Docenten en pesten

20-04-2012 04:12 135 berichten
Alle reacties Link kopieren
Net keek ik herhalingen van het porgramma gepest en elke keer weer wilden de scholen geen commentaar leveren. De meest gruwelijke verhalen kwamen naar boven, waar docenten constant alleen wegkeken. Pesten werd als plagen voorgesteld, ook al kwam een leerling elke dag wanhopig naar de docent omdat het alweer uitgescholden en geslagen was.



Ook ik ben jaren lang gepest en heb er behoorlijk wat psychische problemen aan overgehouden. Als je mij nu ziet, lijk ik niet meer op dat "lelijke" kind uit de brugklas. Ik vind dat ik er best goed uitzie, sta mijn mannetje (vrouwtje?;) ), ben intelligent en heb veel vrienden. Toch ben ik van binnen erg gebroken. Zo erg, dat ik een tijd terug last kreeg van een depressie. Ik slik medicatie en ik ben gediagnosticeerd met een persoonlijkheidsstoornis die ik heb ontwikkeld tijdens die helse jaren. Mijn docenten deden niks. Ik heb vooral erg nare herinneringen aan mijn mentrix uit de burgklassen, die mij buitensloot en achter mijn rug om belachelijk maakte. Als er weer problemen kwamen en mijn ouders naar school kwamen, gaf ze hen altijd te kennen dat het mijn schuld was omdat ik niet zo sociaal was. Ik ben geslagen, geschopt, er zijn spullen van mij gestolen, ik werd buitengesloten en uitgelachen. Ik had geen vrienden, was dit dan mijn verdiende loon omdat ik verlegen en teruggetrokken was?



Ik heb er over nagedacht mee te doen aan dit programma, maar ik heb mijn pesters inmiddels kunnen vergeven. Het waren veelal probleemjongeren, de jongens die mij pestten hadden problemen thuis, zaten al jong aan de drank en drugs en hebben veelal hun school niet afgemaakt of zijn flink afgestroomd. De meiden die mij pestten waren vooral meeloopsters, hun buitensluiten was ook erg naar, maar zij hebben zich later wel normaal gedragen. Mijn grootste wrok ligt vooral bij de docenten. Zeker omdat ik wel eens bijles geef, kan ik me niet voorstellen dat je iemand die jouw verantwoordelijkheid is, zo kan laten stikken. Zeker omdat er zoveel bewijs was en het veel verder ging dan een beetje plagen.



Het pesten hield rond de 4e op, maar toen had ik er al een basisschool tijd en middelbare school tijd aan pesten op zitten. Ik ben nu 5 jaar van school af en het echte pesten is zo'n 7 jaar terug, maar ik blijf die enorme woede voelen richting de leraren. Ik wil antwoorden op mijn vragen. Waarom hebben ze mij zo behandeld? Was het onmacht? Of vooral veel onwil? Want mijn docenten hadden het gewoon streng aan moeten pakken, maar in plaats daarvan was het wel makkelijk om een zondebok aan te wijzen.



Ik heb mijn oud mentrix gegoogled op social media, maar ik kan haar nergens meer vinden. Ik vind dat jammer, want ik had haar zo graag willen vragen wat er in godsnaam door haar hoofd spookte. Ik denk dat als ik haar tegen zou komen, ik haar niet iets aan zou willen doen, maar haar wel duidelijk zou willen maken dat wat zij deed gewoon niet normaal is.



Deze zomer schijnt er een reunie te zijn.Ik zit te twijfelen om te gaan, maar ik weet niet of er nog docenten van toen komen. Met mijn oud klasgenoten ( van na de brugklas) heb ik immers ofwel vriendelijk contact via facebook, of ik spreek ze gewoon niet meer omdat ik ze niet zo aardig vond. Echt gepest werd er niet meer na de 3e. De mensen uit de brugklas heb ik stuk voor stuk niet meer gezien na die jaren. Op een jongen na, maar dat was 5 jaar terug en die had toen flinke drugsproblemen. Hen kan ik het nog wel vergeven, maar die docenten niet.



