Kinderen
alle pijlers
(boze) stiefmoeders??!
zondag 18 december 2011 om 21:02
Vriend heeft zoontje uit vorige relatie van 5 jr. Ex woont 100 km verderop en verwacht nu dat wij t zoontje om t weekend ophalen en terugbrengen (zelf zwanger en wil niet meer ophalen)..
Is dit redelijk, kan zij dit zomaar doen? En zijn zij niet samen verantwoordelijk voor vervoer(s)(kosten)?
Daarnaast komt t zoontje ook in de vakantie bij ons logeren, komt erop neer dat hij 2/3 deel vd kerstvakantie (2 weken) hier is want mama gaat op vakantie.. Dus mn vriend moet maar opvang regelen terwijl hij zelf ook geen vrij heeft. Ik zie alles gebeuren en denk alleen maar- waarom op deze manier? Daarnaast is de huidige omgangsregeling gebaseerd op een afstand van 5 km onderling, niet 100 km. Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen. Wat zouden jullie doen??
Is dit redelijk, kan zij dit zomaar doen? En zijn zij niet samen verantwoordelijk voor vervoer(s)(kosten)?
Daarnaast komt t zoontje ook in de vakantie bij ons logeren, komt erop neer dat hij 2/3 deel vd kerstvakantie (2 weken) hier is want mama gaat op vakantie.. Dus mn vriend moet maar opvang regelen terwijl hij zelf ook geen vrij heeft. Ik zie alles gebeuren en denk alleen maar- waarom op deze manier? Daarnaast is de huidige omgangsregeling gebaseerd op een afstand van 5 km onderling, niet 100 km. Wat is t probleem? Ik wil ook vakantie met mn vriend samen, heb maar een week en zie t niet zitten die volledig in t teken van zn kind door te brengen. Wat zouden jullie doen??
zondag 18 december 2011 om 23:01
quote:19juni schreef op 18 december 2011 @ 22:22:
Ik herken er wel iets in, mijn vriend heeft ook een zoontje wat eens in de twee weken bij ons is, en eerlijk is eerlijk, ik sta er vaak ook niet om te springen. Het wil niet echt lukken tussen mij en dat zoontje, hoe zeer ik m'n best ook doe. En op een gegeven moment heb je ook nog weinig zin om je best te blijven doen, al probeer ik enthousiast te blijven. Dat is erg vermoeiend ... Maar ik lees hier dat het 4 tot 7 jaar kan duren, dus wie weet is er nog hoop!!
Ja goed, ik wist waar ik aan begon, en natuurlijk gun ik mijn man z'n dagen met z'n zoontje. Maar om nu te zeggen dat ik uit zou kijken naar een vakantie?? Neuh, lekker gezellig, de hele tijd genegeerd worden...
Mijn advies TO: praat erover met je vriend. Leg hem uit dat je hem z'n dagen gunt, maar vertel ook wat dit met jou doet. In ons geval (ik wordt dus gewoon steeds straal genegeerd door het manneke) gaat mijn man dan bijv. zwemmen met zijn zoontje en ons zoontje en ik heb even lekker wat tijd voor mezelf. En mijn man begrijpt dan ook waarom die dagen voor mij soms erg vermoeiend zijn.
Al met al hebben we zeker wel eens moeilijke situaties omdat wij ons zoontje heel anders opvoeden dan dat de moeder doet met hun zoontje. Mijn man is dan wel snel van 'ach laat maar, hij is hier al zo weinig', maar ik vind dat niet kunnen tov ons zoontje.
Hier is de moeder in de zomer altijd op een camping zo'n 75 km hiervandaan, en wordt ook verwacht dat pa hem op komt halen en brengen.Daar ligt een taak voor de vader, het kind leren dat iemand negeren onbeschoft is.
Ik herken er wel iets in, mijn vriend heeft ook een zoontje wat eens in de twee weken bij ons is, en eerlijk is eerlijk, ik sta er vaak ook niet om te springen. Het wil niet echt lukken tussen mij en dat zoontje, hoe zeer ik m'n best ook doe. En op een gegeven moment heb je ook nog weinig zin om je best te blijven doen, al probeer ik enthousiast te blijven. Dat is erg vermoeiend ... Maar ik lees hier dat het 4 tot 7 jaar kan duren, dus wie weet is er nog hoop!!
