Relaties
alle pijlers
Al drie jaar lang een gebroken hart.
woensdag 14 december 2011 om 18:09
Goed, gaat 'ie dan. Ik weet nog niet zeker of ik het ga posten, maar dat zie ik aan het einde van dit verhaal wel weer.
Zoals de titel al zegt; ik loop al bijna drie jaar met een gebroken hart. En heel vaak ben ik op een punt beland waarop ik dacht: 'dit kan ik niet meer, dit moet ik doorbreken.' En vervolgens deed ik dat, dat doorbreken. Ik belde hem niet meer, zag hem een tijdje niet. Dat ging nooit lang goed, hooguit een maand. En kwamen we weer bijelkaar terug. Dit speelt nu al zo'n twee á drie jaar.
Mijn ex en ik, we begonnen zo'n tien jaar geleden als goede vrienden. Dat begon in de bovenbouw van de middelbare school. Hij kwam bij onze vriendengroep. Inmiddels zijn we 25 jaar. Drie jaar geleden sloeg de vonk over; we begonnen te daten en dit resulteerde uiteindelijk in een relatie. Deze heeft niet lang geduurd, al gauw staken bepaalde problemen de kop op. Hij heeft een gecompliceerde jeugd gehad, hij geeft zelf aan dat dat te maken heeft met zijn bindingsangst (zo noemt hij het zelf). Iig, hij is niet te vertrouwen. Daarbij als we ruzie hebben, wordt hij ineens erg kil en gemeen. We hebben ook vrij vaak ruzies, die meestal resulteren in een boos weglopende ik. Nu begrijp ik dat vertrouwen de basis voor een relatie moet zijn. Inmiddels weet ik dat om die reden een relatie voor ons niet is weggelegd (voor mij iig), al heb ik er erg veel moeite mee om me daarbij neer te leggen. Hij heeft andere redenen om geen relatie te willen. Feit is dat we van elkaar houden, ondanks dat we ons allebei beseffen dat we geen relatie kunnen aangaan met elkaar.
Nu is het sinds de eerste keer dat het uitging, een aantrek-afstoot-spelletje geworden. We besluiten voor de 100e keer dat het niet werkt, doen alsof we daar beide vrede mee hebben, spreken elkaar een week niet, dan komen we elkaar weer tegen en hup, het is weer raak. Tot de volgende ruzie, en dan begint het weer van voren af aan. Het is ook onmogelijk om elkaar te ontlopen, omdat we in dezelfde vriendengroep zitten. Allemaal goede vrienden die graag dingen met elkaar ondernemen. Als ik hem wil ontlopen betekent dat ook dat ik mezelf mijn sociale leven ontzeg. Dat wil ik onder geen beding.
Het is niet zo dat we nooit een ander hebben. Laatst had ik een erg leuke jongen ontmoet, vlinders in m'n buik en de hele hatseflats. Uiteindelijk niets geworden, ik wilde geen relatie met hem. In de tussentijd zoekt mijn ex meer contact met mij dan ooit. Hij doet hele lieve dingen voor me, wil ineens wel een relatie zogenaamd. Hij voelt zich gewoon ontzettend klote als ik met een ander ben, en dat raakt mij weer. Misschien dat dat ook wel de reden is dat ik niet met die andere jongen ben verder gegaan. Andersom geldt hetzelfde. Momenteel is hij aan het daten met iemand anders, en ik vind het ondraaglijk. Toch nog sex met elkaar gehad. Inmiddels heb ik hem gevraagd mij niet meer te contacten. Zelf heb ik zijn nummer uit m'n telefoon verwijderd en hem van mijn facebook gehaald. Zo word ik niet met hem geconfronteerd.
