Kinderen
alle pijlers
-U-
zaterdag 7 april 2012 om 23:12
zondag 8 april 2012 om 08:50
quote:whopper schreef op 08 april 2012 @ 08:43:
[...]
Hahahaha! Hoe formeel kun je zijn, dat je mensen aan gaat spreken op tutoyeren?
'Één keer kan gebeuren, maar als iemand blijft je'en en jou'en, dan krijgt hij dat wel te horen'. Whoehaaaa!Ja, da's wel heel erg idd... Vraag me af hoe ze achter haar rug over haar spreken. Hebben ze het misschien wel ironisch over 'hare koninklijke hoogheid'
[...]
Hahahaha! Hoe formeel kun je zijn, dat je mensen aan gaat spreken op tutoyeren?
'Één keer kan gebeuren, maar als iemand blijft je'en en jou'en, dan krijgt hij dat wel te horen'. Whoehaaaa!Ja, da's wel heel erg idd... Vraag me af hoe ze achter haar rug over haar spreken. Hebben ze het misschien wel ironisch over 'hare koninklijke hoogheid'
zondag 8 april 2012 om 08:53
quote:elninjoo schreef op 08 april 2012 @ 08:50:
[...]
Ja, da's wel heel erg idd... Vraag me af hoe ze achter haar rug over haar spreken. Hebben ze het misschien wel ironisch over 'hare koninklijke hoogheid' Guttegut, het is blijkbaar erg moeilijk voor sommige mensen om buiten hun eigen kaders te denken.
[...]
Ja, da's wel heel erg idd... Vraag me af hoe ze achter haar rug over haar spreken. Hebben ze het misschien wel ironisch over 'hare koninklijke hoogheid' Guttegut, het is blijkbaar erg moeilijk voor sommige mensen om buiten hun eigen kaders te denken.
zondag 8 april 2012 om 08:56
Zouden jullie mijn quotes wel willen verwijderen, dan doe ik dat zo ook met mijn reactie.
Nee, werkt in die zin niet door in m'n privéleven. Dan mag iedereen me noemen zoals ze willen. Wel is het zo dat ik altijd wat ouder wordt geschat dan ik werkelijk ben, waardoor het al snel 'u' was. Maar dat maakt me dus niet uit.
Nee, werkt in die zin niet door in m'n privéleven. Dan mag iedereen me noemen zoals ze willen. Wel is het zo dat ik altijd wat ouder wordt geschat dan ik werkelijk ben, waardoor het al snel 'u' was. Maar dat maakt me dus niet uit.
zondag 8 april 2012 om 10:43
quote:whopper schreef op 08 april 2012 @ 08:43:
[...]Hahahaha! Hoe formeel kun je zijn, dat je mensen aan gaat spreken op tutoyeren? 'Één keer kan gebeuren, maar als iemand blijft je'en en jou'en, dan krijgt hij dat wel te horen'. Whoehaaaa!
Valt dit nou onder "respect zit hem niet in het woordje u"?
Ik bedoel: mensen die tegen vousvoyeren zijn, pretenderen altijd dat ze heel prettige omgangsvormen hebben en daar heus geen "u" voor hoeven te zeggen, want respect zit hem niet in het woordje u.
Nou, ik vond dit een zeer onbeschofte reactie, iemand uitlachen omdat ze zich laat vousvoyeren, omdat je je niet kunt voorstellen dat zoiets passend is in die setting.
En dan blijkt dat Astrape voor 100% gelijk heeft, en dan zou er in het kader van de prettige omgangsvormen misschien ook wel een "sorry voor het uitlachen" vanaf kunnen
[...]Hahahaha! Hoe formeel kun je zijn, dat je mensen aan gaat spreken op tutoyeren? 'Één keer kan gebeuren, maar als iemand blijft je'en en jou'en, dan krijgt hij dat wel te horen'. Whoehaaaa!
Valt dit nou onder "respect zit hem niet in het woordje u"?
Ik bedoel: mensen die tegen vousvoyeren zijn, pretenderen altijd dat ze heel prettige omgangsvormen hebben en daar heus geen "u" voor hoeven te zeggen, want respect zit hem niet in het woordje u.
Nou, ik vond dit een zeer onbeschofte reactie, iemand uitlachen omdat ze zich laat vousvoyeren, omdat je je niet kunt voorstellen dat zoiets passend is in die setting.
