Relaties
alle pijlers
Longdistance deel 10!!!!
donderdag 6 maart 2008 om 15:46
Dank jullie allemaal voor de lieve woorden. Jullie zijn allemaal lief!
Vandaag al een beter dagje. Gisteren bleef ik maar huilen, dat is nu voorbij. Misschien is het idd omdat het allemaal zo snel besloten is. Ik weet het niet. En wat schrijft Isiss zal het ook zijn: ik ben niet naar Marokko gekomen om weer een LDR te beginnen. Toch geloof ik ondanks het verdrietige gevoel dat dit de juiste beslissing is. En ik ben erachter dat ik echt, echt veel van hem hou en met hem verder wil! Als je na 1 dag het al mist om iemand zn sokken op te ruimen waar je altijd en eeuwig over zeikt dan zegt het wel genoeg. Als hij dat zelfde gevoel nu heeft dat komt het helemaal, allemaal goed!
Hij belde gisteren nog, dus dat was lief. Ik belde hem vanochtend zelf omdat ik razend nieuwsgierig was hoe zijn sollicitatiegesprek was gegaan voor China. Ik moest nieuwsgierig blijven want hij had een uur in de "fille" gestaan waardoor het gesprek was verzet. Hij moest nu om 13u. Dus ik bel hem om 15u:
- Schat hoe is het gegaan, ik ben zo benieuwd!
- Ik ben nog bezig.
- Huh? Nog bezig,waarom neem je dan je tel op?
- Ik ben een test aan het doen, je kan wel even helpen:
wat is de hoofdstad van Peru? Hoe heten de tempels in Cambodja? Wat is de hoogste berg van de Himalaya? Wat is de meest zuidelijk stad van Latijns Amerika? Wat is de hoofdstad van Indonesie? Wat is de hoofdstad van Ecuador?
En toen zei hij opeens fluisterend:
schat, ik moet ophangen doei.
Hahaha, de meeste vragen kon ik wel beantwoorden, heb er ook een aantal moeten googlen. Hoop dat hij niet betrapt wordt voor spieken, de sufferd
Overigens een vage test voor als je solliciteert als reisleider in China, maar goed.
Etosha: ik had het nog niet gezegd, maar het zou zeker super zijn als jullie nog "een tweede kans" krijgen bij AYNIL
Kjong: je kan het idd weer heerlijk vertellen! Fijn dat het zo leuk was en wat een mooie foto's. Ze is al echt veranderd, ze wordt groot! En ik vind dat ze op julllie allebei lijkt.
Fille: ook van mij nog: gefeliciteerd!!! Hoe oud ben je eigenlijk geworden?
Isiss: zwanger? jij? Je bent harstikke slank! Hoe kunnen mensen dat nou zeggen?
Vandaag al een beter dagje. Gisteren bleef ik maar huilen, dat is nu voorbij. Misschien is het idd omdat het allemaal zo snel besloten is. Ik weet het niet. En wat schrijft Isiss zal het ook zijn: ik ben niet naar Marokko gekomen om weer een LDR te beginnen. Toch geloof ik ondanks het verdrietige gevoel dat dit de juiste beslissing is. En ik ben erachter dat ik echt, echt veel van hem hou en met hem verder wil! Als je na 1 dag het al mist om iemand zn sokken op te ruimen waar je altijd en eeuwig over zeikt dan zegt het wel genoeg. Als hij dat zelfde gevoel nu heeft dat komt het helemaal, allemaal goed!
Hij belde gisteren nog, dus dat was lief. Ik belde hem vanochtend zelf omdat ik razend nieuwsgierig was hoe zijn sollicitatiegesprek was gegaan voor China. Ik moest nieuwsgierig blijven want hij had een uur in de "fille" gestaan waardoor het gesprek was verzet. Hij moest nu om 13u. Dus ik bel hem om 15u:
- Schat hoe is het gegaan, ik ben zo benieuwd!
- Ik ben nog bezig.
- Huh? Nog bezig,waarom neem je dan je tel op?
- Ik ben een test aan het doen, je kan wel even helpen:
wat is de hoofdstad van Peru? Hoe heten de tempels in Cambodja? Wat is de hoogste berg van de Himalaya? Wat is de meest zuidelijk stad van Latijns Amerika? Wat is de hoofdstad van Indonesie? Wat is de hoofdstad van Ecuador?
En toen zei hij opeens fluisterend:
schat, ik moet ophangen doei.
Hahaha, de meeste vragen kon ik wel beantwoorden, heb er ook een aantal moeten googlen. Hoop dat hij niet betrapt wordt voor spieken, de sufferd
Overigens een vage test voor als je solliciteert als reisleider in China, maar goed.
Etosha: ik had het nog niet gezegd, maar het zou zeker super zijn als jullie nog "een tweede kans" krijgen bij AYNIL
Kjong: je kan het idd weer heerlijk vertellen! Fijn dat het zo leuk was en wat een mooie foto's. Ze is al echt veranderd, ze wordt groot! En ik vind dat ze op julllie allebei lijkt.
Fille: ook van mij nog: gefeliciteerd!!! Hoe oud ben je eigenlijk geworden?
Isiss: zwanger? jij? Je bent harstikke slank! Hoe kunnen mensen dat nou zeggen?
donderdag 6 maart 2008 om 16:33
Heb hem net gesproken. Het gesprek ging heel goed. Arbeidsvoorwaarden zijn helemaal geweldig, hij kan er heel veel geld aan over houden. China was vol. Thailand is een optie, maar.. dan is hij 9 maanden weg! En hij heeft dan reizen op en af waardoor ik ook niet langs kan gaan (als ik daar al geld voor heb).
Hij wilt het graag, heel graag. Als hij moet kiezen kiest hij mij, niet die baan. Maar hij wil zo graag. En ik wil hem niet laten kiezen.
Ik begrijp het wel. Al zijn schulden zijn dan afbetaald.Hij is al in het land waar we willen reizen, dus ik hoef alleen maar te komen en dan kunnen we nog 3 maanden rondreizen (hij krijgt nl een jaar ticket). En dan nog, na onze eigen reis, zal hij geld over houden.
Maar ik zie hem niet.
