Het Indo-topic
vrijdag 13 april 2012 om 17:16
In 2007 is er al eens een dergelijk topic geweest, maar dat ging over Indo’s. Het zou leuk zijn als dit een topic werd VAN Indo’s.
Ik heb wel eens het gevoel dat bij veel Belanda’s de Indo-cultuur een beetje uit zicht begint te raken. De eerste generatie is natuurlijk aan het uitsterven, daarom wordt het steeds moeilijker nog verhalen uit de eerste hand te pakken te krijgen. De fameuze ‘tantes’ (die overigens, ook zo Indo, lang niet altijd familie hoeven te zijn) verdwijnen langzamerhand van het toneel en dat is ontzettend jammer, want velen van hen waren een soort bewakers van de cultuur.
Gelukkig wordt die cultuur toch nog wel op veel manieren overgedragen. Via de toko en de keuken, kijk maar in het Toko-topic op de Eten-pijler. Maar ook via festivals, zoals de jaarlijkse TongTong, lokaal georganiseerde pasars, die soms ware kumpulans worden van families, vrienden en kennissen. Of via mijn geliefde Werkgroep Indisch-Nederlandse Letteren van de letterenfaculteit in Leiden.
Maar er is niets zo ‘Indo’ (of Indonesisch for that matter) dan geschiedenis(sen) doorgeven door middel van verhalen. Ik vind het altijd leuk om te lezen dat de moeder van Yvonne Keuls haar nooit Yvonne noemde, maar ‘Angin’. “Want angin betekent wind, en de wind neemt de verhalen met zich mee”.
Het zou leuk zijn deze echt Indische traditie hier voort te zetten door hier je verhalen neer te zetten. Hoe gaat het toe in de Indo-families, de Indo-cultuur. Wat vind je leuk of juist niet leuk aan de muziek? Griezel je ook van line-dancen, of vind je het heerlijk?
Ik ben persoonlijk erg geïnteresseerd in WOII in Indonesië (toen nog Indië) en de bersiap.
Recepten en allerlei kook-wederwaardigheden en -vragen zijn ook zeer welkom, want de keuken, de dapur, is het hart van de Indo-cultuur.
Het spreekt natuurlijk vanzelf dat iedereen die iets met dit onderwerp heeft, van harte welkom is om mee te schrijven. Daar hoef je echt geen Indo voor te zijn. Dus voor iedereen: selamat datang!
Ik heb wel eens het gevoel dat bij veel Belanda’s de Indo-cultuur een beetje uit zicht begint te raken. De eerste generatie is natuurlijk aan het uitsterven, daarom wordt het steeds moeilijker nog verhalen uit de eerste hand te pakken te krijgen. De fameuze ‘tantes’ (die overigens, ook zo Indo, lang niet altijd familie hoeven te zijn) verdwijnen langzamerhand van het toneel en dat is ontzettend jammer, want velen van hen waren een soort bewakers van de cultuur.
Gelukkig wordt die cultuur toch nog wel op veel manieren overgedragen. Via de toko en de keuken, kijk maar in het Toko-topic op de Eten-pijler. Maar ook via festivals, zoals de jaarlijkse TongTong, lokaal georganiseerde pasars, die soms ware kumpulans worden van families, vrienden en kennissen. Of via mijn geliefde Werkgroep Indisch-Nederlandse Letteren van de letterenfaculteit in Leiden.
Maar er is niets zo ‘Indo’ (of Indonesisch for that matter) dan geschiedenis(sen) doorgeven door middel van verhalen. Ik vind het altijd leuk om te lezen dat de moeder van Yvonne Keuls haar nooit Yvonne noemde, maar ‘Angin’. “Want angin betekent wind, en de wind neemt de verhalen met zich mee”.
Het zou leuk zijn deze echt Indische traditie hier voort te zetten door hier je verhalen neer te zetten. Hoe gaat het toe in de Indo-families, de Indo-cultuur. Wat vind je leuk of juist niet leuk aan de muziek? Griezel je ook van line-dancen, of vind je het heerlijk?
Ik ben persoonlijk erg geïnteresseerd in WOII in Indonesië (toen nog Indië) en de bersiap.
Recepten en allerlei kook-wederwaardigheden en -vragen zijn ook zeer welkom, want de keuken, de dapur, is het hart van de Indo-cultuur.