En dan blijkt dat Astrape voor 100% gelijk heeft, en dan zou er in het kader van de prettige omgangsvormen misschien ook wel een "sorry voor het uitlachen" vanaf kunnen
zondag 8 april 2012 om 11:30
Je hebt helemaal gelijk. Ik heb ook al gezegd dat het in die setting gewoon helemaal terecht is. Ik kom weinig in de rechtbank gelukkig, dus ik heb daar niet aan gedacht. Ik zou meer buiten mijn kaders kunnen denken, die aanwijzing heb ik wel opgepikt Overigens is het zo dat er natuurlijk meer mensen het op prijs stellen met 'u' aangesproken te worden, maar daar moet ik altijd wel erg om lachen. Sue me. Oh nee
zondag 8 april 2012 om 12:08
Dat siert je whopper.
Overigens vind ik dat er een veel te grote lading zit aan dat u zeggen. Alsof je daarmee iemand op een voetstuk zet,
In NL vinden we dat de standaard jij is, en je moet wel héél speciaal/oud/bijzonder zijn om u tegen te moeten zeggen, want oh oh oh wat schept dat een afstand.
Welnee. Je zou ook kunnen zeggen dat u de standaard is, en dat zegt niks bijzonders behalve dan dat het gewoon een beleefdheidsvorm is. Jij gebruik je dan voor intimi en kinderen. Kennelijk is dat meer zoals het in Dld is.
Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat het zo enorm veel afstand schept om alsjeblieft en dankjewel te zeggen. Of om sorry te zeggen. Dat soort beleefdheidsvormen vinden we heel normaal, ook bij intimi en ouders. Maar als je u zou zeggen dan is dat ineens vreselijk afstandelijk en zelfs lachwekkend. Waarom eigenlijk?
Overigens vind ik dat er een veel te grote lading zit aan dat u zeggen. Alsof je daarmee iemand op een voetstuk zet,
In NL vinden we dat de standaard jij is, en je moet wel héél speciaal/oud/bijzonder zijn om u tegen te moeten zeggen, want oh oh oh wat schept dat een afstand.
Welnee. Je zou ook kunnen zeggen dat u de standaard is, en dat zegt niks bijzonders behalve dan dat het gewoon een beleefdheidsvorm is. Jij gebruik je dan voor intimi en kinderen. Kennelijk is dat meer zoals het in Dld is.
Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat het zo enorm veel afstand schept om alsjeblieft en dankjewel te zeggen. Of om sorry te zeggen. Dat soort beleefdheidsvormen vinden we heel normaal, ook bij intimi en ouders. Maar als je u zou zeggen dan is dat ineens vreselijk afstandelijk en zelfs lachwekkend. Waarom eigenlijk?
zondag 8 april 2012 om 12:41
Het is mij volledig om het even. Al vind ik wel dat ik op een leeftijd gekomen ben waarop ik (oudere) mensen die mij tutoyeren ook tutoyeer. Vroeger zei ik soms nog wel "u" tegen vrienden van mijn ouders, maar dat doe ik tegenwoordig alleen nog als ze mij ook met "u" aanspreken. Dat doen ze zelden of nooit.
Tegen mensen die "u" blijven zeggen, zeg ik ook "u" (behalve tegen kinderen en pubers, en die hoeven tegen mij ook niet per se "u" te zeggen.) Ik vind dat wel degelijk getuigen van enige afstand, maar dat geeft toch niets? Je hoeft toch ook niet close te zijn met iedereen?
Tegen mensen die "u" blijven zeggen, zeg ik ook "u" (behalve tegen kinderen en pubers, en die hoeven tegen mij ook niet per se "u" te zeggen.) Ik vind dat wel degelijk getuigen van enige afstand, maar dat geeft toch niets? Je hoeft toch ook niet close te zijn met iedereen?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 8 april 2012 om 12:46
Ik snap dat ook niet zo goed Smormel. Hier op dit topic lees ik dat mensen zich er oud door voelen. Ik zou niet weten waarom ik me er oud door zou moeten voelen. Het is gewoon een omgangsvorm, niet meer dan dat.
Ik kan overigens nog wel veel meer situaties bedenken waarin ik iemand 'u' zou noemen, ongeacht de leeftijd van de persoon. In het ziekenhuis spreek ik een dokter aan met u. Als ik op straat zou worden staandegehouden door een politieagent, dan spreek ik die ook aan met 'u', ook al zou 'ie jonger zijn dan ik ben. Als ik bij de notaris zit, ga ik ook niet zitten tutoyeren. Zodra ik op werk "in the open" ben, spreek ik mensen die ik net daarvoor achter de schermen nog heb getutoyeerd, ook aan met 'u' en ' meneer', trouwens.
Ik vind het niet meer dan normaal om u te zeggen, voor mij is het de standaard. En omdat het mijn standaard is, voel ik me niet ineens oud als mensen ook zo met mij omgaan.
