afstand! Zowel lichamelijk als geestelijk...uit ervaring: Lichamelijk is te doen..wel lastig maar went... geestelijk is een stuk lastiger..
Hoe zet je iemand, waar je nog gevoelens voor hebt en zolang een relatie mee hebt gehad uit je hart...Dat gaat op en af..het ene moment zul je je heel sterk voelen en het andere moment lig je op de grond.. maar je zal er hoe dan ook door heen moeten..
Laat die boosheid toe!! hij verdient het!! Daarbij: boosheid helpt op zijn tijd ook om afstand te nemen is mijn ervaring
Het is zwaar, patsboem, heel erg zwaar maar...zoals de oudgedienden je zullen vertellen: Je gaat het redden!! Ook jij kan het!
Dikke knuffel
Hoe zet je iemand, waar je nog gevoelens voor hebt en zolang een relatie mee hebt gehad uit je hart...Dat gaat op en af..het ene moment zul je je heel sterk voelen en het andere moment lig je op de grond.. maar je zal er hoe dan ook door heen moeten..
Laat die boosheid toe!! hij verdient het!! Daarbij: boosheid helpt op zijn tijd ook om afstand te nemen is mijn ervaring
Het is zwaar, patsboem, heel erg zwaar maar...zoals de oudgedienden je zullen vertellen: Je gaat het redden!! Ook jij kan het!
Dikke knuffel
maandag 12 december 2011 om 20:56
Lieve patsboem, ik voel verschrikkelijk met je mee. Wat een pijn en verdriet. Huil lekker. Voor mij lucht dat wel op, al is het voor even.
Ik vind het een hele goede vraag van de maatschappelijk werkster. Je moet gewoon heel goed nadenken of dat je dit wilt. Denk aan jezelf en aan je kinderen. Jij en je kinderen zijn nu het allerbelangrijkste! Ik heb het makkelijk. Ik heb verder geen enkele band met mijn ex. Ik hoef hem nooit meer te spreken of te zien.
Ik kan niet anders dan je heel veel sterkte wensen. Iedereen hier weet hoe je je voelt. Het is heel moeilijk om los te laten, omdat je verschrikkelijk veel van iemand houd, maar vergeet niet wat hij heeft gedaan.
Ik vind het een hele goede vraag van de maatschappelijk werkster. Je moet gewoon heel goed nadenken of dat je dit wilt. Denk aan jezelf en aan je kinderen. Jij en je kinderen zijn nu het allerbelangrijkste! Ik heb het makkelijk. Ik heb verder geen enkele band met mijn ex. Ik hoef hem nooit meer te spreken of te zien.
Ik kan niet anders dan je heel veel sterkte wensen. Iedereen hier weet hoe je je voelt. Het is heel moeilijk om los te laten, omdat je verschrikkelijk veel van iemand houd, maar vergeet niet wat hij heeft gedaan.
maandag 12 december 2011 om 22:12
Lieve Patsboem,
Wat lastig allemaal weer, moeilijk ook. Goed dat je hulp zoekt. Afstand nemen zou inderdaad goed zijn in mijn beleving. Afstand om alles helder te krijgen. Wat wil je, wat voel je?
Een ding: bij elkaar blijven voor de kinderen is een keuze... maar wie help je daar uiteindelijk mee?
Nee, ik ben ook geen ervarene in dit verhaal... Laat me er ook maar in meesleuren...
Een ding weet ik echter wel: Linksom of rechtsom: ik ga hier wel goed uitkomen... Door keuzes te maken en verantwoordelijkheden te nemen. Weggaan bij hem. Aan mezelf denken, mijn eigen leven weer opbouwen... alleen...
Wat lastig allemaal weer, moeilijk ook. Goed dat je hulp zoekt. Afstand nemen zou inderdaad goed zijn in mijn beleving. Afstand om alles helder te krijgen. Wat wil je, wat voel je?
Een ding: bij elkaar blijven voor de kinderen is een keuze... maar wie help je daar uiteindelijk mee?
Nee, ik ben ook geen ervarene in dit verhaal... Laat me er ook maar in meesleuren...
Een ding weet ik echter wel: Linksom of rechtsom: ik ga hier wel goed uitkomen... Door keuzes te maken en verantwoordelijkheden te nemen. Weggaan bij hem. Aan mezelf denken, mijn eigen leven weer opbouwen... alleen...
maandag 12 december 2011 om 22:57
quote:patsboem schreef op 12 december 2011 @ 20:31:
Wat is het allemaal kwetsend. Wat komt steeds meer de woede naar boven.
