Kinderen
alle pijlers
Ben ik te makkelijk?
dinsdag 12 juni 2012 om 19:42
Situatie:
Man en ik hebben een dochter van 7 jaar. Onze dochter is een sociaal, pittig, maar verantwoordelijk meisje die zich erg goed aan afspraken houdt. Ook lijkt ze zich goed bewust van eigen grenzen (wat kan ik, wat durf ik).
Dochter heeft een rustig, serieus, ietwat bangig vriendinnetje van bijna 8 jaar.
Samen mochten de meisjes van mij vandaag voor het eerst een speeltuintje iets verderop spelen. Dit speeltuintje ligt buiten het zicht in een rustige woonwijk (dorp), waar alleen bestemmingsverkeer komt, ca. 100-150 meter van ons huis.
Ik had met de meiden nog even de route gelopen, om er zeker van te zijn dat ze met de ogen dicht het huis terug konden vinden. Verder hele duidelijke afspraken gemaakt over de do's en dont's, een tasje met pakjes drinken (netjes in de prullenbak gooien) een wekkertje meegegeven die ik drie kwartier later had gezet en de meisjes uitgezwaaid.
Hoewel ik het zelf best spannend vond zo'n eerste keer, voelde ik me geen slechte onverantwoordelijke moeder. Drie kwartier later kwamen de meiden teruggehuppeld en ze vonden het erg leuk (en ook stoer) dat ze in het nieuwe speeltuintje hadden mogen spelen.
Echter, mijn man is het hier totaal niet mee eens en hier hebben we nu al de hele tijd ruzie over. Los van de ruzie, wil ik graag weten of ik nu echt te voorbarig ben, etc. Want dit is een punt (deels door de angststoornis van man) waar wij regelmatig tegenaan botsen en wat voor conflicten zorgt.
Man en ik hebben een dochter van 7 jaar. Onze dochter is een sociaal, pittig, maar verantwoordelijk meisje die zich erg goed aan afspraken houdt. Ook lijkt ze zich goed bewust van eigen grenzen (wat kan ik, wat durf ik).
Dochter heeft een rustig, serieus, ietwat bangig vriendinnetje van bijna 8 jaar.
Samen mochten de meisjes van mij vandaag voor het eerst een speeltuintje iets verderop spelen. Dit speeltuintje ligt buiten het zicht in een rustige woonwijk (dorp), waar alleen bestemmingsverkeer komt, ca. 100-150 meter van ons huis.
Ik had met de meiden nog even de route gelopen, om er zeker van te zijn dat ze met de ogen dicht het huis terug konden vinden. Verder hele duidelijke afspraken gemaakt over de do's en dont's, een tasje met pakjes drinken (netjes in de prullenbak gooien) een wekkertje meegegeven die ik drie kwartier later had gezet en de meisjes uitgezwaaid.
Hoewel ik het zelf best spannend vond zo'n eerste keer, voelde ik me geen slechte onverantwoordelijke moeder. Drie kwartier later kwamen de meiden teruggehuppeld en ze vonden het erg leuk (en ook stoer) dat ze in het nieuwe speeltuintje hadden mogen spelen.
Echter, mijn man is het hier totaal niet mee eens en hier hebben we nu al de hele tijd ruzie over. Los van de ruzie, wil ik graag weten of ik nu echt te voorbarig ben, etc. Want dit is een punt (deels door de angststoornis van man) waar wij regelmatig tegenaan botsen en wat voor conflicten zorgt.
dinsdag 12 juni 2012 om 20:46
Wat een goed idee, een wekkertje meegeven, dat ga ik ook doen.
Dochter van bijna 8 mag hier naar het speeltuintje verderop, met vriendinnetje, niét alleen.
Ze mag niet alleen oversteken of zomaar op zoek gaan of haar vriendinnen buiten zijn.
Zoon van 6 mag nog niet naar het speeltuintje, wel om het blok rondjes fietsen of steppen (blok is 6 huizen aan elkaar met steeg aan de achterkant). Als hij zijn zwemdiploma heeft mag hij misschien wat verder.
Dochter van 3 moet nog genoegen nemen met de achtertuin.
Dochter van bijna 8 mag hier naar het speeltuintje verderop, met vriendinnetje, niét alleen.
