Relaties
alle pijlers
Ben ik bekrompen?
donderdag 2 februari 2012 om 10:02
Even een andere nick ivm herkenbaarheid.
Sorry voor de lange post, maar anders kan ik het niet verwoorden zonder dat het in de feestartikelensfeer komt.
Ik stond een tijdje geleden ingeschreven op een datingsite.
Een periode geen aktief profiel gehad, het werd meer een kwestie van iedere dag even checken en steeds diezelfde koppen zien langskomen, een nutteloze bezigheid. En bovendien stond mijn hoofd in de laatste periode van het afgelopen jaar naar andere dingen, mijn datinginteresse verwaterde en raakte uit beeld.
In de beginperiode was er even een leuk contact. We mailden, en wisselden over en weer informatie uit. Het zag er naar uit dat buiten de gemeenschappelijke interesses op onze profielen er daarbuiten ook raakvlakken waren.
Inmiddels spraken we elkaar ook op MSN.
Op een gegeven moment stuurde hij me wat foto's toe. Grappig hoe anders een mens er op verschillende foto's kan uitzien.
Verder dacht ik dat ik iemand ben die geen mensen in hokjes stopt, of misschien wel in hokjes, maar niet afwijs, ik bedoel als van: dát past wel en dát past niet bij mij. Maar verder wel van leven en laten leven.
Nu gebeurde het dat ik opnieuw een foto kreeg toegestuurd van deze man, en wel in vrouwenkleding en met make-up op. Het was geen drag-queen portret maar wel niet mis te verstaan.
Ik knapte daar meteen op af, al het leuke en de klik die er leek te zijn tijdens de mails was meteen weg.
Bij het denken aan de ontmoeting die al een beetje in de lucht hing, kreeg ik (onaangename) rillingen.
Dat viel me van mezelf wel tegen. Ik ben toch diegene die mensen in hun waarde laat? Zo tolerant ten opzichte van andermans gedragingen?
Ik besloot om het contact af te kappen, maar wilde hem dat wel laten weten. En vond dat ik dan ook moest laten weten waarom.
Of zou hij het wel snappen? Kom nou, hij zal dit toch wel vaker aan de hand gehad hebben? Denk ik dat ik de eerste ben die hierom afhaakt?
Beetje raar van hem om er zomaar out-of-nowhere zo'n foto tussendoor te gooien zonder het onderwerp ter sprake te brengen.
Maar het past niet bij mij om niks meer te laten horen, nee, ik zou dit op de manier doen zoals ik vind dat dat hoort.
Maar, als ik hier nou later zou zijn achter gekomen?
Wanneer ik al verder involved was geweest?
Had ik dan ook zomaar afgekapt? Had ik de mens daarachter dan al te waardevol gevonden daarvoor?
Ben ik bekrompen?
Eerlijk, heb ik me zo langdurig beziggehouden met deze vragen, dat toen ik eruit was, het voor mijn gevoel te laat was om nog iets te laten horen.
Hij zou inmiddels wel gemerkt hebben dat het stil was geworden van mijn kant.
Maar eergisteren kreeg ik van hem een mailtje.
Strekking: hij had mijn mails weer eens doorgelezen en vroeg zich af waar het toch mis was gegaan. Hij had zoveel plezier gehad aan mijn mails en aan onze msn sessies, en hij begreep niet waarom ik niets meer had laten horen. Waarom we elkaar ook niet ontmoet hebben.
Ik heb hem kort teruggemaild dat ik in eerste instantie ook het gevoel had dat de klik er was, maar dat ik op een gegeven moment ben gaan twijfelen of ik hem wel wilde ontmoeten. Dat het niet goed is dat ik zomaar niets meer heb laten horen, maar dat ik het moeilijk vond hem de reden te laten weten, dat wel wilde maar dat persoonlijke omstandigheden op een gegeven moment me in beslag hebben genomen waardoor het er niet meer van is gekomen. (is geen smoes).
Hij heeft daarop weer geantwoord dat er vast een misverstand in het spel is, dat dat zo gauw gebeurd kan zijn via internet e.d.
Geen woord over de foto waarop hij in vrouwenkleding staat.
Ik kan me niet voorstellen dat als hij denkt aan een misverstand, dat hij dan geen idee heeft wáár dat misverstand dan op kan zijn gebaseerd.