Ik kan overigens nog wel veel meer situaties bedenken waarin ik iemand 'u' zou noemen, ongeacht de leeftijd van de persoon. In het ziekenhuis spreek ik een dokter aan met u. Als ik op straat zou worden staandegehouden door een politieagent, dan spreek ik die ook aan met 'u', ook al zou 'ie jonger zijn dan ik ben. Als ik bij de notaris zit, ga ik ook niet zitten tutoyeren. Zodra ik op werk "in the open" ben, spreek ik mensen die ik net daarvoor achter de schermen nog heb getutoyeerd, ook aan met 'u' en ' meneer', trouwens.
Ik vind het niet meer dan normaal om u te zeggen, voor mij is het de standaard. En omdat het mijn standaard is, voel ik me niet ineens oud als mensen ook zo met mij omgaan.
zondag 8 april 2012 om 12:46
quote:Enn schreef op 07 april 2012 @ 23:14:
Ligt aan de toon waarop 'jij' gezegd wordt.
inderdaad!
Als mensen tegen oudere je zeggen vind ik niet zo erg echt jij zeggen klinkt vrij brutaal ook als dat tegen wat jongere word gezegd.
De eerste keer weet ik niet meer.
Toen ik 16 was en een blauwe maandag bij de appie heb gewerkt sprak men mij volgens mij ook weleens aan met u.
Nu bijna 15 jaar later word er volgens mij net zo vaak u als je gezegd (ligt aan de situatie)
Maar van mij mag dat afgeschaft worden net als in het engels iedereen you.
Iedereen is toch gelijk ongeacht leeftijd.
Ik zeg ook je tegen mijn oma maar inderdaad jij klinkt erg hard.
Ligt aan de toon waarop 'jij' gezegd wordt.
inderdaad!
Als mensen tegen oudere je zeggen vind ik niet zo erg echt jij zeggen klinkt vrij brutaal ook als dat tegen wat jongere word gezegd.
De eerste keer weet ik niet meer.
Toen ik 16 was en een blauwe maandag bij de appie heb gewerkt sprak men mij volgens mij ook weleens aan met u.
Nu bijna 15 jaar later word er volgens mij net zo vaak u als je gezegd (ligt aan de situatie)
Maar van mij mag dat afgeschaft worden net als in het engels iedereen you.
Iedereen is toch gelijk ongeacht leeftijd.
Ik zeg ook je tegen mijn oma maar inderdaad jij klinkt erg hard.
zondag 8 april 2012 om 13:11
quote:elninjoo schreef op 08 april 2012 @ 05:20:
[...]
In Duitsland is men juist erg spastisch met dat 'sie' en duurt het 'n eeuwigheid voor je eindelijk 'du' mag zeggen. In Nederland zegt men meestal gelijk na aangesproken te zijn met 'u' dat je wel 'jij' mag zeggen.
Dat is waar. Aan de andere kant zijn, juist door het Duzen en Siezen, in Duitsland de verhoudingen veel duidelijker. Duitsers die in Nederland komen wonen en werken, hebben het daar wel eens moeilijk mee. Op de werkvloer is bijvoorbeeld niet Frau Zus-en-zo de baas, maar ene "Helga" tegen wie je "je" en "jij" zegt, net als tegen je (andere) collega's.
In Duitsland is dat een signaal: "Helga" staat op gelijke voet met "Martha" en "Jan". Haar woorden wegen even zwaar als die van de (andere) collega's.
In Nederland echter staat "Helga" boven "Martha" en "Jan", zodat de eerste beter niet tegengesproken kan worden en de beide anderen eventueel wel.
De hiërarchie is dezelfde, maar de lijnen waarlangs die hiërarchie loopt zijn in Nederland minder zichtbaar.
[...]
In Duitsland is men juist erg spastisch met dat 'sie' en duurt het 'n eeuwigheid voor je eindelijk 'du' mag zeggen. In Nederland zegt men meestal gelijk na aangesproken te zijn met 'u' dat je wel 'jij' mag zeggen.
Dat is waar. Aan de andere kant zijn, juist door het Duzen en Siezen, in Duitsland de verhoudingen veel duidelijker. Duitsers die in Nederland komen wonen en werken, hebben het daar wel eens moeilijk mee. Op de werkvloer is bijvoorbeeld niet Frau Zus-en-zo de baas, maar ene "Helga" tegen wie je "je" en "jij" zegt, net als tegen je (andere) collega's.
In Duitsland is dat een signaal: "Helga" staat op gelijke voet met "Martha" en "Jan". Haar woorden wegen even zwaar als die van de (andere) collega's.
In Nederland echter staat "Helga" boven "Martha" en "Jan", zodat de eerste beter niet tegengesproken kan worden en de beide anderen eventueel wel.
De hiërarchie is dezelfde, maar de lijnen waarlangs die hiërarchie loopt zijn in Nederland minder zichtbaar.