Zucht. Wat vinden jullie? Hij is er helemaal zeker van dat hij met mij wilt zijn en dat hij dat kan 9 maanden (hij is continue aan het werk) mij niet zien. Alle financiele zooi zou dan verleden tijd zijn. En we kunnen die reis maken die we al zo lang willen. Maar 9 maanden is zoooooo lang! Ik vond 6 maanden al moeilijk. Dan ben ik alweer 29 tegen de tijd dat ik hem zie. Nog een keer zucht.
Hij wilt het graag, heel graag. Als hij moet kiezen kiest hij mij, niet die baan. Maar hij wil zo graag. En ik wil hem niet laten kiezen.
Ik begrijp het wel. Al zijn schulden zijn dan afbetaald.Hij is al in het land waar we willen reizen, dus ik hoef alleen maar te komen en dan kunnen we nog 3 maanden rondreizen (hij krijgt nl een jaar ticket). En dan nog, na onze eigen reis, zal hij geld over houden.
Maar ik zie hem niet.
Zucht. Wat vinden jullie? Hij is er helemaal zeker van dat hij met mij wilt zijn en dat hij dat kan 9 maanden (hij is continue aan het werk) mij niet zien. Alle financiele zooi zou dan verleden tijd zijn. En we kunnen die reis maken die we al zo lang willen. Maar 9 maanden is zoooooo lang! Ik vond 6 maanden al moeilijk. Dan ben ik alweer 29 tegen de tijd dat ik hem zie. Nog een keer zucht.
donderdag 6 maart 2008 om 17:46
Kjong: inderdaad, wat ik hier altijd van jou lees; prachtig hoe je dat kan omschrijven! Zou willen dat ik je schrijftalent had. Foto's zullen vast prachtig zijn, met de re-united family. Zou toch altijd zo moeten zijn.
Ben trouwens wel heeeel nieuwsgierig naar de foto's ed. Zou ik eens op jullie AK kunnen kijken? (en zeg maar eerlijk als jullie dat liever niet hebben hoor!)
Nemo: klinkt wel schattig dat hij je aan de telefoon had met de vragen en hij is dus niet gesnapt als ik het goed begrijp!
Maar je probleem:
Jeetje, dat is inderdaad wel heel heel moeilijk hoor wat jullie moeten beslissen! 9 maanden is echt erg lang! En weer een hele lange LDR-tijd waar je niet echt op had gerekend. Als het wel zou doorgaan: heb jij het dan ook heel druk in die 9 maanden? Misschien dat het dan te overzien zou zijn. Is er trouwens nog een mogelijk tot contact als je vriend altijd op reis is?
En misschien als je, zoals ik lees, 6 maanden al eens overleefd hebt, is 3 maanden meer ook te overleven? Helemaal als je kijkt naar de tijd erna, samen op reis, geen geldzorgen...
Sorry is misschien niet echt een duidelijk antwoord van mijn kant........maarja, een ander kan het ook niet voor jullie beslissen natuurlijk. Ik zou het vooral op mijn gevoel doen, kijken of je echt denkt dat je het aankunt (en volgens mij maak ik het nu nog onduidelijker, sorry!!) Veel sterkte iig met deze moeilijke beslissing
Isiss: is mij ook al eens gevraagd (of eigenlijk aan vriend) of ik soms zwanger was. Lag aan het shirtje dat ik aanhad (hoop ik maar, want ik ben echt niet dik), Strak aan de bovenkant en los aan de onderkant, wat je vorig jaar vooral veel zag, met zo'n elastiek onder je borsten. Nou ja, dat shirtje vond ik eerst erg leuk, maar trek het nu niet vaak meer aan.
Ben trouwens wel heeeel nieuwsgierig naar de foto's ed. Zou ik eens op jullie AK kunnen kijken? (en zeg maar eerlijk als jullie dat liever niet hebben hoor!)
Nemo: klinkt wel schattig dat hij je aan de telefoon had met de vragen en hij is dus niet gesnapt als ik het goed begrijp!
Maar je probleem:
Jeetje, dat is inderdaad wel heel heel moeilijk hoor wat jullie moeten beslissen! 9 maanden is echt erg lang! En weer een hele lange LDR-tijd waar je niet echt op had gerekend. Als het wel zou doorgaan: heb jij het dan ook heel druk in die 9 maanden? Misschien dat het dan te overzien zou zijn. Is er trouwens nog een mogelijk tot contact als je vriend altijd op reis is?
En misschien als je, zoals ik lees, 6 maanden al eens overleefd hebt, is 3 maanden meer ook te overleven? Helemaal als je kijkt naar de tijd erna, samen op reis, geen geldzorgen...
Sorry is misschien niet echt een duidelijk antwoord van mijn kant........maarja, een ander kan het ook niet voor jullie beslissen natuurlijk. Ik zou het vooral op mijn gevoel doen, kijken of je echt denkt dat je het aankunt (en volgens mij maak ik het nu nog onduidelijker, sorry!!) Veel sterkte iig met deze moeilijke beslissing
Isiss: is mij ook al eens gevraagd (of eigenlijk aan vriend) of ik soms zwanger was. Lag aan het shirtje dat ik aanhad (hoop ik maar, want ik ben echt niet dik), Strak aan de bovenkant en los aan de onderkant, wat je vorig jaar vooral veel zag, met zo'n elastiek onder je borsten. Nou ja, dat shirtje vond ik eerst erg leuk, maar trek het nu niet vaak meer aan.
donderdag 6 maart 2008 om 18:33
Nemo wat een lastig dilemma weer!!!!!! Hoe lang zijn jullie eigenlijk al samen?
Kjong, klinkt mooi! Ga even foto's kijken.
Hier gaat 't wel goed. Ik heb veel energie en dat is ook maar goed want ik heb bergen werk te doen. Ik vind 't een heel spannende periode: over vier maanden studeer ik al af (hoop ik) en ik heb 't gevoel alsof de keuzes die ik nu maak mijn leven bepalen (dat is natuurljik een beetje overdreven, maar in elk geval wel voor de komende tijd!). Met de relatie (om maar even on topic te blijven) gaat 't comme çi comme ça, maar nu we zo ver gekomen zijn ben ik echt vast van plan er wat van te maken, en weet ook zeker dat dat lukt! Ben me nu aan 't oriënteren op werk in de buurt van vriend, om te zien wat mijn mogelijkheden zijn. Ik voel me heel goed eigenlijk, een beetje het gevoel van 'ik zal jullie een poepie laten ruiken'.