En nu? Blijkbaar heb ik de ruggengraat als van een sliert spaghetti. Hoe doorbreek ik dit patroon? Ik ben zelfs tussendoor een half jaar op reis geweest, hem compleet vergeten en bij terugkomst waren we direct weer terug bij af. Ik ga hier echt aan kapot, het maakt me ongelukkig. Ik heb een leuk leven met zo ontzettend veel lieve en goede vrienden, en toch voel ik me hierdoor eenzaam. Het speelt altijd, soms wat meer op de voorgrond zoals nu. In mijn hoofd ben ik er zoveel mee bezig. Rationeel weet ik het allemaal wel, maar in de praktijk veranderd er nooit iets. Ik wéét dat ik het moet veranderen, maar dat heb ik al honderden keren gedaan. Wat moet ik anders doen? Ik ben de wanhoop nabij.
Ik voel me echt een dom kipje nu ik dit verhaal teruglees. Toch ga ik het posten, hoop op jullie reactie.
Zoals de titel al zegt; ik loop al bijna drie jaar met een gebroken hart. En heel vaak ben ik op een punt beland waarop ik dacht: 'dit kan ik niet meer, dit moet ik doorbreken.' En vervolgens deed ik dat, dat doorbreken. Ik belde hem niet meer, zag hem een tijdje niet. Dat ging nooit lang goed, hooguit een maand. En kwamen we weer bijelkaar terug. Dit speelt nu al zo'n twee á drie jaar.
Mijn ex en ik, we begonnen zo'n tien jaar geleden als goede vrienden. Dat begon in de bovenbouw van de middelbare school. Hij kwam bij onze vriendengroep. Inmiddels zijn we 25 jaar. Drie jaar geleden sloeg de vonk over; we begonnen te daten en dit resulteerde uiteindelijk in een relatie. Deze heeft niet lang geduurd, al gauw staken bepaalde problemen de kop op. Hij heeft een gecompliceerde jeugd gehad, hij geeft zelf aan dat dat te maken heeft met zijn bindingsangst (zo noemt hij het zelf). Iig, hij is niet te vertrouwen. Daarbij als we ruzie hebben, wordt hij ineens erg kil en gemeen. We hebben ook vrij vaak ruzies, die meestal resulteren in een boos weglopende ik. Nu begrijp ik dat vertrouwen de basis voor een relatie moet zijn. Inmiddels weet ik dat om die reden een relatie voor ons niet is weggelegd (voor mij iig), al heb ik er erg veel moeite mee om me daarbij neer te leggen. Hij heeft andere redenen om geen relatie te willen. Feit is dat we van elkaar houden, ondanks dat we ons allebei beseffen dat we geen relatie kunnen aangaan met elkaar.
Nu is het sinds de eerste keer dat het uitging, een aantrek-afstoot-spelletje geworden. We besluiten voor de 100e keer dat het niet werkt, doen alsof we daar beide vrede mee hebben, spreken elkaar een week niet, dan komen we elkaar weer tegen en hup, het is weer raak. Tot de volgende ruzie, en dan begint het weer van voren af aan. Het is ook onmogelijk om elkaar te ontlopen, omdat we in dezelfde vriendengroep zitten. Allemaal goede vrienden die graag dingen met elkaar ondernemen. Als ik hem wil ontlopen betekent dat ook dat ik mezelf mijn sociale leven ontzeg. Dat wil ik onder geen beding.
Het is niet zo dat we nooit een ander hebben. Laatst had ik een erg leuke jongen ontmoet, vlinders in m'n buik en de hele hatseflats. Uiteindelijk niets geworden, ik wilde geen relatie met hem. In de tussentijd zoekt mijn ex meer contact met mij dan ooit. Hij doet hele lieve dingen voor me, wil ineens wel een relatie zogenaamd. Hij voelt zich gewoon ontzettend klote als ik met een ander ben, en dat raakt mij weer. Misschien dat dat ook wel de reden is dat ik niet met die andere jongen ben verder gegaan. Andersom geldt hetzelfde. Momenteel is hij aan het daten met iemand anders, en ik vind het ondraaglijk. Toch nog sex met elkaar gehad. Inmiddels heb ik hem gevraagd mij niet meer te contacten. Zelf heb ik zijn nummer uit m'n telefoon verwijderd en hem van mijn facebook gehaald. Zo word ik niet met hem geconfronteerd.