Ja goed, ik wist waar ik aan begon, en natuurlijk gun ik mijn man z'n dagen met z'n zoontje. Maar om nu te zeggen dat ik uit zou kijken naar een vakantie?? Neuh, lekker gezellig, de hele tijd genegeerd worden...
Mijn advies TO: praat erover met je vriend. Leg hem uit dat je hem z'n dagen gunt, maar vertel ook wat dit met jou doet. In ons geval (ik wordt dus gewoon steeds straal genegeerd door het manneke) gaat mijn man dan bijv. zwemmen met zijn zoontje en ons zoontje en ik heb even lekker wat tijd voor mezelf. En mijn man begrijpt dan ook waarom die dagen voor mij soms erg vermoeiend zijn.
Al met al hebben we zeker wel eens moeilijke situaties omdat wij ons zoontje heel anders opvoeden dan dat de moeder doet met hun zoontje. Mijn man is dan wel snel van 'ach laat maar, hij is hier al zo weinig', maar ik vind dat niet kunnen tov ons zoontje.
Hier is de moeder in de zomer altijd op een camping zo'n 75 km hiervandaan, en wordt ook verwacht dat pa hem op komt halen en brengen.Daar ligt een taak voor de vader, het kind leren dat iemand negeren onbeschoft is.
zondag 18 december 2011 om 23:03
quote:Lunax schreef op 18 december 2011 @ 23:00:
Ik zeg overleg Vele68 En minder gaan werken lijkt me. 2 zulke moeilijke kinderen en nog een stiefkind lijken me iets meer aandacht nodig te hebben dan drie weken per jaar. Maar dat is dan mijn mening.
ik ben 24/7 thuis Lunax!!! heb een gastouderopvang aan huis.
Ben er dus altijd voor mijn kinderen!!!
Ik zeg overleg Vele68 En minder gaan werken lijkt me. 2 zulke moeilijke kinderen en nog een stiefkind lijken me iets meer aandacht nodig te hebben dan drie weken per jaar. Maar dat is dan mijn mening.
ik ben 24/7 thuis Lunax!!! heb een gastouderopvang aan huis.
Ben er dus altijd voor mijn kinderen!!!
zondag 18 december 2011 om 23:05
ennuh, mijn kinderen zijn niet moeilijk.
Bijzonder, dat zijn ze wel
Ik ben altijd thuis, maar neemt niet weg dat ik werkweken van 65+ uur maak, en daarnaast nog huishouden, geregel, administratie en opleiding. Maar de enige mogelijkheid om werk en 3 kids die naar verschillende scholen, busjes etc. goed geregeld te krijgen.
Bijzonder, dat zijn ze wel
Ik ben altijd thuis, maar neemt niet weg dat ik werkweken van 65+ uur maak, en daarnaast nog huishouden, geregel, administratie en opleiding. Maar de enige mogelijkheid om werk en 3 kids die naar verschillende scholen, busjes etc. goed geregeld te krijgen.
zondag 18 december 2011 om 23:09
Ik ben ruim 10 jaar stiefmoeder en weet uit ervaring dat het niet altijd meevalt om een partner te hebben met een of meer kinderen.
Ja, je kiest er zelf voor, ware het niet dat je van tevoren echt niet kan overzien waarvoor je kiest. Zeker niet als je zelf (nog) geen kinderen hebt.
Ik heb een tijd in een gespreksgroep met stiefmoeders gezeten. Wat de meeste stiefmoeders missen is een plek voor zichzelf en tijd samen met de partner. Want het is mooi om te zeggen: door de week heb je 's avonds tijd voor elkaar en 2 weekenden maar dan leef je beide ook in de waan van de dag. Het is heerlijk, in wat voor relatie dan ook om af en toe 1 of 2 wkn samen door te brengen.
Ik begrijp heel goed TO hoe je je voelt maar dat kan wel veranderen. Het kost veel tijd om aan een samengesteld gezin te wennen. Ik begrijp uit jou verhaal dat jullie nu al samenwonen. Dat heb ik zelf bewust niet gedaan, wij hebben bijna 2 jr gewacht. Ik had ook veel behoefte aan tijd alleen/voor mezelf. Ik koos er ook bewust voor om in de eerste maanden van de relatie alleen een middag in het weekend langs te komen. De kinderen kwamen tenslotte primair voor mijn man en niet voor mij. Weet niet of het mogelijk is, maar zoek een eigen plek of eigen invulling van een deel van de tijd dat je vriend zijn zoon bij jullie is. Dat geeft jullie allemaal lucht.