Ze mag niet alleen oversteken of zomaar op zoek gaan of haar vriendinnen buiten zijn.
Zoon van 6 mag nog niet naar het speeltuintje, wel om het blok rondjes fietsen of steppen (blok is 6 huizen aan elkaar met steeg aan de achterkant). Als hij zijn zwemdiploma heeft mag hij misschien wat verder.
Dochter van 3 moet nog genoegen nemen met de achtertuin.
dinsdag 12 juni 2012 om 20:48
quote:schouderklopje schreef op 12 juni 2012 @ 20:45:
Ik heb de ouders van vriendinnetje even gemaild met de vraag dit soort situaties even door te spreken en welke lijn ze graag willen dat ik daarin hanteer...
Mailen? Het is toch je buurvrouw? Dan loop je toch even naar binnen om dit soort dingen te bespreken voordat je eigenhandig besluit dat een kind van een ander uit jouw zicht naar een speeltuin gaat
Dit vind ik een rare manier van doen, sorry! Je wel druk maken om het welzijn van je eigen kind, maar niet dat van een ander (waar jij dus wel zorg voor draagt als het meisje bij jou speelt).
Ik heb de ouders van vriendinnetje even gemaild met de vraag dit soort situaties even door te spreken en welke lijn ze graag willen dat ik daarin hanteer...
Mailen? Het is toch je buurvrouw? Dan loop je toch even naar binnen om dit soort dingen te bespreken voordat je eigenhandig besluit dat een kind van een ander uit jouw zicht naar een speeltuin gaat
Dit vind ik een rare manier van doen, sorry! Je wel druk maken om het welzijn van je eigen kind, maar niet dat van een ander (waar jij dus wel zorg voor draagt als het meisje bij jou speelt).
dinsdag 12 juni 2012 om 20:50
quote:louisavuitton schreef op 12 juni 2012 @ 20:48:
[...]
Mailen? Het is toch je buurvrouw? Dan loop je toch even naar binnen om dit soort dingen te bespreken voordat je eigenhandig besluit dat een kind van een ander uit jouw zicht naar een speeltuin gaat?
Dit vind ik een rare manier van doen, sorry! Je wel druk maken om het welzijn van je eigen kind, maar niet dat van een ander (waar jij dus wel zorg voor draagt als het meisje bij jou speelt).Eh? Reageer je misschien met een reden zo opgefokt? Mijn buren en ik hebben geen verstandhouding van bij elkaar over de vloer komen. Mag dat ook?
[...]
Mailen? Het is toch je buurvrouw? Dan loop je toch even naar binnen om dit soort dingen te bespreken voordat je eigenhandig besluit dat een kind van een ander uit jouw zicht naar een speeltuin gaat?
Dit vind ik een rare manier van doen, sorry! Je wel druk maken om het welzijn van je eigen kind, maar niet dat van een ander (waar jij dus wel zorg voor draagt als het meisje bij jou speelt).Eh? Reageer je misschien met een reden zo opgefokt? Mijn buren en ik hebben geen verstandhouding van bij elkaar over de vloer komen. Mag dat ook?
dinsdag 12 juni 2012 om 20:53
quote:schouderklopje schreef op 12 juni 2012 @ 20:50:
[...]
Eh? Reageer je misschien met een reden zo opgefokt? Mijn buren en ik hebben geen verstandhouding van bij elkaar over de vloer komen. Mag dat ook?
Ik opgefokt? Omdat ik een kritische vraag aan je stel? Ik kom ook niet gauw bij de buren over de vloer, maar ik bel wel even aan als ik iets over de kinderen wil bespreken die wel vaak bij elkaar over de vloer komen.
En het valt mij op dat als je geen 'schouderklopje' krijgt, jij opgefokt reageert. En niet andersom!
[...]
Eh? Reageer je misschien met een reden zo opgefokt? Mijn buren en ik hebben geen verstandhouding van bij elkaar over de vloer komen. Mag dat ook?
Ik opgefokt? Omdat ik een kritische vraag aan je stel? Ik kom ook niet gauw bij de buren over de vloer, maar ik bel wel even aan als ik iets over de kinderen wil bespreken die wel vaak bij elkaar over de vloer komen.