Maar ik heb zijn foto nog even goed bekeken en ik zie toch echt wat ik zie. En daar heb ik niks mee en daar wil ik niks mee.(Neem van mij aan dat het geen feest-foto of grappige setting is, het is echt een serieuze foto).
Ben ik bekrompen of is dit echt een reden voor een afknapper?
Sorry voor de lange post, maar anders kan ik het niet verwoorden zonder dat het in de feestartikelensfeer komt.
Ik stond een tijdje geleden ingeschreven op een datingsite.
Een periode geen aktief profiel gehad, het werd meer een kwestie van iedere dag even checken en steeds diezelfde koppen zien langskomen, een nutteloze bezigheid. En bovendien stond mijn hoofd in de laatste periode van het afgelopen jaar naar andere dingen, mijn datinginteresse verwaterde en raakte uit beeld.
In de beginperiode was er even een leuk contact. We mailden, en wisselden over en weer informatie uit. Het zag er naar uit dat buiten de gemeenschappelijke interesses op onze profielen er daarbuiten ook raakvlakken waren.
Inmiddels spraken we elkaar ook op MSN.
Op een gegeven moment stuurde hij me wat foto's toe. Grappig hoe anders een mens er op verschillende foto's kan uitzien.
Verder dacht ik dat ik iemand ben die geen mensen in hokjes stopt, of misschien wel in hokjes, maar niet afwijs, ik bedoel als van: dát past wel en dát past niet bij mij. Maar verder wel van leven en laten leven.
Nu gebeurde het dat ik opnieuw een foto kreeg toegestuurd van deze man, en wel in vrouwenkleding en met make-up op. Het was geen drag-queen portret maar wel niet mis te verstaan.
Ik knapte daar meteen op af, al het leuke en de klik die er leek te zijn tijdens de mails was meteen weg.
Bij het denken aan de ontmoeting die al een beetje in de lucht hing, kreeg ik (onaangename) rillingen.
Dat viel me van mezelf wel tegen. Ik ben toch diegene die mensen in hun waarde laat? Zo tolerant ten opzichte van andermans gedragingen?
Ik besloot om het contact af te kappen, maar wilde hem dat wel laten weten. En vond dat ik dan ook moest laten weten waarom.
Of zou hij het wel snappen? Kom nou, hij zal dit toch wel vaker aan de hand gehad hebben? Denk ik dat ik de eerste ben die hierom afhaakt?
Beetje raar van hem om er zomaar out-of-nowhere zo'n foto tussendoor te gooien zonder het onderwerp ter sprake te brengen.
Maar het past niet bij mij om niks meer te laten horen, nee, ik zou dit op de manier doen zoals ik vind dat dat hoort.
Maar, als ik hier nou later zou zijn achter gekomen?
Wanneer ik al verder involved was geweest?
Had ik dan ook zomaar afgekapt? Had ik de mens daarachter dan al te waardevol gevonden daarvoor?
Ben ik bekrompen?
Eerlijk, heb ik me zo langdurig beziggehouden met deze vragen, dat toen ik eruit was, het voor mijn gevoel te laat was om nog iets te laten horen.
Hij zou inmiddels wel gemerkt hebben dat het stil was geworden van mijn kant.
Maar eergisteren kreeg ik van hem een mailtje.
Strekking: hij had mijn mails weer eens doorgelezen en vroeg zich af waar het toch mis was gegaan. Hij had zoveel plezier gehad aan mijn mails en aan onze msn sessies, en hij begreep niet waarom ik niets meer had laten horen. Waarom we elkaar ook niet ontmoet hebben.
Ik heb hem kort teruggemaild dat ik in eerste instantie ook het gevoel had dat de klik er was, maar dat ik op een gegeven moment ben gaan twijfelen of ik hem wel wilde ontmoeten. Dat het niet goed is dat ik zomaar niets meer heb laten horen, maar dat ik het moeilijk vond hem de reden te laten weten, dat wel wilde maar dat persoonlijke omstandigheden op een gegeven moment me in beslag hebben genomen waardoor het er niet meer van is gekomen. (is geen smoes).
Hij heeft daarop weer geantwoord dat er vast een misverstand in het spel is, dat dat zo gauw gebeurd kan zijn via internet e.d.
Geen woord over de foto waarop hij in vrouwenkleding staat.
Ik kan me niet voorstellen dat als hij denkt aan een misverstand, dat hij dan geen idee heeft wáár dat misverstand dan op kan zijn gebaseerd.