Is het verstandig om daar heen te gaan? Hoe kan ik dit afsluiten? Ik weet donders goed dat een docent 30 leerlingen in bedwang moet houden, maar niet handelen als iemand jou persoonlijk om hulp vraagt vind ik in en in egoistisch en walgelijk.
nog even ter aanvulling:



Nog steeds is het soms lastig te signaleren. Vaak gebeurt het pesten in de pauzes, op de fiets of over msn/hyves etc..

leerlingen zijn vaak bang om er iets van te zeggen uit angst dat het erger wordt.

Als docent heb je het vaak druk met lessen, vergaderingen etc en valt het niet op in de lessen zelf.



Maar als een leerling het aangeeft en er gebeurt niets mee vind ik dat schandalig eigenlijk..
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 14:53:

Ik ben zelf vooral gepest op de middelbareschool.



Ik vind het vooral erg oneerlijk dat iemand die gepest is/word maar altijd moet gaan veranderen, terwijl er helemaal niets mis is met hem/haar. En dan nog.



Als iemand gaat schoppen of slaan omdat hem/haar door andere iets wordt aangedaan is niet direct een pestkop. Die andere zijn misschien juist de pesters.

Ik weet niet zo 123 een goede oplossing te verzinnen voor zo'n dergelijke dingen.En dat is ook meteen het probleem, er is niet 123 een oplossing. Ik signaleer dat er gepest wordt, ik zie wie de pester is, ik heb 100 klassengesprekken gevoerd. Kinderen die meelopen zijn veelal bang dat wanneer ze dit niet doen ze zelf gepest worden. Maar, wat dan, wat als gesprekken voeren/straf geven etc niet genoeg is? Ik zie het nu vanuit 2 kanten, vroeger was ik de gepeste, nu als leerkracht. En nu zie ik eigenlijk pas hoe machteloos je als leerkracht staat, vooral als ouders het probleem niet inzien/niet willen meewerken. Hoe boos en verdrietig ik ook wordt van pestgedrag, je staat als leerkracht soms ook met je rug tegen de muur.
Alle reacties Link kopieren
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 14:41:

[...]





klopt

Ik zelf vind de meelopers net zo erg en misschien wel veel erger dan de pesters zelf.

Want als ze niet meedoen dan is het pesten snel voorbij.

Maar daar zijn de meelopers zich vaak niet totaal niet van bewust. Want de pestkop doet het toch veel erger? Wat is hun aandeel nou eigenlijk? De meelopers onderschatten hun aandeel en tegelijk ook hun kracht om het pesten te kunnen stoppen.

Als die bewustwording er eenmaal is willen ze vaak wel op deze manier 'helpen'.
quote:mniekske schreef op 25 april 2012 @ 15:13:

[...]





En dat is ook meteen het probleem, er is niet 123 een oplossing. Ik signaleer dat er gepest wordt, ik zie wie de pester is, ik heb 100 klassengesprekken gevoerd. Kinderen die meelopen zijn veelal bang dat wanneer ze dit niet doen ze zelf gepest worden. Maar, wat dan, wat als gesprekken voeren/straf geven etc niet genoeg is? Ik zie het nu vanuit 2 kanten, vroeger was ik de gepeste, nu als leerkracht. En nu zie ik eigenlijk pas hoe machteloos je als leerkracht staat, vooral als ouders het probleem niet inzien/niet willen meewerken. Hoe boos en verdrietig ik ook wordt van pestgedrag, je staat als leerkracht soms ook met je rug tegen de muur.



Nog duidelijker er over zijn. En ook echt duidelijk zeggen wat voor ongelooflijk slechte mensen pesters en meelopers zijn en ook hun ouders als deze er niets mee willen doen.



Of ze gewoon geen les meer geven. Tenminste ik zou echt weigeren zo'n slechte mensen te helpen bij een goede toekomst.



Ik word er echt heel kwaad van.

