Kinderen
alle pijlers
peuter en echtscheiding
zaterdag 12 mei 2012 om 20:35
Sinds februari zijn mijn ex partner en ik uit elkaar.
Samen hebben wij een zoon van 2,5 , we gaan goed met elkaar om en hebben een cp-ouderschap.
We ondernemen af en toe nog samen dingen, kinderboerderij, ijsje eten, naar het bos.
Het leek heel goed te gaan, maar sinds een week of 2 merken wij , maar ook de leidsters van het kdv, dat zoon, verdrietiger is , met dingen gooit, moeilijk met naar bed gaan, kortom hij is " anders".
Om mij roept als hij bij papa is en om papa roept als hij bij mij is .
Kan het zijn dat het beter is dat wij geen dingen meer " samen " ondernemen? dit omdat het misschien wel heel verwarrend is??
Wat ik me wel kan voorstellen.
Ik maak me zorgen en bovenal voel ik me schuldig.
Ik wil dit sowieso gaan bespreken met het cb oid, maar wellicht dat iemand hier ervaring of tips heeft.
Samen hebben wij een zoon van 2,5 , we gaan goed met elkaar om en hebben een cp-ouderschap.
We ondernemen af en toe nog samen dingen, kinderboerderij, ijsje eten, naar het bos.
Het leek heel goed te gaan, maar sinds een week of 2 merken wij , maar ook de leidsters van het kdv, dat zoon, verdrietiger is , met dingen gooit, moeilijk met naar bed gaan, kortom hij is " anders".
Om mij roept als hij bij papa is en om papa roept als hij bij mij is .
Kan het zijn dat het beter is dat wij geen dingen meer " samen " ondernemen? dit omdat het misschien wel heel verwarrend is??
Wat ik me wel kan voorstellen.
Ik maak me zorgen en bovenal voel ik me schuldig.
Ik wil dit sowieso gaan bespreken met het cb oid, maar wellicht dat iemand hier ervaring of tips heeft.
zaterdag 12 mei 2012 om 21:40
Hier ook gescheiden en er is een pappahuis en een mammahuis. Kinderen wonen in beide huizen, hebben ook in beide huizen kamers en speelgoed. We doen ook nog steeds dingen met zijn allen. En dat werkt prima. Dat we als partners elkaar niet meer leuk vinden, wil niet zeggen dat we geen ouders meer kunnen zijn.
En wat Meds zegt, met 2,5 kan er van alles zijn. Het hoeft niet aan de scheiding te liggen.
En wat Meds zegt, met 2,5 kan er van alles zijn. Het hoeft niet aan de scheiding te liggen.
zaterdag 12 mei 2012 om 21:42
De dochter van een vriendin ( nu 9) was ook ruim 2 toen haar ouders uit elkaar gingen, ze zei me onlangs, dat ze zich er zo goed als niks van kan herinneren, wel gaf ze aan, zoals ze er nu in staat dat hoewel ze weet dat het bij dromen blijft ze hoopt dat papa en mama weer bij elkaar komen.
Dat stelde me een soort van gerust....dat ze het zich niet herinnerde....( en dit was nog wel een een hele nare scheiding)
Dat stelde me een soort van gerust....dat ze het zich niet herinnerde....( en dit was nog wel een een hele nare scheiding)
zaterdag 12 mei 2012 om 21:45
quote:missfiona schreef op 12 mei 2012 @ 21:40:
Hier ook gescheiden en er is een pappahuis en een mammahuis. Kinderen wonen in beide huizen, hebben ook in beide huizen kamers en speelgoed. We doen ook nog steeds dingen met zijn allen. En dat werkt prima. Dat we als partners elkaar niet meer leuk vinden, wil niet zeggen dat we geen ouders meer kunnen zijn.
En wat Meds zegt, met 2,5 kan er van alles zijn. Het hoeft niet aan de scheiding te liggen.Hoe oud waren jullie kinderen toen jullie gingen scheiden?
Hier ook gescheiden en er is een pappahuis en een mammahuis. Kinderen wonen in beide huizen, hebben ook in beide huizen kamers en speelgoed. We doen ook nog steeds dingen met zijn allen. En dat werkt prima. Dat we als partners elkaar niet meer leuk vinden, wil niet zeggen dat we geen ouders meer kunnen zijn.
En wat Meds zegt, met 2,5 kan er van alles zijn. Het hoeft niet aan de scheiding te liggen.Hoe oud waren jullie kinderen toen jullie gingen scheiden?
zaterdag 12 mei 2012 om 21:47
quote:amand1969 schreef op 12 mei 2012 @ 21:42:
Gevoelsmatig zeg ik dat het creëren van duidelijkheid het allerbelangrijkst is. En aangezien het kind nog maar 2 is, heeft uitleggen geen zin.