En het valt mij op dat als je geen 'schouderklopje' krijgt, jij opgefokt reageert. En niet andersom!
anoniem_33411 wijzigde dit bericht op 12-06-2012 20:56
Reden: reageert
Reden: reageert
% gewijzigd
dinsdag 12 juni 2012 om 20:55
dinsdag 12 juni 2012 om 20:55
quote:schouderklopje schreef op 12 juni 2012 @ 20:30:
En ik weet zeker dat ik vijfhonderd verwijten over me heen krijg van mijn man als er ook maar iets gebeurt (vallen van het rek, gekneusde teen, etc.). Want hij heeft volgens mij het idee dat in de buurt zijn het of voorkomt of dat je dan op z'n minst de veiligheid kan bieden (die nodig is voor deze leeftijd) door meteen te troosten. En ik sta hier zo anders in en dat vind ik wel echt lastig.Ik ben met drie kinderen in de speeltuin. Oudsten spelen lekker zelf en ik help jongste (nog net geen twee) op en af de glijbaan/klimrek. Gaat allemaal goed ook al sterf ik duizend doden bij het idee dat hij van het klimrek kan vallen. Eigenlijk is dit niet geschikt voor twee jarigen. Dan lopen we terug naar ons bakje voor limonade, zoon geeft mij een hand. Toch struikeld hij en valt met zijn hoofd op de punt van de bank. Later bij de dokter moet er een hechting in! Hoezo, veiliger als je in de buurt bent?
En ik weet zeker dat ik vijfhonderd verwijten over me heen krijg van mijn man als er ook maar iets gebeurt (vallen van het rek, gekneusde teen, etc.). Want hij heeft volgens mij het idee dat in de buurt zijn het of voorkomt of dat je dan op z'n minst de veiligheid kan bieden (die nodig is voor deze leeftijd) door meteen te troosten. En ik sta hier zo anders in en dat vind ik wel echt lastig.Ik ben met drie kinderen in de speeltuin. Oudsten spelen lekker zelf en ik help jongste (nog net geen twee) op en af de glijbaan/klimrek. Gaat allemaal goed ook al sterf ik duizend doden bij het idee dat hij van het klimrek kan vallen. Eigenlijk is dit niet geschikt voor twee jarigen. Dan lopen we terug naar ons bakje voor limonade, zoon geeft mij een hand. Toch struikeld hij en valt met zijn hoofd op de punt van de bank. Later bij de dokter moet er een hechting in! Hoezo, veiliger als je in de buurt bent?
dinsdag 12 juni 2012 om 20:57
quote:louisavuitton schreef op 12 juni 2012 @ 20:55:
En ja, ik heb ook in die situatie gezeten dat mijn kind van 6, samen met het buurmeisje, naar de speeltuin wilde. Dan overleg je toch even gelijk en ga je niet eerst een hele e-mailwisseling opstarten? Waarom zo moeilijk doen als het makkelijk kan?Wat maakt het uit hoe een wildvreemde met haar buurvrouw communiceert?
En ja, ik heb ook in die situatie gezeten dat mijn kind van 6, samen met het buurmeisje, naar de speeltuin wilde. Dan overleg je toch even gelijk en ga je niet eerst een hele e-mailwisseling opstarten? Waarom zo moeilijk doen als het makkelijk kan?Wat maakt het uit hoe een wildvreemde met haar buurvrouw communiceert?
dinsdag 12 juni 2012 om 21:01
quote:schouderklopje schreef op 12 juni 2012 @ 20:45:
Ik heb de ouders van vriendinnetje even gemaild met de vraag dit soort situaties even door te spreken en welke lijn ze graag willen dat ik daarin hanteer...Goed plan, en kijk dan gelijk even vooruit de komende maanden ofzo. Met de moeder van vriendin van dochter hield ik regelmatig zulke gesprekjes. Toen de vraag kwam of ze samen naar de bieb mochten, hadden wij het net vorige week daarover gehad. Wanneer zouden ze alleen naar de bieb kunnen? Vriendinnetje was bij mij, moeder aan het werk maar ik durfde dit gerust goed te vinden want ik wist al hoe haar moeder erover dacht.