Kjong, klinkt mooi! Ga even foto's kijken.
Hier gaat 't wel goed. Ik heb veel energie en dat is ook maar goed want ik heb bergen werk te doen. Ik vind 't een heel spannende periode: over vier maanden studeer ik al af (hoop ik) en ik heb 't gevoel alsof de keuzes die ik nu maak mijn leven bepalen (dat is natuurljik een beetje overdreven, maar in elk geval wel voor de komende tijd!). Met de relatie (om maar even on topic te blijven) gaat 't comme çi comme ça, maar nu we zo ver gekomen zijn ben ik echt vast van plan er wat van te maken, en weet ook zeker dat dat lukt! Ben me nu aan 't oriënteren op werk in de buurt van vriend, om te zien wat mijn mogelijkheden zijn. Ik voel me heel goed eigenlijk, een beetje het gevoel van 'ik zal jullie een poepie laten ruiken'.
donderdag 6 maart 2008 om 22:39
Nemo, oldewievenraad. Ik zou het dus doen. Mensch, je bent dan pas 29. Laat hem gaan! Ik praat dus nu enkel en geheel uit eigen "werk". 9 maanden zijn echt zo voorbij, voordat je 3x met je ogen hebt geknipperd zie je 'm weer. Wat is 9 maanden op 'n mensenleven?? Geld (heet hangijzer) is natuurlijk helemaal mooi maar hij krijgt een kans van zijn leven en jullie kunnen dan lekker samen ook nog 3 maanden reizen. Ik zou hem mijn zegen geven. Maar ja, ik ben jou niet en jij bent mij niet dusss....ga maar op je eigen gevoel af (tsssk daar heb je lekker veel aan)
Marg, jeemig jij gaat snel....over4 maanden alweer klaar. In mijn beleving zit je er net.
Moon, die shirtjes hoe vaak dat al niet is gezegd tegen vriendinnen met die shirtjes aan.....
Ik ben weer eens in slaap gevallen vanavond dus ga de rest van de nacht maar afmaken.
Marg, jeemig jij gaat snel....over4 maanden alweer klaar. In mijn beleving zit je er net.
Moon, die shirtjes hoe vaak dat al niet is gezegd tegen vriendinnen met die shirtjes aan.....
Ik ben weer eens in slaap gevallen vanavond dus ga de rest van de nacht maar afmaken.
donderdag 6 maart 2008 om 22:52
Nemo, ik zou hem ook richting Thailand sturen. Ik weet dat het makkelijk praten is voor mij, maar ik wilde ook al zeggen: wat is drie maanden op een mensenleven. Daarna kunnen jullie nog lekker drie maanden reizen, zijn zijn schulden afbetaald en heeft hij misschien ook wat meer rust enzo in zijn kont. Maar als je het echt niet ziet zitten moet je dat ook tegen hem zeggen. Je hoeft hem niks te 'verbieden' maar zeg gewoon wat je er van vindt.
En ik ben 24 geworden.
Marg, wat gaat dat toch snel. Is er in de buurt van je vriend veel werkgelegenheid of zoek je naar een droombaan op een onmogelijke plek?
Moon, die mode is inderdaad lastig. Hoewel het erg fijn is als je net zwanger bent en het nog niet wilt vertellen.
Isiss, mij is dat ook ooit gebeurd (na het uitgaan, stond er weinig charmant bij). Uiteindelijk heeft een vriendin die jongen geslagen. Was erg vermakelijk.
En ik ben 24 geworden.
Marg, wat gaat dat toch snel. Is er in de buurt van je vriend veel werkgelegenheid of zoek je naar een droombaan op een onmogelijke plek?
Moon, die mode is inderdaad lastig. Hoewel het erg fijn is als je net zwanger bent en het nog niet wilt vertellen.
Isiss, mij is dat ook ooit gebeurd (na het uitgaan, stond er weinig charmant bij). Uiteindelijk heeft een vriendin die jongen geslagen. Was erg vermakelijk.
donderdag 6 maart 2008 om 23:15
Hoi Nemo,
je kan natuurlijk ook met zijn 2tjes naar Rhodos. dan hoef je je vriend niet zo lang te missen, maar moet je wel weer met al je hebben en houden verkassen en weer op een onbekende plek iets nieuws opbouwen.
het is heel goed van je dat je loyaal wilt blijven aan je werknemer maar die knikkeren je ook zo buiten als ze je niet meer nodig hebben...
en dan kan je nooit meer bij koning aap werken als je nu bij ze weggaat, maar jij wordt toch overal aangenomen met jou ervaring.
je kan natuurlijk ook met zijn 2tjes naar Rhodos. dan hoef je je vriend niet zo lang te missen, maar moet je wel weer met al je hebben en houden verkassen en weer op een onbekende plek iets nieuws opbouwen.
het is heel goed van je dat je loyaal wilt blijven aan je werknemer maar die knikkeren je ook zo buiten als ze je niet meer nodig hebben...
en dan kan je nooit meer bij koning aap werken als je nu bij ze weggaat, maar jij wordt toch overal aangenomen met jou ervaring.
donderdag 6 maart 2008 om 23:25
Margje, je gaat sneller dan Miepmiep! (Is dat jouw generatie? )
Ik weet het niet hoor FN.
Mezelf in jouw situatie plaatsend:
Mijn hart zou heel hard Nee willen roepen. Hoewel mijn verstand zou zeggen dat je niemand z'n kansen af mag nemen. maar sec op mezelf betrekkend, naar mijn gevoel gekeken, en al helemaal op die leeftijd in jullie situatie. Nee. Het gebeurt wel. Die hou je niet tegen. Ambitie en werken is gezond(er) voor hem. Maar... nee.
Zoals ik het zie, kijkend vanuit jouw verhalen:
Jij was eraan toe. Om samen te zijn. Om dicht bij elkaar te zijn. Gezellig. Om eens rustig te beginnen aan een toekomst. Om misschien eens in het openbaar (in de familie) wat meer roemrucht te geven aan jullie relatie.
Jullie kozen daarom voor een huis van zijn familie. Die je, hoe je het ook wendt of keert, toch aan het opknappen bent. Wat ook een verbondenheid betekent. Een nest maken.
En nu na een tijd zuurpruimen en twijfels wil hij naar de andere kant van de wereld met een blij gezicht.