Kijk IK kan geen 123 oplossing verzinnen voor een situatie die zich nu afspeelt waar ik de details niet van ken, en ik heb ook geen pedagogische opleiding gevolgd. Maar ik verwacht van mensen die dus wel midden in zo'n situatie op dit moment staan dat ze wel dingen kunnen verzinnen en ook zich hier voor 1000% inzetten om een einde te maken aan het pestgedrag en de pesters en meelopers (die dus net zo erg of veel erger zijn dan de pesters) zeer duidelijk vertellen en laten voelen hoe in en in slecht ze bezig zijn. En misschien hun hulp bieden als hun gedrag komt doordat hun ouders hun verwaarlozen (want dat komt heel vaak voor volgens mij).



Sorry voor mijn misschien wat overdreven of extreem overkomende reactie. Maar het maakt mij gewoon heel erg boos.

Het heeft mijn hele leven vernielt.
quote:nak schreef op 25 april 2012 @ 15:19:

[...]



Maar daar zijn de meelopers zich vaak niet totaal niet van bewust. Want de pestkop doet het toch veel erger? Wat is hun aandeel nou eigenlijk? De meelopers onderschatten hun aandeel en tegelijk ook hun kracht om het pesten te kunnen stoppen.

Als die bewustwording er eenmaal is willen ze vaak wel op deze manier 'helpen'.



Klopt vaak hebben ze dat niet door. Dit moet hun kenbaar worden gemaakt.

Je ziet dit eigenlijk met veel dingen. Mensen durven aan iets wat ze niet goed vinden geen einde te maken, bang voor gevolgen. Maar ze begrijpen niet dat ze juist samen sterk staan en dat juist als je met zijn alle er iets aan wilt doen dit gewoon lukt.

Vaak is het zo dat maar een enkeling opstapt en echt iets doet, en dat is helaas niet voldoende.



Jaren na mijn schooltijd op de school waar ik erg gepest ben geworden, heeft een meisje uit mijn klas haar excuses aangeboden. Zij peste niet, deed meestal redelijk normaal tegen me en ik ben ook wel eens bij haar thuis geweest. Maar ze vond dat ze haar excuses moest aanbieden. Want zij ze: Ik heb toen veel te weinig gedaan. Ik had je moeten helpen en steunen.

Ik vond het wel fijn om dat te horen.
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 15:22:

[...]





Nog duidelijker er over zijn. En ook echt duidelijk zeggen wat voor ongelooflijk slechte mensen pesters en meelopers zijn en ook hun ouders als deze er niets mee willen doen.



Of ze gewoon geen les meer geven. Tenminste ik zou echt weigeren zo'n slechte mensen te helpen bij een goede toekomst.



Ik word er echt heel kwaad van.

Kijk IK kan geen 123 oplossing verzinnen voor een situatie die zich nu afspeelt waar ik de details niet van ken, en ik heb ook geen pedagogische opleiding gevolgd. Maar ik verwacht van mensen die dus wel midden in zo'n situatie op dit moment staan dat ze wel dingen kunnen verzinnen en ook zich hier voor 1000% inzetten om een einde te maken aan het pestgedrag en de pesters en meelopers (die dus net zo erg of veel erger zijn dan de pesters) zeer duidelijk vertellen en laten voelen hoe in en in slecht ze bezig zijn. En misschien hun hulp bieden als hun gedrag komt doordat hun ouders hun verwaarlozen (want dat komt heel vaak voor volgens mij).



Sorry voor mijn misschien wat overdreven of extreem overkomende reactie. Maar het maakt mij gewoon heel erg boos.

Het heeft mijn hele leven vernielt.



Ik snap dat jij er kwaad van wordt gezien je eigen ervaring (hiervoor trouwens een dikke ontzettend rot dat je dit mee hebt moeten maken en er nu nog last van hebt)..



Maar... je kunt niet zomaar een kind onderwijs weigeren door pesten. Zeker als er hele groepen meedoen is dat geen oplossing.



Zelf ben ik ook gespest op de middelbare school, ik heb dit aangegeven aan de docenten. hun advies was: terug pesten.

Ik voelde me in de steek gelaten destijds..



Maar soms is er gewoon erg weinig aan te doen om het probleem onmiddelijk te stoppen, en al helemaal niet om alles terug te draaien. Als docent die je soms alles wat in je macht ligt en nóg blijft een kind buitengesloten worden.