Ik heb de ouders van vriendinnetje even gemaild met de vraag dit soort situaties even door te spreken en welke lijn ze graag willen dat ik daarin hanteer...Goed plan, en kijk dan gelijk even vooruit de komende maanden ofzo. Met de moeder van vriendin van dochter hield ik regelmatig zulke gesprekjes. Toen de vraag kwam of ze samen naar de bieb mochten, hadden wij het net vorige week daarover gehad. Wanneer zouden ze alleen naar de bieb kunnen? Vriendinnetje was bij mij, moeder aan het werk maar ik durfde dit gerust goed te vinden want ik wist al hoe haar moeder erover dacht.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:02
Datzelfde nichtje ben ik trouwens eens kwijtgeraakt in een overdekte speelhal. Ik hield haar en haar vriendinnetje met argusogen in de gaten, totdat mijn tas van mijn schoot viel en ik drie seconden m'n blik afdwaalde. Ik kijk op en zie het vriendinnetje met grote schrikogen en ik schiet met mijn ogen heen en weer. Nichtje weg. Pffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff. Vriendinnetje linea recta bij de kassajuffrouw geparkeerd, eruit gaan ging niet zo makkelijk maar ja, je zal net zien. Afijn, met een scannende blik en suizende oren door die hal heen gesjeesd en in ieder kind zag ik mijn nichtje. En toen hoorde ik opeens een kind heel hard krijsen huilen en ik wist meteen dat zij het was. Ik draai me om en ze springt zo in m'n armen.
Goh, ik heb wat meegemaakt met dat kind .
Goh, ik heb wat meegemaakt met dat kind .
dinsdag 12 juni 2012 om 21:02
Sjee. Mijn zoon is 8 en speelt al zeker twee jaar alleen buiten. Ik woon in een rustige wijk aan de rand van het centrum van de stad. Met name bestemmingsverkeer in de wijk, maar er is 1 straat die wat drukker is. Niet superdruk hoor. 5 auto's per uur, tegenover 1 auto per uur in onze straat.
Enfin, aan de drukkere straat ligt een groot voetbalcomplex (3 velden) en daar speelt zoon zeer graag. Het is de ontmoetingsplek van de buurt en hordes jongetjes voetballen daar. Om er te komen moet zoon bij ons de straat uitlopen, dan twee straten oversteken. Ik schat dat het iets van 200 meter van de voordeur af is.
Dochterlief is 5 en heeft een vriendinnetje in de straat achter oms wonen, maar dan wel net aan de overkant. Ze mag van mij sinds kort oversteken naar dat vriendinnetje. Ook mag ze rondjes om het blok fietsen (circa 40 huizen lang blok) en mag ze in het speeltuintje om de hoek in de andere straat spelen. Maar dat mag alleen als ze met andere kinderen is, niet alleen.
De hele buurt hier gaat er ongeveer hetzelfde mee om. Het zou dus ook nooit in mij opkomen of de ouders van een klasgenoot het goed vinden dat dochter met vriendin in de speeltuin gaat spelen zonder toezicht of dat zoon met een vriendje naar het voetbalveld gaat. Zoon mag overigens sinds kort ook naar de speeltuin aan de andere kant van de wijk. Weer die twee straten oversteken en dan langs het voetbalcomplex naar de speeltuin. Hij mag dat overigens nog niet alleen, er moet een vriendje mee. Maar dat is meer zodat het vriendje san hulp kan halen als kind onverhoopts een beetje rottig valt ofzo.
Enfin, ik vind je dus veel te moeilijk doen en begrijp je man al helemaal niet. Maar dat is natuurlijk volledig vanuit mijn eigen referentiekader gedacht.
Enfin, aan de drukkere straat ligt een groot voetbalcomplex (3 velden) en daar speelt zoon zeer graag. Het is de ontmoetingsplek van de buurt en hordes jongetjes voetballen daar. Om er te komen moet zoon bij ons de straat uitlopen, dan twee straten oversteken. Ik schat dat het iets van 200 meter van de voordeur af is.
Dochterlief is 5 en heeft een vriendinnetje in de straat achter oms wonen, maar dan wel net aan de overkant. Ze mag van mij sinds kort oversteken naar dat vriendinnetje. Ook mag ze rondjes om het blok fietsen (circa 40 huizen lang blok) en mag ze in het speeltuintje om de hoek in de andere straat spelen. Maar dat mag alleen als ze met andere kinderen is, niet alleen.