Wauw.
Ik zou erin stikken.
En als je dan ook nog zegt dat je dan ál 29 bent, dus met een aantal mogelijkheden rekening houdt, zoals kinderen krijgen, of heel heel misschien in je achterhoofd door deze plotselinge situatie ook een beetje een nieuwe partner eventueel moeten vinden...
Ik zou wat langer huilen.
~zucht~
Ik weet het niet hoor FN.
Mezelf in jouw situatie plaatsend:
Mijn hart zou heel hard Nee willen roepen. Hoewel mijn verstand zou zeggen dat je niemand z'n kansen af mag nemen. maar sec op mezelf betrekkend, naar mijn gevoel gekeken, en al helemaal op die leeftijd in jullie situatie. Nee. Het gebeurt wel. Die hou je niet tegen. Ambitie en werken is gezond(er) voor hem. Maar... nee.
Zoals ik het zie, kijkend vanuit jouw verhalen:
Jij was eraan toe. Om samen te zijn. Om dicht bij elkaar te zijn. Gezellig. Om eens rustig te beginnen aan een toekomst. Om misschien eens in het openbaar (in de familie) wat meer roemrucht te geven aan jullie relatie.
Jullie kozen daarom voor een huis van zijn familie. Die je, hoe je het ook wendt of keert, toch aan het opknappen bent. Wat ook een verbondenheid betekent. Een nest maken.
En nu na een tijd zuurpruimen en twijfels wil hij naar de andere kant van de wereld met een blij gezicht.
Wauw.
Ik zou erin stikken.
En als je dan ook nog zegt dat je dan ál 29 bent, dus met een aantal mogelijkheden rekening houdt, zoals kinderen krijgen, of heel heel misschien in je achterhoofd door deze plotselinge situatie ook een beetje een nieuwe partner eventueel moeten vinden...
Ik zou wat langer huilen.
~zucht~
vrijdag 7 maart 2008 om 08:03
Oh, Nemo, wat een moeilijke beslissing...Er zitten zoveel voordelen aan, maar of die allemaal opwegen tegen die 9 maanden elkaar niet zien...Maar het is natuurlijk wel fijn dat hij er zo'n in in heeft na die tijd thuiszitten. Ik denk ook dat ik hem naar Thailand zou laten gaan. Dat is dan 9 maanden de tanden op elkaar bijten en daarna heerlijk 3 maanden reizen, waar jullie al zo lang over dromen, schulden afbetaald, geld over en dan kunnen jullie een "nieuwe" start samen maken, "werken aan de toekomst". Poeh, maar het blijft een moeilijke beslissing. En wij kunnen je wel allemaal een goede raad geven of zeggen wat wij zouden doen, maar het blijft natuurlijk jouw (moeilijke) beslissing. Je moet echt doen waar jij denkt dat jullie je het beste bij voelen, en zoals Fille zei, als je het echt niet ziet zitten, moet je het wel eerlijk tegen hem zeggen, anders zouden daar nog wel eens problemen uit voort kunnen komen...
Marg, wat snel!!! Vind je het jammer dat je bijna afstudeerd of heb je wel zin in het "werkende" leven?
Meiden, moet naar m'n werk. Tot later!
Marg, wat snel!!! Vind je het jammer dat je bijna afstudeerd of heb je wel zin in het "werkende" leven?
Meiden, moet naar m'n werk. Tot later!
vrijdag 7 maart 2008 om 10:36
Sjee Nemo. Ben het eens met Kjong.
'Zomaar' zeggen dat 9 maanden niet veel is op een mensenleven en dat je het wel overleeft, dat ís misschien wel zo -rationeel gezien-, maar dat voelt echt niet zo. Natuurlijk wil/kan je hem niet tegenhouden, maar je mag jezelf echt wel laten horen. Denk ook een praktisch stapje verder (de voordelen zijn aan de andere kant groot, ook weer praktisch gezien, niet emotioneel gezien): want hoe ga je in die 9 maanden contact houden? Als hij daar constant op rondreis is, jij hier ook, dus uurtje of 6 tijdsverschil (denk ik, weet ik niet precies), dan lukt 't misschien wel een paar minuutjes per dag te bellen. Maar een uurtje webcammen of skypen wordt waarschijnlijk 'n onmogelijke planning. Kan je dat ook? 9 maanden zonder elkaar kan je natuurlijk, maar 9 maanden met weinig contact is een ander verhaal.
Helpt het om een voor-tegen lijstje te maken, en dan wel met punten geven voor de belangrijke dingen?
Hoe zou jij zelf willen dat Habibi reageert als het andersom zou zijn? Als jij degene zou zijn die z'n plek niet zou hebben gevonden op de locatie waar jullie eindelijk gingen samenwonen, en met hem zou het qua hoeveelheid werk lekker gaan? Jij probeert vanalles zonder resultaat en je voelt je steeds meer in de put zakken, en nutteloos van het niksdoen. Je krijgt de kans om 9 maanden aan de andere kant van de wereld te werken, een droombaan! waar je zeker denkt blij van te worden. MAAR, Habibi moet achterblijven omdat hij daar gewoon & leuk aan het werk is. Wat voor reactie zou je van hem willen/verwachten?
Een keuze van niks. En 9 maanden zonder elkaar zou ik zelf echt heel heftig lang vinden.
(oh trouwens: ik ben op zich nog wel redelijk slank (niet echt slank maar zeer zeker niet ontevreden) maar sinds de vorige keer dat je me zag door bijna 2 uur per dag in auto en tegelijkertijd zo goed als nooit meer fietsen wel paar kilo aangekomen, misschien dat 't 'm daar in zit
En Jooles: zo'n bloesjes/shirtjes heb ik ook 'n 2. Superleuk, maar n.a.v. opmerkingen van mensen (bv. ma) dat ze zo'n soort bloesjes vroeger aan hadden als ze zwanger waren, heb ik niet vaak meer zin om ze te dragen)
Fille: tsssk, 24! Jonkie!