Maar ik heb zijn foto nog even goed bekeken en ik zie toch echt wat ik zie. En daar heb ik niks mee en daar wil ik niks mee.(Neem van mij aan dat het geen feest-foto of grappige setting is, het is echt een serieuze foto).
Ben ik bekrompen of is dit echt een reden voor een afknapper?
donderdag 2 februari 2012 om 12:04
quote:xxxlondon schreef op 02 februari 2012 @ 11:59:
[...]
Ja precies. En dan kan je ook beoordelen of dat iets is waar je je overheen kunt zetten of dat je daar zo van gruwelt dat het kansloos is.
Die prille beginfase van een relatie moet je elkaar veel zien en veel met elkaar praten. Omgaan met elkaar.....Alle gekheid op een stokje, maar ik ben het roerend met je eens.
[...]
Ja precies. En dan kan je ook beoordelen of dat iets is waar je je overheen kunt zetten of dat je daar zo van gruwelt dat het kansloos is.
Die prille beginfase van een relatie moet je elkaar veel zien en veel met elkaar praten. Omgaan met elkaar.....Alle gekheid op een stokje, maar ik ben het roerend met je eens.
donderdag 2 februari 2012 om 12:07
Ik zou trouwens gewoon aangeven dat je het moeilijk vind om een reden te geven, omdat je bang bent dat je hem kwetst. Zet gewoon neer dat het door die foto kwam en dat je niet wist hoe je erop moest reageren. Dus gewoon zeggen wat je hier ook zegt.
En nee, hij heeft nergens recht op. Als jij het hierbij wil laten, prima. Maar het os wel netjes als je het hem laat weten en misschien heeft hij er nog wat aan bij een volgende keer. In die zin help je hem ook nog en dat stelt hij denk ik wel op prijs.
En nee, hij heeft nergens recht op. Als jij het hierbij wil laten, prima. Maar het os wel netjes als je het hem laat weten en misschien heeft hij er nog wat aan bij een volgende keer. In die zin help je hem ook nog en dat stelt hij denk ik wel op prijs.
donderdag 2 februari 2012 om 12:10
donderdag 2 februari 2012 om 13:28
Het lijkt mij dat je toch enigszins kan verwachten dat zo'n foto vragen oproept (het is nu niet iets allerdaags) Dat hij dan nu na je afwijzing niet over die foto begint (of je geschrokken bent van die foto oid.) dan denk ik dat het berust op een misverstand.
Heeft hij misschien meegedaan aan een toneelstuk of is de foto van een thema feest (foto dan thuis gemaaakt) Dan is er lijkt mij ook zorg besteed aan de kleding en make up.
Het lijkt mij (maar wie ben ik?) dat je als man over zoiets begint, als je al een positieve ontmoeting hebt gehad/of aan het einde van die positieve ontmoeting. Het is wel een soort van onthulling over iets waar je niet echt mee te koop loopt.
Hij stuurt je zo'n foto in vertrouwen, waar jij vanalles mee zou kunnen doen.
Ik zou er toch naar vragen. Al was het maar om het contact prettig af te sluiten, zowel voor jou als hem. Jullie zitten nu allebei met vraagtekens.
Heeft hij misschien meegedaan aan een toneelstuk of is de foto van een thema feest (foto dan thuis gemaaakt) Dan is er lijkt mij ook zorg besteed aan de kleding en make up.
Het lijkt mij (maar wie ben ik?) dat je als man over zoiets begint, als je al een positieve ontmoeting hebt gehad/of aan het einde van die positieve ontmoeting. Het is wel een soort van onthulling over iets waar je niet echt mee te koop loopt.
Hij stuurt je zo'n foto in vertrouwen, waar jij vanalles mee zou kunnen doen.
Ik zou er toch naar vragen. Al was het maar om het contact prettig af te sluiten, zowel voor jou als hem. Jullie zitten nu allebei met vraagtekens.
donderdag 2 februari 2012 om 13:36
Bekrompen vind ik jeniet.
Het is wel zo, dat je er teveel achter kan zoeken.
Ik heb twee van mijn exen en mijn man gezien in vrouwenkleding en met make-up op. Toch zijn ze geen van allen travestiet of transgender.