Exvrouw verlangde ook van mijn man dat hij altijd haalde en bracht. Ik blijf dat een rare benadering vinden. Beide ouders zijn beide even verantwoordelijk dat de kinderen de beide ouders zien. Dus in mijn optiek wordt dat gedeeld. Overigens is de ex van mijn man zelf van hem gescheiden omdat ze een ander had.
Wat bij ons heeft geholpen is om de kinderen zo vaak mogelijk bij ons te hebben. Hoe vaker ze er zijn, hoe gemakkelijker het wordt. Zowel voor de kinderen (hoeven minder om te schakelen) en ook voor ons. Ze waren bij ons altijd 3 a 4 weekenden per maand van vrijdag tm zondag (soms maandag) en het grootste deel van alle vakanties (zo'n 7 wkn per jaar)
Ik wens je succes en wijsheid. Kijk eens op het stiefouder forum, daar zou je wel wat aan kunnen hebben. Het is een lange, soms moeizame weg naar een samengesteld gezin.
Bedenk je altijd: de kinderen hebben hier niet om gevraagd en zij zijn vaak ook het probleem niet. Het gaat meestal om de ruis eromheen. Dus de belangen/meningsverschillen van de exen.
Als je dat van elkaar kan scheiden (toepasselijk) dan ben je al een heel eind.
Ja, je kiest er zelf voor, ware het niet dat je van tevoren echt niet kan overzien waarvoor je kiest. Zeker niet als je zelf (nog) geen kinderen hebt.
Ik heb een tijd in een gespreksgroep met stiefmoeders gezeten. Wat de meeste stiefmoeders missen is een plek voor zichzelf en tijd samen met de partner. Want het is mooi om te zeggen: door de week heb je 's avonds tijd voor elkaar en 2 weekenden maar dan leef je beide ook in de waan van de dag. Het is heerlijk, in wat voor relatie dan ook om af en toe 1 of 2 wkn samen door te brengen.
Ik begrijp heel goed TO hoe je je voelt maar dat kan wel veranderen. Het kost veel tijd om aan een samengesteld gezin te wennen. Ik begrijp uit jou verhaal dat jullie nu al samenwonen. Dat heb ik zelf bewust niet gedaan, wij hebben bijna 2 jr gewacht. Ik had ook veel behoefte aan tijd alleen/voor mezelf. Ik koos er ook bewust voor om in de eerste maanden van de relatie alleen een middag in het weekend langs te komen. De kinderen kwamen tenslotte primair voor mijn man en niet voor mij. Weet niet of het mogelijk is, maar zoek een eigen plek of eigen invulling van een deel van de tijd dat je vriend zijn zoon bij jullie is. Dat geeft jullie allemaal lucht.
Exvrouw verlangde ook van mijn man dat hij altijd haalde en bracht. Ik blijf dat een rare benadering vinden. Beide ouders zijn beide even verantwoordelijk dat de kinderen de beide ouders zien. Dus in mijn optiek wordt dat gedeeld. Overigens is de ex van mijn man zelf van hem gescheiden omdat ze een ander had.
Wat bij ons heeft geholpen is om de kinderen zo vaak mogelijk bij ons te hebben. Hoe vaker ze er zijn, hoe gemakkelijker het wordt. Zowel voor de kinderen (hoeven minder om te schakelen) en ook voor ons. Ze waren bij ons altijd 3 a 4 weekenden per maand van vrijdag tm zondag (soms maandag) en het grootste deel van alle vakanties (zo'n 7 wkn per jaar)
Ik wens je succes en wijsheid. Kijk eens op het stiefouder forum, daar zou je wel wat aan kunnen hebben. Het is een lange, soms moeizame weg naar een samengesteld gezin.
Bedenk je altijd: de kinderen hebben hier niet om gevraagd en zij zijn vaak ook het probleem niet. Het gaat meestal om de ruis eromheen. Dus de belangen/meningsverschillen van de exen.