Maak gebruik van die woede om los te komen van hem,
denk vooral veel na overzijn bedrog en de lol die hij met haar
heeft en dat je niet op de reservebank van je man wilt zitten.
Goed kwaad worden dat creëert de afstand die je zo
nodig hebt en vooral geen begrip meer.
Wat is het allemaal kwetsend. Wat komt steeds meer de woede naar boven.
Maak gebruik van die woede om los te komen van hem,
denk vooral veel na overzijn bedrog en de lol die hij met haar
heeft en dat je niet op de reservebank van je man wilt zitten.
Goed kwaad worden dat creëert de afstand die je zo
nodig hebt en vooral geen begrip meer.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 12 december 2011 om 23:07
HBG, ja? Is dat een goed voertuig voor verder gaan? Grappig, want ik heb net in een gesprek met een vriendin ontdekt dat ik (altijd al) een beetje bang ben (geweest) voor mijn man en zijn reacties. Ik denk dat ik mezelf steeds razendsnel corrigeer op die woede omdat ik weet dat die woede hem heel boos maakt. We spraken elkaar amper deze maanden maar als dat zo was en ik liet ook maar een fractie van mijn gevoelens zien (boosheid, teleurstelling, verdriet) kreeg ik te horen dat ik hem aanviel. Of liep hij weg. Tja. Dat maar eens even vol in de ogen zien de komende tijd. Dank je HBG, voor je heldere advies. Heel nuttig om steeds in gedachten te houden, vooral als ik mezelf dat weer zie wegdrukken alsof dat te onfatsoenlijk is. En verstandelijk weet ik dan wel: en dat na wat hij mij heeft geflikt.
maandag 12 december 2011 om 23:51
Haai.
Wat goed dat dit forum er is.
Ik heb mijn vriend vandaag de deur gewezen en O wat was dat moeilijk. Maar heb uiteindelijk voor mezelf gekozen.
Als meneer niet weet of die nog gevoelens voor me heeft, kan ik niet meer samen met hem in 1 bed slapen.
vind het zo enorm erg na al die jaren samen te zijn geweest.
Samen gewoond, eindelijk is die klaar met school, 29, veel geduld en begrip getoond.
Hij heeft bij me gewoond en zouden na zijn studie eindelijk gaan sparen en leuke dingen kunnen doen.
En nu komt hij ermee dat zijn gevoel verdwenen is, en hij heeft het eerst met zijn beste maat besproken en weeeeken later pas met mij. en maar vragen wat er is. Maar er was niks. Na een hevige ruzie komt het hoge woord er eindelijk uit.
pffff wat moeilijk dit.
Maar wel leker om zo even van me af te kunnen typen.
groetjes
Wat goed dat dit forum er is.
Ik heb mijn vriend vandaag de deur gewezen en O wat was dat moeilijk. Maar heb uiteindelijk voor mezelf gekozen.
Als meneer niet weet of die nog gevoelens voor me heeft, kan ik niet meer samen met hem in 1 bed slapen.
vind het zo enorm erg na al die jaren samen te zijn geweest.
Samen gewoond, eindelijk is die klaar met school, 29, veel geduld en begrip getoond.
Hij heeft bij me gewoond en zouden na zijn studie eindelijk gaan sparen en leuke dingen kunnen doen.
En nu komt hij ermee dat zijn gevoel verdwenen is, en hij heeft het eerst met zijn beste maat besproken en weeeeken later pas met mij. en maar vragen wat er is. Maar er was niks. Na een hevige ruzie komt het hoge woord er eindelijk uit.
pffff wat moeilijk dit.
Maar wel leker om zo even van me af te kunnen typen.
groetjes
dinsdag 13 december 2011 om 03:44
@Twinkle, sterkte meid, goed dat je voor jezelf kiest!
@PatsBoem, inderdaad, wees niet bang voor je eigen woede.
Het maakt je sterker.
Maar gebruik het goed, en niet om je ex te provoveren, of om hem verrot te schelden, dat gaat jou niets opleveren behalve zijn woede..