Uitsluitend door middel van jullie handelingen kun je duidelijkheid scheppen.Dat klinkt natuurlijk heel erg logisch...vandaar de twijfel....scheppen we onduidelijkheid??
Gevoelsmatig zeg ik dat het creëren van duidelijkheid het allerbelangrijkst is. En aangezien het kind nog maar 2 is, heeft uitleggen geen zin.
Uitsluitend door middel van jullie handelingen kun je duidelijkheid scheppen.Dat klinkt natuurlijk heel erg logisch...vandaar de twijfel....scheppen we onduidelijkheid??
zaterdag 12 mei 2012 om 21:50
quote:Lilith75 schreef op 12 mei 2012 @ 21:45:
[...]
Hoe oud waren jullie kinderen toen jullie gingen scheiden?Jongste was rond de twee jaar, de oudste was rond de elf jaar. Hier is het gewoon zoals het is. We hebben het zelf niet dramatischer gemaakt dan het was. Pappa ging verhuizen en we hebben met zijn allen het huis opgeknapt, de spullen voor de kinderkamers uitgezocht en de spullen van pappa verhuisd. Ze zijn net zo graag in het ene als in het andere huis en we (ex en ik) komen ook allebei in beide huizen indien nodig. Als ex hier bij de kinderen is (als ik weg moet ´s avonds bijvoorbeeld) dan is dat prima en andersom ook.
[...]
Hoe oud waren jullie kinderen toen jullie gingen scheiden?Jongste was rond de twee jaar, de oudste was rond de elf jaar. Hier is het gewoon zoals het is. We hebben het zelf niet dramatischer gemaakt dan het was. Pappa ging verhuizen en we hebben met zijn allen het huis opgeknapt, de spullen voor de kinderkamers uitgezocht en de spullen van pappa verhuisd. Ze zijn net zo graag in het ene als in het andere huis en we (ex en ik) komen ook allebei in beide huizen indien nodig. Als ex hier bij de kinderen is (als ik weg moet ´s avonds bijvoorbeeld) dan is dat prima en andersom ook.
zaterdag 12 mei 2012 om 21:53
quote:Lilith75 schreef op 12 mei 2012 @ 21:47:
[...]
Dat klinkt natuurlijk heel erg logisch...vandaar de twijfel....scheppen we onduidelijkheid??Ik denk het wel. Bij ons is er duidelijkheid; papa en mama zijn 2 gescheiden, maar constante factoren. Hoe jouw relatie met je ex ook zal gaan verlopen (het gaat niet beter worden, dat durf ik te stellen), de verdeling van de zorg voor jullie kind en daarmee de duidelijkheid voor jullie kind zal er niet door beïnvloed worden.
[...]
Dat klinkt natuurlijk heel erg logisch...vandaar de twijfel....scheppen we onduidelijkheid??Ik denk het wel. Bij ons is er duidelijkheid; papa en mama zijn 2 gescheiden, maar constante factoren. Hoe jouw relatie met je ex ook zal gaan verlopen (het gaat niet beter worden, dat durf ik te stellen), de verdeling van de zorg voor jullie kind en daarmee de duidelijkheid voor jullie kind zal er niet door beïnvloed worden.
zaterdag 12 mei 2012 om 21:56
Missfiona,
Zo is het hier ook gegaan, alleen ben ik verhuisd, hij helpt mij met de tuin , ik lap zijn ramen.
Maar even verder de toekomst in blijft dit ook als een van beide een nieuwe partner krijgt?
Als dit verandert dan is dat een klap voor een kind......en ben je verder van huis.
Ik heb al een klein lijstje met vragen voor een kinderpsycholoog...
Zo is het hier ook gegaan, alleen ben ik verhuisd, hij helpt mij met de tuin , ik lap zijn ramen.
Maar even verder de toekomst in blijft dit ook als een van beide een nieuwe partner krijgt?
Als dit verandert dan is dat een klap voor een kind......en ben je verder van huis.
Ik heb al een klein lijstje met vragen voor een kinderpsycholoog...
zaterdag 12 mei 2012 om 21:56
quote:amand1969 schreef op 12 mei 2012 @ 21:53:
[...]
Ik denk het wel. Bij ons is er duidelijkheid; papa en mama zijn 2 gescheiden, maar constante factoren. Hoe jouw relatie met je ex ook zal gaan verlopen (het gaat niet beter worden, dat durf ik te stellen), de verdeling van de zorg voor jullie kind en daarmee de duidelijkheid voor jullie kind zal er niet door beïnvloed worden.Hier werd de relatie na de scheiding juist wél beter. De partnerverwachtingen vielen weg en daarmee veel problemen en gedoe. Dat maakte juist dat er meer ruimte kwam voor de ouderverwachtingen. Scheiden was echt de beste beslissing die we (ik) ooit genomen hebben.