Als je dat van elkaar kan scheiden (toepasselijk) dan ben je al een heel eind.
zondag 18 december 2011 om 23:10
quote:dammes3 schreef op 18 december 2011 @ 21:58:
Ik verbaas mij in dit soort discussies over persoonlijke meningen die gepresenteerd worden als vaststaande wetenschappelijke feiten. Hoezo komt een kind op de eerste plaats? Ik ken genoeg gescheiden stellen waarbij de vader of de moeder een gewogen keuze maakt, afhankelijk van de situatie, voor het kind of de partner. Als jullie, gescheiden ouders, bij elkaar waren gebleven, zou je dan ook roepen dat je kind voor alles gaat en je partner daarom verwaarlozen? Zo ja, is dat dan wellicht de reden voor je scheiding?
Een relatie is een werkwoord.Precies. Alsof de "stiefmoeder" een aanhangsel is dat vooral haar bek moet houden en niets te willen heeft.
Ik verbaas mij in dit soort discussies over persoonlijke meningen die gepresenteerd worden als vaststaande wetenschappelijke feiten. Hoezo komt een kind op de eerste plaats? Ik ken genoeg gescheiden stellen waarbij de vader of de moeder een gewogen keuze maakt, afhankelijk van de situatie, voor het kind of de partner. Als jullie, gescheiden ouders, bij elkaar waren gebleven, zou je dan ook roepen dat je kind voor alles gaat en je partner daarom verwaarlozen? Zo ja, is dat dan wellicht de reden voor je scheiding?
Een relatie is een werkwoord.Precies. Alsof de "stiefmoeder" een aanhangsel is dat vooral haar bek moet houden en niets te willen heeft.
zondag 18 december 2011 om 23:16
quote:feeks schreef op 18 december 2011 @ 23:11:
65+ uur per week gastouderopvang? Jij vangt op tot in de nacht?
Niet tot de nacht, soms wel tot half 11 's avonds.. Heb ouders met banen in de zorg, politie en brandweer. Die nemen flexopvang af.
3 dagen per week een kindje dat al om 6.00 gebracht wordt, laatste kindje vertrekt om 19.30 standaard. Die eten gezellig mee... dus ja, op die manier worden de werkweken goed gevuld
65+ uur per week gastouderopvang? Jij vangt op tot in de nacht?
Niet tot de nacht, soms wel tot half 11 's avonds.. Heb ouders met banen in de zorg, politie en brandweer. Die nemen flexopvang af.
3 dagen per week een kindje dat al om 6.00 gebracht wordt, laatste kindje vertrekt om 19.30 standaard. Die eten gezellig mee... dus ja, op die manier worden de werkweken goed gevuld
maandag 19 december 2011 om 00:11
quote:vele68 schreef op 18 december 2011 @ 23:16:
[...]
Niet tot de nacht, soms wel tot half 11 's avonds.. Heb ouders met banen in de zorg, politie en brandweer. Die nemen flexopvang af.
3 dagen per week een kindje dat al om 6.00 gebracht wordt, laatste kindje vertrekt om 19.30 standaard. Die eten gezellig mee... dus ja, op die manier worden de werkweken goed gevuldOMG, om 6 uur klaar staan, niets voor mij
[...]
Niet tot de nacht, soms wel tot half 11 's avonds.. Heb ouders met banen in de zorg, politie en brandweer. Die nemen flexopvang af.
3 dagen per week een kindje dat al om 6.00 gebracht wordt, laatste kindje vertrekt om 19.30 standaard. Die eten gezellig mee... dus ja, op die manier worden de werkweken goed gevuldOMG, om 6 uur klaar staan, niets voor mij
maandag 19 december 2011 om 00:12
Samenwonen, omdat mn vriend:
- in vorige woonplaats met ex samenwoonde, daar zelf niet vandaan kwam
- kind en ex waren verhuisd
- hij eigenlijk een tijdje bij zn moeder wilde intrekken
- werk vond bij mij om de hoek
- sinds we elkaar kennen eigenlijk 'samen' zijn en niet meer dan 10 nachten apart
- het klopte gewoon
Beiden voorheen relatie gehad van 8/9 jaar, dus niet dom of naief maar gewoon graag samen.. Mag dat?
- in vorige woonplaats met ex samenwoonde, daar zelf niet vandaan kwam
- kind en ex waren verhuisd
- hij eigenlijk een tijdje bij zn moeder wilde intrekken
- werk vond bij mij om de hoek
- sinds we elkaar kennen eigenlijk 'samen' zijn en niet meer dan 10 nachten apart
- het klopte gewoon
Beiden voorheen relatie gehad van 8/9 jaar, dus niet dom of naief maar gewoon graag samen.. Mag dat?
maandag 19 december 2011 om 00:26
"quote: calvijn1 schreef op 18 december 2011 @ 21:08 :
Ik kan mij to's frustratie eigenlijk wel voorstellen.