Begruik je woede om weer op te staan als je emotioneel gevloerd bent.. In plaas van verdrietig op de grond te blijven liggen als een hoopje ellende kan die woede er voor zorgen dat je weer opstaat, je kleren afklopt en de juiste stappen onderneemt om los te komen van hem.
Ik heb indertijd mijn woede ruim baan gegeven, maar het echte stampvoeten, schelden en op een kussen rammen, dat hield ik voor mezelf, maar ik liet het wel de vrije loop.
En tijdens confrontaties was ik keurig in beleefd, maar ik zei wel dingen die hun doel raakten, op rustige toon.
En het hoeft niet zo te zijn dat het toestaan van je woede alles verknalt voor de toekomst hoor.
Als je het goed weet te doseren, geef je jezelf ook de ruimte om al die kwaadheid te kunnen uiten. En dat maakt je hoofd ook weer leeg.
Het hoort er allemaal bij.
Ik kan tegenwoordig weer goed met ex door een deur, en HBG ook.
Maar laat niet meer met je gevoelens sollen.
Sterkte.
En nu moet ik nodig weer slapen, omschakelen na nachtdienst he... Lig je weer in je bed klaarwakker te wezen.. pfff
@PatsBoem, inderdaad, wees niet bang voor je eigen woede.
Het maakt je sterker.
Maar gebruik het goed, en niet om je ex te provoveren, of om hem verrot te schelden, dat gaat jou niets opleveren behalve zijn woede..
Begruik je woede om weer op te staan als je emotioneel gevloerd bent.. In plaas van verdrietig op de grond te blijven liggen als een hoopje ellende kan die woede er voor zorgen dat je weer opstaat, je kleren afklopt en de juiste stappen onderneemt om los te komen van hem.
Ik heb indertijd mijn woede ruim baan gegeven, maar het echte stampvoeten, schelden en op een kussen rammen, dat hield ik voor mezelf, maar ik liet het wel de vrije loop.
En tijdens confrontaties was ik keurig in beleefd, maar ik zei wel dingen die hun doel raakten, op rustige toon.
En het hoeft niet zo te zijn dat het toestaan van je woede alles verknalt voor de toekomst hoor.
Als je het goed weet te doseren, geef je jezelf ook de ruimte om al die kwaadheid te kunnen uiten. En dat maakt je hoofd ook weer leeg.
Het hoort er allemaal bij.
Ik kan tegenwoordig weer goed met ex door een deur, en HBG ook.
Maar laat niet meer met je gevoelens sollen.
Sterkte.
En nu moet ik nodig weer slapen, omschakelen na nachtdienst he... Lig je weer in je bed klaarwakker te wezen.. pfff
dinsdag 13 december 2011 om 10:50
Vandaag na een goede dag een slechte dag. Ik voel mij zeer depri. Alles wat mijn man doet en niet doet trek in mij aan. Bv.. het even geen genegenheid tonen naar mij.. trek ik mij aan als een zie je wel ik ben de moeite niet waard. En ik weet ook ergens wel dat hij niet de hele dag aan mij hoeft te denken.. is ook onnozel, maar ik reflecteer zoveel op mijzelf af.. Zie mijzelf niet als de leuke vrouw waar hij voor zou moeten gaan. Bah Wat heb ik vandaag een hekel aan mijzelf.. Ik loop alleen maar met de gadachte rond van straks half jan zal ik je tel rek bekijken en dan pas zie ik of je nu niet liegt. En pas dan wil ik mijzelf weer helemaal open geven en dan nog vraag ik mijzelf zo vaak af nu of hij niet meer heeft kapot gemaakt dan hem en mij lief is?? Ah klote zit alweer te janken achter de pc. Denk alleen maar aan de kids en hoe deze eruit zouden komen bij een scheiding enz. Soms denk ik van het is beter als ik weg ga en een andere keer denk ik van ach ik blijf. en der is niemand die mij bij deze keus kan helpen. Ben zo bang dat als ik nu blijf dat ik straks alsnog op straat sta.. Mij geest neemt mijn leven zowat over.. aaaah
dinsdag 13 december 2011 om 11:01
Het is fijn om hier van mij af te schrijven, ik heb er veel steun aan en merk dat ik er sterker van word. Vannacht na de oxazepam die ik eigenlijk in moest nemen van man omdat ik dan eens goed zou slapen, ben ik heel helder. Met als gevolg dat mijn hart in mijn keel klopt en ik steeds meer in de knoei kom met mijzelf.