Het spreekt natuurlijk vanzelf dat iedereen die iets met dit onderwerp heeft, van harte welkom is om mee te schrijven. Daar hoef je echt geen Indo voor te zijn. Dus voor iedereen: selamat datang!
maandag 16 april 2012 om 22:04
quote:Dickens schreef op 16 april 2012 @ 21:58:
En man kreeg vroeger wel eens zo n gemeen tikje van duim over wijsvinger tegen oorlel. Kennen jullie dat?Oh, de slentik, tegen je oor of nog 'liever', tegen je neus. Dat deed mijn oma, volbloed Nederlandse, maar dat had ze van de babu geleerd. Altijd prijs bij lastige kinderen!
En man kreeg vroeger wel eens zo n gemeen tikje van duim over wijsvinger tegen oorlel. Kennen jullie dat?Oh, de slentik, tegen je oor of nog 'liever', tegen je neus. Dat deed mijn oma, volbloed Nederlandse, maar dat had ze van de babu geleerd. Altijd prijs bij lastige kinderen!
maandag 16 april 2012 om 22:14
quote:Dickens schreef op 16 april 2012 @ 21:58:
En man kreeg vroeger wel eens zo n gemeen tikje van duim over wijsvinger tegen oorlel. Kennen jullie dat?
Auw ja...ik voel ze nog...zelfs de kat van vroeger was niet veilig voor mijn mams.
Overigens was ik een x heel ondeugend en er hing een paraplustok op mijn kamer zonder balijnen en stof dus gewoon die metalen stok aan een haakje voor het sluiten van een raampkje boven mijn balkon deur...mams was niet zo lang met haar 1.50....nou daar heeft ze me aardig mee op mijn billen geramd!!! Ik had hele blauwe striemen...kon meer dan een week niet zitten!!!
En man kreeg vroeger wel eens zo n gemeen tikje van duim over wijsvinger tegen oorlel. Kennen jullie dat?
Auw ja...ik voel ze nog...zelfs de kat van vroeger was niet veilig voor mijn mams.
Overigens was ik een x heel ondeugend en er hing een paraplustok op mijn kamer zonder balijnen en stof dus gewoon die metalen stok aan een haakje voor het sluiten van een raampkje boven mijn balkon deur...mams was niet zo lang met haar 1.50....nou daar heeft ze me aardig mee op mijn billen geramd!!! Ik had hele blauwe striemen...kon meer dan een week niet zitten!!!
maandag 16 april 2012 om 22:14
Voor degenen zonder app:
http://web.uvic.ca/hrd/indonesian/
Zo ben ik ook begonnen, erg leuk!! Universiteit van Victoria in Canada. Heel inzichtelijk, leuk om te doen en je leert snel. Aanrader!
http://web.uvic.ca/hrd/indonesian/
Zo ben ik ook begonnen, erg leuk!! Universiteit van Victoria in Canada. Heel inzichtelijk, leuk om te doen en je leert snel. Aanrader!
maandag 16 april 2012 om 22:27
Wat gaat het hier snél! En wat een boel herkenbare dingen! Ik ga toch eens aan mijn (zeer belanda) moeder vragen waar ze die Slentik heeft geleerd... Auw!
Kleine annecdote: eens in de zoveel tijd (tijdens vakanties) mochten we mee met papa in de warung kliling (Indische SRV-wagen). Dan kwam je dus bij zo'n 50 á 60 Indische families thuis om de bestelling op te nemen. Dan zagen ze mij (stel je voor: lange sliert spaghetti) en zeiden ze tegen mijn vader: Adoeh! Dat meisje heeft vast honger! Plempten me neer op een stoel en dan kreeg ik een bord vól eten voor mijn neus. Van paps mocht ik niet weigeren, want onbeleefd, dus ik werkte mij zo'n 10-15 keer per dag door verschillende énorme borden Indisch heen.... Met allemaal oma's en tante's om me heen, die in mijn wang knepen en hoopten dat ik een beetje zou uitdijen.... En dat deed ik helegaar niet, pas ná mijn 20ste (toen ik stopte in de lengte te schieten) kwam al dat Indisch in een keer op mijn botten... *huilt*
Kleine annecdote: eens in de zoveel tijd (tijdens vakanties) mochten we mee met papa in de warung kliling (Indische SRV-wagen). Dan kwam je dus bij zo'n 50 á 60 Indische families thuis om de bestelling op te nemen. Dan zagen ze mij (stel je voor: lange sliert spaghetti) en zeiden ze tegen mijn vader: Adoeh! Dat meisje heeft vast honger! Plempten me neer op een stoel en dan kreeg ik een bord vól eten voor mijn neus. Van paps mocht ik niet weigeren, want onbeleefd, dus ik werkte mij zo'n 10-15 keer per dag door verschillende énorme borden Indisch heen.... Met allemaal oma's en tante's om me heen, die in mijn wang knepen en hoopten dat ik een beetje zou uitdijen.... En dat deed ik helegaar niet, pas ná mijn 20ste (toen ik stopte in de lengte te schieten) kwam al dat Indisch in een keer op mijn botten... *huilt*
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
maandag 16 april 2012 om 22:29
And now for something completely different: hebben jullie alweer ervaring met Garuda-vluchten op Jakarta? Loopt dat een beetje? En kan je inderdaad een visum op Soekarno-Hatta of Denpasar krijgen, in plaats van die gruwelijke procedure hier via Den Haag te moeten doorlopen?