Het is tenslotte niet haar kind
Nee, maar goed, ze heeft een relatie met de vader van dit jongetje en dus vind ik dat ze wel wat meer begrip op kan brengen.
TO: toen jij 5 was, waren je ouders toen nog samen? als dat niet zo was, zou jij het toch ook fijn gevonden hebben je beide ouders te kunnen zien? zonder dat de nieuwe partner daarover ging zuchten en steunen?
Het is gewoon zo dat je vader bent voor het leven, of je nu nog samen met de moeder van het kind bent of niet.
Als je het écht erg vervelend vind allemaal, dan zou ik een punt achter de relatie zetten, denk ik."
Ja, mijn ouders zijn nog samen maar ik heb nooit iets samen met pa gedaan.. Vrij traditioneel- pa werkt, ma zorgt. Geen ervaring mee dus.
Ik heb t er natuurlijk al vaak met vriend over gehad. Ik gun hem de tijd met zn kind maar om samen iets nieuws op te bouwen kost ook tijd. En hij wil ook graag dat t samen gaat werken, ziet toekomst met mij. Dus idd zijn ouders gaan een paar daagjes oppassen als wij werken..
Alleen de manier waarop zijn ex t heeft gespeeld en hem voor een voldongen feit stelt " ik ben er niet dus kijk maar wat je doet met x" steekt me..
Ik kan mij to's frustratie eigenlijk wel voorstellen.
Het is tenslotte niet haar kind
Nee, maar goed, ze heeft een relatie met de vader van dit jongetje en dus vind ik dat ze wel wat meer begrip op kan brengen.
TO: toen jij 5 was, waren je ouders toen nog samen? als dat niet zo was, zou jij het toch ook fijn gevonden hebben je beide ouders te kunnen zien? zonder dat de nieuwe partner daarover ging zuchten en steunen?
Het is gewoon zo dat je vader bent voor het leven, of je nu nog samen met de moeder van het kind bent of niet.
Als je het écht erg vervelend vind allemaal, dan zou ik een punt achter de relatie zetten, denk ik."
Ja, mijn ouders zijn nog samen maar ik heb nooit iets samen met pa gedaan.. Vrij traditioneel- pa werkt, ma zorgt. Geen ervaring mee dus.
Ik heb t er natuurlijk al vaak met vriend over gehad. Ik gun hem de tijd met zn kind maar om samen iets nieuws op te bouwen kost ook tijd. En hij wil ook graag dat t samen gaat werken, ziet toekomst met mij. Dus idd zijn ouders gaan een paar daagjes oppassen als wij werken..
Alleen de manier waarop zijn ex t heeft gespeeld en hem voor een voldongen feit stelt " ik ben er niet dus kijk maar wat je doet met x" steekt me..
maandag 19 december 2011 om 00:30
Waarom heeft ex het op deze manier gespeeld?
Is idd geen nette manier.
Waren jullie bereid geweest de zorg in de vakantie op je te nemen als ze het netjes had gevraagd?
Ik wil met de beste wil van de wereld je begrijpen,maar het lukt mij niet.
Het ventje is amper bij jullie, djeez zeg als mijn vriend zijn kinderen zo weinig zag en zelfs de vakantie's er niet aan wil besteden had hij toch een hele slechte aan mij.
Is idd geen nette manier.
Waren jullie bereid geweest de zorg in de vakantie op je te nemen als ze het netjes had gevraagd?
Ik wil met de beste wil van de wereld je begrijpen,maar het lukt mij niet.
Het ventje is amper bij jullie, djeez zeg als mijn vriend zijn kinderen zo weinig zag en zelfs de vakantie's er niet aan wil besteden had hij toch een hele slechte aan mij.
maandag 19 december 2011 om 00:38
Snap de frustraties wel van jou hoor, maar ja hun moeten het onderling regelen helaas wel.. weet niet hoe jou vriend hier tegenover staat allemaal... en 100km bij elkaar vandaan dat is nogal wat zeg..kunnen ze daar geen betere afspraken over maken
met halen en brengen enzo (als ze zelf niet kan rijden vindt ze vast wel iemand die mee kan rijden toch?) Vind niet dat jullie voor al dat op en neer rijden hoeven op te draaien...
met halen en brengen enzo (als ze zelf niet kan rijden vindt ze vast wel iemand die mee kan rijden toch?) Vind niet dat jullie voor al dat op en neer rijden hoeven op te draaien...
maandag 19 december 2011 om 00:43
"Waarom heeft ex het op deze manier gespeeld?