Soms, en dus niet altijd, kan de slachtoffer (en ouders) veel doen om het minder te maken, of te laten stoppen. Door weerbaarheid te trainen en door een bepaalde manier van reageren.

Momenteel wordt een mentorleerling buitengesloten en gepest. Ik werk er hard aan om haar te helpen. Veel komt echter door haar eigen gedrag, wat weer voortvloeit uit haar thuissituatie. Om zo'n meisje écht te helpen zou ik haar thuissituatie moeten veranderen. Maar er is geen sprake van mishandeling en verwaarlozing dus kan ik weinig doen. Ik praat met de pesters en hun ouders, met de leerlingen los en met de klas, ik vraag haar vaak naar hoe het gaat en probeer haar écht te helpen.



Maar nogmaals: ik vind het heel erg dat jou dit overkomen is.

Maar niet alles ligt bij de docenten.



En wat mij ook opvalt is dat vaak de pesters ook een schrijnende thuissituatie hebben. Het meisje dat in dit geval pest loopt ook bij een hulpverlener voor haar eigen problemen thuis. Het is niet allemaal even zwart-wit als het soms lijkt.
Alle reacties Link kopieren
quote:yakigyoza schreef op 25 april 2012 @ 14:03:

Saartje, ik vind dat je teveel vanuit jezelf denkt. Het is maar gedoe in jouw ogen, "het gaat toch niet helpen". Zo laat je een kind in de steek dat jou als enige redding heeft in een klas vol pesters. .



ho, wacht even. Omdat ik vraag naar tips om het op te lossen, en zelf ook wat dingen aan draag waarvan ik denk dat ze juist averechts werken, vind ik het maar gedoe????? Juist... en daarom schrijf ik mee hier? Misschien he, heel misschien, zijn er wel docenten die juist wel wat willen doen, maar zie je dat zelf niet meer? Ik vind dat jij te veel vanuit jezelf denkt, en dat projecteert op anderen.

Ik kom hier in deze discussie, en stel me net als iedereen met zijn verhaal kwetsbaar op. Ik vertel dat ik het heel moeilijk vind als docent om pesten echt te stoppen, in plaats van tijdelijk. En dan zeg jij dat ik het maar gedoe vind? Sorry hoor, dat is echt een belabberde conclusie....



@Mniekske, ik ben het zo met je eens!



@flower, je ergens voor 10000% voor inzetten, is iets anders dan dat het ook slaagt. Docenten zijn net als jij mensen. Mensen die zelf ook dingen hebben meegemaakt. Mensen die ook gevoelens hebben. Mensen die net als jij tegen pesten zijn. Maar ook mensen die soms machteloos staan. Geen enkel pedagogisch boek of opleiding bied een pasklare oplossing voor elk pest probleem. Dus hoeveel ik ook mijn best doe, voor jou zal het altijd te weinig zijn. Alleen maar omdat pesten nog steeds bestaat. Omdat het altijd terug komt, en er altijd onschuldige mensen de dupe van zijn. Soms lukt het om het te stoppen, in ieder geval voor even. In het voorbeeld van de tas waar spullen uit gehaald werden als die gene naar het toillet zou gaan, ja dat kun je als docent stoppen. Maar er is helaas geen hapklare oplossing voor al het pesten, hoe graag ik die ook zou hebben.

Ik vroeg hier hoe to wilde dat haar docenten wel gereageerd zouden hebben. Dat zijn namelijk dan dingen waar ik als docent zelf wat mee zou kunnen. Maar er wordt gezegd dat docenten het moeten stoppen en kunnen ze dat niet, dan moeten ze ontslagen worden. Helaas geen antwoorden waar ik wat mee kan, ook omdat een standaard oplossing natuurlijk niet kan, maar wel hoe iemand graag gehad had dat er gereageerd werd.

Ergens werd trouwens gezegd dat je de pesters voor schande moest zetten voor de groep. Voor mij is dat absoluut geen oplossing, als docent ga ik absoluut geen leerlingen voor schut zetten voor hun groep, hoe naar die leerlingen ook zijn!
Alle reacties Link kopieren
quote:noodles schreef op 25 april 2012 @ 15:41:

[...]