(maar ik wil echt niet meer terug naar die leeftijd hoor! Vind m'n leven sinds m'n 30e (of eigenlijk 29e, maar 30 klinkt beter) veel en veel leuker dan toen)
'Zomaar' zeggen dat 9 maanden niet veel is op een mensenleven en dat je het wel overleeft, dat ís misschien wel zo -rationeel gezien-, maar dat voelt echt niet zo. Natuurlijk wil/kan je hem niet tegenhouden, maar je mag jezelf echt wel laten horen. Denk ook een praktisch stapje verder (de voordelen zijn aan de andere kant groot, ook weer praktisch gezien, niet emotioneel gezien): want hoe ga je in die 9 maanden contact houden? Als hij daar constant op rondreis is, jij hier ook, dus uurtje of 6 tijdsverschil (denk ik, weet ik niet precies), dan lukt 't misschien wel een paar minuutjes per dag te bellen. Maar een uurtje webcammen of skypen wordt waarschijnlijk 'n onmogelijke planning. Kan je dat ook? 9 maanden zonder elkaar kan je natuurlijk, maar 9 maanden met weinig contact is een ander verhaal.
Helpt het om een voor-tegen lijstje te maken, en dan wel met punten geven voor de belangrijke dingen?
Hoe zou jij zelf willen dat Habibi reageert als het andersom zou zijn? Als jij degene zou zijn die z'n plek niet zou hebben gevonden op de locatie waar jullie eindelijk gingen samenwonen, en met hem zou het qua hoeveelheid werk lekker gaan? Jij probeert vanalles zonder resultaat en je voelt je steeds meer in de put zakken, en nutteloos van het niksdoen. Je krijgt de kans om 9 maanden aan de andere kant van de wereld te werken, een droombaan! waar je zeker denkt blij van te worden. MAAR, Habibi moet achterblijven omdat hij daar gewoon & leuk aan het werk is. Wat voor reactie zou je van hem willen/verwachten?
Een keuze van niks. En 9 maanden zonder elkaar zou ik zelf echt heel heftig lang vinden.
(oh trouwens: ik ben op zich nog wel redelijk slank (niet echt slank maar zeer zeker niet ontevreden) maar sinds de vorige keer dat je me zag door bijna 2 uur per dag in auto en tegelijkertijd zo goed als nooit meer fietsen wel paar kilo aangekomen, misschien dat 't 'm daar in zit
En Jooles: zo'n bloesjes/shirtjes heb ik ook 'n 2. Superleuk, maar n.a.v. opmerkingen van mensen (bv. ma) dat ze zo'n soort bloesjes vroeger aan hadden als ze zwanger waren, heb ik niet vaak meer zin om ze te dragen)
Fille: tsssk, 24! Jonkie!
(maar ik wil echt niet meer terug naar die leeftijd hoor! Vind m'n leven sinds m'n 30e (of eigenlijk 29e, maar 30 klinkt beter) veel en veel leuker dan toen)
vrijdag 7 maart 2008 om 12:50
Lieve Allemaal,
Bedankt voor het meedenken en alle reacties! Jullie hebben allemaal "gelijk". Alle dillemma's worden aangesneden. Maar het is toch fijn om zo iedereen z'n meningen nog eens te lezen, ook al weet ik dat zelf zal moeten beslissen.
Om eerst wat vragen te beantwoorden:
- Ik ben vanaf nu tot en met eind augustus heel druk bezig. September, oktober, november en december is nog afwachten (hij zou dan weg zijn van half april tot eind november ongeveer).
- We waren in januari 2,5 jaar samen.
- wbt contact houden. Bellen naar n mobiele telefoon in Thailand met skype is maar 10ct per minuut. Dat is super, 1.5x goedkoper dan nu.Maar dan heb ik t nog niet over het tijd verschil...
Eigenlijk weet ik al heel de tijd wat ik moet zeggen, maar daar moet ik van huilen. Als het andersom was geweest had ik denk ook gegaan en ik weet dat Habibi me ook had laten gaan. Wat Kjong aandraagt is ook zo waar: ik ben hier gekomen omdat ik er aan toe was om te "settlen", in elk geval even een vaste plek voor de komende 2 jaar. Ik vind het moeilijk om nu het idee te hebben weer te beginnen bij waar we 2,5 jaar geleden waren. Daarnaast weet ik inmiddels wel dat Habibi er echt nog niet aan toe is om te settelen, maar er wel steeds meer over nadenkt en het steeds vaker heeft om me voor te stellen, die ring te kopen enz. En het feit dat hij er nu mee bezig is, is al een mega stap vooruit. Als ik nu zeker wist dat hij na deze 9 maanden behalve geld ook met een ring zou klaar staan zou ik hem zo laten gaan. En iets in me zegt ook dat dat zo gaat zijn. Maar het andere stemmetje zegt weer: wat als het niet zo is, wat als je dan weer moet gaan aanklooien? (wat als je net als de vriendin van zijn broer na 7 jaar nog geen bal verder bent)
Ik heb gisteren mn werk gemaild. Ik heb nl tot en met eigen aug zeker reizen. September is het hier Ramadan, dus dan waarschijnlijk niet. Pas in de herfstvakantie staat er weer 1. Ik heb nu gevraagd of ik in september, oktober, november en december reizen mag doen in Thailand. Als dat nu zou mogen, dan ben ik zeker weten om. Dan wordt mijn ticket ook betaald, kan ik hem vast wel zien ergens in die 3 maanden (hoewel Thailand groot is) en we zitten in elk geval in dezelfde tijdzone! Dan zou ik hem "maar" 5 maanden niet zien Daarna kunnen we dan op reis.
Gisteren zei hij aan de telefoon dat hij dan ook geld zou hebben voor verder te gaan hier in het huis. Dus dat is ook nog niet van de baan. Ik heb hem namelijk gezegd dat ik echt nog wel wat wil reizen (wil op het laatst op 31 aan kinderen beginnen. Als dat kan natuurlijk), maar dat ik wel graag een eigen plek wil, waar mijn spullen staan waar je thuis kan komen enz. En dat mag van mij best Marokko zijn, Alles went
hij hoort vandaag of maandag of hij is aangenomen. Straks hebben we allemaal hier tot in den treure over nagedacht en dan wordt hij niet aangenomen
Hij is vandaag nog bij een gewone touroperator, zoals Sunweb op gesprek. Hoewel we die arbeidsvoorwaarden al kennen en die kunnen niet tippen aan die van Thailand.
We wachten het weekend nog even af!
Marg; het is idd snel gegaan zeg! Maar hoezo gaat het in de relatie zo-zo? Wat wilt hij eigenlijk gaan doen in de nabije toekomst?