Ik krijg zo'n heimwee, ik wil proberen dit jaar weer te gaan. Ik haat KLM en Singapore Airlines is me, hoewel mijn ultieme favoriet, veel te duur.
Ik krijg zo'n heimwee, ik wil proberen dit jaar weer te gaan. Ik haat KLM en Singapore Airlines is me, hoewel mijn ultieme favoriet, veel te duur.
maandag 16 april 2012 om 22:31
quote:Hasse88 schreef op 16 april 2012 @ 22:27:
Wat gaat het hier snél! En wat een boel herkenbare dingen! Ik ga toch eens aan mijn (zeer belanda) moeder vragen waar ze die Slentik heeft geleerd... Auw!
Kleine annecdote: eens in de zoveel tijd (tijdens vakanties) mochten we mee met papa in de warung kliling (Indische SRV-wagen). Dan kwam je dus bij zo'n 50 á 60 Indische families thuis om de bestelling op te nemen. Dan zagen ze mij (stel je voor: lange sliert spaghetti) en zeiden ze tegen mijn vader: Adoeh! Dat meisje heeft vast honger! Plempten me neer op een stoel en dan kreeg ik een bord vól eten voor mijn neus. Van paps mocht ik niet weigeren, want onbeleefd, dus ik werkte mij zo'n 10-15 keer per dag door verschillende énorme borden Indisch heen.... Met allemaal oma's en tante's om me heen, die in mijn wang knepen en hoopten dat ik een beetje zou uitdijen.... En dat deed ik helegaar niet, pas ná mijn 20ste (toen ik stopte in de lengte te schieten) kwam al dat Indisch in een keer op mijn botten... *huilt*Arme Hasse, ik zie het gebeuren! Is het erg als ik er heel erg om moet lachen? Je schrijft geweldig!
Wat gaat het hier snél! En wat een boel herkenbare dingen! Ik ga toch eens aan mijn (zeer belanda) moeder vragen waar ze die Slentik heeft geleerd... Auw!
Kleine annecdote: eens in de zoveel tijd (tijdens vakanties) mochten we mee met papa in de warung kliling (Indische SRV-wagen). Dan kwam je dus bij zo'n 50 á 60 Indische families thuis om de bestelling op te nemen. Dan zagen ze mij (stel je voor: lange sliert spaghetti) en zeiden ze tegen mijn vader: Adoeh! Dat meisje heeft vast honger! Plempten me neer op een stoel en dan kreeg ik een bord vól eten voor mijn neus. Van paps mocht ik niet weigeren, want onbeleefd, dus ik werkte mij zo'n 10-15 keer per dag door verschillende énorme borden Indisch heen.... Met allemaal oma's en tante's om me heen, die in mijn wang knepen en hoopten dat ik een beetje zou uitdijen.... En dat deed ik helegaar niet, pas ná mijn 20ste (toen ik stopte in de lengte te schieten) kwam al dat Indisch in een keer op mijn botten... *huilt*Arme Hasse, ik zie het gebeuren! Is het erg als ik er heel erg om moet lachen? Je schrijft geweldig!
maandag 16 april 2012 om 22:34
maandag 16 april 2012 om 22:34
Je kan de taal ook leren op www.livemocha.com
Die vind ik wat toegankelijker...want van die link van daar net snap ik niks hoor!!! Ben niet zo pienter!!!
Die vind ik wat toegankelijker...want van die link van daar net snap ik niks hoor!!! Ben niet zo pienter!!!