Mijn ex vond het gewoon erg grappig dat er zo makkelijk een geloofwaardige (en ook best redelijk aantrekkelijke) vrouw van hem te maken viel. Mijn andere ex larpt (soort improvisatietoneelachtig spel in fantasysetting) en heeft daar weleens (noodgedwongen) een vrouwelijk karakter gespeeld en heeft daar foto's van.
Mijn man leerde ik kennen in rokken en jurken en met make-up op. Dat droeg hij dagelijks. Maar dat was omdat hij een Goth is.
Natuurlijk kun je er dan nog steeds vreselijk op afknappen, en dat is je goed recht.
Maar lang niet iedere man die weleens vrouwenkleding en makeup heeft gedragen (en daar foto's van heeft) is een latent travestiet.
Het is wel zo, dat je er teveel achter kan zoeken.
Ik heb twee van mijn exen en mijn man gezien in vrouwenkleding en met make-up op. Toch zijn ze geen van allen travestiet of transgender.
Mijn ex vond het gewoon erg grappig dat er zo makkelijk een geloofwaardige (en ook best redelijk aantrekkelijke) vrouw van hem te maken viel. Mijn andere ex larpt (soort improvisatietoneelachtig spel in fantasysetting) en heeft daar weleens (noodgedwongen) een vrouwelijk karakter gespeeld en heeft daar foto's van.
Mijn man leerde ik kennen in rokken en jurken en met make-up op. Dat droeg hij dagelijks. Maar dat was omdat hij een Goth is.
Natuurlijk kun je er dan nog steeds vreselijk op afknappen, en dat is je goed recht.
Maar lang niet iedere man die weleens vrouwenkleding en makeup heeft gedragen (en daar foto's van heeft) is een latent travestiet.
donderdag 2 februari 2012 om 16:14
donderdag 2 februari 2012 om 16:52
quote:dubbeltjekwartje schreef op 02 februari 2012 @ 11:59:Maar nu heb ik dan toch een antwoord gegeven, er zijn twijfels bij mij gerezen, dat heb ik laten weten, en dan is dat niet voldoende, want hij vraagt om opheldering.
Hier heb ik ook over nagedacht, en vraag me nu inderdaad af of ik hem dat inderdaad verschuldigd ben.
Juist dit vage vind ik niet helemaal fair. Je zegt iets of wel of niet, maar nu geef je een hint zonder uitleg.
Je had een leuk contact met hem en kennelijk voelde je je wél geroepen om toch iets van uitleg te geven, alleen je wist niet hoe je het onder woorden moest brengen. En nu hij aandringt wil je het hem zelf maar laten oplossen, zo van 'dat moet hij maar snappen'.
Kennelijk snapt hij het niet. Tsja.
Ik zou zeggen 'je hebt me nogal overvallen met die foto in vrouwenkleren. Ik wist er niet goed op te reageren, het is ook nogal vreemd om zoiets zonder aankondiging of uitleg ineens te laten zien. Je geeft me daarmee, zowel vanwege de foto zelf als vanwege die overval een ongemakkelijk gevoel en daarom heb ik besloten het contact niet voort te zetten'.
En verder geloof ik niet in langdurig internetcontact in date-land. Ik heb mijn man na twee of drie mails live ontmoet, dan ga je namelijk elkaar pas echt leren kennen.
Hier heb ik ook over nagedacht, en vraag me nu inderdaad af of ik hem dat inderdaad verschuldigd ben.
Juist dit vage vind ik niet helemaal fair. Je zegt iets of wel of niet, maar nu geef je een hint zonder uitleg.
Je had een leuk contact met hem en kennelijk voelde je je wél geroepen om toch iets van uitleg te geven, alleen je wist niet hoe je het onder woorden moest brengen. En nu hij aandringt wil je het hem zelf maar laten oplossen, zo van 'dat moet hij maar snappen'.
Kennelijk snapt hij het niet. Tsja.
Ik zou zeggen 'je hebt me nogal overvallen met die foto in vrouwenkleren. Ik wist er niet goed op te reageren, het is ook nogal vreemd om zoiets zonder aankondiging of uitleg ineens te laten zien. Je geeft me daarmee, zowel vanwege de foto zelf als vanwege die overval een ongemakkelijk gevoel en daarom heb ik besloten het contact niet voort te zetten'.
En verder geloof ik niet in langdurig internetcontact in date-land. Ik heb mijn man na twee of drie mails live ontmoet, dan ga je namelijk elkaar pas echt leren kennen.