En wat mij ook opvalt is dat vaak de pesters ook een schrijnende thuissituatie hebben. Het meisje dat in dit geval pest loopt ook bij een hulpverlener voor haar eigen problemen thuis. Het is niet allemaal even zwart-wit als het soms lijkt.



Dat wil ik geloven en pesten is ook een moeilijk probleem.

Dat deze pester het moeilijk heeft thuis en hulp nodig heeft is heel erg voor de pester.

Maar vanuit het gepeste kind gezien, moet hij/zij hiervan dan de duppe worden?

Pesten is een probleem dat door school / ouders en de klas als geheel aangepakt moet worden.

Als één van deze groepen niet mee wil/kan werken blijft het probleem voor het gepeste kind bestaan.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
quote:noodles schreef op 25 april 2012 @ 15:41:

[...]





Ik snap dat jij er kwaad van wordt gezien je eigen ervaring (hiervoor trouwens een dikke ontzettend rot dat je dit mee hebt moeten maken en er nu nog last van hebt)..



Maar... je kunt niet zomaar een kind onderwijs weigeren door pesten. Zeker als er hele groepen meedoen is dat geen oplossing.



Zelf ben ik ook gespest op de middelbare school, ik heb dit aangegeven aan de docenten. hun advies was: terug pesten.

Ik voelde me in de steek gelaten destijds..



Maar soms is er gewoon erg weinig aan te doen om het probleem onmiddelijk te stoppen, en al helemaal niet om alles terug te draaien. Als docent die je soms alles wat in je macht ligt en nóg blijft een kind buitengesloten worden.



Soms, en dus niet altijd, kan de slachtoffer (en ouders) veel doen om het minder te maken, of te laten stoppen. Door weerbaarheid te trainen en door een bepaalde manier van reageren.

Momenteel wordt een mentorleerling buitengesloten en gepest. Ik werk er hard aan om haar te helpen. Veel komt echter door haar eigen gedrag, wat weer voortvloeit uit haar thuissituatie. Om zo'n meisje écht te helpen zou ik haar thuissituatie moeten veranderen. Maar er is geen sprake van mishandeling en verwaarlozing dus kan ik weinig doen. Ik praat met de pesters en hun ouders, met de leerlingen los en met de klas, ik vraag haar vaak naar hoe het gaat en probeer haar écht te helpen.



Maar nogmaals: ik vind het heel erg dat jou dit overkomen is.

Maar niet alles ligt bij de docenten.



En wat mij ook opvalt is dat vaak de pesters ook een schrijnende thuissituatie hebben. Het meisje dat in dit geval pest loopt ook bij een hulpverlener voor haar eigen problemen thuis. Het is niet allemaal even zwart-wit als het soms lijkt.



Jij doet in iedergeval hetgeen je kan. En dat vind ik fijn om te lezen.



De meesten docenten bij mij op school deden niets en de directeur deed gewoon mee. Ze vonden het maar lastig. Nouja sommigen deden een heel klein beetje wel iets, ze accepteerde het als ik ze voor de les liet weten dat het me te veel werd en ik dus maar ging wandelen in het bos in plaats van naar de les te komen. Ook kon ik goed praten met de concierge.

Er werd wel verteld dat er gepraat was, maar dit was nooit gebeurd.

Er is mij ook nooit hulp aangeboden in de zin van trainingen of dergelijke.

In die tijd had ik eigenlijk alleen maar steun van mijn moeder. Mijn vader had het te druk met zijn eigen leven volgens mij en begreep er verder niets van.
quote:BJF33 schreef op 25 april 2012 @ 15:57:

[...]





Dat wil ik geloven en pesten is ook een moeilijk probleem.

Dat deze pester het moeilijk heeft thuis en hulp nodig heeft is heel erg voor de pester.

Maar vanuit het gepeste kind gezien, moet hij/zij hiervan dan de duppe worden?

Pesten is een probleem dat door school / ouders en de klas als geheel aangepakt moet worden.

Als één van deze groepen niet mee wil/kan werken blijft het probleem voor het gepeste kind bestaan.