Is idd geen nette manier.
Waren jullie bereid geweest de zorg in de vakantie op je te nemen als ze het netjes had gevraagd?
Ik wil met de beste wil van de wereld je begrijpen,maar het lukt mij niet.
Het ventje is amper bij jullie, djeez zeg als mijn vriend zijn kinderen zo weinig zag en zelfs de vakantie's er niet aan wil besteden had hij toch een hele slechte aan mij."
Sinds zij zwanger is wil ze zoontje hier niet meer ophalen op zondag.. En mn vriend zou zn zoontje gewoon een week hier hebben.. Nu is dat dus 2,5 week hier en 3 dagen bij haar.
Is idd geen nette manier.
Waren jullie bereid geweest de zorg in de vakantie op je te nemen als ze het netjes had gevraagd?
Ik wil met de beste wil van de wereld je begrijpen,maar het lukt mij niet.
Het ventje is amper bij jullie, djeez zeg als mijn vriend zijn kinderen zo weinig zag en zelfs de vakantie's er niet aan wil besteden had hij toch een hele slechte aan mij."
Sinds zij zwanger is wil ze zoontje hier niet meer ophalen op zondag.. En mn vriend zou zn zoontje gewoon een week hier hebben.. Nu is dat dus 2,5 week hier en 3 dagen bij haar.
maandag 19 december 2011 om 00:53
maandag 19 december 2011 om 01:02
quote:all3_gra schreef op 18 december 2011 @ 21:17:
Ik wist niet waar ik aan begon! Wat een onzin! Je valt toch op een man! Niet op zijn kind(eren).. Niemand hier in een vergelijkbare situatie!? Ik snap niet dat jullie zo hard oordelen, ik vind t zelf ook echt een vervelende situatie want ben oprecht gek op mn vriend en wil aan een toekomst samen werken- ook met zijn zoontje daarin.. Alleen is het nu nog vaak wat stroef en moeizaam..Uiteraard wil je aan een toekomst samen werken. Maar je zult -of je dat nu wilt of niet en of je dat nu leuk vindt of niet- moeten accepteren dat in deze relatie alles wat je als stelletje wilt altijd moet delen met een kind. Ongeacht of je veel of weinig hebt gewerkt, moe bent of er geen zin in hebt, je zult zin moeten maken. Dit is gewoon een fact of life.
Ik wist niet waar ik aan begon! Wat een onzin! Je valt toch op een man! Niet op zijn kind(eren).. Niemand hier in een vergelijkbare situatie!? Ik snap niet dat jullie zo hard oordelen, ik vind t zelf ook echt een vervelende situatie want ben oprecht gek op mn vriend en wil aan een toekomst samen werken- ook met zijn zoontje daarin.. Alleen is het nu nog vaak wat stroef en moeizaam..Uiteraard wil je aan een toekomst samen werken. Maar je zult -of je dat nu wilt of niet en of je dat nu leuk vindt of niet- moeten accepteren dat in deze relatie alles wat je als stelletje wilt altijd moet delen met een kind. Ongeacht of je veel of weinig hebt gewerkt, moe bent of er geen zin in hebt, je zult zin moeten maken. Dit is gewoon een fact of life.
maandag 19 december 2011 om 06:12
quote:all3_gra schreef op 18 december 2011 @ 22:15:
Ik kan nu makkelijk naar de moeder wijzen, zij is als eerste verhuisd- 70 km bij papa vandaan! Maarja.. Ze is nu getrouwd en zwanger dus kereltje hangt er een beetje bij! In de weekenden dat ie bij hun is werkt ze op zaterdag en wordt hij naar opa en oma gebracht.. En doordeweeks naar school dus ook niet veel quality time. Maar wij moeten wel om het weekend vier uur in de auto stappen.. En daar gaat het nog niet eens om, snap best dat vriend dat wil doen voor zijn kind, maar die moeder 'dumpt' manneke gewoon bij ons als het haar uitkomt. Sinterklaasweekend was eigenlijk 'ons' weekend, toen wilde ze hem wel bij hun houden..