Zie ik beelden voor mij hoe hij met haar in bed zou liggen...!! Tja ik ben een denker en alles gaat door mijn hoofd heen. Ik vraag mij oprecht af of ik nu niet voor de kids hier in huis zit en ook of hij nu niet door gaat voor de kids.. en mij aan de kant zet zodra de kids groter zijn.. ach ik ben met gemak zo hypochonder als maar kan..
als ik dan jullie verhalen lees denk ik joh wat goed van jullie en jullie hebben een eigen plekkie heerlijk denk ik..
maar ja houd ik van mijn man of ben ik bang voor de gevolgen van een scheiding voor mijzelf en de kids. mijn zoon zou kapot zijn bvan verdriet als hij zijn vader minder zou zien.. en mijn dochter.. Oh ik vind mijzelf nu erg zielig.... en daar baal ik van..
Zie ik beelden voor mij hoe hij met haar in bed zou liggen...!! Tja ik ben een denker en alles gaat door mijn hoofd heen. Ik vraag mij oprecht af of ik nu niet voor de kids hier in huis zit en ook of hij nu niet door gaat voor de kids.. en mij aan de kant zet zodra de kids groter zijn.. ach ik ben met gemak zo hypochonder als maar kan..
als ik dan jullie verhalen lees denk ik joh wat goed van jullie en jullie hebben een eigen plekkie heerlijk denk ik..
maar ja houd ik van mijn man of ben ik bang voor de gevolgen van een scheiding voor mijzelf en de kids. mijn zoon zou kapot zijn bvan verdriet als hij zijn vader minder zou zien.. en mijn dochter.. Oh ik vind mijzelf nu erg zielig.... en daar baal ik van..
dinsdag 13 december 2011 om 11:10
vent is nu een daggie weg omdat ie op pad moet voor ander materiaal hier op de farm! Weet dat dat moet gebeuren, maar zit niet fijn. Ik merk dat ik hem niet vertrouw en weet niet of dat ooit terug komt en hoe dat terug moet komen.. en of ik wil dat het terug komt... Wat een vragen en soms denk ik dat ik mijzelf gewoon helemaal gek maak. Hoe kan hij mij weer het vertrouwen weer geven...?? Ik weet het niet.. Kan het oprecht niet zeggen. Erg he?
Misschien ben ik uiteindelijk beter af in mijn eentje met de kids?
Ik durf er niet aan te denken..
Misschien ben ik uiteindelijk beter af in mijn eentje met de kids?
Ik durf er niet aan te denken..
dinsdag 13 december 2011 om 13:39
Voor alle vrouwen hier op ´t forum en de enkele man:
@ hova: hoe gaat het met je?
@patsboem: je klinkt alweer een stuk sterker, zekerder dan een week geleden
@problemo: heb je al met man een relatietherapie overwogen? Soms is het beter om jullie problemen te bespreken met een onafhankelijk iemand erbij, zodat je niet verzandt in elkaar de schuld toeschuiven. Mij en mijn man heeft het in ieder geval geholpen om ook tot de kern van onze problemen te komen. Vreemdgaan is "slechts" een symptoom. (ik heb slechts tussen aanhalingstekens gezet, omdat vreemdgaan een enorm impact heeft en ik het zeker niet wil bagatelliseren.) Maar m.i. moeten de problemen in de relatie aangepakt worden, niet het vreemdgaan zelf om zo weer naar elkaar toe te kunnen groeien. Maar ook dit heeft veel tijd nodig.
@ hova: hoe gaat het met je?
@patsboem: je klinkt alweer een stuk sterker, zekerder dan een week geleden
@problemo: heb je al met man een relatietherapie overwogen? Soms is het beter om jullie problemen te bespreken met een onafhankelijk iemand erbij, zodat je niet verzandt in elkaar de schuld toeschuiven. Mij en mijn man heeft het in ieder geval geholpen om ook tot de kern van onze problemen te komen. Vreemdgaan is "slechts" een symptoom. (ik heb slechts tussen aanhalingstekens gezet, omdat vreemdgaan een enorm impact heeft en ik het zeker niet wil bagatelliseren.) Maar m.i. moeten de problemen in de relatie aangepakt worden, niet het vreemdgaan zelf om zo weer naar elkaar toe te kunnen groeien. Maar ook dit heeft veel tijd nodig.