Ja ik ben het met je eens dat het slachtoffer hier niet de dupe moet worden van de thuissituatie van de dader.

Elk geval is anders en zo is deze situatie ook niet zo simpel als het lijkt. In dit geval waren dader en slachtoffer eerst vriendinnen.

Doordat slachtoffer niet lekker in haar vel zit (moeder ernstig ziek, veel stress daardoor) reageert ze wat tja, hoe zal ik het zeggen.. Fel en sociaal onhandig, dader kan in dit geval weinig sympathie opbrengen door haar eigen thuissituatie, ze is zo erg met haar eigen sores bezig dat ze niet inziet.

En dát is nu vaak het probleem, in dit specifieke geval is het bijna logisch dat dit meisje nu gepest wordt, ze reageert al tijden heel fel en negatief in de klas en inmiddels zijn haar klasgenoten het helemaal zat. Niet dat dat iets goed praat, maar het maakt misschien wel duidelijk hoe zo'n situatie kan ontstaan.



Het blijft heel lastig..Morgen heb ik een gesprek met een van de daders en haar moeder.
Alle reacties Link kopieren
@noodles ik zou willen dat ik vroeger een lerares zoals jij of bijvoorbeeld @saartje84 had gehad.

Jullie doen je best en willen dit probleem aanpakken, zien het ook als een probleem.

In mijn tijd hoorde pesten er gewoon bij en waren kinderen hard klaar.

En zo oud ben ik echt niet ( uit 76)
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
@ Saartje : niet alle docenten zijn helaas tegen pesten. Er zijn er genoeg die gewoon doodleuk meedoen.



De pesters voor gek zetten is nooit een oplossing want dan doe je het zelf. En dan ben je feitelijk net zo slecht. Ik ben zo'n veel te aardig persoon die toen een docent een belachelijke opmerking maakte tegen de grootste pestkop dat ik daar iets van zei dat ik dat niet vond kunnen.



Je hoort ook vaak verhalen van mensen die gepest zijn die later zelf zijn gaan pesten. Die mensen vind ik helemaal slecht. Dan ben je vast niet echt gepest als je dit iemand wilt aandoen.



Je voor 1000% inzetten om het pesten te stoppen en te helpen zoveel als je kan is zeker genoeg. Want meer kan je niet doen. En als je je genoeg inzet en de hele school daar aan meewerkt kan ik me maar moeilijk voorstellen dat het pesten niet heel erg sterk minder wordt.

Maar doen wat je kan en het lukt niet is altijd 100 keer beter dan niets doen uiteraard he.



Wat docenten altijd kunnen doen, en wat misschien niet de oplossing is maar wel een beetje kan helpen is: Luisteren en diegene die gepest wordt serieus nemen. Laat merken dat hij/zij met je kan praten en dat je hem/haar wilt helpen/steunen. En doe het vooral niet af door simpel te zeggen, goh wat vervelend voor je, maarja dat gebeurd je moet gewoon met de andere meedoen.
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 16:15:

[...]





Jij doet in iedergeval hetgeen je kan. En dat vind ik fijn om te lezen.

Ja natuurlijk, en dat zal ik ook blijven doen, helaas kan ik het probleem alleen niet altijd oplossen.



De meesten docenten bij mij op school deden niets en de directeur deed gewoon mee. Ze vonden het maar lastig. Nouja sommigen deden een heel klein beetje wel iets, ze accepteerde het als ik ze voor de les liet weten dat het me te veel werd en ik dus maar ging wandelen in het bos in plaats van naar de les te komen. Ook kon ik goed praten met de concierge.

Er werd wel verteld dat er gepraat was, maar dit was nooit gebeurd.

Er is mij ook nooit hulp aangeboden in de zin van trainingen of dergelijke.

In die tijd had ik eigenlijk alleen maar steun van mijn moeder. Mijn vader had het te druk met zijn eigen leven volgens mij en begreep er verder niets van.Echt heel vervelend dat je helemaal niet geholpen werd destijds. gelukkig was je moeder er voor je, maar dat is natuurlijk niet genoeg.
quote:BJF33 schreef op 25 april 2012 @ 16:24:

@noodles ik zou willen dat ik vroeger een lerares zoals jij of bijvoorbeeld @saartje84 had gehad.