[...]
Ik denk het wel. Bij ons is er duidelijkheid; papa en mama zijn 2 gescheiden, maar constante factoren. Hoe jouw relatie met je ex ook zal gaan verlopen (het gaat niet beter worden, dat durf ik te stellen), de verdeling van de zorg voor jullie kind en daarmee de duidelijkheid voor jullie kind zal er niet door beïnvloed worden.Hier werd de relatie na de scheiding juist wél beter. De partnerverwachtingen vielen weg en daarmee veel problemen en gedoe. Dat maakte juist dat er meer ruimte kwam voor de ouderverwachtingen. Scheiden was echt de beste beslissing die we (ik) ooit genomen hebben.
zaterdag 12 mei 2012 om 21:56
quote:missfiona schreef op 12 mei 2012 @ 21:50:
[...]
Jongste was rond de twee jaar, de oudste was rond de elf jaar. Hier is het gewoon zoals het is. We hebben het zelf niet dramatischer gemaakt dan het was. Pappa ging verhuizen en we hebben met zijn allen het huis opgeknapt, de spullen voor de kinderkamers uitgezocht en de spullen van pappa verhuisd. Ze zijn net zo graag in het ene als in het andere huis en we (ex en ik) komen ook allebei in beide huizen indien nodig. Als ex hier bij de kinderen is (als ik weg moet ´s avonds bijvoorbeeld) dan is dat prima en andersom ook. Hoe lang bestaat deze situatie al?
[...]
Jongste was rond de twee jaar, de oudste was rond de elf jaar. Hier is het gewoon zoals het is. We hebben het zelf niet dramatischer gemaakt dan het was. Pappa ging verhuizen en we hebben met zijn allen het huis opgeknapt, de spullen voor de kinderkamers uitgezocht en de spullen van pappa verhuisd. Ze zijn net zo graag in het ene als in het andere huis en we (ex en ik) komen ook allebei in beide huizen indien nodig. Als ex hier bij de kinderen is (als ik weg moet ´s avonds bijvoorbeeld) dan is dat prima en andersom ook. Hoe lang bestaat deze situatie al?
zaterdag 12 mei 2012 om 22:01
Twee huizen is duidelijk genoeg. Door de gezamelijke uitstapjes breng je het kind terug naar zijn basis, papa en mama samen. De belangrijkste dingen in zijn leven dichtbij. daar is helemaal niks mis mee. Er gaat wel van alles mis als papa en mama nog samen wonen of soms samen slapen of als papa en mama verkering krijgen met andere stiefpapa's en stiefmama's
zaterdag 12 mei 2012 om 22:08
quote:sabbaticalmeds schreef op 12 mei 2012 @ 22:01:
Twee huizen is duidelijk genoeg. Door de gezamelijke uitstapjes breng je het kind terug naar zijn basis, papa en mama samen. De belangrijkste dingen in zijn leven dichtbij. daar is helemaal niks mis mee. Er gaat wel van alles mis als papa en mama nog samen wonen of soms samen slapen of als papa en mama verkering krijgen met andere stiefpapa's en stiefmama's
Dat dus, nu is dat niet aan de orde , maar wat de toekomst gaat brengen, weet je niet, ik kan me voorstellen dat mijn ex maar ik zelf ook tzt een andere partner krijgen.
In die optiek gezien zijn de gezamelijke uitstapjes niet zo handig.
Twee huizen is duidelijk genoeg. Door de gezamelijke uitstapjes breng je het kind terug naar zijn basis, papa en mama samen. De belangrijkste dingen in zijn leven dichtbij. daar is helemaal niks mis mee. Er gaat wel van alles mis als papa en mama nog samen wonen of soms samen slapen of als papa en mama verkering krijgen met andere stiefpapa's en stiefmama's
Dat dus, nu is dat niet aan de orde , maar wat de toekomst gaat brengen, weet je niet, ik kan me voorstellen dat mijn ex maar ik zelf ook tzt een andere partner krijgen.
In die optiek gezien zijn de gezamelijke uitstapjes niet zo handig.
zaterdag 12 mei 2012 om 22:10
Ik vind dat je wel dingen moet blijven doen wij zijn uit elkaar gegaan toen onze zoon 1 jaar was en ook hij had het rond die leeftijd dat hij als hij bij mij was papa wou en anders om.