Op vrijdag halen hebben we ook wel eens gedaan, maar wij werken tot 5 uur, eer je met verkeer bij hun bent is het zeven uur en dan nog terug dan is t 8 uur en moet t manneke meteen naar bed, is ook niet leuk.
Nu hij broertje of zusje krijgt, zal hij sowieso meer bij hun willen zijn.. En stel je voor hij gaat voetbal of een andere sport, hoe moet het dan in de weekenden? Kortom, zijn moeder heeft in haar eigen belang gehandeld door te verhuizen en kind is daar de dupe van.
Over de vakantie, deze zomer is hij idd de volle 2 weken bij ons geweest (toen vriend en ik vrij waren..) en zelfs nog een dag alleen met hem gebleven (vriend en ik waren toen 3 mnd samen).. En sindsdien geen vakantir meer gehad. Nu tussen kerst en nieuw 4 dagen, en ex dacht dat hij die week en nog eens 3 dagen in de week erna bij ons bleef.. Ik vind haar eerder gemakkelijk, als t mijn zoon was zou ik hem echt niet 2/3 deel vd vakantie wegbrengen! Toch?
Sorry hoor, maar wat een zeikerd ben jij. Je beschuldigd de moeder er van makkelijk van het manneke af te willen, maar jullie doen toch hetzelfde! Jij wilt hem ook zo min mogelijk om je heen!
Arm kind!
En twee weekenden per maand! Boe fucking hoo! Zielige meid ben je toch! Ik word echt misselijk van jouw instelling en hoe zielig jij jezelf vind. Wat het kind zelf vindt, en je vriend, daar hoor ik je niet over. Alleen maar je eigen zielige verhaaltjes over hoe druk je het hebt.
Ik weet dat de kots-smiley niet mag worden gebruikt, maar hier is die prima van toepassing.
Ik kan nu makkelijk naar de moeder wijzen, zij is als eerste verhuisd- 70 km bij papa vandaan! Maarja.. Ze is nu getrouwd en zwanger dus kereltje hangt er een beetje bij! In de weekenden dat ie bij hun is werkt ze op zaterdag en wordt hij naar opa en oma gebracht.. En doordeweeks naar school dus ook niet veel quality time. Maar wij moeten wel om het weekend vier uur in de auto stappen.. En daar gaat het nog niet eens om, snap best dat vriend dat wil doen voor zijn kind, maar die moeder 'dumpt' manneke gewoon bij ons als het haar uitkomt. Sinterklaasweekend was eigenlijk 'ons' weekend, toen wilde ze hem wel bij hun houden..
Op vrijdag halen hebben we ook wel eens gedaan, maar wij werken tot 5 uur, eer je met verkeer bij hun bent is het zeven uur en dan nog terug dan is t 8 uur en moet t manneke meteen naar bed, is ook niet leuk.
Nu hij broertje of zusje krijgt, zal hij sowieso meer bij hun willen zijn.. En stel je voor hij gaat voetbal of een andere sport, hoe moet het dan in de weekenden? Kortom, zijn moeder heeft in haar eigen belang gehandeld door te verhuizen en kind is daar de dupe van.
Over de vakantie, deze zomer is hij idd de volle 2 weken bij ons geweest (toen vriend en ik vrij waren..) en zelfs nog een dag alleen met hem gebleven (vriend en ik waren toen 3 mnd samen).. En sindsdien geen vakantir meer gehad. Nu tussen kerst en nieuw 4 dagen, en ex dacht dat hij die week en nog eens 3 dagen in de week erna bij ons bleef.. Ik vind haar eerder gemakkelijk, als t mijn zoon was zou ik hem echt niet 2/3 deel vd vakantie wegbrengen! Toch?
Sorry hoor, maar wat een zeikerd ben jij. Je beschuldigd de moeder er van makkelijk van het manneke af te willen, maar jullie doen toch hetzelfde! Jij wilt hem ook zo min mogelijk om je heen!
Arm kind!
En twee weekenden per maand! Boe fucking hoo! Zielige meid ben je toch! Ik word echt misselijk van jouw instelling en hoe zielig jij jezelf vind. Wat het kind zelf vindt, en je vriend, daar hoor ik je niet over. Alleen maar je eigen zielige verhaaltjes over hoe druk je het hebt.