Jullie doen je best en willen dit probleem aanpakken, zien het ook als een probleem.

In mijn tijd hoorde pesten er gewoon bij en waren kinderen hard klaar.

En zo oud ben ik echt niet ( uit 76)



Dank je!

Het is ook een probleem en dit topic maakt maar weer eens duidelijk wat een effect pesten op de rest van je leven kan hebben.

Dat vertel ik mijn leerlingen ook vaak, dat slachtoffers van pesten hier vaak een leven lang last van hebben, en ik moet zeggen dat dát vaak wel indruk maakt.

Pubers zijn soms zó genadeloos, ze hebben geen enkel besef voor de consequenties van hun daden (hersenen nog niet volledig ontwikkeld).
quote:noodles schreef op 25 april 2012 @ 16:26:

[...]





Echt heel vervelend dat je helemaal niet geholpen werd destijds. gelukkig was je moeder er voor je, maar dat is natuurlijk niet genoeg.



Bedankt



Het is niet genoeg geweest nee. Ik heb vooral mijn hele pubertijd gemist hierdoor eigenlijk. Alle dingen die je daarin had moeten leren en moeten ontdekken en alle keuzes die je had moeten maken (qua opleiding/beroep enzo) heb ik gemist.
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 16:30:

[...]





Bedankt



Het is niet genoeg geweest nee. Ik heb vooral mijn hele pubertijd gemist hierdoor eigenlijk. Alle dingen die je daarin had moeten leren en moeten ontdekken en alle keuzes die je had moeten maken (qua opleiding/beroep enzo) heb ik gemist.



Ja dat kan ik me voorstellen, dat het pesten je hele middelbare schooltijd heeft overschaduwd. Zo zonde van je jeugd!



En nu? heb je er nog last van?
@Saartje: ik ben het in deze ook helemaal met jou eens. Ik wilde een soortgelijk verhaal gaan typen maar lees dat jij het op dit moment beter onder woorden kunt brengen dan ik.
Alle reacties Link kopieren
quote:noodles schreef op 25 april 2012 @ 16:29:

[...]





Dank je!

Het is ook een probleem en dit topic maakt maar weer eens duidelijk wat een effect pesten op de rest van je leven kan hebben.

Dat vertel ik mijn leerlingen ook vaak, dat slachtoffers van pesten hier vaak een leven lang last van hebben, en ik moet zeggen dat dát vaak wel indruk maakt.

Pubers zijn soms zó genadeloos, ze hebben geen enkel besef voor de consequenties van hun daden (hersenen nog niet volledig ontwikkeld).



Graag gedaan.

Flower heeft gelijk, het helpt als slachtoffer al als je merkt dat je serieus wordt genomen en dat men niet vind dat het hele probleem alleen maar aan jou ligt.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
Wat een goed topic eigenlijk.

Het is natuurlijk vreselijk dat jullie dit overkomen is, maar het is wél goed dat het hier besproken wordt en dat ik als docent toch weer wat leer.

Ik ga wekelijkse gesprekken houden met het bewuste meisje uit mijn klas, een luisterend oor bieden. Misschien ben ik nu te oplossingsgericht bezig. Naast het verzamelen van de feiten en het aanspreken van daders en ouders ga ik vooral ook luisteren.
quote:noodles schreef op 25 april 2012 @ 16:31:

[...]





Ja dat kan ik me voorstellen, dat het pesten je hele middelbare schooltijd heeft overschaduwd. Zo zonde van je jeugd!



En nu? heb je er nog last van?



Ja nog steeds heel erg.

Omdat ik veel dingen dus niet geleerd ervaren heb ben ik telkens nog een buitenbeentje en is het op werksituaties niet veel beter soms.

Ik werk nu ook niet en opleidingen die ik geprobeerd heb lukte niet.

Ik wil wel heel graag allerlei dingen gaan doen, maar ik durf eigenlijk gewoon niet meer.
quote:noodles schreef op 25 april 2012 @ 16:29:

[...]