En nu? Blijkbaar heb ik de ruggengraat als van een sliert spaghetti. Hoe doorbreek ik dit patroon? Ik ben zelfs tussendoor een half jaar op reis geweest, hem compleet vergeten en bij terugkomst waren we direct weer terug bij af. Ik ga hier echt aan kapot, het maakt me ongelukkig. Ik heb een leuk leven met zo ontzettend veel lieve en goede vrienden, en toch voel ik me hierdoor eenzaam. Het speelt altijd, soms wat meer op de voorgrond zoals nu. In mijn hoofd ben ik er zoveel mee bezig. Rationeel weet ik het allemaal wel, maar in de praktijk veranderd er nooit iets. Ik wéét dat ik het moet veranderen, maar dat heb ik al honderden keren gedaan. Wat moet ik anders doen? Ik ben de wanhoop nabij.
Ik voel me echt een dom kipje nu ik dit verhaal teruglees. Toch ga ik het posten, hoop op jullie reactie.
donderdag 15 december 2011 om 01:52
quote:huismuts schreef op 15 december 2011 @ 01:45:
[...]
misschien een eigen interpretatie, maar dit was het enige stukje wat ik begreep. Dat we altijd op elkaar reageren vanuit onszelf, ons verleden, onze interpretatie van hoe de ander het bedoelt. Terwijl we eigenlijk zouden moeten luisteren naar wat de ander echt zegt, zonder gelijk te reageren vanuit onze eigen bagage. Klinkt misschien ook cryptisch, maar ik kan het ook niet zo goed uitleggen.
Ik weet wel dat ik bij mijn nieuwe relatie erg reageerde op dingen die mijn vriend zei vanuit mijn eigen nare verleden, terwijl hij het anders bedoelde dan ik ze oppikte. Daar weer kwaad om werd, waardoor hij weer kwaad reageerde.
En wat kun je daar dan concreet mee in deze situatie?
Of doelt het op je houding in toekomstige relaties, denk je?
[...]
misschien een eigen interpretatie, maar dit was het enige stukje wat ik begreep. Dat we altijd op elkaar reageren vanuit onszelf, ons verleden, onze interpretatie van hoe de ander het bedoelt. Terwijl we eigenlijk zouden moeten luisteren naar wat de ander echt zegt, zonder gelijk te reageren vanuit onze eigen bagage. Klinkt misschien ook cryptisch, maar ik kan het ook niet zo goed uitleggen.
Ik weet wel dat ik bij mijn nieuwe relatie erg reageerde op dingen die mijn vriend zei vanuit mijn eigen nare verleden, terwijl hij het anders bedoelde dan ik ze oppikte. Daar weer kwaad om werd, waardoor hij weer kwaad reageerde.
En wat kun je daar dan concreet mee in deze situatie?
Of doelt het op je houding in toekomstige relaties, denk je?
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 15 december 2011 om 01:54
@ huismuts, goed dat jij het wel begrepen hebt. Ja, ik ben het er wel mee eens, dat je altijd reageert vanuit je eigen kader.. Helaas is het m.i. onmogelijk om het anders te doen.
Maar ik denk dat TO's probleem wat dieper gaat dan alleen maar een simpel reageren op elkaar. hier speelt een issue wat dieper en pijnlijker is, en slopend is voor TO, anders schrijft ze dit niet op deze manier.
Ik vind daarom de post van Nerd volledig de plank misslaan. (althans, voor zover ik deze ontrafeld heb)
Maar ik denk dat TO's probleem wat dieper gaat dan alleen maar een simpel reageren op elkaar. hier speelt een issue wat dieper en pijnlijker is, en slopend is voor TO, anders schrijft ze dit niet op deze manier.
Ik vind daarom de post van Nerd volledig de plank misslaan. (althans, voor zover ik deze ontrafeld heb)
donderdag 15 december 2011 om 02:05
dat weet ik niet of het de plank misslaat. Ik heb er wel van geleerd, eerlijk gezegd. Het is gewoon lastig om objectief te zijn wanneer je ruzie krijgt met je vriend. Meestal zie je bij andere relaties precies waar wie de fout ingaat, maar bij je eigen relatie kun je dat niet zien omdat je er emotioneel bij betrokken bent en gewoon vanuit jezelf reageert. Iemand waar je van houdt kan jou gewoon het meeste raken.