Ik weet dat de kots-smiley niet mag worden gebruikt, maar hier is die prima van toepassing.
maandag 19 december 2011 om 06:40
Ook je argumenten over de afstand vind ik maar zo zo.
Als het ventje dichterbij had gewoond was het misschien wel vaker bij jullie. Denk dat je dat ook niet zo leuk had gevonden.
En hoe lang is de moeder zwanger? Heeft ze gezondheidsklachten? Kan me zomaar voorstellen dat je hoogzwanger ook niet meer uren wilt gaan rijden. Is het dan zo moeilijk nog die paar keer het manneke te halen en brengen?
Als het ventje dichterbij had gewoond was het misschien wel vaker bij jullie. Denk dat je dat ook niet zo leuk had gevonden.
En hoe lang is de moeder zwanger? Heeft ze gezondheidsklachten? Kan me zomaar voorstellen dat je hoogzwanger ook niet meer uren wilt gaan rijden. Is het dan zo moeilijk nog die paar keer het manneke te halen en brengen?
maandag 19 december 2011 om 07:06
"En hoe lang is de moeder zwanger? Heeft ze gezondheidsklachten? Kan me zomaar voorstellen dat je hoogzwanger ook niet meer uren wilt gaan rijden. Is het dan zo moeilijk nog die paar keer het manneke te halen en brengen?"
Nee, ze is net 15 weken ofzo. Klachten weet ik niet, maar ze doet wel andere dingen met de auto en haar man kan wel gewoon rijden.
Nee, ze is net 15 weken ofzo. Klachten weet ik niet, maar ze doet wel andere dingen met de auto en haar man kan wel gewoon rijden.
maandag 19 december 2011 om 08:41
Jullie zijn zelf toch ook verder weg verhuisd?
En normaal ben ik het eens dat vervoer gedeeld moet worden, maar in dit geval heeft vader maar twee(!) dagen in de maand de zorg van zijn kind, dan ook nog eens zeuren dat je hem moet halen en brengen terwijl moeder verder alle zorg op zich neemt vind ik echt het toppunt van egosime.
Sorry, ik kan hier niet aardiger over schrijven.
Moeder verdient wel een maand vakantie.
Waarom ziet vader zijn kind zo weinig?
En normaal ben ik het eens dat vervoer gedeeld moet worden, maar in dit geval heeft vader maar twee(!) dagen in de maand de zorg van zijn kind, dan ook nog eens zeuren dat je hem moet halen en brengen terwijl moeder verder alle zorg op zich neemt vind ik echt het toppunt van egosime.
Sorry, ik kan hier niet aardiger over schrijven.
Moeder verdient wel een maand vakantie.
Waarom ziet vader zijn kind zo weinig?
maandag 19 december 2011 om 09:12
TO: quoten doe je door [ quote ] voor de tekst te zetten en [/ quote ] erna (maar dan zonder spaties)
Je maakt het zo onduidelijk door tekst van anderen los over te nemen en daar zelf nog wat onder te typen.
Erg vervelend dat je hem bij jou hebt in laten trekken. Kan me in je eigen huis helemaal voorstellen dat je niet op 'n ongewenste gast zit te wachten. Kan hij niet met z'n zoontje op 'n bungalowpark gaan zitten die weekenden dat ie 'm heeft? Misschien in de buurt van waar het kind woont, zodat er niet de hele tijd op en neer gereden hoeft te worden. Of met zoontje bij opa/oma logeren zodat ie die ook ziet. En dan hoef jij er in je eigen huis geen rekening mee te houden en kan gewoon met vriendinnen afspreken.
Je maakt het zo onduidelijk door tekst van anderen los over te nemen en daar zelf nog wat onder te typen.
Erg vervelend dat je hem bij jou hebt in laten trekken. Kan me in je eigen huis helemaal voorstellen dat je niet op 'n ongewenste gast zit te wachten. Kan hij niet met z'n zoontje op 'n bungalowpark gaan zitten die weekenden dat ie 'm heeft? Misschien in de buurt van waar het kind woont, zodat er niet de hele tijd op en neer gereden hoeft te worden. Of met zoontje bij opa/oma logeren zodat ie die ook ziet. En dan hoef jij er in je eigen huis geen rekening mee te houden en kan gewoon met vriendinnen afspreken.