Bedankt voor het meedenken en alle reacties! Jullie hebben allemaal "gelijk". Alle dillemma's worden aangesneden. Maar het is toch fijn om zo iedereen z'n meningen nog eens te lezen, ook al weet ik dat zelf zal moeten beslissen.
Om eerst wat vragen te beantwoorden:
- Ik ben vanaf nu tot en met eind augustus heel druk bezig. September, oktober, november en december is nog afwachten (hij zou dan weg zijn van half april tot eind november ongeveer).
- We waren in januari 2,5 jaar samen.
- wbt contact houden. Bellen naar n mobiele telefoon in Thailand met skype is maar 10ct per minuut. Dat is super, 1.5x goedkoper dan nu.Maar dan heb ik t nog niet over het tijd verschil...
Eigenlijk weet ik al heel de tijd wat ik moet zeggen, maar daar moet ik van huilen. Als het andersom was geweest had ik denk ook gegaan en ik weet dat Habibi me ook had laten gaan. Wat Kjong aandraagt is ook zo waar: ik ben hier gekomen omdat ik er aan toe was om te "settlen", in elk geval even een vaste plek voor de komende 2 jaar. Ik vind het moeilijk om nu het idee te hebben weer te beginnen bij waar we 2,5 jaar geleden waren. Daarnaast weet ik inmiddels wel dat Habibi er echt nog niet aan toe is om te settelen, maar er wel steeds meer over nadenkt en het steeds vaker heeft om me voor te stellen, die ring te kopen enz. En het feit dat hij er nu mee bezig is, is al een mega stap vooruit. Als ik nu zeker wist dat hij na deze 9 maanden behalve geld ook met een ring zou klaar staan zou ik hem zo laten gaan. En iets in me zegt ook dat dat zo gaat zijn. Maar het andere stemmetje zegt weer: wat als het niet zo is, wat als je dan weer moet gaan aanklooien? (wat als je net als de vriendin van zijn broer na 7 jaar nog geen bal verder bent)
Ik heb gisteren mn werk gemaild. Ik heb nl tot en met eigen aug zeker reizen. September is het hier Ramadan, dus dan waarschijnlijk niet. Pas in de herfstvakantie staat er weer 1. Ik heb nu gevraagd of ik in september, oktober, november en december reizen mag doen in Thailand. Als dat nu zou mogen, dan ben ik zeker weten om. Dan wordt mijn ticket ook betaald, kan ik hem vast wel zien ergens in die 3 maanden (hoewel Thailand groot is) en we zitten in elk geval in dezelfde tijdzone! Dan zou ik hem "maar" 5 maanden niet zien Daarna kunnen we dan op reis.
Gisteren zei hij aan de telefoon dat hij dan ook geld zou hebben voor verder te gaan hier in het huis. Dus dat is ook nog niet van de baan. Ik heb hem namelijk gezegd dat ik echt nog wel wat wil reizen (wil op het laatst op 31 aan kinderen beginnen. Als dat kan natuurlijk), maar dat ik wel graag een eigen plek wil, waar mijn spullen staan waar je thuis kan komen enz. En dat mag van mij best Marokko zijn, Alles went
hij hoort vandaag of maandag of hij is aangenomen. Straks hebben we allemaal hier tot in den treure over nagedacht en dan wordt hij niet aangenomen
Hij is vandaag nog bij een gewone touroperator, zoals Sunweb op gesprek. Hoewel we die arbeidsvoorwaarden al kennen en die kunnen niet tippen aan die van Thailand.
We wachten het weekend nog even af!
Marg; het is idd snel gegaan zeg! Maar hoezo gaat het in de relatie zo-zo? Wat wilt hij eigenlijk gaan doen in de nabije toekomst?
vrijdag 7 maart 2008 om 12:55
quote:mellebel2 schreef op 06 maart 2008 @ 23:15:
Hoi Nemo,
je kan natuurlijk ook met zijn 2tjes naar Rhodos. dan hoef je je vriend niet zo lang te missen, maar moet je wel weer met al je hebben en houden verkassen en weer op een onbekende plek iets nieuws opbouwen.
het is heel goed van je dat je loyaal wilt blijven aan je werknemer maar die knikkeren je ook zo buiten als ze je niet meer nodig hebben...
en dan kan je nooit meer bij koning aap werken als je nu bij ze weggaat, maar jij wordt toch overal aangenomen met jou ervaring.
Nemo, ik wil nog een stukje toevoegen aan mijn getyp.
misschien ben ik zelf superparanoia hoor, maar als Wilders die idiote film van hem uitbrengt kan dat voor erg veel spanningen gaan zorgen tussen NL'ers en moslims. als dat gebeurd is de kans groot dat er een stuk minder mensen op vakantie naar Marokko gaan en dan zit je daar zonder reizen, of met maar een paar reizen te doen.
ook zou ik, als ik in jouw schoenen stond, het supereng vinden om dan als NL-meisje alleen in Marokko te zijn. die film schijnt echt superbeledigend te zijn. (hij is nog niet uitgekomen natuurlijk, als ie al uitkomt, misschien valt het wel mee)
maar als jij daar dan rondfietst met je Holland fietstassen, aiii
(niet dat ik denk dat elke marokkaan je van je fiets zou sleuren en even bij zou werken, maar je hebt er echt gekken tussen zitten.)
dus misschien ook hierom kan je kiezen voor samen Rhodos, of samen een andere bestemming te doen.
zoals ik al zei, misschien valt het allemaal reuze mee met de spanningen die ze verwachten, en merk jij er helemaal niks van, maar je kan het allicht meenemen in je besluit.
Hoi Nemo,
je kan natuurlijk ook met zijn 2tjes naar Rhodos. dan hoef je je vriend niet zo lang te missen, maar moet je wel weer met al je hebben en houden verkassen en weer op een onbekende plek iets nieuws opbouwen.
het is heel goed van je dat je loyaal wilt blijven aan je werknemer maar die knikkeren je ook zo buiten als ze je niet meer nodig hebben...
en dan kan je nooit meer bij koning aap werken als je nu bij ze weggaat, maar jij wordt toch overal aangenomen met jou ervaring.