Als TO een vriend heeft die in zijn jeugd zo beschadigd is waardoor hij niet op een 'normale' manier een relatie kan opbouwen, is het gevolg dat hij koud en kil wordt tijdens een ruzie (emotioneel afsluit), wegloopt (confrontatie gewoon niet aankan).
TO kan hier natuurlijk ook weer op reageren door kwaad weg te lopen of zich terug te trekken. Geen idee eigenlijk hoe zij reageert.
Ik weet wel dat je bij een ruzie het 'dicht bij jezelf'moet houden en ook bij het onderwerp moet blijven. Vaak ga je bij een ruzie verwijten maken naar elkaar en ben je uiteindelijk het hele onderwerp waar het over ging kwijt. Verwijten maken en kwaad terug trekken zijn niet echt effectief. Beter kun je zeggen hoe jij je voelt bij zijn gedrag, wat het met jou doet. En proberen te begrijpen waarom hij op die manier reageert.
Nou ja, het klinkt allemaal zo mooi, maar in de praktijk lukt het ook niet altijd. Hoewel ik er wel veel aan heb gehad in mijn huidige relatie.
Als TO een vriend heeft die in zijn jeugd zo beschadigd is waardoor hij niet op een 'normale' manier een relatie kan opbouwen, is het gevolg dat hij koud en kil wordt tijdens een ruzie (emotioneel afsluit), wegloopt (confrontatie gewoon niet aankan).
TO kan hier natuurlijk ook weer op reageren door kwaad weg te lopen of zich terug te trekken. Geen idee eigenlijk hoe zij reageert.
Ik weet wel dat je bij een ruzie het 'dicht bij jezelf'moet houden en ook bij het onderwerp moet blijven. Vaak ga je bij een ruzie verwijten maken naar elkaar en ben je uiteindelijk het hele onderwerp waar het over ging kwijt. Verwijten maken en kwaad terug trekken zijn niet echt effectief. Beter kun je zeggen hoe jij je voelt bij zijn gedrag, wat het met jou doet. En proberen te begrijpen waarom hij op die manier reageert.
Nou ja, het klinkt allemaal zo mooi, maar in de praktijk lukt het ook niet altijd. Hoewel ik er wel veel aan heb gehad in mijn huidige relatie.
donderdag 15 december 2011 om 02:25
donderdag 15 december 2011 om 02:38
quote:nerd_ schreef op 15 december 2011 @ 02:27:
@lantervanter
Het is niet simpel reageen, juist niet direct, maar vaak tegengestelde woorden, of eeen tegengestelde houding aannemen, en ook nog verbogen, via andere dingen.
En iedere communicatie, met of zonder woorden, zeker als je met iemand bent, die misgaat, of via effect verloopt, is heel pijnlijk.
" Ik haat je," is juist simpeler en makkelijker. Dat kan je nog afzoenen.Maar wil je dan alleen zeggen dat communicatie die iedere keer verkeerd gaat een grote wissel op een relatie trekt, of denk je dat een andere communicatie van TO ook tot een ander gedrag van scharrel had kunnen leiden waardoor de relatie wel had kunnen slagen?
@lantervanter
Het is niet simpel reageen, juist niet direct, maar vaak tegengestelde woorden, of eeen tegengestelde houding aannemen, en ook nog verbogen, via andere dingen.
En iedere communicatie, met of zonder woorden, zeker als je met iemand bent, die misgaat, of via effect verloopt, is heel pijnlijk.
" Ik haat je," is juist simpeler en makkelijker. Dat kan je nog afzoenen.Maar wil je dan alleen zeggen dat communicatie die iedere keer verkeerd gaat een grote wissel op een relatie trekt, of denk je dat een andere communicatie van TO ook tot een ander gedrag van scharrel had kunnen leiden waardoor de relatie wel had kunnen slagen?
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 15 december 2011 om 10:24
Nerd het spijt me, maar ik heb de grootste moeite om je posts te ontcijferen. Hoewel je het ongetwijfeld erg goed bedoeld! Jij lijkt je te richten op de communicatie tussen mij en mijn ex, en dat daar iets helemaal niet goed zit (excuus als ik je verkeerd begrijp). De communicatie en ruzies tussen ons is echter maar bijzaak. Ik begon over die ruzies om te laten zien hoe onze 'relatie' er uitziet. Het echte probleem ligt mijns inziens bij het feit dat hij geen relatie wil, en ja dan houdt het op toch? Hoe goed de communciatie dan ook is. Daarbij is hij meerdere keren vreemdgegaan, en daar zijn heel wat leugens bij komen kijken. Logisch dat ik hem niet vertrouw. Wat is volgens jou dan het echte probleem tussen ons? Jij lijkt het bij mij te zoeken, maar kun je heel concreet aangeven wat ik volgens jou anders zou moeten doen?
Lavan, ik vind je helemaal niet vaag klinken. Ik begrijp wat je bedoelt. Heb jij veel aan die sessies therapie gehad? De drempel om daarheen te gaan lijkt me zo groot. Je moet eerst naar de huisarts toch, om doorverwezen te worden? Ik heb het idee dat mijn 'probleem' niet groot genoeg is om met een psycholoog te bespreken. Interessant boek overigens, die ga ik denk ik wel bestellen.
Merano, jij lijkt precies te weten waar je het over hebt. Heb je hetzelfde meegemaakt?
Lavan, ik vind je helemaal niet vaag klinken. Ik begrijp wat je bedoelt. Heb jij veel aan die sessies therapie gehad? De drempel om daarheen te gaan lijkt me zo groot. Je moet eerst naar de huisarts toch, om doorverwezen te worden? Ik heb het idee dat mijn 'probleem' niet groot genoeg is om met een psycholoog te bespreken. Interessant boek overigens, die ga ik denk ik wel bestellen.
Merano, jij lijkt precies te weten waar je het over hebt. Heb je hetzelfde meegemaakt?
donderdag 15 december 2011 om 10:29
Even off topic,
Nerd_, ben een boek aan het lezen dat jij miss ook wel leuk vind.
Het heet: mens erger je niet, de psychologie van de intermenselijke verhoudingen. (analyse van gesprekspatronen) van eric berne.
TO, probeer niet al te krampachtig met de situatie om te gaan. Als het nog niet klaar is dan is het nog niet klaar, en dan moet je jezelf daar niet op afrekenen en het gewoon accepteren.
Er zitten inderdaad verslavende elementen in zo'n aantrek-afstoot relatie. Probeer eens anders met de situaties om te gaan dan voorheen om tot nieuwe resultaten te komen.
Blijkbaar ben je nog niet helemaal klaar met hem, maar probeer je er niet zoveel mee bezig te houden. Je kunt alles als je dat wilt, als je het maar graag genoeg wilt..
Nerd_, ben een boek aan het lezen dat jij miss ook wel leuk vind.
Het heet: mens erger je niet, de psychologie van de intermenselijke verhoudingen. (analyse van gesprekspatronen) van eric berne.
TO, probeer niet al te krampachtig met de situatie om te gaan. Als het nog niet klaar is dan is het nog niet klaar, en dan moet je jezelf daar niet op afrekenen en het gewoon accepteren.
Er zitten inderdaad verslavende elementen in zo'n aantrek-afstoot relatie. Probeer eens anders met de situaties om te gaan dan voorheen om tot nieuwe resultaten te komen.
Blijkbaar ben je nog niet helemaal klaar met hem, maar probeer je er niet zoveel mee bezig te houden. Je kunt alles als je dat wilt, als je het maar graag genoeg wilt..
donderdag 15 december 2011 om 10:46
Nerd, gebruik jij drugs? Je schrijft alsof je stoned bent.