Dank je!

Het is ook een probleem en dit topic maakt maar weer eens duidelijk wat een effect pesten op de rest van je leven kan hebben.

Dat vertel ik mijn leerlingen ook vaak, dat slachtoffers van pesten hier vaak een leven lang last van hebben, en ik moet zeggen dat dát vaak wel indruk maakt.

Pubers zijn soms zó genadeloos, ze hebben geen enkel besef voor de consequenties van hun daden (hersenen nog niet volledig ontwikkeld).



Ik heb in een klas (wel op de basisschool, toch anders) ook wel eens verteld wat het met mij heeft gedaan. Dat maakte toen toch wel indruk hoor, dat de juf dat zo gevoeld heeft etc. Maar goed, dan het je het natuurlijk over een hele andere doelgroep.



Dan wil ik toch nog even reageren: ik kan natuurlijk niet weigeren een kind onderwijs te geven omdat hij pest. Ieder kind heeft recht op onderwijs. En ja, ik weet ook dat ieder kind recht heeft op een veilige schooltijd en een pestloze schooltijd. Maar zie je het al voor je: ja mevrouw, uw kind krijgt vanaf vandaag geen onderwijs meer. Pas als hij stopt met pesten kan ik hem weer les geven. Dat is natuurlijk geen oplossing en in feite net zo hard pesten.
quote:mniekske schreef op 25 april 2012 @ 16:36:

[...]





Ik heb in een klas (wel op de basisschool, toch anders) ook wel eens verteld wat het met mij heeft gedaan. Dat maakte toen toch wel indruk hoor, dat de juf dat zo gevoeld heeft etc. Maar goed, dan het je het natuurlijk over een hele andere doelgroep.



Dan wil ik toch nog even reageren: ik kan natuurlijk niet weigeren een kind onderwijs te geven omdat hij pest. Ieder kind heeft recht op onderwijs. En ja, ik weet ook dat ieder kind recht heeft op een veilige schooltijd en een pestloze schooltijd. Maar zie je het al voor je: ja mevrouw, uw kind krijgt vanaf vandaag geen onderwijs meer. Pas als hij stopt met pesten kan ik hem weer les geven. Dat is natuurlijk geen oplossing en in feite net zo hard pesten.



Hier is heel duidelijk te lezen dat een gepest kind niet serieus wordt genomen. Jammer.



Tuurlijk kan je een kind het onderwijs niet ontzeggen. Maar het is zo oneerlijk dat een pester wel gewoon onderwijs krijgt en een gepest kind niet kan deelnemen eigenlijk, omdat het te bang is en dus maar wegblijft.
Echt bijna niemand nam het gepest worden serieus, de meeste wilde niet helpen. Ik heb op allerlei manieren aangeven hoe ernstig alles was en wat ik voelde enzo maar serieus werd ik niet genomen.

(en dan heb ik het niet enkel over docenten)
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 16:35:

[...]





Ja nog steeds heel erg.

Omdat ik veel dingen dus niet geleerd ervaren heb ben ik telkens nog een buitenbeentje en is het op werksituaties niet veel beter soms.

Ik werk nu ook niet en opleidingen die ik geprobeerd heb lukte niet.

Ik wil wel heel graag allerlei dingen gaan doen, maar ik durf eigenlijk gewoon niet meer. wat onzettend rot voor je!
quote:mniekske schreef op 25 april 2012 @ 16:36:

[...]



Dan wil ik toch nog even reageren: ik kan natuurlijk niet weigeren een kind onderwijs te geven omdat hij pest. Ieder kind heeft recht op onderwijs. En ja, ik weet ook dat ieder kind recht heeft op een veilige schooltijd en een pestloze schooltijd. Maar zie je het al voor je: ja mevrouw, uw kind krijgt vanaf vandaag geen onderwijs meer. Pas als hij stopt met pesten kan ik hem weer les geven. Dat is natuurlijk geen oplossing en in feite net zo hard pesten.Ja daar wringt de schoen inderdaad, ieder kind heeft inderdaad recht op onderwijs.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven