Kinderen
alle pijlers
Het succes van mijn opvoeding
woensdag 28 maart 2012 om 09:04
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
woensdag 28 maart 2012 om 11:05
quote:Katherina schreef op 28 maart 2012 @ 11:01:
[...]
Maar kinderen praten onderling, ze zijn er snel genoeg achter dat iedereen bij de vraag met wie ze niet willen spelen Pieter heeft ingevuld.Dat hebben wij inderdaad ook eens meegemaakt. Wat bleek nou: Popiejopie nummer 1 wilde graag weten hoe de anderen over hem dacht. De kinderen in de klas hadden gezegd dat ze hem als positief hadden gekozen. In de resultaten stond echter dat niemand met hem wilde spelen of werken. De meeste kinderen waren 'bang' voor hem. Kinderen praten onderling ja, maar ze durven niet altijd echt hun mening te geven en praten mee met elkaar is mijn ervaring.
[...]
Maar kinderen praten onderling, ze zijn er snel genoeg achter dat iedereen bij de vraag met wie ze niet willen spelen Pieter heeft ingevuld.Dat hebben wij inderdaad ook eens meegemaakt. Wat bleek nou: Popiejopie nummer 1 wilde graag weten hoe de anderen over hem dacht. De kinderen in de klas hadden gezegd dat ze hem als positief hadden gekozen. In de resultaten stond echter dat niemand met hem wilde spelen of werken. De meeste kinderen waren 'bang' voor hem. Kinderen praten onderling ja, maar ze durven niet altijd echt hun mening te geven en praten mee met elkaar is mijn ervaring.
woensdag 28 maart 2012 om 11:06
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 09:04:
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?Vind je zelf ook niet een beetje dat je in deze alinea zelf als een kind klinkt?
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?Vind je zelf ook niet een beetje dat je in deze alinea zelf als een kind klinkt?
woensdag 28 maart 2012 om 11:06
quote:twilight123 schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
[...]
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!Alleen de uitkomsten van je eigen kind worden wel eens met je besproken. In het geval van dit meisje wist de moeder dat niemand haar gekozen had. Zij vertelde dit bij het schoolhek aan één ieder die het horen wilde.
[...]
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!Alleen de uitkomsten van je eigen kind worden wel eens met je besproken. In het geval van dit meisje wist de moeder dat niemand haar gekozen had. Zij vertelde dit bij het schoolhek aan één ieder die het horen wilde.
woensdag 28 maart 2012 om 11:08
woensdag 28 maart 2012 om 11:09
Je zegt je kinderen te steunen als zij thuiskomen met dit soort verhalen. Maar bevestig je hun gevoelens niet extra door er zo over in te zitten?
Je kan ook met je kinderen er wat luchtiger over praten. En ook de aandacht vestigen op de positieve kanten van de 'niet-leuke' kinderen..
Mijn ouders zeiden altijd als ik over iets dergelijks klaagde:
''Tja het is geven en nemen in het leven. Maar het is meestal 'geven'...''
Een mooie, wijze uitspraak vind ik, heb er tot op de dag vandaag nog steeds iets aan!
Je kan ook met je kinderen er wat luchtiger over praten. En ook de aandacht vestigen op de positieve kanten van de 'niet-leuke' kinderen..
Mijn ouders zeiden altijd als ik over iets dergelijks klaagde:
''Tja het is geven en nemen in het leven. Maar het is meestal 'geven'...''
Een mooie, wijze uitspraak vind ik, heb er tot op de dag vandaag nog steeds iets aan!
woensdag 28 maart 2012 om 11:10
Sandt, nog maar een keer hoor, misschien dat je dan doorhebt dat de wereld niet om jou bloedjes draait: Hoe zou je de inzet van de leerkracht vinden als jou kind gepest werd en buiten de groep viel?
Probeer er nu boven te staan, en ga niet zo mee in het non-verdriet van je kinderen! Jij bent toch volwassen? Behandel dit dan ook volwassen, en niet als één van de pubers uit het groepje.
Probeer er nu boven te staan, en ga niet zo mee in het non-verdriet van je kinderen! Jij bent toch volwassen? Behandel dit dan ook volwassen, en niet als één van de pubers uit het groepje.
woensdag 28 maart 2012 om 11:11
Ik vind je veel empathie missen naar het andere meisje.
Hoe leuk denk je dat het is om uitgesloten te worden, vervolgens moeten omgaan met mensen die je eigenlijk uitkotsen (want zo sterk voelt dat), en vervolgens doen de volwassen(!) ouders nog eens precies hetzelfde. En vinden het zo belangrijk dat ze zelfs nog eens speciaal met de juf gaan praten erover.
Meer ongewenst kun je je niet voelen in de wereld denk ik. En het enige waar jij mee inzit is dat dochter vriendelijk moet doen en niet mag pesten?
Hoe leuk denk je dat het is om uitgesloten te worden, vervolgens moeten omgaan met mensen die je eigenlijk uitkotsen (want zo sterk voelt dat), en vervolgens doen de volwassen(!) ouders nog eens precies hetzelfde. En vinden het zo belangrijk dat ze zelfs nog eens speciaal met de juf gaan praten erover.
Meer ongewenst kun je je niet voelen in de wereld denk ik. En het enige waar jij mee inzit is dat dochter vriendelijk moet doen en niet mag pesten?
woensdag 28 maart 2012 om 11:11
woensdag 28 maart 2012 om 11:13
Sandt, lees jezelf eens terug! Laat je dochter deze dingetjes zelf oplossen. Waarom maak jij je druk over een meisje dat aangeeft bij je dochters groepje te willen horen? Daar heb jij toch verder helemaal niks mee te maken? Je bent zelf toch geen puber meer?
Sorry niet mijn bedoeling om lullig tegen je te zijn maar ik heb het gevoel dat je heel veel goede posts van medeforummers gewoon langs je heen laat gaan en je maar blijft focussen op de details van je dochter haar vriendenclubje.
Sorry niet mijn bedoeling om lullig tegen je te zijn maar ik heb het gevoel dat je heel veel goede posts van medeforummers gewoon langs je heen laat gaan en je maar blijft focussen op de details van je dochter haar vriendenclubje.
woensdag 28 maart 2012 om 11:15
5 Meidenvenijn
Zoals gezegd pesten meisjes meestal door middel van sociale relaties. In meidengroepen heerst er vaak een ‘koningin’. Dit populaire meisje omringt zich met hofdames en trouwe onderdanen. Zij bepaalt wie bij haar club hoort en wie niet. In elke klas of meidengroep zijn in meer of mindere mate deze typische meidenrollen van koningin, hofdame en onderdaan te herkennen. Het machtsspel van de koningin en haar hofkliek leidt altijd tot probleemsituaties, zoals (online) roddelen, pesten en buitensluiten.
Typisch meidengedrag is:
• samenklitten in groepjes
• anderen buitensluiten
• elkaar manipuleren
• aantrekken-afstoten
• aardig doen, behalve tegen…
• dreigen: ‘als jij met haar speelt, dan ben ik je vriendin niet meer’
• elkaar negeren, uitlachen, in de steek laten
• aardig één-op-één, onaardig in een groep
• naar elkaar staren
• onderling fluisteren, briefjes doorgeven
• iemands uiterlijk voorzien van ongevraagd commentaar
• vriendjes afpikken... en dit alles buiten het zicht van volwassenen!
Deze gedragingen, die plaats vinden buiten het zicht van volwassenen, zorgen ervoor dat een machtssysteem op een subtiele wijze tot stand komt en vooral ook in stand wordt gehouden.