De hele buurt hier gaat er ongeveer hetzelfde mee om. Het zou dus ook nooit in mij opkomen of de ouders van een klasgenoot het goed vinden dat dochter met vriendin in de speeltuin gaat spelen zonder toezicht of dat zoon met een vriendje naar het voetbalveld gaat. Zoon mag overigens sinds kort ook naar de speeltuin aan de andere kant van de wijk. Weer die twee straten oversteken en dan langs het voetbalcomplex naar de speeltuin. Hij mag dat overigens nog niet alleen, er moet een vriendje mee. Maar dat is meer zodat het vriendje san hulp kan halen als kind onverhoopts een beetje rottig valt ofzo.
Enfin, ik vind je dus veel te moeilijk doen en begrijp je man al helemaal niet. Maar dat is natuurlijk volledig vanuit mijn eigen referentiekader gedacht.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:02
quote:natonco schreef op 12 juni 2012 @ 20:57:
[...]
Wat maakt het uit hoe een wildvreemde met haar buurvrouw communiceert?Daar gaat het mij ook niet om. TO vraagt zich wel af of ze goed gehandeld heeft in het belang van haar kind, maar verliest de ouders van het buurmeisje uit het oog. Is het echt teveel gevraagd om even aan te bellen en de te vragen: 'dochter en buurmeisje willen naar het speeltuintje verderop. Ik vind het best, maar wat vind jij ervan'. Is zo'n gespekje nu echt teveel moeite? Blijkbaar wel! Ben blij dat mijn buren en ik een betere verstandhouding hebben wat de kinderen aangaat, en nee, wij lopen de deur ook niet bij elkaar plat (maar we mailen ook niet).
[...]
Wat maakt het uit hoe een wildvreemde met haar buurvrouw communiceert?Daar gaat het mij ook niet om. TO vraagt zich wel af of ze goed gehandeld heeft in het belang van haar kind, maar verliest de ouders van het buurmeisje uit het oog. Is het echt teveel gevraagd om even aan te bellen en de te vragen: 'dochter en buurmeisje willen naar het speeltuintje verderop. Ik vind het best, maar wat vind jij ervan'. Is zo'n gespekje nu echt teveel moeite? Blijkbaar wel! Ben blij dat mijn buren en ik een betere verstandhouding hebben wat de kinderen aangaat, en nee, wij lopen de deur ook niet bij elkaar plat (maar we mailen ook niet).
dinsdag 12 juni 2012 om 21:06
Mijn oudste is 8. hij vraagt er nog niet om om buiten te spelen. Hebben hier wel speeltuintjes in de buurt. Kinderen uit zijn klas spelen al jaren buiten. Maar die hangen dan in mijn ogen ook echt buiten.En mijn mening is dat van hangen nog nooit iets goeds is gekomen.
Maar goed dat is een andere disussie.
Als ik de moeder van het vriendinnetje zou zijn zou ik wel boos op je zijn dat je het mij niet even gevraagd had.
Kinderen die bij mij komen spelen vallen onder mijn verantwoordelijkheid en zullen dan ook niet voor op straat/speeltuintje whatever mogen komen zonder dat ik weet dat de ouders het goedvinden.
Maar goed dat is een andere disussie.
Als ik de moeder van het vriendinnetje zou zijn zou ik wel boos op je zijn dat je het mij niet even gevraagd had.
Kinderen die bij mij komen spelen vallen onder mijn verantwoordelijkheid en zullen dan ook niet voor op straat/speeltuintje whatever mogen komen zonder dat ik weet dat de ouders het goedvinden.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:08
quote:louisavuitton schreef op 12 juni 2012 @ 20:48:
[...]
Mailen? Het is toch je buurvrouw? Dan loop je toch even naar binnen om dit soort dingen te bespreken voordat je eigenhandig besluit dat een kind van een ander uit jouw zicht naar een speeltuin gaat
Dit vind ik een rare manier van doen, sorry! Je wel druk maken om het welzijn van je eigen kind, maar niet dat van een ander (waar jij dus wel zorg voor draagt als het meisje bij jou speelt).Vind ik ook. Je hebt wel met andermans kind te maken.
[...]