Wij belden elkaar dan gewoon even en kon hij papa horen, of ik was gewoon heel duidelijk papa komt morgen wel even een kusje brengen.
Duidelijkheid kun je ook scheppen als je nog wel samen dingen doet!
Wij belden elkaar dan gewoon even en kon hij papa horen, of ik was gewoon heel duidelijk papa komt morgen wel even een kusje brengen.
Duidelijkheid kun je ook scheppen als je nog wel samen dingen doet!
zaterdag 12 mei 2012 om 22:12
quote:Lilith75 schreef op 12 mei 2012 @ 22:08:
[...]
Dat dus, nu is dat niet aan de orde , maar wat de toekomst gaat brengen, weet je niet, ik kan me voorstellen dat mijn ex maar ik zelf ook tzt een andere partner krijgen.
In die optiek gezien zijn de gezamelijke uitstapjes niet zo handig.Voor nu werkt het toch, wat straks is dat zie je wel later. Het maakt in ieder geval de overgang voor je kind wat geleidelijker. Niet de ene dag papa en mama nog samen en de volgende dag doen ze helemaal niks meer samen...
[...]
Dat dus, nu is dat niet aan de orde , maar wat de toekomst gaat brengen, weet je niet, ik kan me voorstellen dat mijn ex maar ik zelf ook tzt een andere partner krijgen.
In die optiek gezien zijn de gezamelijke uitstapjes niet zo handig.Voor nu werkt het toch, wat straks is dat zie je wel later. Het maakt in ieder geval de overgang voor je kind wat geleidelijker. Niet de ene dag papa en mama nog samen en de volgende dag doen ze helemaal niks meer samen...
zaterdag 12 mei 2012 om 22:12
quote:Lilith75 schreef op 12 mei 2012 @ 22:08:
[...]
Dat dus, nu is dat niet aan de orde , maar wat de toekomst gaat brengen, weet je niet, ik kan me voorstellen dat mijn ex maar ik zelf ook tzt een andere partner krijgen.
In die optiek gezien zijn de gezamelijke uitstapjes niet zo handig.
Dat ligt er maar aan wat voor afspraken je maakt als ouder, hier is het heel duidelijk ons kind vind het leuk als we samen nog dingen doen dat is het belangrijkst een eventuele nieuwe partner kan daar mee instemmen of niet en dan opstappen.
Kind gaat voor alles en dat zou een nieuwe partner moeten begrijpen, eventuele nieuwe partner is natuurlijk van beide kanten van harte welkom om dan mee te gaan we doen niet aan buiten sluiten natuurlijk want dat kun je niet maken.
[...]
Dat dus, nu is dat niet aan de orde , maar wat de toekomst gaat brengen, weet je niet, ik kan me voorstellen dat mijn ex maar ik zelf ook tzt een andere partner krijgen.
In die optiek gezien zijn de gezamelijke uitstapjes niet zo handig.
Dat ligt er maar aan wat voor afspraken je maakt als ouder, hier is het heel duidelijk ons kind vind het leuk als we samen nog dingen doen dat is het belangrijkst een eventuele nieuwe partner kan daar mee instemmen of niet en dan opstappen.
Kind gaat voor alles en dat zou een nieuwe partner moeten begrijpen, eventuele nieuwe partner is natuurlijk van beide kanten van harte welkom om dan mee te gaan we doen niet aan buiten sluiten natuurlijk want dat kun je niet maken.
zaterdag 12 mei 2012 om 22:14
Hier gaat iedereen gewoon met elkaar om. De band tussen ouder en kind was er voor de nieuwe partner en die band gaat bij ons voor. Nieuwe partner weet van tevoren waar hij/zij aan begint als je dat duidelijk maakt. Een nieuwe partner die het niet kan hebben dat zowel vader als moeder bij (noem maar even iets) het kerstfeest van kind op school aanwezig is, die heeft een probleem. De kinderen horen bij mij, ex hoort bij de kinderen. Ex hoort altijd bij mijn leven. We zijn samen verantwoordelijkheden aangegaan en die verdwijnen niet door een scheiding.
zaterdag 12 mei 2012 om 22:16
quote:priempje schreef op 12 mei 2012 @ 22:12:
[...]
Dat ligt er maar aan wat voor afspraken je maakt als ouder, hier is het heel duidelijk ons kind vind het leuk als we samen nog dingen doen dat is het belangrijkst een eventuele nieuwe partner kan daar mee instemmen of niet en dan opstappen.