(uit: "koningen en krengen" anke visser aps/ppsi 2006)
Zoals gezegd pesten meisjes meestal door middel van sociale relaties. In meidengroepen heerst er vaak een ‘koningin’. Dit populaire meisje omringt zich met hofdames en trouwe onderdanen. Zij bepaalt wie bij haar club hoort en wie niet. In elke klas of meidengroep zijn in meer of mindere mate deze typische meidenrollen van koningin, hofdame en onderdaan te herkennen. Het machtsspel van de koningin en haar hofkliek leidt altijd tot probleemsituaties, zoals (online) roddelen, pesten en buitensluiten.
Typisch meidengedrag is:
• samenklitten in groepjes
• anderen buitensluiten
• elkaar manipuleren
• aantrekken-afstoten
• aardig doen, behalve tegen…
• dreigen: ‘als jij met haar speelt, dan ben ik je vriendin niet meer’
• elkaar negeren, uitlachen, in de steek laten
• aardig één-op-één, onaardig in een groep
• naar elkaar staren
• onderling fluisteren, briefjes doorgeven
• iemands uiterlijk voorzien van ongevraagd commentaar
• vriendjes afpikken... en dit alles buiten het zicht van volwassenen!
Deze gedragingen, die plaats vinden buiten het zicht van volwassenen, zorgen ervoor dat een machtssysteem op een subtiele wijze tot stand komt en vooral ook in stand wordt gehouden.
(uit: "koningen en krengen" anke visser aps/ppsi 2006)
woensdag 28 maart 2012 om 11:15
quote:Suy schreef op 28 maart 2012 @ 11:13:
Sandt, lees jezelf eens terug! Laat je dochter deze dingetjes zelf oplossen. Waarom maak jij je druk over een meisje dat aangeeft bij je dochters groepje te willen horen? Daar heb jij toch verder helemaal niks mee te maken? Je bent zelf toch geen puber meer?
Sorry niet mijn bedoeling om lullig tegen je te zijn maar ik heb het gevoel dat je heel veel goede posts van medeforummers gewoon langs je heen laat gaan en je maar blijft focussen op de details van je dochter haar vriendenclubje.Dit dus. Op mij komt het ook over alsof je via je dochter je meedoet aan het hele gedoe.
Sandt, lees jezelf eens terug! Laat je dochter deze dingetjes zelf oplossen. Waarom maak jij je druk over een meisje dat aangeeft bij je dochters groepje te willen horen? Daar heb jij toch verder helemaal niks mee te maken? Je bent zelf toch geen puber meer?
Sorry niet mijn bedoeling om lullig tegen je te zijn maar ik heb het gevoel dat je heel veel goede posts van medeforummers gewoon langs je heen laat gaan en je maar blijft focussen op de details van je dochter haar vriendenclubje.Dit dus. Op mij komt het ook over alsof je via je dochter je meedoet aan het hele gedoe.
woensdag 28 maart 2012 om 11:16
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
[...]
In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.Dit is toch van de gekke? Als je niet met iemand om wil gaan dan moet dat toch niet afgedwongen worden? Je dochter is 14, niet 5.
[...]
In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.Dit is toch van de gekke? Als je niet met iemand om wil gaan dan moet dat toch niet afgedwongen worden? Je dochter is 14, niet 5.
woensdag 28 maart 2012 om 11:16
quote:geheimtaal schreef op 28 maart 2012 @ 11:04:
[...]
Sandt, nogmaals, deze vraag.Nou, dat lijkt mij ook vreselijk maar deze oplossing zou de mijne in dat geval ook niet zijn. Ik heb ook steeds gezegd dat ze haar best moest doen voor dit meisje, maar inmiddels is er zo veel gebeurd. Dat ik het ook niet meer weet. Mijn dochter leidt er echt onder.
[...]
Sandt, nogmaals, deze vraag.Nou, dat lijkt mij ook vreselijk maar deze oplossing zou de mijne in dat geval ook niet zijn. Ik heb ook steeds gezegd dat ze haar best moest doen voor dit meisje, maar inmiddels is er zo veel gebeurd. Dat ik het ook niet meer weet. Mijn dochter leidt er echt onder.
woensdag 28 maart 2012 om 11:18