Nemo, ik wil nog een stukje toevoegen aan mijn getyp.
misschien ben ik zelf superparanoia hoor, maar als Wilders die idiote film van hem uitbrengt kan dat voor erg veel spanningen gaan zorgen tussen NL'ers en moslims. als dat gebeurd is de kans groot dat er een stuk minder mensen op vakantie naar Marokko gaan en dan zit je daar zonder reizen, of met maar een paar reizen te doen.
ook zou ik, als ik in jouw schoenen stond, het supereng vinden om dan als NL-meisje alleen in Marokko te zijn. die film schijnt echt superbeledigend te zijn. (hij is nog niet uitgekomen natuurlijk, als ie al uitkomt, misschien valt het wel mee)
maar als jij daar dan rondfietst met je Holland fietstassen, aiii
(niet dat ik denk dat elke marokkaan je van je fiets zou sleuren en even bij zou werken, maar je hebt er echt gekken tussen zitten.)
dus misschien ook hierom kan je kiezen voor samen Rhodos, of samen een andere bestemming te doen.
zoals ik al zei, misschien valt het allemaal reuze mee met de spanningen die ze verwachten, en merk jij er helemaal niks van, maar je kan het allicht meenemen in je besluit.
vrijdag 7 maart 2008 om 13:17
@Mel: ja mijn moeder had het er gisteren ook al over. Maar toen de tijd met die Deens strips was er hier ook niks van te merken. Ik ben ook benieuwd of die film ook echt uit gaat komen (of is dat nu al zeker?, ik krijg niks mee van het nieuws).
Rhodos zie ik eigenlijk niet echt zitten, ik wil gewoon graag dit werk blijven doen wat ik nu doe. Maar je hebt wel gelijk als het voor problemen gaat zorgen dan ben ik echt wel de pineut!
Ik zal eens google op die hele stomme Wilders film. Het is erg om te zeggen en ik wens niemand dood, maar ik zou er niet rouwig om zijn als iemand een einde maakt aan die Wilders figuur. Ik ben voor vrijheid van meningsuiting, maar ik ben ook voor respect en dat is bij hem ver te zoeken.
En misschien moet ik mijn fietstassen er dan maar afhalen
Rhodos zie ik eigenlijk niet echt zitten, ik wil gewoon graag dit werk blijven doen wat ik nu doe. Maar je hebt wel gelijk als het voor problemen gaat zorgen dan ben ik echt wel de pineut!
Ik zal eens google op die hele stomme Wilders film. Het is erg om te zeggen en ik wens niemand dood, maar ik zou er niet rouwig om zijn als iemand een einde maakt aan die Wilders figuur. Ik ben voor vrijheid van meningsuiting, maar ik ben ook voor respect en dat is bij hem ver te zoeken.
En misschien moet ik mijn fietstassen er dan maar afhalen
vrijdag 7 maart 2008 om 13:20
Wil hier toch ook wel effe op reageren. Mellebel: ik zou zelf ook echt niet tegen verschillende werkgevers waar de reizen al voor gepland zijn en de contracten getekend zeggen dat ik het toch niet wil doen omdat ik liever bij m'n vriendje wil zijn en voor een andere werkgever gaan werken. Dit is Nemo's werk nu, op dit moment, en waarschijnlijk de komende jaren ook. De contacten die ze nu heeft met deze organisaties (wat de meest bekende zijn in de reiswereld) kunnen wel eens heel nuttig gaan worden in de toekomst. Ik ben het niet eens met wat je zegt dat ze jou ook zo aan de kant schuiven als het hun uitkomt. Mijn ervaring is juist dat ze tevreden over je zijn, ze juist extra hun best voor je doen. Dus stel dat er ineens niemand meer naar marokko wil door die stomme film (waarbij ik wel heb 'eerst zien dan geloven') en de reizen geannuleerd gaan worden, zullen die organisaties waarschijnlijk ook gaan meedenken naar andere oplossingen voor hun goeie werknemers.
vrijdag 7 maart 2008 om 13:28
Dat is iets waar ik ook op hoop Isiss. Dat als er idd geen reizen zouden zijn dat ik iets anders zou krijgen. Tot nu toe zijn ze echt heel inschikkelijk geweest. TOen ik in andere landen reizen wilde begeleiden kreeg ik Egypte aangeboden (dat was alleen het enige land waar ik niet wilde) en toen Habibi werk nodig had hebben ze, in hoeverre dit kon, werk voor hem geregeld. Ik heb er ook wel een goed gevoel bij omdat dit kleine organisties zijn. Thomas Cook/ Neckermann is wel zo'n typsich geval Mel. die zetten je zo aan de kant, daar ben je een nummer in de organisatie!
vrijdag 7 maart 2008 om 13:29
Nemo: goed plan, om het weekend af te wachten.
En zelf aangeven dat je naar Thailand wil als het voor hem doorgaat is ook slim.
Wat betreft die ring... pff. Habibi heeft zich wel bewezen als eeuwige twijfelkont, waarbij hij wel áltijd tot de conclusie komt dat jij de allerleukste persoon in z'n leven bent en de hele wereld wil ontdekken met jou samen. Ik kan er niks zinnigs over zeggen, ik kan me voorstellen dat je van hem wel een soort van zekerheid wil vragen. Hoewel die nooit te krijgen is.
Goed, ik ben getrouwd, ik heb de 'zekerheid', we zien dit allebei als serieus voor de rest van ons leven, maar je weet niet wat er tussendoor kan gebeuren. Ik zie Habibi uit jouw verhalen ook niet als iemand die heel makkelijk onder de indruk is van andere vrouwen, of makkelijk om zou gaan met vreemdgaan.
Wat zegt je vader hier nu eigenlijk van? (ik ga er voor 't gemak vanuit dat je 't er ook veel met hem over hebt omdat hij nu bij jou is)
En zelf aangeven dat je naar Thailand wil als het voor hem doorgaat is ook slim.
Wat betreft die ring... pff. Habibi heeft zich wel bewezen als eeuwige twijfelkont, waarbij hij wel áltijd tot de conclusie komt dat jij de allerleukste persoon in z'n leven bent en de hele wereld wil ontdekken met jou samen. Ik kan er niks zinnigs over zeggen, ik kan me voorstellen dat je van hem wel een soort van zekerheid wil vragen. Hoewel die nooit te krijgen is.