TO, ik denk dat je zelf inmiddels al heel goed weet wat het probleem is. Hij wil je, maar hij houdt niet van je. Hij zal nooit een relatie met je aangaan en je zult geen kinderen met hem krijgen en samen oud worden. Het wordt hoog tijd om door te gaan met je eigen leven. Sterkte!
TO, ik denk dat je zelf inmiddels al heel goed weet wat het probleem is. Hij wil je, maar hij houdt niet van je. Hij zal nooit een relatie met je aangaan en je zult geen kinderen met hem krijgen en samen oud worden. Het wordt hoog tijd om door te gaan met je eigen leven. Sterkte!
donderdag 15 december 2011 om 11:15
Yep. Heeft me 6 jaar van mijn leven gekost en ik ben er geestelijk nog niet klaar mee.
En misschien word ik daarom kribbig van de gedachte dat het een communicatieprobleem is, wat TO zou kunnen oplossen.
Ik denk eerder dat je in economische termen (belangen) moet denken.
En misschien word ik daarom kribbig van de gedachte dat het een communicatieprobleem is, wat TO zou kunnen oplossen.
Ik denk eerder dat je in economische termen (belangen) moet denken.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 15 december 2011 om 11:21
Mss ben ik mosterd maar Dove, als je verder wilt, en je verbroken relatie wilt verwerken, dan zul je alle contact moeten verbreken. Het is niet voor niets je ex. Op deze manier komen jullie nooit los van elkaar. Loslaten doe je niet van de ene op de andere dag en het kan een heel pijnlijk proces zijn, maar wat jullie doen komt daar niet eens bij in de buurt.
Je schrijft dat je dingen hebt 'weggestopt' en er een slotje op hebt gedaan. Dus echt verwerkt heb je het niet. Ik zou daar maar eens mee beginnen.
Je schrijft dat je dingen hebt 'weggestopt' en er een slotje op hebt gedaan. Dus echt verwerkt heb je het niet. Ik zou daar maar eens mee beginnen.
donderdag 15 december 2011 om 11:22
donderdag 15 december 2011 om 11:34
Oh en TO lees eens 'verslaafd aan de liefde' van Jan Geurtz. Laat je nadenken over hoe je jezelf ziet en wat daar waar van is en niet. (identiteit opgebouwd in verschillende lagen).
Meer inzicht in waarom je doet wat je doet kan je helpen los te komen van iemand die niet goed voor je is.
@nerd: leuk dat je dat boek kent, ik kwam het toevallig tegen en daar ik ervan houd patronen te ontdekken in ons gedrag leek het me wel een interessant boek. We hebben met zn allen de neiging gebeurtenissen te zien als incidenten die iedere keer opgelost moeten worden terwijl ze naar mijn mening onderdeel zijn van een patroon dat herhaalt zal worden totdat we er met een andere manier mee omgaan. Transactionele analyse vond ik erg herkenbaar en heeft me echt geholpen in het contact naar anderen toe.
De spelen an sich zijn me niet altijd duidelijk, hij heeft een rommelige schrijfstijl vind ik en het is moeilijk om onderscheid te maken af en toe.
Topic erover is wel interessant, miss moeten we dat eens doen!
Meer inzicht in waarom je doet wat je doet kan je helpen los te komen van iemand die niet goed voor je is.
@nerd: leuk dat je dat boek kent, ik kwam het toevallig tegen en daar ik ervan houd patronen te ontdekken in ons gedrag leek het me wel een interessant boek. We hebben met zn allen de neiging gebeurtenissen te zien als incidenten die iedere keer opgelost moeten worden terwijl ze naar mijn mening onderdeel zijn van een patroon dat herhaalt zal worden totdat we er met een andere manier mee omgaan. Transactionele analyse vond ik erg herkenbaar en heeft me echt geholpen in het contact naar anderen toe.
De spelen an sich zijn me niet altijd duidelijk, hij heeft een rommelige schrijfstijl vind ik en het is moeilijk om onderscheid te maken af en toe.
Topic erover is wel interessant, miss moeten we dat eens doen!