Mailen? Het is toch je buurvrouw? Dan loop je toch even naar binnen om dit soort dingen te bespreken voordat je eigenhandig besluit dat een kind van een ander uit jouw zicht naar een speeltuin gaat
Dit vind ik een rare manier van doen, sorry! Je wel druk maken om het welzijn van je eigen kind, maar niet dat van een ander (waar jij dus wel zorg voor draagt als het meisje bij jou speelt).Vind ik ook. Je hebt wel met andermans kind te maken.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:11
quote:paloma schreef op 12 juni 2012 @ 20:44:
Ik herinner me opeens, dat ik eens met mijn nichtje van 4-5 jaar bij Mcdonalds was, ik had haar aan een tafeltje gezet en ik ben in de rij gaan staan (geen zicht op de tafel maar wel op de uitgang ). Toen ik aan kwam lopen, zag ik meteen een man bij mijn nichtje aan tafel zitten. En zij zag mij meteen en ik zal nooit die blik in haar ogen vergeten. Volslagen stoïcijns. Dat is een familiekwaal . Afijn, man draait zich om en schiet overeind en loopt snel langs mij heen weg. Ik stond erbij en keek ernaar. Totaal uit het veld geslagen. Ik ben gaan zitten, nichtje is gaan eten en toen kwam de mevrouw naast ons tafeltje naar mij toe en fluisterde "ik heb haar geen moment uit het oog verloren hóór". Pffff ... godzijdank.
Wat een creep!
Maar wat bedoel je met volslagen stoïcijns. Door wat hij had gezegd bedoel je?
Ik herinner me opeens, dat ik eens met mijn nichtje van 4-5 jaar bij Mcdonalds was, ik had haar aan een tafeltje gezet en ik ben in de rij gaan staan (geen zicht op de tafel maar wel op de uitgang ). Toen ik aan kwam lopen, zag ik meteen een man bij mijn nichtje aan tafel zitten. En zij zag mij meteen en ik zal nooit die blik in haar ogen vergeten. Volslagen stoïcijns. Dat is een familiekwaal . Afijn, man draait zich om en schiet overeind en loopt snel langs mij heen weg. Ik stond erbij en keek ernaar. Totaal uit het veld geslagen. Ik ben gaan zitten, nichtje is gaan eten en toen kwam de mevrouw naast ons tafeltje naar mij toe en fluisterde "ik heb haar geen moment uit het oog verloren hóór". Pffff ... godzijdank.
Wat een creep!
Maar wat bedoel je met volslagen stoïcijns. Door wat hij had gezegd bedoel je?
dinsdag 12 juni 2012 om 21:12
Bij een kind van acht vind ik je zeker niet te makkelijk. Acht vind ik zelfs tamelijk laat om voor het eerst alleen naar de speeltuin te mogen. Wat iemand anders al schreef: over drie jaar fietsen ze alleen naar school. Dan moeten ze dus echt zelfstandig kunnen functioneren in het verkeer, en dat vind ik echt iets om geleidelijk op te bouwen.
Bij het loslaten van mijn kind ben ik ook veel meer bezig met het verkeer (en de vijver in de buurt) dan met pedofielen. Er komen jaarlijks een kleine 50 kinderen om in het verkeer, en er raken er veel meer gewond. Dat is echt een heel veel groter risico dan de kans dat ze slachtoffer worden van een pedofiel.
Bij het loslaten van mijn kind ben ik ook veel meer bezig met het verkeer (en de vijver in de buurt) dan met pedofielen. Er komen jaarlijks een kleine 50 kinderen om in het verkeer, en er raken er veel meer gewond. Dat is echt een heel veel groter risico dan de kans dat ze slachtoffer worden van een pedofiel.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:14
quote:cupcakegirl schreef op 12 juni 2012 @ 21:08:
O en eigenlijk vind ik ook dat je er eerst met je man over moet praten voordat je zulke dingen doet.Ja, en met de ouders van dat vriendinnetje. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik sommige reacties hier toch wel een beetje achteloos vind. Maar deze discussie komt elke keer weer terug, en elke keer zijn er moeders die het allemaal heel normaal vinden om (te jonge) kinderen alleen thuis te laten of over straat te laten lopen.