Goed, ik ben getrouwd, ik heb de 'zekerheid', we zien dit allebei als serieus voor de rest van ons leven, maar je weet niet wat er tussendoor kan gebeuren. Ik zie Habibi uit jouw verhalen ook niet als iemand die heel makkelijk onder de indruk is van andere vrouwen, of makkelijk om zou gaan met vreemdgaan.
Wat zegt je vader hier nu eigenlijk van? (ik ga er voor 't gemak vanuit dat je 't er ook veel met hem over hebt omdat hij nu bij jou is)
vrijdag 7 maart 2008 om 13:39
Die Wildersfilm, ik weet 't niet. Vind die kerel echt 'n eikel eerste klas (ik verdenk hem ervan dat ie hier op 't forum schrijft als Antonio ), maar weet niet wat ik er van moet denken.
Naar mijn idee zijn marokkanen (in marokko, daar ken ik er meer dan hier) juist heel tolerant naar NLs toe, en verwacht ik ook echt niet dat zij zullen gaan zeggen "oh, jij bent Nederlandse, je bent hier nu niet meer gewenst omdat een andere Nederlander een beledigende film voor mij heeft gemaakt". Misschien verkeer ik in Marokko in 'n juist hele liberale omgeving, dat kan zijn. Ik heb echt de indruk dat het grootste deel van de mensen wel een tegenwoordigheid van geest heeft om niet een heel land iets aan te rekenen wat één kerel met een raar kapsel in het openbaar doet en zegt. Maar misschien is dat juist heel naïef, geen idee.
Want wat ik wel merk is dat alle marokkanen die ik ken bv. anti-Bush zijn (wie niet tegenwoordig?), maar aan de andere kant de aanslagen op 11 september zeker echt niet goedkeuren, net als andere terroristische aanslagen. Ja, ze vinden dat Bush meer ellende aanricht in Irak dan dat hij oplost, en dat het hoog tijd wordt dat de Amerikanen vertrekken, maar dan hoeven er nog altijd niet zoveel mogelijk amerikanen dood.
Van die strekking dus.
Naar mijn idee zijn marokkanen (in marokko, daar ken ik er meer dan hier) juist heel tolerant naar NLs toe, en verwacht ik ook echt niet dat zij zullen gaan zeggen "oh, jij bent Nederlandse, je bent hier nu niet meer gewenst omdat een andere Nederlander een beledigende film voor mij heeft gemaakt". Misschien verkeer ik in Marokko in 'n juist hele liberale omgeving, dat kan zijn. Ik heb echt de indruk dat het grootste deel van de mensen wel een tegenwoordigheid van geest heeft om niet een heel land iets aan te rekenen wat één kerel met een raar kapsel in het openbaar doet en zegt. Maar misschien is dat juist heel naïef, geen idee.
Want wat ik wel merk is dat alle marokkanen die ik ken bv. anti-Bush zijn (wie niet tegenwoordig?), maar aan de andere kant de aanslagen op 11 september zeker echt niet goedkeuren, net als andere terroristische aanslagen. Ja, ze vinden dat Bush meer ellende aanricht in Irak dan dat hij oplost, en dat het hoog tijd wordt dat de Amerikanen vertrekken, maar dan hoeven er nog altijd niet zoveel mogelijk amerikanen dood.
Van die strekking dus.
vrijdag 7 maart 2008 om 13:42
Ik moet eigenlijk beginnen met werk, maar dit is veel leuker
Habibi heeft in het verleden al erg veel vrouwen gehad Dus hij kan er nu niet echt meer van wakker liggen idd. Vertrouw hem daarin ook wel echt (en eerlijk is eerlijk als hij daar wel iets doet en ik weet het niet dan is het toch wat niet weet wat niet deert). Dus maak me daar geen zorgen om.
Mijn vader vindt Habibi leuk. Maar de situatie van niet voorstellen enz vind hij wel wat ingewikkelder. Hij wil het daar weleens met hem over hebben, maar dat moment is er nog nooit van gekomen Mijn vader vindt wel dat ik Habibi naar Thailand moet laten gaan en hij ziet het probleem ook niet zo, mits we wel verder gaan met de plannen die we hadden voor Marokko. Mijn vader gelooft er namelijk heilig in dat dat kan gaan werken. Maar het idee is ook om hier mee verder te gaan,. Ik wil mijn tijd in NL gebruiken om met met de website bezig te houden, veel van de andere dingen hebben wel al gedaan.
Dus maw, hij vind het hele Thailand idee prima, hij vindt Habibi prima, hij vindt Habibi prima voor mij, maar hij wil ook dat Habibi gaat denken wat verder det toekomst in. En toen ik gisteren zei dat ik misschien maar helemaal geen kinderen moet gaan proberen te krijgen, kreeg hij een hartverzakking. "Ik ben al zo oud en ik ben nog steeds geen opa!" Zo kom je nog eens wat te weten: mijn vader wil wel opa worden en hoe sneller hoe beter.
Habibi heeft in het verleden al erg veel vrouwen gehad Dus hij kan er nu niet echt meer van wakker liggen idd. Vertrouw hem daarin ook wel echt (en eerlijk is eerlijk als hij daar wel iets doet en ik weet het niet dan is het toch wat niet weet wat niet deert). Dus maak me daar geen zorgen om.
Mijn vader vindt Habibi leuk. Maar de situatie van niet voorstellen enz vind hij wel wat ingewikkelder. Hij wil het daar weleens met hem over hebben, maar dat moment is er nog nooit van gekomen Mijn vader vindt wel dat ik Habibi naar Thailand moet laten gaan en hij ziet het probleem ook niet zo, mits we wel verder gaan met de plannen die we hadden voor Marokko. Mijn vader gelooft er namelijk heilig in dat dat kan gaan werken. Maar het idee is ook om hier mee verder te gaan,. Ik wil mijn tijd in NL gebruiken om met met de website bezig te houden, veel van de andere dingen hebben wel al gedaan.
Dus maw, hij vind het hele Thailand idee prima, hij vindt Habibi prima, hij vindt Habibi prima voor mij, maar hij wil ook dat Habibi gaat denken wat verder det toekomst in. En toen ik gisteren zei dat ik misschien maar helemaal geen kinderen moet gaan proberen te krijgen, kreeg hij een hartverzakking. "Ik ben al zo oud en ik ben nog steeds geen opa!" Zo kom je nog eens wat te weten: mijn vader wil wel opa worden en hoe sneller hoe beter.