Kind gaat voor alles en dat zou een nieuwe partner moeten begrijpen, eventuele nieuwe partner is natuurlijk van beide kanten van harte welkom om dan mee te gaan we doen niet aan buiten sluiten natuurlijk want dat kun je niet maken.Dat vind ik een mooie houding: de kinderen staan hierin centraal. En waarom ook niet, als alles in alle openheid wordt gedaan dan hebben nieuwe partners niks te vrezen.
[...]
Dat ligt er maar aan wat voor afspraken je maakt als ouder, hier is het heel duidelijk ons kind vind het leuk als we samen nog dingen doen dat is het belangrijkst een eventuele nieuwe partner kan daar mee instemmen of niet en dan opstappen.
Kind gaat voor alles en dat zou een nieuwe partner moeten begrijpen, eventuele nieuwe partner is natuurlijk van beide kanten van harte welkom om dan mee te gaan we doen niet aan buiten sluiten natuurlijk want dat kun je niet maken.Dat vind ik een mooie houding: de kinderen staan hierin centraal. En waarom ook niet, als alles in alle openheid wordt gedaan dan hebben nieuwe partners niks te vrezen.
zaterdag 12 mei 2012 om 22:16
Ik ben niet gescheiden. Dus daar heb ik geen ervaring mee. Wel heb ik twee zonen. Die rond die leeftijd beiden met dingen gingen gooien, opstandig waren en om papa of mama riepen bij afwezigheid van deze ouder. Ook herken ik problemen bij het naar bed brengen/ slapen.
Ik denk dat wat jullie doen heel goed is! In elk geval als jullie intentie is om dat langdurig in stand te houden. Bv altijd verjaardag van zoon samen vieren. Zo jiet stop dan meteen. Wel, dan doorgaan. Je kunt volgens mij niet achterhalen wat peuter gedrag is eb wat veroorzaakt word door jullie scheiding. Ik denk daarom dat het goed is naar jullie ouder instinct te luisteren en goede duidelijke afspraken met elkaar te maken en na te leven.
Ik denk dat wat jullie doen heel goed is! In elk geval als jullie intentie is om dat langdurig in stand te houden. Bv altijd verjaardag van zoon samen vieren. Zo jiet stop dan meteen. Wel, dan doorgaan. Je kunt volgens mij niet achterhalen wat peuter gedrag is eb wat veroorzaakt word door jullie scheiding. Ik denk daarom dat het goed is naar jullie ouder instinct te luisteren en goede duidelijke afspraken met elkaar te maken en na te leven.
zaterdag 12 mei 2012 om 22:18
Ook hier sinds februari uit elkaar, (drukke maand geweest zo te lezen) en 2 zonen, 6 en 2. We hebben ook geen ruzie, en ex eet hier 2 keer in de week mee, op zijn vrije dag komt hij vaak met de kids wat doen en in het weekend gaan ze vaak een nacht logeren. Hij heeft nog geen eigen woning, woont bij een vriend in dus echt een vast ritme qua logeren is er niet, moet allemaal net kunnen enzo. Ik heb hier nog geen verschil gemerkt in de kinderen. De oudste kan ik natuurlijk dingen uitleggen, en de jongste vraagt wel eens naar papa, maar zegt daar in dezelfde adem achteraan, papa is in eigen huis he mama. Ik denk niet dat het per definitie slecht is om samen dingen te blijven doen zolang voor de kinderen duidelijk is dat papa in zijn eigen huis slaapt en daar woont. De oudste wil graag dat papa ook een keer bij hem komt logeren, dan moet ie dus op een matras naast hem op de kamer. Kan niet zeggen dat ik daar naar uitkijk, maar als hij dat leuk vind, prima. Ik bijt wel even op mijn tanden.
Ik denk dat het uiteindelijk voor de jongste makkelijker gaat zijn dan de oudste, die heeft straks nog herinneringen aan hoe het was toen papa nog hier woonde, de jongste weet daar niks meer van als ie ouder is. Maar vooralsnog vragen ze hier nooit naar dit soort dingen, papa is gewoon in zijn eigen huis en op die dag is ie hier, en als ie op een andere dag langs komt zeg ik dat en dan is het goed.
En komt ie niet, is het ook goed.
Sterkte ermee!
Ik denk dat het uiteindelijk voor de jongste makkelijker gaat zijn dan de oudste, die heeft straks nog herinneringen aan hoe het was toen papa nog hier woonde, de jongste weet daar niks meer van als ie ouder is. Maar vooralsnog vragen ze hier nooit naar dit soort dingen, papa is gewoon in zijn eigen huis en op die dag is ie hier, en als ie op een andere dag langs komt zeg ik dat en dan is het goed.
En komt ie niet, is het ook goed.
Sterkte ermee!
zaterdag 12 mei 2012 om 22:20