O en eigenlijk vind ik ook dat je er eerst met je man over moet praten voordat je zulke dingen doet.Ja, en met de ouders van dat vriendinnetje. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik sommige reacties hier toch wel een beetje achteloos vind. Maar deze discussie komt elke keer weer terug, en elke keer zijn er moeders die het allemaal heel normaal vinden om (te jonge) kinderen alleen thuis te laten of over straat te laten lopen.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:17
quote:paloma schreef op 12 juni 2012 @ 21:14:
[...]
Ja, en met de ouders van dat vriendinnetje. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik sommige reacties hier toch wel een beetje achteloos vind. Maar deze discussie komt elke keer weer terug, en elke keer zijn er moeders die het allemaal heel normaal vinden om (te jonge) kinderen alleen thuis te laten of over straat te laten lopen.Ik vind 8 zeker niet te jong. Op een gegeven moment moet je ze toch loslaten en het is aan de ouder zelf om de juiste inschatting te maken.
[...]
Ja, en met de ouders van dat vriendinnetje. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik sommige reacties hier toch wel een beetje achteloos vind. Maar deze discussie komt elke keer weer terug, en elke keer zijn er moeders die het allemaal heel normaal vinden om (te jonge) kinderen alleen thuis te laten of over straat te laten lopen.Ik vind 8 zeker niet te jong. Op een gegeven moment moet je ze toch loslaten en het is aan de ouder zelf om de juiste inschatting te maken.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:17
quote:geheimtaal schreef op 12 juni 2012 @ 21:11:
[...] Wat een creep!
Maar wat bedoel je met volslagen stoïcijns. Door wat hij had gezegd bedoel je?
Inderdaad!
Ik vroeg haar later wat die man tegen haar had gezegd en toen haalde ze alleen haar schouders op en heeft er nooit meer iets van gezegd. Dat stoïcijnse herken ik wel (ook in de familie); als iets ons niet interesseert, dan heeft het volslagen niet onze aandacht .
[...] Wat een creep!
Maar wat bedoel je met volslagen stoïcijns. Door wat hij had gezegd bedoel je?
Inderdaad!
Ik vroeg haar later wat die man tegen haar had gezegd en toen haalde ze alleen haar schouders op en heeft er nooit meer iets van gezegd. Dat stoïcijnse herken ik wel (ook in de familie); als iets ons niet interesseert, dan heeft het volslagen niet onze aandacht .
dinsdag 12 juni 2012 om 21:20
Ik vind dat een 7-jarige dit zeker moet kunnen. Bij ons in de buurt spelen alle kinderen van deze leeftijd alleen buiten en ze gaan ook allemaal zonder ouders op de fiets of lopend naar school. Mijn kinderen van 6 en 7 lopen ook zelfstandig naar de bakker om brood te halen.
Maar goed, ik woon in een dorp, dus wellicht is dat het verschil.
Maar goed, ik woon in een dorp, dus wellicht is dat het verschil.
dinsdag 12 juni 2012 om 21:20
quote:paloma schreef op 12 juni 2012 @ 21:17:
[...]
Inderdaad!
Ik vroeg haar later wat die man tegen haar had gezegd en toen haalde ze alleen haar schouders op en heeft er nooit meer iets van gezegd. Dat stoïcijnse herken ik wel (ook in de familie); als iets ons niet interesseert, dan heeft het volslagen niet onze aandacht .Toch echt niet te geloven dat hij gewoon rondliep in mcdonalds kennelijk op zoek naar een hulpeloos kind. Zit ze even alleen komt hij aan tafel zitten! Wat een engerd! Wat voor verklaring had hij door bij haar aan tafel te gaan zitten of is hij weggevlucht?
[...]
Inderdaad!
Ik vroeg haar later wat die man tegen haar had gezegd en toen haalde ze alleen haar schouders op en heeft er nooit meer iets van gezegd. Dat stoïcijnse herken ik wel (ook in de familie); als iets ons niet interesseert, dan heeft het volslagen niet onze aandacht .Toch echt niet te geloven dat hij gewoon rondliep in mcdonalds kennelijk op zoek naar een hulpeloos kind. Zit ze even alleen komt hij aan tafel zitten! Wat een engerd! Wat voor verklaring had hij door bij haar aan tafel te gaan zitten of is hij weggevlucht?